Les Enfants du Paradis
Türkçe adı: Children of Paradise
Sinema tarihinin en önemli filmlerinden birisi. Filmin tarihi bağlamda ifade edilmesi bir yana, özellikle seyirciye seslenen murder plot, aşk hikayesi vs. yönlerinin olması bunun nedenleri arasında sayılabilir. Carne & Prevert işbirliğini de bu başarıda gözardı etmemeliyiz. 1940′ların ortalarına doğru Fransız Sinemasının konumlandırılmasına bakıldığında bunda Marcel Carne ve onun ekibininin önemi gözler önüne serilir. Öyküde 1827-1828 yılları Fransa’sına panaromik bir bakış gözler önüne serilmektedir. Bu sahne özellikle akılda tutulmalıdır, filmin son sahnelerinde bu tip bir panaromik bakışa adeta simetri oluştururcasına geri dönülecektir. Açılış sahnesinin etrafında bulunan binalar seyircide derinlik hissi oluşturacak şekilde dizilmiştir ki bu izleyicide bir göz yanılması uyandırır. Ayrıca bu küçük setlerde, göz yanılması ve algı oyunlarıyla seyirciyi büyülemek amacıyla cüceler kullanılmıştır.
Les Enfants du Paradis hakkında 67 bilgi
67 bilgi gösteriliyor.
- Çekimler D-Day'den kısa bir süre önce tamamlandı ve filmi Fransa'nın kurtuluşundan sonra dağıtmayı planlayan yönetmen, üç kopyayı bastırıp üç farklı yere sakladı: Banque de France'ın bir mahzeni, Pathé'nin bir kasası ve bir Provence kır evi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, Fransız sinemasının o zamanki tarihindeki en büyük stüdyo setinin inşasını içeriyordu: 1830'lar ve 40'larda Paris'in tiyatro bölgesi olan Boulevard du Crime'ı temsil eden çeyrek millik cadde cephesi, titiz ayrıntılarla yeniden üretildi. Bu, en iyi zamanlarda bile göz korkutucu bir ihtimaldi, ancak Vichy Fransa'sında, tüm zanaatkarların, ulaşımın, malzemelerin, kostümlerin ve film stoğunun yetersiz olduğu bir dönemde, mucizevi bir başarıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ikisi de Yahudi olan yapım tasarımcısı Alexandre Trauner ve besteci Joseph Kosma, çekimler Fransa'nın hâlâ Nazi Almanyası tarafından işgal edildiği dönemde gerçekleştiğinden, saklanmak ve fikirlerini aracılar aracılığıyla sunmak zorunda kaldılar. Ancak film nihayet 1945 baharında gösterime girdiğinde, Fransa özgürlüğe kavuşmuştu ve her iki adamın da adı jeneriğinde yer alıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Fransa'da Nazi gücü zirvede olduğundan ve bu savaşçıların saklanmaya ihtiyacı olduğundan, Fransız Direnişi'nin çok sayıda üyesi bu filmin ekibinde çalışıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- O dönemde Fransa'da yapılmış en pahalı film.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Karakterlerin birçoğu gerçek insanlara dayanmaktadır: ünlü Fransız oyuncu ve oyun yazarı Frédérick Lemaître (1800 - 1876); Jean-Gaspard Deburau veya Debureau (1796 - 1846), Bohem-Fransız oyuncu ve pandomimci, Théâtre des Funambules'te performans sergiliyor; Pierre François Lacenaire (1800 - 1836) tanınmış bir Fransız şair ve katildir ve Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sına ilham kaynağı olmuştur; Victor Avril, Lacenaire'in uşağı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gerçek tarihi Lacenaire idam edilmeyi beklerken (neredeyse tamamlanmış) bir otobiyografi yazdı. (Doğru ya da yanlış) bunun, birinin yetişkinlik yaşamını çocukluk olaylarıyla açıklamaya çalıştığı ilk yazı olduğu söylendi. Bu otobiyografinin İngilizce çevirisi mevcuttur.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- François Truffaut bir keresinde Children of Paradise'yi yönetme karşılığında tüm filmlerinden vazgeçeceğini söylemişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tiyatronun adı Funambules, İngilizcede Tightrope anlamına geliyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Nazilerin 90 dakikayı aşan tüm filmlere getirdiği yasağı aşmak için, bu üç saatlik destan, 90 dakikalık iki kısa filmden oluşuyormuş gibi davranıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal Fransız yapımcı, Naziler tarafından soruşturma altına alınınca geri çekilmek zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Garance, Meilmontant'ta büyüdüğünü söylüyor. Sevgiyle "Ménilmuche" olarak bilinen Menilmontant, Belleville komününün bir parçasıydı ve şu anda Paris'in bir banliyösü, şehrin 20. bölgesinin bir parçası. 