Saturday Night Fever
Tony'nin hayatındaki en büyük zevki dans etmektir. Hatta bundan başka bir şeyi düşünmez bile. Her cumartesi gecesi takıldıkları diskoda dans eden Tony, bu hobisinin üzerine gider ve dans pistlerinin kralı olma hayalini gerçekleştirmek ister.
Gittiği diskoda Stephanie adlı kızla tanıştıktan sonra ise hayatı değişmeye başlar. Kendisi gibi dansı bir tutku haline getirmiş olan Stephanie ile dans partneri olan Tony, şehirde düzenlenen büyük bir dans yarışmasına katılırlar ve hayalleri gerçek olmak üzeredir.
Saturday Night Fever hakkında 177 bilgi
177 bilgi gösteriliyor.
- John Travolta bu telaşı ilk gördüğünde solo dansının yakın çekimde kesilmesine çok üzülmüştü. Robert Stigwood'u aradı ve endişelerini iletti. Sırf sahnenin kurgu odasında kesildiğini görmek için forma girmek ve karmaşık bir dans öğrenmek için bu kadar çok çalışmasının doğru görünmediğini açıkladı. İzleyicilerin eserini görmesi ve kendi dansını yaptığını bilmesi Travolta için önemliydi. Stigwood kabul etti ve Travolta'ya geri dönüp editörlerle birlikte oturup solo sekansın yeni kesimini kişisel olarak denetlemesini söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İlk köprü sahnesini çektiklerinde yönetmen John Badham, adamlar köprüyü "fell off"yaptıklarında aslında birkaç metre aşağıdaki bir platforma indikleri gerçeğini Donna Pescow'dan gizledi. Badham ve diğer oyuncular ona platformdan bahsetmediler çünkü Tony, Double J. Ve Joey düşerken Annette'in yüzünde gerçek bir korku ve öfke ifadesi görmek istiyorlardı. Bu nedenle Donna'nın onların düşmesine verdiği tepki ve dehşet ve şoktan doğrudan öfkeye dönüşen yüz ifadeleri gerçekti ve bir sonraki cümlesi"You fuckers!" senaryo değildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Garrett Brown (icadıyla 1978 teknik Oscar ödülünü kazanacak) tarafından icat edilen kamera sabitleme cihazı Steadicam'ı kullanan ilk filmlerden biri. *Ayrıca 1976'da, 1983'te SNF'nin devamı olan Stayin' Alive'ı yazıp yönetecek olan Sylvester Stallone'un başrol oynadığı Rocky'nin yapımı sırasında da yaygın olarak kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta bu film için forma girmek için günde üç kilometre koştu ve günde üç saat dans etti. Sonunda 20 kilo verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Norman Wexler'in senaryosu, Nik Cohn tarafından yazılan "non-fiction" dergisi makalesinden uyarlandı. Yıllar sonra Cohn, Brooklynli gençlerin disko çılgınlığının ilk günlerindeki hayatlarını ayrıntılarıyla anlatan, gerçeğe dayalı olduğu varsayılan hikayenin tamamen uydurma olduğunu itiraf etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yerel bir mafya grubu ekipten zorla koruma almaya çalıştığında çekimler neredeyse kesintiye uğradı. Hatta filmin çekildiği gece kulübü küçük bir yangın bombasıyla vuruldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- DVD yorumuna göre John Travolta, filmin doruk noktasında iki takım elbise kullanmıştı; Çekimler arasında takım elbise değiştirmek zorunda kaldı çünkü biri terden ıslanıyordu ve daha sonraki çekimler için diğerini giyerken kurutulması gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta, John Badham'la tanıştığında yönetmenin New York hakkında bu kadar az şey bilmesine şaşırmıştı. Badham Manhattan ve Brooklyn'i gösterme görevini üstlendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Allan Carr filmin reklam kampanyasını tasarladı. O kadar başarılı oldu ki yapımcı Robert Stigwood ondan bir sonraki filmi Grease (1978)'in yapımında kendisine yardım etmesini istedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film müziği albümü 20 milyonun üzerinde kopya sattı ve altı yıl sonra Michael Jackson'ın "Thriller" albümü gelene kadar tarihteki en çok satan albüm oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta'nın kız kardeşi Ann Travolta pizzacı kadın rolünde, annesi Helen Travolta ise boyayı aldığı kadın rolünde karşımıza çıkıyor. Ann Travolta ayrıca Grease ve Joanie Loves Chachi'de rol aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Donna Pescow, Annette rolü için altı kez seçmelere katıldı; üçü John G. Avildsen için ve üçü John Badham için. 22 yaşında rolü aldığında, yıllardır ilk Noel olduğunu ve Bloomingdale'in süs eşyası satan dükkanında çalışmak zorunda kalmayacağını söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- VH1'ın Müziğin Arkasında (1997) filminin filmle ilgili bölümünde John Travolta, açılış başlık sekansında Tony'nin bel altı çekimlerinin bir stand-in sanatçısı tarafından yapıldığına dair söylentilere değindi. Travolta, Tony'nin durup ayakkabısını ayakkabı mağazasının köşe penceresindeki ayakkabıyla karşılaştırmak için kaldırdığı tek çekim dışında sekans boyunca her şeyin kendisine ait olduğunu söyledi. Bu tek atış onu biraz üzdü çünkü yedek oyuncunun ayakları üzerinde dengesiz bir duruşu vardı ve Travolta'nın ayakları üzerinde pek de dengesiz bir hali yoktu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta'nın hayranlarını başından savmak için John Badham ve ekibi, insanlar farkına varmadan sabahın mümkün olduğu kadar erken saatlerinde, genellikle şafak vaktinde dış sahneleri çekmeye başladı. Ayrıca sahte çağrı formları da oluştururlardı. Taktikler yeterince işe yaradı ve Badham genellikle sahneleri önemli kalabalığın toplanmasına zaman bulamadan tamamlayabildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta'nın beyaz takım elbiseli, göğsü dışarıda, bir kolu yukarıyı, bir kolu aşağıyı gösteren ikonik posteri bir "planned"çekimi değildi; aslında uzun bir günün sonunda sonradan akla gelen bir düşünceydi bu."Gün 14 ya da 15 saatti ve fotoğrafçı, 'İçinde başka bir şey var mı?' dedi. Ben de 'Aman tanrım'dedim. Tamam, buna ne dersin? '"remembers Travolta."Sonra bildiğim şey, yaklaşık üç ay sonra poster fikirleri için fotoğraflara baktığım ve 'Aman Tanrım, bu kareyi seçtiklerine inanamıyorum'dedim. Sonunda yarattığı ikonik figürü yaratacağını bilmiyordum."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, "blow job" teriminin kullanıldığı ilk ana akım Hollywood filmiydi. John Travolta daha önce Carrie'de (1976) rol almıştı; bu filmde kendisinin bir hediye aldığı sahne yer alıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Donna Pescow, Annette rolü için neredeyse "too pretty" olarak değerlendiriliyordu. Bunu, 40 kilo (18 kilo) alarak ve Amerikan Dramatik Sanatlar Akademisi'nde drama okurken uzaklaştığı yerel Brooklyn aksanına geri dönerek kendini eğiterek düzeltti. Prodüksiyon bittikten sonra rol için aldığı kiloları hemen verdi ve aksanını bıraktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler başladığında Karen Lynn Gorney hakkında bazı homurdanmalar vardı. Bazı ekip üyeleri onun rol için çok yaşlı olduğunu ve dansının eşit olmadığını düşünüyordu (birkaç yıl önce bir motosiklet kazasında ciddi şekilde yaralanmıştı).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Aralık 1978'de Playboy Magazine'e verdiği özel bir röportajda John Travolta, "Saturday Night Fever"hakkındaki duygularını ilk kez halka açık bir şekilde anlattı; zira film bir yıldan fazla bir süre sonra dünyanın dört bir yanındaki ilk gösterime giren sinema salonlarında hâlâ gösteriliyordu. Disko müziği popüler kültür üzerindeki etkisini kaybetmeye başlarken, filmin neden izleyiciler üzerinde bu kadar güçlü ve uzun süreli bir etki bırakmaya devam ettiğini düşündüğü sorulduğunda,"Çünkü gerçekti. Soğuktu. Sadece soğuk bir gerçeklikti. Bazen filme bakıp başımı çevirmek istediğim zamanlar oldu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, Aralık 1977'de gösterime girdiğinde "R"olarak derecelendirildi. Paramount, film müziğini satın aldıkları için daha geniş bir izleyici kitlesini filme çekmek konusunda çok istekliydi - Paramount, orijinal filmin altı dakikasını düzenleyerek ona PG derecesi verdi. PG baskısının prömiyeri 1979'da yapıldı. Her iki versiyonun da prömiyeri VHS'de yapıldı, ancak yalnızca"R" sürümü DVD'de prömiyerini yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kendi mahallelerinde çekim yapan ekibin çekimlerine karşı çıkan bir grup Hasidik Yahudi, çekimleri engellemeye, hatta yapımda kullanılan arabalardan birini teslim etmeye çalıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Fran Drescher'in elini John Travolta'nın poposuna koyduğu sahne orijinal senaryoda yoktu. Travolta ve yönetmen John Badham, bunun Connie (Drescher'in karakteri) gibi bir kadının yapacağı bir şey olacağını düşündüler, bu yüzden de içeride tutuldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dans pistinden yükselen dumanı oluşturmak için herhangi bir duman makinesi veya kuru buz kullanılmadı. Bill Ward, bunun Bay Ridge'deki bir ara sokaktan elde edilen yanan katran ve araba lastiklerinin zehirli bir karışımı olduğunu açıkladı. O kadar çok ısı ve duman yarattı ki bir noktada John Travolta'ya oksijen sağlamak zorunda kaldılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2001 Odyssey'de kullanılan kulüp filmde görüldüğü kadar gösterişli değildi. Yapımcılar mekânı filme özel olarak yeniden dekore etmek için 15.000 dolar harcadı; buna titreşen ışıklarla dans pistinin eklenmesi de dahildi. Atmosferi güçlendirmek için duvarlar alüminyum folyo ve Noel ışıklarıyla kaplandı. Kulübün sahibi gazeteleri ilk kez gördüğünde şunları söyledi: "Holy shit, you guys made my place look great!"
