Mr. Smith Goes to Washington
Washington'da senatörün ölmesinin haberi tüm eyalette yayılmıştır ve Senator Joseph Paine'in medya patronu Jim Taylor'dan istediği geçici göreve gelecek kişi için işlerine pek karışamayacak birini bulmasıdır. Jefferson Smith Boy Rangers'ın başkanı, dürüst ve idealleri olan biridir ve bu istek için biçilmiş kaftandır. Ne var ki, Washington entrikaları içinde Jefferson'ın dürüstlüğü ve kendini insanlara adaması bazı değişimlere sebep olur * İzlemeden önce sıkıcı bir politik film olduğunu zannediyordum.Kesinlikle sıkıcı değilmiş, aksine bir başucu filmiymiş. Kararında ilerleyen senaryo finaline doğru kalitesini hep arttırıyor. Zaten eski filmlerde en çok sevdiğim şey bu * Frank Capra neden filmlerinin son yarım saatini tüyleri havaya dikecek kadar etkileyici biçimde işliyor?
Mr. Smith Goes to Washington hakkında 195 bilgi
195 bilgi gösteriliyor.
- James Stewart'ın Washington anıtları karşısında şaşkınlıkla dolaştığı sahneler "stolen"'ti, çünkü ABD Parklar Servisi stüdyonun bu anıtların yakınında çekim yapma iznini reddetmişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1942'de Alman işgali altındaki Fransa'da Amerikan filmlerine yasak getirildiğinde, sinema salonları yasağın yürürlüğe girmesinden önceki son filmleri için Mr. Smith Goes to Washington'u (1939) seçti. Paris'teki bir sinema salonunun filmi yasaktan önceki 30 gün boyunca aralıksız gösterdiği bildirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Nazi Almanyası, Faşist İtalya ve Falanjist İspanya'da yasaklandı. Frank Capra'ya göre filmden, bazı Avrupa ülkelerinde filmin mesajını resmi ideolojiye uyacak şekilde değiştirmesi de istendi. Filmin ilk gösterimi 8 Ekim 1947'de Sovyetler Birliği'nde geniş dağıtıma sunuldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yolsuzluk iddialarına kızan Washington içindeki kişiler tarafından sert bir şekilde kınandı, ancak demokrasinin işe yaradığını gösterdiğinden korkan Avrupa'daki faşist devletler tarafından yasaklandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Washington basın teşkilatı, filmde tasvir edilme şekline oldukça kızmıştı. Sonuç olarak, başkentten gelen ilk incelemelerin büyük bir kısmı oldukça olumsuzdu. Başlıca itirazlarından biri, filmin hepsinin çok fazla içki içtiğini göstermesiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frank Capra yıllar boyunca filmden ilham alarak siyasete yönelen kişilerden birçok mektup aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin sonucunda Kongre'nin Hollywood'a karşı cezai bir yasa çıkaracağı korkusuyla film stüdyoları Columbia'ya filmi rafa kaldırması için 2 milyon dolar teklif etti (bunun maliyeti yalnızca 1,5 milyon dolardı). Columbia filmi yine de yayınladı ve 9 milyon dolar kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Senato odasının seti, Columbia'da 8. ve 9. etapta yeni inşa edilen iki bitişik sahne üzerine inşa edildi. Set neredeyse ölçeğe göre inşa edilmişti ve o zamanlar Columbia ses sahnesi üzerine inşa edilen en büyük setti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde ne Cumhuriyetçi ne de Demokrat partilerden hiç bahsedilmiyor, ancak filmin çekildiği ve vizyona girdiği dönemde Demokratlar Senato'da 69-23 çoğunluğa sahipti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean Arthur'un sol tarafı onun en iyi tarafı olarak görülüyordu, bu nedenle setlerin, içeri girdiğinde fotoğrafının o tarafta çekileceği şekilde inşa edilmesi gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Stewart bunun kendisini Hollywood'un en tepesine yerleştirebilecek hayatının rolü olduğunu biliyordu. Jean Arthur daha sonra o zamanki ruh halini hatırladı: "O resim üzerinde çalışırken o kadar ciddiydi ki, sabah saat beşte kalkıp kendi başına stüdyoya giderdi. Ona bir şey olacağından o kadar korkuyordu ki, daha hızlı gidemedi."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İki En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar adaylığını kazanan ilk film. Claude Rains ve Harry Carey'in her ikisi de aday gösterildi. Her ikisi de Stagecoach (1939) filmindeki rolü nedeniyle başrol oyuncusu Thomas Mitchell'e yenildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, genel olarak, 1920'lerde birinci sınıf senatörü olarak Warren G. Harding'in başkanlık idaresindeki yolsuzlukla mücadele ederken haksız yere suçlanan ABD Senatörü Burton K. Wheeler'ın ilk kariyerine dayanıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, bildirildiğine göre Jean Arthur'un başrol oynadığı filmler arasında favorisiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Haydutluk sahnesi için sesini kısmak için James Stewart, bikarbonat sodayla boğazını kuruttu. Ancak hem Frank Capra hem de Stewart röportajlarında boğazının periyodik olarak cıva klorürle temizlendiğini açıkladılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film, Beulah Bondi'nin James Stewart'ın annesini canlandırdığı beş filmden biridir. Diğerleri şunlardır: It's a Wonderful Life (1946), Of Human Hearts (1938) ve Vivacious Lady (1938) ve bir zamanlar dizi olan The Jimmy Stewart Show (1971).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 11 Akademi Ödülüne aday gösterilen ve En İyi Orijinal Hikaye dalında yalnızca bir ödül kazanan film, dokuz kategoride en az 10 ödül kaybeden ilk film oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frank Capra ve ekibi, arka plan materyalini filme almak ve Columbia arazisinde tam ölçekli olarak kopyalanan Senato salonunu tüm detaylarıyla incelemek için Washington DC'ye gitti. Capra'nın Senato yapısı ve siyasi protokol için teknik danışmanı olan James D. Preston, Senato basın galerisinin eski bir şefiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frank Capra, Senato sahnelerini çekerken göz korkutucu bir lojistik sorunla karşılaştı. Senato odası, Columbia sahnelerinde sanat yönetmeni Lionel Banks ve büyük bir zanaatkar ekibi tarafından aslına sadık kalınarak yeniden yaratılmıştı ve set tam da böyleydi: bir oda. Yüzlerce insanla dolu, uzun, dört kenarlı bir setti. Hikâye için gereken eylem de aynı anda üç düzeyde gerçekleşecek: Senato katı, Başkan Yardımcısının oturduğu kürsü ve basının, sayfaların ve kamuoyunun bulunduğu galeriler. Capra'nın otobiyografisinde belirttiği gibi, "Yalnızca tepesi açık olan derin bir kuyunun üç seviyesindeki yüzlerce sahnenin nasıl aydınlatılacağı, fotoğraflanacağı ve kaydedileceği, elektrikçilerin, kameramanların ve sesçilerin karşılaştığı lojistik kabuslardı."