Senso
"Günahkâr Gönüller", 1866 yılında Avusturya işgalinin son günlerinde Venedik'te işgalcilere karşı tepkilerin dorukta olduğu bir zamanda, direnişin başındaki Kont Ussoni'nin evli yeğeni Kontes Livia Serpieri'nin Avusturyalı Teğmen Franz Mahler'le yaşadığı yasak aşkı anlatır. Visconti romandan farklı olarak filminde bu aşkı biraz daha geri plana iterek savaşı ve direnişi öne çıkarmıştır. Ayrıca Visconti teğmenin romandaki Remigio Ruz olan adını filmde büyük besteci Gustav Mahler'e olan hayranlığından dolayı Franz Mahler yapmıştır. Çöküşü ve çürüyüşü yücelten, bunu yaparken de zerafetle ustaca harmanlayan bu destansı film başta İtalya olmak üzere birçok ülkede sansüre takılmıştı. Film 1968'de ABD'de kesilerek gösterilebildi. "The Wanton Contessa" adlı bu İngilizce versiyonun bazı diyalogları Tennessee Williams ve Paul Bowles tarafından yeniden yazılmıştır.
Senso hakkında 78 bilgi
78 bilgi gösteriliyor.
- Film, Venedik opera binası La Fenice'de açılıyor. 1996 yılında kundaklama sonucu yıkılan film, 2003 yılında yeniden açıldı. Yeniden inşa edilirken bu filmin büyütülmüş kareleri referans olarak kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Luchino Visconti, o gün herhangi bir çekim yapılıp yapılmayacağına bakılmaksızın, her sabah her sete taze kesilmiş çiçekler konulmasında ısrar etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marlon Brando, Luchino Visconti'yi test etmek için Roma'ya uçtu ancak yapımcılar onun verilen paraya değeceğine ikna olmadılar ve Visconti'yi onun yerine Farley Granger'ı işe almaya ikna ettiler.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean Renoir, İtalyan hükümeti tarafından kesilen bazı sahneleri restore eden Fransızca dublajlı versiyonu denetledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Luchino Visconti başlangıçta filmde Marlon Brando ve Ingrid Bergman'ın rol almasını istiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Görüntü yönetmeni G. R. Aldo yapım sırasında öldü ve yerine Robert Krasker geçti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İtalya Krallığı ile Avusturya İmparatorluğu arasında Haziran ve Ağustos 1866 arasında gerçekleşen Üçüncü İtalyan Bağımsızlık Savaşı sırasında geçiyor. Çatışma, Avusturya-Prusya Savaşı'na paraleldi ve Avusturya'nın, daha sonra bir halk oylaması sonrasında İtalya tarafından ilhak edilen Venedik bölgesini (bugünkü Veneto, Friuli ve Quadrilatero'nun son kalıntısı olan Mantua şehri) Fransa'ya teslim etmesiyle sonuçlandı. İtalya'nın bu zengin ve kalabalık bölgeyi satın alması, İtalya'nın Birleşmesi ("Risorgimento") yolunda büyük bir adımı temsil ediyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Daha sonra kendi başlarına başarılı film ve tiyatro yönetmenleri olacak olan Franco Zeffirelli ve Francesco Rosi, filmde Luchino Visconti'nin asistanları olarak çalıştılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Farley Granger İtalyanca bilmediğinden, post prodüksiyonda diyaloğuna Enrico Maria Salerno tarafından seslendirme yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Resmin Luchino Visconti'nin niyetine göre restorasyonunu ve yeniden yayınlanmasını o kadar teşvik eden Martin Scorsese'nin en sevdiği filmlerden biri, böylece restorasyonun masraflarını Scorsese'nin Film Vakfı ödedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlık, "Senso", İtalyanca'da "sense," "feeling,"veya"lust." anlamına gelir. Siyasi inançlarına rağmen Livia'nın yakışıklı bir teğmenle olan ilişkisini düşünürken yaşadığı hazzı ifade eder.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Senso'nun ABD'de, New York'un Chelsea semtindeki repertuar Elgin Tiyatrosu'nda dokuz gün gibi çok sınırlı bir yayınla, 1968'de, yarım saat kısaltılmış, dublajlı, uygun Technicolor stoğu yerine kalitesiz De Luxe ve Technirama yerine CinemaScope'ta basılan İngilizce versiyonuyla gösterime girmesi gerçekleşti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İflas Eden Lux Films.