Stand by Me: İlginç Bilgiler
Stephen King'in küçük bir romanından uyarlanan bu filmde, yazar (Richard Dreyfuss) kendi ve üç diğer arkadaşının yaşadığı macerayı ve kahramanlıklarını anlatıyor. Bu çocuklar, 1950'lerde Oregon ormanlığında kayıp bir çocuğun cesedini aramaya koyulurlar. Yol boyunca daha da yakınlaşan çocuklar birbirleri hakkında da çok şey keşfederler...
Stand by Me hakkında 114 bilgi
114 bilgi gösteriliyor.
- Yönetmen Rob Reiner, filmi Stephen King için gösterdikten sonra King'in gözle görülür şekilde titrediğini ve konuşmadığını fark etti. Odadan çıktı ve döndüğünde Reiner'e filmin şimdiye kadar gördüğü en iyi uyarlama olduğunu söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kiefer Sutherland bir röportajında filmin çekildiği mekanlardan birinde Rönesans Fuarı düzenlendiğini ve oyuncuların ve ekibin katılarak kurabiye satın aldığını iddia etti. Ne yazık ki kurabiyelerin içine esrar konulduğu ortaya çıktı ve iki saat sonra ekip Jerry O'Connell'ı parkta bir yerde sarhoş ve ağlarken buldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Chris'in yıkıldığı kamp ateşi sahnesinde Rob Reiner, River Phoenix'in daha iyisini yapabileceğinden emindi. Kendi hayatında bir yetişkinin onu hayal kırıklığına uğrattığı bir anı düşünmesini ve bunu sahnede kullanmasını istedi, Phoenix de bunu yaptı. Üzgün ve ağlayarak daha sonra yönetmen tarafından teselli edilmek zorunda kaldı. Phoenix'in egzersizinin sonucu, son kesimde sona eren sahne oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ray Brower karakteri (ceset), "Lardass" turta yeme yarışması sahnesinde canlı ve sağlıklı görünüyor. İkizlerin arkasında dururken görülebilir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Stephen King'in DVD'nin özel özellikler bölümünde yaptığı bir röportajda, kısa romanından alınan sülüklerle ilgili sahnenin aslında çocukken başına geldiğini ortaya koyuyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gordie ve Vern'in trenin altında ezileceği sahneyi çekerken Wil Wheaton ve Jerry O'Connell yeterince korkmuş görünmüyorlardı. Hayal kırıklığı içinde, yönetmen Rob Reiner onlara ağlamaya başladıkları noktaya kadar bağırdı ve işte o zaman sahneyi çekebildiler. Filmde sadece Vern ağlıyor ve Gordie korkuyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rob Reiner bunu şimdiye kadar yaptığı en iyi film olarak değerlendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başrol oyuncularının Ray Brower'ı (Kent W. Luttrell) kamera karşısında tanıtıncaya kadar görmelerine izin verilmedi; bu yöntem dört oğlanı huzursuz etmek ve mümkün olan en iyi tepkiyi almak için kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gordie ve Vern'in hemen arkalarında trenle kameraya doğru koştuğu çekimde tren aslında sehpanın en ucundaydı ve iki oyuncu da karşı uçtaydı. Ekip, telefoto ucunda çekildiğinde görüntüyü trenin hemen arkalarındaymış gibi görünmesini sağlayacak kadar sıkıştıran 600 mm'lik uzun odaklı bir lens kullandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jerry O'Connell, "Variety"ticari yayınında bu filmin 2016 yılındaki sözlü tarihi sırasında, Rebecca Romijn'le (daha sonra karısı olacak) aylarca birlikte olduktan sonra onun çocukluğunda filmin sadık bir hayranı olduğunu öğrendiğini (ve ona bunu söyleyen kişi olmadığını) söyledi. O'Connell şunları söyledi:"Güzel bir model olan Rebecca Romijn ile evliyim. O benim seviyemin çok dışında, benim seviyemin milyonlarca katı. Çıkmaya başladıktan yaklaşık üç ay sonra eşim Berkeley'den ve ben onun lise arkadaşlarıyla buluşmak için oraya gittim. Biraz sarhoş olduk ve onun lisedeki en iyi arkadaşı bana şöyle dedi: 'Biliyorsunuz, "Stand by Me" Rebecca'nın tüm zamanların en sevdiği filmi. Biliyorsunuz onun odasının her yerinde bunun posterleri vardı. Yukarı'. Bunu bana hiç söylemedi."