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1941'de Columbia, Louis Ullman ve Norman Houston tarafından dava edildi; ikisi de bu filmin kendi yazılı eserlerinden çalıntı olduğunu iddia etti. Senarist Lewis R. Foster, hikayeyi özellikle Gary Cooper için yazdığını ifade etti ve yönetmen Frank Capra, Foster'ın hikayesinin yalnızca özetini gördüğünü ve bunu Mr. Deeds Goes to Town'ın (1936) devamı olarak kullanmayı planladığını ifade etti. Columbia davayı kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Senatör Smith bir sayfanın adını sorduğunda, aslında çocuğun gerçek adı olan Richard Jones'u yanıtlıyor. Profesyonel olarak Dickie Jones olarak tanınan kendisi aynı zamanda Disney'in Pinokyo (1940) adlı eserinin de seslendirmesini yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Frank Capra'nın bu filmi yapmasının nedenlerinden biri, bademcik ameliyatı komplikasyonları nedeniyle ölen küçük oğlunun kaybının üstesinden gelmesine yardımcı olmaktı. Başlangıçta Capra, Frédéric Chopin hakkında bir film yapmak istedi, ancak Columbia başkanı Harry Cohn, bunun çok pahalı olacağı gerekçesiyle bunu reddetti. Capra, Columbia'nın en başarılı yönetmeni olmasına ve iki Oscar'a sahip olmasına rağmen, Capra ve Cohn bütçe konusunda sürekli kavga halindeydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, çekimleri planlanandan sekiz gün fazla ve bütçeyi 288.660 $ aşarak tamamladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean Arthur, çekimler sırasında James Stewart ile anlaşamadı, bunun nedeni muhtemelen Bay Deeds Goes to Town (1936) filminde rol arkadaşı Gary Cooper'ın Bay Smith rolünü üstlenmesini istemesiydi. Arthur, Stewart'ın kendi iyiliği için kasıtlı olarak biraz fazla sevimli davrandığını ve Cooper'ın daha erkeksi olduğunu ve ekrandaki varlığının daha güçlü olduğunu düşünüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Stewart rolünden memnun kaldı ve MGM'deki filmlerinde nadiren yaptığı bir şey olan telaşa katılmaya başladı. Frank Capra, görüntüleri evindeki projeksiyon odasında gösterdi. Stewart şöyle dedi: "Capra'nın evinde ilk kez durduğumda bir saat kırk dakika oradaydım. Her açıdan çekimler vardı. Gerçekten kendini gizledi. Her sahne her açıdan. Evet, sonuna kadar kalmadım. Bir sonraki gecenin daha da uzun olacağı açıktı! Bir saat sonra Frank'e döndüm. O derin uykudaydı." Söylemeye gerek yok, Stewart kısa süre sonra günlük gazetelerden uzak durmaya başladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde gösterilen ABD Senatosu'nun iç mekanı, gerçeğin son derece doğru bir kopyasıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta filmin yönetmeni Rouben Mamoulian olacaktı; Frank Capra bunu duyduktan sonra, senaryoyu beğenmediği için ilk önce reddettikten sonra filmi yönetmek istediğine karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sık sık sevgi dolu anneleri ve eşleri oynamasına rağmen hiç evlenmedi ve çocuğu olmadı.
- Kedisine takılıp düşmesi sonucu aldığı yaralar nedeniyle Kaliforniya'daki evinde hayatını kaybetti.
- Her zaman en büyük pişmanlığının John Ford'un Gazap Üzümleri (1940) filminde "Ma Joad" rolünü kazanamaması olduğunu söylerdi. Bondi, Selznick'in The Adventures of Tom Sawyer (1938) adlı eserinde hasta May Robson'ın yerini aldıktan sonra, hastalığından beklenenden daha çabuk iyileşen Robson'un yerini almasıyla da büyük bir hayal kırıklığına uğradı.
- Valparaiso Üniversitesi'nden hitabet alanında yüksek lisans derecesi aldı.
- Altı Oscar En İyi Film adayı arasında yer aldı: Mr. Smith Goes to Washington (1939), Our Town (1940), One Foot in Heaven (1941), Watch on the Rhine (1943), It's a Wonderful Life (1946) ve The Snake Pit (1948).
- Beulah, soyadının yazılışını Bondy'den Bondi'ye değiştirdi, böylece film tanıtımlarında en iyi faturalandırmayı sağlamak için harflerin tümü tek bir satıra sığacak. Bondy'deki "y" diğer harflerin altına düşeceği ve boşluk sorunu yaratacağı için sorunluydu. İsim değişikliğinin A. O. Bondy'nin (babası) Beulah'ın oyunculuk kariyerine yönelik kötü hislerinden kaynaklandığı bildirildi. Tam tersi. A. O. Bondy, Beulah'ın Küçük Lord Fauntleroy rolüyle büyük çıkışını yaptığı sırada Memorial Opera Binası'nın yöneticisiydi.
- Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Siciline "culturally, historically or aesthetically" açısından önemli olarak seçilen üç filmde rol aldı: Make Way for Tomorrow (1937), Mr. Smith Goes to Washington (1939) ve It's a Wonderful Life (1946).
- James Stewart'ın annesini dört filmde canlandırdı: It's a Wonderful Life (1946), Mr. Smith Goes to Washington (1939), Of Human Hearts (1938) ve Vivacious Lady (1938) ve dizi The Jimmy Stewart Show'un (1971) bir bölümünde.
- Broadway'deki ilk çıkışını ''One of the Family''de (1925) 37 yaşında 70 yaşında bir kadını canlandırarak yaptı.
- İlk sahneye çıkışını 9 yaşında Valparaiso, Indiana'daki Memorial Opera Binası'nda "Little Lord Fauntleroy"'un başrolüyle yaptı.
- Yeni Yıl şarkısı "Auld Lang Syne", iki filminde, "It's a Wonderful Life"ve"Remember the Night"'te öne çıkıyor.
- Gabriel ve Mary (kızlık soyadı Rosenblatt) Bondy'nin (1825-1907) baba tarafından torunu. Her ikisi de Almanya'da doğdu ve 1853'te Amerika'ya göç etti.
- Beulah Bondi, Chicago, IL'de Adolph O. Bondy ve Eva M. Marble'ın çocuğu olarak Beulah Bondy olarak doğdu.
- Pensilvanya eyaletinde doğan Jonathan (1810-1869) ve Indiana eyaletinde doğan Melissa (kızlık soyadı Fisher) Marble'ın (1829-1914) anne tarafından torunu.
- Axel Nissen'in "Belirli Bir Karakterin Aktrisleri: Otuzlu Yıllardan Ellili Yıllara Kırk Tanıdık Hollywood Yüzü" adlı biyografisi.
- Washington'daki içeriden kişiler, filmin yolsuzluk iddialarına öfkelenerek sert bir şekilde kınadılar; ancak Avrupa'daki faşist devletler, demokrasinin işlediğini gösterdiği için filmi yasakladılar.
- Frank Capra, yıllar boyunca filmden ilham alarak siyasete atılan birçok kişiden mektuplar aldı.
