Moonstruck'dan 84 İlginç Bilgi

Norman Jewison, kariyeri boyunca çektiği en zor sahnenin mutfaktaki zirve sekansı olduğunu söylemiştir. Ekibi dağıtıp oyuncularla bir tiyatro provası gibi uzun süre çalıştı. Kamera yerleşimine ancak oyuncular zamanlamayı kusursuz hale getirdikten sonra karar verdi.

Yönetmen Norman Jewison, oyuncuların mutfaktaki zirve sahne için karakter ruh hallerini mükemmelleştirene kadar öğle yemeğine gitmelerine izin vermediği için sendika tarafından cezalandırıldı.

Johnny, Sicilya dönüşü havaalanında taksi çevirdiğinde şoföre "19 Cranberry Street, Brooklyn" adresini verir. Burası, dış çekimlerde kullanılan evin gerçek adresidir.

Norman Jewison, 80 yaşını aşmış ve "biraz dalıp gitme eğilimi" olan Feodor Chaliapin Jr. için sigorta yaptıramadı.

Bir zamanlar ünlü Cammareri Kardeşler İtalyan fırınına ev sahipliği yapan dükkân (502 Henry St.) bir süre Maybelle's Cafe oldu. O da kapandı ve 2015'te yeni bir restoran (Purbird Flame Grilled Chicken) açıldı. Orijinal fırın ekipmanı hâlâ binanın bodrumunda duruyor; sökülemeyecek kadar büyük ve pahalı. Mekân şu anda Mozzlab adında bir İtalyan paket servis restoranı (2024).

Açılış jeneriğinde, "Roger Paradiso" yönetimindeki "La Bohème" operasının afişi görünür. Roger Paradiso bu filmin yapımında görev almıştı.

Kostüm tasarımcısı Theoni V. Aldredge, yapım ekibinin diğer birçok üyesi gibi, filmin başında gösterilen "La bohème" afişinde de ismi geçenler arasındadır.

Film Brooklyn, New York'ta geçer. Vincent Gardenia, 1992'deki ölümüne kadar 30 yılı aşkın süre Brooklyn'de yaşadı. Onun adına bir caddeye Vincent Gardenia Bulvarı adı verildi.

Johnny Grand Ticino'da diz çöktüğünde, yüzü gergin ifadeyle neredeyse kameradan çıkacakken bir an için kahkahayı patlattığı görülür. Dikkatli dinlendiğinde, ona gülenlerin sesi duyulur; bunlar belli ki kamera ekibidir.

Senaryo özgün olsa da mutfak, yemek odası ve restorandaki birçok sahne belirgin bir canlı tiyatro oyunu havası taşır. Bu, yönetmen Norman Jewison'ın bilinçli tercihiydi; sahneleri film yapımlarında alışılagelenden çok daha yoğun biçimde blokladı ve baştan sona prova ettirdi.

Yapım tasarımından sorumlu Philip Rosenberg'in adı, Loretta ve Ronnie'nin izlediği "La bohème" temsili için Metropolitan Operası'ndaki afişte de geçer.

Açılış jeneriğindeki La Bohème afişinde kostüm tasarımcısı olarak Theoni V. Aldredge yazar. Kendisi bu filmin kostüm tasarımcısıydı.

La Bohème reklamlarında adı geçen tüm ekip üyeleri filmde çalıştı. Ancak, gösterilen işi gerçek mesleğiyle tutarlı olan tek kişi Kostüm Tasarımcısı Theoni V. Aldredge'dir.

Tüm oyuncu kadrosunun mutfakta toplandığı final sahnesi, başlı başına bir tek perdelik oyun gibi ayakta durabilir ve filmin taçlandıran zirvesidir. Norman Jewison, sanki tüm film bir tiyatro oyunuymuş gibi oyuncularıyla uzun uzun prova yaptı; sonuç birçok eleştirmen ve hayranın saf büyü olarak nitelendirdiği bir andı.

