Targets Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Byron Orlok'un filmde anlattığı, ölümden kaçan hizmetkâr hikâyesi aslında W. Somerset Maugham'ın 'Samarra'daki Randevu' adlı kısa öyküsüdür. Söylentilere göre Boris Karloff bu hikâyeyi tek çekimde kusursuzca anlatmış ve setteki herkes tarafından ayakta alkışlanmıştır.

Filmdeki otoyol çekimleri 'çalıntı' yani izinsiz gerçekleştirilmiştir. Oyuncularla telsizle iletişim kurularak ne zaman vurulmuş gibi davranacakları söylenmiş; biri telefoto, diğeri geniş açılı iki kamera kullanılmıştır. Son sahnede, vurulmuş gibi yere düşen kadını gören birinin polisi araması üzerine ekip çok gergin anlar yaşamıştır.

Petrol depolama tankındaki keskin nişancı sahnesi tamamen ses teknisyeni olmadan çekilmiş, tüm sesler post-prodüksiyonda eklenmiştir.

Yönetmen Peter Bogdanovich'in DVD tanıtımına göre, Sammy Michaels'ın akşamdan kalma uyandığı ve Byron Orlok'u görünce irkildiği sahnede aslında kendine gülmesi gerekiyordu ama oyuncu bunu yapamadı. Boris Karloff hem aynadaki yansımayla karşılaşma anını doğaçlamış hem de filmde kullanılan o anı önermiştir.

Filmde, araba radyosundan gelen müzik gibi diegetik sesler dışında hiçbir film müziği kullanılmamıştır.

Bobby Thompson'ın evi ve Byron Orlok'un otel odası için aynı set parçaları kullanılmış, sadece yeniden düzenlenip boyanmıştır.

Saniyede 24 kare çalışan film kameraları, 30 kare çalışan ABD televizyonlarını çekince ekranda yuvarlanan koyu veya açık bir çizgi oluşur. Sammy ve Orlok'un The Criminal Code (1931) izlediği sahnede bu etkiyi önlemek için çoğu planda TV ekranına film görüntüsü yerleştirilmiş, ancak bütçe yetersizliğinden açılış planında bu yapılamamış ve çizgi yalnızca o planda görünmüştür.

Filmde arka planda Joey Bishop ve spiker Regis Philbin'in sesleri duyulur; bunlar Bishop'ın 1960'ların sonundaki ABC gece talk show'undan alınmıştır.

Tim O'Kelly'nin canlandırdığı Bobby Thompson'ın ailesiyle yaşadığı ev, odaların çizgi film renkleri ve iç kapılardaki tuhaf kulp eksikliğiyle masalsı bir görünüm kazanır. Seyrek duvar süsleri ve küçük odalar klostrofobik bir hava katar; Bogdanovich bunu, sapkın genç nişancının çarpık masal dünyasını yansıtmak için bilerek yapmıştır.

Filmdeki arabalı sinema sahneleri, Kaliforniya Reseda'daki (sonradan kapanan) Reseda Drive-In'de çekilmiştir; tabela ve kule bunu açıkça gösterir. Filmin başlarında Bobby Thompson otoyolda giderken arka planda Van Nuys'taki Sepulveda Drive-In kısaca görülse de Bogdanovich DVD yorumunda yanlışlıkla burayı Reseda Drive-In sanmıştır.

Frank Marshall'ın anne babası ve o zamanki kız arkadaşı, arabalı sinema sahnelerinde seyirci olarak görünür. Filmin dolly operatörü de vurulan babayı canlandırır; yanındaki oğlunun dehşeti gerçekçidir.

Açılış jeneriğinde 'Radyo Müziği Charles Greene ve Brian Stone tarafından yapılmıştır' yazar. Kullanılan şarkı, Greene ve Stone'un menajerliğini yaptığı The Daily Flash grubunun seslendirdiği 'Green Rocky Road'dur.

Bobby Thompson 'Cumartesi Gecesi Filmi' tanıtımını duyduğunda, spiker Anatomy of a Murder (1959) filminde James Stewart, Lee Remick ve Ben Gazzara'nın oynadığını söyler; ayrıca Stewart'ın orijinal filmden klipleri de gösterilir.

2024 itibarıyla Chevron depolama tankları hâlâ ayaktadır ve kullanılmaktadır.

Bobby Thompson'ın filmdeki arabası, Wimbledon Beyazı renginde 1966 model Ford Mustang convertible'dır.

Bobby'nin ateş ettiği eyaletler arası otoyol, Kaliforniya Van Nuys'taki I-405 San Diego Otoyolu'dur.

Bobby Thompson'ın ilk silah dükkânından aldığı ve petrol tankının tepesinde kullandığı keskin nişancı tüfeği, .30-06 kalibre Remington Model 742 Woodmaster'dır.

Atış poligonunda teneke kutulara ateş ederken Bobby Thompson Browning .22 kalibre, babası ise Remington Nylon 66 .22 kalibre tüfek kullanmıştır.

Filmin başında görülen silah dükkânı, Los Angeles'taki Brass Rail Gun Shop'tur.