- Filmde ne Cumhuriyetçi ne de Demokrat Parti'den hiç bahsedilmez; oysa filmin yapıldığı ve gösterime girdiği dönemde Demokratlar Senato'da 69-23 çoğunluğa sahipti.
- Harrison Paine karakterinin, o dönemde Missouri'den genç bir senatör olan ve siyasi kariyerinin başlarında kendisini destekleyen siyasi makine nedeniyle 'Pendergast'ın senatörü' olarak bilinen Harry S. Truman'dan esinlenildiği bildiriliyor. Paine ve Smith'in ismi belirtilmeyen eyaletinin başkenti 'Jackson City'dir. Truman'ın eyaleti Missouri'nin başkenti ise Jefferson City'dir.
- Susan Paine'in Amerika Birleşik Devletleri'nin First Lady'si olacağını düşünen Saunders, 'Bir Günüm'ü Susan Paine-in-the-neck'ten okumayı hayal edin' diye espri yaptı. Bu, 1935'ten 1962'ye kadar düzenli bir sendikasyon köşesi yazan dönemin First Lady'si Eleanor Roosevelt'e bir göndermeydi.
- Smith'in filibuster'ı sırasında çoğunlukla doğaçlama yapar ve tarihi belgelerden (Bağımsızlık Bildirgesi, Anayasa vb.) okur. Ancak bir sahnede (birbirine rakip gazetelerin montajının hemen ardından) Kral James İncil'i'nden, özellikle 1. Korintliler 13'teki 'aşk pasajı'nı okur.
- Harry Carey'nin rolü 'Senato Başkanı' olarak geçer. Muhtemelen aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı'dır. Ancak o günlerde, Başkan Yardımcısı görevdeyken ölürse, bir sonraki başkanlık seçimine kadar yerine kimse atanmazdı; bu nedenle Senato Başkanlığı görevi, Senato Geçici Başkanı olarak belirlenen bir senatöre devredilirdi. Film, Senato Başkanı'nın hangisi olduğunu söylemez.
- Filmin yapıldığı dönemde sadece 48 eyalet vardı, bu nedenle Senato toplam 96 üyeden oluşuyordu. Alaska ve Hawaii'nin 1959'da birliğe katılmasından önce, birliğe kabul edilen son eyalet 1912'de Arizona'ydı (New Mexico'dan sadece birkaç hafta sonra).
- Jefferson Smith (James Stewart) ve Senatör Joseph Harrison Paine'in (Claude Rains) geldiği eyaletin adı hiçbir zaman belirtilmez.
- Senatör Smith'in Senato Yasası'ndaki planı, bir Ulusal Erkek Kampı'nın kurulmasını öngörüyordu ve bu, o dönem için gerçekten alışılmadık bir öneriydi; ancak finansman planı başlı başına bir engel olabilirdi. Bunun nedeni, Kongre yetkisini düzenleyen yasaların tüm Gelir Tasarılarının Senato'da değil, Temsilciler Meclisi'nde başlamasını gerektirmesidir.
- Jefferson Smith Senato'ya katıldığında, bir sayfa çocuğu ona masasının bir zamanlar Daniel Webster'a ait olduğunu söyler. Webster Senato'da 1827 ile 1850 yılları arasında görev yapmış olsa da, Senato o zamanlar şimdi Eski Senato Odası olarak bilinen yerde toplanıyordu (şimdi Capitol'de bir müze); orijinal mobilyalar Senato 1859'da şimdiki salonuna taşındıktan sonra taşındı ve Webster'ın masası hala kullanımda olanlar arasında; orijinal durumunda korunan masası, Eski Senato Odası'na yerleştirilen reprodüksiyonlar için prototip olarak kullanıldı.
- Filmin başlarında, Smith senatör olarak atandığında, neşeli bir kalabalık James Stewart için 'Auld Lang Syne' şarkısını söyler. Aynı şarkı, 'It's a Wonderful Life' (1946) filminin sonunda başka bir neşeli kalabalık tarafından onun için söylenir. [Not: İki film birbirine özel olarak atıfta bulunmaz ve 'Film Bağlantıları' altında uygun bir kategori yoktur.]
- Senato'daki ilk gününde, Jefferson Smith (James Stewart), kendisine Daniel Webster'ın eski masasının verilmesinden büyük heyecan duyar. Edward Arnold, James Taylor rolünde görünür; iki yıl sonra All That Money Can Buy'da (şimdi daha çok The Devil and Daniel Webster (1941) olarak bilinir) Daniel Webster'ı canlandıracaktı - bu rolü, yapım sırasında yaralanan Thomas Mitchell'den (bu filmde Diz Moore'u oynar) devraldı.
- Senato Başkanı, Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı'dır; bu filmde Harry Carey tarafından canlandırılmıştır. Film, ikinci Roosevelt yönetimi sırasında yapılmıştır ve o dönemdeki gerçek Başkan Yardımcısı ve Senato Başkanı John Nance Garner'dı.
- 1942'de Alman işgali altındaki Fransa'da Amerikan filmlerine yasak getirildiğinde, sinemalar yasaktan önceki son film olarak Mr. Smith Goes to Washington'ı (1939) seçti. Bir Paris sinemasının, yasağın yürürlüğe girmesinden önceki 30 gün boyunca filmi aralıksız gösterdiği bildirildi.
- New York Times'a göre, 'Amerikan İzci Teşkilatı, Bay Capra'nın reform hareketinde yer almaya itiraz etti' ve Frank Capra bu nedenle kurgusal Boy Rangers adını kullanmak zorunda kaldı.
- Frank Capra otobiyografisinde, filmin genel gösteriminden sonra kendisinin ve Harry Cohn'un, ABD'nin İngiltere Büyükelçisi Joseph P. Kennedy'den filmin 'Amerika'nın Avrupa'daki prestijine zarar vereceğini' ve bu nedenle Avrupa dağıtımından çekilmesi gerektiğini belirten bir telgraf aldığını yazar. Buna karşılık, Kennedy'ye filmin olumlu eleştirilerini postaladılar ve bu onu konuyu daha fazla takip etmemeye ikna etti, ancak yine de şüpheleri devam etti.
- Film Nazi Almanyası, Faşist İtalya ve Frankocu İspanya'da yasaklandı. Frank Capra'ya göre, film bazı Avrupa ülkelerinde resmi ideolojiye uyacak şekilde mesajını değiştirmek için dublajlandı. Sovyetler Birliği'nde film 8 Ekim 1947'de geniş dağıtıma sunuldu.
- Washington basın mensupları, filmdeki tasvirlerine çok öfkelendi. Sonuç olarak, başkentten gelen ilk eleştirilerin büyük kısmı oldukça olumsuzdu. Başlıca itirazlarından biri, filmin hepsini çok fazla içki içiyormuş gibi göstermesiydi.
- Kongre'nin bu film nedeniyle Hollywood'a cezai yasalar çıkaracağı korkusuyla, film stüdyoları Columbia'ya filmi rafa kaldırması için 2 milyon dolar teklif etti (filmin maliyeti sadece 1,5 milyon dolardı). Columbia yine de filmi yayınladı ve film 9 milyon dolar kazandı.
