Fatal Attraction'dan 100 İlginç Bilgi

Glenn Close, filmde kullandığı bıçağı hâlâ mutfağında asılı tutuyor ve şöyle diyor: "Tahta ve kâğıttan yapılmış, çok güzel. Tam bir sanat eseri! Üstelik misafirlerimizin görmesi de hoş oluyor; sonsuza kadar kalamayacaklarını anlıyorlar."

Yeniden çekilen final sahnesinde Glenn Close, kafasını bir aynaya çarptığı için beyin sarsıntısı geçirdi. Hastaneye kaldırıldığında, dehşet içinde, kızı Annie Starke'a birkaç haftalık hamile olduğunu öğrendi. Close, saatlerce küvet suyuna batırılmaktan kulak ve göz enfeksiyonları da kaptı; bugün bile o sahneyi izlerken, doğmamış kızını bilmeden riske attığı için rahatsız oluyor.

Michael Douglas, bu filmle aynı dönemde Wall Street (1987) filminde de çalışıyordu. Program çakışmasını önlemek için hafta içinde iki set arasında mekik dokudu.

Ellen'ın anne babasının şiddetli tartışmasına tanık olduğu sahnede istenen tepkiyi almak için Michael Douglas, kamera arkasında küçük oyuncu Ellen Latzen'a zorbalık yaptı. Elindeki peluş tek boynuzlu atı çöpe atmakla tehdit ederek "Şu aptal şeye bak, çöpe atacağım" dedi; bu yüzden kız ağlamaya ve oyuncağına sımsıkı sarılmaya başladı. Yönetmen "kestik" dedikten sonra Douglas hemen özür dileyip şaka yaptığını söyledi ve ona sarıldı; yıllar sonra "Kendimi oldukça suçlu hissettim ama yapılması gerekeni yaptım" dedi.

Yönetmen Adrian Lyne, 2002'deki yönetmen yorumunda, Alex'in küvette suya batmış ve göz bebeklerinin ürkütücü beyaz göründüğü (kozmetik lenslerle sağlanan) çekim için fazla abartılı olduğunu düşünüp pişmanlık duyduğunu belirtti.

Filmin başlarında Gallagher ailesinin oturduğu daire, Adrian Lyne'ın 9½ Hafta (1986) filminde Elizabeth'in dairesi olarak kullandığı dairenin ta kendisi.

Glenn Close tütüne alerjik olduğu için, Alex'in sigara içtiği birkaç sahnede kullanılan sigaralar sahteydi.

Alex'in dairesindeki kavga sahnesinin çekim arasında Glenn Close, köpeği Gaby'yi setin bulunduğu bölgede yürüyüşe çıkardı. Filmin ikonik beyaz elbisesiyle, üstü başı kir ve ter içinde, saçları darmadağınık haldeyken üç kızın merakla yaklaştığını fark etti. Görünüşünden dolayı saldırıya uğradığını sandıklarını düşünüp film çektiğini açıklamaya hazırlanırken, kızların aslında sadece köpeğiyle tanışmak istediklerini anladı.

Adrian Lyne, aşk sahnesinin yatakta geçmesini istemedi; "Çünkü çok sıkıcı oluyor. Aklıma lavabo geldi, çünkü yıllar önce bir kızla lavabonun üstünde sevişmiştim. Tabaklar şangırdar, gülersiniz. Seks sahnesinde her zaman gülünecek bir şey olmalı" dedi. Çekim sırasında çifte bağırarak övgüler yağdırdı: "Seni tahrik ettiklerini bilirlerse özgüvenleri artar." Sahneyi el kamerasıyla çekti, böylece "sahnenin enerjisi kaybolmadı."

Stephen Galloway'in Leading Lady kitabına göre, filmdeki ölü tavşan gerçekti ve tüketilmek üzere yüzülmeden önce yerel bir kasaptan alınmıştı. Anne Archer'ın ocağa yaklaşırkenki dehşet ifadesinin bir nedeni de, kaynayan suyun leşten yayılan kötü kokuyu artırmasıydı.