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tony ve Stephanie arasındaki bir dans sahnesinin koreografisi yapıldı ve çekimler sırasında hit olan Boz Scaggs'in "Lowdown" şarkısıyla çekildi. Ancak yapımcılar daha sonra şarkının filmde ve film müziği albümünde kullanılması için Scaggs'ın yönetimine başvurduklarında bunu reddettiler. Besteci David Shire'ın, çekimdeki dansla senkronize olması için tamamen aynı tempoda yeni bir müzik parçası bestelemesi gerekiyordu. Daha sonra şarkının filmde ve OST'de kullanılmasına izin verilmemesi kararının Scaggs'e yaklaşık 5 milyon dolar telif ücretine mal olduğu tahmin edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oyuncular arasında Joseph Cali, Shelly Batt, Denny Dillon, Fran Drescher, Donald Gantry, Adrienne King, Ellen March, Bruce Ornstein, Paul Pape, Lisa Peluso, Donna Pescow, Ann Travolta ve annesi Helen Travolta (tek uzun metrajlı filmi) yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta başlangıçta disko takımının siyah olmasını istiyordu, ta ki karanlık diskoda rol arkadaşının kırmızı elbisesinin onu ondan daha kolay görmesini sağlayacağı belirtilene kadar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Singapur'da hükümet, gençlerin erkekliklerini test etmek için Verrazano Köprüsü sahnelerini yeniden canlandırmaları nedeniyle "Saturday Night Fever"'i yasakladı; bu durum çoğunlukla banliyö trenlerinin altından geçtiği üst geçitlerde veya köprülerde meydana geldi ve ölümlerle sonuçlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimlerin sonunda stresi bırakan John Travolta ve ekip üyeleri, John'un gelin gibi giyindiği ve kulplardan birinin damat gibi göründüğü diskoda kahkaha amaçlı sahte bir düğünü filme aldılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Karen Lynn Gorney ilk başta birlikte dans sahneleri söz konusu olduğunda John Travolta'ya ayak uydurmakta zorlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta yönetmen John Badham, Tony ve Annette'in karakterlerinin arka planda aksiyon ve diyalogla aynı anda müzik çaldığı dans provası sekansını filme aldı; genellikle yapılmayan bir üretim şekli. Şarkı Boz Scaggs'ın "Lowdown" şarkısıydı. Ancak sahneyi çektikten sonra John Badham, Scaggs'ın adamlarından şarkının resimde olmasını istemedikleri haberini aldı ve bu nedenle John Travolta ve Donna Pescow'un repliklerini bir vokal kabininde kaydetmesiyle sekansa dublaj yapıldı ve sonunda besteci David Shire sekans için enstrümantal bir parça düzenledi; sonuçta şarkı (adı bugüne kadar hala bilinmiyor) Ulusal Futbol Ligleri tarafından seçildi ve 20 yıldan fazla bir süre NFL Pazartesi Gecesi Futbolu'nu (1970) açıp kapatmak için kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2010 yılında bu film Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Siciline eklendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Brezilya'nın Rio de Janeiro kentinde "maneiro", "cool" anlamına gelen yaygın olarak kullanılan bir kelimedir. Bazıları bunun filmin baş karakteri Tony Manero'dan alındığını düşünse de aslında kullanımı veya taşınması kolay olduğu düşünülen bir şey için kullanılan eski bir terimdir. Argo kullanımı tesadüftür.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta ve Norman Wexler, rolüne hazırlanmak için 2001 Odyssey'e gizlice girdiler. Travolta, kendisini gizlemek için koyu renkli güneş gözlüğü ve şapka takıyordu çünkü o zamanlar Hoş Geldiniz, Kotter (1975) filmindeki popülaritesi çok yüksekti. Agresif dansçıları ve diskodaki "alpha males"'i dikkatle gözlemledi ve davranışlarının her ayrıntısına odaklandı. Nihayet tanındığında kaos çıktı ve tüm kadınlar Travolta'ya ulaşmaya çalıştı, bu da "alpha men"'in onları hizada tutmasına neden oldu. Travolta, Tony Manero'nun şovenist tavrını bu deneyime dayandırdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Travolta, "You Should Be Dancing" sahnesi için aylarca çalışmıştı; stüdyo sahneyi yakın plan çekmek isteyince filmi bırakmakla tehdit etti. Tam vücut çekimde ısrar etti, çünkü emeğinin görünmesini istiyordu.
- Travolta, günlük çekimleri izlediğinde solo dansının yakın plan kurgulandığını görünce yıkıldı. Hemen yapımcı Robert Stigwood'u arayıp, forma girmek ve karmaşık koreografiyi öğrenmek için harcadığı onca emeğin boşa gittiğini söyledi. Stigwood ona hak verdi ve Travolta'nın kurgu odasına gidip sahneyi bizzat denetlemesini sağladı.
- John Travolta, yönetmen John Badham'ın New York hakkında bu kadar az şey bilmesine şaşırdı. Bunun üzerine Badham'a Manhattan ve Brooklyn'i gezdirmeyi kendi üstlendi.
- İlk köprü sahnesinde yönetmen John Badham, Donna Pescow'a oyuncuların köprüden düşer gibi yapıp aslında hemen aşağıdaki platforma indiklerini söylemedi. Annette'in yüzündeki gerçek dehşet ve öfke ifadesini yakalamak istediği için bunu sır olarak sakladı. Pescow'un tepkisi tamamen doğaçlamaydı ve "Sizi şerefsizler!" repliği senaryoda yoktu.
- Film, Garrett Brown'ın icat ettiği ve 1978'de teknik Oscar kazanan Steadicam'i kullanan ilk yapımlardan biriydi. Bu cihaz, bir yıl önce Rocky'de de yoğun olarak kullanılmıştı; Rocky'nin yıldızı Sylvester Stallone, 1983'te Saturday Night Fever'ın devamı olan Stayin' Alive'ı yazıp yönetecekti.
- John Travolta'nın beyaz takım elbiseyle bir eli yukarıda, bir eli aşağıda poz verdiği ikonik afiş planlı bir çekim değildi. 14-15 saatlik yorucu bir günün sonunda, fotoğrafçı 'Bir şeyler daha yapabilir misin?' diye sorunca Travolta o pozu verdi. Aylar sonra afiş seçeneklerine bakarken o karenin seçildiğini görünce çok şaşırdı.
- Çekimler, yerel bir mafya grubunun ekipten haraç istemesiyle neredeyse durma noktasına geldi. Hatta filmin çekildiği gece kulübü küçük bir yangın bombasıyla saldırıya uğradı.
- DVD yorumlarına göre, filmin finalinde John Travolta iki farklı takım elbise kullandı. Çekimler arasında bir takım aşırı terlediği için kurutuluyor, o sırada Travolta diğerini giyiyordu.
- VH1'ın Behind the Music programında Travolta, açılış jeneriğindeki bel altı çekimlerin dublör olduğu söylentilerini yalanladı. Sadece vitrindeki ayakkabıyla kendi ayakkabısını karşılaştırdığı kısa an dublörle çekilmişti; dublörün dengesiz duruşu Travolta'yı çok sinirlendirmişti.
- Hayranların seti basmasını önlemek için John Badham ve ekibi dış çekimleri şafak vakti, insanlar uyanmadan yapıyordu. Ayrıca sahte çekim programları dağıtarak kalabalığın toplanmasını engellediler.
- Hasidik Yahudi bir grup, mahallelerinde film çekilmesine karşı çıkarak çekimleri sabote etmeye çalıştı. Hatta yapımda kullanılan arabalardan birini devirmeye kalkıştılar.
- 2001 Odyssey kulübü aslında filmdeki kadar gösterişli değildi. Yapımcılar mekânı yeniden dekore etmek için 15.000 dolar harcadı; duvarları alüminyum folyo ve Noel ışıklarıyla kapladılar. Kulüp sahibi günlük çekimleri izleyince, 'Vay canına, mekânımı harika göstermişsiniz!' dedi.
- Dans pistindeki duman efekti için ne duman makinesi ne de kuru buz kullanıldı. Yapım tasarımcısı Bill Ward, Bay Ridge'deki bir ara sokaktan toplanan katran ve araba lastiklerinin yakılmasıyla zehirli bir duman elde ettiklerini açıkladı. Ortam o kadar ısındı ki bir ara John Travolta'ya oksijen vermek zorunda kaldılar.