- Film, ABD Senatörü Burton K. Wheeler'ın erken kariyerine dayanmaktadır. Wheeler, 1920'lerde acemi bir senatörken Warren G. Harding'in başkanlık yönetimindeki yolsuzlukla savaştığı için haksız yere suçlanmıştı.
- Orijinal son çok daha uzundu. Bay Smith'in memleketine dönüp Saunders ile bir geçit törenine katılması, Taylor makinesinin ezilmesi, Smith'in bir motosiklete binip Senatör Paine'i ziyaret etmesi, onu affetmesi ve herkesin Smith'in annesini görmeye gitmesi, annesinin Saunders'a gelini olarak kutsaması gibi sahneler içeriyordu. Ön izleme seyircisinin tepkisi üzerine kesildi. Fragmanda geçit törenlerinin iki kısa görüntüsü yer alıyor.
- Filmin dayandığı hikayenin adı 'Montanalı Centilmen'di, ancak filmde eyalet belirtilmez.
- 11 Akademi Ödülü'ne aday gösterilen film, sadece En İyi Özgün Hikaye dalında birini kazanarak, en az 10 ödülü (dokuz kategoride) kaybeden ilk film oldu.
- 1941'de Columbia, Louis Ullman ve Norman Houston tarafından dava edildi; ikisi de filmin kendi yazılı eserlerinden intihal edildiğini iddia etti. Senarist Lewis R. Foster, hikayeyi özellikle Gary Cooper için yazdığına ifade verdi ve yönetmen Frank Capra, Foster'ın hikayesinin sadece özetini gördüğünü ve bunu Mr. Deeds Goes to Town'ın (1936) devamı olarak kullanmayı planladığını ifade etti. Columbia davayı kazandı.
- Frank Capra'nın bu filmi yapma nedenlerinden biri, bademcik ameliyatı sonrası komplikasyonlardan ölen bebek oğlunun kaybını atlatmasına yardımcı olmaktı. Başlangıçta Capra, Frédéric Chopin hakkında bir film yapmak istiyordu, ancak Columbia başkanı Harry Cohn bunun çok pahalı olacağı gerekçesiyle reddetti. Capra ve Cohn, Capra'nın o dönemde iki Oscar sahibi Columbia'nın en başarılı yönetmeni olmasına rağmen, bütçeler konusunda sürekli anlaşmazlık yaşıyordu.
- Filmin çekimleri planlanan süreden sekiz gün fazla ve bütçenin 288.660 dolar üzerinde tamamlandı.
- Filmin galası Washington DC'deki National Press Club sponsorluğunda Constitution Hall'da yapıldı; 4.000'den fazla kişi katıldı, aralarında kongre üyeleri, Yüksek Mahkeme yargıçları ve kabine üyeleri vardı. Frank Capra, Montana Senatörü Burton Wheeler'ın yanına oturdu; Wheeler, Washington siyasetinin olumsuz tasvirini beğenmeyen ve filmi yarıda öfkeyle terk eden birçok kamu görevlisinden biriydi. Capra, sonrasını 'profesyonel hayatımın en kötü fırçası' olarak tanımladı.
- Başlangıçta filmin yönetmeni Rouben Mamoulian olacaktı; Frank Capra bunu duyunca, önce senaryoyu beğenmediği için reddettiği filmi yönetmek istediğine karar verdi.
- AMPAS Kütüphanesi'ndeki MPAA/PCA Koleksiyonu'ndaki bilgiler, Ocak 1938'de hem Paramount hem de MGM'nin Lewis R. Foster'ın hikayesinin kopyalarını PCA'ya onay için sunduğunu gösteriyor. PCA Direktörü Joseph Breen, bir Paramount yetkilisine yanıt olarak, 'Bu hikayeye dayanan herhangi bir filmin yapımına başlamadan önce ciddi bir danışma yapmanızı şiddetle tavsiye ederiz. Bize öyle geliyor ki, hem sinema endüstrisi hem de ülke geneli için dinamit yüklü olabilir.' uyarısında bulundu. Breen özellikle 'hükümet sistemimizin genel olarak gurur kırıcı tasvirine' itiraz etti ve bunun 'burada ve özellikle yurtdışında, demokratik yönetim biçimine gizli bir saldırı olarak görülebileceğini' belirtti. Breen, Columbia'yı filmin 'Senato'nun, ulusun çıkarları için uzun ve yorulmadan çalışan, iyi, saygın vatandaşlardan oluşan bir grup olduğunu' vurgulaması gerektiği konusunda uyardı. Senaryo yeniden yazıldıktan sonra Breen, Will H. Hays'e bir mektup yazarak şunları söyledi: 'Bu, gören herkese çok fayda sağlayacak harika bir hikaye ve bence bu tür bir hikayenin şu anda yapılması özellikle şanslı. Senatör Jeff'in tüm zorluklarından, demokrasinin önemi ortaya çıktı ve 'halkın, halk tarafından, halk için' bir hükümete sahip olduğunuzda bizim olan zengin ve görkemli miras muhteşem bir şekilde vurgulanıyor.'
- Film halka gösterilmeden önce, 16 Ekim 1939'da Washington DC'deki Constitution Hall'da Washington Press Club'ın davetiyle büyük bir gösterim yapıldı. 4.000'den fazla kişi katıldı; aralarında senatörler, kongre üyeleri, Yüksek Mahkeme yargıçları ve Georgetown seçkinlerinin çoğu vardı. Harry Cohn da oradaydı ve Frank Capra eşiyle birlikte, Montana Senatörü Burton K. Wheeler'ın ailesiyle oturdu (her ne kadar filmde Jefferson Smith'in eyaleti olarak Montana hiç belirtilmemiş olsa da). Bazı biyografi yazarları, Capra'nın kitabında ön izleme anlatısını 'abarttığını' ve yazdığı gibi bir çıkış seli olmadığını iddia etti. Ancak seyirci en iyi ihtimalle yüzeysel olarak kibardı ve sonraki günlerde ve haftalarda bazı kongre üyelerinden ve basın mensuplarından güçlü tepkiler geldi.
- Bu film, 'kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli' olduğu için 1989'da (ilk yıl) Ulusal Film Arşivi'ne seçildi.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2006'daki Tüm Zamanların En İlham Verici 100 Filmi listesinde 5. sırada ve yine AFI tarafından 2007'de Tüm Zamanların En İyi 26. Filmi seçildi.
- Montana'dan gerçek senatörlerden biri, katıldığı gösterimden tiksinerek ayrıldı.
- Tom Laughlin tarafından Billy Jack Goes to Washington (1977) olarak gevşek bir şekilde yeniden çekildi. Laughlin, Claude Rains rolü için James Stewart'a teklif götürdü. Stewart reddetti.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'deki En İyi 100 Amerikan Filmi listesinde yer aldı.
- Steven Schneider tarafından düzenlenen 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer aldı.
