Film 1951 24 bilgi

A Streetcar Named Desire İle İlgili 24 İlginç Bilgi

Name: A Streetcar Named Desire
Released: 1951

Tennessee Williams'ın oyunundan uyarlanan ve gösterime girdiğinde yeri yerinden oynatan film, kaba saba işçi Stanley ile evli kız kardeşini ziyarete gelen Blanche adlı bir kadının, buradaki ilişkilerin yönünü değiştirmesini konu alıyor. Missisipi'de okul yaşındaki bir delikanlıyı baştan çıkarttığı için başı derde girmiş olan yaşça geçkin ama çekici Blanche DuBois, New Orleans'ın Fransız mahallesinde yaşamakta olan hamile kızkardeşi Stella'nın yanına gelir. Tek arzusu kendine yeni bir yaşam kurmak ve herşeyi geride bırakmaktır. Oysa Stella'nın kaba saba bir delikanlı olan kocası Stanley Kowalski, Blanche'ın güneyli nezaketinden hiç hoşlanmamaktadır. Sürekli taciz edilen Blanche'ın Stanley'le yüzleşmesi epey şiddetli olacaktır.

Oyuncular: Vivien Leigh (Blanche DuBois), Marlon Brando (Stanley Kowalski), Kim Hunter (Stella Kowalski), Karl Malden (Harold Mitchell), Rudy Bond (Steve), Nick Dennis (Pablo Gonzales) · Tüm kadro (8) →

A Streetcar Named Desire hakkında 24 bilgi

24 bilgi gösteriliyor.

