The Lady from Shanghai
Denizci Michael O’Hara, avukat Grisby ve Şangay’dan yeni dönmüş partneri Bannister’ın tekne yolculuğunda çalışmayı kabul eder; asıl sebep Bannister’ın eşi Elsa’ya duyduğu ilgidir. Grisby ona ‘reddedemeyeceği bir teklif’ yapar: onu öldürmüş gibi yapması karşılığında, Michael’e 5000 dolar ödeyecektir.
The Lady from Shanghai hakkında 98 bilgi
98 bilgi gösteriliyor.
- Everett Sloane, yarattığı acıdan acı bir şekilde şikayet ederek, karakteri için yapılan bacak desteklerini takmayı reddetti. Sloane'un başa çıkılmasının imkansız olduğu ve film setindeki herkesi dışladığı bildirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles'in bu resmin orijinal kaba kurgusu 155 dakika sürdü. Columbia Pictures yöneticileri tarafından yapılan çok sayıda kesme, ünlü eğlence evi finalinin kısaltılmasını da içeriyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Columbia Pictures'ın patronu Harry Cohn, Orson Welles'e bir daha asla yapımcılık, yönetmenlik ve oyunculuk için tek bir kişiyi işe almayacağını çünkü o kişiyi asla kovamayacağını söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles, stüdyo tarafından atanan bestecinin oluşturduğu müzikten pek memnun değildi. Bir test gösteriminde, besteciye model olması beklenen geçici bir hisse senedi puanı koydu. Besteci, Welles'in kesin olarak hazırlanmış planını tamamen göz ardı etti. Özellikle son ayna sahnesinin dehşet duygusu yaratmak için puansız olması gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Aksiyonun büyük kısmının gerçekleştiği yat, sahibi Errol Flynn'den kiralanan "Zaca,"'ti. Flynn, çekimler arasında Zaca'nın kaptanlığını yapıyordu ve arka planda bir barın dışındaki sahnede görülebiliyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles'in Rita Hayworth'un saçını kestirip ağartma kararı bir tartışma fırtınasına neden oldu ve Hollywood'daki pek çok kişi bunun filmin zayıf gişe getirilerine katkıda bulunduğuna inanıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles, Everett Sloane'u öncelikle filmde pek iyi hareket edemeyen bir radyo oyuncusu olarak düşündü, bu yüzden karaktere koltuk değneği verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Columbia Pictures şefi Harry Cohn, filmin yıldızı Rita Hayworth'u mahvedeceğini düşündü ve vizyona girmesini bir yıl erteledi. Cohn, yönetmen Orson Welles'e Hayworth'un büyüleyici çekimlerini (yakın çekimler) eklemesini emretti. Hayworth'un diğer filmlerdeki şarkı söyleme başarısı nedeniyle Cohn, Hayworth'un "Please Don't Kiss Me." şarkısını söylediği sahnenin çekilmesini emretti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yeniden çekimler sırasında Orson Welles, saçlarını yıldız gibi kestirip ağartması için 500 dolar ödenen Rita Hayworth'un çekimlerini bir stand-in ile eşleştirmek zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Errol Flynn'in uzun süre ortadan kaybolması nedeniyle çekimler erteleniyordu. Sözleşmesi, kendisi orada olmadığı sürece yatın kullanılamayacağını öngörüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Meksika çekimi, birçoğu yapımcı William Castle'ın günlüğünde detaylandırdığı bir dizi sorunla boğuştu. Gün boyunca sıcaklık genellikle aşırı sıcaktı ve Rita Hayworth en az bir kez sıcaktan bayıldı. Geceleri milyonlarca zehirli böcek ark ışıklarının etrafında toplanıyor ve çoğu zaman onları söndürüyordu. Bir böcek Orson Welles'i ısırdığında atışta önemli bir gecikmeye neden oldu ve gözü normal boyutunun neredeyse üç katına kadar şişerek kapandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- O'Hara'nın kaydıraktan aşağı inerkenki bakış açısını simüle eden bir çekim için Charles Lawton Jr. Ve kamera operatörü Irving Klein, kamerayı bir matın üzerinde tutarak kaydırağın tamamını karınları üzerinde kaydırdılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles başlangıçta sesin filmde rahatsız edici bir unsur olmasını, izleyiciyi rahatsız edecek bir araç olmasını istiyordu (örneğin, seslerin bu kadar düşük