- Çekimlerin sonunda stres atmak isteyen John Travolta ve ekip, diskoda sahte bir düğün çekimi yaptı. Travolta gelinlik giyerken, set işçilerinden biri damat oldu.
- Yönetmen John Badham, Tony ve Annette'in dans provası sahnesini arka planda Boz Scaggs'ın "Lowdown" şarkısı çalarken çekmişti. Ancak Scaggs'ın ekibi şarkının filmde kullanılmasını istemeyince sahne yeniden seslendirildi. David Shire'ın bestelediği enstrümantal parça daha sonra NFL Monday Night Football programının açılış ve kapanış müziği olarak 20 yıldan fazla kullanıldı.
- John Travolta başlangıçta disko takımının siyah olmasını istemişti. Ancak karanlık diskoda partnerinin kırmızı elbisesinin onu daha görünür kılacağı hatırlatılınca beyaz takımda karar kıldı.
- New York sokaklarındaki çekimler, John Travolta'nın Welcome Back, Kotter dizisinden gelen popülaritesi nedeniyle sık sık durmak zorunda kaldı. Genç kız hayranları onu görünce çığlık atıyor, çekimleri imkânsız hale getiriyordu.
- John Badham, diskonun rengârenk ışıklı dans pisti fikrini Alabama, Birmingham'daki "The Club" adlı restoranda yemek yerken aldı. Orada da benzer bir aydınlatmalı pist vardı.
- Brooklyn'in sert mahallelerinde çekim yaparken yerel halkla sorunlar yaşandı. Bir gece 2001 diskosuna yangın bombası atıldı; neyse ki kimse yaralanmadı. Yapım müdürü John Nicolella, mahalleli gençlere iş verilmesi gerektiğini söyledi. Ardından iki kişi seti basıp güvenlik için para istedi; bowling salonuna ışık koymak içinse 'Black Stan' adlı birine 7 bin dolar verilmesini şart koştular. Şaşırtıcı bir şekilde para ödendi ve sorunlar bitti.
- Yönetmen John Badham, DVD yorumunda bir sahnede Trojan prezervatifini gösterme karşılığında ömür boyu bedava prezervatif aldığını söyledi. Hepsini başkasına 'bağışladığını' da esprili bir dille ekledi.
- Bobby'nin arabası 1964 model Chevy Impala hardtop'tu. Badham bu modelde ısrar etse de, sonradan Brooklynlilerin asla Impala'ya binmeyip eski Cadillac kullandığını öğrendi. Film için iki Impala 1200'er dolara satın alınmıştı; oysa günümüzde bu nadir model çok daha pahalı.
- Annette rolündeki Donna Pescow'un anlattığına göre, dans sahneleri çekimlerin en sonunda filme alındı. Bu sayede oyuncuların rutinleri öğrenmek için yeterli zamanı oldu.
- Bobby'nin köprüden düştüğü sahne için Queens'teki bir depoda Verrazano-Narrows Köprüsü'nün kısmi bir maketi inşa edildi. Yaklaşık 6 metre genişliğinde ve 3 metre yüksekliğindeki bu ahşap platformun altına düşüşü yumuşatmak için büyük bir şilte yerleştirildi. Gece gökyüzünü taklit etmek için kalın siyah kadife perdeler kullanıldı.
- John Travolta ve diğer oyuncular dans sahnelerini çekerken aslında Bee Gees şarkılarını duymuyordu. Müzikler post-prodüksiyonda eklendi; sette Stevie Wonder ve dönemin Motown hitleri çalıyordu. Bee Gees üyeleri, yapımcı Stigwood onlardan şarkı istediğinde Fransa'da albüm kaydındaydı ve film hakkında hiçbir şey bilmiyorlardı. Şarkıların çoğunu bir hafta sonunda yazdılar.
- Haziran 2024'te, filmde görülen 2001 gece kulübünün ışıklı dans pisti açık artırmaya çıkarıldı. Başlangıç fiyatı 300.000 dolar olarak belirlendi.
- Verrazzano-Narrows Köprüsü gece çekimleri için birkaç gece trafiğe kapatılınca, sürücüler o kadar sinirlendi ki şikâyetler yerel gazetelere yansıdı.
- Filmin bir gösteriminde, John Travolta'nın karakteri Farrah Fawcett'in 1976 tarihli ünlü posterine bakınca seyirciler yuhaladı. O dönem Fawcett'in Charlie's Angels'tan ani ayrılışına öfkeli olan izleyiciler, postere tepki gösterdi.
- John Travolta, bu film için forma girmek adına her gün 3 kilometre koşup 3 saat dans etti ve sonunda tam 9 kilo verdi.
- Akşam yemeğinde babası Tony'nin kafasının arkasına vurduğunda, 'Saçıma dikkat et!' diye çıkışması ve üzerinde çalıştığı saçına vurulmasından şikayet etmesi John Travolta'nın kendi tepkisiydi; senaryoda yoktu ama Tony Manero karakterine çok uyduğu için sahnede bırakıldı.
- John Travolta'nın kız kardeşi Ann Travolta filmde pizza servisi yapan kadın olarak, annesi Helen Travolta ise Tony'nin boya aldığı kadın olarak karşımıza çıkıyor. Ann Travolta ayrıca Grease ve Joanie Loves Chachi yapımlarında da rol almıştı.
- Donna Pescow, Annette rolü için tam altı kez seçmelere katıldı; üçü John G. Avildsen, üçü John Badham ile. 22 yaşında rolü kaptığında, yıllar sonra ilk kez Noel'de Bloomingdale's'te süs eşyası satmak zorunda kalmayacağını söyledi.
- Çekimler başladığında Karen Lynn Gorney hakkında bazı homurdanmalar oldu. Bazı ekip üyeleri onun rol için fazla yaşlı olduğunu ve dansının yeterli olmadığını düşünüyordu; birkaç yıl önce ciddi bir motosiklet kazası geçirmişti.
- Donna Pescow, Annette rolü için neredeyse 'fazla güzel' bulunuyordu. Bunu düzeltmek için 18 kilo aldı ve Amerikan Dramatik Sanatlar Akademisi'nde okurken bıraktığı Brooklyn aksanını geri kazandı. Çekimler bitince aldığı kiloları hemen verdi ve aksanı tekrar bıraktı.
- Fran Drescher'ın John Travolta'nın kalçasına dokunduğu sahne orijinal senaryoda yoktu. Travolta ve yönetmen John Badham, Connie (Drescher'ın karakteri) gibi bir kadının bunu yapabileceğini düşündükleri için sahneyi filmde tuttular.
- Oyuncu kadrosunun %40'ından fazlası bu filmle ilk kez bir sinema filminde göründü; aralarında Joseph Cali, Shelly Batt, Denny Dillon, Fran Drescher, Donald Gantry, Adrienne King, Ellen March, Bruce Ornstein, Paul Pape, Lisa Peluso, Donna Pescow, Ann Travolta ve annesi Helen Travolta (onun tek cameo rolü) vardı.
- Karen Lynn Gorney, başlangıçta John Travolta ile dans sahnelerinde ona ayak uydurmakta zorlandı.
- John Travolta, rolüne hazırlanmak için Norman Wexler ile birlikte 2001 Odyssey diskosuna gizlice girdi. O dönem Welcome Back, Kotter (1975) ile büyük popülerlik kazandığı için koyu güneş gözlüğü ve şapka takarak kendini gizledi. Disko'daki agresif dansçıları ve 'alfa erkekleri' dikkatle gözlemledi, davranışlarının her detayına odaklandı. Sonunda tanınınca ortalık karıştı, tüm kadınlar Travolta'ya ulaşmaya çalışırken 'alfa erkekler' onları hizaya sokmaya çalıştı. Travolta, Tony Manero'nun maço tavrını bu deneyime dayandırdı.
- Büyükanne rolündeki Nina Hansen, yemek masası sahnesindeki tüm repliklerini doğaçlama yaptı. Başlangıçta konuşma rolü verilmeyince bu duruma bozuldu ve yönetmen John Badham'a göre, 'Basta! Mangia! Mangia!' (Yeter! Ye! Ye!) diye bağırdı. Badham bu anı final kurgusunda bırakmaya karar verdi.
- Karen Lynn Gorney aslında John Travolta'dan 9, canlandırdığı Stephanie karakterinden ise 12 yaş büyüktü.
- Deney Terrio, John Travolta'ya disko dansını öğretmekle anılsa da, ekip üyeleri ve Travolta'nın kendisi, Tony'nin kendine özgü yürüyüşünü geliştirmesinde koreograf Lester Wilson'a pay verdi. Double J rolündeki Paul Pape, 2007'de Vanity Fair'e şöyle dedi: 'Deney Terrio John'a hareketleri gösterdi, hakkını veriyorum. Ama bence Lester Wilson hak ettiği takdiri neredeyse hiç görmedi. Film Lester'ındı.'
- Fran Drescher, daha sonra Tony'nin büyük solo dansından hemen önceki sahnesinde iç çamaşırı giymediğini itiraf etti.