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yönetmen Rob Reiner, "The Writer," rolünü seçerken önce David Dukes'u seçti, ardından diğerlerinin yanı sıra Michael McKean'a gitti ve sonunda lise arkadaşı Richard Dreyfuss'a karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yönetmen Rob Reiner'in (Kaliforniya'da sigara karşıtı yasalar için kampanya yürüten, sigara içmeyen tutkulu bir kişi) ısrarı üzerine, çocukların içtiği sigaralar marul yapraklarından yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Roman ve film Castle Rock kasabasında (sırasıyla Maine ve ardından Oregon) geçiyor. Castle Rock, Rob Reiner'ın yapım şirketinin adı oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gordie ve Chris'in hurdalıkta birbirleriyle yarıştığı sahnede Wil Wheaton, River Phoenix'ten daha hızlı koşabilirdi ancak Wheaton'ın karakterinin kaybetmesi gerekiyordu. Wheaton, Phoenix'in karakterinin kazanması için yavaş koşarken hızlı koşu taklidi yapmak zorundaydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- DVD belgeselindeki Wil Wheaton'a göre, Vern'in (Jerry O'Connell) kulüp binasına giden "secret knock"'u hatırlayamadığı sahne, çekildiği gün Wheaton, River Phoenix ve Corey Feldman tarafından Vern'i daha zavallı göstermenin başka bir yolu olarak düşünülmüştü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Columbia Pictures, orijinal başlık olan "The Body"'un yanıltıcı olmasından endişe ederek filmi "Stand by Me"olarak yeniden adlandırdı. Senarist Raynold Gideon'a göre,"… kulağa ya bir seks filmi, bir vücut geliştirme filmi ya da başka bir Stephen King korku filmi gibi geliyordu. Rob Reiner, 'Stand by Me'yi (Ben E. King şarkısından sonra) ortaya attı ve en az popüler olan seçenek oldu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Stephen King'in çoğu öyküsünde olduğu gibi bu öykü de aslında yazdığı diğer kitaplarla bağlantılar içeriyordu. Ace Merrill daha sonra Needful Things (1993) kitabında yeniden yer aldı, ancak filmde yer almadı. Köpek Chopper Cujo (1983) ile karşılaştırılır. Karakterler The Shawshank Redemption'dan (1994) Shawshank Hapishanesi'ne aşinadır. Teddy Duchamp'tan ilk kez King'in, Carrie'nin bir zamanlar çalıştığı benzin istasyonunu yok ettiği ilk kitabı Carrie'de (1976) bahsedilmişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin başarısı, filmde kullanılan isme ilham veren ve film müziğinde yer alan Ben E. King şarkısına olan ilginin yeniden canlanmasına neden oldu. Şarkının King'in versiyonu ilk olarak 1961'de yayınlandı ve filmin çekildiği sırada yeniden yayınlandı. Yeniden sürüm, 1986 sonbaharında 9. sıraya yükselerek İlk On'a ulaşacaktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Corey Feldman ve yönetmen Rob Reiner, Teddy Duchamp için olanı seçmeden önce 30 farklı kahkahayı test etti. Kahkaha Stephen King'in hikayesinde anlatılana benziyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Michael Jackson'dan film için Ben E. King'in şarkısı "Stand by Me"'nin cover'ını yapması istendi; Rob Reiner sonunda orijinal versiyonun filme daha uygun olduğunu düşündü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Şehir efsanesinin aksine sülükler sahteydi. Çocukların ciltlerinde tahriş edici bulduğu kauçuk çimentoyla yapıştırılmış lateks kalıplanmışlardı ve kırmızı lekeler kırmızı makyajla yapılmıştı. Wil Wheaton, 2000 yılındaki bir röportajında, kanı simüle etmek için içine karıştırılan kırmızı renkli inatçı çimentonun, bulaşıcı bir cilt hastalığına benzediği için o günkü çekimlerden sonra Hydro Tube su kaydırağına girmelerine izin verilmemesine neden olduğunu anlattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gordie ve Vern'in tren tarafından ezilmek üzere olduğu sahneyi çekerken Wil Wheaton ve Jerry O'Connell yeterince korkmuş görünmüyordu. Sinirlenen yönetmen Rob Reiner, ağlamaya başlayana kadar onlara bağırdı ve sahne ancak o zaman çekilebildi. Filmde sadece Vern ağlıyor, Gordie ise korkmuş görünüyor.
- Çocukların içine düştüğü gölet yapay bir havuzdu çünkü ekip onların 'güvende ve emniyette' olmasını istiyordu ve gerçek bir gölete koymak istememişti, içinde ne olduğunu bilmiyorlardı. Ancak Corey Feldman bir röportajında işin komik tarafının, havuzun haziran başında inşa edilip gömüldüğünü ve suyla doldurulduğunu, sahneyi çekme zamanı geldiğinde ise ağustos sonu olduğunu söyledi. Yani üç ay boyunca ormanda beklemişti ve yine içinde ne olduğunu bilmiyorlardı.
