The Killers'den 52 İlginç Bilgi

Prentiss Şapka Şirketi soygunu sahnesi, tek bir kamerayla ve hiç kesinti yapılmadan çekildi. Bu, onlarca insan ve birkaç aracın hızlı bir koordinasyonunu gerektirdi.

Üçüncü geri dönüşteki boks maçı, 2000 seyircinin önünde bir boks arenasında çekildi. Burt Lancaster, bir boks şampiyonuyla iki ay antrenman yaptı ve İsveçli rolünü, gerçek bir boksöre karşı ikinci nakavt ve teknik nakavta kadar gerçekçilikle canlandırdı.

Miklós Rózsa'nın, katiller her göründüğünde duyulan müzikal teması, daha sonra genişletilmiş haliyle Dragnet (1951) dizisinin ve onun devamı Dragnet 1967'nin (1967) tema müziği olarak kullanıldı.

Film, Visions of Light (1992) belgeselinde kara film sinematografisinin bir örneği olarak kullanılır.

Büyük Jim Colfax (Albert Dekker), 1941 model bir Cadillac Series 60 sedan kullanır.

Altyazılarda, Reardon'ın adı sürekli olarak "Riordan" şeklinde yazılmıştır.

Burt Lancaster'ın sinemadaki ilk rolü. 33 yaşında olmasına rağmen, bu ilk filminde en üst sırada yer aldı.

Virginia Christine (nam-ı diğer Folgers Kahve Reklamlarının Hanımefendisi), filmde İsveçli'nin Kitty ile tanışmadan önceki sevgilisi Lilly Harmon Lubinsky'yi canlandırıyor. Christine, 1964 uyarlaması The Killers'ta bu kez kör bir sekreter olan Bayan Watson rolüyle karşımıza çıkıyor.

İsveçli rolü için ilk iki tercih Wayne Morris ve Sonny Tufts'un müsait olmaması üzerine Burt Lancaster ile anlaşıldı. Eski bir sirk akrobatı olan Lancaster'ın ilk çekimlerini özel gösterim odasında izleyen yapımcı Mark Hellinger, memnuniyetini "Vallahi bütün oyuncularım akrobat olsun!" diye haykırarak dile getirdi.

Mark Hellinger, Anderson rolü için pek çok ismi düşünse de, Kitty Collins karakteri için aklında yalnızca Ava Gardner vardı.

William Conrad, bu filmle birlikte ilk kez jenerikte adını gördü.

Eski Warner Bros. yapımcısı Mark Hellinger, Universal Pictures-International bünyesinde kendi bağımsız yapım şirketini kurduktan sonra, bu ilk filmi için başrolde Wayne Morris ya da Sonny Tufts'u düşünüyordu. Tufts'un yeterince deneyimli görülmemesi ve Warner Bros.'un Morris'i kiralamaya yanaşmaması üzerine Hellinger, hiç tanınmayan Burt Lancaster'ı ilk filminde oynattı ve bu karar Lancaster'ı yıldızlığa taşıdı.

Mark Hellinger, Burt Lancaster'ın Constance Dowling ile yaptığı deneme çekimini izledikten sonra onun Anderson rolü için doğru isim olduğuna ikna oldu. Başka bir bağımsız yapımcı olan Hal B. Wallis de Lancaster'ın Lizabeth Scott ile yaptığı deneme çekiminden o kadar etkilendi ki, iki yapımcı eski akrobatla anlaşarak sözleşmesini paylaştı.

Anderson rolü için ilk tercih Burt Lancaster değildi; Warner Bros., Wayne Morris'i film için kiralamayı reddetmişti. Rol için düşünülen diğer isimler arasında Van Heflin, Jon Hall, Sonny Tufts ve sonradan sigorta müfettişi rolünü üstlenen Edmond O'Brien da vardı.

Gizemleri çözen ve tehlikeye atılan bir sigorta müfettişini canlandıran Edmond O'Brien, daha sonra radyo dizisi "Yours Truly, Johnny Dollar"da aynı türde bir baş karakteri seslendirdi.

