I Am a Fugitive from a Chain Gang
Mervyn LeRoy’un, .Robert E. Burns’ün otobiyografik hikâyesini temel alan, Ben Bir Pranga Kaçağıyım, şansı yaver gitmeyen bir 1. Dünya Savaşı gazisi olarak, uydurma bir suç yüzünden prangaya vurulup, uzak güney eyaletlerinde ağır işçiliğe mahkûm edilmesinin ardından, merhametsiz bir suçluya dönüşen masum bir adamın canlı bir portresini sunar. Adam dürüst bir hayat sürmek için kaçar, ihanete uğrar, yeniden kaçar ve yakalanmış bir kaçak olarak ömür boyu hapis cezasına çarptırılır. Kayayı bile orta yerinden çatlatacak sadist gardiyanlar, firarlar (birçok filme temel oluşturmuş, uluyan tazıların bataklıktaki takip sahnesi dâhil), hücre cezası, parmaklıkların ardındaki kendine özgü dil başarılı bir biçimde perdeye taşınır. Sırf defalarca gönderme yapılmış bir film olması (en son Coen Kardeşler’in O Brother, Where Art Thou?/ Nerdesin Be Birader? filminde) açısından seyredilmeye değer bir yapım. Modası geçmiş olsa da halen ünlü ve unutulmaz son cümlesiyle seyirciyi derinden etkiliyor.
I Am a Fugitive from a Chain Gang hakkında 75 bilgi
75 bilgi gösteriliyor.
- Film pek çok tartışmaya neden oldu ve aslında sinemalara ilk geldiğinde hâlâ kaçak olan ana karakteri Robert E. Burns'ün affına yol açtı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jack L. Warner ve Darryl F. Zanuck'ın filme olan kişisel ilgisine rağmen Warner Bros. Hikaye Departmanı şu sonuca varan bir raporla buna karşı oy kullandı: "Sansür olmasaydı bu kitap bir resim yapabilirdi, ancak hikayedeki tüm güçlü ve canlı noktaların mevcut sansür kurulu tarafından ortadan kaldırılacağı kesin." Hikâye editörü, kitabın bir resim için tavsiye edilmemesinin belirli nedenlerini sıraladı; bunların çoğu hikâyenin şiddetiyle ve Derin Güney'de patlayacağı kesin olan kargaşayla ilgiliydi. Sonunda son sözü Warner ve Zanuck söyledi ve projeyi onayladılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Muni taş ocağı sahneleri için dublörü reddetti. Yoğun güneş o kadar şiddetliydi ki neredeyse tüm şirket göz yorgunluğundan, su toplamasından ve güneş yanığından şikayetçiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Muni ayrıca Warner Bros'u de kurdu. Araştırma departmanı ceza sistemiyle ilgili mevcut her kitap ve dergi makalesini temin etme arayışındadır. Muni ayrıca birkaç Kaliforniya hapishane gardiyanı ile de görüştü, hatta bir tanesi Güney'deki zincir çetesinde çalışmış bile. Muni, hâlâ Georgia'da çalışan bir gardiyan veya gardiyanla görüşme fikrini düşündü, ancak Warner stüdyosu yöneticileri bu öneriyi hemen reddetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film tamamlandıktan sonra Robert E. Burns ortadan kayboldu. Filmin gösterime girmesinden hemen sonra tekrar yakalanıp Gürcistan'a iade edildiğine dair bir rapor vardı, ancak tüm kayıtlar onun asla yakalanmadığını gösteriyor. Ancak 1945'te Burns, eyalet valisi Ellis Arnall'ın güvencesi üzerine Georgia'ya döndü. Georgia Affedilme ve Şartlı Tahliye Kurulu Burns'ün cezasını hafifletti ve sivil haklarını iade etti, ancak başlangıçta soygundaki suçunu kabul ettiği için kendisine tam bir af reddedildi. Burns 1955'te öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney başlangıçta James Allen rolünü üstlendi ancak kadrodan ayrıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kaya kırma sahnesi Chatsworth, Kaliforniya'daki gerçek bir taş ocağında çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Son solmanın kaza sonucu geldiği söyleniyor. Yönetmen Mervyn LeRoy final çizgisinden sonra bayılmayı planlamıştı. Provalar sırasında bir ışık patladı ve sigortayı da beraberinde götürdü. Sonuçta ortaya çıkan, son satırın hemen öncesinde başlayan yavaş yavaş solma o kadar güçlüydü ki LeRoy filmi tam olarak bu şekilde çekmeye