Fotoğrafçı L. B. “Jeff” Jeffries, geçirdiği kaza sonucunda bacağını kırar. New York’taki apartman dairesinde zorunlu tatili sırasında arka penceresinden komşularını dürbünle seyrederek zaman geçirmektedir. Jeff, yine bir seyri sırasında komşusunun, karısını öldürdüğünden şüphelenir. Olayı araştırmaları için fotomodel sevgilisi Lisa Carol Fremont ve hasta bakıcısı Stella’dan yardım ister.
Oyuncular:James Stewart (L.B. Jefferies), Grace Kelly (Lisa Fremont), Wendell Corey (Thomas Doyle), Thelma Ritter (Stella), Raymond Burr (Lars Thorwald), Judith Evelyn (Miss Lonelyhearts), Georgine Darcy (Miss Torso), Sara Berner (Woman on Fire Escape)
Senarist: Ross Bagdasarian, Marla English, Bess Flowers · Yönetmen: Alfred Hitchcock, Herbert Coleman, Robert Burks
Bu filmdeki seslerin tümü öyküseldir, yani tüm müzik, konuşma ve diğer seslerin tümü filmin dünyasından gelir (filmin ilk üç karesinde duyulan öyküsel olmayan orkestra müziği hariç).
Thorwald'ın binasındaki tüm dairelerde elektrik ve akan su vardı ve içinde yaşanılabilirdi.
Grace Kelly'ye bu film ve On the Waterfront (1954) aynı anda teklif edildi. Alfred Hitchcock filmini seçti çünkü bir zamanlar kendisi gibi moda dünyasında çalışmış olan Lisa rolünün kendisine daha çok yakıştığını düşünüyordu.
Cornell Woolrich'in orijinal hikayesinde ne bir aşk hikayesi ne de L. B. Jefferies'in gözetleyeceği ek komşular vardı; bu unsurlar Sir Alfred Hitchcock ve John Michael Hayes tarafından yaratıldı. Hayes, Hitchcock tarafından Lisa karakterini yazmadan önce Grace Kelly ile vakit geçirmeye teşvik edildi ve Hayes, Lisa'nın bazı unsurlarının oyuncudan ilham aldığını itiraf etti.
Başlangıçta senaryoda belirtildiği gibi, Jeff'in editörüyle telefonda konuşması editörün ofisinde gerçekleşecekti. Aslında Sir Alfred Hitchcock, James Stewart ve Gig Young'ın Jeff'in ikonik dairesinin dışında buluştuğu sahneyi filme aldı. En sonunda Hitchcock, apartman dairesinden ayrılmanın çok fazla dikkat dağıtıcı olacağına karar verdi ve son kesimdeki telefon görüşmesi için tamamlanan sahnenin sesini kullandı.
Lisa'nın giydiği 1100 dolarlık elbise (siyah korsaj, beyaz etek) 2021'de 11.000 dolara denk geliyor.
İlk Almanca dublaj 1955'te yapıldı. Filmin hakları Hitchcock'a geri döndüğünde bu versiyonun tüm kopyaları imha edildi. Film 1984'te tekrar gösterime girdiğinde, eski versiyon bulunamadığı için yeni bir dublaj yapılması gerekti. Eski versiyonun kayıp olduğu düşünülüyor.
Filmin negatifi 1960'ların başında renk boyalarının solmasıyla ağır hasar gördü; özellikle sarı tonlar neredeyse tamamen kayboldu. Geri dönülemez bir kayıptan korkulmasına rağmen, restorasyon uzmanları filmi orijinal renklerine büyük ölçüde geri döndürmeyi başardı.
Jeff'in Thorwald'ı kamera flaşlarıyla savuşturduğu sahne için ekip, karanlık bir odada denekleri parlak flaşlara maruz bırakarak etkiyi test etti. Denekler geçici olarak yönlerini şaşırtan genişleyen turuncu daireler gördüklerini bildirdi. İlk denemede küçük beyaz daireler kullanıldı ancak ekip itiraz etti; bunun üzerine özel efekt süpervizörü John P. Fulton, efekti genişleyen kırmızımsı-turuncu daireler olarak değiştirdi.
Jeff'in pencereden düşüşündeki kamera çalışması Hitchcock'un imzasıdır; aynı teknik daha büyük ölçekte 'Saboteur' (1942) ve 'Gizli Teşkilat' (1959) filmlerinde de kullanıldı.
James Stewart'ın tuttuğu 35mm Exakta VX (ABD dışında Varex) 1950'lerin başından kalma bir Doğu Alman kameradır; lens ise 400mm Kilfitt. Paramount'un mülk departmanı, kamera adını siyah bantla kasten kapattı.