sufferwithme / Kurucu

#1
Film ilerledikçe Kowalski'nin apartman dairesi küçülüyor ve Blanche'ın artan klostrofobisi izlenimini güçlendiriyor.
#2
Katolik Terbiye Lejyonu, filmin gişe geliri olasılığını Mahkum edilmiş derecelendirmesiyle düşürmekle tehdit etti. Elia Kazan, kesilmemiş versiyonunun halk tarafından görülmesini sağlamak için son bir çaba gösterdi. Warner Bros'a sordu. Filmi hem kendi yönetmen versiyonunda hem de kurgulanmış versiyonunda yayınlamayı denemek; her biri izleyicilerin kendilerinin seçebilmesi için açıkça işaretlenmiş. Warners hayır dedi ve Kazan daha sonra yönetmeninin kurgusunun Venedik Film Festivali'nde gösterilmesi için kampanya yürüttü. Warners yine reddetti, çünkü Lejyon yalnızca onaylı versiyonunun yayınlanmasını zorunlu kıldı ve stüdyo, bilet gelirinde filme zarar verecek bir Mahkûm puanı alma riskini almak istemedi. Sonuç olarak Kazan'ın versiyonu, Warners filmi 1993'te restore edene kadar görülmeyecekti.
#3
Sette Vivien Leigh ile oyuncu arkadaşları arasında çatışmalar yaşandı. Leigh, Broadway prodüksiyonundan gelmeyen tek önemli kadro üyesi olmasının yanı sıra, klasik eğitim almış bir oyuncuydu, oysa diğer oyuncuların çoğu "Stanislavski Method"'dan eğitim almıştı. Buna rağmen Leigh iyi bir resim yapmaya ve harika bir performans yaratmaya kararlıydı. Her gün sete gitmek için sabırsızlandığı ve genellikle gün sonunda ayrılan son başrol oyuncusu olduğu bildirildi.
#4
Gerçek hayatta bipolar bozukluktan muzdarip olan Vivien Leigh, daha sonra gerçek hayatını Blanche DuBois'inkinden ayırmakta zorluk çekti.
#5
O zamanlar bedene oturan tişörtler satın alınamıyordu, bu yüzden Marlon Brando'nun kıyafetinin birkaç kez yıkanması ve ardından oyuncunun göğsünün üzerinde sıkı görünmesi için arkasının dikilmesi gerekiyordu.
#6
Vivien Leigh, oyunun ilk Londra prodüksiyonunda o zamanki kocası Laurence Olivier'in yönetimi altında Blanche'ı oynamıştı. Daha sonra Olivier'in bu prodüksiyondaki yönetmenliğinin, filmdeki performansını Elia Kazan'ın film yönetmenliğinden daha fazla etkilediğini söyledi.
#7
Blanche, doğum günü yemeği sırasında Stanley'nin sözünü kestiği bir şaka anlatmaya başlar. Oyunda, kelime dağarcığında çok fazla küfür bulunan bir papağanı olan yaşlı bir hizmetçinin anlatıldığı şakayı bitiriyor. Şaka şöyle devam ediyor: "Papağanı susturmanın tek yolu, gece olduğunu düşünüp uyuması için kafesini bir bezle örtmekti. Bir sabah, papaz, kafesini açtıktan hemen sonra kadını ziyarete geldiğinde, kadın hemen kafesi tekrar örtmek zorunda kaldı. Papaz içeri girdi ve papağanın 'Lanet olsun, kısa bir gündü!' dediğini duydu."
#8
Besteci Alex North, dramatik bir film için caz odaklı ilk film müziğini yazdı ve kaydetti. Müzik, filmin buharlı New Orleans ortamının sesini renklendirmeye hizmet etti. Film müziği tarihinde hak edilmiş bir dönüm noktası haline geldi ve çok sayıda film caz müziğinin yolunu açtı.
#9
Orijinal Broadway oyuncu kadrosunun dokuz üyesi (Marlon Brando, Kim Hunter, Karl Malden, Rudy Bond, Nick Dennis, Peg Hillias, Richard Garrick, Ann Dere ve Edna Thomas) filmdeki rollerini tekrarladı; bu, o zamanlar ve hatta orijinal oyun kadrolarının film versiyonları için tamamen değiştirildiği günümüzde oldukça alışılmadık bir karardı. Ancak Rüzgar Gibi Geçti (1939) filminde Scarlett O'Hara'yı oynayan Vivien Leigh, "star power"'i resme eklemek için Jessica Tandy yerine Blanche DuBois'i oynamak üzere seçildi (Marlon Brando henüz filmlerde tam bir yıldızlığa ulaşmamıştı; filmin jeneriğinde Leigh adına faturalandırılacaktı).
#10
Üretim Kodu sansürcüleri tarafından önerilen tüm kesintiler arasında Elia Kazan ve Tennessee Williams'ın en kararlı şekilde karşı çıktığı kesinti Blanche'a tecavüz edilmesiydi. Kazan, sahnenin silinmesi halinde prodüksiyonu bırakmakla tehdit etti. Ve Ağustos 1950'de Prodüksiyon Kodu ofisinin müdürü Joseph Breen'e yazdığı bir mektupta Williams şunu yazdı: "Stanley'in Blanche'a tecavüz etmesi oyundaki çok önemli, bütünleyici bir gerçektir; bu olmadan oyun anlamını yitirir; bu da hassas, hassas ve narin olanın modern toplumun vahşi ve zalim güçleri tarafından tecavüze uğraması anlamına gelir. Bu, anlaşılması için şiirsel bir ricadır…"