bir seviyeye getirilmesi, izleyicinin ne söylendiğini anlamak için kendini zorlaması gerekecekti). Bu etkinin birkaç küçük örneği (Bannister ve Grisby'nin gıcırtılı sesleri, Aynalar Salonu'ndaki son diyaloğun fazla seslendirilmesi) dışında neredeyse tamamı Columbia ses departmanı tarafından düzeltildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles, eğlence evini The Cabinet of Dr. Caligari'nin (1920) dışavurumcu görüntüleri üzerine tasarlamak istedi. Stephen Goosson, sürgülü kapılar, çarpık aynalar ve stüdyo ses sahnesinin çatısından 80 fit uzunluğunda, 40 fit genişliğinde ve 20 fit derinliğindeki bir çukura doğru 125 fitlik zikzak kaydırak içeren ayrıntılı bir set tasarladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde Flynn'in "Zaca" yatı olduğu gibi, Errol Flynn'in kendi evcil daksund'u da yat sahnelerinde görülüyor. Flynn ayrıca filmin yat sahnelerinin tüm hava fotoğraflarını da yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bazı sahneler timsahların istila ettiği bir nehrin yakınında çekildi. Elsa'nın okyanusa daldığı kayanın zehirli midyeleri temizlemek için kazınması gerekiyordu. Mızrakla silahlanmış bir Meksikalı yüzme şampiyonu, sulardaki ölümcül barracuda'yı savuşturmak için Rita Hayworth'un yakınında kameradan yüzmek zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Errol Flynn'e yatının kullanımı ve mürettebatına öğle yemeği karşılığında günde 1500 dolar ödendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles, bir kovalamaca sahnesi sırasında Diriliş (1927) filminin eski bir Meksika film posterinin yanından geçiyor. Filmde Welles'in eski kız arkadaşı Dolores Del Río rol alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Glenn Anders ilk gününde film setine geldiğinde, Orson Welles ona hemen çarşafın altındaki sedyeye uzanmasını ve ölü taklidi yapmasını emretti. Oyuncu kendisine söyleneni yaptı ve orada yatarken stüdyo temsilcisinin kendisine bir kalem ve imzalaması için bir sözleşme verdiğini söyledi. Bu noktada Anders, film ya da oynadığı rol hakkında hâlâ hiçbir şey bilmediğini iddia etti. Çekimler sırasında Anders, Welles'in zorbalığına o kadar üzüldü ki ekip ona "Glenn Anguish." adını verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yatın yakın çevresinde çekim yapmak, Orson Welles ve Charles Lawton Jr.'ın sıkışık, klostrofobik kompozisyonlar kullanarak iyi bir etkiye dönüştürdüğü özel zorluklar ortaya çıkardı. Ancak denizin ve gökyüzünün parıltısına karşı çekim yapmak çoğu zaman ışık ölçerleri işe yaramaz hale getirerek aşırı pozlamaya neden oluyordu. Sorunun üstesinden gelmek için bir dizi deneysel test yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Columbia Pictures başkanı Harry Cohn için gösterildikten sonra olay örgüsünü o kadar anlaşılmaz buldu ki, bunu kendisine açıklayabilecek herkese 1.000 dolar ödemeyi teklif etti. Daha sonra, deneme sahnesiyle başlayıp hikayenin önceki bölümünü geriye dönüşlerle anlatarak filmi netleştirmeye karar verdi, ancak plandan vazgeçti çünkü o kadar çok yeni görüntünün çekilmesi gerekecekti ki bu, filmin maliyetini neredeyse iki katına çıkaracaktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles telaşları hiç izlemedi. Bunları az önce fotoğrafta görevlendirilen Columbia'nın baş editörü Viola Lawrence'a gönderdi. Welles'in tek bir yakın çekim bile çekmediğini, Rita Hayworth'un tek bir yakın planını bile çekmediğini görünce hemen Columbia'nın patronu Harry Cohn'a gitti ve o da yönetmene bazılarını çekmesini emretti. Welles, stüdyoya döndüğünde sonunda itaat etmesine rağmen, olay yerinde emri görmezden geldi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Aynalar Salonu labirenti, Gelecek Şeyler (1936) ve Bağdat Hırsızı (1940) gibi filmlerde ekranın büyüsünü sağlayan özel efekt sihirbazı Lawrence W. Butler'ın yardımıyla tasarlandı. 