Maurice Jarre'ın film müziği, film başladıktan neredeyse yarım saat sonrasına kadar duyulmuyor.

Dikkatli izleyiciler, Quincy adlı köpeğin filmin son bölümünde ne göründüğünü ne de adının geçtiğini fark edecektir. Bunun sebebi, köpeğin sahiplerinin şiddetli final sahnelerinde zarar görmesinden endişelenmesiydi. Yapımcılarla karşılıklı anlaşılarak Quincy'nin bu sahnede yer almamasının daha güvenli olacağına karar verildi ve hikâyesi sessizce ama saygılı bir şekilde sonlandırıldı. (Quincy sonraki filmlerde de rol almadı.)

Bedford'daki evde Ellen'ın yatağının yanında bir kâğıt bebek kesmesi durur. İzleyici onu ilk gördüğünde bebeğin elbisesi beyaz ve sarı çiçek desenlidir. Sonraki görünüşünde ise elbise yalnızca kesilmiş bir siluettir, böylece desen çevredeki duvar kâğıdıyla aynı olur.

Beth Gallagher'ın piyanoda çaldığı parça, Frédéric Chopin'in "Mi Minör Prelüd, Op. 28, No. 4" adlı eseridir.

Lunapark sahneleri, Big (1988) filminde de kullanılan Rye Playland'de çekildi.

Dan'in satın aldığı ve Beth'in Alex'i vurduğu tabanca, Smith & Wesson Model 36 "Chief's Special"dır.

Alex'in arabası 1977 model Volkswagen Scirocco MkI [Typ 53]'tir.

Dan'in arabası 1981 model Volvo GL [245]'dir.

Bu film, yönetmen Adrian Lyne ile görüntü yönetmeni Howard Atherton'ın ilk iş birliğidir.

Yönetmen Adrian Lyne'ın kızı, filmde parti konuklarından biri olarak görünür.

Filmin çekimleri sırasında hem Adrian Lyne'ın hem de Michael Douglas'ın saçları uzundu.

Glenn Close, filmdeki çıplak sahnelerinin sömürü amaçlı olmadığını, tamamen hikâyeye hizmet ettiğini düşündüğü için bu sahneleri çekmekte hiç zorlanmadığını söyledi.

Glenn Close, karakterinin saç stili konusunda kararsız kaldığını itiraf etti: "Çok korkmuştum! Saçımla ne yapacağımı bilmiyordum. Toplasam mı? At kuyruğu mu? Sonunda 'Bırakayım dağılsın!' dedim. Oyunculuk tanrıları yanımdaydı."

Glenn Close'un menajeri, Alex Forrest rolü için ilk aradığında 'Lütfen onu getirme, bu rol için tamamen yanlış biri' cevabını aldı. Yönetmen Adrian Lyne de Close'un Alex'i oynaması gereken 'dünyadaki son kişi' olduğunu düşünüyordu.

Glenn Close, Alex Forrest rolünü aldıktan sonra senaryoyu iki ayrı psikiyatriste götürdü ve 'Bu davranış mümkün mü, mümkünse neden?' diye sordu. Her iki psikiyatrist de Alex'in davranışının klasik bir örüntü olduğu sonucuna vardı; teşhisleri, Alex'in çocukken uzun süreli cinsel istismara ve işkenceye maruz kaldığı yönündeydi. Bu nedenle, seksle ilişkili herhangi bir duygusal acı, aşırı şiddetli bir tepkiyi tetikliyordu.

Başrol için düşünülen Kirstie Alley, kocası Parker Stevenson'ı takip eden ve onun hayatının bir parçası olmak için yalvaran bir kadının ses kaydını yapımcılara verdi. Kadının sözleri filmde aynen kullanıldı.

Glenn Close, 2013'te CBS News'e verdiği röportajda, filmin popülaritesinin ruh sağlığı damgasına katkıda bulunmuş olabileceği korkusuyla Alex Forrest yorumunu yeniden gözden geçireceğini itiraf etti. "Senaryoyu şimdi tamamen farklı okurdum," diyen Close, "Araştırmamda iki psikiyatristle konuştum, ama bir akıl hastalığı ihtimali hiç gündeme gelmedi. Şimdi ilk düşüneceğim şey bu olurdu."