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Farley Granger'ın Alida Valli ile olan sahneleri İngilizce çekileceğinden, Luchino Visconti Tennessee Williams (sahnede çalışmalarını yönettiği) ve Paul Bowles'u onlar için İngilizce diyaloglar yazmaları için görevlendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Teğmen Franz Mahler'in Kontes Livia Serpieri'ye okuduğu şiir Heinrich Heine'nin "Lyrisches Intermezzo" (1823) adlı eserindendir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Roger Ebert'in "Great Movies" listesinde yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Luchino Visconti'nin ilk renkli filmiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İtalya-Avusturya birleşme savaşının Veneto'yu ve Friuli-Venezia Giulia'nın çoğunun, bir yanda Avusturya, diğer yanda Prusya ve İtalya arasındaki Yedi Hafta Savaşı'ndan sonra İtalya'ya birleştirildiği yıl olan 1866'da İtalya'da geçiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İtalyan film eleştirmenleri tarafından öfkeyle karşılandı. Bu, ironik bir şekilde Luchino Visconti'nin ufuk açıcı Ossessione (1943) filminin başlattığı Neorealismo'ya bir ihanet olarak görülüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İronik bir şekilde, Alida Valli, Avusturya imparatorluğu ile anlaşmazlık içinde olan bir İtalyan kontesini canlandırsa da, kendisi Avusturya soylularının soyundan geliyordu ve "Freiin von Marckenstein-Frauenberg." unvanını taşıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta Luchino Visconti, Ingrid Bergman'ı başrolde oynamayı umuyordu. Ancak Bergman daha sonra başka yönetmenlerle çalışmasına izin vermeyen İtalyan yönetmen Roberto Rossellini ile evlendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Farley Granger'a göre dokuz ay süren üç aylık bir çekim için işe alınmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kontes Livia Serpieri ile General Hauptmann'ın eşi arasındaki konuşmada da belirtildiği gibi Horatii ve Curiatii, krallık dönemine ait antik Roma efsanesindeki figürlerdir. Horatii, Tullus Hostilius'un hükümdarlığı döneminde yaşayan üçüz savaşçılardı. Curiatii'lerle destansı çatışmalarının ve kız kardeşlerinin savaştan sağ kalan tek kişi olan Publius tarafından öldürülmesinin anlatımları, bu hikayeyi "Ab urbe condita"'inin ilk kitabında anlatan Livy'nin yazılarında yer alıyor. Roma kralı Tullus Hostilius'un komşu şehir Alba Longa ile yaptığı savaş sırasında, orduları arasında maliyetli bir savaşa girmenin Etrüsk istilasına kapıyı açık bırakacağı konusunda anlaşmaya varıldı. Sabine diktatörü Mettius Fufetius, Tullus Hostilius'a, çatışmanın Romalı Horatii üçüzleri ile onların Curiatii olarak bilinen Arnavut muadilleri arasında ölümüne bir mücadele yoluyla çözülmesi gerektiğini söyledi. Savaş alanında, iki ordu ve vatandaşlarının gözleri önünde, saflar arasında karşılaştılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tennessee Williams ve Truman Capote çekimleri ziyaret etti ve o zamandan beri her iki yazarın da senaryoya kaynak göstermeden katkıda bulunduğuna dair söylentiler ortalıkta dolaştı. (NOT: Williams başlıklarda diyalog işbirlikçisi olarak listelenmiştir).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, Venedik'in ünlü opera binası La Fenice'de açılıyor. 1996'da kundaklanarak yok olan bu tarihi mekân, 2003'te yeniden kapılarını açtı. Restorasyon sırasında, filmin büyütülmüş kareleri referans olarak kullanıldı.
- Farley Granger, çekimlerin sonuna doğru yönetmen Luchino Visconti ile onarılmaz bir tartışma yaşadı; filmi bırakıp ABD'ye döndü. Visconti, Granger'ın karakterini son sahnelerde bir dublörle tamamladı. Dublöre sürekli ellerini yüzünün önünde tutması söylendi ve yüzü duvara dönük şekilde sahneden çıkarıldı. Bu anekdot, Francesco Maselli'nin kişisel anılarından oluşan etkileyici filmi Frammenti di Novecento'da (2005) anlatılır.
- Luchino Visconti, o gün çekim olsun ya da olmasın, her sabah setlere taze kesme çiçekler konulmasında ısrar ederdi. Bu titizlik, onun görsel atmosfere verdiği önemi yansıtır.
- Görüntü yönetmeni G.R. Aldo, yapım sırasında hayatını kaybetti ve yerine Robert Krasker getirildi. Bu ani değişiklik, filmin görsel dilinde belirgin bir kırılmaya yol açtı.