Hitchcock, kostüm tasarımlarında Edith Head ile yakın çalıştı ve uzaktaki karakterlere ayırt edici görünümler verdi. Örneğin, Yalnız Kalpler karakterine zümrüt yeşili kıyafetler giydirildi; Lisa daha sonra yeşil bir takım elbiseyle görünerek Yalnız Kalpler'in romantik sıkıntılarını Jeff ve Lisa'nın ilişkisine bağladı.
Ölü köpeğin bulunması ve sondaki birkaç çekim dışında, tüm çekimler Jeff'in dairesinden yapılır. Miss Torso'nun yakın çekimi ve düşüşü de bu açıdandır. Ayrıca, Jeff'in dairesinden görülemeyecek bir helikopter sahnesi vardır.
Açılışta kamera Jeff'in dairesinden ayrılıp avluda bir kediyi takip eder, sonra yukarı kayarken üst pencerelerden birinde bir anlığına gizemli bir ışık parlaması belirir. Bu daireden filmde hiç bahsedilmez ve parlamanın nedeni açıklanmaz.
Grace Kelly'nin James Stewart'la Bayan Thorwald'ın çantası ve mücevherlerini tartışırken giydiği uçuk yeşil takım, Tippi Hedren'in Kuşlar (1963) filmindeki 'nil yeşili' kostümüne çarpıcı biçimde benzer. Her iki filmin kostümleri de Edith Head imzası taşır. Kelly'nin takımı, salıncak astarlı ceketi ve kalem eteğiyle dönemin stilini yansıtır.
Komik bir sahnede, terasta şilte üzerinde uyuyan yaşlı bir çift aniden yağmura yakalanır. Şilteyi ve kendilerini içeri almakta zorlanırlar. Klima olmadığından, sıcak gecelerde dışarıda uyumak yaygındı.
Filmin başında Jeff editörüyle konuşurken telefondaki ses, Doyle'u oynayan Wendell Corey'e aittir.
Hitchcock ve Raymond Burr ikisi de pratik şakacıydı; sette sürekli birbirlerine şaka yapma rekabeti içindeydiler.
Yaklaşık 25. dakikada, şarkı yazarının dairesinde bir saatin kurulduğu görülür. Bu şarkı yazarı, Alvin ve Sincaplar'ın yaratıcısı Ross Bagdasarian'dır.
Jeff, Stella'ya evlenirse 'hayatı sadece yeni bir elbise, ıstakoz yemeği ve son dedikodu olarak görmeyen biriyle' evleneceğini söyler. Lisa tanıtıldığında ise yeni bir elbiseyle gelir, yanında ıstakoz yemeği getirir ve Jeff'e son dedikodulardan bahseder.
Miss Torso'nun dairesinde dans ettiği bale müziği, Leonard Bernstein'ın 'Fancy Free' adlı eseridir (jenerikte belirtilmemiş olsa da).
François Truffaut ile Hitchcock arasındaki ünlü röportajlarda tartışıldığı gibi, Jeff'in penceresinden gözlemlediği her karakter evlilik ve ilişkilerle ilgilidir. Bu, Jeff'in Lisa ile olan ilişkisine dair çelişkili arzularını yansıtır: genç ve güzel Miss Torso'nun taliplerle uğraşmasından yaşlanan ve çaresiz Miss Lonelyhearts'a, başlangıçta mutlu yeni evlilerden karısını öldüren Lars Thorwald'a kadar.
Lisa'nın sonunda okuduğu kitap gerçek bir kitaptır: Yargıtay Üyesi William O. Douglas'ın 'Beyond the High Himalayas' adlı eseri.
Lisa'nın Jeff'e servis ettiği paket yemek, pahalı bir yemek olan Istakoz Termidor ve Pommes Frites à la Julienne'dir. Lisa bunun, 21 West 52nd Street'te bulunan ve o dönemde ününün zirvesinde olan 21 Club'dan geldiğini açıklar.
Jeff'in duvarındaki fotoğrafa göre, Doyle ve Jeff II. Dünya Savaşı'nda bir P-38 Lightning fotoğraf keşif uçağı uçurmuştur. Doyle pilot, Jeff ise fotoğrafçı ve navigatördür.
Filmde 'Lisa' şarkısının yanı sıra iki melodi daha duyulur: Dean Martin'in 'That's Amore'sinin bir kaleydoskop versiyonu (filmin başlarında avluda çalar) ve küçük köpeğin ölü bulunduğu akşam 'Mona Lisa' (şarkı yazarının partisinde misafirlerin söylediği bir birlikte söyleme versiyonu).
Filmin afişi, komşuların tasvirinde yanıltıcıdır. Miss Torso, Thorwald'ların dairesinde yaşıyormuş gibi gösterilir ve gölgelerden uzanan tehditkar bir el onu yakalamaya çalışırken dans eder. Miss Lonelyhearts ise Thorwald'ların dairesinin üstünde yaşıyormuş gibi resmedilir ve tehditkar bir adamı savuşturur. Oysa Miss Torso hiçbir zaman tehlikede değildir; Miss Lonelyhearts'ın karşılaştığı erkek talip, sarkıntılık edince hemen dışarı atılır.