- Bu film, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında iki adaylık alan ilk filmdir. Claude Rains ve Harry Carey aday gösterildi, ancak ikisi de ödülü Stagecoach (1939) filmindeki rolleriyle Thomas Mitchell'e kaptırdı.
- James Stewart bu rolün hayatının fırsatı olduğunu ve kendisini Hollywood'un zirvesine taşıyabileceğini biliyordu. Jean Arthur daha sonra o dönemdeki ruh halini şöyle anlattı: 'Film üzerinde çalışırken o kadar ciddiydi ki sabah saat beşte kalkıp kendini stüdyoya götürürdü. Başına bir şey geleceğinden o kadar korkuyordu ki daha hızlı gitmezdi.'
- Bu film, Jean Arthur'un rol aldığı filmler arasında en sevdiğiydi.
- Bu film, Beulah Bondi'nin James Stewart'ın annesini canlandırdığı beş yapımdan biridir. Diğerleri: It's a Wonderful Life (1946), Of Human Hearts (1938), Vivacious Lady (1938) ve televizyon dizisi The Jimmy Stewart Show (1971)'daki bir bölüm.
- Senatör Smith bir sayfanın adını sorduğunda, 'Richard Jones' yanıtını alır; bu aslında çocuğun gerçek adıdır. Profesyonel olarak Dickie Jones olarak bilinen oyuncu, aynı dönemde Disney'in Pinokyo (1940) filmine de ses vermiştir.
- Jean Arthur, çekimler sırasında James Stewart ile anlaşamadı; bunun nedeni, Bay Smith rolü için Mr. Deeds Goes to Town (1936) filmindeki partneri Gary Cooper'ın seçilmesini istemesi olabilir. Arthur, Stewart'ın bilerek fazla sevimli davrandığını, Cooper'ın ise daha erkeksi ve güçlü bir ekran varlığına sahip olduğunu düşünüyordu.
- James Stewart rolünden çok memnundu ve çekimlerin günlük görüntülerini izlemeye başladı; MGM'deki filmlerinde bunu nadiren yapardı. Frank Capra görüntüleri evindeki projeksiyon odasında izletiyordu. Stewart şöyle dedi: 'Capra'nın evine ilk gittiğimde bir saat kırk dakika orada kaldım. Her açıdan defalarca çekim yapılmıştı. Gerçekten kendini kapatmıştı. Her sahne her açıdan. Sonuna kadar kalmadım. Ertesi gece açıkça daha da uzun olacaktı! Bir saat sonra Frank'e döndüm. Derin bir uykudaydı.' Söylemeye gerek yok, Stewart kısa süre sonra günlük görüntülerden kaçınmaya başladı.
- Harry Carey'in Oscar'a aday gösterilen tek performansıdır.
- On bir oyuncu daha sonra It's a Wonderful Life (1946) filminde rol aldı: James Stewart (George Bailey), Thomas Mitchell (Billy Amca), Beulah Bondi (George'un annesi), H.B. Warner (Bay Gower, eczacı), Charles Lane (Potter'ın kira tahsildarı), Dick Elliott (sinirli veranda sakini 'Neden onu ölene kadar öpmüyorsun da konuşuyorsun?'), Sam Ash (Sinirli bankacı), Stanley Andrews (Bay Welch, George'u barda yumruklayan), Monya Andre (Kasabalı kadın), Larry Simms (George'un oğlu Peter) ve Ray Walker (Joe, bagaj dükkanı çalışanı).
- James Stewart filmin galasında 31 yaşındaydı, çekimler sırasında da aynı yaştaydı. Bir ABD senatörü için minimum yaş 30'dur. Bu onu taze yüzlü, saf bir genç senatör için gerçekten ideal bir seçim yapıyordu.
- H.B. Warner ve Pierre Watkin'in karakterleri sırasıyla Senato Çoğunluk Lideri ve Senato Azınlık Lideri olarak geçiyor. Senaryoda ayrıca isimleri var: sırasıyla Sen. Martin Agnew ve Sen. John Barnes. Parti aidiyetleri muhtemelen zıttır, ancak hangisinin Demokrat hangisinin Cumhuriyetçi olduğu asla belirtilmez.
- Hopper Çocuğu'nu oynayan Larry Simms, ayrıca It's a Wonderful Life (1946) filminde George Bailey'nin oğlu Pete Bailey'i canlandırdı.
- Edmund Mortimer başlangıçta Sen. Agnew rolü için seçilmişti ve stüdyo kayıtları/seçme listeleri bunu yansıtıyordu. Ancak Mortimer bitmiş filmden tamamen çıktı ve rol H.B. Warner'a gitti.
- Film kadrosunda iki Oscar kazananı var: James Stewart ve Thomas Mitchell; ve beş Oscar adayı: Beulah Bondi, H.B. Warner, Harry Carey, Claude Rains ve Jean Arthur.
- Beulah Bondi'nin canlandırdığı Ma Smith, James Stewart'ın canlandırdığı Jefferson Smith'in annesidir. Altı yıl sonra Bondi, It's a Wonderful Life (1946) filminde Bayan Bailey rolüyle Stewart'ın karakterinin annesini yine oynayacaktı.
- Diz Moore'u oynayan Thomas Mitchell, yedi yıl sonra It's a Wonderful Life (1946) filminde Billy Amca'yı canlandıracaktı.
- İç Savaş gazisini oynayan Lafe McKee, savaşın bitiminden neredeyse yedi yıl sonra doğdu.
- Senato Çoğunluk Lideri'ni oynayan H.B. Warner, altı yıl sonra It's a Wonderful Life (1946) filminde eczacı Bay Gower'ı canlandırdı.
- Sam Ash, Mr. Smith Goes to Washington (1939) filminde Senatör Lancaster'ı ve It's a Wonderful Life (1946) filminde Sinirli Bankacı'yı oynadı.
- Guy Kibbee ve Ruth Donnelly (Vali ve Bayan Hopper) ayrıca Footlight Parade (1933) filminde karı kocayı canlandırdılar.
- Nosey'i oynayan Charles Lane, It's a Wonderful Life (1946) filminde bir Emlakçı'yı canlandırdı.
- Konuk'u (muhtemelen Senato ziyaretçi locasında) oynayan Monya Andre, It's a Wonderful Life (1946) filminde Yaşlı Kadın'ı canlandırdı.
- Brooks Benedict, Mr. Smith Goes to Washington (1939) filminde Montaj'da Askeri Subay'ı ve It's a Wonderful Life (1946) filminde Senato Katibi'ni oynadı.
- James Stewart'in Washington anıtlarını hayranlıkla dolaştığı sahneler "gizlice" çekildi, çünkü ABD Parklar Servisi stüdyonun bu alanların yakınında çekim yapmasına izin vermemişti.
- Jean Arthur'un sol profili en iyi açısı olarak kabul edildiğinden, setler onun her girişinde bu taraftan görünecek şekilde inşa edildi.
- Senato salonu seti, Columbia'nın yeni inşa edilen 8 ve 9 numaralı bitişik sahnelerinde kuruldu. Set neredeyse birebir ölçekteydi ve o dönemde Columbia sound stage'inde inşa edilen en büyük setti.