- Serpieri ailesinin savaştan kaçmak için sığındığı görkemli ata yadigârı malikâne, Vicenza yakınlarındaki Palladyan tarzı Villa Godi Malinverni'dir. Yapı, filme aristokratik bir melankoli katar.
- Franco Zeffirelli ve Francesco Rosi, ileride kendi başlarına usta birer sinema ve tiyatro yönetmeni olacak bu iki isim, filmde Luchino Visconti'nin asistanı olarak çalıştı. Bu deneyim, onların sanatsal gelişiminde önemli bir basamak oldu.
- Bu film, Luchino Visconti'nin ilk renkli sinema eseridir. Yönetmen, renk paletini dönemin ruhunu ve karakterlerin iç dünyasını yansıtmak için ustalıkla kullandı.
- Farley Granger'ın anlattığına göre, üç aylık bir çekim için anlaşmıştı ancak yapım tam dokuz ay sürdü. Bu uzama, oyuncunun sabrını zorlayan ve yönetmenle arasının açılmasına neden olan etkenlerden biriydi.
- Marlon Brando, Luchino Visconti'nin yönettiği Senso için Roma'ya gidip deneme çekimine katıldı. Ancak yapımcılar, Brando'nun talep ettiği ücretin bütçeyi aşacağını düşünerek Visconti'yi ikna etti ve başrol Farley Granger'a verildi.
- Luchino Visconti'nin film için asıl hayali, başrollerde Marlon Brando ve Ingrid Bergman'ı bir araya getirmekti. Fakat çeşitli engeller nedeniyle bu ikili projede buluşamadı.
- Farley Granger İtalyanca bilmediği için, çekimler sonrası yapılan dublajda seslendirmesini Enrico Maria Salerno üstlendi. Böylece Granger'ın performansı İtalyanca izleyiciye doğal bir şekilde ulaştı.
- Alida Valli ile Farley Granger'ın sahneleri İngilizce çekileceği için, Visconti diyalogları yazmaları amacıyla Tennessee Williams ve Paul Bowles'ı görevlendirdi. Williams'ın oyunlarını daha önce sahneleyen Visconti, bu iki yazarın kalemine güveniyordu.
- Filmde Avusturya İmparatorluğu'na karşı mücadele eden bir İtalyan kontesini canlandıran Alida Valli'nin, ironik biçimde Avusturya soylu bir aileden geldiği ve 'Freiin von Marckenstein-Frauenberg' unvanını taşıdığı biliniyor.
- Visconti başrol için ilk tercihini Ingrid Bergman'dan yana kullanmıştı. Ne var ki Bergman o dönem İtalyan yönetmen Roberto Rossellini ile evliydi ve Rossellini, eşinin başka yönetmenlerle çalışmasına izin vermiyordu.
- Senso, Luchino Visconti'nin bir Amerikalı oyuncuyla (Farley Granger) başrolde çalıştığı ilk yapım olma özelliğini taşıyor. Bu deneyim, Visconti'nin uluslararası oyuncu kadrolarına yönelişinin başlangıcı sayılır.
- Kontes Livia Serpieri rolü için Visconti'nin aklındaki ilk isim aslında Maria Callas'tı. Ancak ünlü sopranonun yoğun programı filme zaman ayırmasına engel oldu.
- Mimmo Palmara'nın bu filmle sinemaya adım attığı sanılsa da, aslında Senso onun beşinci film deneyimiydi. Bu yanlış bilgi uzun süre kaynaklarda yer aldı.
- Tab Hunter, otobiyografisinde arkadaşı Richard Clayton'ın menajerine, Visconti'nin kendisini Alida Valli'nin karşısında başrolde oynatmak istediğini ilettiğini ancak menajerinin yabancı filmleri zaman kaybı olarak görüp bu fırsatı kendisine hiç söylemediğini anlatır. Hunter bu kaçan rolü tam on yıl sonra öğrenebilmiştir.
- Jean Renoir, filmin Fransızca dublajlı versiyonunun yönetmenliğini üstlendi ve İtalyan hükümetinin kestiği bazı sahneleri yeniden ekledi.
- Martin Scorsese'nin en sevdiği filmlerden biri olan Senso, onun teşvikiyle Luchino Visconti'nin asıl niyetine uygun şekilde restore edildi; restorasyon masraflarını Scorsese'nin Film Vakfı karşıladı.