- Barry Miller, Saturday Night Fever'daki beceriksiz ve acı içinde kaybolmuş Bobby C. rolünden üç yıl sonra Alan Parker'ın Oscar ödüllü Fame filminde oynadığında, Hollywood idolü Freddie Prinze'in tehlikeli izinden giden karizmatik genç Porto Rikolu bir stand-up komedyenini canlandırarak büyük eleştirel beğeni topladı; performansı 'elektrik verici' ve 'önceki rolünden çarpıcı biçimde farklı' olarak nitelendirildi. İki yıl sonra, Chaim Potok'un edebiyat klasiği The Chosen'ın film uyarlamasında, geleneksel bir Hasidik topluluğun yasak dünyasına giren seküler genç bir Yahudi bilgini canlandırdığında, eleştirmen Gene Siskel onu kuşağının en yetenekli genç oyuncusu ilan etti ve sadece üç büyük film rolünde her performansının bu kadar ayırt edici ve unutulmaz olduğunu, yaşıtı hiçbir oyuncunun onunla kıyaslanamayacağını söyledi.
- Ray Liotta ve David Caruso, Joey rolü için seçmelere katıldı.
- Bu film, Fran Drescher'ın ilk sinema filmiydi.
- Stephanie Mangano rolü için Jessica Lange, Kathleen Quinlan ve Carrie Fisher düşünüldü. Amy Irving ise rol için sona kalan isimlerden biriydi.
- 23 yaşındaki John Travolta, 19 yaşındaki Anthony'yi (Tony) canlandırdı.
- Genç Karen Lynn Gorney, bir zamanlar tartışmalı olan ama az bilinen 1970 yapımı 'gençlik filmi' The Magic Garden Of Stanley Sweetheart'ta oynamıştı; bu film, esasen 60'lar sonu hippi dönemi New York'unda geçen, döneminin Saturday Night Fever'ı sayılabilecek, benzer bir genç erkek varoluşsal kimlik krizi (Don Johnson, John Travolta gibi, ilk büyük Hollywood başrolünde), seks, uyuşturucu, gece kulüpleri, dans ve Bee Gees şarkısı da içeren baştan sona rock müzikleriyle doluydu.
- Val Bisoglio (Frank Sr.) ve Donna Pescow (Annette), ikisi de The Sopranos (1999) dizisinde rol aldı.
- Tony Manero'nun adı aslında Vincent olacaktı. John Travolta, Pulp Fiction'da (1994) Vincent adında bir karakteri canlandırdı.
- John Travolta, İtalyan kökenli bir karakteri oynadı. Gerçek hayatta ise hem İtalyan hem İrlanda kökenlidir.
- Filmde Tony 19 yaşındadır ve Bobby C., arkadaş grubunun en genç üyesidir. Barry Miller (Bobby C.) gerçekten de o oyuncu grubunun en genciydi ve çekimler sırasında 19 yaşındaydı.
- Karen Lynn Gorney, bu üçüncü sinema filmi olmasına rağmen 'tanıtım' kredisi aldı. Diğer ikisi David and Lisa (1962) ve The Magic Garden of Stanley Sweetheart (1970) idi (ikincisinde adı geçmiyor). Saturday Night Fever'dan sonraki filmi ise 14 yıl sonra, 1991'de The Hard Way oldu.
- Bir sahnede Stephanie, Tony'ye aktör Laurence Olivier'i duyup duymadığını sorar, Tony duymamıştır. İki yıl sonra Olivier, yine John Badham'ın yönettiği Dracula'da (1979) başrol oynayacaktı.
- Model Margie Boyle'ın yeğeni Nancy Boyle, bu filmde adı geçmeyen bir dansçıydı.
- John Travolta, kız arkadaşı Diana Hyland'ın cenazesine katılabilmek için yapıma kısa bir ara vermek zorunda kaldı. İkili daha önce yalnızca The Boy in the Plastic Bubble (1976) filminde birlikte rol almıştı. Travolta'yı Tony Manero rolünü üstlenmesi için cesaretlendiren de Hyland'dı.
- Filmin reklam kampanyasını Allan Carr tasarladı. Kampanya o kadar başarılı oldu ki yapımcı Robert Stigwood, Carr'dan bir sonraki filmi Grease (1978) için de yardım istedi.
- John Travolta'nın anlattığına göre Bee Gees filme en başından beri dahil değildi. Travolta, "Stevie Wonder ve Boz Scaggs eşliğinde dans ediyordum" diye hatırlıyor.
- Norman Wexler'ın senaryosu, Nik Cohn'un yazdığı bir dergi makalesinden uyarlandı. Yıllar sonra Cohn, Brooklyn'deki gençlerin disko çılgınlığının ilk günlerini anlattığı iddia edilen bu hikâyenin tamamen uydurma olduğunu itiraf etti.
- John Travolta, filmi disko modasının retro bir parodisi sandığını söyledi. Arkadaşlarının çoğu disko çılgınlığının 1974-1976 arasında yaşanıp bittiğini düşünüyordu. Travolta, filmin gösterime girmesiyle bu akımın adeta yeniden alevlendiğini belirtti.
- Film müzikleri albümü 20 milyondan fazla kopya sattı ve tarihin en çok satan albümü oldu. Bu rekor altı yıl sonra Michael Jackson'ın "Thriller" albümüyle kırıldı.
- Filmin adı önce, esin kaynağı olan New York Magazine makalesinin başlığıyla aynıydı: "Tribal Rites of the New Saturday Night". Daha sonra Tony ve arkadaşlarının cumartesi geceleri 2001 Odyssey'de buluşmasına atıfla "Saturday Night" olarak kısaltıldı. Bee Gees'in "Night Fever" şarkısı filmin ruhunu daha iyi yansıttığı düşünülünce yönetmen John Badham başlığa "Fever" kelimesini ekledi.
- Film Aralık 1977'de R derecesiyle gösterime girdi. Paramount, film müzikleri satışlarını artırmak için daha geniş kitleye ulaşmak istedi ve filmden altı dakika keserek PG derecesine düşürdü. PG versiyonu 1979'da yayınlandı. VHS'de her iki sürüm de yer alırken DVD'de yalnızca R versiyonu bulunuyor.
- John Travolta, 1978'de Playboy'a verdiği röportajda filmle ilgili duygularını ilk kez paylaştı. Filmin hâlâ güçlü bir etki yaratmasının nedenini şöyle açıkladı: "Çünkü gerçekti. Soğuktu. Düpedüz soğuk bir gerçeklik. Filmi izlerken başımı çevirmek istediğim anlar oldu."
- Robert Stigwood, Bee Gees'ten film müziği istemek için Fransa'ya gittiğinde grup bir konser albümü üzerinde çalışıyordu. Senaryoyu okumayı reddettiler ama "Stayin' Alive", "Night Fever" ve "How Deep Is Your Love?" gibi şarkı isimlerini akıllarında hazır tuttuklarını söylediler. Üç gün sonra demo kayıtları Stigwood'a ulaştı. Set çekimlerinde bu demolarla dans sahneleri koreograflandı. Ancak post prodüksiyonda şarkıların son halleri demolardan daha yavaş tempoda olunca dans sahneleri müzikle uyumsuz hale geldi. Ses editörleri, görüntüyü son müziklerle senkronize etmenin bir yolunu bularak filmi kurtardı.
- Tony ve Stephanie arasındaki bir dans sahnesi, çekimler sırasında hit olan Boz Scaggs'ın "Lowdown" şarkısıyla koreograflandı. Ancak yapımcılar şarkıyı kullanmak için izin istediğinde Scaggs'ın menajerliği bunu reddetti. Bunun üzerine besteci David Shire, dansın temposuna uyacak yeni bir parça besteledi. Bu kararın Scaggs'a yaklaşık 5 milyon dolarlık telif kaybına mal olduğu tahmin ediliyor.
- Film önce R derecesiyle gösterime girdi, 1979'da daha geniş kitleye ulaşmak için PG olarak yeniden yayınlandı ve bu işe yaradı. 2 milyon dolarlık bütçeye karşılık dünya çapında 237 milyon dolar hasılat elde etti.
- Film müzikleri albümü, The Bodyguard (1992) filmine kadar tüm zamanların en çok satan film müziği olarak kaldı.
- 1993'te Pasadena'da bir sinemada gece yarısı gösterimi olarak yeniden canlandırıldı. Başlangıçta yalnızca PG versiyonu mevcuttu, ancak izleyici ilgisi o kadar yoğundu ki Paramount orijinal negatiften yeni bir R versiyonu bastırdı. Bu gece yarısı gösterimleri daha sonra Los Angeles ve New York'a da yayıldı.
- "How Deep Is Your Love"ın kısaltılmamış bir versiyonu arşivlerde saklı duruyor. Bu versiyon, Tony'nin metroya doğru amaçsızca yürüdüğü ve Stephanie'nin evine gittiği sahnede duyuluyor.
- Film, disko döneminin zirvesinde, 14 Aralık 1977'de ABD'de gösterime girdi. İki yıldan kısa bir süre sonra disko modası sona erdi.
- Filmin çalışma başlığı "Saturday Night" idi. Bee Gees'in "Night Fever" şarkısı eklenince filmin adına "Fever" kelimesi eklendi. Bu, bir John Travolta projesinin adının bir şarkı yüzünden değiştiği ikinci olaydı; ilki Welcome Back, Kotter (1975) dizisiydi.
