Targets Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Roger Corman, yönetmen Peter Bogdanovich'e iki şartla istediği filmi çekebileceğini söyledi: The Terror (1963) filminden hazır görüntüler kullanması ve Boris Karloff'u iki günlüğüne işe alması gerekiyordu. Karloff, Corman'la sözleşmesi gereği bu iki günü borçluydu. Ancak Karloff senaryodan o kadar etkilendi ki, sözleşmedeki iki günün ötesindeki çekimler için hiçbir ücret talep etmedi ve filmde toplam beş gün çalıştı.

Film, Roger Corman'ın The Terror (1963) filminden sahneler içerdiği için Corman, yönetmen Peter Bogdanovich'e o filmde Boris Karloff'la birlikte oynayan az tanınan aktörün bu filmde de, belki katil rolünde, yer almasını önerdi. Bogdanovich bu fikri reddetti. O genç aktör, bu film gösterime girdikten kısa süre sonra dünya çapında ünlü oldu: Jack Nicholson'dı.

Yönetmen Peter Bogdanovich, Boris Karloff'u iki günlük çekimle yaklaşık yirmi dakika filmde göstermeyi ve The Terror (1963) filminden alınan hazır görüntülerle Karloff'un ekran süresine yirmi dakika daha eklemeyi planlamıştı. Nihai filmde, The Terror sahneleri hariç, Karloff yaklaşık otuz dakika ekranda görünür ve Bogdanovich onun tüm sahnelerini beş günde çekti.

Filmin dağıtımcısı Paramount Pictures, dönemin yakın geçmişindeki Martin Luther King ve Senatör Robert F. Kennedy suikastları nedeniyle tartışma yaratacağından endişelenerek, sinema kopyalarının başına yazılı bir silah kontrolü yanlısı ve silah şiddeti karşıtı önsöz ekledi. Ancak bu önsöz, filmin yönetmeni Peter Bogdanovich tarafından hiçbir şekilde onaylanmadı ve sonuç olarak, ev sineması sürümleri de dahil olmak üzere filmin sonraki tüm gösterimlerinden çıkarıldı.

Film 25 günde çekildi ve yapım Aralık 1967'de tamamlandı. Tartışmalı doğası nedeniyle Paramount Pictures, sinema kopyalarının başına silah kontrolü yanlısı ve silah şiddeti karşıtı bir önsöz ekledikten sonra gösterime soktu. Bu önsöz yönetmen Peter Bogdanovich tarafından onaylanmadığı için, ev sineması sürümleri de dahil olmak üzere sonraki tüm gösterimlerden kaldırıldı.

Roger Corman, Peter Bogdanovich'i bu filmi yönetmesi için işe aldığında, Bogdanovich'e Alfred Hitchcock ve Howard Hawks'ın yönetmenlik tarzlarına aşina olup olmadığını sordu. Hitchcock'un işi son derece özlü, verimli ve düzenliyken, Hawks daha kinetik, kısmen doğaçlama ve az organize bir çekim tarzını tercih ediyordu. Corman, Bogdanovich'e filmi Hitchcock gibi çekmesini tavsiye etti.

Samuel Fuller, yönetmen Peter Bogdanovich'e filmin doruk noktasını olabildiğince epik kılmak için mümkün olduğunca para biriktirmesini önerdi.

Bu film, o dönemde yönetmen Peter Bogdanovich ile evli olan yapım tasarımcısı ve yazar Polly Platt'ın jenerikte adı geçen ilk uzun metrajlı filmidir. İkili gelecekte birçok filmde işbirliği yapacaktı.

Film, Peter Bogdanovich'in o dönemde gösterime giren bir diğer filmi The Last Picture Show'un (1971) popülaritesinden yararlanmak amacıyla, 1971'de yalnızca bir kez 'GP' sertifikalı versiyonla yeniden gösterime sunuldu. Filmin daha sonraki ev sineması sürümlerinin tamamı sansürsüzdü.

Peter Bogdanovich'in ilk yönetmenlik denemesidir.

Paramount Pictures, filmi 150.000 dolara satın alarak, daha sinemalarda gösterime girmeden ortak yapımcı Roger Corman ve ortak yapımcı/yönetmen Peter Bogdanovich'e anında 20.000 dolar kâr sağladı.

Bu filmin tamamlanmasının ardından Paramount, Peter Bogdanovich ile yedi filmlik bir anlaşma imzaladı.

Frank Marshall'ın ilk uzun metrajlı filmidir.

Düşük bütçesine rağmen bu film gişede ticari bir başarısızlık oldu.