Ferris Bueller's Day Off Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Yıllar boyunca Ferris'in üniversitede ya da bir işte olduğu bir devam filmi fikri gündeme geldi, ancak bu düşünce rafa kaldırıldı. Matthew Broderick, filmin bir devama ihtiyacı olmadığını, güncellenmesi gerekmediğini düşünüyordu; ona göre film, izleyicilerin tekrar ziyaret etmek isteyeceği belirli bir zamanı ve mekânı anlatıyordu.

John Hughes film için şarkıları bizzat seçti. Tipik sinema seyircisine biraz yabancı kalmalarını istiyordu; filmle ilgili her şeyin yeni hissettirmesini arzuluyordu. Örneğin, Ferrari'nin ilk kez göründüğü sahnede (ve final sahnesinde) duyulan parça, İsviçreli grup Yello'nun "Oh Yeah" şarkısıdır. Şarkı ilk çıkışında hit olmamıştı, ancak filmde kullanılmasıyla hızla popülerleşti ve yeniden yayımlandı. O zamandan beri, genellikle arzu edilen bir nesnenin ya da kişinin yer aldığı sahnelerde, düzinelerce film ve dizide kullanıldı.

John Hughes'a göre Cameron karakteri büyük ölçüde liseden bir arkadaşına dayanıyordu. Hughes onu şöyle anlatıyor: "Bir nevi kayıp bir insandı. Ailesi onu ihmal ediyordu, o da bunu kendini gerçekten şımartmak için bir izin olarak gördü. Gerçekten hasta olduğunda aslında iyi hissediyordu, çünkü hastalık uydurmak zor ve yorucuydu, ama gerçekten bir şeyi olduğunda rahatlıyordu."

Ferris Bueller adı, John Hughes'un hayat boyu arkadaşı Bert Bueller'den geliyor.

Ferris'in Fransız restoranındaki tuvalette Cameron'ın evinin çok güzel ve çok soğuk olduğuna dair söylediği replik, aslında John Hughes tarafından The Breakfast Club'daki (1985) Allison karakteri için, onun ev hayatıyla ilgili olarak yazılmıştı.

Jenerik sırasında oynayan otobüs sahnesi aslında filmin ortasında yer alacaktı. Jeanie'nin polisi aradığını söylemesinden sonra gerçekleşecek ve Rooney'nin saklanacak bir yer bulması gerekecekti. Bu, gökyüzünün neden karanlık olmadığını ve bir otobüsün öğrencileri neden akşam 6'da eve götürdüğünü açıklıyor.

Filmin bir noktasında Ferris'in "Gelecek yıl, Uzay Mekiği'ne binen ilk çocuk ben olacağım" demesi planlanmıştı. Hatta bu replik sinema fragmanında da yer almıştı. Ancak filmin vizyona girmesine beş aydan az bir süre kala, 28 Ocak 1986'da Challenger mekiği patladı ve aralarında öğretmen Christa McAuliffe'in de bulunduğu yedi mürettebat hayatını kaybetti. Bu nedenle John Hughes fragmanı sinemalardan geri çektirdi ve replik filmden çıkarıldı.

Cameron Sears Kulesi'nden aşağı bakıp "Sanırım babamı görüyorum" dediğinde, orijinal senaryoya göre gerçekten de kaldırımda duran babasına bakıyordu. Daha sonra, Cameron'ın babasının şehir merkezinde sokağa park edilmiş Ferrari'sini gördüğü bir sahne daha olacaktı. Torpido gözüne uzanıp arabayı doğrulamaya çalıştığında, otopark görevlisi ona engel olacaktı.

Ferris'in devamsızlık sayısı olarak "9" rakamının seçilmesinin nedeni, Rooney tarafından söylendiğinde kulağa sert gelmesiydi.

Ferris'in "Hayat oldukça hızlı akar" repliği aslında filmin kapanış jeneriğinden önceki son replik değildi. Senarist John Hughes, sahnenin çekildiği gün repliği değiştirmeye karar verdi. Senaristin notlarına göre, orijinal senaryoda jenerik öncesi son replik şuydu: "Evet, hayat bir atlıkarınca. Saf yaşama, nefes alma sevinci ve mutluluğunun kocaman, çılgın bir topu. Bir tane edinmelisin."

John Hughes, Chicago Sanat Enstitüsü'ndeki sahneyi "kendine ait bir keyif sahnesi" olarak tanımlıyor ve ekliyor: "Burası benim için bir sığınaktı, oraya oldukça sık giderdim, bayılırdım. Bütün tabloları, binayı bilirdim. Bu, o binaya geri dönüp en sevdiğim tabloları göstermek için bir fırsattı." Müze, filmin yapımcıları başvurana kadar daha önce hiçbir filmde çekim yapılmasına izin vermemişti. Jennifer Grey, "Hughes'ın 'Bu filmde daha önce hiç olmadığı kadar çok sanat eseri olacak' dediğini hatırlıyorum" diye anlatıyor.

Silinmiş sahneler: - Ferris babasını telefonla arayıp, doğduğunda babasının satın aldığı tahvilleri sorar, ardından babasının dolabındaki bir ayakkabı kutusundan birini alır, kız arkadaşıyla bankaya gidip bozdurur (ağır işiten veznedara bir Jeep'e hamile olduklarını söyler) ve parayı izin gününü finanse etmek için kullanır. Bu sahne, Ferris'i sevimli bir düzenbazdan çok bir hırsız gibi gösterdiği için çıkarıldı. - Ferris menüden Fransızca bir şey sipariş eder ve masadaki herkes tadına baktıktan sonra, kibirli garson ona "sweetbreads" (uykuluk) sipariş ettiğini söyler. Bu sahne, garsonun Ferris'i alt ettiğini gösterdiği için çıkarıldı, ancak filmin ilerleyen kısımlarında Ferris günü Cameron'a anlatırken "pankreas yedik" der.

