Napoleon'dan 41 İlginç Bilgi

Abel Gance, sansür kurulu tarafından kesilen bir sahneyi hatırlıyor: askerlerin sivilleri infaz ettiği an. Kamera, bir mermi gibi bir hedeften diğerine zum yaparak ilerliyordu. Bu sekans kayıp olsa da, bir kare fotoğraf günümüze ulaşmıştır.

Kartopu savaşı sahnesindeki kartopları aslında pamuk toplarıydı. Çekim sırasında çocuk figüranlardan biri, içine taş koyduğu gerçek bir kartopu fırlattı. Bu taş, Nicolas Roudenko'nun tam yüzüne isabet ederek burnunu kırdı.

Film, geniş ekran kullanımının yanı sıra bolca el kamerası çekimi de içeriyor. Yapımcılar, sahnelerin dramatik etkisini artırmak için küçük, motorlu el kameralarıyla yoğun deneyler yaptı. Bu sayede kamera hareketleri daha dinamik ve sürükleyici hale geldi.

Yönetmen Abel Gance, filmin finalinin küçük bir ekranda yeterli etkiyi yaratamayacağından endişeliydi. Görüntüyü genişletmek için yan yana üç kamera kullanmayı düşündü ve sinema tarihinde ilk kez yaklaşık 4.00:1 en-boy oranına sahip dikdörtgen bir görüntü elde edildi. Bu yenilikçi teknik, filmin en ünlü özelliği olarak kabul edilir.

Abel Gance, prodüksiyonun neredeyse tamamında kamera arkası görüntüleri çektirdi. Bu görüntülerin büyük kısmı hâlâ mevcut ve Kevin Brownlow'un 'Abel Gance: The Charm of Dynamite' (1968) belgeselinde yer alıyor.

Parlamento hayaletlerinin olduğu sahnede, efekti yaratmak için en az 40 pozlama kullanıldı. Yastık savaşı sahnesindeki bir çekimde ise bu sayı yaklaşık 60'a çıkıyor. Çoklu pozlamalar optik yazıcıda yapıldı ve büyük bir titizlik gerektirdi.

Planlanmamış bir patlayıcı infilakı sonucu birçok oyuncu ve ekip üyesi ağır yaralandı. Yaralananlar arasında yönetmen Abel Gance da vardı.

Bazı çekimler çift şeritli 35mm 3-D formatında yapıldı, ancak bu görüntüler ne orijinal gösterime ne de sonraki yeniden yayınlara dahil edildi. Kaynaklar, bu görüntülerin hâlâ var olduğunu belirtiyor.

Bu ilk uzun metrajlı film iki açıdan devrim niteliğindeydi: geniş ekranda çekilen ilk film ve film müziği içeren ilk film olma özelliği taşıyordu.

Abel Gance toplamda 290 saatlik film çekti.

Korsika sahneleri, adadaki çiçeklerin en güzel göründüğü 1925 baharında bilinçli olarak çekildi.

Abel Gance, bazı sahnelerde figüranları birbirlerine karşı sert olmaya teşvik etti. Sonuç olarak birkaç kişi yaralanarak hastaneye kaldırıldı.

Acho Chakatouny'nin ilk tanıtım sahnesinde omzunda bir yılan belirir; bu yılan muhtemelen yakındaki çalılardan düşmüştü.

Kartopu savaşı sahnesinde, okul çocuklarından en az birini bir kız canlandırıyor.

Vladimir Roudenko, yetişkinliğinde film hakkında hiç konuşmadı.

Kartopu savaşı, Vladimir Roudenko 15 yaşındayken Şubat 1925'te çekildi. Diğer öğrencileri ise 8-12 yaşlarındaki yerel çocuklar oynadı.

Napoléon Bonaparte'ın beyaz perdede ilk kez canlandırılışı.

Oyuncu Annabella'nın ilk filmi.

Albert Dieudonné başrolü çok istiyordu, ancak fazla kilolu olduğu için başta reddedildi. Uzun çekimlerde daha genç bir adamın vücuduna benzemek için diyet yaptı.

Sessiz film tarihçisi Kevin Brownlow'ın 20 yıllık emeğiyle 1981'de restore edildi.

Yönetmen Abel Gance, filmi bir üçlemeye dönüştürme hayali için maddi destek bulamayınca, kullanılmayan film kutularını attı; bu da geleceğin sinema tarihçilerini yönetmenin vizyonuna dair paha biçilmez ipuçlarından mahrum bıraktı.

'Napoleon' için hangi müziğin kullanılacağı konusunda Zoetrope Stüdyoları/Francis Ford Coppola ile BFI/Kevin Brownlow/Carl Davis arasında bir telif anlaşmazlığı sürüyor. Brownlow 1981'deki ilk restorasyonu hazırlarken iki farklı müzik ortaya çıktı: Carmine Coppola'nın (Francis'in babası) bestesi Amerikan pazarına, Carl Davis'inki ise İngiltere pazarına yönelikti. Aralık 2004'te, filmin beş saati aşan yeni restorasyonu için Davis'in müziğiyle iki canlı gösterim planlandığında, Coppola ailesi filmin telif hakkına sahip olduğunu öne sürerek bu gösterimleri engellemeye çalıştı; ancak gösterimler Davis'in müziğiyle gerçekleşti ve anlaşmazlık çözülemedi. Brownlow, Coppola'nın tavrını Nazi propaganda bakanı Joseph Goebbels'e benzeterek eleştirdi; Davis ise ayak ameliyatı sonrası tekerlekli sandalyeyle sahneye çıkarak iki Londra gösterimini yönetti.