Rose, Cosmo uyurken yatak odasına girdiğinde, Cosmo aslında onun tarafında yatmaktadır. Bu, kameranın işini kolaylaştırmak içindir; böylece Rose önünden garip bir şekilde geçip diğer tarafa dönmek zorunda kalmaz. Gerçekte, 40 yıllık evlilik rutininde Cosmo orada olmazdı.

Cenaze evindeki "ceset"in nefes aldığı, göğsünün hafifçe inip kalktığı görülebilir.

Loretta boş kutuyu tekmelerken Brooklyn'de, Columbia Heights'tadır ve sola dönüp Cranberry Sokağı'na yürür. Sağına baksaydı, East River'ı ve Manhattan'ı görecekti.

Castorini evinin iç setleri ile dış mekân konumu yakın olsa da tam olarak uyuşmaz. İç mekânda büyük bir mutfak ve arkasında bahçe, bir kapı ve Cosmo'nun arabası için park yeri vardır; oysa dış cephede mutfak alanı görünmez ve bina başka bir binaya yaslanmıştır.

Fragmanı Hal Douglas seslendirdi.

Kast direktörü Howard Feuer’a göre, Cher’in annesi rolü için önce Anne Bancroft ve Maureen Stapleton düşünülmüş, ancak ücretleri yapım bütçesini aştığı için vazgeçilmiş. Feuer, yıllardır sektörde tanınan karakter oyuncusu Olympia Dukakis’i hatırlamış; Dukakis, yönetmen Norman Jewison’ın karşısında okuma yapmış ve anında işe alınmış.

Çekim aralarında Cher, Olympia Dukakis’e filmin fiyasko olacağını ima etmiş. Başlangıçta kötü bir performans sergilediğini düşünen Cher, sonrasında En İyi Kadın Oyuncu dalında hem Oscar’ı hem de Altın Küre’yi kucaklamış.

John Mahoney, bu filmdeki rolünün kendisine geniş çapta dikkat çektiğini ve Frasier (1993) dizisine seçilmesine yardımcı olduğunu sonradan açıklamış.

MGM yöneticileri Ronny Cammareri rolü için Peter Gallagher’ı düşünürken, Cher kararlılıkla Nicolas Cage’i istemiş; ona göre Cage “çılgın” karakteri daha gerçekçi canlandırabilirdi. Cher, hem Gallagher hem de Cage ile deneme çekimleri yapmış, stüdyo testlerden sonra hâlâ Gallagher’da ısrar etmiş. Cher, “Cage olmazsa ben de yokum” diyerek rest çekince stüdyo geri adım atmış ve rol Cage’in olmuş. Gallagher ise yıllar sonra benzer temalı While You Were Sleeping (1995) filminde yer bulmuş.

Nicolas Cage, filmdeki el hareketleriyle yaptığı konuşma sahnesinde, yönetmen Fritz Lang’ın dışavurumcu başyapıtı Metropolis (1927) filmindeki Rudolf Klein-Rogge’un beden dilinden esinlendiğini belirtmiş.

Cher, Nicolas Cage’den 18 yaş büyüktür.

Olympia Dukakis, canlandırdığı kızı Cher’den yalnızca 15 yaş büyüktür.

Danny Aiello ve Nicolas Cage filmde kardeşleri oynasa da Aiello, Cage’den 31 yaş büyüktür.

Filmdeki “Yaşlı Adam”ı, jenerikte Feodor Chaliapin adıyla geçen Feodor Chaliapin Jr. canlandırıyor. Kendisi, tüm zamanların en büyük bas şarkıcılarından biri olan ve 1900’lerin başında Metropolitan Operası’nda sıkça sahne alan Rus Feodor Chaliapin Sr.’ın oğludur.

Cher’le tuvalet sahnesinde Anita Gillette, dekoltesini allıkla renklendirme fikrini kendisi bulmuş. Yönetmen Norman Jewison, “Anita, ne yapıyorsun? Kadınlar böyle şey yapmaz,” dediğinde Gillette, “Eh, bu kadın yapar!” yanıtını vermiş.