- Senaryoda Bobby C'nin Verrazano Köprüsü'nden düşüşü, filmdekinden çok farklı bir tonda anlatılıyordu. Orijinal metinde Bobby'nin ölümü, çetenin köprüde cesaret gösterisi yaparken yaşadığı kazara bir düşüş olarak geçiyordu. Filmde ise bu düşüşün kaza olup olmadığı belirsiz bırakılarak sahneye çok daha rahatsız edici bir derinlik katıldı. Tony'nin Bobby'yi arayacağına dair diyalog tamamen doğaçlamaydı ve Bobby'nin giydiği büyük beyaz platform ayakkabılar da senaryoda yoktu. Barry Miller, karakteri daha naif, yalnız ve güvensiz biri olarak yeniden yorumladı.
- Yönetmen John Badham, yıllar sonra verdiği bir röportajda Stanley Kubrick'in kendisini arayıp Saturday Night Fever'a hayranlığını dile getirdiğini anlattı. Kubrick, filmdeki disko adının "2001 Odyssey" olmasından da ayrıca keyif aldığını söylemiş.
- David Shire'ın film için bestelediği beş enstrümantal parça daha vardı: "Barracuda Hangout", "Tony and Stephanie", "Near the Brooklyn Bridge", "Death on the Bridge" ve "All Night Train". Ancak bunlardan yalnızca biri jenerikte yer aldı ve hiçbiri resmi olarak yayınlanmadı.
- Norman Wexler'ın ilk senaryo taslağında Bobby C., saldırgan, erken kelleşen ve sorumsuz bir kadın avcısı olarak tanımlanıyordu. John Badham yönetmenliği devralıp Barry Miller rol için düşünülünce, Travolta karakteri Asi Gençlik filmindeki Plato/Jim Stark dinamiğine benzer bir yöne çekmeye karar verdi.
- John Avildsen'ın yönetmenlikten kovulma sebebi, yapımcı Robert Stigwood ve John Travolta ile yaşadığı yaratıcı anlaşmazlıklardı. Avildsen, Tony Manero karakterini daha yumuşak ve Rocky tarzı bir iyi adam yapmak istiyor, Bee Gees müziklerini kullanmayı reddediyor ve filmin karanlık tonunu hafifletmeye çalışıyordu. Avildsen ayrıldıktan sonra bu fikirlerini Slow Dancing In The Big City (1978) filminde denedi, ancak film hem eleştirel hem de ticari bir felaket oldu.
- Yapımcılar başlangıçta Boz Scaggs'ın "Lowdown" şarkısını kullanmayı planlamıştı. Ancak Columbia Records, şarkının Looking for Mr. Goodbar (1977) filminde kullanılacağı gerekçesiyle izin vermedi. İzin verilseydi, albümün devasa satışları sayesinde Scaggs'ın yaklaşık 3 milyon dolar ek telif kazanacağı tahmin ediliyordu.
- Film çoğu ülkede yetişkin sınıflandırması alırken, Fransa, İzlanda, Hindistan, Japonya ve Hollanda'da şaşırtıcı bir şekilde genel izleyici için uygun görüldü.
- Paramount yöneticileri, 1977'de büyük umutlar bağladıkları prestijli filmleri Looking For Mr. Goodbar'ın eleştirmenlerden kötü not alıp gişede çakılması karşısında şaşkına döndü. Buna karşılık, stüdyonun küçümsediği Saturday Night Fever bir anda eleştirel övgü toplayan, Oscar adayı olan ve dünya çapında kültürel bir fenomene dönüşen dev bir gişe başarısı haline geldi.
- Daily Variety'de yayınlanan ilk eleştirilerden birinde film, "kaba, saldırgan, tiz, yüzeysel ve iddialı" olarak nitelendirildi ve gişede başarısız olup kısa sürede sinemalardan kalkacağı öngörüldü.
- Son anda, Donna Pescow'un canlandırdığı Annette'in Verrazano Köprüsü'nden düşmesi ya da Travolta'nın onu son anda kurtarması fikri gündeme geldi. Amaç Tony karakterini daha sempatik göstermekti. Travolta, senaryonun orijinal sonunu savundu ve bu fikir hızla rafa kaldırıldı.
- Harvard mezunu senarist Norman Wexler, 1970'lerin başında Richard Nixon'a suikast tehdidinde bulunmuştu. Wexler, Serpico (1973), Joe (1970) ve Mandingo (1975) gibi dönemin en tartışmalı filmlerine imza atan, 70'ler Hollywood'unun en büyük senaristlerinden biri olarak kabul ediliyordu.
- Filmin bazı VHS sürümlerinde, telif anlaşmazlıkları nedeniyle "Dr. Disco", "Disco Duck" ve "K-Jee" şarkıları jenerik bir disko parçasıyla değiştirildi.
- John Avildsen'ın yönetmen olduğu dönemde Stephanie rolü için Annette O'Toole seçilmişti. O'Toole, role hazırlanmak için Beverly Hills'te bir diskoda John Travolta ile dans etme fırsatı buldu, ancak Avildsen'ın kovulmasıyla projeden ayrıldı.
- Film için yazılan iki şarkı kullanılmadı. Bunlardan biri Bee Gees'in kendi yorumuyla "If I Can't Have You", diğeri ise Samantha Sang'ın seslendirdiği "Emotion"dı. "Emotion" 2001'de Destiny's Child tarafından yeniden kaydedildi ve 11 Eylül saldırıları sonrası radyolarda sıkça çalındı.
- Norman Wexler'ın ilk senaryo taslağından uyarlanan roman versiyonunda Bobby C.'nin gizli bir resim yeteneği vardı; disko dansçılarının kenardan çizimlerini yapıyordu. Bu özellik, Barry Miller'ın karakteri daha hassas yorumlaması nedeniyle filmden çıkarıldı. Rol aslında John Avildsen tarafından Ray Sharkey'e verilmişti, ancak Avildsen kovulunca John Badham rolü Miller'a verdi.
- Bağımsız film yönetmeni Lloyd Kaufman, uzun süredir dostu ve ortağı olan John G. Avildsen projeden ayrılınca yapım asistanlığı görevinden neredeyse vazgeçiyordu.
- Filmin PG versiyonu Mart 1979'da yeniden sinemalara girdi ancak pek başarılı olamadı. Eleştirmenler, stüdyonun daha fazla gişe geliri elde etmek için filmi sansürleyip ruhunu yok ettiğini söyleyerek bu versiyonu acımasızca eleştirdi.
- 1983'te Paramount, Saturday Night Fever'ın devam filmini yayınlamaya hazırlanırken, orijinal senarist Norman Wexler sonuçtan o kadar iğrendi ki Hollywood Reporter ve Daily Variety'de tam sayfa ilan vererek stüdyoyu kınadı ve adının devam filminin yazım jeneriğinden çıkarılmasını talep etti.
- Bee Gees film için neredeyse tüm şarkıları yazdı, ancak kendilerinin kaydetmediği tek şarkı Yvonne Elliman'ın seslendirdiği "If I Can't Have You" oldu.
- Time dergisinin 26 Temmuz 1976 sayısında John Travolta ile bir röportaj yayınlandı. Travolta o sırada Welcome Back, Kotter dizisiyle gençlik idolüydü ve röportajda geleceğinin geçici bir şöhretten öteye geçip geçemeyeceği sorgulanıyordu. Saturday Night Fever'ın yapımına henüz başlanmamıştı ve filmden hiç bahsedilmiyordu.
- 2025 sonbaharında Penguin Random House'dan Margo Donahue'nin "Fever" adlı kitabı yayınlandı. Kitap, filmin yapım sürecini ve stüdyonun filme karşı başlangıçtaki küçümseyici tavrını derinlemesine inceliyor.
- John Avildsen yönetmenken Bobby C. rolü için Ray Sharkey'i, Double J rolü için ise George Memmoli'yi seçmişti.
- John Travolta'nın giydiği beyaz polyester takım elbise, açık artırmada 145.000 dolara satıldı ve ünlü film eleştirmeni Gene Siskel tarafından satın alındı. Siskel, bu filmin en sevdiği yapım olduğunu ve tam 17 kez izlediğini sık sık dile getirirdi.
- Ana akım Hollywood sinemasında 'oral seks' teriminin ilk kez kullanıldığı film budur. John Travolta, daha önce rol aldığı Carrie (1976) filminde de benzer bir sahneyle izleyici karşısına çıkmıştı.
- Tony'nin solo dansının ardından diskonun kapısındaki görevliye Stephanie'nin gelip gelmediğini sorduğu sahnede, arka planda New York dergisinin 'Kabile Hakları: Yeni Cumartesi Gecesi' başlıklı kapağının posteri görülür. Film, Nik Cohn'un bu dergide yayımlanan hikâyesine dayanmaktadır.
- Singapur hükümeti, gençlerin Verrazzano Köprüsü sahnelerini taklit ederek erkekliklerini kanıtlama girişimlerinde bulunmaları ve bunun ölümle sonuçlanan kazalara yol açması nedeniyle Saturday Night Fever'ı yasaklamıştı. Bu olaylar genellikle üst geçitlerde veya altından banliyö trenlerinin geçtiği köprülerde yaşanıyordu.
