Pickpocket'den 14 İlginç Bilgi

Finlandiya'da 1965'e kadar yasaklı kalan film, otantik yankesicilik tekniklerini perdeye taşıdığı için sansürün hedefi olmuştu.

Michel, İrlandalı yankesici George Barrington'ın Richard S. Lambert tarafından kaleme alınan biyografisi "Yankesicilerin Prensi"ni (1930) inceler.

Toronto Uluslararası Film Festivali'nin her sinemaseverin görmesi gereken yapımları sıraladığı 'Temel 100' listesinde kendine yer buldu.

Filmde boy gösteren iki tilt makinesi, Gottlieb imzalı Majestic (1957) ve Poker Face (1953) modelleridir.

Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' seçkisinde yer alan yapıt, eleştirmenin ölümsüz klasikler arasında saydığı bir başyapıt.

Criterion Collection'ın 314 numaralı omurgasını oluşturan film, özenli restorasyonuyla sinema tarihindeki yerini perçinliyor.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' kitabının sayfaları arasında.

Martin LaSalle'ın sinema kariyerindeki ilk adımı olan film, oyuncunun beyazperdeyle tanışmasına vesile oldu.

Bresson, alametifarikası olan amatör oyuncu tercihini burada da sürdürdü; Martin LaSalle'ı geleneksel oyunculuk becerilerinden çok, jestlerindeki kusursuzluk için seçti. Yönetmene göre 'oyuncular rol yapar, insanlar davranır'dı ve her harekette özgünlüğü arıyordu.

Bresson'un kamerası adeta ellerin anatomisini çıkarır; Michel'in parmaklarının yankesicilik numaralarını sergilediği yakın planlar, diyalog ya da mimikler yerine jestlerle duyguyu aktaran bir 'davranış incelemesi'ne dönüşür.

Müziği neredeyse tamamen dışlayan Bresson, ayak sesleri, madeni para şıkırtıları ve kapanan kapılar gibi çevresel sesleri işitsel manzaranın başrolüne yerleştirir. Bu tercih, bir elin cebe kayması gibi en küçük eylemleri bile gerilim ve ahlaki ağırlıkla yükler.

Martin Scorsese, özellikle sıkı gözlemci kamera kullanımı ve ahlaken karmaşık ana karakterler konusunda Pickpocket'ın kendi sineması üzerinde büyük bir etkisi olduğunu belirtir. Bresson'un disiplinini ve minimalizmini hayranlıkla izleyen Scorsese, karakter odaklı suç hikâyelerine kendi yaklaşımını bu temel üzerine inşa etti.

Bresson, Suç ve Ceza'dan, özellikle suça çekilen bir adamın psikolojik geriliminden ve ahlaki ikilemlerinden yoğun biçimde beslendi. Ancak tam bir edebi uyarlama yerine, bir yankesicinin mekaniğine ve iç dünyasına odaklanarak minimalist, neredeyse çileci bir sinema dili yarattı.

Yapımın ilk aşamalarındaki geçici adı 'Incertitude' (Belirsizlik) olarak belirlenmişti.