2.912 metrekarelik cam içeriyordu. Aynalardan bazıları iki yönlüydü ve Charles Lawton Jr. Ve ekibinin bunların içinden ateş etmesine olanak sağlıyordu. Bazen de cama açılan deliklerden ateş ediyorlardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İkinci Dünya Savaşı sırasında Kaliforniya açıklarındaki kıyı devriyesinde üstün hizmet verdikten sonra "Zaca", Errol Flynn'in mülkünden satıldı ve yıllar süren ihmal ve mülkiyet anlaşmazlıkları yaşadı. Zengin bir İtalyan iş adamı tarafından belli bir yıkımdan kurtarılıp restore edilen bu yat, şimdi Monte Carlo'dan yola çıkıyor ve dünyanın en iyi yatlarından biri olarak kabul ediliyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Eğlence Evi/Aynalar Salonu dizisi kapsamlı bir çalışma gerektirdi. İki setin aslında ayrı yerler olması amaçlanmıştı (dış mekanların çekildiği San Francisco'nun Playland'inde olduğu gibi). Senaryonun daha önceki bir taslağında yer alan bir sahne bunu açıkça ortaya koyabilirdi ve sadece karakterlerin birinden diğerine nasıl gittiklerini değil aynı zamanda kapalı mekanlara nasıl girebildiklerini de açıklayabilirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Central Park sahnesi Meksika'dan satın alınan ve New York'a gönderilen bir araba kullanılarak çekildi. Devasa ark ışıkları, bir ses patlaması ve 20 metrelik bir kamera vinci, tek bir araba çekimi yapmak için arabayı neredeyse bir mil kadar takip etti. Ne yazık ki daha sonra Columbia'nın resmi düzeltmek için getirdiği editör tarafından kesildi ve bu da Orson Welles'in konseptini tamamen mahvetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Acapulco'daki bir sahnede arka planda "Amado Mio" şarkısı çalıyor. Rita Hayworth bu şarkıyı iki yıl önce yayınlanan Gilda'da (1946) seslendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yakın çekimlerde distorsiyon sağlamak için geniş açılı lensler kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rita Hayworth, Meksika'da çekim yaparken hastalandı ve yapım bir aylığına kapanmak zorunda kaldı. Orson Welles, filmin bütçesini aştığı için haksız yere eleştirilmişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin sonundaki eğlence parkı sahnelerinin dış mekan bölümleri, Ocean Beach'in karşısında ve ünlü Cliff House'un hemen güneyinde bulunan San Francisco'daki Playland at the Beach eğlence parkında çekildi. Playland 1972'de kapandı ve yıkıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orson Welles ve görüntü yönetmeni Charles Lawton Jr. Uzun prodüksiyon öncesi konferanslar düzenlediler ve bu konferanslar sırasında mümkün olan her yerde sade iç aydınlatma ve doğal ışık kullanmaya karar verdiler. Dış mekan ve iç mekan sahneleri arasındaki geçişlerin fazla göz kamaştırmasını önlemek için dış mekan gökyüzünde filtreler kullanıldı. Dramatik bir yüz modellemesi elde etmek için dış çekimlerde keskin kontrastlar oluşturuldu. Örneğin O'Hara ile Grisby arasındaki bir sahnede Welles, yüzünün karanlık ve kasvetli görünmesi için beyaz keten bir takım elbise giymişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film için düşünülen diğer isimler ise "Black Irish"ve filmin dayandığı romanın adı olan"If I Die Before I Wake," idi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bayan Bannister'ın Michael'ı aramak için Çin tiyatrosuna gittiği sahnede, çoğunlukla güney Çin ve Hong Kong'da konuşulan bir Çin lehçesi olan Kantonca konuşuyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimlerin sonuna doğru Orson Welles, bir setin cumartesi günü boyanıp pazartesiye yetiştirilmesini istedi. Columbia yöneticisi Jack Fier, hafta sonu mesaisi ve sendika kuralları nedeniyle bunun imkânsız olduğunu söyledi. Welles ve birkaç arkadaşı boya deposuna girip seti kendi elleriyle boyadı ve işleri bitince "Korkmamız Gereken Tek Şey Fier'in Kendisi" yazılı bir pankart astı. Pazartesi günü sendikalı boyacılar seti başkasının boyadığını görünce greve gitti ve üç katı ücret ödenene kadar çalışmayı reddetti. Fier, sendikayı yatıştırmak için parayı ödedi ama faturayı Welles'in hesabına yazdırdı; üstüne de boyacılara "Her Şey Welles'le Biter" yazılı bir pankart boyattı.