Lisa'nın 21 Club'dan getirdiği paket ıstakoz termidorla servis ettiği şarap bir Montrachet'dir. Fransa'nın Chablis bölgesinden gelen bu Grand Cru beyaz burgonya, ünlü Chardonnay üzümünden yapılır ve iyi meşe fıçıda bekletilmiş gövdesiyle zengin kremalı deniz ürünüyle mükemmel uyum sağlar.
Yapım Hikâyesi 10
Bu film otuz yıl boyunca gösterilememiş çünkü hakları (aynı döneme ait dört filmle birlikte) Alfred Hitchcock tarafından geri alınmış ve kızına miras olarak bırakılmış. Sinemaseverler arasında uzun süre "Kayıp Beş Hitchcock" olarak bilinen bu filmler, otuz yıl aradan sonra 1984 civarında sinemalarda yeniden gösterime girmiş. Diğerleri şunlar: The Man Who Knew Too Much (1956), Rope (1948), The Trouble with Harry (1955) ve Vertigo (1958). Ancak 1980'lerdeki sinema gösterimlerinden önce bu film bir kez, 1971'de ABC'de televizyonda yayınlanmış; o zaman kanalın bunu yapmaya yasal hakkı teknik olarak yokmuş.
Rear Window (1954): Dürbünlü adam ve omzundan bakan kadınGörsel: Wikimedia Commons · Paramount Pictures, Public domain
Film negatifi 1960'lardan itibaren renk boyalarının solması sonucu ciddi şekilde hasar görmüş. Neredeyse tüm sarı görüntü boyaları solmuş. Filmin geri dönüşü olmayan şekilde hasar gördüğüne dair endişelere rağmen, koruma uzmanları filmi neredeyse orijinal renklerine kavuşturmayı başarmış.
Bu film, Alfred Hitchcock'un George Tomasini tarafından kurgulanan dokuz filminden ilki.
Cornell Woolrich'in özgün hikayesinde ne bir aşk hikayesi varmış ne de L.B. Jefferies'in gözetleyebileceği ek komşular. Bu unsurlar Alfred Hitchcock ve John Michael Hayes tarafından yaratılmış. Hitchcock, Hayes'i Lisa karakterini yazmadan önce Grace Kelly ile zaman geçirmeye teşvik etmiş ve Hayes, Lisa'nın bazı özelliklerinin aktristen esinlendiğini kabul etmiş.
Grace Kelly'ye bu film ve Rıhtımlar Üstünde (1954) aynı anda teklif edilmiş. Kelly, bir zamanlar kendisinin de içinde bulunduğu moda dünyasında çalışan Lisa rolünün kendisine daha uygun olduğunu düşündüğü için Alfred Hitchcock'un filmini seçmiş.
Rear Window (1954): Lisa Carol Fremont merdivende siyah beyaz elbiseyle poz veriyorGörsel: Wikimedia Commons · Unknown author, Public domain
Joe Flynn filmde rol almış, ama sahnesi kesilmiş.
Alfred Hitchcock'un Lars Thorwald rolü için Raymond Burr'ı seçmesinin nedeni, Burr'ın kolayca eski yapımcısı David O. Selznick'e benzetilebilmesiymiş. Hitchcock, Selznick'in işlerine çok fazla karıştığını düşünürmüş.
Bu filmdeki tüm ses diegetik, yani tüm müzik, konuşma ve diğer sesler filmin dünyasının içinden geliyor (filmin ilk üç çekiminde duyulan diegetik olmayan orkestra müziği hariç).
Franz Waxman'ın Alfred Hitchcock için yaptığı son müzik.
Senarist John Michael Hayes, Lisa karakterini evlendiğinde profesyonel mankenlik yapan kendi karısından esinlenerek yazmış.
Kamera Arkası 26
Çekim sırasında Alfred Hitchcock sadece Jeff'in "dairesinde" çalışmış. Diğer dairelerdeki aktör ve aktrisler, ona talimatlarını telsizle iletebilmesi için ten rengi kulaklıklar takıyorlarmış.
Stella duvarda asılı deri kılıftan dürbünü çıkarırken bir sahne hilesi kullanılmış. Dürbün o kılıfa o kadar sıkı oturuyor ki çıkarırken vakum etkisi bile yaratıyor. Stella'nın tek elle dürbünü çıkarıp kılıfı da sabit tutması imkânsızmış.