- James Stewart, filibuster sahnesi için sesini kısıklaştırmak amacıyla boğazını karbonatla kuruttu. Ancak hem Frank Capra hem de Stewart röportajlarında boğazının periyodik olarak cıva klorürle temizlendiğini açıkladı.
- Frank Capra ve ekibi, arka plan malzemesi çekmek ve Senato salonunu incelemek için Washington DC'ye gitti; bu salon, Columbia lotunda birebir ölçekte ve detaylı olarak yeniden inşa edildi. Capra'nın Senato seti ve siyasi protokol danışmanı James D. Preston, Senato basın galerisinin eski müdürüydü.
- Frank Capra, Senato sahnelerini çekerken zorlu bir lojistik sorunla karşılaştı. Senato salonu, sanat yönetmeni Lionel Banks ve büyük bir usta ekibi tarafından Columbia sahnelerinde sadakatle yeniden yaratılmıştı ve set tam anlamıyla bir salondan ibaretti: yüksek, dört taraflı ve yüzlerce kişiyle dolu. Hikaye için gereken aksiyon aynı anda üç seviyede gerçekleşiyordu: Senato katı, Başkan Yardımcısı'nın oturduğu kürsü ve basın, sayfalar ve halkın bulunduğu galeriler. Capra'nın otobiyografisinde belirttiği gibi: "Sadece üstü açık derin bir kuyunun üç seviyesinde yüzlerce sahneyi nasıl aydınlatıp, fotoğraflayıp kaydedeceğimiz, elektrikçileri, kameramanları ve sesçileri bekleyen lojistik kabuslardı."
- Frank Capra, Senato salonunda geçen sahnelerdeki birçok gözlemcinin tepki çekimlerine de büyük ölçüde güveniyordu. Bu çekimlerde doğal bir akış sağlamak istediği için olağan tek kamera düzeni kullanılamazdı; "...yoksa hâlâ orada olurduk," dedi Capra. Teknik ekip "...bir büyük ekipman hareketinde altıya kadar ayrı sahneyi çekmemize olanak tanıyan çoklu kamera, çoklu ses çekim yöntemi geliştirdi."
- Filmde gösterilen ABD Senatosu iç mekanı, gerçeğinin son derece doğru bir kopyasıydı.
- Frank Capra ve Harry Cohn çekimlere başlamadan önce, Senatör Smith'in yaptığı gibi Washington DC'de bir gezi otobüsüne bindiler. Capra orada, Lincoln Anıtı'nda küçük bir çocuğun büyükbabasına Lincoln'ün sözlerini okuduğunu gördü. Bu an, filmde Senatör Smith'in (James Stewart) gezi turu sırasında kısaca yer alır.
- Hayatı boyunca muhafazakar bir Cumhuriyetçi ve sadık bir anti-komünist olmasına rağmen, şüpheli komünistlerin stüdyo tarafından kara listeye alınmasının erken ve ateşli bir rakibiydi.
- Alman göçmen bir ailenin oğlu olan sanatçı, on yedi yaşında "A Midsummer Night's Dream"'da ilk kez sahneye çıkmadan önce kasap asistanı, komi ve ateşçi olarak çalıştı. 1915'ten itibaren Essanay Stüdyoları'ndaki filmlerde rol aldı. Arnold, 1930'lar ve 40'larda MGM (1933-34, 1941-50), Paramount (1937) ve Universal (1939-41) ile birlikte yolsuz politikacılar ve yaygaracı kodaman rollerinde uzmanlaşan yıldız bir karakter oyuncusuydu.
- 1938'de Nelson Eddy, Edgar Bergen ve Charlie McCarthy'nin başrollerini paylaştığı "The Chase and Sanborn Hour" adlı radyo programında sunuculuk yaptı.
- ABC Radyosunun "Mr. President" (1947-1953) programında her hafta farklı bir başkanı canlandırdı.
- Essanay Studios'ta geçirdiği bir yılın ardından 1916'da "Moving Picture World"onu gelecek vaat eden"to be one of the most popular leading men on the screen." olarak selamladı.
- Arnold aslında sonraki yıllarda hem Şeytan'ı hem de Daniel Webster'ı canlandırdı; ertesi yıl The Devil ve Daniel Webster'da (1941) Webster'ı ve 2. Dünya Savaşı propagandası kısa Enflasyon'da (1943) Devil'i canlandırdı. Bu son film, tesadüfen, aynı zamanda Esther Williams'ın da ilk filmi oldu.
- Hem Diamond Jim (1935) hem de Lillian Russell'da (1940) Diamond Jim Brady'yi canlandırdı.
- (1940-1942) Sinema Oyuncuları Birliği (SAG) Başkanı.
- Kamu görevine aday olmayı ciddi olarak düşünen ilk aktörlerden biri olan Arnold, 1940'ların ortalarında Los Angeles Şehri Meclis Üyesi için yarıştı. Yakın bir seçimde kaybetti ve sonrasında eğlence ile siyasetin uyumsuz olduğu yönündeki görüşlerini dile getirdi. Elbette o zamandan bu yana birçok kez yanıldığı kanıtlandı.
- Harriett Marshall'ın çocukları: Elizabeth, Jane, William.
- 1915'te Essanay Stüdyoları'yla sinemaya girdi.
- San Fernando Mission Mezarlığı, Mission Hills, Kaliforniya, ABD, Bölüm D, Lot 132, Mezar 9'a defnedildi.
- Arnold, 26 Nisan 1956'da - son filminin vizyona girmesinden üç ay önce - Haziran 1956'da "The Ambassador's Daughter" beyin kanamasından öldü.
- Edward Arnold ve Adolphe Menjou aynı tarihte doğdular - 18 Şubat 1890. Arnold New York City'de ve Menjou Pittsburgh, Pensilvanya'da doğdu.
- Baba: Charles Schneider; Anne: Elizabeth Ohse.
- Çoğunlukla "froggy" olarak tanımlanan kendine özgü sesiyle hatırlandı. Aslında oyunculuk kariyerine sessiz dönemde 130'un üzerinde sessiz filmle başladı.
- Gırtlak kanseri tedavisi görürken hayatını kaybetti.
- Robin Hood'un Maceraları (1938) sette, oyunculara filmde tasvir edilenlere benzer cömert ziyafetler hazırlardı.
- Sessiz dönemde Pallette, yakışıklı ve atletik bir başroldü ve D. W.'nin yönettiği maceralar veya destanlar da dahil olmak üzere sıklıkla maceralarda veya destanlarda rol alan ikinci başroldü. Griffith ve Cecil B. DeMille. 1920'lerin sonlarına gelindiğinde zaten muazzam miktarda kilo almıştı ve karakter rollerine ve komedi parçalarına geçmeye başladı ve çakıllı, boğa kurbağası sesi, sesin gelişiyle bu tür kısımları almasına yardımcı olma konusunda muazzam bir değer olduğunu kanıtladı.