karar verdi. Bununla birlikte, bazı kaynaklar bunu olaydan sonra üretilmiş bir efsane olarak tartışıyor, çünkü sahne tam olarak bu şekilde, çekimler başlamadan önce tamamlanan orijinal çekim senaryosunda soluklaşmayla anlatılıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar yapımcılar Georgia'nın adını çalışma başlığından çıkarsalar ve film boyunca bu eyaletten hiç bahsetmeseler de, bu eyaletin acımasız ceza sisteminin iddiası açıktı. Gazete başyazıları, reform komiteleri, dilekçeler ve kongre üyelerine gönderilen mektup ve telgraflardan oluşan bir protesto dalgası, hapishane sisteminin en barbar uygulamalarından bazılarının ortadan kaldırılmasıyla sonuçlandı. Ancak film Gürcistan'da yasaklandı ve Warner Bros'a Gürcistan adına hakaret davası açıldı. Gürcistan'daki iki hapishane gardiyanı da stüdyoya karşı milyon dolarlık davalar açtı. Tüm bu yasal çekişmeler sonuçsuz kaldı, ancak Georgia eyaleti, Robert E. Burns'ü yeniden yakalama girişimlerinde acımasızdı; Mervyn LeRoy ve Jack L. Warner'ın Georgia eyaletine girmeleri yıllarca yasaklandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çalındığı bildirilen bazı baskılar Rusya'da ortaya çıktı ve burada büyük ses getirdi. Aslında bu, Amerika'nın o zamana kadar Sovyetler Birliği'ne yaptığı en büyük darbeydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapım öncesi aşamada Robert E. Burns'ten yapım danışmanı olarak Hollywood'a gitmesi istendi. Burns Los Angeles'a ve Warner Bros'a gizlice girdi. Stüdyo lotu, Richard M. Crane adını kullanıyor. Burns sadece senaryo için fikir önermekle kalmadı, aynı zamanda diyalogların yazılmasına da yardımcı olduğu bildirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Son jeneriklerde ana yazarlar olarak Howard J. Green ve Brown Holmes yer alsa da çoğu film tarihçisi, ana senaristin Sheridan Gibney olduğu konusunda hemfikir. Stüdyo başkanlarından biriyle bir anlaşmazlığı vardı, bu yüzden stüdyo yöneticisi, filmin vizyona girmesinden önce ceza olarak adını jeneriğinden çıkardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler sırasında Amerika, Buhran nedeniyle onlara iş veya ev sunamayan bir ülkeye geri dönen Birinci Dünya Savaşı gazilerine esasen sırtını dönmüştü. Film, Başkan Herbert Hoover'ın orduya ve polise, kendilerine nasıl davranıldığını protesto etmek için Washington D. C.'de yürüyen 8000 gaziye karşı harekete geçme emri vermesinden sadece bir ay sonra üretime girdi. (Birliklere gelecekteki General Douglas MacArthur liderlik ediyordu.) Ortaya çıkan çatışmalarda iki polis memuru ve iki gazi öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ocak 1933'te Georgia zincir çetesi müdürü J. Harold Hardy, filmde kendisinden doğrudan bahsedilmemesine rağmen Warner Brothers'a dava açtı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mervyn LeRoy bu filmi yönetmek için 42. Cadde'yi (1933) terk etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Esir kampının bir kopyası Calabasas, CA'daki Warner Çiftliği'nde inşa edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Muni kadroya alındıktan sonra, Panama Kanalı üzerinden Los Angeles'a bir okyanus gemisiyle geçiş rezervasyonu yaptı. Muni, gemide yolculuğunun 13 gününün çoğunu kamarasında repliklerini ezberleyerek geçirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1932 yılı, bu filmin ve gangster destanı Scarface'in (1932) başarısıyla Paul Muni için parlak bir yıl oldu. Muni üç yıldır film yapmamıştı, Hollywood'la ilgili hayal kırıklığı öyleydi, dolayısıyla bu oldukça iyi bir geri dönüş oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Pek çok incelemede filmin bulunduğu yerin Gürcistan olduğu söylense de, filmin kendisi güneydeki konumunu isimsiz bırakıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Allen rolü için Spencer Tracy düşünüldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mervyn LeRoy'a göre Paul Muni yalnız bir adamdı ama yalnız bir adam değildi; çok fazla arkadaşı olmamayı seçiyor. Cenaze gününe sadece iki kişi katıldı: menajeri ve LeRoy.