- Brezilya'nın Rio de Janeiro şehrinde 'maneiro' kelimesi 'havalı' anlamında yaygın olarak kullanılır. Bazıları bu kelimenin filmin baş karakteri Tony Manero'dan geldiğini düşünse de, aslında taşıması veya kullanması kolay şeyler için kullanılan eski bir terimdir ve argo kullanımı tamamen tesadüftür.
- Film, 2010 yılında Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'ne eklendi.
- Nathan Rabin, 2017'de Vanity Fair dergisinde yayımlanan 'Saturday Night Fever'ın Disko Zemininin Altındaki Büyüleyici Karanlık' başlıklı makalesinde filmin neden güncelliğini koruduğunu şöyle açıklıyor: '70'lerin pek çok başyapıtı gibi, toplumun kıyısında hüzünlü ve sefil hayatlar süren dışlanmışların karakter çalışmasıdır. Brooklyn'deki o dönemin umutsuzluğuna ve çaresizliğine dair dokunaklı ve güçlü bir şeyler yakalamıştır. John Travolta'nın Bee Gees'in 'Stayin' Alive' şarkısının ritmiyle caddede kasıla kasıla yürümesiyle sonsuza dek özdeşleştiği için, onu Taxi Driver gibi bir filmden farklı düşünürüz; oysa Saturday Night Fever ondan sadece biraz daha az karamsardır. Tüm o tatlandırıcı, ticari unsurlara rağmen film hâlâ canlandırıcı derecede karanlıktır. Dansın ve müziğin sağladığı tüm keyfe rağmen, Saturday Night Fever özünde dondurucu bir hüzün öyküsüdür. İşte bu yüzden disko öldükten çok sonra bile ayakta kalmayı başarmıştır.'
- Tony'nin yatak odasında Rocky (1976) filminin bir posteri asılıdır; bu film John G. Avildsen tarafından yönetilmiştir. Filmin devamı olan Staying Alive (1983) ise Rocky'nin yıldızı Sylvester Stallone tarafından yazılıp yönetilmiştir. Aslında Avildsen bu filmin ilk yönetmeniydi, ancak çekimler başlamadan hemen önce 'yaratıcı farklılıklar' nedeniyle yapımcı Robert Stigwood tarafından kovuldu ve son dakikada yerine John Badham getirildi. Tony'nin duvarında ayrıca Al Pacino'nun Serpico (1973) filminden bir posteri ve Wonder Woman (1975) kostümüyle Lynda Carter'ın bir posteri bulunur.
- Bu film, kaçınılmaz olarak John Travolta'nın 70'lerdeki diğer büyük müzikali Grease (1978) ile karşılaştırılır. Roger Ebert bu karşılaştırmaya şöyle yanıt vermiştir: 'Grease nostalji için ya da eski Travolta'yı görmek için izlenmeye değer, ancak temel sorunu malzemeyi aptalca bir kamp olarak görmesi: Onu hadım ediyor. Romantizm ve ayrılıklar gençler için ölüm kalım meselesidir ve özsaygı krizi ezici bir yük olabilir. Grease bunu unutmuş gibi. Saturday Night Fever ise unutmamış.'
- Film müzikleri arasında yer alan David Shire imzalı 'Manhattan Skyline', arka plan enstrümantal müziği olarak büyük popülerlik kazandı. Sinema fragmanlarında, tanıtım filmlerinde ve reklamlarda sıkça kullanıldı. Bu parça, Tony'nin Stephanie'yi kahve içmeye davet ettiği sırada onun dans ettiği müziktir.
- Tony'nin hakkında her şeyi bildiği köprü, Brooklyn'i Staten Island'a bağlayan Verrazzano-Narrows Köprüsü'dür.
- Filmde gösterilen yükseltilmiş metro hattı, West End hattı, The French Connection (1971) filmindeki ünlü kovalamaca sahnesinde kullanılan hattın aynısıdır.
- Filmin müziği o kadar karşı konulmaz derecede 'dans edilesi'ydi ki, filmi gösteren birçok sinemanın çalışanları kendilerini lobide dans ederken bulmakla kalmadı, hatta bazıları kendi dans koreografilerini hazırlayıp seyircilerin büyük beğenisine sundu.
- Nadiren yorumlanan ama son derece önemli bir ayrıntı: Bobby C., ölümünün hem gerçek hem de mecazi eşiğinde olduğu an hariç, filmin hiçbir anında dans etmez veya dans etmeye çalışmaz.
- Seyircilerin nadiren fark ettiği, incelikle işlenmiş bir karakter detayı: Bobby C. ile Peder Frank arasında diskoda geçen sahnede, Frank çetenin masasında oturup Tony'nin dansını izlerken kardeşinin yeteneğini onaylatmak istercesine 'Gerçekten harika bir dansçı, değil mi?' diye sorar. Joey ve Double J. coşkuyla onaylarken, Tony'nin becerilerine en çok hayranlık duyması beklenen Bobby tuhaf bir sessizliğe bürünür. Bobby'nin Tony'ye duyduğu kahraman tapınması ilk bakışta göründüğü kadar samimi olmayabilir; nitekim daha sonraki dramatik olaylar bunu doğrulayacaktır.
- Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer alır. Ebert, filmi, sık sık en sevdiği film olduğunu söyleyen uzun süreli ortağı ve dostu Gene Siskel'in ölümünden kısa bir süre sonra listeye ekledi. Ebert, 'Harika Filmler' yazısında Siskel'den, film hakkında söylediklerinden ve onun için ne ifade ettiğinden bahsetti. Filmin listeye eklenmesi, büyük olasılıkla dostunun anısını onurlandırmanın bir yoluydu. Ayrıca Siskel, filmi 17'den fazla kez izlediğini belirtmiş ve 1978'de bir yardım açık artırmasında Travolta'nın giydiği ikonik beyaz takım elbiseyi satın almıştı. 1987'de filmin 10. yılı için verdiği bir röportajda, Saturday Night Fever'ın 'anlatacak bir hikâyesi ve söyleyecek güçlü şeyleri olduğu için önemli bir film olduğunu, başarısının nedeninin disko olmadığını' söylemişti. 1997'de, filmin 20. yılında, Paramount yöneticilerinin 'Fever'ın 1997'de yeniden gösterime girmesi için ticari açıdan daha az uygun olduğunu, çünkü çağdaş izleyiciler tarafından 'tartışmalı ve zor unsurlar' olarak algılanabileceğini' söyleyerek Grease'i sinemalara yeniden getirme kararını alenen kınamıştı.
- Tony ve arkadaşlarının Gus'ı ziyaret ettiği hastane sahnesinde, hastane anons sistemi filmin orijinal yönetmeni olan 'Dr. Avildsen'i anons eder.
- Film, 1970'lerin cesur ve cüretkâr 'Yeni Hollywood' döneminin övülen geleneğine sıkı sıkıya bağlıdır; bu dönemde ticari stüdyo filmlerinin 'mutlu' ya da 'üzücü' sonları değil, çözümsüz, karmaşık ve son derece belirsiz sonları olmasına izin verilirdi.
- Çetenin masum ve şüphelenmeyen kişilere yaptığı 'ölümüne düşme' şakasını oynamak için Annette'le (Donna Pescow) köprüye ilk gidişlerinde, Bobby arabada yalnız başına kalır. Onların maskaralıklarını sabırsızlıkla ve küçümseyerek izlerken birden Tony, Annette, Double J. ve Joey için şaşırtıcı ve gizli bir aşağılama ifade eder, hepsine aptal ve cahil der. Bu, sürekli sergilediği itaatkâr 'lideri takip etme' hayranlığı ve grup uyumu maskesinin tam tersidir. Bobby'nin işkence gören kişiliğinin kasıtlı dış aldatmacaları ilk kez burada ortaya çıkar ve kendi kaderini belirleyecek olan başarısızlığının yaşanacağı bu noktada, gruba ve değerlerine karşı kendini bireyselleştirme ihtiyacını fark etmesi için tek fırsatı olabilirdi. Bu başarısızlık, Tony'nin Bobby'nin trajedisi aracılığıyla yeni bir farkındalık ve bireysellik arayışına girmesini sağlayacaktır.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı En İyi 100 Amerikan Filmi aday listesindeki 400 film arasında yer aldı.
- 12 Haziran 2018'de John Travolta, yaşam boyu başarı ödülü almak üzere Brooklyn'deki Lenny's Pizzeria'ya geri döndü. Tony Manero beyaz takım elbisesini giymiş, pizza yiyor ve ünlü Tony Manero dans pozunu veriyordu.
- Film müziği albümü daha sonra Susam Sokağı (1969) için 'Sesame Street Fever' albümünde parodi edildi; Bert, Ernie ve Cookie Monster Bee Gees gibi poz verirken, Grover da pistte John Travolta gibi poz veriyordu.
- yüzyılın klasik Amerikan filmleri ve özellikle 1970'lerin devrimci 'Yeni Hollywood' döneminin en önemli filmleri üzerine yapılan ciddi eleştirel çalışmaların son yirmi yılında, Saturday Night Fever büyük bir yeniden değerlendirme sürecinden geçti ve önemli bir sanat eseri olarak statüsü yükseldi. Film, sıklıkla Nicholas Ray'in Asi Gençlik (1955), Luis Buñuel'in Los Olvidados (1950), Federico Fellini'nin Aylaklar (1953) ve Karel Reisz'in Cumartesi Gecesi ve Pazar Sabahı (1960) gibi klasiklerle tarihsel ilişki içinde tartışılmaktadır.
