Floating Weeds'den 18 İlginç Bilgi

Görüntü yönetmeni Kazuo Miyagawa, yönetmen Yasujirō Ozu hakkında şunları söylemiştir: "İlk günden itibaren setteki 50 kişilik ekibin, daha önce hiç çalışmadığı insanların isimlerini bildiğini asla unutmayacağım. Sonradan öğrendim ki isimlerini bir yere not etmiş. Herkes çok etkilendi ve ona bağlandı. Bu filmde çalıştığım her gün son derece keyifli ve öğreticiydi. Ozu'nun her filminde onun kişiliğini hissedersiniz. Saf, nazik, neşeli, ince ruhlu bir insandı."

Roger Ebert, 2003 Criterion DVD sürümü için sesli yorum kaydeden ünlü eleştirmen, bu filmi tüm zamanların en sevdiği on film arasında sayar.

Bazı altyazılarda Kōji Mitsui'nin canlandırdığı Kichinosuke, diyalogda gerçek adını söylemesine rağmen şaka yollu kendine Toshirō Mifune der. Mitsui, Mifune ile altı Akira Kurosawa filminde birlikte çalışmıştır: Scandal (1950), The Lower Depths (1957), The Hidden Fortress (1958), The Bad Sleep Well (1960), High and Low (1963) ve Red Beard (1965).

Bu film, yönetmen Yasujirō Ozu'nun 1934 yapımı sessiz filmi A Story of Floating Weeds'in renkli yeniden çevrimidir.

Filmin ilginç bir ayrıntısı, Ganjirô Nakamura'nın canlandırdığı baş karakter Komajuro'nun, gezici tiyatro topluluğunun sahnede gösterildiği sahnelerde hiç görünmemesidir; oysa Komajuro kurgusal topluluğun baş oyuncusudur. Bu eksiklik bilinçli bir tercihti. Ozu'nun amacı, vasat bir tiyatro kumpanyasının komik aksiliklerini anlatmaktı. Ancak gerçek hayatta Nakamura saygın bir Kabuki sanatçısıydı ve karakterinin sahnede kötü performans sergileyeceği hiçbir sahneye izin vermeyeceğini yapımcılara açıkça belirtti. Ayrıca filmin çalışma başlıklarından biri kabaca 'Abartılı Oyuncu' olarak çevrilebilirdi; Nakamura, izleyicilerin Ozu'nun kendisini kastettiğini düşünmesinden çekinerek bu başlığı veto etti.

Filmin başlarında, hareket eden bir tekneden çekilen uzak deniz feneri planı, Yasujirō Ozu'nun son altı filmindeki tek hareketli çekimdir.

Özellikle başlangıç sahnelerindeki film müziği, Nino Rota'nın Federico Fellini filmleri için yaptığı sirk benzeri müzikleri fazlasıyla andırır.

Film, Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer alır.

Bu film kısmen, Yasujirō Ozu'nun dönemin Daiei yöneticisi olan ünlü yönetmen Kenji Mizoguchi'ye verdiği, bir gün o stüdyo için film yapma sözünü yerine getirmek amacıyla çekildi. Film 1959'da, Mizoguchi'nin ölümünden üç yıl sonra gösterime girdi.

Bu film, Yasujirō Ozu'nun, belki de Japonya'nın en iyi görüntü yönetmeni sayılan ve Ozu'nun gedikli kameramanı Yuharu Atsuta'nın yerine geçen büyük usta Kazuo Miyagawa ile çalıştığı tek film olma özelliğini taşır. Miyagawa o sırada Daiei Stüdyoları'nın çalışanıydı ve bu film Ozu'nun Daiei için yaptığı tek filmdir. Ozu daha sonra, renkli film yapmanın inceliklerini Miyagawa ile çalışarak kavradığını, farklı renklerin değişen derecelerde ışıklandırma gerektirdiğini fark ettiğini söylemiştir.

Film, 962 ayrı çekimden oluşur; bu, ünlü Japon yönetmen Akira Kurosawa'nın genellikle kullandığının iki katından fazla, oldukça yüksek bir sayıdır.

Sahne performanslarının yer aldığı bölümler, Kabuki geleneklerine aşina olanlar için, film tarihçisi Donald Richie'nin topluluğun 'sevgiyle gözlemlenmiş kötülüğü' dediği şeyi açığa çıkaran esprili göndermeler içerir.

1934 versiyonu A Story of Floating Weeds'te oğul rolünü oynayan Kōji Mitsui, bu yeniden çevrimde tiyatro topluluğunun önde gelen bir üyesini canlandırır.

Kōji Mitsui'nin hem bu filmde hem de 1934 tarihli orijinal A Story of Floating Weeds'te yer almasının yanı sıra, Ozu ilk filme dair başka hatırlatıcılar da kullanır. Komajuro'nun kabuki topluluğunun reklamını yapan poster, 1939 filminin posterinin güncellenmiş ve daha parlak renkli bir versiyonudur. Komajuro, Oyoshi'yi ilk ziyaret ettiğinde, kadın ona en son gördüğünde omuzlarının ağrıdığını hatırlatır. 1939 filminde topluluk lideri omuzlarından şikayet ediyor ve hatta ağrıları dindirmek için geleneksel 'moksa' tedavisine katlanıyordu. Ayrıca Komajuro, Kiyoshi'ye 'geçen sefer' birlikte balığa gittiklerini hatırlatır. Bu, orijinal filmdeki baba ile oğlun oltalarını uyum içinde defalarca savurdukları unutulmaz sahneyi akla getirir.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer alır.

Bu film, Criterion Collection'ın 232 numaralı omurgasını oluşturur.

2002'de Amerikalı yönetmen James Mangold, Floating Weeds'i tüm zamanların en iyi filmlerinden biri olarak listeledi. Şöyle dedi: 'Ozu, film meraklılarının çoğunun hiç duymadığı, dünyanın en büyük yönetmenidir. Bir şair, hümanist, üslupçu, yenilikçi ve oyuncudan anlayan parlak bir yönetmen. Yönetmenliğin kamera hareketlerinden ibaret olmadığını bilen, kalbi olan herkese bu filmi tavsiye ederim.'

Floating Weeds (Hepburn: Ukigusa), Yasujirō Ozu'nun yönettiği ve ortak senaryosunu yazdığı, başrollerinde Ganjirô Nakamura, Machiko Kyo, Hiroshi Kawaguchi ve Haruko Sugimura'nın oynadığı 1959 yapımı bir Japon drama filmidir. Film, Ozu'nun kendi siyah-beyaz sessiz filmi A Story of Floating Weeds'in (1934) yeniden çevrimidir ve küçük bir sahil kasabasına gelen bir kabuki oyuncu topluluğunun hikayesini anlatır; topluluğun yaşlanan baş oyuncusunun eski metresinden yetişkin bir oğlu vardır.