Contempt'den 23 İlginç Bilgi

Fritz Lang, filmi çektiğinde 73 yaşındaydı ve neredeyse tamamen kördü. Bu yüzden, son filmi Dr. Mabuse'nin 1000 Gözü'nden (1960) sonra yıllarca yönetmenlik yapmamıştı.

Çekimler, dönemin en büyük yıldızlarından Brigitte Bardot'nun fotoğraflarını çekmeye çalışan paparazzileri kovalamakla sık sık kesintiye uğradı. Mayıs 1963'te Capri'deki çekimler sırasında, yönetmen Jacques Rozier ve ekibinin sete girmesine izin verildi; böylece gizli fotoğrafçıların peşindeki kovalamacalar da dahil olmak üzere yapım sürecini belgelediler. Rozier'nin siyah-beyaz belgeseli "Paparazzi" adını taşıyor.

Jeremy'nin Capri adasındaki sıra dışı evi, ünlü Casa Malaparte'dir. Ev, 1937 civarında, İtalyan modern mimarisinin önde gelen isimlerinden Adalberto Libera tarafından, yazar ve diplomat Curzio Malaparte için tasarlandı. Michel Piccoli'nin Casa Malaparte'nin merdivenlerini çıktığı bir film karesi, 2016 Cannes Film Festivali'nin resmi afişine temel oluşturdu.

Paul (Michel Piccoli) ile karısı Camille (Brigitte Bardot) arasındaki tartışma sahnesi tam 34 dakika sürer.

Jean-Luc Godard, CinemaScope formatında çekim yapmaya zorlandı.

Godard'ın tüm filmlerini senaryosuz çektiği efsanesinin aksine, Contempt (1963) için 132 sayfalık bir senaryo vardı.

Prokosch'un lüks kırmızı arabası, 1961'de piyasaya sürülen üst düzey bir model olan Alfa Romeo 2600 Spider'dır. Alfa Romeo bu modelden yalnızca 2257 adet üretti.

Jean-Luc Godard başlangıçta başroller için Kim Novak ve Frank Sinatra'yı düşünmüş, ancak ikisi de teklifi reddetmişti. Yapımcı Carlo Ponti, eşi Sophia Loren ile sık sık birlikte rol aldığı Marcello Mastroianni'yi önerse de Godard bu fikre sıcak bakmadı.

Michel Piccoli, Otto Preminger'in The Cardinal (1963) filminin çekimleri nedeniyle müsait olmayan Raf Vallone'nin yerine kadroya dahil oldu.

Michel Piccoli film boyunca, iç mekân sahnelerinde ve hatta banyo yaptığı bir sahnede bile şapkasını çıkarmaz. Piccoli'nin filmde açıkladığı üzere bu, Vincente Minnelli'nin Some Came Running filminde Dean Martin'in canlandırdığı, şapkasını yalnızca filmin son anlarında çıkaran karaktere bir saygı duruşudur.

Jean-Luc Godard, büyük bütçeli bir film çekme fikrine merak salmıştı. Ancak daha sonra bu filmi yapmaktan nefret ettiğini itiraf etti. Yapımcı Joseph E. Levine, nefret ettiği bu filmi satmanın tek yolunun Brigitte Bardot'nun çıplak sahnesi olduğunu fark ederek, filmin açılışına bu sahneyi koydurdu.

Film, 1963'te Fransa'da gişede yedinci sıraya yerleşti; Bardot için hayal kırıklığı olsa da Godard'ın en büyük ticari başarısı oldu.

Godard, Alberto Moravia'nın romanıyla karşılaştığında, Brigitte Bardot ile yapabileceği bir film projesi arıyordu.

Bu film, Godard'ın Amerikalı finansörlerle çalıştığı tek yapım olma özelliğini taşıyor.

Godard, filmin kaynağı olan Moravia'nın 'Il Disprezzo' romanını küçümseyerek, onu "tren yolculuğu için hoş, bayağı bir okuma" olarak nitelendirdi.

'Le Mépris'nin el yazması, 29 Mayıs 2013'te Paris'teki Artcurial müzayedesinde 144.300 avroya satıldı. Elyazmasının sahibi Ghislain Dussart'tır.

Godard, 1959-1967 arasında 15 film çekti; bunların altıncısı 'Nefret' (1963) oldu.

Martin Scorsese, Taxi Driver (1976) için yaptığı sesli yorumda, Jean-Luc Godard'ın bu filminin kendi favorisi olduğunu söylemiştir.

Godard, filmi 'Batı dünyasının kazazedelerinin... bir gün gizemi amansız bir gizemsizlik olan esrarengiz bir adaya ulaşmalarının hikâyesi' olarak tanımlamıştır.

Filmin belirgin renk paleti olan kırmızı, beyaz ve mavi, hem Fransız hem de Amerikan bayraklarını temsil eder.

BBC'nin 2018'de düzenlediği eleştirmen anketinde, İngilizce olmayan en iyi filmler arasında 60. sırada yer almıştır.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine dahil edilmiştir.

Criterion Collection'ın 171 numaralı omurgasını oluşturan filmlerden biridir.