- İtalyan sansür kurulu, Visconti'nin orijinal finalini İtalyan ordusuna hakaret sayarak değiştirtti; sahnede askerler perişan haldeki kadın kahramana kötü davranıyordu.
- Film, Lux Films şirketini iflasa sürükledi.
- Visconti, Senso'nun temel fikrinin, 'aşırı ağlamaktan yüzü ıslanmış, sevgilisinin hakaretlerine katlanan siyahlar içindeki bir kadının sürekli hayali'nden doğduğunu söylemiştir.
- İtalyan eleştirmenler filmi öfkeyle karşıladı; ironik biçimde, Visconti'nin öncülük ettiği Yeni Gerçekçilik akımına ihanet olarak görüldü.
- Senso, ABD'de ancak 1968'de, yarım saat kısaltılmış, İngilizce dublajlı, düşük kaliteli De Luxe baskıyla ve CinemaScope formatında, sadece New York'taki Elgin Theater'da dokuz günlük sınırlı bir gösterimle izleyiciyle buluşabildi.
- Film, Livia'nın öyküsünü geri plana iterken savaşa daha çok yer verir ve onun milliyetçi kuzeni Roberto Ussoni'nin Avusturyalılara karşı isyanını yeni bir yan olay olarak ekler; Livia'nın sevgilisine verdiği para partizanların katledilmesine yol açar, bu bölüm Camillo Boito'nun özgün hikâyesinde yoktur. Visconti kaynaktan o kadar uzaklaştı ki, bir ara filmin adını doruk noktasındaki büyük muharebeden esinlenerek Custoza koymayı düşündü, ancak yasal nedenlerle buna izin verilmedi.
- Çekimler sırasında Tennessee Williams ve Truman Capote seti ziyaret etti; o günden beri her iki yazarın da senaryoya katkıda bulunduğu ancak jenerikte yer almadığı söylentileri dolaşır. (Not: Williams diyalog işbirliği olarak jenerikte geçer).
- Filmin bir opera sahnesinde geçen açılış sekansı, kahramanların yüzme havuzunda tanıştığı Boito'nun novellasında yer almaz.
- Novella, Kontes Livia'nın birinci tekil şahıs ağzından yazdığı özel bir günlük biçimindedir (Livia filmdeki gibi Venedikli değil, Trentoludur); günümüzde onu sürekli reddettiği avukat Gino tarafından ara sıra kur yapılır. Anlatı, 16 yıl arayla (1865) geçen bu yan olay ile ana olay arasında gidip gelir; Visconti günlük yan olayını ve Gino karakterini tamamen çıkararak ana olaya odaklanmıştır.
- Tinto Brass, novellayı okuduktan ve Visconti'nin oldukça serbest uyarlamasını yetersiz bulduktan sonra, 2002 yılında özgün kaynağı Senso '45 (uluslararası gösterimde Black Angel adıyla) olarak yeniden uyarladı.
- Film, 1866 Haziran-Ağustos ayları arasında İtalya Krallığı ile Avusturya İmparatorluğu arasında yaşanan Üçüncü İtalyan Bağımsızlık Savaşı sırasında geçiyor. Avusturya-Prusya Savaşı'na paralel ilerleyen bu çatışma sonucunda Avusturya, Venedik bölgesini (bugünkü Veneto, Friuli ve Mantova şehri) Fransa'ya bırakmak zorunda kaldı; bölge daha sonra yapılan bir plebisitle İtalya'ya katıldı. İtalya'nın bu zengin ve kalabalık toprakları kazanması, 'Risorgimento' olarak bilinen İtalyan Birliği sürecinde önemli bir adım oldu.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde kendine yer bulmuş bir yapım.
- İtalyanca 'Senso' kelimesi 'duyu', 'his' veya 'şehvet' anlamlarına gelir. Filmde bu başlık, Livia'nın politik inançlarına rağmen yakışıklı bir teğmenle yaşadığı ilişkiyi düşünürken hissettiği hazzı ima eder.
- Franz Mahler karakteri, orijinal novellada Remigio Ruz adını taşır. Luchino Visconti, en sevdiği bestecilerden Gustav Mahler'e saygı duruşu olarak bu ismi değiştirdi; Mahler'in müziği daha sonra Visconti'nin 'Venedik'te Ölüm' (1971) filminde de kullanılacaktı.
- Roger Ebert'in ifadesiyle Senso, 'bir opera binasında başlar ve bir bakıma oradan hiç ayrılmaz.'
