Eternal Sunshine of the Spotless Mind Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Trendeki yumruk sahnesi ne planlanmış ne de sahnelenmişti; Jim Carrey'in yüzündeki şaşkınlık tamamen gerçekti.

Joel'in kendi zihninde dolaştığı sahnelerde iki Joel'i bir arada göstermek için hiçbir özel efekt kullanılmadı. Carrey, çekimde olmadığı anlarda şapkasını ve ceketini çıkarıp hızla sandalyeye oturuyor, ayağa kalkması gerektiğinde ise tersini yapıyordu.

Joel ve Clementine'in sirk geçidini izlediği sahne anında doğdu: Ekip yakınlarda çalışırken Gondry bunun işe yarayacağına karar verdi. Clementine'in aniden kaybolduğu an, Gondry'nin filmdeki en sevdiği anlardan biridir; çünkü Carrey, Winslet'in kaybolacağını bilmiyordu ve yüzündeki hüzün gerçekti. Ses kesildiğinde Carrey aslında 'Kate?' diyordu.

Filmin en tuhaf ve büyüleyici sahnelerinin neredeyse tamamı eski moda kamera, kurgu, ışık, dekor ve set hileleriyle yaratıldı; dijital efekt kullanımı çok sınırlıydı. Joel'in çocukken mutfakta olduğu çarpıcı sahne, Peter Jackson'ın Yüzüklerin Efendisi'nde kullandığına benzer bir zorunlu perspektif düzeneğiyle oluşturuldu.

Gondry'nin çekim sırasında kamera operatörlerini yönlendirmek için benzersiz bir sistemi vardı: Kendisi kulaklık takar, iki operatör ise kulak içi kulaklıklarla onu dinlerdi. Kameralar çalışırken ve oyuncular rollerindeyken onlarla Fransızca konuşur, böylece oyuncular nerede olursa olsun tüm açılar hakkında söz sahibi olurdu. Bu, büyük bir kendiliğindenlik sağladı; oyuncular karakterlerindeyken bir konuşmayı kanepede oturarak mı yoksa kalkıp pencereye yürüyerek mi yapacaklarına karar verebiliyorlardı. Kate Winslet, bu özgürlüğün performansını geliştirdiğini ve bazen aynı sahnenin farklı çekimlerini tamamen içgüdülerine dayanarak farklı şekilde yaptıklarını söyledi.

Stan (Mark Ruffalo) Mary'yi (Kirsten Dunst) korkuttuğu sahnede Gondry, Ruffalo'dan her çekimde farklı bir yere saklanmasını istedi, böylece korku gerçek olacaktı.

Jim Carrey çekimler sırasında sık sık sinirleniyordu çünkü Gondry diğer oyunculara söyledikleriyle çelişiyordu. Gondry şöyle açıkladı: 'Kate Winslet'le farklı bir odada konuşup "Ne kadar büyük olursan ol! Bu bir komedi!" demek zorundaydım. Jim'e ise "Bu bir dram, komedi değil" derdim.'

Kate Winslet'in farklı saç renkleri peruklarla elde edildi, boyayla değil. Film sıralı çekilmediği için aynı gün farklı renklere sahip olması gerekiyordu, bu yüzden boyama pratik değildi. Kırmızı peruğun onun favorisi olduğu söylenir.

Jim Carrey, Kate Winslet'le yapılan kayıtlı seanslarda sahneye o kadar kaptırdı ki teybi odanın karşısına fırlatarak yanlışlıkla mahvetti.

Joel ve Clementine'in sokak geçidinde olduğu plansız sahne çekilirken muhabirler Jim Carrey'le röportaj yapmaya çalıştı. Dikkatlice dinlerseniz, birinin Carrey'e 'Benimle konuş!' diye bağırdığını duyabilirsiniz.

Açılış jeneriği filmin on sekizinci dakikasında, ilk makaranın sonunda görünür.

Kate Winslet, mutfak tezgahındaki sahneyi iki saatten fazla çektikten sonra bayıldı. Gondry çekime devam etmek istedi, bu da Jim Carrey'i kızdırdı. Carrey, Winslet'in iyi olduğunu öğrenene kadar çekime devam etmeyi reddetti.

Joel ve Clementine'in Joel'in anısında çocuk olarak göründüğü, yetişkin sesleriyle konuştukları sahnenin sesi sette kaydedildi; stüdyoda dublaj yapılmadı. Gondry, Carrey ve Winslet'in çocuk oyunculara anında tepki vermesinin daha iyi olacağını düşündü.