- Yönetmen Rob Reiner'ın (Kaliforniya'da sigara karşıtı yasalar için kampanya yürüten hevesli bir sigara karşıtı) ısrarı üzerine, çocukların içtiği sigaralar marul yapraklarından yapıldı.
- Gordie ve Chris'in hurdalıkta yarıştığı sahnede Wil Wheaton, River Phoenix'ten daha hızlı koşabiliyordu ama Wheaton'ın karakterinin kaybetmesi gerekiyordu. Wheaton, Phoenix'in karakteri kazansın diye yavaş koşarken hızlı koşuyormuş gibi yapmak zorunda kaldı.
- Chris'in Gordie'yle buluşup ona silahı gösterdiği sahnenin başında River Phoenix bir kamyonetin arkasından atlar ve öndeki çifte 'Çok teşekkürler' der. Kamyoneti Phoenix'in arkadaşı kullanıyordu ve yolcu koltuğunda Phoenix'in annesi oturuyordu.
- Yönetmen Rob Reiner, dört genç oyuncusunun çekimlerden önce birbirleriyle kaynaşmasını ve karakterlerinin yaşadığı dönemi ve kültürü anlamasını sağlamak için önemli adımlar attı. Bu adımlar arasında onlara 1950'lerin sonlarına ait müzik kasetleri vermek ve dönemin argo sözlerini bilmelerini sağlamak vardı. Önemli olarak, onları Brownsville, Oregon'a getirtti ve Viola Spolin'in 'Tiyatro için Doğaçlamalar' kitabından alınan oyunlar ve egzersizlerle yönlendirdi. Bir egzersiz, birbirlerini gözleri bağlı olarak otel lobisinde yönlendirmeyi içeriyordu. Bu egzersizlerin amacı, güven ve arkadaşlık inşa etmekti, böylece ekranda birbirleriyle rahat olacaklar ve arkadaş grubu gerçek görünecekti. (Gavin Edwards'ın 'Last Night at the Viper Room' kitabından)
- Şehir efsanesinin aksine, sülükler sahteydi. Kalıplanmış latekstendi ve lastik tutkalla yapıştırılmıştı, çocukların cildinde tahrişe neden oluyordu ve kırmızı izler kırmızı makyajla yapılmıştı. Wil Wheaton 2000 yılında verdiği bir röportajda, kanı simüle etmek için içine kırmızı renk karıştırılmış yapışkan tutkalın, o günkü çekimden sonra bir su kaydırağına girmelerini engellediğini çünkü bulaşıcı bir cilt hastalığı gibi göründüğünü anlattı.
- 'Lardass' hikâyesinde kullanılan kusmuk, süzme peynir ve yaban mersini karışımından yapıldı. Perde arkasındaki izleyicilerden bazıları da hastalandı.
- Yaklaşık 60 günlük çekim, Oregon'da bu kadar uzun süreli olması alışılmadık güneşli günlerle şanslıydı, ancak hikâye sadece iki gün içinde geçtiği için hava durumunda tutarlılık olması iyi oldu.
- Orijinal sinema gösteriminde, Yazar'ın yazdığı son sözler olan 'Tanrım, kimse var mı?' açıkça post-prodüksiyonda eklenmişti. Harflerin boyutu ve rengi bilgisayar ekranındaki diğer kelimelerle uyuşmuyordu. Bu, daha sonraki ev video yayınları için yeniden çekildi.
- Wil Wheaton, River Phoenix ve Jerry O'Connell, Corey Feldman'ın kıyafetlerini biraya batırıp kuruttular, böylece bir ayyaş gibi kokuyordu.
- Dört çocuğun kıyafetleri film boyunca aynıdır, Teddy hariç. Başlangıçtan ağaç ev sahnesine kadar üzerinde desenli güzel bir gömlek vardır. Daha sonra, yolculuğa çıkmak için buluştukları andan filmin sonuna kadar yeşil bir gömlek giyerken görülür. Gordie, Chris ve Vern ise film boyunca aynı kıyafetleri giyerler.
- Çocukların tren sahnesinde geçtiği demiryolu köprüsünde (Hat Creek) artık raylar yok.
- Çocuklar, Richard Boone'un Paladin rolünde oynadığı Have Gun - Will Travel (1957) dizisinin kapanış tema şarkısı olan 'The Ballad of Paladin'i söylerler. Söz yazarı Johnny Western, önceden izin almadığı için yapımcılara başarıyla dava açtı.