- Matine idolü Wallace Reid ile iyi arkadaştı ve 1923'te Reid'in cenazesinde tabutu taşıyanlardan biriydi.
- Boğaz problemi olarak adlandırdığı teşhis konulduktan sonra oyunculuğu bıraktı.
- Altı Oscar En İyi Film adayı arasında yer alıyor: The Love Parade (1929), Shanghai Express (1932), One Hundred Men and a Girl (1937), The Adventures of Robin Hood (1938), Mr. Smith Goes to Washington (1939) ve Heaven Can Wait (1943).
- Grenola, Elk County, Kansas'taki Green Lawn Mezarlığı'na gömüldü. Arsa Anne ve babasının anıtının arkasındaki işaretsiz mezar.
- Sinema endüstrisine yaptığı katkılardan dolayı 8 Şubat 1960'da Hollywood Walk of Fame'de 6702 Hollywood Bulvarı'nda bir yıldızla ödüllendirildi.
- 1954'te öldüğü sırada Pallette, Los Angeles, 10835 Wilshire Bulvarı'ndaki bir dairede yaşıyordu.
- Guy Kibbee ilk olarak The Adventures of Robin Hood'da (1938) Friar Tuck rolü için listelenmişti.
- Harry Carey Jr.'ın karısı, Harry Sr.'ın ölümünün koşullarını internette yayınladı: "Kitaplarda bu şekilde bildirilmesine rağmen, Harry Sr. Asla bir kara dul örümceği tarafından ısırılmadı. Genç bir adam olarak akciğer kanseri, sigaradan dolayı uzun süredir devam eden amfizem ve zatürrenin birleşiminden öldü. Woodlawn Mezarlığı'nda [Bronx, New York] Dobe'nin [binayı inşa ettiren] büyükbabası, onun büyükanne, birkaç akraba, seyis çocuk ve Yaşlı Joe Harris, Harry'nin oynadığı ilk oyunlarda yer alan bir aktördü. O ve Harry yirmili yılların sonlarında bir film üzerinde çalışıyorlardı ve Joe biraz egzersiz yapmak istediğini söyledi, bu yüzden Joe'ya gelip ağaç kütüklerini çıkarmaya yardım etmesini söyledi ve'akşam yemeğine gelen adam'gibi 35 yıl boyunca evimizde öldü. Brentwood, ellili yaşlarda, Harry'nin yanında bir vazoda pencere kenarında oturuyor."
- Uzun yıllar süren mücadelenin ardından, Carey nihayet San Fernando Vadisi'ndeki 2.200 dönümlük çiftliğinin ipoteklerini ve iyileştirmelerini ödemişti ve onu yönetmen William Beaudine'e satmaya hazırlanıyordu ki 12 Mart 1928'de yakındaki St. Francis Barajı çöktü. 400'den fazla kişi öldürüldü ve Carey'in çiftliği tamamen yok edildi.
- John Ford'un 3 Godfathers (1948) filmi ona ithaf edilmiştir.
- Hem Harry hem de oğlu Harry Carey Jr., Hollywood Şöhret Kaldırımı'ndaki yıldızlarla ve Sinema Filmi ve Televizyon Fonu Vakfı'ndan Altın Ayakkabı Ödülü'yle onurlandırıldı.
- 1976'da Ulusal Kovboy ve Batı Mirası Müzesi'nin Büyük Batı Sanatçıları Salonuna alındı.
- Oğlu Harry Carey Jr. İle Red River'da göründü (1948).
- Beyzbol spikeri Harry Caray ile akrabalığı yok.
- Oyunculuk kariyerine 1909 yılında American Mutscope & Biograph Company'de Bill Sharkey's Last Game (1910) filmiyle başladı.
- Babasının yargıç olduğu New York'ta doğdu.
- İlginç bir şekilde, Bay Demarest, Al Jolson'un başrol oynadığı The Jazz Singer'da (1927) (her ne kadar başlıklarda yer almasa da) yer aldı ve ayrıca (diğer şeylerin yanı sıra) "The Jazz Singer"'in yapımını anlatan The Jolson Story'de (1946) (ve daha sonra Jolson Sings Again (1949)) rol aldı. Her iki filmde de rol alan tek oyuncu gibi görünüyor. Aslında Al Jolson her iki filmde de vardı. "The Jolson Story"'da bazı uzak şutlarda kendi kendine oynadı.
- 8 Ağustos 1979 öğlen Hollywood, Kaliforniya'daki 6667 Hollywood Bulvarı'ndaki Hollywood Walk of Fame'de bir Yıldızla ödüllendirildi. Bay Demarest bu etkinliğe vardığında halkı neşeli bir "Hello folks!" ile selamladı. Bu etkinliğe katılan TV'nin Üç Oğlum (1960) filminin oyuncuları arasında şunlar vardı: Fred MacMurray, Stanley Livingston, Barry Livingston ve Tina Cole. Bu eğlenceli bir Hollywood kutlamasıydı.
- Oyuncu/şarkıcı John Krummel ile arası açıldı.
- Bir golf tutkunu, profesyonel golfçü Jimmy Demaret ile aynı gün ve yıl öldü.
- Boks kariyeri hakkında konuşmaktan nefret ediyordu.
- Steve Martin adında bir karakteri iki filmde canlandırdı: The Jolson Story (1946) ve Jolson Sings Again (1949).
- NBC Radio'nun "The Eddie Bracken Story" (1945) programında başrolü paylaştı.
- Biyografi: "Who's Who in Comedy", Ronald L. Smith. Sf. 135. New York: Dosyadaki Gerçekler (1992). ISBN 0816023387.
- Ölümünden sonra 9 Nisan 1998'de Palm Springs, Kaliforniya'daki 123 South Palm Canyon Drive'daki Palm Springs Yıldız Yürüyüşü'nde Altın Palmiye Yıldızı ile ödüllendirildi.
- Annesi Wilhelmina Lindgren İsveç'te doğdu, ancak büyük-büyük-büyük-büyük-büyük-büyükbabası Samuel Demarest (1656-1728), Mannheim, Neckarkreis, Baden, Almanya'dan New Barbadoes Township, Bergen, New Jersey, İngiliz Sömürge Amerikası'na kendi babası David des Marest (1620-1693) ile birlikte göç etti. Beauchamps, Somme, Picardie, Fransa.
- Ölümünün ardından Glendale, Kaliforniya'daki Forest Lawn Memorial Park'a defnedildi. Konu Gündoğumu Yamacı bölümü, Harita #01, Lot 3105, Tek Zemin Ara Ara Alanı 1. 27 Şubat 1984'teki 92. doğum gününe yalnızca üç ay kala 28 Aralık 1983'te vefat etti.
- O ve üç erkek kardeşi, İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD Sahil Güvenlik kameramanıydı. Dörtlü sonunda bir haber fotoğrafçılığı işi kurmaya devam etti; bu güne kadar geniş bir arşiv olarak varlığını sürdürüyor. Büyükbabası James Watson, 1904'te Buffalo Bill'in Broadway'de giderken fotoğraflarını çekti. Amcası George Watson, 1917'de Los Angeles Times tarafından işe alınan ilk tam zamanlı haber fotoğrafçısıydı.
