Mildred Pierce Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Filmin açılış sahnesi de dahil olmak üzere birçok sahnede kullanılan Monte'nin Sahil Evi, yönetmen Michael Curtiz'e aitti. 1929'da inşa edilen ev, Malibu'da 26652 Latigo Shore Dr. adresinde bulunuyordu. Ocak 1983'te bir hafta süren şiddetli fırtınaların ardından okyanusa gömüldü.

Michael Curtiz ile Joan Crawford arasında çekimler boyunca gerginlik hiç eksik olmadı. Curtiz, Crawford'ın karakteri daha göz alıcı hale getirmek için görünümünü ve yorumunu değiştirdiğini iddia ederek onu kovdurmak istedi. Omuz vatkaları yüzünden kaçınılmaz tartışmalar yaşandı; Crawford gözyaşları içinde, sıradan Sears elbiselerinin vatkasız olduğunu söylese de bu tam olarak doğru değildi. Curtiz ona sette acımasızca yüklenerek "Sahte Joanie" ve "iğrenç kaltak" demeye başladı. Crawford ise yönetmenin kovulup yerine "bir insan" getirilmesini istedi.

Joan Crawford, Michael Curtiz'in "aşağılama yüksek lisans programına" karşı dik durduktan sonra saygısını kazandığını söyledi ve ateşkes sağlandığında "beni eğitmeye başladı" itirafında bulundu.

Joan Crawford ile Michael Curtiz arasındaki tartışmalarda yapımcı Jerry Wald arabuluculuk yaptı. Wald o günleri şöyle anlattı: "Hakem olmak zorundaydım. Kan, ter ve gözyaşı dolu birkaç toplantı yaptık. Sonra her şey yatışmaya başladı. Mike küfürlerini Macarca ile sınırladı, Joan da önlük iplerini beline dolayıp inceltmekten vazgeçip sarkık bıraktı."

Film, Jack L. Warner'ın stüdyo görüntü yönetmenlerinden ve sanat yönetmenlerinden "kaliteden ödün vermeden masrafları kısmanın yeni yollarını bulmalarını" istediği dönemde çekildi. Görünüşe göre setlerde çok fazla detay kullanılmasının ışıklandırmayı uzattığı ve prodüksiyonu yavaşlattığı endişesi vardı. Bu talimata rağmen film set detaylarından hiçbir şey kaybetmedi; kara film aydınlatmasının altında, filmin açılışını yapacak kadar önemli olan Beragon sahil evi gibi çarpıcı derecede karmaşık mekanlar yer aldı. Beragon'ın evi, yapım tasarımcısı Anton Grot'un "setlere tehdit duygusu inşa etme" arzusunu mükemmel şekilde yansıtan, odalar ve merdivenlerden oluşan dolambaçlı bir labirentti.

Çekimler başladığında Michael Curtiz, Joan Crawford'ın ünlü omuz vatkalarıyla dalga geçti ve onu, kostümleri için alınan hazır giysileri asistanına değiştirtmekle suçladı. Ancak çekimler bittiğinde ikili yakınlaşmıştı ve Crawford, Curtiz'e hediye olarak bir çift büyük boy omuz vatkası verdi.

ABD Donanması, savaş zamanı kısıtlamalarına rağmen Malibu'da çekim yapılmasına izin verdi, ancak orada çekilen tüm görüntüleri izlemek için talepte bulundu.

1945'te stüdyo başkanı Jack L. Warner, setteki aşırı harcamaları kısmak için bir tasarruf kampanyası başlattı. Buna örnek olarak, Joan Crawford'ın film boyunca giydiği vizon kürk manto, aynı yıl Warner Bros.'un başka bir yapımında daha kullanıldı: Barbara Stanwyck'in canlandırdığı Elizabeth Lane karakterinin, Christmas in Connecticut (1945) filminde kendine ödül olarak aldığı vizon manto.

Michael Curtiz ile Joan Crawford, Mildred Pierce karakterinin her zaman göz alıcı giyinmesi konusunda sık sık çatıştı. Curtiz bunu çalışan bir anne için uygunsuz bulurken, Crawford bunun Mildred'ın gururlu olmasından ve yükselen bir imaj sergilemek istemesinden kaynaklandığını söyledi.

Senaryodaki sorunlar nedeniyle filmin bazı bölümleri, oyuncular tarafından Michael Curtiz ile birlikte doğaçlama olarak çekildi.

Mildred'ın Monty'ye evlenme teklif ettiği sahnede taktığı broş, Casablanca (1942) ve Now, Voyager (1942) filmlerinde de kullanılan broşla aynıdır. Broş Warner Bros.'a aitti ve Hollywood'lu film kuyumcusu Joseph tarafından yapılmıştı. İlk ve son sahnelerde Mildred, büyük vizon manşetli eldivenler giyer; vizon ceketinin de büyük manşetleri vardır, bu da kolların Joan Crawford için rahatsız edici olmasına yol açmış olmalı.

"Lux Radio Theater", filmin 60 dakikalık radyo uyarlamalarını 6 Haziran 1949 ve 14 Temmuz 1954'te yayınladı; Zachary Scott filmdeki rolünü radyoda da tekrarladı.

Film, Warner Bros. stüdyolarındaki 14 numaralı sahnede çekildi.