- John Travolta bir sahnede 'Attica, Attica' diye bağırır; bu, Al Pacino'nun Köpeklerin Günü (1975) filmine bir göndermedir.
- 11 Eylül 2001'de Dünya Ticaret Merkezi'nde hayatını kaybeden New York polis memuru Moira Ann Smith, filmde figüran olarak yer almıştı. Tony'nin Bobby C.'nin arabasını ödünç aldığı sahnede, bir binaya yaslanmış, üç çocuğun hentbol oynamasını izlerken görülebilir.
- 'Stayin' Alive' şarkısı, film dışında başka bir nedenle daha popülerlik kazandı: Dakikada 104 vuruşluk temposunun, kardiyopulmoner resüsitasyon (CPR) tekniğinde kullanılan göğüs kompresyonlarının doğru hızını öğretmek için ideal olduğu fark edildi ve şarkı, uygulama sırasında zamanlama aracı olarak kullanılmaya başlandı.
- Tony diskoyu her ziyaret ettiğinde bir Bee Gees şarkısıyla dans eder: 'Night Fever', 'You Should Be Dancing', 'More Than A Woman'.
- İki ayrı Verrazzano Köprüsü sahnesinde, incelikle anlamlı iki önemli kamera hareketi vardır: Annette'e yapılan 'ölüm şakası' sonrası çetenin kahkahaları uzakta yankılanırken, kamera köprünün ana kulesinden aşağıdaki suya doğru yavaşça kayar ve henüz yaşanmamış bir trajediyi haber verir. İkinci ve doruk noktasındaki köprü sahnesinde, ölüm gerçeği yaşandıktan sonra, kamera aynı yavaş kaydırmayı ana kuleden suya doğru tekrarlar, ancak bu kez sessizlik içinde; bu, yönetmene özgü kesin ve görsel olarak sembolik bir ayrıntı işlevi görür.
- Tony Manero'nun saatlik ücretinin 2,50 dolardan 4,00 dolara yükselmesi, 2020 yılında 10,55 dolardan 16,87 dolara denk gelmektedir. New York City'de asgari ücret 15,00 dolar, New York eyaletinde ise 12,75 dolardır.
- Tony'nin tercih ettiği alkollü içki '7 and 7' idi (Seagram's 7 Crown viski ile 7-Up karışımı).
- Steven Schneider tarafından derlenen 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer almaktadır.
- Filmdeki büyük kulübün adı '2001 Odyssey'dir; bu isim, ufuk açıcı bilim kurgu filmi 2001: Bir Uzay Destanı'ndan (1968) esinlenmiştir. 1976'da, film henüz yeni sayıldığı için bu isim hâlâ havalı ve fütüristik kabul ediliyordu.
- Bu film, Hollywood'un 30'lardan 60'lara kadar süren uzun müzikal döneminden sonra 'dansikal' evresini başlattı. (Dansikal, şarkı söylemekten çok dansa odaklanan bir müzikal türüdür.) Bu döngüyü Flashdance, Footloose, Breakin', Breakin' 2, Dirty Dancing, Urban Cowboy ve Step Up gibi filmler takip etti. Hollywood sonunda dansikallerden vazgeçip müzikallere geri döndü; bu dönüşüm, 2000'lerin başında High School Musical serisinin popülerleşmesi ve Moulin Rouge'un vizyona girmesiyle gerçekleşti.
- Saturday Night Fever'ın kültürel etkisi o kadar büyüktü ki, film yalnızca iki ay arayla Amerika'nın en ünlü iki haber dergisinin kapağında yer aldı: Time (3 Nisan 1978) ve Newsweek (31 Temmuz 1978).
- Eleştirmen Scott Tobias, Saturday Night Fever'a yapılan ilk saygı duruşlarından birini (1998 yapımı 'That's The Way I Like It') değerlendirirken şöyle yazdı: 'İnsanların anlamakta başarısız olduğu şey, Saturday Night Fever'ın ham, gençlik dolu duygusallığını harekete geçiren motorun disko değil, umutsuzluk olduğudur. Bunu fark etmeden yapılan herhangi bir saygı duruşu, 70'lerin kitsch'ine yapılan bayat bir akından başka bir şey olmaz.'
- Şişede Yıldırımdan Daha Fazlası: Tarihsel ve benzersiz bir sinema olgusu olan Saturday Night Fever, asla tekrarlanamayacak veya eşitlenemeyecek kültürel bir devdi; bu, filmin yaratıcıları için bile geçerliydi. Robert Stigwood, Bee Gees, John Travolta, senarist Norman Wexler ve yönetmen John Badham, orijinal filmin dünya çapında yarattığı şaşırtıcı etkiyi yaratıcı anlamda asla aşamadılar ve bu benzeri görülmemiş sanatsal, eleştirel, popüler ve finansal başarının hemen ardından neredeyse topluca büyük başarısızlıklar ve kamuoyunun küçümsemesiyle karşılaştılar. Stigwood, 1978'deki Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band filminin şok edici felaketi nedeniyle Hollywood'da bir yapımcı olarak devasa gücünü bir daha asla kazanamadı; Bee Gees de bu projeyle lekelenerek, Saturday Night Fever'ın yarattığı türden ezici bir pop-kültürel zeitgeist'ı kışkırtmaya yaklaşan başka bir film müziği, şarkı veya albüm yaratamadı, 1979'daki Spirits Having Flown albümleri bile bunu başaramadı; Travolta, Stigwood'la yaptığı sözleşmenin üçüncü filmi olan 1978 yapımı Anlar ile olağanüstü ve neredeyse kariyerini bitiren bir fiyasko yaşadı ve bir daha asla genç Marlon Brando veya James Dean gibi isimlerle aynı ligde eleştirel olarak değerlendirilmedi; Norman Wexler, sayfalarında bu kadar güçlü ve tavizsiz bir sosyopolitik eleştiri barındıran başka bir başarılı senaryo yazamadı; ve yönetmen John Badham, Fever'ın ardından 1979'da merakla beklenen büyük bütçeli Dracula uyarlamasını çekti (ki o dönemde pek de parlak olmayan eleştirel ve ticari tepkiler aldı) ve 1983'teki WarGames veya 1987'deki Stakeout gibi gişe başarılarına rağmen, bir daha asla sanatsal açıdan cesur ve cüretkâr bir 'auteur' olarak değil, olsa olsa yeterli bir zanaatkâr yönetmen olarak görüldü. Ayrıca, Travolta'nın Tony Manero karakterini yeniden canlandırdığı 1983 yapımı devam filmi Staying Alive, sinema tarihinin en kötü devam filmlerinden biri seçildi.
- Katolik Kilisesi'nin Brooklyn, Bay Ridge'deki İtalyan-Amerikan işçi sınıfı topluluğunun günlük yaşamları üzerindeki güçlü etkisi, Saturday Night Fever'ın hikâyesinde baskın bir rol oynar ve bu etki, filmin en kaygılı karakteri Bobby C.'nin (Barry Miller) kaderini nasıl etkilediğini gösterir. Bobby'nin Katolik kız arkadaşının hamileliği, zorla evlilik ve istenmeyen çocukla ilgili varoluşsal krizi, Tony'nin eski rahip kardeşiyle konuştuğu sahnede en açık halini alır; burada, kürtaj için papalık izni talep etmekle ilgili bir kitap okuduğunu ve 'kafasında fikirler' olduğunu söyler. Kilise'nin kürtajı, doğum kontrolünü ve intiharı günah saydığını bilen Bobby'nin Verrazzano Köprüsü'ndeki pervasız davranışı, trajik bir şekilde asla kaçamayacağına inandığı dini suçluluk ve kınamaya karşı bilinçaltından gelen işkence dolu bir çığlık olarak görülebilir.
- Film, 1970'lerin beklenmedik büyük bir sansasyonu olduğundan, benzer adlı skeç varyete şovu Saturday Night Live (1975) ile sık sık karıştırılmıştır. Bu karışıklık, SNL hakkındaki bazı belgesellerde de kabul edilmiştir. İlginçtir ki, bu filmde rol alan Denny Dillon, SNL'in düzenli oyuncularından biri olmuştur.
- Tony, Bobby C.'nin Verrazzano-Narrows Köprüsü'nden düşerek ölmesinin ardından gün doğumunda Stephanie'nin Manhattan'daki evinin merdivenlerini çıkarken, duvarda Henri Matisse'in 1947 tarihli ünlü kolajı 'İkarus'un bir tablosu asılıdır. İkarus miti, sanat eserinde tasvir edildiği gibi, gökyüzünden aşağıdaki denize ölümcül bir düşüşü içerir.