- Ace'in göründüğü ilk üç sahnede farklı kıyafetler giyer, ancak birinci ve üçüncü arasında geçen süre üç saatten azdır.
- Ace ve Eyeball, Gordie ve Chris'le karşılaştığında, camlı vitrin, az önce çıktıkları yerin adını 'Irby's Billiards' olarak gösterir; bu isim, ilk yönetmen yardımcısı Irby Smith'ten gelir.
- Teddy'nin babasının Normandiya sahillerine hücum etmesi hakkında ağladığı sahne, Veneta, Oregon'daki Tidball Lane'de bulunan hurdalığın arkasındaki özel bir araba yolunda geçer.
- Ace'in (Kiefer Sutherland) arabası 1949-50 Ford Custom üstü açılır coupe'dir. Arkadaşı ise 1950 Studebaker Champion De Luxe Starlight Coupe kullanır.
- Filmin başında görülen ağaç ev, film için özel olarak inşa edildi.
- Çocuklar filmde gerçek sigara içmiyor. Kaliforniya'da sigara karşıtı yasalar için kampanya yürüten bir sigara karşıtı olan Rob Reiner, sahte sigaraların lahana veya marul yapraklarından yapılmasını sağladı.
- 1950'ler ve 60'larda Yankees beyzbol şapkasındaki logo dikilmiş keçeydi, filmde görülen işlemeli logo değil.
- Gordie'nin çocukken göz rengi kahverengidir, ancak büyüyüp Yazar olduğunda gözleri mavidir.
- Ace'in arabası 1949 Ford Custom Convertible Coupe [76B]'dir.
- Jerry O'Connell, Chopper rolündeki köpeği kışkırttı ve köpek ağzını ısırdı. Bu kamp ateşi sahnesinde dudaklarının şiş olduğu görülebilir. Filmin ilerleyen kısımlarında, cesedi bulduklarında kameradan uzağa bakar çünkü o gün ısırılmıştı ve dudağında dikişler vardı. O'Connell'da hâlâ yara izi var.
- Kamyonet 60-66 GM modelidir. 59 yazının başlarında yolda olmazdı.
- Gordie, sülüğün ısırdığı yerden parmaklarındaki kanı görünce bayılır; Rob Reiner'ın Wil Wheaton'ı komutla bayıltmasının yolu, arkasına gizlice yaklaşıp onu korkutmaktı.
- Kamp ateşi sahnesinde Chris'in duygusal çöküşü sırasında Rob Reiner, River Phoenix'in daha iyisini yapabileceğini düşündü. Oyuncudan, hayatında bir yetişkinin onu hayal kırıklığına uğrattığı bir anı düşünmesini ve bunu sahnede kullanmasını istedi; Phoenix de öyle yaptı. Üzgün ve ağlayan oyuncuyu, yönetmen daha sonra teselli etmek zorunda kaldı. Phoenix'in bu çalışmasının sonucu, filmdeki son haliyle yer alan sahne oldu.
- 2016'da Variety dergisinde yayınlanan bir sözlü tarih çalışmasında Jerry O'Connell, eşi olacak Rebecca Romijn ile aylardır çıktıktan sonra onun çocukken filmin sadık bir hayranı olduğunu öğrendiğini ve bunu kendisine söyleyenin Romijn olmadığını anlattı. O'Connell, 'Rebecca Romijn'le evliyim, güzel bir model. Benden katbekat üstün, milyonlarca kat üstün. Çıkmaya başladıktan yaklaşık üç ay sonra, eşim Berkeley'li, oraya lise arkadaşlarıyla tanışmaya gittim. Biraz içtik ve liseden en yakın arkadaşı bana dedi ki, 'Stand by Me, Rebecca'nın tüm zamanların en sevdiği filmidir. Bilirsin, büyürken odasının her yerinde posterleri vardı.' Bunu bana hiç söylememişti.' dedi.
- Wil Wheaton'ın DVD belgeselinde anlattığına göre, Vern'in (Jerry O'Connell) kulübe binasının 'gizli kapı vuruşunu' hatırlayamadığı sahne, Wheaton, River Phoenix ve Corey Feldman tarafından çekim gününde Vern'i daha acınası göstermek için düşünülmüştü.
- Corey Feldman ve yönetmen Rob Reiner, Teddy Duchamp için doğru kahkahayı bulana kadar 30 farklı kahkaha denediler. Bu kahkaha, Stephen King'in hikayesinde tarif edilene benziyor.
- River Phoenix'in karakteri, sorunlu çocukluğu, doğru ama yanlış anlaşılan tavrı ve erken ölümüyle kendi kişiliğinden çok uzak değildi.