Kırk yılı aşkın kariyeriyle tanınan usta karakter oyuncusu Bill Walker'ın ilk uzun metrajlı filmi.

İlginçtir ki, sinema ve televizyon izleyicilerinin yakından tanıdığı Charles McGraw, William Conrad ve Charles Middleton gibi deneyimli oyuncular, filmde diyalogsuz ve çok kısa rollerde görünüyor. Conrad, daha sonra Cannon (1971) dizisinin sevilen baş karakteri olarak ünlenirken, Middleton klasik Flash Gordon (1936) filmindeki "Acımasız Ming" karakteriyle hemen tanınıyor. Middleton'ın filmdeki çiftçi rolü, göz açıp kapayana kadar kaçabilecek cinsten.

Not: McGraw ve Conrad, açılış sahnesinde Ernest Hemingway'in orijinal diyaloglarını konuşan baş karakterleri canlandırıyor. Middleton ise uzun kariyerinin son demlerindeydi ve çoğunlukla jenerikte adı geçmeyen küçük roller üstleniyordu.

Orijinal hikâyenin yazarı Ernest Hemingway, filmi çok beğendi. Gösterime girmeden önce yapımcı Mark Hellinger, Hemingway’e özel bir gösterim düzenlemek için Sun Valley’e bir tanıtım görevlisi gönderdi. Hemingway, film kötü olursa diye paltosunun bir cebinde cin, diğerinde su şişesi taşıyordu. Gösterim sonunda şişeleri dolu gösterip sırıtarak 'İhtiyacım olmadı' dedi.

Ernest Hemingway’in biyografisini yazan Carlos Baker’a göre bu film, yazarın kendi eserlerinden uyarlanan yapımlar arasında içtenlikle hayran kaldığı ilk filmdi.

Film New York’ta gösterime girdiğinde öylesine büyük bir ilgi gördü ki sinemalar talebi karşılamak için 24 saat açık kaldı ve gişe rekorları kırıldı.

Filmin ilk 13 dakikası, iki kiralık katilin gelişini ve Ole 'İsveçli' Anderson’ın öldürülmesini anlatır ve Hemingway’in kısa hikâyesine neredeyse birebir sadıktır. Filmin geri kalanı, Reardon’ın cinayeti araştırmasını konu alan tamamen özgün bir senaryodur.

Yapımcı Mark Hellinger, Warner Bros.’tan ayrılıp Universal’a geçtikten sonra bu film için Warner’ın yönetmeni Don Siegel’i kiralamak istedi. Ancak Siegel’in o dönemdeki sınırlı şöhretine rağmen kiralama bedeli çok yüksek bulununca Hellinger, Universal’dan Robert Siodmak ile çalıştı. İronik biçimde, yaklaşık 20 yıl sonra Siegel bu kez filmin 1964 tarihli yeniden çevrimini yönetti.

Yapımcı Mark Hellinger, Hemingway’in hikâyesinin film hakları için 36.750 dolar ödedi – stüdyo tanıtımlarında 50.000 dolar deniyordu – ve bu onun ilk bağımsız yapımcılık denemesiydi. Senaryoyu Richard Brooks ve John Huston yazdı; Huston, Warner Bros. ile sözleşmesi nedeniyle jenerikte yer almadı.

Ernest Hemingway’in bu filmi sevmek için haklı sebepleri vardı. İlk makara, 1927 tarihli kısa hikâyesinin neredeyse harfi harfine bir uyarlamasıdır ve diyaloglar doğrudan sayfadan alınmıştır. Senaryonun geri kalanı, Hemingway’in cevapsız bıraktığı İsveçli hakkındaki sorulardan geliştirildi. Yazar daha sonra, 'O hikâye muhtemelen yazdığım her şeyden daha fazla eksik bırakılmıştı' demiştir.

Film, 28 Ağustos 1946’da New York’taki Winter Garden Theatre’da açılış yaptı. İlk gün gişede 10.341 dolar hasılat elde edilerek salonun önceki rekoru 3.000 dolar farkla kırıldı.