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mahkumların günlük yemekleri yağ, kızarmış hamur, domuz yağı ve sorgumdan (şurup) oluşuyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'deki En İyi 100 Amerikan Filmi'ne aday gösterilen 400 film listesinde yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kaçışının ardından Tri-State Mühendislik Şirketi'nde çalışan James Allen (Allen James olarak bilinir) 1924'te işçi olarak günde 4,00 dolar (ya da haftada 40 saatlik çalışma varsayılırsa yılda 1.040 dolar) kazanmaya başladı. 1926'da günde 9,00 dolar (veya yılda 2.340 dolar) kazanan ustabaşılığa terfi etti, ardından 1927'de günde 12,00 dolar kazanan kadastrocu oldu (veya Yılda 3.120 Dolar) ve ardından 1929'da Müfettiş Yardımcısına günde 14.00 Dolar (ya da yılda 3.640 Dolar) kazandırdı. 2020'de bu günlük maaş artışları, enflasyona bağlı olarak 60,34 ila 131,17 ABD Doları ila 177,91 ila 211,20 ABD Doları arasında eşdeğer olacaktır. Bu, yıllık maaş artışının 15.688 Dolardan 34.104 Dolara, oradan da 46.256 Dolara ve 54.912 Dolara çıkmasına eşdeğerdir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Warner Brothers, Robert E. Burns'ün hikayesinin hakları için 12.500 dolar ödedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Muni, taş ocağı sahnelerinde dublör kullanmayı reddetti. Yoğun güneş o kadar şiddetliydi ki neredeyse tüm ekip göz yorgunluğu, su toplaması ve güneş yanığından muzdaripti.
- Taş kırma sahnesi, Chatsworth, CA'daki gerçek bir taş ocağında çekildi.
- Söylentilere göre filmin sonundaki kararma kazara ortaya çıktı. Yönetmen Mervyn LeRoy, son replikten sonra doğrudan karartmaya geçmeyi planlamıştı. Provalar sırasında bir ışık patlayıp sigortayı attırdı ve son replikten hemen önce başlayan yavaş kararma o kadar etkileyiciydi ki LeRoy sahneyi tam olarak bu şekilde çekmeye karar verdi. Ancak bazı kaynaklar, çekimler başlamadan önce son halini alan orijinal senaryoda sahnenin kararmayla birlikte aynen bu şekilde tarif edildiğini belirterek bu hikayenin sonradan uydurulmuş bir efsane olduğunu iddia ediyor.
- Hapishane kampının bir kopyası, Calabasas, CA'daki Warner Çiftliği'nde inşa edildi.
- Birçok eleştiri filmin geçtiği yeri Georgia olarak belirtse de, film güneydeki konumunun adını vermez.
- Mahkumların günlük öğünleri yağ, kızarmış hamur, domuz yağı ve sorgum (şurup) şeklindeydi.
- Warner Bros. sözleşmeli oyuncusu Lionel Atwill, filmin fragmanını seslendirdi.
- Allen Jenkins ve Robert McWade'in oyuncu tanıtım görüntüleri, 1933 yapımı '42nd Street' filmindekilerle aynıdır.
- Filmin belgelenmiş en eski televizyon yayını 22 Ekim 1957 Salı günü Minneapolis'te WTCN'de (Kanal 11) gerçekleşti; ardından 3 Kasım 1957'de Tucson, AZ'de KGUN'da (Kanal 9), 10 Kasım 1957'de San Antonio, TX'de WOAI'de (Kanal 4), 2 Aralık 1957'de Fort Worth, TX'de KFJZ'de (Kanal 11), 20 Aralık 1957'de Portland, OR'de KPTV'de (Kanal 12) ve 3 Ocak 1958'de Chicago'da WGN'de (Kanal 9) yayınlandı.
- Paul Muni, gerçek kaçak Robert E. Burns'ün yürüyüşünü ve konuşmasını yakalamak için Burbank'ta onunla yoğun görüşmeler yaptı; amacı 'korkunun kokusunu' hissetmekti.
- Muni, Warner Bros. araştırma departmanını ceza sistemiyle ilgili tüm kitap ve dergi makalelerini toplamakla görevlendirdi; ayrıca Kaliforniya'daki hapishane gardiyanlarıyla, hatta Güney'de zincirli mahkûm ekibinde çalışmış biriyle görüştü. Georgia'da hâlâ görev yapan bir gardiyan veya müdürle buluşma fikri ise stüdyo yöneticileri tarafından hemen reddedildi.