Orta spoiler
#11
Çekimler sırasında sadece 36 yaşında olan Vivien Leigh'in daha yaşlı görünmesi için makyaj yapılması gerekiyordu.
#12
Çekimlerin başında Vivien Leigh ve Marlon Brando arasında bazı husumetler vardı ancak bu çatışmaların oyunculuk tarzıyla hiçbir ilgisi yoktu. Brando, Leigh'in tipik İngiliz tavırlarından ve sıkıcılığından rahatsız olmuştu. İki oyunculuk devi, çekimler ilerledikçe sonunda arkadaş oldu. Brando'nun, Leigh'in o zamanki kocası Laurence Olivier'in Henry V'ini mükemmel bir şekilde taklit etmesi, ikisi arasındaki buzları kırmaya çok yardımcı oldu.
#13
Elia Kazan, orijinal ve kirli görünümü yaratmak için yapım tasarımcısıyla yakın işbirliği içinde çalıştı. Stanley ve Stella'nın evinin duvarlarını kaldırılabilecek küçük bölümler halinde inşa ettirdiler, böylece Blanche Kowalski'nin evinde daha daralmış ve tehdit altında hissettiğinde duvarlar kelimenin tam anlamıyla içeri girip mekanda klostrofobik bir gerilim yaratabilirdi.
#14
Jessica Tandy'nin Broadway'deki rolü yarattıktan sonra başlangıçta Blanche'ı oynaması planlanmıştı. Leigh'in gişede daha fazla çekiciliği olması nedeniyle Olivia de Havilland'ın reddetmesinin ardından rol Vivien Leigh'e verildi. De Havilland rolü geri çevirdi çünkü o zamanki kocası Marcus Goodrich onun bu rolü oynamamasını tavsiye etti.
#15
Filmin ön gösterimi 1951'de Santa Barbara'da yapıldığında, yönetmen Elia Kazan'ın randevusu, o zamanlar pek bilinmeyen bir sözleşmeli yıldız oyuncu olan Marilyn Monroe'ydu ve onu gelecekteki kocası Arthur Miller'la tanıştırdı.
#16
Londra sahne prodüksiyonu için Vivien Leigh, ünlü esmer buklelerini ağarttı. Ancak film boyunca ağartılmış peruklar takmıştı çünkü Blanche DuBois'in dağınık görünen saçlara sahip olması ve zorlu bir hayat sürmüş birine benzemesi gerekiyordu. Leigh, Amerikalı kuaförlere güvenmediği için peruklarını, peruk yapımcısı ve tiyatro girişimcisi Stanley Hall tarafından temizlenip düzeltilmek üzere Londra'ya hava postasıyla gönderdi.
#17
Vivien Leigh, provalarda New York'un sıkı kadrosuna katıldığında başlangıçta kendini tamamen denizde hissetti. Yönetmen Elia Kazan, performansını zenginleştirmek için yabancılaşma ve yönelim bozukluğu duygularından yararlanmayı başardı.
#18
Yıllar sonra yapılan bir röportajda Kim Hunter, Marlon Brando'nun, Brando'nun çocukluğu sırasında babasının aile evinde herkese nasıl davranma eğiliminde olduğunu düşünerek performansı için ilham aradığını iddia ettiğini söyledi.
#19
Film çekildiğinde Desire tramvay hattı otobüslere dönüştürülmüştü, ancak tramvaylar şehrin diğer bölgelerinde hâlâ kullanılıyordu. Yetkililer, Blanche'ın şehre gelişinin açılış sahneleri için yapım ekibine Arzu varış yeri tabelasını taşıyan bir araba ödünç verebildiler.
#20
Oyunun tamamı Kowalski'nin dairesinde ve ön meydanında geçiyor. Filmde otobüs durağı, bowling salonu, dans salonu, iskele ve Stanley'nin fabrikası gibi daha fazla yer ekleniyor.
#21
Elia Kazan, sahne versiyonuyla istediği her şeyi başardığını hissettiği için başlangıçta film uyarlamasını yönetme fikrine direndi. Ancak Tennessee Williams'ın, Kazan'ın imzaladığı görevi üstlenmesi için ona yalvarmasından sonra oldu.
#22
Bir test gösteriminde Elia Kazan ve yapımcı Charlie Feldman bir şok yaşadı: Seyirci Blanche DuBois'e güldü. Oyuncularını her zaman gözlemleyen Elia Kazan, Genç Koleksiyoncu'nun Blanche'ın kapısından ona doğru uzanan cesur ve özlem dolu tavrına tepki gösterdiği sahnede seyircinin özellikle güldüğünü keşfetti. Kazan, Wright King'in istenmeyen kahkahaları bastıran tepki atışlarını ortadan kaldırdı.
#23
Robert Mitchum'a Stanley Kowalski rolü teklif edildi, ancak RKO onun bunu yapmasına izin vermedi.
#24
Stanley Kowalski'nin kesin tasvirini yapmasına rağmen Marlon Brando, karakterden özel olarak nefret ettiğini söyledi. Ancak Brando'nun insanları yanıltmayı ve şaka yapmayı seven eksantrik bir karakter olduğunu da eklemek gerekir.