- Klasik sinemanın çağdaş eserlerindeki yinelenen temaları sınıflandıran bir internet sitesinde, Saturday Night Fever 'Kimlik Çöküşü' başlıklı ana kategorik temalardan biri altında ayrıntılı olarak tartışılır. Kimlik sorularıyla ilgilenen eserlerde, filmin doruk noktası genellikle kahramanın yaşadığı hayatı, toplumdaki rollerini, kurduğu ilişkileri ve varoluşunun gerçekliğini sorguladığı tam bir kriz yaşamasını içerir. Kimlik çöküşü, sorularının ağırlığı dayanılmaz hale geldiğinde ve bulduğu cevaplar benlik duygusuna meydan okuduğunda gerçekleşir. Bu bağlamda film, 20. yüzyılda varoluşçuluğun felsefi ilkelerini tanımlayan Jean-Paul Sartre ve Albert Camus gibi ikonik figürlerin varoluşçu eserlerini güçlü bir şekilde yansıtır.
- 'Tony Manero', ödüllü yönetmen Pablo Larraín'in yönettiği, mükemmel ama iç karartıcı bir Şili filminin adıdır. Filmin kahramanı, Pinochet diktatörlüğünün korkunç yıllarında Saturday Night Fever'ın baş karakteri olduğu sanrısıyla yaşar.
- Haziran 1977'de, Carey v. Population Services International davası, ABD Yüksek Mahkemesi'nin dönüm noktası niteliğinde bir kararıydı; Mahkeme, 16 yaş ve üzeri kişilere reçetesiz doğum kontrol haplarını yalnızca lisanslı eczacıların dağıtmasını zorunlu kılmanın, 16 yaş altındaki küçüklere herhangi bir yetişkin tarafından reçetesiz doğum kontrol hapı dağıtımını yasaklamanın ve lisanslı eczacılar da dahil olmak üzere herkesin doğum kontrol haplarının reklamını yapmasını veya sergilemesini yasaklamanın anayasaya aykırı olduğuna hükmetti. Bu yasal karardan altı ay sonra, Saturday Night Fever, istenmeyen genç hamileliği ve doğum kontrol haplarının kullanımına karşı dini kurumsal caydırma ile kürtaj yasağına dair önemli ölçüde trajik alt hikâyesiyle gösterime girdi.
- Harvard Üniversitesi Film Arşivi'nde 2015 sonbaharında, film tarihçisi Athina Rachel Tsangari tarafından 'Öfkeli ve Daha Öfkeli' başlığı altında derlenen 1970'lerin 'sınır tanımayan sinema eserleri' retrospektifinde Saturday Night Fever, Pier Paolo Pasolini'nin Salò: Sodom'un 120 Günü (1975), Francis Ford Coppola'nın Konuşma (1974), Dušan Makavejev'in WR: Organizmanın Gizemleri (1971) ve Robert Bresson'un Muhtemelen Şeytan (1977) gibi prestijli ve eleştirel olarak kabul görmüş Avrupa sineması başyapıtlarıyla birlikte yer aldı.
- Bobby C., Tony'nin eski rahip kardeşi Frank'e, kız arkadaşının kürtajını kolaylaştırmak için Katolik Kilisesi'nin kendisine kişisel olarak papalık izni verip vermeyeceğini tuhaf bir şekilde sorduğunda, Frank 'Sanmıyorum, Bobby' diyerek utanç ve mahcubiyetle arkasını döner. Saturday Night Fever'ın yazıldığı 1976'da, Yüksek Mahkeme'nin kürtajı yasallaştırma kararı (1973 tarihli Roe v. Wade davası) yalnızca üç yaşındaydı. Haziran 2022'de Yüksek Mahkeme, 50 yıl sonra Roe v. Wade'in anayasal bir hak olarak geçersiz kılınacağını ve kürtajın yasallığını belirleme yetkisinin 50 eyalete bırakılacağını belirtti. Bu durum, Bobby C. ile rahip arasındaki bu sahneye, 45 yılı aşkın bir süre sonra bile olağanüstü derecede güncel bir anlam katıyor.
- Tony, Stephanie'ye Verrazzano-Narrows Köprüsü'nün 1960'ların başındaki orijinal inşaatını anlatırken bir işçinin kirişlerden düşüp betona gömülerek hayatını kaybettiğinden bahsetmesi, filmin yaklaşan trajik sonucunun habercisidir. Daha da incelikli bir düzeyde, bu başka anlamlar da çağrıştırır: Tony'nin kendi sınırlı çevresine 'gömülme' ve kaçış fırsatı bulamama korkusunu yansıtması; ikonik Amerikan anıtlarını inşa eden işçi sınıfı emekçilerinin, onları yönetenler tarafından tarihsel olarak sömürülmesinin miraslarına musallat olmaya devam etmesi. Ayrıca, Bobby C.'nin kıyafetlerinin pudra mavisi rengini köprünün dış cephesindeki gri/mavi boya şemasıyla görsel olarak eşleştirmek ve ilişkilendirmek kasıtlı bir kostüm detayıydı.
- Bobby C.'nin kişisel izolasyon ve toplumsal kapana kısılmışlık hissini hafifletmek için Tony'yle daha fazla konuşmak için yalvardığı, beyaz tuğla bir duvarın yanında durduğu sokak köşesi sahnesinde, duvarda sprey boyayla yazılmış 'Jim. D, 10/31/72' yazısı görülür. Eleştirmenlerin Saturday Night Fever'daki Miller karakterini ve performansını sıklıkla James Dean'li klasik 1955 filmi Asi Gençlik'teki Sal Mineo'nun 'Plato' karakterini çağrıştırıcı veya anımsatıcı olarak tanımladığı düşünüldüğünde, arkasındaki bu tuhaf ve esrarengiz karalama ürkütücüdür. 'Jim. D'nin kolayca 'James Dean'i işaret etmesi ve '10/31' tarihinin ölülerin ruhlarını çağrıştıran bir bayram olan Cadılar Bayramı'nı temsil etmesiyle, sanat departmanının bunu bir tür şifreli sinematik saygı duruşu olarak kasıtlı olarak duvara yazıp yazmadığı ya da Brooklyn, Bay Ridge'in gerçek sokaklarında sahneyi çekerken tamamen tesadüfen orada olup olmadığı bugüne kadar bilinmemektedir.
- 1955 yapımı Asi Gençlik'in sonunda, ikonik bir Amerikan yapısının (Los Angeles'taki Griffith Gözlemevi) merdivenlerinde gece yaşanan trajik bir ölümle doruk noktasına ulaşan sahne, ana karakterin şafak sökerken bireysel olgunlaşmaya doğru büyük bir adım atmasına yol açar. 1977 yapımı Saturday Night Fever'ın sonunda ise, ikonik bir Amerikan yapısının (New York'taki Verrazzano-Narrows Köprüsü) kirişlerinde gece yaşanan trajik bir ölümle doruk noktasına ulaşan sahne, ana karakterin şafak sökerken bireysel olgunlaşmaya doğru büyük bir adım atmasına yol açar.
- Yıllar boyunca çevrimiçi forumlarda, Bobby C.'nin 'hamile kız arkadaşı'nın – bebeğini aldırmak istemeyen katı bir Katolik olan ve 'Pauline' olarak anılan ancak film boyunca hiç görünmeyen veya sesi duyulmayan kişinin – gerçekten var olup olmadığı ya da Bobby'nin hayal gücünün bir ürünü olup olmadığı konusunda pek çok spekülasyon yapılmıştır. Bobby C. karakterinin, Katolik Kilisesi'nin kurumsallaşmış kurallarına karşı bilinçaltından gelen ıstıraplı bir protestoyu ifade etmek için dikkat çekme aracı olarak hayali ve baskıcı bir kadın figürü icat etmiş olabileceği teorisi ortaya atılabilir; bu, kendi ailesi içindeki görünmez dini baskının kurbanı olmanın bir dışavurumu olabilir. 'Pauline' adı, muhtemelen Kilise'nin ve tüm yerleşik ilke ve yasalarının temelini atan tartışmalı figür Havari Pavlus'u temsil eden 'Pavlus Hristiyanlığı' veya 'Paulinizm'e sembolik bir göndermedir. Pauline'in gerçek bir karakter olduğuna inanılırsa, o, disko dünyasının yaygın bir figürüydü: cinsel açıdan en güvensiz ve yalnız erkeği kolay cinsel ulaşılabilirlik ve duygusal manipülasyon yoluyla evlilik güvencesine çekmeye hevesli 'koca avcıları' olarak bilinen yırtıcı genç kadınlar. Bu varsayımsal senaryoda, her iki tarafın da doğum kontrolü kullanmaması da önemli bir rol oynamış olabilir: Kilise'nin doğum kontrol haplarının 'doğası gereği ahlaksızlığı' konusundaki geleneksel tutumu, kürtajın kınanmasıyla birlikte teolojik bir sabit olarak kararlılıkla korunmuştur.
- Bobby C.'nin ölümünün ardından şehre doğru amaçsız yolculuğunda metro vagonunda duygusal olarak donup kalmış Tony'nin üzerinde ve bitişiğinde yükselen içki reklamında, suçlayıcı gibi görünen iki kelime okunur: 'Tadına bak'.
- Tony ve Stephanie, romantik flörtlerinin başlangıcında kafede Shakespeare'in gençlik trajedisi Romeo ve Juliet'i tartışırken, Norman Wexler'in senaryosu Saturday Night Fever'ın sonucunda ve temalarında içkin olan gençlik trajedisine önemli bir gönderme yapmaktadır.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008