Senaryonun ilk halinde Jeff'in editörüyle telefonda konuşması editörün ofisinde geçecekti. Aslında Alfred Hitchcock, bu sahneyi James Stewart ve Gig Young'ı Jeff'in ikonik apartmanının dışında buluşturacak şekilde çekti. Sonunda Hitchcock, apartmandan ayrılmanın çok büyük bir dikkat dağıtıcı olacağına karar verdi ve çekilen sahnenin sesini final kurgusundaki telefon konuşması için kullandı.
Bir ay süren çekim boyunca Georgine Darcy (Miss Torso), gün boyu dairesinde "yaşamış", çekim aralarında gerçekten evindeymiş gibi dinlenmiş.
Alfred Hitchcock ve Raymond Burr ikisi de şakacıymış. Sette sürekli birbirlerine şaka yapma yarışına girmişler.
Alfred Hitchcock kısa bir süre Greenwich Village'da çekim yapmayı düşündü, ancak bu fikirden vazgeçip mekânı Paramount Pictures'ın 18. Stüdyosu'nda yeniden yaratmayı tercih etti. Village'ın doğru atmosferini yakalamak için dört fotoğrafçıyı New York'a gönderdi; her açıdan, her hava ve ışık koşulunda çekim yaptılar.
Gün ışığını simüle etmek için bin ark lambası kullanılmış. Setin kapsamlı ön ışıklandırması sayesinde ekip, gündüzden geceye geçişi kırk beş dakikadan kısa sürede yapabiliyormuş.
Filmde Grace Kelly, James Stewart'ı öptükten sonra, o avlunun karşısında olanları anlatırken ve sonra ona 'Ne düşünüyorsun?' diye sorduğunda, Kelly (sigara içmeyen biri) 'Söylenemeyecek kadar korkunç bir şey' der, sonra bir sigara yakar, tutar ve bir an sonra hiç içmeden söndürür. Yani aslında Grace tüm filmlerinde sigara içmeyi reddetmiştir.
Rear Window (1954): Sandalyede oturan L.b. Jefferies, iç mekandaGörsel: Wikimedia Commons · Trailer screenshot, Public domain
Stella, Jeff'e aşk ve evlilik üzerine nutuk çektikten hemen sonra Jeff yeni evli bir çiftin ilk dairelerine girişini izler. Arka planda bir piyano "That's Amore" çalar.
Jeff'in apartmanından görünen arabaların çoğu Nash Motors Co. marka. İlk araba 1954 model bir Nash Ambassador, ama sonraki araçların çoğu 1955 model Rambler (birkaç istisna dışında).
Alfred Hitchcock çekimlerin çoğunu kasten röntgenci bir bakış açısıyla yapmış.
Görüntü yönetmeni Robert Burks, avlunun karşısındaki pencerelerden küçük ayrıntıları çekebilmek için kamerayı yeterince yaklaştırmak amacıyla bir vinç üzerine monte edilmiş teleobjektifli bir kamera kullanan bir sistem geliştirmiştir.
Alfred Hitchcock, Georgine Darcy'ye Miss Torso karakteri için kendi dans hareketlerini koreografisini yapma özgürlüğü vermiş. Darcy çekim sırasında kendi isteğiyle dans edecekmiş. Hitchcock'un tek kısıtlaması, amatör bir dansçının kesinlikten uzak tarzını korumasını istediği için profesyonel dans dersleri almasını yasaklamasıymış.
Alfred Hitchcock, kostüm tasarımlarında Edith Head'le yakın çalışmış ve daha uzaktaki karakterlere çok özel bir görünüm vermeye özen göstermiştir; bu hem seyircinin onları her zaman tanıyabilmesi hem de ana karakterlerle bağlantılarının vurgulanması içindir. Örneğin, Miss Lonelyhearts'a onu tanımlaması için zümrüt yeşili kıyafetler verilmiştir ve Lisa daha sonra yeşil bir takım elbiseyle göründüğü için Miss Lonelyhearts'ın aşk sıkıntıları, hikayenin Lisa ve Jeff'in sorunlu ilişkisini incelemesiyle bağlantılıdır.
Alfred Hitchcock, Grace Kelly'nin görünümü için kostüm tasarımcısı Edith Head ile çok zaman geçirmiş. Bu, başrol kadınlarıyla sıklıkla takıntılı ilişkiler kurmasının bir örneğiymiş. Endişelendiği kostümlerden biri, Lisa'nın Jeff'in evinde geceyi geçirmek için giydiği gecelikmiş. Sessizce Head'i kenara çekmiş ve Kelly'ye daha dolgun bir göğüs görünümü vermek için dolgu kullanılmasını önermiş. Ancak Head ve Kelly kostümün yapımında ve duruşta sadece birkaç küçük değişiklik yapmış. Hitchcock, Kelly'nin dolgu yaptırdığına inanmış ve görünümü onaylamış.