- Akvaryum sahnesinde, deniz canlılarının daha devasa ve oyunculara daha yakın görünmesi için tanklar ayrı ayrı çekildi, büyütüldü ve mat tekniğiyle birleştirildi.
- Orson Welles, stüdyonun atadığı bestecinin hazırladığı müzikten hiç memnun kalmadı. Test gösteriminde, besteciye model olması için geçici bir müzik koydu; ancak besteci Welles'in titizlikle çizdiği planı tamamen görmezden geldi. Özellikle finaldeki aynalı sahnenin, gerilim hissi yaratmak için müziksiz olması gerekiyordu.
- Kavurucu güneşin altında şapkasız çalışan bir kamera asistanı, aniden kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Sık sık sarhoş olan Errol Flynn, adamı bir denizci torbasına koymaya çalışırken, Welles hemen karaya birini gönderip yetkililere haber verdi ve Flynn'in adamı denize gömmesini engelledi.
- Filmin büyük bölümünün geçtiği yat, sahibi Errol Flynn'den kiralanan "Zaca" idi. Flynn, çekim aralarında yatın kaptanlığını yapıyordu ve bir kantina sahnesinin arka planında kendisi görülebilir.
- Yeniden çekimler sırasında Orson Welles, Rita Hayworth'un yerine geçen bir dublörle eşleşen planlar çekmek zorunda kaldı. Dublöre, yıldızınki gibi saçını kestirip sarıya boyatması için 500 dolar ödendi.
- Errol Flynn uzun süreler boyunca ortadan kaybolduğunda çekimler erteleniyordu. Sözleşmesi, kendisi orada olmadıkça yatın kullanılamayacağını şart koşuyordu.
- Meksika çekimleri birçok sorunla boğuştu; yapımcı William Castle günlüğünde bunları ayrıntılarıyla anlattı. Gündüzleri sıcaklık genellikle dayanılmaz derecede yüksekti ve Rita Hayworth en az bir kez sıcaktan bayıldı. Geceleri milyonlarca zehirli böcek ark lambalarının etrafında uçuşarak ışığı sık sık tamamen karartıyordu. Bir böcek Orson Welles'i ısırdı ve gözü neredeyse normalin üç katı büyüklüğünde şişerek çekimleri önemli ölçüde geciktirdi.
- Orson Welles başlangıçta sesin filmde rahatsız edici bir unsur olmasını, izleyiciyi huzursuz edecek bir araç olarak kullanmayı istiyordu (örneğin sesleri, izleyicinin duymak için zorlanacağı kadar düşük seviyede kaydetmek gibi). Bannister ve Grisby'nin tiz sesleri ve Aynalar Salonu'ndaki son diyaloğun dublajı gibi birkaç küçük örnek dışında, bu efektlerin neredeyse tamamı Columbia ses departmanı tarafından düzeltildi.
- O'Hara'nın kaydıraktan hızla kayarkenki bakış açısını simüle eden bir plan için, görüntü yönetmeni Charles Lawton Jr. ve kamera operatörü Irving Klein, kamerayı bir minderin üzerine koyarak tüm kaydırak boyunca karın üstü kaydı.
- Orson Welles, eğlence parkındaki korku tünelini Dr. Caligari'nin Muayenehanesi (1920) filmindeki dışavurumcu görüntülere benzetmek istedi. Stephen Goosson, sürgülü kapılar, çarpıtıcı aynalar ve bir stüdyo ses sahnesinin çatısından 25 metre uzunluğunda, 12 metre genişliğinde ve 6 metre derinliğindeki bir çukura inen 38 metrelik zikzaklı bir kaydırak içeren ayrıntılı bir set tasarladı.
