Rebecca Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Bayan Danvers film boyunca neredeyse hiç yürürken görülmez; adeta süzülür. Alfred Hitchcock, onu yalnızca Joan Fontaine'in canlandırdığı karakterin endişeli bakış açısından göstermek istedi. Bu tercih, Bayan Danvers'ın her an beklenmedik şekilde ortaya çıkabileceği korkusunu pekiştirir.

Filmin sonlarına doğru Jack Favell (George Sanders) bir telefon kulübesinden arama yaptıktan hemen sonra, arka planda Hitchcock'u görmek mümkün. Aslında sahne bu şekilde oynanmaz; Sanders bir polisle park meselesini tartışırken Hitchcock hızla kadrajdan geçer. Hitchcock'u yakalamak için dikkatli olmak gerekir, çünkü Sanders yakın planda telefonla konuşurken görülür.

Alfred Hitchcock ve görüntü yönetmeni George Barnes, 'derin odaklı fotoğraf' tekniğini kullandı. Bu teknik, Yurttaş Kane (1941) öncesinde çok az filmde denenmişti. Hitchcock daha önce Downhill (1927) filminde de bu yönteme başvurmuştu.

Yapımı yavaşlatan bir diğer etken, Hitchcock'un ekip ışıkları kurarken prova yapmayı reddetmesiydi. Gürültünün dikkatini dağıttığını söyleyen yönetmen, Hollywood'da standart olan bu uygulamaya karşı çıktı.

Açılış sahnesi için Manderley'in yarı ölçekli bir maketi ayrı bir ses sahnesinde inşa edildi. Kamera, ay ışığında harabeye dönmüş malikanenin yolunda ilerlerken bu maket kullanıldı.

Hitchcock, kamerada kurgu alışkanlığı yüzünden yapımcı David O. Selznick ile sık sık çatıştı. Selznick'e her plandan birden fazla tam çekim vermek yerine, Hitchcock kurguyu çekimden önce kafasında bitirir ve yalnızca kullanacağı kadarını filme alırdı.

Yapımcı David O. Selznick, Manderley'i temsil edecek uygun bir mekan bulmak için Amerika'nın büyük bölümünü, özellikle New England'ı taradı ancak başarılı olamadı. Bunun üzerine gerçek mekan yerine minyatür bir maket kullanmak zorunda kaldı.

Sanat yönetmeni olarak sinemaya başlayan Hitchcock, tasarruf için minyatür kullanımına hakimdi. Yine de yapımcı Selznick'i bu yöntemin ucuz görünmeyeceğine ikna etmesi gerekti.

Romanın karanlık atmosferini korumak isteyen Hitchcock, filmin siyah beyaz çekilmesi konusunda ısrar etti. Renkli çekim, dönemin teknik imkanlarıyla bile mümkün olsa da yönetmen atmosferin bozulacağını düşündü.

Rebecca'nın adı her geçtiğinde –özellikle 33., 44., 48., 49. ve 123. dakikalarda– film müziğinde Hammond Novachord'un kısa, uhrevi tınısı duyulur. İlk ticari polifonik sentezleyici olan bu enstrüman, modern synthesizer'ların atası sayılır ve kendine özgü sesiyle sonraki bilimkurgu ve gerilim filmlerinin vazgeçilmezi olmuştur.

Yapımcı Selznick, yanan Manderley'in dumanlarından dev bir 'R' harfi oluşmasını istedi. Hitchcock bu fikri fazla gösterişli bularak, Selznick Rüzgar Gibi Geçti (1939) ile meşgulken dumanlı R'yi, üzerinde monogram bulunan bir iç çamaşırı kutusunun yanışıyla değiştirdi. Ayrıca filmi kamerada kurgulayarak Selznick'in yeniden kurgu yapma şansını elinden aldı.

David O. Selznick, film müziği için Franz Waxman'ı MGM'den ödünç aldı ve besteciyi final kurgusu yerine senaryo ve kaba kurgu üzerinden çalışmaya zorladı. Daha sonra sorun çıkınca Selznick, Waxman'ın müziğinin yetersiz kaldığı yerlere Max Steiner'ın Bir Yıldız Doğuyor (1937) filmindeki müziklerinden parçalar ekletti. Bu durum Selznick ile her iki besteci arasında gerginliğe yol açtı.

Manderley'in tavanlar ve avizeler dahil birçok mimari detayı, Al Simpson'ın çizimlerinden matte painting tekniğiyle eklendi. Aynı yöntem, doruk noktasındaki yangın sahnelerindeki bazı alevler için de kullanıldı.

David O. Selznick, ilk çekimde yeterince net bulmadığı yangın sahnesinin tekrarlarını bizzat denetledi. Baş karakterin 'R' monogramını saran alevlerin son çekimi, Bayan Danvers'ın yerleştireceği özeni yansıtmadığı ve alevler yeterince hızlı yükselmediği için yeniden çekildi.

Manderley'in bazı dış mekan çekimleri Kaliforniya Del Monte'de, sahil sahneleri ise Santa Catalina Adası'nda gerçekleştirildi.

Maxim de Winter'ın müstakbel ikinci eşiyle ilk karşılaşmasının ikinci ünite çekimleri, Riviera'yı temsilen Kaliforniya Carmel kıyılarında dublörlerle yapıldı.

Rebecca'nın gardırobunda görünmesi için New York'taki Jaeckel's mağazasından 25.000 dolar değerinde bir chinchilla kürk ödünç alındı. Filmde kimse bu kürkü giymez; Bayan Danvers'ın ikinci Bayan de Winter'a gösterdiği eşyalardan biridir.

Bir sahnede Rebecca'nın adres defteri görülür. Defterin kapağındaki el yazısı, David O. Selznick'in eşi Irene Mayer Selznick'e aittir.

Rebecca'nın el yazısı Helen Amigo tarafından yazıldı.

Manderley'in minyatür maketi yaklaşık 15 metre genişliğinde ve en yüksek noktasında 6 metre boyundaydı; Selznick arazisinde kendi ses sahnesini kaplıyordu. Final sahnesindeki yanma dahil, daha gerçekçi görünmesi için yüksek hızlı kameralar kullanıldı.

Hitchcock aslında filmin görüntü yönetmenliğini Gregg Toland'ın yapmasını istemişti ancak Toland müsait değildi. Bunun üzerine Toland'ın akıl hocası ve en büyük etkilendiği isim olan George Barnes'ı seçti; Barnes bu filmle Oscar kazandı. Hitchcock, Barnes'ı Öldüren Aşk (1945) filminde de çalıştırdı; 1948'de ölen Toland ile hiç film yapamadı.

Film için 40 set inşa edildi; bunların 25'i Manderley'in çeşitli bölümlerini tasvir ediyordu.

Filmin görüntü yönetmeni olarak önce Harry Stradling Sr. düşünülmüştü. Ancak Stradling, Intermezzo (1939) filminin çekimleri sırasında David O. Selznick tarafından kovulduğu için onunla tekrar çalışmayı reddetti.