- Diğer çocukların Gordie ile aynı yaşta olduğu varsayılsa da, River Phoenix Chris Chambers'ın bir yaş büyük olabileceğini ve bir sınıf tekrarlamış olabileceğini düşündü. Filmin ilk eleştirileri, buna göre onun yaşının 13 olduğunu öne sürüyor.
- Genç yazar Gordie Lachance'ı canlandıran Wil Wheaton, büyüdüğünde kendisi de yarım düzine kitap yazdı.
- Novellada, Eyeball Chambers (Chris'in ağabeyi ve Ace Merrill'in sağ kolu) çocuklara, özellikle de kardeşine karşı sürekli zalimdir ve hikayenin sonunda Ace ile birlikte onları ciddi şekilde hırpalar. Filmin zirvesinde ise asla şiddet uygulamaz, kardeşinin güvenliği için gerçekten endişelendiği gösterilir ve hatta Ace, Chris'e sustalı bıçakla yaklaştığında kısa bir süre itiraz eder.
- Yankees şapkasına ne olduğu sorulduğunda Rob Reiner, Ace'in şapkayı köşeye attığını söyledi. Sutherland'ın ilk içgüdüsü şapkayı takmaktı, ancak Reiner ona karakterinin saçını asla bozmayacağını söyledi.
- Corey Feldman, Wil Wheaton ve Jerry O'Connell, VH1'ın '100 Greatest Kid Stars' listesinde yer aldı. Sırasıyla 8., 62. ve 70. sıralarda yer aldılar.
- İspanyol Kastilya dublajında Gordie'nin adı 'Cornie' olarak değiştirildi, çünkü İspanyolca'da 'Gordie' sert bir 'G' ile telaffuz ediliyor ve 'Şişman' anlamına gelen 'Gordo' gibi duyuluyor.
- Bay Quidacioluo'yu Bruce Kirby canlandırıyor; gerçek soyadı neredeyse aynı olan Quidaciolu'dur.
- Wil Wheaton ve Jerry O'Connell, The Big Bang Theory (2007) dizisinde tekrar eden rollerde yer aldılar: Wheaton kendisi olarak, O'Connell ise Sheldon'ın kardeşi olarak.
- River Phoenix (Chris Chambers) ve onun ağabeyi Richard'ı (nam-ı diğer Eyeball) canlandıran Bradley Gregg, Explorers (1985) filminin başında ve Indiana Jones: Son Macera (1989) filminin açılış sahnesinde birlikte göründüler. İkisi, Phoenix ölene kadar gerçek hayatta en iyi arkadaştı. Bradley Gregg, River Phoenix'in cenazesinde tabut taşıyıcılığı yaptı.
- Corey Feldman ve Kiefer Sutherland daha sonra The Lost Boys (1987) filminde birlikte rol aldılar.
- Filmin dört yıldızı da müzik videolarında yer aldı. Wil Wheaton ve River Phoenix, Ben E. King'in 'Stand by Me' klibinde (film için yapıldı), Corey Feldman, Cyndi Lauper'ın 'Goonies 'R' Good Enough' klibinde (The Goonies (1985) için yapıldı) ve Jerry O'Connell, Mariah Carey'in 'Heartbreaker' şarkısının klibinde göründü.
- Rob Reiner ve Kiefer Sutherland, A Few Good Men (1992) filminde de birlikte çalıştı.
- Frances Lee McCain ve Corey Feldman daha önce Gremlins (1984) filminde birlikte rol almıştı; McCain, oğlu Billy'nin arkadaşı olan karakteri canlandırmıştı.
- Bradley Gregg ve River Phoenix, 1985-89 yılları arasında üç filmde birlikte göründü: Explorers (1985), bu film ve Indiana Jones: Son Macera (1989).
- Jerry O'Connell ve Wil Wheaton, farklı Star Trek dizilerinde roller aldı. O'Connell, Star Trek: Lower Decks'te, Wheaton ise The Next Generation ve Picard'da rol aldı.
- Kiefer Sutherland ve Casey Siemaszko daha önce The Mission (1985) filminde birlikte göründü. Ayrıca 'Young Guns' (1988) filminde de birlikte rol aldılar.
- John Cusack (Denny Lachance) ve Kiefer Sutherland (Ace Merrill) ikisi de 1966 doğumlu, ancak aralarında altı ay var. Cusack 28 Haziran'da, Sutherland ise 21 Aralık'ta doğdu.