- Yat sahnelerinde Errol Flynn'in kendi dachshund cinsi köpeği görülür, çünkü filmdeki yat Flynn'in "Zaca" adlı yatıdır. Ayrıca yat sahnelerinin tüm hava çekimlerini de Flynn gerçekleştirdi.
- Bazı sahneler timsah kaynayan bir nehrin yakınında çekildi. Elsa'nın okyanusa daldığı kayanın zehirli midyelerden temizlenmesi gerekti. Meksikalı bir yüzme şampiyonu, sudaki ölümcül baraküdaları uzaklaştırmak için Rita Hayworth'un yakınında, kamera dışında mızrakla yüzdü.
- Yatın dar alanlarında çekim yapmak özel zorluklar yarattı; Orson Welles ve Charles Lawton Jr. bunu sıkışık, klostrofobik kompozisyonlar kullanarak avantaja çevirdi. Ancak denizin ve gökyüzünün parlak ışığına karşı çekim yapmak çoğu zaman pozometreleri işe yaramaz hale getirip aşırı pozlamaya neden oldu. Sorunu aşmak için bir dizi deneysel test yapıldı.
- Orson Welles çekim günlüklerini hiç izlemedi. Onları doğrudan Columbia'nın baş kurgucusu ve bu filme atanan Viola Lawrence'a gönderdi. Lawrence, Welles'in tek bir yakın plan bile çekmediğini, Rita Hayworth'un bile yakın planının olmadığını görünce hemen Columbia'nın patronu Harry Cohn'a gitti. Cohn, yönetmene yakın plan çekmesini emretti. Welles mekânda bu emri görmezden geldi, ancak stüdyoya döndüğünde sonunda uydu.
- Aynalar Salonu labirenti, Gelecek Şeyler (1936) ve Bağdat Hırsızı (1940) gibi filmlere sinema büyüsü katan özel efekt sihirbazı Lawrence W. Butler'ın yardımıyla tasarlandı. Labirent 271 metrekarelik cam içeriyordu. Bazı aynalar çift yönlüydü, böylece Charles Lawton Jr. ve ekibi onların arkasından çekim yapabildi. Diğer zamanlarda ise camda açılan deliklerden çekim yaptılar.
- Korku Tüneli/Aynalar Salonu sekansı yoğun bir çalışma gerektirdi. İki set aslında ayrı mekânlar olarak düşünülmüştü (dış çekimlerin yapıldığı San Francisco'daki Playland'de olduğu gibi). Senaryonun daha önceki bir taslağındaki bir sahne bunu netleştirecek ve karakterlerin birinden diğerine nasıl geçtiğini ve kapalı olan bu yerlere nasıl girebildiklerini açıklayacaktı.
- Central Park sahnesi, Meksika'da satın alınıp New York'a gönderilen bir at arabası kullanılarak çekildi. Dev ark lambaları, bir ses bomu ve 6 metrelik bir kamera vinci, tek bir kaydırma planı için arabayı yaklaşık 1,5 kilometre boyunca takip etti. Ne yazık ki bu plan daha sonra Columbia'nın filmi düzeltmek için getirdiği kurgucu tarafından kesildi ve Orson Welles'in konsepti tamamen mahvoldu.
- Orson Welles, Elsa'nın suya dalışına eşlik eden müzik için, bunun "Aptal Senfoniler'deki bir soytarılık anına, Pluto'nun palyaçoluklarına veya Donald Duck'ın boşluğa çılgın bir atlayışına daha uygun" olduğunu söyledi.
- Yakın planlara çarpıtma katmak için geniş açılı lensler kullanıldı.
- Filmin sonundaki lunapark sahnelerinin dış mekân kısımları, San Francisco'daki Ocean Beach'in karşısında ve ünlü Cliff House'un hemen güneyinde bulunan Playland at the Beach lunaparkında çekildi. Playland 1972'de kapandı ve yıkıldı.
- Beğenilen görüntü yönetmeni Rudolph Maté'nin bu filmdeki jenerikte yer almayan çalışması, onun bu pozisyondaki son işi oldu; kariyerinin geri kalanını yönetmen olarak sürdürdü.