Feodor Chaliapin Jr. doğuştan Rus’tur, ancak annesi Iola Tornaghi İtalyan’dır ve hem Rusça hem İtalyanca konuşarak büyüdüğü için filmdeki aksanı yapmacık değildir.

Filmin kadrosunda üç Oscar ödüllü isim (Cher, Olympia Dukakis, Nicolas Cage) ve iki Oscar adayı (Vincent Gardenia, Danny Aiello) yer alıyor.

Martin Scorsese’nin anne ve babası, Charles Scorsese ile Catherine Scorsese, fırın sahnesinde Cher içeri girerken çıkan müşteriler olarak görünür. Catherine’in jenerikte adı geçtiği için bu rol cameo sayılmaz. İkili, oğullarının Cape Fear (1991) ve GoodFellas (1990) gibi filmlerinde zaman zaman boy gösterir.

Olympia Dukakis, bu filmle Oscar kazanmış ve bu onun tek Akademi Ödülü adaylığı olmuştur.

Cher, 1987’de bu filmle birlikte Suspect (1987) ve The Witches of Eastwick (1987) filmlerinde de başrol oynamıştır. Sonrasında Faithful (1996), Tea with Mussolini (1999) ve Burlesque (2010) gibi az sayıda filmde görünmüştür. 1980’lerin sonunda Epstein-Barr Sendromu teşhisi konduktan sonra oyunculuğun kendisi için fazla yorucu olduğunu söylemiştir. Kariyerindeki en büyük pişmanlıkları arasında Thelma & Louise (1991), The Addams Family (1991), The Piano (1993) ve Death Becomes Her (1992) rollerini geri çevirmek vardır.

Filmde İtalyan-Amerikan karakterleri canlandırsalar da Olympia Dukakis Yunan, Cher ise Ermeni kökenlidir.

Olympia Dukakis, Danny Aiello ve John Mahoney 20 Haziran’da; Nicolas Cage ve Vincent Gardenia ise 7 Ocak’ta doğmuştur.

Cher’in amcası ve yengesini oynayan Louis Guss ile Julie Bovasso, daha önce Willie & Phil (1980) filminde de karı-koca rollerinde birlikte yer almıştı.

Johnny’nin yaşı filmde 42 olarak geçer; oysa Danny Aiello film gösterime girdiğinde 54 yaşındaydı.

Vincent Gardenia ve Olympia Dukakis daha önce Death Wish (1974) filminde birlikte rol almıştı. Gardenia cinayetleri soruşturan baş dedektifi, Dukakis ise bir polis memurunu canlandırmıştı.

Cher ve John Mahoney aynı yıl Suspect (1987) filminde de birlikte görünmüştür.

Vincent Gardenia (Cosmo Castorini) ve Louis Guss (Raymond Cappomagi), Bea Arthur ile birlikte Maude (1972) dizisinin ilk sezonundaki The Ticket (1972) bölümünde yer almıştı. Gardenia Yargıç Motorman’ı, Guss ise mübaşiri oynamıştı.

Film İtalyan-Amerikalıları anlatsa da Cher baba tarafından Ermeni, Olympia Dukakis Yunan, Feodor Chaliapin Jr. ise yarı Rus (baba) yarı İtalyan’dır.

Loretta’nın romantik amcası Raymond’ı canlandıran Louis Guss, ilk kez The Godfather (1972) filminde uyuşturucunun sınırlı dağıtımını savunan mafya babası Don Zaluchi rolüyle adını duyurmuştu.

John Mahoney ve Anita Gillette, Frasier (1993) dizisinde sevgilileri oynamıştı. Anita, Whine Club (2000) bölümünde Mrs. Wojadubakowski karakteriyle görünmüştü.

John Mahoney, Anita Gillette ve Robert Weil daha sonra She’s the One (1996) filminde bir araya gelmiştir.

Norman Jewison, yönettiği filmler arasında en çok bu yapımı sevdiğini söyler.