Filmin kilit sahnelerinden biri Ferris, Sloane ve Cameron'ın Wrigley Field'da bir Cubs maçının keyfini çıkarmasını gösterse de, John Hughes DVD yorumunda Cubs taraftarı olmadığını belirtti. Beyzbol sahnesi aslında Hughes White Sox taraftarı olduğu için Comiskey Park'ta çekilecekti. Ancak Wrigley Field'ın ikonik statüsü nedeniyle bu değiştirildi; ayrıca White Sox 1985'te nadiren gündüz maçı yapıyordu, çoğunlukla deplasmandaydı.

Filmin ilk kurgusu iki saat kırk beş dakika uzunluğundaydı.

John Hughes, Ferris, Sloane ve Cameron'ın bir striptiz kulübüne gittiği bir sahneyi çekmek istemişti. Paramount yöneticileri ona sadece sınırlı sayıda çekim günü kaldığını söyleyince sahne iptal edildi.

Film için başlangıçta resmi bir soundtrack albümü yayımlanmadı, çünkü John Hughes şarkıların sürekli bir albüm olarak bir arada iyi çalışmayacağını düşünüyordu. Ancak Lollipop Magazine ile yaptığı bir röportajda Hughes, hayran posta listesindeki kişilere filmde yer alan iki şarkıyı içeren yüz bin adet yedi inçlik vinil single gönderdiğini belirtti. 2016'da La-La Land Records nihayet filmdeki şarkıların çoğunu, Ira Newborn'ın bestelerini, kaynak ipuçlarını ve bonus parçaları içeren bir soundtrack albümü yayımladı.

John Hughes filmin olay örgüsünden çok karakterlere odaklanmasını amaçladı. Hughes, "Filmin nasıl başladığını biliyorum, nasıl bittiğini biliyorum" dedi. "Geri kalanını asla bilmem, ama bu önemli değil gibi. Önemli olan olaylar değil, olayları yaşayan karakterler. Bu yüzden onları olabildiğince dolu ve gerçek yapıyorum. Bu sefer, herkesin ve her şeyin üstesinden gelebilecek bir karakter yaratmak istedim."

Orijinal senaryoda Ferris ve Jeanie Bueller 18 yaşında çift yumurta ikizleriydi. Filmin son halinde, iki küçük kardeşin çıkarılmasıyla Ferris 17, Jeanie ise 16 yaşındadır.

Senaryonun erken bir taslağında Ferris'in iki küçük kardeşi daha vardı ve Jeanie ortanca çocuktu.

John Hughes senaryoyu bir haftadan kısa sürede yazdı; seyir defterine şu notları düştü: "2-26 Gece sadece 10 sayfa ... 2-27 26 sayfa ... 2-28 19 sayfa ... 3-1 9 sayfa ... 3-2 20 sayfa ... 3-3 24 sayfa."

Jeanie Bueller'ın kızlar soyunma odasında bir arkadaşıyla, kardeşi Ferris'in okulu asması ve diğer maskaralıkları yüzünden duyduğu hayal kırıklığını konuştuğu sahne çekildi, ancak son kurguda çıkarıldı. Bu sahnenin bazı görüntüleri orijinal sinema fragmanında bulunabilir.

Ferris'in bilgisayarında çıplak bir kadın çizdiği sahnenin Chicago'da bir jumbotron ekrana yansıtılması planlanmıştı, ancak sahne daha sonra kesildi.

İnternette ücretsiz olarak bulunan orijinal senaryoda, filmin son halinde adı geçmeyen iki Bueller çocuğu daha vardı. Buna rağmen, geçit töreni sahnesinde Ferris'in babası ofisinde "Twist and Shout" eşliğinde dans ederken, arka planda bu iki eksik çocuğun da yer aldığı bir aile fotoğrafı görülür.

John Hughes 1985'te filmi yazarken, ilerlemesini spiral ciltli bir seyir defterine kaydetti. Temel hikaye akışının 25 Şubat'ta geliştirildiğini not etti. Ertesi gün Paramount Studios'un başkanı Ned Tanen'e başarıyla sunuldu. Tanen konseptten etkilenmişti, ancak Amerika Yazarlar Birliği'nin stüdyo önünde grev gözcülüğü yapmasına saatler kaldığı için temkinliydi.

Orijinal senaryoya göre Sloane'ın bir erkek kardeşi vardır ve babası aileyi yirmi beş yaşında bir şırfıntı için terk etmiştir.

Sloane karakteri senaryonun ilk taslaklarında "Tandy" olarak adlandırılmıştı.

Filmin orijinal senaryosunda Katie Bueller'ın adı önce "Joyce" idi, sonra son versiyonda "Katie" olarak değiştirildi.

1999 DVD yorumunda, senarist ve yönetmen John Hughes, filmin sonuna doğru Ferris Bueller'ın kız kardeşi Jeanie'nin bu filmdeki olaylara tepki olarak okulu asmaya karar verebileceği teorisini ortaya attı.