- Yönetmen Rob Reiner filmi Stephen King'e izlettikten sonra King'in gözle görülür şekilde titrediğini ve konuşmadığını fark etti. Reiner odadan çıkıp geri döndüğünde King, filmin eserlerinin şimdiye kadar gördüğü en iyi uyarlaması olduğunu söyledi.
- Stephen King, DVD'nin özel bölümlerindeki bir röportajda, novellasından birebir alınan sülük sahnesinin aslında çocukken başına geldiğini açıkladı.
- Rob Reiner bu filmi yaptığı en iyi film olarak değerlendirdi.
- Rob Reiner, pasta yeme sahnesi üzerinde çok düşündü çünkü Gordie'nin nasıl bir yazar olacağını ve bunun 12 yaşında bir çocuk olarak nasıl tezahür edeceğini canlandırmakta zorlanıyordu. Reiner, 'Sonuçta, zihnimde Stephen King oldu' dedi. 'Ve Stephen King harika bir hikaye anlatıcısıdır ve anlattığı hikayelerin çoğu doğaüstü ya da korku içerir.' Sahneyi abartılı ve çizgi film gibi yapmaya karar verdi, çünkü genç bir çocuğun zihninde böyle görünecekti. Reiner'a göre seyirci buna bayıldı ve bu kararını haklı çıkardı.
- Columbia Pictures, orijinal başlık 'The Body'nin yanıltıcı olduğundan endişelenerek filmi 'Stand by Me' olarak yeniden adlandırdı. Senarist Raynold Gideon'a göre, 'The Body kulağa ya bir seks filmi, ya bir vücut geliştirme filmi ya da başka bir Stephen King korku filmi gibi geliyordu. Rob Reiner, Ben E. King şarkısından esinlenerek 'Stand by Me'yi önerdi ve bu en az popüler olmayan seçenek oldu.'
- Filmin başarısı, Ben E. King'in şarkısına yeniden ilgi uyandırdı; şarkı filmdeki başlığa ilham verdi ve film müziğinde yer aldı. King'in şarkısı ilk olarak 1961'de yayınlanmıştı ve filmin çıkışıyla yeniden piyasaya sürüldü. Yeniden yayın, 1986 sonbaharında 9 numaraya kadar yükselerek Top Ten'e girdi.
- Michael Jackson'dan Ben E. King'in 'Stand by Me' şarkısını film için yeniden yorumlaması istendi; ancak Rob Reiner sonunda orijinal versiyonun filme daha uygun olduğuna karar verdi.
- 2007'den beri, Castle Rock'ın geçtiği yer olan ve başkent Salem'in güneydoğusundaki Brownsville, OR şehri, filmi kutlamak için her yıl 'Stand By Me Günü' düzenliyor. 2013'te Ticaret Odası, 2016 tarihini 23 Temmuz olarak belirledi, böylece 30. yıl dönümü etkinliği Cumartesi gününe denk geldi. Filmin Japonya'da önemli bir hayran kitlesi var ve oradan da çok sayıda ziyaretçi alıyorlar.
- Ortamın Maine'den Oregon'a değiştirilmesinin nedeninin, senaristlerden birinin novelladaki 'Portland' referansını yanlış anlaması olduğu doğrulanmamış bir açıklamadır.
- Film, Stephen King'in 'Different Seasons' adlı kısa öykü kitabındaki 'The Body' adlı öyküye dayanmaktadır. Bu kitap ayrıca The Shawshank Redemption (1994) ve Apt Pupil (1998) ile hiç filme uyarlanmamış 'The Breathing Method'u da içerir.
- Kiefer Sutherland'a göre, filmin başlığı (Stephen King'in novellasının adı olan The Body'den değiştirildi), River Phoenix ile birlikte gitar çalarken yönetmen Rob Reiner ile yaşadığı bir etkileşimden gelmiş olabilir. Phoenix bir süredir gitar öğreniyordu ve Sutherland içinden geldiği gibi 'Stand by Me'yi çalmaya başladı, Phoenix de şarkının melodisini sevdiğini söyledi. Sutherland, Phoenix'e gitarda şarkıyı öğretmeye başladı ve bu sırada Reiner yanlarından geçerken şarkıyı sevdiğini söyledi. Ben E. King'in orijinal kaydı jenerikte kullanıldı ve Phoenix'in şarkı söyleyip gitar çaldığı, Wil Wheaton'ın da yer aldığı bir müzik videosu çekildi.
- Rob Reiner, bu filmden sonra Stephen King ile iyi bir çalışma ilişkisi geliştirdi; öyle ki King, Misery (1990) filminin haklarını ancak Reiner yönetirse satmayı kabul etti. Reiner'ın yapım şirketi Castle Rock Entertainment, King'in hikayelerinin başka uyarlamalarını da yaptı. Ayrıca John Cusack daha sonra 1408 (2007) filminde, Kiefer Sutherland'ın babası Donald Sutherland ise Salem's Lot (2004) filminde rol aldı.