Açılış jeneriği başlangıçta 'La bohème' operasından bir parçayla sunulmuştu, ancak test gösteriminde seyirciler sanat filmi izlediklerini düşünüp rahatsız olunca, Dean Martin'in 'That's Amore' şarkısıyla değiştirildi.

Filmdeki önemli sahneler New York'taki Metropolitan Operası'nda geçer. 2023'te, filmin özgün senaristi John Patrick Shanley'nin librettosu ve Ricky Ian Gordon'ın müziğiyle bir opera uyarlaması üzerinde çalışıldığı duyuruldu.

Filmin ilk adı 'The Bride and the Wolf' olarak düşünülmüştü.

Senarist John Patrick Shanley, başrolü Sally Field için yazmıştı, ama sonunda Cher canlandırdı.

Özgün senaryoda, Cher ve Vincent Gardenia'nın karakterlerinin günahlarına kefaret olarak evsizler barınağında gönüllü çalıştığı bir yan hikâye vardı; bu bölüm sonradan çıkarıldı.

Yapımcı Patrick J. Palmer senaryoyu ilk okuduğunda, sayfalarda özel bir şey bulamadığını söyleyerek reddetti.

Test gösteriminde seyircilerin gülmemesi ve Olympia Dukakis'in Rose karakterini kötü adam sanması üzerine, açılış müziğinin opera olmasının komedi havasını engellediği fark edildi. Yapımcılar, neşeli bir şarkının havayı yumuşatacağı önerisini dikkate alarak değişikliğe gitti.

Film, Başkan Ronald Reagan için Camp David'de özel bir gösterimle sunuldu.

Filmin sonundaki bebek fotoğrafları, Cher'in özel koleksiyonundan alınmış gerçek karelerdir.

Şampanya servis edildiği her iki sahnede de Loretta bardağına bir şey düşürür. Eski bir İtalyan batıl inancına göre, şampanyanın getirdiği mutluluk kötü ruhları çeker; bu yüzden şeytanı oyalamak için içine bir küp şeker atarlar. Ayrıca şampanya sek olduğu için tatlandırmak da isterler.

Filmin unutulmaz repliği "Kendine gel!" Amerikan Film Enstitüsü tarafından tüm zamanların en iyi 100 film repliği arasında 96. sırada gösterildi.

Haziran 2008'de Amerikan Film Enstitüsü'nün "Romantik Komedi" türündeki en iyi 10 film listesinde 8. sıraya yerleşti.

Olympia Dukakis'in film boyunca kendi kendine tekrarladığı umutsuz inilti, Dustin Hoffman'ın Aşk Mevsimi (1967) filmindeki aynı iniltilere doğrudan bir saygı duruşudur.

Film, ünlü eleştirmen Roger Ebert'in "Harika Filmler" listesinde yer alıyor.

Ronny operadan sonra Loretta'yı yukarı çıkmaya davet ederken sol elini uzatması çok anlamlıdır; bu, kestiği için tahtadan olan elidir. En savunmasız ve utançsız halindedir.

Gene Siskel ve Roger Ebert, At the Movies programında bu filme, harika karakterleri ve evrensel mesajı nedeniyle iki başparmak yukarıda puanı verdi. Siskel, John Patrick Shanley'nin bu filmle Oscar kazanmasını umduğunu söyledi ve gerçekten de kazandı.

Amerikan Film Enstitüsü'nün 2000 yılında hazırladığı Tüm Zamanların En Komik 100 Amerikan Filmi listesinde 41. sırada yer aldı.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasında bulunuyor.

Raymond Amca kendini Orlando Furioso gibi hissettiğini söyler. Bu, Ludovico Ariosto'nun 16. yüzyılda yazdığı epik şiire bir göndermedir. Şiir, Şarlman'ın şövalyelerinden birinin Prenses Angelica'ya olan karşılıksız aşkı yüzünden Avrupa ve Afrika'yı kasıp kavurmasını anlatır. Ariosto aşkın bir tür delilik olduğunu öne sürer ki bu da filmin temalarıyla örtüşür.