Glenn Close, karakteri hakkında şunları söyledi: "Benden daha fazlasını talep edecek bir karakter istiyordum. Daha önce hiç seksi olması gereken bir karakteri oynamamıştım. Yapabileceğimi biliyordum. Onlar yanlış olduğumdan o kadar emindi ki, utanç duydukları için okumamı bile istemediler."

Sharon Stone, Alex Forrest rolü için seçmelere katıldı ama elendi. Ancak beş yıl sonra Basic Instinct'te Michael Douglas'la çalışma fırsatını yakaladı.

Glenn Close, kariyerinin o noktasına kadar sıcak, anaç kadınları canlandırmış ve bu nedenle rol için baştan elenmişti; üstelik üç kez Oscar'a aday gösterilmişti. Bu rol radikal bir değişimdi ve o kadar radikaldi ki, bir süre benzer karakterlere sıkışıp kaldı.

Sally Field, Alex Forrest rolü için düşünüldü ancak hayranlarının onu bir kötü karakter olarak kabul etmeyeceğinden korktuğu için teklifi hemen reddetti.

Elisabeth Shue, Alex Forrest rolü için ilk düşünülen isimlerdendi ama Adventures in Babysitting (1987) adlı Disney filmine sözleşmeli olduğu için rolü geri çevirmek zorunda kaldı.

Film, Anne Archer'ın Oscar'a aday gösterildiği tek performansı içeriyor.

Glenn Close, kız yatılı okulu Rosemary Hall'dan, Michael Douglas'ın erkek yatılı okulu Choate School'dan mezun olduğu yıl mezun oldu. Bu iki okul daha sonra birleşerek karma eğitim veren Choate Rosemary Hall'u oluşturdu.

Olivia Hussey'e Alex rolü teklif edildi. Senaryoyu okuyup kaynayan tenceredeki tavşan sahnesine gelince, aynı zamanda hayvan hakları aktivisti olan Hussey o kadar rahatsız oldu ki rolü hemen reddetti.

Alex Forrest karakterinin orijinal adı Sean Forrest'ti; bu da karakterin, o dönem Hollywood'da tuhaf davranışlarıyla ünlenen Sean Young'a dayandığı söylentilerine yol açtı. Young, "1987'ydi, James Woods'un beni takip etmekle suçladığı zamanlar... James Dearden senaryoyu yazdı ve daha sonra A Kiss Before Dying (1991) için beni işe aldı. Fatal Attraction'ı beni düşünerek yazdığını söyledi, ama karakterin ben olduğumu düşündüğü için değil" dedi. Young daha sonra Fatal Instinct (1993) adlı parodide rol aldı.

Gilda Radner, Alex Forrest rolü için seçmelere katıldı.

Dame Emma Thompson, David Letterman'ın programında Alex rolü için seçmelere katıldığını anlattı. Letterman gerçekten katılıp katılmadığını sorduğunda 'evet' dedi.

Faye Dunaway, Mia Farrow ve Anjelica Huston başlangıçta Alex Forrest rolü için düşünüldü ama seçmelere bile katılmadılar. Judy Davis, Barbara Hershey, Miranda Richardson ve Debra Winger seçmelere katılan ilk tercihlerdi; Glenn Close aslında dördüncü tercihti.

Hildy'yi oynayan Ellen Foley, Meatloaf'ın Paradise By The Dashboard Lights kaydında kadın vokal olarak söyledi. Ancak şarkının video klibinde görünmedi; o şarkıcı Karla DeVito'ydu.

Ellen'ın (Ellen Latzen) film başındaki bakıcısını genç Jane Krakowski canlandırdı. Her iki oyuncu da Vacation film serisinde Randy Quaid ve Miriam Flynn'in çocuklarını oynadı. Krakowski, orijinal National Lampoon's Vacation'da (1983) kuzen Vicky'yi, Latzen ise National Lampoon's Christmas Vacation'da (1989) Ruby Sue'yu canlandırdı; bu da onları teknik olarak ekran kardeşleri yapıyor.