Hemingway’in hikâyesini, Mart 1926’da Chicago’da bir içki kaçakçısı mekânında vurulan boksör Andre Anderson’ın mafya infazına dayandırdığı yaygın bir kanıdır. Anderson, 1916’da geleceğin ağır sıklet şampiyonu Jack Dempsey ile berabere kalmıştı.

1956’da yönetmen Andrei Tarkovsky, henüz sinema öğrencisiyken aynı hikâyeden 19 dakikalık bir kısa film çekti. Bu kısa film, The Killers’ın Criterion Collection DVD sürümünde yer almaktadır.

Reardon karakteri, 1964 tarihli yeniden çevrim The Killers’ta tamamen çıkarılmıştır.

Jean-Claude Missiaen’e göre, ana karakterin geçmişini (Hemingway’in kısa hikâyesinde detaylandırılmayan kısmı) John Huston icat edip yazmıştır.

Film, 2008 yılında ABD Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi’nde korunmak üzere seçilmiştir.

Universal Pictures, bu film için Ava Gardner’ı Metro-Goldwyn-Mayer’dan (MGM) kiraladı.

'The Hedda Hopper Show - This Is Hollywood' programı, 19 Nisan 1947’de filmin 30 dakikalık radyo uyarlamasını yayınladı; Edmond O’Brien ve Burt Lancaster filmdeki rollerini radyoda da canlandırdı.

TCM’den Eddie Muller’ın aktardığına göre, yapımcı Mark Hellinger afiş ve tanıtım malzemelerinde yalnızca ünlü yazar Ernest Hemingway’in adının görünmesini istediği için Richard Brooks senaryo kredisi almadı. Brooks buna itiraz etmedi, ancak jenerikte adının geçmesi yerine filmin kârından %1 pay almayı müzakere etti. Bu anlaşma onun için oldukça kârlı oldu; çalışması karşılığında yaklaşık 25.000 dolar (2026 değeriyle ~430.000 dolar) kazandı.

Burt Lancaster’ın canlandırdığı karakterin soyadı filmde 'Anderson' iken, Hemingway’in orijinal hikâyesinde 'Andreson' olarak geçer.

Bu film, Criterion Collection’ın 176 numaralı parçası olan 'The Killers - 3 Adaptations' setinde yer almaktadır.

Film, 35 eleştirmen yorumuna dayanarak Rotten Tomatoes’ta %100 tazelik oranına sahiptir.

'Screen Directors' Playhouse' programı 1949’da hikâyenin bir radyo uyarlamasını yaptı; Burt Lancaster İsveçli rolünü yeniden canlandırdı. Programın sunuculuğunu yönetmen Robert Siodmak üstlendi ve Kitty rolünde Shelley Winters yer aldı.

Amerikan Film Enstitüsü’nün 2001 yılında belirlediği 'En Heyecan Verici 100 Amerikan Filmi' aday listesindeki 400 film arasına girdi.

Seven (1995) filminin senaristi Andrew Kevin Walker, bu filmin yeni bir uyarlaması için senaryo yazdı, ancak proje daha ileriye götürülmedi.

Film, En İyi Yönetmen, Kurgu, Müzik ve Senaryo olmak üzere dört Akademi Ödülü’ne aday gösterildi; ancak dört kategoride de The Best Years of Our Lives (1946) filmine kaybetti.

Steven Schneider’in editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer almaktadır.

'Film-Noir' DVD Koleksiyonu’nda bu filmin eski bir radyo uyarlaması bulunmaktadır.

Howard Hughes, hayatının ilerleyen dönemlerinde Buz İstasyonu Zebra'ya (1968) takıntılı hale gelmeden önce, bu filmi izlemek onun için bir saplantıydı. Günde birkaç kez izlediği biliniyordu.

Filmde kurgusal Nick Adams karakteri yalnızca açılışta küçük bir rol oynasa da, aslında yazar Ernest Hemingway'in anahtar roman karakteridir ve Hemingway'in birçok öyküsünde öne çıkar.

Filmde Kitty'nin ismine gönderme yapan birkaç kedi referansı var: "Yeşil Kedi" adlı bar ve Kitty'nin bir bardak süt sipariş etmesi gibi.