- Orson Welles ve görüntü yönetmeni Charles Lawton Jr., uzun yapım öncesi toplantılarında düşük anahtarlı iç mekân aydınlatması ve mümkün olan her yerde doğal ışık kullanmaya karar verdiler. Dış mekân ve iç mekân sahneleri arasındaki geçişlerin çok sert olmaması için dış çekimlerde filtreler kullanıldı. Yüzlerde dramatik gölgeler elde etmek için dış planlarda keskin kontrastlar oluşturuldu. Örneğin, O'Hara ve Grisby arasındaki bir sahnede Welles, yüzünün karanlık ve kasvetli görünmesi için beyaz keten bir takım elbise giydi.
- 80 adet düz cam pencere ve 24 çarpıtıcı ayna, tuhaf kamera efektlerinin bazılarını mümkün kıldı.
- Acapulco ve çevresindeki mekân çekimlerine 35 günden fazla zaman harcandı.
- Elsa'nın arabası 1946 model Lincoln Continental V-12 üstü açılır bir modeldir. Bu arabadan sadece 201 adet üretildi. O zamanki fiyatı 4.474 dolardı, bu da 2024'te yaklaşık 71.250 dolara denk gelmektedir.
- Orson Welles, seti boyamak için gece 22:30'dan sabah 5:00'e kadar bir haftadan fazla zaman harcadı.
- Elsa'nın yattaki köpeği, bu filmde kullanılan yatın da sahibi olan Errol Flynn'e ait Chula adında bir dachshund'du.
- Kamyona arkadan çarpan araba 1941 model Cadillac Fleetwood Series 75'tir.
- Everett Sloane, karakteri için yapılan bacak desteklerini takmayı reddetti ve verdikleri acıdan şikâyet etti. Sette geçinilmesi imkânsız biri olarak biliniyordu ve herkesten uzak duruyordu.
- George Grisby'yi canlandıran Glenn Anders, karakterinin cesedinin sedyeyle taşındığı sahneyi, canlı olduğu sahnelerden önce çektiğini söyledi. Son sözleşmesini de sedyede yatarken imzaladı.
- Orson Welles'in Rita Hayworth'ün saçını kestirip sarıya boyatma kararı büyük tartışma yarattı. Hollywood'da pek çok kişi, bu değişikliğin filmin gişe başarısızlığına katkıda bulunduğuna inandı.
- Orson Welles, Everett Sloane'ı öncelikle bir radyo oyuncusu olarak görüyor ve kamera önünde yeterince iyi hareket edemediğini düşünüyordu. Bu yüzden karaktere koltuk değnekleri ekledi.
- Oyuncular, sete geldiklerinde Orson Welles'in senaryoyu her gün yeniden yazdığını görmekten sık sık bıkkınlık ve kafa karışıklığı yaşıyordu. Welles'in oyuncularla çalışma tarzı genellikle sert ve manipülatifti; bazen onları kasıtlı olarak tedirgin edip gergin performanslar alıyor, bazen de repliklerini unutturup doğaçlama yapmalarını sağlıyordu. Bu doğaçlamalardan biri, yargıcı oynayan Erskine Sanford'un şaşkınlıkla söylediği "Burası futbol maçı değil!" repliği olarak filmde kaldı.
- Glenn Anders ilk gün sete geldiğinde, Orson Welles onu hemen bir sedyeye yatırıp üzerine çarşaf örterek ölü taklidi yapmasını istedi. Oyuncu denileni yaparken, stüdyo temsilcisinin eline bir kalem ve imzalaması için bir sözleşme tutuşturduğunu anlattı. O an, Anders'in film ya da oynadığı rol hakkında hâlâ hiçbir fikri yoktu. Çekimler boyunca Welles'in zorbalığından o kadar bunaldı ki, ekip ona "Glenn Acı" lakabını taktı.
- Bayan Bannister'ın Michael'ı aramak için Çin tiyatrosuna gittiği sahnede, ağırlıklı olarak Güney Çin ve Hong Kong'da konuşulan bir lehçe olan Kantonca konuşur.
- Rita Hayworth ve Orson Welles 1943'te evlenmiş, ancak bu yapım sırasında ayrı yaşıyorlardı ve çekimler tamamlandıktan kısa süre sonra boşandılar.
- Gilda (1946) filmindeki çarpıcı siyah straplez elbiseyi tasarlayan kostümcü Jean Louis, bu filmde de göz kamaştırıcı işler çıkardı. İlk sahnelerde Hayworth'ün giydiği puantiyeli, kalp yakalı gündüz elbisesi ve devamında gelen diğer kostümler bunlardan sadece birkaçı.