Isabelle Adjani'ye Alex rolü teklif edildi ama o reddetti.

Christopher Reeve, Dan Gallagher rolünü geri çevirdi. Bu, Romancing the Stone'dan (1984) sonra Michael Douglas'a kaptırdığı ikinci roldü.

Andie MacDowell, Beth Gallagher rolü için düşünüldü ama rol Anne Archer'a gitti. MacDowell ve Archer daha sonra Short Cuts'ta (1993) birlikte rol aldı.

Dan Gallagher rolü için Dan Aykroyd, Jim Belushi, Nicolas Cage, Chevy Chase, Kevin Costner, Robert De Niro, Harrison Ford, Mel Gibson, Tom Hanks, John Heard, Kevin Kline, Steve Martin, Rick Moranis, Bill Murray, Jack Nicholson, Al Pacino, Dennis Quaid, Arnold Schwarzenegger, Martin Sheen, O.J. Simpson, Sylvester Stallone, John Travolta, Jon Voight ve Bruce Willis gibi isimler düşünüldü.

William Hurt, Dan Gallagher rolü için düşünülenler arasındaydı.

Alex Forrest rolü için Melanie Griffith, Barbara Hershey, Gilda Radner, Dame Emma Thompson, Tracey Ullman, Debra Winger, Miranda Richardson, Kate Capshaw, Alison Doody, Amy Irving, Diane Keaton, Mia Farrow, Isabelle Adjani, Lena Olin, Isabella Rossellini, Jane Seymour, Carrie Fisher, Heather Locklear, Jennifer Grey, Kelly McGillis, Amy Madigan, Annie Potts, Sissy Spacek, Mary Steenburgen, Rosanna Arquette, Faye Dunaway, Anjelica Huston, Jessica Lange, Kay Lenz, Jennifer O'Neill, Susan Sarandon, Meryl Streep, Kathleen Turner, Kim Basinger, Jamie Lee Curtis, Farrah Fawcett, Michelle Pfeiffer, Cheryl Ladd, Christine Baranski, Ellen Barkin, Christine Ebersole, Morgan Fairchild, Daryl Hannah, Jennifer Jason Leigh, Candice Bergen, Beverly D'Angelo, Geena Davis, Judy Davis, Holly Hunter, Annette O'Toole, Cybill Shepherd, Raquel Welch, Jennifer Beals, Jodie Foster, Demi Moore, Meg Ryan, Ally Sheedy, Elisabeth Shue, Cher, Madonna, Bette Midler, Dame Olivia Newton-John, Diana Ross, Sharon Stone, Tuesday Weld, Linda Hamilton, Sigourney Weaver, Stockard Channing, Sally Field, Kim Greist, Kelly LeBrock, Kelly Preston, Helen Slater, Mary Gross, Goldie Hawn, Catherine O'Hara ve Julia Louis-Dreyfus'un da aralarında bulunduğu 100'e yakın oyuncu değerlendirildi.

Alex filmde yaşını 36 olarak söylese de, Glenn Close çekimler sırasında 40 yaşındaydı.

Anlaşılan Adrian Lyne, Glenn Close rolü almadan önce Tracey Ullman'dan deneme çekimi yapmasını istemiş.

Bonnie Bedelia ve Cynthia Rhodes, Beth Gallagher rolünü geri çevirdi.

Ashley Bank, The Monster Squad'da (1987) oynamak için Ellen Gallagher rolünü reddetti.

Michael Douglas ve Lois Smith, Falling Down'da (1993) da birlikte rol aldı.

Yönetmen Adrian Lyne ile başroller Michael Douglas ve Glenn Close, senarist Joe Eszterhas'la çalıştı. Lyne, Eszterhas'ın Thomas Hedley Jr. ile birlikte yazdığı Flashdance'i (1983) yönetti. Douglas ve Close ise sırasıyla Eszterhas'ın yazdığı Basic Instinct (1992) ve Jagged Edge'de (1985) rol aldı.