- Muni, Jack L. Warner'ın Burbank'taki ofisinde Mervyn LeRoy ile ilk tanıştığında pek etkilenmedi; Warner tanıştırdığında LeRoy'a tek kelime etmeden 'Yönetmen bu mu, şu çocuk?' diye sordu. Bu soğuk başlangıca rağmen ikili çok yakın dost oldu; Muni 1967'de öldüğünde cenazesinde film endüstrisinden sadece LeRoy ve menajeri vardı.
- James Allen rolüne önce James Cagney düşünüldü, ancak daha sonra projeden ayrıldı.
- Mervyn LeRoy, Paul Muni'yi 'Counsellor-at-Law' adlı tiyatro oyununda izledikten sonra rol için seçti; performansın hemen ardından stüdyoya 'İşte adamımız!' telgrafını çekti.
- Rolü kapan Muni, Panama Kanalı üzerinden Los Angeles'a giden bir transatlantikte yer ayırttı; 13 günlük yolculuğun büyük kısmını kamarasında repliklerini ezberleyerek geçirdi.
- 1932, bu film ve gangster destanı Scarface'in başarısıyla Paul Muni için dönüm noktası oldu; Hollywood'a küstüğü için üç yıldır film çevirmeyen oyuncu, böylece muhteşem bir dönüş yaptı.
- Mervyn LeRoy'a göre Paul Muni yalnız yaşayan ama yalnızlık çekmeyen biriydi; bilinçli olarak az arkadaş edinirdi. Cenazesinde yalnızca menajeri ve LeRoy hazır bulundu.
- James Allen rolü için Spencer Tracy'nin adı da değerlendirildi.
- Stüdyo kayıtlarında ve oyuncu seçimi listelerinde adı geçen birçok oyuncu filmin son kurgusunda yer almadı; Oscar Apfel, Edward Arnold, Sam Baker gibi isimlerin canlandırdığı karakterler başka oyuncular tarafından oynandı.
- Film, Robert E. Burns’ün gerçek hikâyesine dayanıyor. İki ayrıntı dışında olaylara sadık kalınmış: Burns aslında yemek yiyebilmek için 5,29 doları gerçekten çalmıştı ve Georgia yasalarından üç New Jersey valisinin yardımıyla kurtulmayı başarmıştı. Burns bir süre Hollywood’a gizlice girip filmde çalışsa da stres ve risk dayanılmaz olunca New Jersey’deki güvenli sığınağına geri dönmüştü.
- Kitap ve film, Georgia’daki acımasız zincirli mahkûm sisteminin çöküşüne katkıda bulundu. Warner Bros., toplumsal eleştirinin Hollywood filmlerinde pek yer bulmadığı bir dönemde büyük bir risk aldı. Ancak yapım hem eleştirel hem de ticari başarı yakalayarak stüdyonun toplumsal duyarlılığa sahip bir marka olmasını sağladı ve mali sıkıntıdaki şirketi kurtardı. Filmde Georgia’nın adı hiç geçmese de stüdyoya birçok dava açıldı, yapım Georgia’da yasaklandı ve stüdyo başkanıyla yönetmene eyalete adım atmaları hâlinde kınadıkları “toplumsal kötülüğü” bizzat tattıracakları söylendi.
- Warners’ın en yüksek ücretli yönetmeni Roy Del Ruth projeye atandı ama sözleşmeli yönetmen görevi reddetti. Yapımcı Hal B. Wallis’e yazdığı uzun notta Del Ruth, “Konu aşırı ağır ve kasvetli… hiçbir yerde bir nebze olsun ferahlama yok,” diyerek kararını açıkladı. Ayrıca hikâyenin “gişe cazibesinden yoksun” olduğunu ve Büyük Buhran’ın sinema dışındaki acı gerçekliği düşünüldüğünde böyle karamsar bir öyküyü seyirciye sunmanın zamansız olduğunu savundu.
- Jack L. Warner ve Darryl F. Zanuck’ın kişisel ilgisine rağmen Warner Bros. hikâye departmanı projeyi reddeden bir rapor sundu: “Sansür olmasaydı bu kitap filme çekilebilirdi, ama hikâyedeki tüm güçlü ve çarpıcı noktalar mevcut sansür kurulu tarafından kesinlikle elenecektir.” Hikâye editörü, özellikle şiddet öğeleri ve Güney eyaletlerinde kopacak fırtına nedeniyle kitabı önermedi. Son söz Warner ve Zanuck’ındı; projeyi onayladılar.