Aralık 2016'da, daha önceki sürümlerden uzun, 5 saat 33 dakikalık haliyle ve Carl Davis'in müziğiyle Blu-ray olarak yayımlandı.

Yönetmen Abel Gance'ın 60 kişilik orkestra eşliğindeki restore versiyonun prömiyerine katılması beklenirken, 91 yaşında yolculuğa dayanamadı ve onun yerine New York Belediye Başkanı Ed Koch ile oyuncu/yönetmen Gene Kelly geçti. Orijinal film 15 dakika kısaltıldı ve Radio City Music Hall'da saniyede 24 kare hızında gösterildiği için, çekildiği 19-20 kare hızından çok daha hızlı aktı. Francis Ford Coppola ve Zoetrope, Carmine Coppola'ya yeni bir özgün müzik sipariş etti.

Telif hakkı henüz sona ermediyse, bu film ve 1927'de üretilen diğer tüm filmler 2023'te ABD'de kamu malı olacak.

Filmin yapımcılığını üstlenen Giuseppe Barattolo (1882-1949), İtalyan film endüstrisindeki mali kriz (Roma, 30 Ocak 1924) nedeniyle projeden çekilmek zorunda kaldı.

Film 1927'de dokuz saatlik bir versiyonla gösterildi.

Nisan 1927'deki prömiyer versiyonu dört saat sürdü.

Film aslında 1798'deki Mısır Seferi ile sona erecekti.

O dönemde mevcut en uzun versiyonuyla, ancak tamamı olmamakla birlikte, Francis Ford Coppola'nın sunumuyla 23 Ocak 1981'de New York Radio City Music Hall'da gösterildi.

Bu film, Motion Picture Association (MPA) tarafından derecelendirilen en eski filmdir ve aldığı derece 'G' (Genel İzleyici) olmuştur.

1927'de bazı eleştirmenler filmi faşist propaganda olarak nitelendirdi. O dönemde İtalyan diktatör Benito Mussolini, 20. yüzyılın Napoléon'u olarak selamlanıyordu. Filmin yönetmeni Abel Gance, Mussolini'ye hayranlığını açıkça dile getirmişti. İşgal yıllarında Gance'ın Vichy rejimine destek verdiği düşünülüyor ve 1941'de Mareşal Philippe Pétain'i alenen övmüştü.

Vatikan, 'sanat' kategorisinde seçtiği 45 'büyük film' listesine bu yapımı da dahil etti.

Filmin bazı bölümleri 'Vendémiaire' ve 'Thermidor' başlıklarını taşır. Bunlar, Fransız cumhuriyet takviminde aylara verilen yeni adlardandı. Thermidor, temmuz ortasından ağustos ortasına denk gelirken, Vendémiaire eylül ortasından ekim ortasına kadar olan dönemi kapsıyordu.

Steven Schneider'ın derlediği 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasında yer alır.

Stanley Kubrick kendi Napoléon projesini hayata geçirmek istediğinde, bu film de dahil olmak üzere Napoléon hakkında yapılmış tüm filmleri izlemeye çalıştı. Ancak Kubrick, 'gerçekten berbat' dediği bu filmi beğenmedi. Gance'ın yenilikçi tekniklerini takdir etse de hikâyeyi ve oyunculukları 'çok kaba bir yapım' diyerek eleştirdi.

Pasquale Paoli, Korsika'nın Ceneviz ve Fransa'ya karşı bağımsızlık mücadelesine öncülük etmiş bir Korsikalıydı. Bonaparte'ın ailesi, Paoli'nin ilk seferini desteklemiş, ancak Paoli yenilince İngiltere'ye kaçmıştı. 1790'da başkan seçilerek geri dönen Paoli, başlangıçta devrimi desteklese de kralın idamı konusunda anlaşmazlığa düşünce kralcı safa geçti. O sırada Korsika Ulusal Muhafızları'nda görev yapan Napoléon, Paoli'nin kralcı eğilimlerini öğrenince onu hain ilan ederek yollarını ayırdı. Paoli 1795'te tekrar İngiltere'ye kaçtı ve bugün hâlâ Korsika bağımsızlığının sembolü olmaya devam ediyor.

Bu film, Letterboxd'daki Resmi En İyi 250 Kurmaca Film listesinde yer almaktadır.

Joseph-Agricola Viala, güney Fransa'dan, devrim için savaşarak sivrilmiş 12 yaşında bir çocuktu. Kralcıların Durance Nehri'ni geçmesini engellemeye çalışırken öldürüldü.

Pozzo Di Borgo, Pasquale Paoli'nin Korsika başkanlığı dönemindeki başyardımcısıydı.

Ridley Scott, 2023 yapımı Napoléon filmini çekerken Gance'ın filmi hakkında 'Açıkçası, sonuna kadar izleyemedim' demişti.