1860 yılında Paris Şehri'ne dahil edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oyuncu Robert Le Vigan'ın Nazi işbirlikçisi olduğu gerekçesiyle tutuklanmasının ardından Pierre Renoir, Jéricho (muhbir) rolünü devraldı. Sahnelerinden biri filmin sonlarına doğru hayatta kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frederick'in Madame Hermine'deki yatakta yüksek sesle okuduğu satırlar Othello, Perde 5 Sahne 2'dendir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Horatti ve Curatii, antik Latium'un iki ailesidir. Latium'un iki şehri, Roma ve Alba Longa arasındaki savaş, üç Horatii rahatsız (Roma) ile üç Curatii kardeş (Alba Longa) arasındaki bir çatışmayla kararlaştırılacaktı. Horatii kazandı ama altı savaşçıdan yalnızca biri hayatta kaldı. Jacques Louis David'in bir tablosu Horatii'yi savaştan önce tasvir ediyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- ABD'de bir nevi Fransız yapımı Rüzgar Gibi Geçti (1939) adıyla dağıtıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dişi kurşunun adı Garance, kırmızı pigmentin geldiği İngilizce kök boya olarak bilinen çiçekli bitkinin Fransızca sözcüğüdür.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bölüm 2'de Frederick'in sahnelediği oyun "L'Auberge Des Adrets", Benjamin Antier tarafından yazılmış ve ilk kez 1823'te gerçek Frederick Lemaitre'nin yer aldığı oyun olarak sahnelenmiştir. 'Robert Macaire'bu oyundaki ve aynı adı taşıyan ve 1835'te sahnelenen başka bir oyundaki bir karakterdir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Garance, Ingres için modellik yaptığını söylüyor. Jean Auguste Dominique Ingres (1780 -1867), portreleri ve tarihi ve efsanevi olayları tasvirleriyle tanınan Fransız Neoklasik ressamdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Senarist Jacques Prévert, kadın oyuncu Marie Déa için Nathalie karakterini (başlangıçta Thérèse olarak adlandırılıyordu) yazdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Louis Barrault, Debureau mimi hakkında bir film fikrini Jacques Prévert ve Marcel Carné'a verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İtalya Nazilerin eline geçince İtalyan ortak yapımcılar projeden ayrıldı ve bu da mali boşluk yarattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frederick, Theophile Gautier'den bahsediyor. Pierre Jules Théophile Gautier (1811 - 1872) Fransız şair, oyun yazarı, romancı, gazeteci ve edebiyat eleştirmeniydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kont de Montray karakteri, Fransız devlet adamı ve Hortense de Beauharnais ile Charles Joseph, Comte de Flahaut'un doğal oğlu ve dolayısıyla İmparator III. Napolyon'un üvey kardeşi olan Dük de Morny - Charles Auguste Louis Joseph de Morny, 1. Dük de Morny'den (1811 - 1865) esinlenmiştir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Roger Ebert'in "Great Movies" listesinde yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2018'de BBC tarafından yapılan eleştirmen anketinde İngilizce konuşulmayan 46. film.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Arletty ve Jean-Louis Barrault daha sonra The Longest Day'de (1962) ortaya çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film Letterboxd'daki En İyi 250 Anlatı Uzun Metrajlı Film arasında yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film, Criterion Koleksiyonunun 141 numaralı omurgasının bir parçasıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Fransız vizesi # 271, 15-2-1946'da teslim edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler, Normandiya Çıkarması'ndan kısa süre önce tamamlandı. Yönetmen, filmi Fransa'nın kurtuluşundan sonra dağıtmayı planladığı için üç kopya bastırarak bunları Banque de France'ın mahzeni, Pathé'nin kasası ve Provence'taki bir kır evi olmak üzere üç farklı yerde sakladı.