Joel, kafasının içindeki kayıt seansının karanlık odasına ikinci kez gittiğinde, Dr. Mierzwiak ve Joel'in çarpık yüzleri (Gondry'ye göre) aslında onun dizinin derisidir.

Filmde 'Montauk' diye fısıldayan ses, Kate Winslet'in sesinin yankısı ile Focus Features'ta çalışan editör Katherine Skjerping'in sesinin birleşimidir. Skjerping'den Winslet gelmeden önce hızlı bir seslendirme yapması istenmiş ve bu ses filmde kalmıştır.

Tüm tren çekimleri gerçek hareket eden bir trenin içinde yapıldı.

Filmde, çekim sırasında planlanmamış fark edilmeyen görsel efektler kullanıldı. Bir sahnede Clementine sokakta yürürken arka planda bir araba düşer. Tüm arka plan, Clementine'in kaybolan diğer bacağı da dahil olmak üzere CG ile değiştirildi; kalan bacak CGI ile yapıldı. Bir diğer CGI sahne, Clementine ve Joel'in girdiği evin dört saniyelik bir çekimde çökmesidir.

Hafıza silme kaskına bağlı küçük bilgisayar, 1988'de üretilmiş eski bir Amstrad PPC 512 veya 640'tır. Uygun bir şekilde, Amstrad PPC (Taşınabilir Kişisel Bilgisayar) sınırlı hafızasıyla ünlüydü.

Dr. Mierzwiak'ın ofisinde çarpık yüzlü kadın, filmin görüntü yönetmeni Ellen Kuras'tır.

Jenerikte 'Leksell Stereotaktik Sistem, Electa Instruments'ın izniyle' yazısı görünür. Bu, beyin cerrahisi için kullanılan tuhaf görünümlü başlıktır ve aslen beyin tümörlerinin gama radyasyonu için kullanılırdı.

Joel, Lacuna’ya ilk adımını attığında duvarda Chris Norr ve Linda Chen’in kartlarını görür. Norr filmde kamera operatörüydü; Chen ise stajyer ve oyuncu seçme asistanı.

Michel Gondry, dijital efektler yerine fiziksel özel efektlerde ısrar etti. Jim Carrey’nin arkasındaki bulanık arka plan, aktörün arkasına şeffaf tabakalar yerleştirilerek elde edildi.

DVD’deki A Look Inside belgeselinde Kate Winslet, sahilde Gondry’yle konuşur. Gondry kulaklık takmıştır ve muhtemelen onu duymaz. Winslet, “Yönetmenime onun yeri doldurulamaz olduğunu söylüyorum. Küçük kurbağam olmadan ne yapardım?” der.

Joel’in adresi Long Island, Rockville Centre’da 159 South Village olarak geçer. Gerçekte 159 South Village Avenue vardır, ama filmdeki gibi bir apartman kompleksi değildir.

New Haven hattına ait kırmızı çizgili bir Metro North treni, Long Island Railroad’un mavi çizgili trenleri yerine kullanıldı.

Kurgu süreci, senaryonun parçalı hafıza yapısını korumak için sıkı bir denetimle yürütüldü.

Tren istasyonu sahneleri, asgari set kontrolüyle gerçek halka açık alanlarda çekildi.

Gondry, hafıza sekanslarının çoğunda dijital efektler yerine pratik efektler kullandı.

Yapım, doğal bir görsellik için büyük ışıklandırma ekipmanlarından kaçındı.

Gondry, öznel ve dengesiz bir atmosfer yaratmak için birçok sahneyi elde taşınabilir kamerayla çekti.

CGI yerine, çekim sırasında fiziksel olarak değişen hareketli setler inşa edildi.

Bellek silme sahnelerinde zorunlu perspektif ve set manipülasyonu gibi kamera içi teknikler kullanıldı.

Bellek sahnelerinin çoğu stüdyo setlerinde değil, New York ve New Jersey’deki gerçek evlerde çekildi.

Clementine’in Joel’in evine sarhoş geldiği sahnede arka planda bir Panasonic Easa-Phone telesekreter görülür.

Plaj evi sahneleri, New York eyaletindeki Fisherman’s Cottage adlı gerçek bir evde çekildi.