Glenn Close ve Michael Douglas, 2018 Altın Küre Ödülleri'nde farklı kategorilerde (Sinema ve TV) ödül kazandı.

Meg Mundy, Beth'in annesini canlandırdı. Ayrıca Ordinary People'da Beth adında bir kadının annesini oynamıştı.

Michael Douglas ve Glenn Close daha sonra Marvel filmlerinde rol aldı: Douglas Ant-Man'de (2015), Close ise Guardians of the Galaxy'de (2014).

Lynnanne Zager'ın ilk uzun metrajlı film deneyimi, Parti Konuğu rolüydü. Daha sonra benzer adlı yapımlar Fatal Contact: Bird Flu in America (2006) ve Deadly Women'da (2008) yer aldı.

Jagged Edge (1985) ile bu filmin çekimleri arasında bir zamanda, Glenn Close boynunun sol tarafındaki bir beni aldırdı.

Filmin yönetmenliğini 20'den fazla isim geri çevirdi.

Orijinal finalde Alex beyazlar içinde intihar ediyor, Dan ise cinayetle suçlanıyordu. Ancak ön izleme seyircisi Alex'in adalete teslim edilmediğini düşününce bu son değiştirildi. Bu ilk final yalnızca Japonya gösteriminde yer aldı. Yeni final, Temmuz 1987'de New York Mt. Kisco'daki Üniteryen kilisesinde üç haftada çekildi.

Finalin yeniden çekilmesi kararı ekip arasında karışık tepkilere yol açtı. Yönetmen Adrian Lyne başta fikre sıcak bakmasa da Paramount yöneticisinin 1,5 milyon dolar teklifiyle ikna oldu. Anne Archer haberi duyunca şaşkınlıkla gözyaşlarına boğuldu. Glenn Close ise fikre şiddetle karşı çıktı ve çekime katılmayı reddetti. Yapımcı Sherry Lansing'e göre Close, akıl hastalığıyla boğuşan Alex'e sempati duyuyor ve 'kadın psikopat' klişesine direniyordu. Michael Douglas ise yeni finalin filme katkı sağlayacağını düşünerek itiraz etmedi. Close ve Douglas final yüzünden tartıştı; Close daha sonra arkadaşı William Hurt'ü aradı ve Hurt onu yeniden çekime katılmaya ikna etti.

Orijinal finale gelen kötü seyirci tepkisi üzerine sonun yeniden çekilmesine karar verildi. Glenn Close bu değişikliğe karşı çıksa da sonunda ekibe borçlu olduğunu hissederek kabul etti. 1996'da Movieline dergisine konuşan Close, 'Orijinal final muhteşem bir kara film parçasıydı. Alex kendini öldürüyor ama bıçağın her yerinde onun parmak izleri kalıyor ve Dan tutuklanıyor. Yapmadığını biliyor ama yine de hapse girecek. Ancak seyirci rahatlatıcı bir son istedi, biz de aylar sonra dönüp şimdiki finali çektik' dedi.

Film, 1987'de dünya çapında 320 milyon doları aşan hasılatla yılın en çok kazanan yapımı oldu. ABD'de ise 156 milyon dolarla ikinci sırada yer aldı; birinci sırayı 167 milyon dolarla Üç Baba ve Bir Bebek aldı.

John Carpenter ve Brian De Palma'ya yönetmenlik teklif edildi ancak ikisi de hikâyeyi Play Misty for Me'ye (1971) benzettikleri için geri çevirdi. De Palma ayrıca Michael Douglas'ın iyi bir başrol olmadığını düşünüyordu, ancak sonradan yanıldığını itiraf etti. Carpenter ise Alex'in intihar edip Dan'i suçladığı kasvetli finali seyircinin kabul etmeyeceğini öngördü ve haklı çıktı. Sir John Boorman da teklifi reddederek kendi çocukluk anılarına dayanan Umut ve Zafer (1987) filmini çekmeyi tercih etti.

İlk senaryo taslakları daha çok bir korku filmine benziyordu.