James Stewart'ın dev teleobjektif takılı olarak tuttuğu 35 mm kamera, 1950'lerin başında Doğu Almanya'nın Dresden kentinde üretilen bir Exakta VX'tir (ABD dışında 'Varex' olarak da bilinir). Lens ise 400 mm'lik bir Kilfitt'tir. Paramount Pictures'ın malzeme departmanı, marka adını siyah maskeleme bandıyla kapatmıştır.
Devasa seti yerleştirmek için Alfred Hitchcock, yapım şirketine stüdyonun tüm zeminini söktürdü ve bodrum katı ortaya çıkardı. Seyircinin avlu olarak gördüğü yer aslında stüdyonun bodrum katıydı.
Georgine Darcy'ye göre, yangın merdiveninde yağmurdan kaçmaya çalışan adam ve kadın, Alfred Hitchcock'un bir şakasına dayanıyor. Jeff'in arka penceresine bakan apartman kompleksindeki her aktör ve aktris, Hitchcock'un talimatlarını alabilecekleri bir kulaklık takıyormuş. Hitchcock adama yatağı bir yöne çekmesini, kadına da ters yöne çekmesini söylemiş. Çift, çelişkili talimatlar aldıklarının farkında olmadığı için, ekip çekime başlayınca kavga etmeye ve yatağı içeri sokmaya çalışırken boğuşmaya başlamış. Çiftten birinin yatakla birlikte pencereden içeri savrulduğu bu curcuna, Hitchcock'un hoşuna giden bir mizah ve gerçeklik hissi sağlamış. Sonuçtan o kadar memnun kalmış ki başka bir çekim emri vermemiş.
Georgine Darcy'ye göre bu film için sabahın erken saatleri, öğleden sonra, akşamüstü ve geceyi taklit etmek üzere dört ayrı ışık düzeni vardı. Ayrıca bazı düzenlerde, apartmanın en üst katındaki oyuncular için ışıkların sıcaklığının neredeyse dayanılmaz olduğunu belirtti.
Jeff'in (James Stewart) komşularını gözetlemek için kamerasında kullandığı lens 400 mm'lik bir prime telefoto. Bu büyütme oranıyla lensi tripod olmadan etkili bir şekilde kullanmak neredeyse imkânsız.
Set, günün farklı saatleri için her zaman dört ayrı ışık düzeniyle hazır tutulmak zorundaymış. Işıklar Jeff'in dairesindeki uzaktan kumandalarla kontrol ediliyormuş. Paramount Pictures'ın başka bir filminde kullanılmayan neredeyse tüm ışıklar burada kullanılmak zorunda kalmış (bazı sayımlara göre bin büyük ark lambası ve iki bin küçük lamba). Bir noktada ışıklar yangın söndürme sistemini çalıştırmış, her şey durmuş ve set tamamen karanlığa gömülmüş. Alfred Hitchcock sakince bir yardımcısına şemsiye getirmesini söylemiş ve "yağmur" durduğunda kendisine haber vermesini istemiş.
Bir ay süren çekimler sırasında Georgine Darcy (Miss Torso), "lived" tüm gün evinde kalıyor, çekimler arasında sanki gerçekten evindeymiş gibi dinleniyor.
Sir Alfred Hitchcock, karakteri Miss Torso için kendi dans hareketlerinin koreografisini yapması için Georgine Darcy'ye serbest çalışma hakkı verdi. Darcy, çekimler sırasında kendi isteğiyle dans edecekti. Hitchcock'un tek kısıtlaması, amatör bir dansçının belirsizliğini sürdürmesini istediği için profesyonel dans dersleri almasını yasaklamasıydı.
Güneş ışığını simüle etmek için bin ark ışığı kullanıldı. Setin kapsamlı ön aydınlatması sayesinde ekip, gündüzden geceye geçişi kırk beş dakikadan kısa bir sürede gerçekleştirebildi.
Sör Alfred Hitchcock, çekim sırasında yalnızca Jeff'in "apartment"'inde çalıştı. Diğer dairelerdeki oyuncular ve aktrisler, onlara telsizle talimat verebilmek için ten rengi kulaklıklar takıyordu.
Görüntü yönetmeni Robert Burks, avlunun karşısındaki pencerelerden küçük detayları çekmek için vince monte edilmiş telefoto lensli bir kamera sistemi geliştirdi.
Karakterler ve Oyuncular 6
Alfred Hitchcock, James Stewart ile çalışmayı severmiş; özellikle de diğer sık çalıştığı yıldız Cary Grant ile karşılaştırıldığında. Grant titiz ve talepkarmış. Hitchcock'un gözünde Stewart ise rahat ve çalışkan bir oyuncuymuş. Ancak Stewart ile birkaç filmde oynayan Wendell Corey, aktörün aynı zamanda "kocaman bir egosu" olduğunu ve bir sahnenin iyi gitmediğini düşündüğünde onu bastırarak ve tartışarak Hitchcock'u bile korkutabildiğini söylemiş. Corey, "O yumuşak görünüşün altında çelik vardı." demiş.