- Fransız sinema tarihinin o dönemdeki en büyük stüdyo dekoru inşa edildi: 1830'lar ve 40'ların Paris tiyatro bölgesi Boulevard du Crime'ı temsil eden, yaklaşık 400 metrelik sokak cephesi en ince ayrıntısına kadar yeniden yaratıldı. Normal şartlarda bile göz korkutucu olacak bu iş, Vichy Fransası'nda zanaatkâr, ulaşım, malzeme, kostüm ve film stoğunun kıt olduğu bir ortamda adeta bir mucizeydi.
- Yapım tasarımcısı Alexandre Trauner ve besteci Joseph Kosma, her ikisi de Yahudi oldukları için, çekimler Nazi işgali altındaki Fransa'da sürerken gizlice çalışmak ve fikirlerini aracılar yoluyla iletmek zorunda kaldı. Ancak film nihayet 1945 baharında gösterime girdiğinde Fransa kurtulmuştu ve her iki isim de jenerikte yer aldı.
- Nazi gücünün Fransa'da zirvede olduğu ve direnişçilerin saklanması gerektiği bu dönemde, film ekibinde çok sayıda Fransız Direnişi üyesi görev aldı.
- Nazilerin 90 dakikayı aşan filmlere getirdiği yasağı aşmak için, bu üç saatlik epik yapım, birbirini takip eden iki hızlı 90 dakikalık filmden oluşuyormuş gibi sunuldu.
- Filmdeki birçok karakter gerçek kişilere dayanır: Ünlü Fransız aktör ve oyun yazarı Frédérick Lemaître, Théâtre des Funambules'de sahne alan Bohem asıllı pandomimci Jean-Gaspard Deburau, Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sına ilham veren şair ve katil Pierre François Lacenaire ve onun suç ortağı Victor Avril.
- Muhbir Jéricho rolünü, asıl oyuncu Robert Le Vigan'ın Nazi işbirlikçisi olduğu gerekçesiyle tutuklanmasının ardından Pierre Renoir devraldı. Le Vigan'ın çekilmiş sahnelerinden biri filmin sonlarına doğru hâlâ izlenebilir.
- Senarist Jacques Prévert, Nathalie (başlangıçta Thérèse) karakterini özellikle oyuncu Marie Déa için yazdı. Bu rol, Déa'nın yeteneğine duyulan güvenin bir yansıması olarak şekillendi.
- Kont de Montray karakteri, Fransız devlet adamı ve III. Napolyon'un üvey kardeşi olan Duc de Morny'den esinlenmiştir. Morny, Hortense de Beauharnais ile Charles Joseph de Flahaut'nun gayrimeşru oğluydu.
- Bu film, María Casares'in sinema kariyerindeki ilk yapımdır. Casares daha sonra Fransız sinemasının önemli isimlerinden biri haline geldi.
- Arletty ve Jean-Louis Barrault, yıllar sonra 1962 yapımı The Longest Day (En Uzun Gün) filminde birlikte rol aldılar. Bu, ikilinin unutulmaz sinema yolculuğunun bir başka kesişimiydi.
- Döneminin en pahalı Fransız yapımı olarak sinema tarihine geçti.
- François Truffaut, tüm filmlerini feda etmek pahasına bu filmin yönetmeni olmayı dilediğini söylemişti.
- Fransız yapımcı, Nazilerin soruşturmasına uğrayınca projeden çekilmek zorunda kaldı.
- Truman Capote’nin Marlon Brando profilinde aktardığına göre Brando, filmi 'belki de gelmiş geçmiş en iyi film' olarak nitelendirdi.
- ABD’de, Fransız yapımı bir Rüzgâr Gibi Geçti olarak pazarlandı.
- Jean-Louis Barrault, ünlü pandomimci Debureau hakkında bir film fikrini Prévert ve Carné’ye iletti.
- İtalya’nın Nazi işgaline uğramasıyla İtalyan ortak yapımcılar projeden ayrıldı ve büyük bir mali boşluk doğdu.
- Roger Ebert’in 'Büyük Filmler' listesinde yer alır.
- Steven Schneider’in derlediği 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasındadır.
- BBC’nin 2018’deki eleştirmen anketinde İngilizce dışı filmler arasında 46. sırada yer aldı.
- Letterboxd’ın resmî En İyi 250 Anlatı Filmi listesinde bulunur.
- Criterion Koleksiyonu’nun 141 numaralı filmidir.
- Fransa’da 15 Şubat 1946’da 271 numaralı vizeyle gösterime girdi.