- Film, Il trovatore operasının III. Perde, 2. Sahne'sindeki 'L'onda de'suoni mistici' ('Kutsal sesin saf dalgası') aryasıyla açılır. Bu sahnede Manrico ve Leonora evlilik hazırlığı yaparken, di Luna ile savaşın yaklaşması ve Manrico'nun kuvvetlerinin sayıca az olması Leonora'yı korkutur; Manrico ise ölüm karşısında bile aşkını vurgular.
- Luchino Visconti, Senso'yu 'İtalyan operasının gerçek özüyle dolu romantik bir film' olarak tanımlamıştır.
- Teğmen Franz Mahler'in Kontes Livia Serpieri'ye okuduğu şiir, Heinrich Heine'nin 1823 tarihli 'Lyrisches Intermezzo' adlı eserinden alınmıştır.
- Film, Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' listesinde yer alıyor.
- Hikâye, İtalya-Avusturya birleşme savaşının yaşandığı 1866 İtalya'sında geçiyor. Bu savaş, Avusturya'nın Prusya ve İtalya'ya karşı mücadele ettiği Yedi Hafta Savaşı'nın ardından Veneto ve Friuli-Venezia Giulia'nın büyük bölümünün İtalya'ya katılmasıyla sonuçlanmıştı.
- Kontes Livia Serpieri ile General Hauptmann'ın eşi arasındaki konuşmada adı geçen Horatiuslar ve Curiatiuslar, antik Roma'nın krallık dönemine ait efsanevi figürlerdir. Horatiuslar, Tullus Hostilius döneminde yaşamış üçüz savaşçılardı; Curiatiuslarla destansı çarpışmaları ve hayatta kalan tek kişi Publius'un kız kardeşini öldürmesi, Livius'un 'Ab urbe condita' eserinin ilk kitabında anlatılır. Roma kralı Tullus Hostilius'un komşu şehir Alba Longa ile savaşında, ordular arasında maliyetli bir savaşın Etrüsk istilasına kapı açacağı düşünülerek, Sabin diktatör Mettius Fufetius'un önerisiyle çatışmanın Horatius ve Curiatius üçüzleri arasında ölümüne bir düelloyla çözülmesi kararlaştırılır.
- Martin Scorsese'nin 'Film Hakkında Bir Şeyler Bilmek İçin Görmeniz Gereken 85 Film' listesinde yer alır. Scorsese filmi, 'Visconti'den olağanüstü bir film, bir başka Yeni Gerçekçi başyapıt' olarak nitelendirmiştir.
- Film, Venedik'teki La Fenice opera binasında, 15. yüzyıl İspanya'sında bir iç savaş sırasında geçen 'Il trovatore' operasının bir temsiliyle başlar. Manrico'nun 'Di quella pira' ('O ateşten') aryasının sonunda, İtalyan milliyetçilerinin tiyatrodaki Avusturya işgal birliklerine karşı protestosuyla opera kesintiye uğrar.
- André Bazin, Senso eleştirisinde şöyle der: 'Visconti, bu muhteşem, güzelce kompoze edilmiş, neredeyse pitoresk dekora bir belgeselin titizliğini ve en önemlisi göze batmazlığını dayatmaya çalışıyor.'
- Kontes Livia Serpieri ile Teğmen Franz Mahler'in buluştuğu sahneye, Il trovatore operasının IV. Perde, 1. Sahne'sindeki 'D'amor sull'ali rosee' ('Aşkın pembe kanatlarında') aryası eşlik eder. Bu sahnede Manrico, Azucena'yı kurtarmayı başaramamış ve kendisi de hapsedilmiştir; Leonora ise di Luna'ya merhamet için yalvararak sevgilisinin yerine kendini feda etmeye çalışır.
- Kontun Livia'yı hemen takip ettiği sahnede, Anton Bruckner'in 7. Senfonisi'nin (1885) ilk bölümünden parçalar diyejetik olmayan bir şekilde duyulur. Franz'ın Livia'ya okuduğu Heinrich Heine şiiri gibi, Bruckner senfonisi de Livia'nın Avusturyalıları Venedik'ten kovmaya adadığı anda onun İtalyan kimliğini yutan Avusturya-Alman kültürünün işaretlerinden biri haline gelir. Filmin sonuna doğru, Livia Verona'da Franz'la buluşmak üzere şafak vakti villasından ayrılırken, arabada ileri geri sallanırken Bruckner'in senfonisi film müziğinde yeniden yükselir.
- Bu film, Criterion Collection'ın 556 numaralı omurgasını oluşturur.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008