Orphée
Türkçe adı: Orpheus
Gözden düştüğü hissine kapılan orta yaşlı bir şair olan Orphée (Jean Marais)'nin küçümsediği genç rakibi bir trafik kazasında ölünce onun patroniçesi olan güzel Prenses Ölüm (María Casares) ile tanışır ve ondan çok etkilenir. Bu arada ihmal ettiği eşi Eurydice (Marie Déa) de benzer bir kazada ölünce Orphée, onu geri getirebilmek için ölüler diyarına iner.
Orphée hakkında 20 bilgi
20 bilgi gösteriliyor.
- Cafe des Poetes'te geçen açılış sahneleri başlangıçta sıradan figüranlarla çekilecekti. Ancak Cocteau, onları fazla yapmacık ve doğal olmayan bulunca hepsini işten çıkardı. Bunun yerine Paris'in gerçek bohem kahvehane kültüründen insanlar getirildi. Bu kişiler kafe ortamına o kadar doğal ve rahat uyum sağladılar ki, çekimler bittikten sonra bile iki gün daha film ekibinin kullandığı kafelerde takılmaya devam ettiler.
- Jean Cocteau'nun Orpheus'ta optik özel efektlerden kaçınmasının çok özel bir nedeni vardı: "Sihri doğrudan göstermeliydim, laboratuvarı asla kullanmadan ve yalnızca kendi gördüğümü ve başkalarının da görmesini istediğimi sergileyerek." Bu yüzden karakterler aynalardan geçerken, birbirinin ayna görüntüsü olan iki oda, arada boş bir çerçeve ve oyuncuların dublörleri kullanıldı. Orpheus'un ellerini sıvılaşan bir aynaya daldırdığı sahnelerde ise ayna aslında dev bir cıva teknesiydi; çünkü cıva yalnızca yansımayı gösterir, arkasındakini değil. Cocteau, cıvanın kirli olduğunu ve "gümüş bir tabak gibi güderiyle parlatılması gerektiğini" ve safsızlıkların sürekli yüzeye çıktığını hatırlıyordu.
- Açılış jeneriği bizzat Jean Cocteau tarafından çizildi.
- Yeraltı dünyası sahnelerinin çoğu, II. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından bombalanmış olan Fransa'nın askeri okulu St. Cyr'ın yıkıntılarında çekildi.
- Prenses'in motosikletli yardakçıları (cehennem köpekleri) bir 1937 Indian Chief ve bir 1940 Indian Sport Scout kullanır. Kasklar, gözlükler, siyah gömlekler ve beyaz eldivenler o dönemde Fransız polisinin standart teçhizatıydı.
- Jean Cocteau, Prenses rolü için Greta Garbo ya da Marlene Dietrich'i düşünmüştü. Heurtebise karakteri içinse Gérard Philipe'i değerlendirmiş, ancak bu rol sonradan François Périer'ye gitmişti. Orpheus ve Prenses için Jean-Pierre Aumont ile Maria Montez'in adları da geçmişti. Aumont, otobiyografisinde Cocteau'nun filmi kendisi ve eşi Montez için yazdığını, fakat daha sonra başka oyuncularla çalışmaya karar verdiğini anlatır.
- Yazar ve yönetmen Jean-Pierre Melville, filmde otel müdürü olarak küçük bir rolde karşımıza çıkar.
- Gerçek hayatta varoluşçuların ilham perilerinden olan Juliette Gréco, filmde feminist bir grubun liderini canlandırır. Ölümün araçları olarak ise iki uğursuz motosikletli belirir.
- Orpheus (1950) filminin yapım sürecinde Jean Cocteau, Fransa'nın en yüksek sivil nişanlarından biri olan Légion d'Honneur ile ödüllendirildi.
- Jean Cocteau, Orpheus'u (1950) filmleri arasında en sevdiği ve en gurur duyduğu eser olarak gördü. "Onu anlamadan izleyenler bile," diye yazmıştı, "zihinlerinde ondan imgeler taşır ve üzerine düşünür. Önemli olan da budur."
- Cocteau, Orpheus mitine son kez, son filmi Orpheus'un Vasiyeti'nde (1960) döndü. O dönemde Fransız Yeni Dalgası'nın genç sinemacıları için bir kahraman haline gelmişti; François Truffaut, 400 Darbe (1959) filminin gelirini Orpheus'un Vasiyeti'nin yapımına bağışladı.
- Orpheus (1950), Jean Cocteau'nun Orphic Üçlemesi'nin merkezinde yer alır; üçleme Bir Şairin Kanı (1932), Orpheus (1950) ve Orpheus'un Vasiyeti'nden (1960) oluşur.
- Çekimler başladığında Jean Cocteau 60 yaşındaydı.
- Şair, oyun yazarı, romancı, ressam ve sinemacı Jean Cocteau yalnızca birkaç film yönetti. İlki gerçeküstücü Bir Şairin Kanı (1932), ikincisi ise Cocteau'nun sevgilisi ve çırağı Jean Marais'nin başrolde olduğu, unutulmaz güzellikteki peri masalı Güzel ve Çirkin'di (1946). Cocteau, yeraltı dünyasına inip tatlı müziğiyle ölü karısı Eurydice'i geri almayı başaran, ancak ölümlüler dünyasına dönüş yolculuğunda ona bakmama koşuluna uyması gereken şair ve müzisyen Orpheus mitine birkaç kez döndü. Cocteau'nun Orpheus efsanesini ilk ele alışı 1926 tarihli tek perdelik bir oyundu. 1950 yapımı Orpheus filmi ise miti savaş sonrası çağdaş Fransa'ya taşır ve Marais, bir şairler kafesinde takılan yeni entelijansiyanın hor gördüğü, ticari başarı yakalamış şair Orpheus'u canlandırır. Kafenin önünde genç ve rakip bir şair yaralanınca Orpheus, onu yeraltı dünyasına götürüp geri getirecek, karısı Eurydice, gizemli bir Prenses ve Prenses'in esrarengiz şoförü Heurtebise ile aşk, sanat ve ölüm üzerine destansı bir mücadelenin içine sürükleyecek bir yolculuğa başlar.
- Bu film, Criterion Collection'ın 68 numaralı eseridir.
- Orphée'nin rastgele radyo parazitlerindeki gizli mesajları çözme takıntısı, BBC'nin İkinci Dünya Savaşı'nda Fransız Direnişi'ne yönelik şifreli yayınlarına doğrudan bir göndermedir. Arabadaki radyodan gelen bu mesajlar, direnişçilere umut taşıyan o gizemli sinyalleri anımsatır.
- Akira Kurosawa'nın tüm zamanların en sevdiği 100 film listesinde ölümünden sonra da yerini korumuştur.
- Jean Cocteau, filmin 1950'deki ilk gösterimi sırasında kaleme aldığı bir yazıda iki ana temanın altını çizer: Şair, sanatıyla ölümsüzlüğe ulaşmak için pek çok 'ölüm' biçimini deneyimlemeli ve kendi iç sesine, yani düşlerinden gelen 'gece fabrikasına' kulak vermelidir. Çevirmeni Mary Hoek'e yazdığı bir mektupta ise, 'Bu bir filmden çok, benim ta kendim; benim için önemli olan şeylerin bir tür yansıması' itirafında bulunur.
- Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' listesinde kendine yer bulmuştur.
- Steven Schneider'ın derlediği 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasında yer alır.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008