Ole "İsveçli" Anderson (Burt Lancaster) merkezi bir karakterdir ve 11 geri dönüş sahnesinin hepsinde yer alır, ancak paradoksal biçimde her zaman arka plandadır. Uzun bir girişten sonra belirir, yüzü net görülmez ve kısa süre sonra ölür; Colfax tarafından garajda kaba muamele görür, otelde intihar etmek ister, boks maçını kaybeder ve sersemler, Colfax'ın partisinde Kitty Collins'in (Ava Gardner) cazibesine kapılır, restorandaki sahnenin sonunda belirip kaçar, hapishanede Charleston konuşurken o sessiz kalır, soygun planlamasına geç gelir, soygun sırasında uzak bir figürdür, soygun öncesi akşamın başında uyur, soygundan sonra sahnenin sonunda görünür ve soygun öncesi gece Kitty tarafından manipüle edilir.

Filmin sonuna doğru, Jim Reardon (Edmond O'Brien) Kitty Collins (Ava Gardner) ile bir gece kulübünün önünde buluşmak üzere sözleştiğinde, O'Brien "Yeşil Kedi" kulübünün önünde sokakta durur ve Gardner'ın arabasıyla gelmesini bekler. Arkasındaki duvarda "Sir Arthur Hilton sunar..." yazılı bir poster vardır; İngiliz Arthur Hilton, filmin kurgucusuydu.

Hapishanede Charleston, İsveçli'ye Güneş'in etrafında dönen 9 gezegen olduğunu söyler (o dönemde Plüton gezegen sayılıyordu; bu statü 2006'da resmen değişti, şimdi resmi olarak 8 gezegen var). Bu, filmin yapısına bir göndermedir, çünkü 9 karakter dönüşümlü olarak geri dönüşleri anlatır (toplam 11 geri dönüş): Nick Adams, Mary Ellen "Queenie" Doherty, Sam Lubinsky, Lilly Harmon Lubinsky, tekrar Sam Lubinsky, Charleston, James Riordan, Blinky Franklin ve Kitty Collins. Ayrıca, tüm geri dönüşler Ole "İsveçli" Anderson'ı içerir, bu nedenle karakterler mecazi olarak onun etrafında, gezegenlerin Güneş'in etrafında döndüğü gibi döner.

İddiaya göre, Las Vegaslı grup The Killers adını bu filmden almıştır.

Bastonlu gizemli küçük adam, Reardon ve Kitty'yi Adelphi tiyatrosundan Yeşil Kedi'ye kadar takip eder. Tiyatroda ikilinin arkasında pusuda beklerken, sonra onları takip etmek için bir sonraki taksiye atlarken, ardından gece kulübü restoranının etrafında dolanırken görülür. Daha sonra barda göz açıp kapayıncaya kadar belirir, hemen ardından Kitty tuvalete gitmek için kaybolur ve iki tetikçi ortaya çıkıp kurşun yağdırmaya başlar.

Jim Reardon, şapka şirketi soygununun 20 Temmuz 1940'ta gerçekleştiğini söyler. Bu bir cumartesi günüydü; bir şirketin tüm maaş bordrosunun hazır bulunması için alışılmadık bir gün.

Tüm iyi femme fatale'ler gibi, izleyici Kitty'nin ne zaman dürüst olduğunu ve hatta öyle olup olmadığını filmin sonuna kadar asla bilemez. Reardon'a yaptığı 65.000 dolarlık teklifin gerçekten kalan tüm para mı, yoksa hızla toplayabildiği miktar mı, yoksa ona ödeyip Büyük Jim'e her şeyi verdiğini söyleyerek ikisini de kurtarmak için mi plan yaptığı bilinmez. Ya da Büyük Jim'i ekip 185.000 dolarla kaçmayı düşünmüş olabilir. Önünde can verirken bile onu kollarına almaz ve yalnızca, hayatı sönerken ona sahte bir ölüm döşeği aklanması vermesi için yalvarırken duygulanır; o alamadan öldüğü için öfkelenir.