Red Desert'den 24 İlginç Bilgi

David Hemmings otobiyografisinde, Richard Harris'in Antonioni'ye yumruk attıktan sonra filmden kovulduğunu ve kalan sahnelerin başka bir oyuncuyla arkadan çekilerek tamamlandığını iddia eder. Hemmings, Blow-Up (1966) çekimleri sırasında Harris'in kendisini Antonioni hakkında uyarmasıyla bu bilgiyi edinmiştir. BFI DVD'sinin sesli yorumunda ise Harris'in, Antonioni'nin bir avluda çapraz yürümesini istemesi üzerine nedenini sorduğu, Antonioni'nin "Bana neden diye sormazsın, sen oyuncusun, sadece yaparsın" demesiyle tartıştığı ve filmi terk ettiği belirtilir.

Film zaten programın gerisindeydi ve Harris'in kısa süre sonra Major Dundee (1965) çekimlerine başlaması gerekiyordu. Harris, Aralık 1963'te hâlâ bu filmin ortasındayken Sam Peckinpah'ın Major Dundee'sinde rol almayı kabul etmişti. Film programın daha da gerisine düşünce, Harris 5 Şubat 1964'teki Major Dundee başlangıç tarihini kaçırmamak için setten ayrıldı. Harris, Kızıl Çöl'ün onsuz tamamlanmak zorunda kaldığını ve bazı geniş çekimlerde karakteri için bir dublör kullanıldığını söylemiştir.

Mükemmeliyetçi Michelangelo Antonioni, "ıssızlık ve ölüm hissini güçlendirmek" için doğal manzarayı boyatmış ve dumanı sarıya renklendirmiştir.

Bu film, Michelangelo Antonioni'nin renkli çektiği ilk filmdir.

Yönetmenin ölümünden on yıl sonra, 2017'de orijinal negatiflerden başlanarak yeni bir 4K restorasyon gerçekleştirildi. Restorasyon, Antonioni'nin dostu ve işbirlikçisi, aynı zamanda dönemin görüntü yönetmeni Carlo Di Palma'nın fotoğrafik tonunun büyük uzmanı olan görüntü yönetmeni Luciano Tovoli tarafından büyük bir titizlikle denetlendi.

Richard Harris, yönetmenin tek kelime İngilizce bilmemesi nedeniyle filmin yapım sürecini zorlu buldu.

Michelangelo Antonioni bu filmde selüloiti tuval gibi kullanarak renkle resim yapmaya kararlıydı.

Bu film, görüntü yönetmeni Carlo Di Palma ile Michelangelo Antonioni arasındaki üç işbirliğinin ilkidir.

Film, Medicina'daki (Bologna) Radyo Teleskop merkezinde çekildi.

Çekimler on dokuz haftalık bir sürede tamamlandı.

Richard Harris, İtalya'daki çekimler sırasında ilk kez LSD denedi. Roma'da Trevi Çeşmesi'ne tırmanırken yakalandı ve ardından kendini bir otel banyosuna kilitledi. Çıplak elleriyle aynaları paramparça etti.

Görüntü yönetmeni Carlo Di Palma, film çekimleri boyunca Monica Vitti ile yakınlaştı. Bu dostluk zamanla romantik bir ilişkiye dönüştü ve Di Palma, Vitti'nin sevgilisi oldu.

Mylène Demongeot, anılarında filmin galasında uyuyakaldığını itiraf etti. Film bittiğinde uyandığında, yanında yönetmen Michelangelo Antonioni'nin oturduğunu fark etti.

Richard Harris'in sesi, İtalyanca dublajda başka bir oyuncu tarafından seslendirildi.

Michelangelo Antonioni'nin Monica Vitti ile 1960'ların başındaki unutulmaz işbirliği, L'Avventura, La Notte ve L'Eclisse'nin ardından bu filmle son buldu; ikili ancak 1980'de Oberwald Gizemi'nde yeniden bir araya geldi.

Antonioni, filmin fikrinin Ravenna kasabasının hızla sanayileşmesini izlerken doğduğunu söylemişti; bu dönüşüm, filmin ruhuna derinlemesine işledi.

Sinema tarihinin köşe taşlarından biri olarak kabul edilen yapım, prestijli Criterion Collection'da 522 numaralı omurgayla yerini aldı.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine girmeyi başaran eser, sinemaseverler için vazgeçilmez bir durak.

24 eleştirmen yorumu üzerinden Rotten Tomatoes'da %100'lük bir tazelik puanına sahip olan film, eleştirmenlerin ortak beğenisini kazanmış nadir yapımlardan.

Efsanevi yönetmen Akira Kurosawa'nın ölümünden sonra yayımlanan en sevdiği 100 film listesinde kendine yer bulan yapım, ustanın kişisel sinema zevkini yansıtıyor.

Giuliana'nın oğluna anlattığı pastoral Akdeniz hikâyesi, filmde renklerin müdahale edilmeden bırakıldığı tek sahnedir.

Michelangelo Antonioni, Jean-Luc Godard'la yaptığı bir söyleşide, endüstrileşmenin Giuliana'nın zihinsel parçalanmasından kısmen sorumlu olduğu yönündeki yaygın eleştirel görüşü reddetti. Asıl niyetinin, Giuliana'nın kırılgan ruh hali nedeniyle takdir edemediği endüstriyel peyzajın güzelliğini yüceltmek olduğunu söyledi.

Rus yönetmen Andrei Tarkovsky, Antonioni'nin hikâye ve netlik pahasına 'görsel estetiğin büyüsüne kapıldığını' düşünerek filmi beğenmedi.

Filmin orijinal adı 'Soluk Mavi ve Yeşil'di. Bunlar doğanın renkleri ve gökkuşağının en dingin tonları olup düzeni, doğruluğu ve sükûneti çağrıştırır.