1988'de filmin Güney Kore gösterimi sırasında Koreli sinemacılar, Hollywood filmlerinin Kore sinema sektörünü istila etmesini protesto etmek için salona yılanlar salıp sis bombaları attı.

Yapımcılar Sherry Lansing ve Stanley R. Jaffe, stüdyoyu ikna etmekte ve başrol oyuncusu bulmakta zorlandı. Michael Douglas, yazar James Dearden'ın hem yazıp hem yönetmesinin beklendiği dönemde projeye dâhil oldu. Douglas'ın daha önce deneyimsiz bir yönetmenle yaşadığı sorunlar, farklı bir yönetmen talep etmesine yol açtı; ancak Dearden senarist olarak kaldı ki bu sektörde nadir görülür. Brian De Palma'nın yönetmeyi kabul etmesiyle Paramount filme yeşil ışık yaktı, fakat De Palma Michael Douglas'ı değiştiremediği sürece projede kalmayacağını söyledi. Lansing ve Jaffe, role ilk ilgi gösteren ve yapımcılık deneyimi olan Douglas'a sadık kalarak De Palma'yı gönderdi. Paramount'un projeyi iptal edeceğinden korksalar da stüdyo yalnızca çekim başlangıcını erteledi; o sırada çekimlere 10 hafta kalmıştı.

Fred Gwynne'ın daha büyük bir rolü vardı ancak bu sahneler kesildi.

Filmin ilk geliştirme aşamasında adı Diversion'dı. Michael Douglas projeye ilk dâhil olduğunda Alex rolü için Diana Ross düşünülüyordu.

Filmin çalışma başlıklarından ikisi 'Affairs of the Heart' ve 'Diversion'dı.

Adrian Lyne yönetmen koltuğuna oturmadan önce Sir John Boorman düşünülmüştü. 1988'deki 60. Akademi Ödülleri'nde ikisi de En İyi Yönetmen dalında yarıştı: Lyne bu filmle, Boorman ise Umut ve Zafer'le aday oldu. İkisi de ödülü kazanamadı.

Tony Scott'a yönetmenlik teklif edildi ancak o Beverly Hills Cop II'yi (1987) çekmek için reddetti.

Final sahnesinde Beth'in Alex'i yakın mesafeden ok ve yayla öldürmesi planlanıyordu. Ancak oyuncular Anne Archer ve Glenn Close bunun fazla 'göstermelik' olduğunu düşünerek değiştirilmesini sağladı.

Paramount yapımcıları Stanley Jaffe ve Sherry Lansing, filmin dayandığı 1979 yapımı kısa film Diversion'ın her kopyası için GTO Films'e 5 bin sterlin ödedi ve ardından 60 kopyanın tamamını yaktı. Amaç, büyük bütçeli Hollywood uyarlamasının dikkatini dağıtmamaktı. GTO Films'in patronu Laurence Myers, 'Paramount, 8 milyon sterlinlik versiyonlarının benim 30 bin sterlinlik kısa filmimden çok daha iyi görünmediğinden endişelenmiş olmalı. Daha önce böyle bir şey yaşanmamıştı' dedi.

Maurice Jarre işe alınmadan önce müzikler için John Barry'ye teklif götürüldü, ancak Barry The Living Daylights (1987) filminin müzikleriyle meşgul olduğu için geri çevrildi.

Glenn Close, filmin üzerinden yıllar geçmesine rağmen hâlâ sokakta karşılaştığı insanların 'Teşekkürler, evliliğimi kurtardınız!' dediğini anlatıyor. Bu itiraf, Alex karakterinin yarattığı korkunun evlilikleri sorgulatacak kadar güçlü olduğunu gösteriyor.

Alex'in, Ellen Gallagher'ın evcil tavşanı Whitey'i öldürmesi, İngiltere'de saplantılı kadınları tanımlamak için kullanılan 'tavşan haşlayıcı' deyiminin doğmasına yol açtı. Bu ifade, özellikle tek gecelik ilişkilerden sonra takıntılı hale gelen kişiler için kullanılıyor.

