Black God, White Devil'den 10 İlginç Bilgi

Manuel'in Monte Santo'yu dizleri üzerinde tırmanırken başının üstünde dev bir taş taşıdığı sahnede, Geraldo Del Rey 20 kilodan ağır gerçek bir taş kullanmakta ısrar etti; bu durum yönetmen Glauber Rocha'yı epey endişelendirdi. Çekim sonrası Del Rey, bitkin düştüğü için iki gün dinlenmek zorunda kaldı.

Manuel ve Rosa'nın finaldeki koşu sahnesinde, Yoná Magalhães, Geraldo Del Rey'in yöntem oyunculuğuna ne kadar bağlı olduğunu bildiğinden, onun kendini tüketeceğini düşündü ve buna maruz kalmak istemedi. Bu yüzden karakterin düşüşünü kendi planladı; kaktüssüz bir nokta bulup kendini yere attı. O an Glauber Rocha, Geraldo'ya "Ona dönüp bakma! Koşmaya devam et!" diye bağırdı.

Corisco ile Rosa'nın tutkulu öpüşme sahnesi çekilirken, Yoná Magalhães'in eşi kameranın hemen dışında, iki oyuncunun yanı başında oturuyordu. Othon Bastos, DVD için yapılan röportajda bu durumdan çok gerildiğini ve adama gitmesini söylemek istediğini ama cesaret edemediğini itiraf etti.

Film, 2015'te Brezilya Sinema Eleştirmenleri Derneği (Abraccine) tarafından hazırlanan tüm zamanların en iyi 100 Brezilya filmi listesinde ikinci sıraya yerleşti.

Othon Bastos filmde üç farklı seslendirme yaptı: Kendi karakteri Corisco'yu seslendirmenin yanı sıra, Corisco'nun "içine girdiği" Lampião'yu ve ekranda Lídio Silva'nın canlandırdığı kara tanrı Sebastião'yu da seslendirdi.

Brezilya'nın 1965 Oscar'larında Yabancı Dilde En İyi Film kategorisindeki resmi adayıydı.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer almaktadır.

Othon Bastos, filmin sessiz ham kurgusunu ilk izlediğinde, karakteri Corisco'nun elinde tüfekle dönerek dans ettiği ikonik sahne hakkında derin bir şüpheye kapıldı. Glauber Rocha'ya dönüp "Bu işe yaramayacak, çok gülünç görünüyor" dedi. Rocha ise sakin bir şekilde "Güven bana... Müziği eklediğimde kusursuz olacak, her şey kafamda hazır" yanıtını verdi. Sérgio Ricardo'nun çarpıcı müziğiyle tamamlanan final versiyonu, bu anı filmin en unutulmaz ve şiirsel sekanslarından birine, hatta Brezilya sinemasının en efsanevi anlarından birine dönüştürerek Rocha'nın vizyoner içgüdüsünü kanıtladı.

Film, Criterion Collection'ın 1225 numaralı üyesidir.

Film, 2022'de Paloma Rocha ve Lino Meireles gözetiminde Metropoles Produções tarafından restore edildi. Restorasyon, filmin ilk kez gösterildiği 1964'teki Cannes Film Festivali'nde prömiyer yaptı.