- Yapımcılar Rob Reiner'a MPAA R derecesi almak için bir sürü küfür eklemesini söyledi çünkü kimsenin PG veya PG-13 dereceli bir Stephen King filmini izlemeyeceğini düşünüyorlardı.
- Bu filmi yönetmesi planlanan Adrian Lyne, 9½ Weeks (1986) filminin programı aşması nedeniyle yönetmenliği Rob Reiner'a devretmek zorunda kaldı.
- Steven Schneider tarafından derlenen 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer almaktadır.
- Film, 22 Ağustos 1986'da, River Phoenix'in 16. doğum gününden bir gün önce vizyona girdi.
- Orijinal novellada, Vern'in daha sonra bir ev yangınında öldüğü, Teddy'nin bir araba kazasında öldüğü ve Ace'in alkolik olup kasaba fabrikasında çalıştığı açıklanır.
- James Cameron, çocukların silah tutmasının tasviri nedeniyle bu filmi beğenmedi.
- İtalyan sansür vizesi # 82204, 17 Ocak 1987'de teslim edildi.
- Ray Brower (ölü beden) karakteri, "Lardass" pasta yeme yarışması sahnesinde canlı ve sağlıklı bir şekilde görünür. İkizlerin arkasında dururken fark edilebilir.
- Roman ve film, sırasıyla Castle Rock kasabasında (Maine ve Oregon) geçer. Castle Rock, Rob Reiner'ın yapım şirketinin adı olmuştur.
- Stephen King'in çoğu hikayesinde olduğu gibi, bu da başka kitaplarına bağlantılar içerir. Ace Merrill daha sonra "Needful Things" (1993) kitabında yeniden ortaya çıkar, ancak filmde görünmez. Köpek Chopper, Cujo (1983) ile karşılaştırılır. Karakterler, "The Shawshank Redemption" (1994) filmindeki Shawshank Hapishanesi'ne aşinadır. Teddy Duchamp aslında ilk kez King'in ilk kitabı "Carrie"de (1976) bahsedilmiştir; Carrie, bir zamanlar çalıştığı benzin istasyonunu yok eder.
- Çocuklar tüm paralarını topladıklarında 2,37 dolar eder. 237 sayısı, Stephen King'in birçok hikayesinde, özellikle "The Shining" film uyarlamasında görülür.
- Orijinal kısa hikaye "The Body", Teddy ve Vern'e ne olduğunu açıklar: Teddy bir araba kazasında ölür, Vern bir ev yangınında can verir.
- Gordie'nin yalnız başına gördüğü ve yetişkin hayatına kadar kendine saklamaya karar verdiği geyiğin önemi tartışılmıştır. İki teori sıkça öne sürülür: (1) Dört çocuğun hayatındaki tüm kötü şeylerden sonra - Gordie'nin kardeşinin ölümü ve ailesinin sessiz muamelesi; Ace ve arkadaşları; Teddy'nin tacizci ve alkolik babası; Ray Brower'ın ölümü vb. - geyik, dünyada hâlâ güzel şeyler olduğunu temsil eder ve bu ona umut verir. Bunu kendine saklamak istemiştir ki kimse teorisini çürütemesin. (2) Gordie tüm yolculuğu arkadaşlarının sürekli yanında geçirmiş, başkaları tarafından görülmeyen veya duyulmayan hiçbir şey yapmamıştır. Geyik, cesedi ararken tüm süreç boyunca ona ait olan tek kişisel şeydir.
- Film versiyonunda, anlatıcıya göre yetişkin Chris yakın zamanda ölmüştür, diğer üç çocuk büyümüş ve normal hayatlar yaşamıştır. Orijinal romanda "The Body", Gordie dışındaki tüm çocuklar hikayenin sonunda ölüdür; Teddy bir araba kazasında, Vern bir ev yangınında ölür, yani Chris aslında üçüncü ölen olur.
- Film 4-6 Eylül 1959 ve Eylül 1985'te geçer, geri dönüşler Nisan 1959 öncesini kapsar. Denny Lachance Nisan 1959'da öldürülmüştür. Ray Brower 1 Eylül 1959'da ölmüştür. Chris Chambers 3 Eylül 1985'te öldürülmüştür.
- Stephen King'in yazdığı roman versiyonunda Ace ve çetesi, kasabaya döndüklerinde çocukları şiddetli bir şekilde döverek intikam alır. Ancak bu filmde gösterilmez.