James Stewart, Alfred Hitchcock'la yaptığı dört film arasında bu filmin kişisel favorisi olduğunu söylemiş.
Stella, Jeff'in komşularını gözetlemesine karşı mesafeli duruyor, hatta onu azarlıyor. Ta ki Jeff, satıcının bekar olabileceğini ve yakında müsait olabileceğini söyleyene kadar. O anda durup Jeff'e satıcıyla karısının ayrılıp ayrılmadığını soruyor. Lisa ise satıcının penceresinden büyük bir bavulu bağladığını görene kadar bu casusluğa ilgisiz ve onaylamaz tavrını sürdürüyor. Ondan sonra ikisi de komşular hakkındaki dedikodulara ve satıcıyla ilgili şüphe ağının içine çekiliyor.
Çoğu anlatıma göre herkes Grace Kelly'ye hayrandı. James Stewart'a göre, "Herkes sabah onun gelmesini beklemek için otururdu, sırf ona bakabilmek için. Herkese karşı nazikti, çok düşünceliydi, harikaydı ve çok güzeldi." Stewart ayrıca onun içgüdüsel oyunculuk yeteneğini ve "sinema oyunculuğunun nasıl yürütüldüğünü tam olarak anlayışını" övmüş.
Alfred Hitchcock ve James Stewart'ın arkadaşlığı tuhaf bir samimiyet taşırken bir yandan da mesafeli ve resmiymiş. İş dışında nadiren görüşürlermiş ve sette pek konuşmazlarmış; sözsüz bakışlarla anlaşırlarmış. Stewart'a göre Hitchcock bir sahneyi oyuncuyla tartışmaz, "motor" dediğinde kendisinden ne beklendiğini bilecek insanları işe almayı tercih edermiş. Stewart'a göre Hitchcock'un ona söylediği en fazla şey "Sahne yorgun" gibi bir lafmış; bu da zamanlamanın bozuk olduğunu anlatırmış.
Thelma Ritter'ın anlattığına göre Alfred Hitchcock oyunculara bir sahnedeki performanslarını beğenip beğenmediğini hiç söylemezmiş. Beğenmediğinde ise "kusacak gibi görünürmüş".
Göndermeler ve Referanslar 14
Lisa, 21 Club'dan gelen ıstakoz thermidor ile birlikte Montrachet servis ediyor; bu, Fransa'nın Chablis bölgesinden bir Grand Cru beyaz burgonya. Ünlü Chardonnay üzümünden yapılan Montrachet, meşe fıçıda dinlendirilmiş gövdesiyle tanınır ve bu yüzden krema soslu zengin deniz ürünü yemeğiyle mükemmel bir eşleşme. Ancak kadehteki şarap açıkça kırmızı. O bölgeden olsaydı Pinot Noir olurdu, Montrachet değil.
Jeff, Stella'ya evlendiğinde "hayatı sadece yeni bir elbise, ıstakoz akşam yemeği ve son dedikodular olarak görmeyen biriyle" evleneceğini söyler. Daha sonra Lisa tanıtıldığında, yeni bir elbiseyle ve ıstakoz akşam yemeğiyle gelir ve Jeff'e son dedikodulardan birkaçını anlatır.
Miss Torso'nun dairesinde dans ettiği bale müziği, jenerikte belirtilmese de Leonard Bernstein'ın 'Fancy Free' adlı bale eseridir.
Jeff'in (James Stewart) apartmanındaki duvarda asılı fotoğraflardan biri, II. Dünya Savaşı sırasında bir uçağın önünde durduğu bir fotoğraf. Stewart, savaş sırasında ABD Hava Kuvvetleri'nde B-24 pilotu olarak aktif görev yaptı ve uçuş görevlerine katıldı. Fotoğraftaki uçak, Lockheed P-38 Lightning'in keşif versiyonu; burundaki silahların yerini kameralar almış. II. Dünya Savaşı'nda Pasifik cephesindeki bazı görevlerde, savaş fotoğrafçısı David Douglas Duncan'a olağan keşif kameraları yerine, adadan adaya atlayan kara savaşının düşük irtifa fotoğraflarını çekmek için uçağın burnunda uçma izni verildi.
Lisa'nın son sahnede okuduğu Harper's Bazaar dergisinin Ekim 1953 sayısının kapağında Mary Jane Russell var.
Lisa'nın Jeff'e servis ettiği paket yemek, çok pahalı bir yemek olan Pommes Frites à la Julienne eşliğinde Lobster Thermidor'dur. Lisa bunun, o dönem şöhretinin zirvesinde olan ve New York City'de 21 West 52nd Street'te bulunan pahalı ve seçkin bir restoran olan 21 Club'dan geldiğini açıklar.