- Film tamamlandıktan sonra Robert E. Burns ortadan kayboldu. Bir rivayete göre film gösterime girer girmez yakalanıp Georgia’ya iade edildi, ancak tüm kayıtlar onun asla yakalanmadığını gösteriyor. Burns 1945’te Georgia valisi Ellis Arnall’ın güvencesiyle eyalete döndü; Georgia Af ve Şartlı Tahliye Kurulu cezasını hafifletip medeni haklarını iade etti, ama soygun suçunu baştan kabul ettiği için tam af verilmedi. Burns 1955’te öldü.
- Senaryo yazımına yardımcı olarak katılan oyun yazarı Sheridan Gibney, Robert E. Burns’le çalışmayı sinir bozucu buldu. Burns, yakın setlerdeki prodüksiyonlardan gelen silah sesleriyle defalarca irkiliyor, polis sirenleri duyduğunda mobilyaların arkasına saklanıp duvara sinerek korkuyla bekliyordu. Gibney onu, “Ateş ediyorlar ama sadece film için,” diyerek sakinleştiriyordu.
- Jack L. Warner, filmdeki toplumsal mesaj için “sinemaya koyduğum ilk vaazdı” dedi.
- Yapım öncesi hazırlık aşamasında Robert E. Burns’ten Hollywood’a gelip danışmanlık yapması istendi. Burns, Richard M. Crane takma adıyla Los Angeles’a ve Warner Bros. stüdyo alanına gizlice girdi. Sadece senaryo için fikir vermekle kalmadı, aynı zamanda diyalog yazımına da katkıda bulunduğu söylenir.
- Jenerikte Howard J. Green ve Brown Holmes başlıca yazarlar olarak geçse de çoğu sinema tarihçisi asıl senaristin Sheridan Gibney olduğu konusunda hemfikir. Gibney, stüdyo yöneticilerinden biriyle anlaşmazlık yaşadığı için ceza olarak adı film yayınlanmadan jenerikten silindi.
- Mervyn LeRoy, bu filmi yönetmek için 42. Cadde (1933) projesini bıraktı.
- James Allen (Allen James adıyla bilinir) kaçışından sonra Tri-State Mühendislik Şirketi’nde çalışmaya başladı; 1924’te işçi olarak günde 4,00 dolar (40 saatlik çalışma haftasıyla yılda 1.040 dolar) kazanıyordu. 1926’da ustabaşılığa terfi ederek günde 9,00 dolar (yılda 2.340 dolar), 1927’de haritacı olarak günde 12,00 dolar (yılda 3.120 dolar) ve 1929’da müdür yardımcılığına yükselerek günde 14,00 dolar (yılda 3.640 dolar) almaya başladı. 2020 yılında bu günlük ücret artışları enflasyonla sırasıyla 60,34 dolardan 131,17 dolara, 177,91 dolara ve 211,20 dolara denk geliyor; yıllık maaş olarak 15.688 dolardan 34.104 dolara, 46.256 dolara ve 54.912 dolara yükseliyor.
- Robert Burns daha sonra hapishanede ya da çalışma kampında hiçbir zaman kırbaçlanmadığını, zincire vurulmadığını itiraf etti.
- Bu film, Warner Brothers’ın 1932’deki en başarılı üçüncü yapımıydı; onu sadece 1933 Altın Avcıları (1933) ve 42. Cadde (1933) geçebildi.
- Film büyük tartışmalara yol açtı ve hatta ana karakter Robert E. Burns'ün affedilmesini sağladı; Burns, film vizyona girdiğinde hâlâ firardaydı.
- Yapımcılar çalışma başlığında Georgia adını kullanmasa ve film boyunca eyaletten hiç bahsetmese de, o eyaletin acımasız ceza sistemine yönelik suçlama apaçıktı. Gazete başyazıları, reform komiteleri, dilekçeler ve kongre üyelerine yağan mektup ve telgraflardan oluşan protesto dalgası, hapishane sisteminin en barbarca uygulamalarından bazılarının kaldırılmasıyla sonuçlandı. Ancak film Georgia'da yasaklandı ve eyalet adına Warner Bros.'a hakaret davası açıldı; iki hapishane müdürü de stüdyoya milyon dolarlık tazminat davaları açtı. Tüm bu hukuk mücadelesi sonuçsuz kaldı, fakat Georgia eyaleti Robert E. Burns'ü yeniden yakalama çabalarında amansızdı; Mervyn LeRoy ve Jack L. Warner'ın yıllarca Georgia'ya girişi yasaklandı.