Filmin en akılda kalıcı sahnelerinden biri, Alex'in tavşanı haşlaması ve böylece popüler kültüre 'Tavşan Haşlayıcı' terimini kazandırmasıdır. İronik biçimde, daha önceki bir sahnede Dan'e köpeği parka getirmesini söylerken 'Hayvanları severim... harika bir aşçıyımdır' demişti.

Glenn Close'un Alex Forrest rolündeki ürkütücü performansı, Amerikan Film Enstitüsü'nün '100 Yılın 100 Kahramanı ve Kötü Adamı' listesinde 7. sırada yer aldı. Bu sıralama, karakterin sinema tarihindeki en unutulmaz kötülerden biri olduğunu kanıtlıyor.

Glenn Close, filmin ardından yıllarca psikoloji seminerlerine konuşmacı olarak davet edildiğini belirtiyor. Alex karakterinin derinliği ve saplantılı ruh halinin gerçekçiliği, uzmanların bile dikkatini çekecek kadar etkileyiciydi.

Filmin sonundaki küvette boğulma sahnesi, büyük ölçüde 1955 yapımı Diabolique'den esinlenmiştir. O filmde de benzer şekilde ikonik bir küvette boğma cinayeti sahnesi bulunuyor.

Beth, Dan'in ilişkisini öğrendikten sonra Alex'i ailesinden uzak durması konusunda uyarır ve yaklaşırsa onu öldüreceğini söyler. Nitekim filmin sonunda Alex'i vurarak öldüren kişi Beth olur; bu, aldatılan eşin pasif kurban rolünden çıkıp ailesini korumak için harekete geçtiği güçlü bir andır.

Alex'in Dan'le ilişkisine dair çarpık bakışı, en sevdiği opera olan Madam Butterfly'ın konusuyla birebir örtüşür. Operada Japon Butterfly bir Amerikalıyla evlenip çocuğunu doğurur, ancak adam onu terk edince umutsuzluğa kapılır. Filmin orijinal sonunda Alex de tıpkı Butterfly gibi, istediği aşka kavuşamayacağını anlayınca intihar ediyordu.

Alex Forrest, de Clérambault sendromu olarak bilinen saplantılı bir rahatsızlıktan muzdariptir. Bu sendrom, kişinin kendisinden çok daha yüksek statüde birinin ona âşık olduğuna dair sanrılı bir inanç beslemesiyle karakterizedir.

Dan ve Alex, Alex'in evinde Madam Butterfly operasını dinlerken Dan, çocukken bu operayı izlemeye gittiğini ve Cio-Cio-san'ın intiharından ne kadar korktuğunu anlatır. Bu anı, filmin orijinal sonunda Alex'in aynı opera eşliğinde intihar edip Dan'i cinayetle suçlayacağı sahneye bir göndermedir; ancak bu son, test izleyicilerinin tepkisiyle değiştirilmiştir.

Film, Clint Eastwood'un yönettiği ve başrolünde oynadığı Play Misty for Me'den (1971) açıkça esinlenmiştir. O filmde Jessica Walters'ın karakteri Eastwood'a bir çift ayakkabı verirken 'Madam Butterfly zamanı' der; Fatal Attraction'da ise Madam Butterfly motifi, bu ilham kaynağına bir selam niteliğinde sıkça kullanılır. Hatta filmde Michael Douglas'ın canlandırdığı avukat, bir fikrin ya da ifadenin telif hakkıyla korunamayacağını söyler; bu da iki film arasındaki benzer temanın yasal bir sorun yaratmadan işlenebilmesinin alt metnini oluşturur.

Erotomani ya da de Clérambault Sendromu, genellikle bir kadının, sosyal statü veya şöhret açısından kendisinden çok üstün birinin ona gizli mesajlar gönderdiğine inanmasıyla ortaya çıkan sanrılı bir rahatsızlıktır. Ancak Alex'in empati yoksunluğu ve sonuçlardan korkmaması, onun erotomandan çok psikopatiye daha yakın bir profil çizdiğini düşündürür.