Johnny'nin Sicilya'dan dönüşünde havaalanından Loretta'nın evine yaptığı 25 dolarlık taksi yolculuğu, 2026 yılında 73 dolara denk geliyor.

Metropolitan Opera çalışanı, perde arasının bittiğini bildiren zil seslerini çaldıktan sonra, restorandaki bir sonraki sahnenin müziği aynı notalarla başlar.

Cher ya da Nicolas Cage'in rol aldığı, En İyi Film Oscar'ına aday gösterilmiş tek filmdir.

O yıl hem En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu hem de En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Oscar'ına aday gösterilen tek filmdi.

Norman Jewison'ın adı, açılış jeneriğinde muzip bir şekilde cenaze evindeki cesedin üzerinde belirir.

Loretta'nın annesinin, Loretta transatlantik telefonunu almadan hemen önce yaptığı yemek, İngiliz mutfağındaki "kurbağa deliğinde" (toad in the hole) yemeğinin İtalyan versiyonudur.

Loretta'nın baştan yaratıldığı güzellik salonunun adı, yerinde bir seçimle, Cinderella'dır. Bu ünlü masalın İtalyanca adı Cenerentola'dır.

Bu film, Criterion Collection'ın 1,056 numaralı omurgasını oluşturur.

Danny Aiello'nun uçağı yerden kesilirken büyük bir ay görünür ve hemen sonraki sahnede Cher, Luna adlı bir restoranın önünden geçer. Luna, hem İtalyanca hem de Rusça'da ay anlamına gelir.

Eğer bu hikaye 1907'de geçseydi, Loretta ve Ronny, Feodor Chaliapin Jr.'ın babası ünlü bas Feodor Chaliapin Sr.'ın Metropolitan Operası'ndaki ilk çıkışını izliyor olabilirlerdi.

Loretta, Sweetheart içki dükkanındayken, o dönemde 160 yıllık geçmişi olan ünlü Fransız üretici Mumm'un bir şişe şampanyasını satın alır.

John Mahoney'nin karakterinin yüzüne sürekli içki fırlatılması şeklindeki tekrarlayan espri, yönetmen Norman Jewison'ın daha önceki filmi The Thrill of It All'da (1963) Carl Reiner'ın yüzüne defalarca içki atılmasına bir göndermedir.

Nicolas Cage'in Criterion Collection'da yer alan dört filminden biridir. Diğerleri Siyam Balığı (1983), The Rock (1996) ve Fast Times at Ridgemont High (1982).

Yönetmen Norman Jewison ve yazar John Patrick Shanley, Brooklynli, 37 yaşında ve varlıklı bir aileden gelen Loretta'nın Metropolitan Opera Binası'nın yerini hâlâ bilmemesiyle, New York metropol alanının muazzam büyüklüğüne ve içindeki kültürel çeşitliliğe ince bir gönderme yapar.

Nicolas Cage, tek elli bir adam olan Ronny'yi canlandırır. Cage'in bir önceki filmi Peggy Sue Evlendi'de (1986) karakteri Peggy'ye evlenmesi için yalvarırken geleceğin ne getireceğini bilmediğini, kolunu kaybedebileceğini söylemişti.

Johnny Palermo'dan döndüğünde, havaalanında, taksiden inerken ve Castorini evinden ayrılırken olmak üzere üç kez valizlerini neredeyse unutur.

Cosmo ve Mona'nın Met'te büyük bir opera izlemeye neden gittikleri hiç açıklanmaz. Cosmo 1960'ların pop müziğine aşıktır ve konser salonu deneyimi karşısında tamamen şaşkındır; Mona ise kendi başına asla orada olmayı seçmezdi.

Ronny'nin dairesinde, mutfağın hemen dışında, Rigoletto ve La Traviata gibi operaların bestecisi Giuseppe Verdi'nin ünlü bir tablosunun yer aldığı bir poster asılıdır. Ronny'nin İtalyan olması ve opera sevgisi düşünüldüğünde bu hiç şaşırtıcı değildir.

Anne Hathaway'in en sevdiği filmlerden biridir.