Açılışta kamera Jeff'in dairesinden çıkıp bir an için avludaki bir kediyi takip eder, sonra yukarı doğru eğilip sola kayarak üst katlardaki dairelere yönelir. Bu sırada üst pencerelerden birinde bir an için gizemli bir ışık parlaması belirir. İşin garibi, bu daireden filmde hiç söz edilmez ve bu parlamanın nedeni de açıklanmaz.
Jeff'in duvarındaki fotoğrafa göre, Doyle ve Jeff II. Dünya Savaşı'nda bir P-38 Lightning keşif uçağı uçurmuşlar. Doyle pilot, Jeff ise fotoğrafçı ve rotacıymış.
Lisa'nın sonunda okuduğu kitap gerçek bir kitaptır: Yüksek Mahkeme Yargıcı William O. Douglas'ın 'Beyond the High Himalayas' adlı eseri.
Grace Kelly'nin, James Stewart'la Bayan Thorwald'ın çantası ve mücevherlerini tartışırken giydiği soluk yeşil takım, Alfred Hitchcock'un hit filmi The Birds'te (1963) Tippi Hedren'in baştan sona giydiği "Nil yeşili" takıma çarpıcı biçimde benzer. Her iki filmin kostümleri de Edith Head tarafından tasarlanmıştı. Grace Kelly'nin giydiği takım, bol astarlı ve üç çeyrek kollu ceketinden şık kalem eteğine kadar o dönemin stilinin zirvesiydi.
(Yaklaşık 25. dakikada) Şarkı yazarının dairesindeki saati kurma sahnesi. Şarkı yazarını canlandıran Ross Bagdasarian, orijinal film ve kayıt sanatçıları Alvin ve Sincaplar'ın yaratıcısıdır.
Jefferies'ın kullandığı flaş, Star Wars: Episode IV - A New Hope (1977) filminde Luke Skywalker'ın ışın kılıcı maketinin gövdesi olarak kullanılanla aynı türden bir birimdir.
Stella'nın duvardaki deri kılıftan dürbünü çıkardığı sahnede aksesuar hilesi gerekti. Kılıf markası, dürbünü sıkıca kavrar ve çıkarırken vakum oluşturur; tek elle çıkarıp kılıfı sabit tutmak imkansızdı.
Stella, Jeff'e aşk ve evlilik üzerine bir konuşma yaptıktan hemen sonra Jeff, yeni evli bir çiftin ilk dairelerine girdiğini izlerken arka planda bir piyano 'That's Amore' çalmaktadır.
Derin Anlam 3
Bir sahnede teraslarındaki şiltede uyuyan yaşlı bir çiftin üzerine aniden yağmur yağmaya başlar. Çift, şilteyi ve kendilerini içeri zorlukla atar. O dönemde klima yoktu, bu yüzden içerisi çok sıcak olduğunda insanların dışarıda (teras, veranda vb.) uyuması yaygındı.
Hitchcock, modern röportajında Patrick Mahon vakasının yanı sıra 1910'daki Dr. Hawley Harvey Crippen vakasının da film için ilham kaynağı olduğunu belirtti. Crippen, karısını zehirleyip cesedini parçaladı ve polise karısının Los Angeles'a taşındığını söyledi. Sekreterinin Bayan Crippen'in mücevherlerini takarken görülmesi ve bir aile dostunun Kaliforniya'da Bayan Crippen'i aramasıyla yakalandı. Scotland Yard olaya dahil olduktan sonra Crippen ve metresi sahte isimlerle İngiltere'den kaçtı ve bir okyanus gemisinde yakalandı. Polis, Bayan Crippen'in vücut parçalarını bodrumunda buldu.
Hitchcock, Peter Bogdanovich'e verdiği bir röportajda, filmlerindeki tüm antagonistlere bir nebze sempati duyduğunu söylemişti. Özellikle Thorwald'a duyduğu sempatiyi dile getiren yönetmen, Thorwald'ın Jeff araya girmeden önce kendi işine baktığını (cinayet işlemiş olsa da) ifade etti. Hitchcock, yüzleşme sahnesinde Jeff'in sessiz kalmasıyla seyircinin de bu sempatiyi paylaşmasını umduğunu belirtti ve sözlerini şöyle bitirdi: 'O an insanın aklına şu geliyor: Bilirsin, o gerçekten bir pislik.'
Kariyer ve Ödüller 1
Haziran 2008'de American Film Institute'ın "Gizem" türündeki en iyi 10 film listesinde 3. sırada yer aldı.
Hayat ve Aile 1
Film çekilmeye başladığında Alfred Hitchcock 68 kilodan fazla vermişti ve hayatının ve kariyerinin belki de en mutlu dönemindeydi. François Truffaut'ya sonradan şöyle demiş: "Kendimi çok yaratıcı hissediyordum. Piller iyice doluydu."