Alex, Dan'i telefonda ikinci kez baştan çıkarmaya çalışırken, onun işi ve köpeği olduğunu söylemesine karşılık 'Köpeği de getir, hayvanlarla aram çok iyidir ve yemek yapmayı severim' der. Filmin sonunda bu iki özelliğin birbiriyle hiç de çelişmediğini, hatta korkunç bir şekilde birleştiğini görürüz.

Film, Bravo'nun 2004'te yayınladığı 'En Korkunç 100 Film Anı' listesinde 59. sırada yer aldı. Bu sıralama, özellikle gerilim türündeki etkileyici sahneleriyle hafızalara kazındığını gösteriyor.

Alex'in Dan'e hamile olduğunu söylediği sahnede, arka plandaki reklam panosunda 'Muhteşem Bir Başlangıç' yazması son derece ironiktir. Üstelik Dan sırtı panoya dönükken, Alex'in yüzünün panoya dönük olması; Dan'in sorumluluktan kaçma, Alex'in ise çocuğu sahiplenme arzusunu simgeler.

Glenn Close, 1992'de Saturday Night Live'da kendisini canlandırdığı skeçte filmdeki rolünü tiye aldı. Bu parodi, karakterin popüler kültürdeki yerini ve Close'un kendi imajıyla dalga geçebilme yeteneğini gösteriyor.

Film, Amerikan Film Enstitüsü'nün 2002'de belirlediği 'En İyi 100 Aşk Hikayesi' aday listesine girdi. Bu durum, filmin gerilim türündeki şöhretine rağmen, merkezindeki saplantılı aşk temasının da dikkate değer bulunduğunu ortaya koyuyor.

Fatal Attraction, Play Misty for Me (1971) ile çok benzer bir olay örgüsüne sahiptir. Her iki filmde de saplantılı eski sevgili, erkek kahramanı yanında tutmak için bileklerini keser ve Madam Butterfly operasını kullanarak onu etkilemeye çalışır.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine dahil edilmiştir. Bu seçki, filmin sinema tarihindeki kalıcı etkisini ve kültürel önemini vurgular.

Alex, klasik femme fatale arketipine ilginç bir yorum getirir; çünkü amacı Dan'i 'kullanmak' değil, onu 'görmezden geldiği' için cezalandırmaktır. Bu yönüyle, geleneksel baştan çıkarıcı kadın figüründen ayrılarak daha karmaşık bir intikamcıya dönüşür.

Filmin yaklaşık 1 saat 20. dakikasında Alex'in Dan ve ailesini pencereden dikizleyip kusması, Dumb and Dumber (1994) filminde Lloyd'un Harry ve Mary'yi izledikten sonra aynı şeyi yapmasıyla parodileştirilmiştir. Bu gönderme, sahnenin ne kadar ikonikleştiğinin bir kanıtıdır.

Alex Forrest, Ellen Gallagher'ın evcil tavşanı Whitey'i bir tencerede haşlayarak öldürür. Bu meşum sahne, filmin Çin takvimine göre Tavşan Yılı olan 1987'de vizyona girmesiyle daha da ironik bir hal alır.

Michael Douglas, yıllar sonra Disclosure (1994) filminde benzer bir rolde göründü. Her iki filmde de mutlu bir aile babasıyken, iş yerinde yaşadığı bir ilişki sonrası intikamcı bir kadın tarafından dünyası altüst olur; ancak ikinci filmde gönüllü bir aldatma değil, cinsel tacizin hedefi olma durumu söz konusudur.

Alex ismi, yönetmen Adrian Lyne'ın bir diğer büyük hiti Flashdance'in (1983) kadın kahramanının da adıdır. Bu tesadüf, Lyne'ın güçlü ve akılda kalıcı kadın karakterlere olan eğilimini yansıtır.

Dan, Beth'e itirafta bulunurken ilişkinin 'sadece bir gecelik' olduğunu söyler; bu, aslında seyirciye daha fazla yalanın ağır sonuçlar doğuracağının ipucunu verir. Orijinal son, Dan'in Alex'in cinayetinden tutuklanmasını içeriyordu; ancak son değişse de bu replik aynen korunarak karakterin kaderine dair ince bir gönderme olarak kaldı.