- Royal River, Maine'li Stephen King'in birçok romanında geçer; "The Body"de çocuklar nehri geçerken sülüklerin saldırısına uğrar, "Salem's Lot" ve "The Shawshank Redemption"da Andy'nin silahını attığı nehir olarak bahsedilir.
- Teddy, babasıyla Royal River'da 'cossies' avladıklarını söyler. Bu isimde bir balık yoktur. Bu bir şaka ve kelime oyunudur: cossies, 1950'lerin tek parça mayolarıdır. İsim 'costume'den türemiştir; İngilizler mayolara 'swimming costumes/suits' der.
- Film Oregon'da geçerken roman Maine'de geçer. New England ortamının bir göstergesi, Fransız-Kanada soyadlarının sıklığıdır: Lachance, Duchamp, Desjardins, Cormier, Arseneau. Yüz binlerce Fransız-Kanadalı, 1800'lerin sonunda yakındaki Quebec'ten New England'a göç etmiştir.
- Richard Dreyfuss hikayesini 'Hiçbir zaman on iki yaşımdayken sahip olduğum gibi arkadaşlarım olmadı. Tanrım, kimin var?' diye bitirir. Bu, romandaki 'Tanrım, senin var mıydı?' ifadesinden değiştirilmiştir.
- İki çete karşı karşıya geldiğinde Ace Merrill, Chris Chambers'ın boğazını keserek onu öldürmeye çalışır. Filmin sonundaki anlatımda, Chris'in yıllar sonra boğazından bıçaklanarak öldürüldüğü ortaya çıkar.
- Stephen King'in romanı "The Body", neredeyse tüm hikayeleri gibi Maine'de geçer. Film Oregon'da geçer.
- Çete, "All the Way Home" (1981) filminin tema şarkısı olan "I Ran All the Way Home" şarkısını söyler; bu filmde Denny ve Gordie'nin annesini Frances Lee McCain canlandırmıştır.
- Gordie, Denny'nin odasına girdiğinde duvarda rock grubu Buddy Holly and the Crickets'in üç fotoğrafı asılıdır. Buddy Holly, 3 Şubat 1959'da bir uçak kazasında ölmüştür; bu, filmdeki kurgusal olaylardan yaklaşık yedi ay öncedir. Buddy Holly'nin "Everyday" şarkısı filmde ve soundtrack'inde yer alır.
- Filmin sonunda Chris'in bir kavgayı durdurmaya çalışırken öldüğü, diğerlerinin ise hayatlarına devam ettiği söylenir. River Phoenix gerçekten de 1993'te aşırı dozdan ölmüştür, diğer oyuncular ise kariyerlerine devam etmektedir.
- Gordie, geyiği gördüğünde Gang Busters #66 (Kasım 1958) okuyordur.
- Eyeball ve Ace'in posta kutusu beyzbolu oynarken içtikleri bira 'Rainier'dır.
- Yankee şapkası sahnesi daha sonra yine River Phoenix'in oynadığı "The Thing Called Love" (1993) filminde kullanılmıştır.
- Film, adını ünlü şarkısından alan ve şarkının film konusuyla doğrudan ilgisi olmadığı halde jenerikte çaldığı birkaç filmden biridir. Bu eğilim 80'lerin ortasında "Stand by Me" (1986) ile başlamıştır; diğer örnekler: "Stand and Deliver" (1988), "Lean on Me" (1989), "Pretty Woman" (1990), "My Girl" (1991), "Only the Lonely" (1991) ve "There Goes My Baby" (1994).
- Richard Dreyfuss'tan daha önce Stephen King'in 1980 tarihli romanı "Firestarter"da ismen bahsedilmiştir.
- Ace Merrill, yine Stephen King'in "Needful Things" adlı eserinde de görünür.
- Gordie bir bakkaldayken Bay Quidacioluo, 'İncil der ki: Hayatın ortasında ölümdeyiz.' der. Bu aslında İncil'de geçen bir söz değildir. Bunun yerine, 10. yüzyılda yaşamış İsviçreli Benedikten keşişi Notker the Stammerer of St. Gall'e atfedilir ve bir Gregoryen ilahisine dahil edilmiştir. Latince ifade: Media vita in morte sumus.
- Jerry O'Connell'ın ilk filmi.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
Stand and DeliverFilm · 1988
The Shawshank RedemptionFilm · 1994
Indiana Jones and the Temple of DoomFilm · 1984
Back to the Future Part IIFilm · 1989
The GodfatherFilm · 1972
Home AloneFilm · 1990
Back to the Future Part IIIFilm · 1990
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016