- Filmin adı, tiyatrolarda en üst balkonda oturan seyircilere gönderme yapar. Bu bölüm, biletleri alt katlara göre çok daha ucuz olduğu için alt sınıfların tercih ettiği yerdi. İngiliz tiyatrolarındaki 'tanrılar' tabirinin Fransızcadaki karşılığıdır.
- Gerçek tarihî kişilik Lacenaire, idamını beklerken neredeyse tamamlanmış bir otobiyografi kaleme aldı. Bu eserin, bir insanın yetişkinlik hayatını çocukluk olaylarıyla açıklamaya çalıştığı ilk yazı olduğu söylenir. Otobiyografi İngilizce çevirisiyle de okunabilir.
- Filmdeki tiyatronun adı olan Funambules, Türkçede 'cambaz' ya da 'ip cambazı' anlamına gelir. Bu isim, hikâyenin geçtiği dünyanın kırılgan ve gösterişli doğasına ince bir atıftır.
- Garance, Meilmontant'ta büyüdüğünü söyler. Aslında Ménilmontant, halk arasında 'Ménilmuche' diye anılan, eskiden Belleville komününe bağlı bir bölgeydi. 1860'ta Paris'e katılarak şehrin 20. bölgesinin bir parçası hâline geldi.
- Frédérick'in Madam Hermine'in evinde yatakta yüksek sesle okuduğu satırlar, Shakespeare'in Othello oyununun 5. perde 2. sahnesinden alınmıştır. Bu seçim, karakterin dramatik kişiliğini ve entelektüel yönünü vurgular.
- Filmin sonunda Baptiste, kalabalığın içinde Garance'ın peşinden koşarken onun adını tam yedi kez haykırır. Bu sahne Fransız sinemasının en unutulmaz finallerinden biridir. Ancak sanılanın aksine filmin son sözü 'Garance!' değil, Baptiste'in etrafındakilere söylediği 'Bırakın beni!'dir.
- Horatiuslar ve Curiatiuslar, antik Latium'un iki efsanevi ailesidir. Roma ile Alba Longa arasındaki savaşı sonuçlandırmak için üç Horatius kardeş ile üç Curiatius kardeş dövüşmüş, sadece bir Horatius sağ kalmıştır. Jacques Louis David'in ünlü tablosu, savaş öncesinde Horatius kardeşleri betimler.
- Kadın başrolün adı olan Garance, Fransızcada kökboya bitkisinin karşılığıdır. Bu bitkiden parlak kırmızı bir pigment elde edilir. İsim, karakterin tutkulu ve dikkat çekici doğasıyla örtüşen sembolik bir seçimdir.
- İkinci bölümde Frédérick'in sahnelediği 'L'Auberge Des Adrets' oyunu, Benjamin Antier tarafından yazılmış ve ilk kez 1823'te, gerçek Frédérick Lemaître'in performansıyla oynanmıştır. Robert Macaire karakteri hem bu oyunda hem de 1835'te sahnelenen aynı adlı başka bir oyunda yer alır.
- Garance, Ingres'e modellik yaptığını söyler. Jean Auguste Dominique Ingres, özellikle portreleri ve tarihî-mitolojik sahneleriyle tanınan, neoklasik akımın önde gelen Fransız ressamlarındandı.
- Frédérick, Théophile Gautier'den söz eder. Pierre Jules Théophile Gautier, şair, oyun yazarı, romancı, gazeteci ve edebiyat eleştirmeni kimlikleriyle 19. yüzyıl Fransız edebiyatının çok yönlü isimlerinden biriydi.
- Yapım süreci tam 18 ay sürdü.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
ArlettyOyuncu · Claire Reine, dite GaranceJean-Louis BarraultOyuncu · Baptiste DebureauPierre BrasseurOyuncu · Frédérick LemaîtreMarcel HerrandOyuncu · Pierre-François LacenaireMaría CasaresOyuncu · NathalieLouis SalouOyuncu · Édouard comte de MontrayPierre RenoirOyuncu · Jericho
Jane MarkenOyuncu · Mme HermineFOFred OrainYapımcıJPJacques PrévertSenaristMarcel CarnéYönetmenRaymond BorderieYapımcı
Jane MarkenOyuncu · Mme HermineFOFred OrainYapımcıJPJacques PrévertSenaristMarcel CarnéYönetmenRaymond BorderieYapımcı Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
DaybreakFilm · 1939
A Day in the CountryFilm · 1946
Eyes Without a FaceFilm · 1960
Children of MenFilm · 2006
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016