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Derin Anlam
Jeff'in Thorwald'ların dairesinden gelen çığlığı fark eden tek komşu olmasının birkaç açıklaması var: Olay gece geç saatte gösteriliyor, bu yüzden yangın merdivenindeki çift ve üst kattaki komşuları çoktan uyumuş oluyor. Hemen yan dairedeki Miss Torso misafirleriyle dışarıda. Jeff ertesi gün alt komşuları Miss Lonelyhearts'ı içip sızana kadar içerken izlediğini söylüyor. Avluyu paylaşan diğer komşulardan meraklı sanatçı Miss Hearing Aid yatmadan önce işitme cihazını çıkarmış olurdu. Hâlâ uyanık olabileceklerden besteci içmeye dışarıda, yeni evliler ise "meşgul".
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Bu filmin uyarlandığı Cornell Woolrich'in kısa öyküsünde, kahramanın bacağının kırık olduğu ancak son satırda ortaya çıkar.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Jeff'in kamera flaşlarıyla Thorwald'ı uzaklaştırdığı sahnede nasıl bir özel efekt kullanılacağını belirlemek için birkaç ekip üyesi karanlık bir odada beklemiş. Başka bir ekip üyesi onlara defalarca parlak kamera flaşı tutmuş. Ekip üyeleri hep birlikte parlak ve büyüyen turuncu halkalar gördüklerini ve geçici olarak yönlerini kaybettiklerini söylemiş. Ekip, efekti ilk yaratma girişimine itiraz etmiş; bu ilk denemede ekranda bir sürü küçük beyaz halka zıplıyormuş. Şikayetleri dikkate alınmış ve özel fotoğraf efektleri sorumlusu John P. Fulton efekti, şimdi görülen büyüyen kırmızımsı turuncu halkaya çevirmiş.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Film için yazılan ve ancak en sonda duyulan "Lisa" şarkısının yanı sıra, film boyunca iki melodi daha işitilir: Dean Martin'in o dönemki hiti "That's Amore"un bir calliope versiyonu (filmin başlarında avluda çalar) ve küçük köpeğin ölü bulunduğu akşam, James Stewart'ın şarkı yazarı komşusunun evinde verilen partide konukların hep birlikte söylediği "Mona Lisa".
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Filmin afişi, Jeff'in komşularını gösterme biçimiyle biraz yanıltıcı. Miss Torso, Thorwald'ların dairesinde yaşıyor gibi resmedilmiş ve dans ederken gölgelerden çıkan tehditkâr bir elin ona uzandığı görülüyor. Miss Lonelyhearts ise Thorwald'ların altındaki değil üstündeki dairede yaşıyor gibi gösterilmiş ve tehditkâr bir adamı savuşturuyor. Her iki betimleme de yanıltıcı, çünkü Miss Torso film boyunca hiç tehlikeye girmiyor, Miss Lonelyhearts'ın erkek talibiyle karşılaşması ise adam fazla ileri gidince onu kapı dışarı etmesiyle hemen sona eriyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
François Truffaut'nun Alfred Hitchcock'la yaptığı ünlü söyleşilerde konuşulduğu üzere, Jeff'in penceresinden gözlemlediği her karakterin evlilik ve ilişkilerle bir ilgisi vardır ve bu, Jeff'in Lisa'yla olan ilişkisi konusundaki çelişkili arzularını yansıtır. Farklı talipelerle uğraşan genç ve güzel Miss Torso'dan yaşlanmış, umutsuz Miss Lonelyhearts'a, başlangıçta mutlu olan yeni evlilerden ünlü bir şekilde karısını öldüren Lars Thorwald'a kadar.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
Ölü sayısı: iki (Thorwald'un karısı ve komşunun köpeği).
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
Bu filmin dayandığı Cornell Woolrich'in kısa öyküsünde, kahramanın bacağının kırıldığı son satıra kadar açıklanmıyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Patrick Mahon'un yanı sıra Sir Alfred Hitchcock, modern röportajında 1910'daki Dr. Hawley Harvey Crippen vakasının da bu film için ilham kaynağı olduğunu kaydetti. Londra'da yaşayan Amerikalı Crippen, karısını zehirledi ve cesedini kesti, ardından polise Los Angeles'a taşındığını söyledi. Crippen, ilişki yaşadığı sekreterinin Bayan Crippen'in mücevherlerini takarken görülmesi ve bir aile dostunun Kaliforniya'da Bayan Crippen'i başarısızlıkla aramasının ardından yakalandı. Scotland Yard olaya karıştıktan sonra Crippen ve metresi sahte isimler altında İngiltere'den kaçtı ve bir okyanus gemisinde yakalandı. Polis, Bayan Crippen'in cesedinin parçalarını bodrumunda buldu.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