- Eski çocuk oyuncu haber fotoğrafçısına dönüştü.
- Çoğu şov dünyasında olan beş erkek ve üç kız kardeşi vardı. Bir keresinde şöyle demişti: "Stüdyoların hepsi farklı boylarda çocuklarımız olduğunu biliyordu; çocuk istediklerinde gelip içimizden birini kaparlardı. Çok geçmeden hepimiz istikrarlı bir şekilde çalışmaya başladık." Bir aile olarak, toplamda binden fazla filme katkı sağladılar.
- Sinema kariyeri doğumundan altı ay sonra başladı.
- 7 yaşına geldiğinde 75'ten fazla filmde rol aldı.
- Adını özel efekt fotoğrafçısı olan babası Coy Watson Sr.'nin yakın arkadaşı olan yönetmen Del Lord'dan almıştır.
- Hollywood Şöhret Kaldırımı'nda bir yıldızı var.
- Ailenin fotoğraf koleksiyonunu denetleyen Watson Aile Fotoğraf Arşivi'ni kurdu.
- Watson çocuk oyuncular klanından biri - diğerleri Coy Watson, Gloria Watson, Vivian Watson, Louise Watson, Harry Watson, Billy Watson, Garry Watson ve Bobs Watson.
- Watson, eşi Antoinette ve dört kardeşi tarafından hayatta kaldı: Coy Watson, Louise Watson, Billy Watson ve Garry Watson.
- İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD Deniz Piyadeleri'ne katılmış, cesaret madalyası almış ve Guadalcanal savaşı sırasında teğmenliğe saha terfisi almış. Orada yaralandı ve aynı zamanda ciddi bir sıtmaya yakalandı. ABD'ye geri gönderildi, hastaneye kaldırıldı ve sonunda Kolordu'dan tıbbi olarak terhis edildi.
- Westwood, CA'daki bir askeri mezarlığa gömüldü.
- Beverly Hills (CA) restoranındayken bir yetenek temsilcisi tarafından keşfedildi.
- İki kez evlendim. İlk evliliği boşanmayla sonuçlanana kadar 20 yıldan fazla sürdü. Çok daha genç bir kadınla olan ikinci evliliği bir yıldan az sürdü. Üç çocuğu vardı.
- Westernlerde sıklıkla uzun boylu, alaycı kötü adamlar olarak görülüyordu.
- O, ev işlerine katılmak ve hayvanlarla oynamak için Ralph Helfer'in Soledad Canyon, CA'daki Afrika ABD Egzotik Hayvan Çiftliği'ne düzenli hafta sonu ziyaretleri yapmaktan hoşlanan birçok Hollywood ünlüsünden biriydi.
- Bazı referanslar onun doğum adının William Lawrence Russell olduğunu belirtiyor, ancak ABD Nüfus Sayımı kayıtları ve Kaliforniya doğum ve ölüm kayıtları onun doğum adının John Lawrence Russell olduğunu doğruluyor.
- Yetişkinlere yönelik westernlerde ve diğer "A"-budget films after WWII, he was a lookalike for John Trent (1906-66), star of "B"action films of the 1930s and 1940s, such as the"Tailspin Tommy" dizilerinde yardımcı oyuncu. İki adamın akrabalığı yoktu (Trent'in gerçek adı LaVerne Brown'du).
- Oyuncu John Russell (1921-1991) Westwood Village Memorial Park'a değil, Los Angeles Ulusal Mezarlığı'na gömüldü. Kendisi, ABD Deniz Piyadeleri'nin İkinci Dünya Savaşı gazisiydi ve kendisine askeri bir mezarlığa gömülme hakkı verildi.
- 1930'da 338 S. Hobart Blvd., Los Angeles, CA'da yaşadı.
- 1911 yılında tasarladığı ekipmanı kullanarak ilk kablosuz haber raporunu yaptı.
- 1913'te Los Angeles Times'a Meksika devrimi hakkında kablosuz haberler yaptı.
- Ödünç aldığı bir film kamerasını kullanarak sinematografinin temellerini kendi kendine öğrendi.
- Mitchell Kamera Şirketi tarafından satın alınan değişken bir yayılma sistemi geliştirdi.
- Williams Process Company tarafından satın alınan bir kompozit baskı sistemi geliştirdi.
- RCA ve Zeiss Optical Corporation'a satılan Electra-Zoom lensini geliştirdi.
- İkinci Dünya Savaşı sırasında kriptografik ve hava ekipmanları geliştirdi.
- Todd-AO sistemi için geniş açılı lensler tasarladı ve üretti.
- Frank Capra'nın en sevdiği görüntü yönetmeniydi ve 18 filmini çekti.
- doğum gününde "outstanding contributions in the art of making motion pictures." için Sinema Filmleri Onur Listesi'ne alındı.
- Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi Yönetim Kurulu onu "sinema endüstrisinin ilerlemesine yaptığı çok sayıda önemli katkılardan dolayı" Gordon Sawyer Ödülü'nün ilk alıcısı olarak seçti.
- A. S. C.'nin üyesi (Amerikan Görüntü Yönetmenleri Derneği).
- Görüntü yönetmeni olmadan önce elektronik alanında kariyeri vardı. Hayatı boyunca parlak bir mucit ve yenilikçi olarak tanındı.
- Ailesi 1910'da Venedik, Kaliforniya'ya taşındı. Dr. Lee De Forest'ın asistanı oldu.
- 1912'de uçaklar ve otomobiller için ilk kablosuz vericileri yaptı.
- 1914'te sinema kariyerine bir günlük bir resim çalışmasıyla başladı. Bu, Gaumont News, Kinograms ve Hearst-Selig News için haber filmlerinin çekilmesine yol açtı.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
James StewartOyuncu · Jefferson Smith
Jean ArthurOyuncu · Clarissa Saunders
Claude RainsOyuncu · Joseph Paine
Edward ArnoldOyuncu · Jim Taylor
Thomas MitchellOyuncu · Diz Moore
Eugene PalletteOyuncu · Chick McGann
Beulah BondiOyuncu · Ma Smith
Harry CareyOyuncu · President of the Senate
Charles LaneOyuncu · Nosey
William DemarestOyuncu · Bill Griffith
Delmar WatsonOyuncu · Jimmie Hopper
John RussellOyuncu · Hopper Boy
Frank CapraYönetmen
Joseph WalkerYönetmen
Guy KibbeeOyuncu · Governor Hopper
H.B. WarnerOyuncu · Senate Majority Leader
Astrid AllwynOyuncu · Susan Paine
Ruth DonnellyOyuncu · Emma Hopper Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
Destry Rides AgainFilm · 1939
Captain BloodFilm · 1935
Double IndemnityFilm · 1944
42nd StreetFilm · 1933
Sunset BoulevardFilm · 1950
Ace in the HoleFilm · 1951
Rear WindowFilm · 1954
Lawrence of ArabiaFilm · 1962
Anatomy of a MurderFilm · 1959
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018