- Çalındığı bildirilen bazı kopyalar Rusya'da ortaya çıktı ve film orada büyük ses getirdi. Hatta o döneme kadar Sovyetler Birliği'ndeki en büyük Amerikan gişe başarısı oldu.
- Film çekildiği sırada Amerika, Büyük Buhran yüzünden onlara iş ya da ev sağlayamayan bir ülkeye dönen Birinci Dünya Savaşı gazilerine sırtını dönmüştü. Yapım, Başkan Herbert Hoover'ın, gördükleri muameleyi protesto etmek için Washington D.C.'de yürüyen 8000 gaziye karşı orduyu ve polisi harekete geçirme emrinden sadece bir ay sonra başladı. (Birliklerin başında müstakbel General Douglas MacArthur vardı.) Çıkan çatışmalarda iki polis ve iki gazi hayatını kaybetti.
- Ocak 1933'te Georgia zincir mahkûm kampı müdürü J. Harold Hardy, filmde doğrudan adı geçmemesine rağmen Warner Brothers'a dava açtı.
- İlk kaçışından sonra James, Barney için elindeki şehir adresine sığınır. Dönemin sansür kuralları nedeniyle asla açıkça belirtilmese de, Barney'nin o gece baskın yeme ihtimallerinin düşük olduğunu söylemesi ve çok istekli Noel Francis'i (Linda) getirmesi, buranın bir genelev olduğunu netleştirir.
- Bu film, Kara Film döneminden önce çekilmiş olsa da, türün teknik özelliklerine uyar: muğlak bir başkarakter; savaştan sonra yabancılaşma yaşayan asi, hoşnutsuz ana karakter (burada İkinci Dünya Savaşı henüz yaşanmadığı için Birinci Dünya Savaşı); en başta haksız yere suçlandığı için 'Yanlış Adam' motifi; ana karaktere bağlı iyi ve kötü kadın: biri onun için mükemmelken diğeri şantaj peşindedir; ve trajik, çözümsüz bir son.
- Gemideki Teksaslı, kendisini herhangi bir denetimden geçirecek 'bir sonraki kişi' için 'S.O.L' terimini kullanır; 'Sh-t Outta Luck'ın kısaltması olan bu ifade, filmin sansür öncesi döneme ait olmasıyla ilgili olabilir.
- Atlanta, Georgia - 10 Ekim 1939 Pazartesi: Georgia Eyaleti Hapishane Komisyonu üyesi Vivian Stanley tarafından Warner Bros. Pictures, Inc., Vitagraph, Inc. ve yerel sinema işletmecileri Wilby ve Holden aleyhine açılan dava, Fulton County Yüksek Mahkemesi'nde sanıklar lehine sonuçlandı. Davacı, yaklaşık üç hafta önce başlayan duruşmada, Warner yapımı 'I Am a Fugitive from a Chain Gang' (1932) filminin içeriği nedeniyle 100.000 dolarlık hakaret tazminatı talep etmişti.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı, Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi'ne aday gösterilen 400 film listesinde yer aldı.
- Film gösterime girdiğinde Robert E. Burns hâlâ hapisteydi ve filmin yarattığı tartışmanın gücüyle tahliye olmayı başardı. Bu, bir filmin toplumsal değişime yol açtığı en eski örneklerden biriydi.
- 1991'de Kongre Kütüphanesi, filmi ABD Ulusal Film Arşivi'ne dahil edilmek üzere seçti.
- Paul Muni'nin demiryolu rayları boyunca, hiçbir yere gitmeden dosdoğru ilerleyişi – daha çok ağır ağır yürüyüşü – başka bir Muni filmi olan Bordertown'da (1935) benzer şekilde kullanılacaktı.
- Gerçek Robert E. Burns, 1937'de nihayet kaldırılan zincir mahkûm ekiplerinin dağıtılmasında etkili oldu.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasında yer alır.
- Sonraki hapishane filmleri, özellikle de Cool Hand Luke (1967) üzerinde büyük etkisi olan bu yapım, 55 yıl sonra The Man Who Broke 1,000 Chains (1987) adıyla, başrolde Val Kilmer'ın oynadığı bir TV filmi olarak yeniden çekildi.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008