- Kadın başrol için ilk olarak Ida Lupino düşünülmüştü.
- Carl Frank'ın ilk uzun metrajlı filmi. Kendisi deneyimli bir radyo yıldızı ve Welles'in Mercury Theatre topluluğunun bir üyesiydi.
- Orson Welles, bu filmin tamamen çaresizlikten doğduğunu söyler. Mercury Theatre topluluğuyla "80 Günde Devri Alem" müzikaline imza atan Welles, Boston'daki ön gösterimden saatler önce 55 bin dolarlık borç yüzünden kostümlerin haczedilmesiyle köşeye sıkıştı. Elinde "If I Die Before I Wake" romanını bulan yönetmen, hemen Columbia'nın patronu Harry Cohn'u arayıp iki saat içinde parayı göndermesi karşılığında filmi yazmayı, yönetmeyi ve başrolü üstlenmeyi teklif etti. Para yetişti ve gösteri planlandığı gibi devam etti.
- Orson Welles'in ilk kurgusu 155 dakikaydı. Columbia yöneticileri, özellikle meşhur eğlence evi finalini kısaltarak filmde birçok kesintiye gitti.
- Columbia'nın patronu Harry Cohn, Orson Welles'e bir daha asla aynı kişiyi yapımcı, yönetmen ve oyuncu olarak işe almayacağını söyledi; çünkü böyle birini kovması imkânsızdı.
- Harry Cohn, filmin yıldızı Rita Hayworth'u mahvedeceğini düşünerek gösterimi bir yıl erteledi. Welles'e, Hayworth'un yakın plan çekimlerini ekletirken, diğer filmlerdeki şarkı başarısına güvenerek "Please Don't Kiss Me" sahnesinin de çekilmesini emretti.
- Errol Flynn, yatının kullanımı için günlük 1500 dolar ve mürettebatının öğle yemekleri karşılığında kiralandı.
- Filmi izleyen Harry Cohn, konuyu o kadar anlaşılmaz buldu ki, açıklayana 1000 dolar ödül teklif etti. Daha sonra hikâyeyi netleştirmek için filme mahkeme sahnesiyle başlayıp öncesini geri dönüşlerle anlatmayı düşündü, ancak maliyeti neredeyse ikiye katlayacağı için vazgeçti.
- Sıcaklar artıp çekimler uzadıkça maddi sorunlar büyüdü ve stüdyo, neler olduğunu öğrenmek için sürekli yazılı uyarılar ve temsilciler göndermeye başladı. William Castle'ın günlüğüne göre gecikmelerin başlıca sebebi Welles'in kendisiydi; ilk haftayı mekân seçip fikrini değiştirerek geçirdi.
- Rita Hayworth Meksika'da hastalanınca yapım bir ay durdu. Buna rağmen bütçeyi aştığı için haksız yere Orson Welles suçlandı.
- Yapımcılar John Woo ve Terence Chang ile senarist Jeff Vintar, filmi yeniden çekmeye çok yaklaştı. Senaryo, hem Welles'in özgün metnine hem de Sherwood King'in "If I Die Before I Wake" romanına dayanıyordu. Brendan Fraser, Michael O'Hara rolüne göz koyarken Arthur ve Elsa Bannister için Michael Douglas ile Catherine Zeta-Jones düşünülüyordu. Ancak Sony stüdyo başkanı Amy Pascal'ın "gençlik filmlerine" odaklanma kararıyla proje rafa kalktı.
- Film için düşünülen diğer isimler, romanın adı olan "Black Irish" ve "If I Die Before I Wake" idi.
- Çekimler 1946 sonu ile 1947 başında tamamlanmasına rağmen film, Mayıs 1948'e kadar geniş çapta gösterime girmedi. Orson Welles, bunun sebebini Columbia'nın, Rita Hayworth'un daha parlak bir rolde olduğu The Loves of Carmen'i önce yayınlamak istemesine bağladı.
- Orson Welles başlangıçta başrol için Barbara Laage'ı düşünmüş ve filmi hızlıca, ucuza çekilecek bir B filmi olarak planlamıştı. Ancak Harry Cohn, tanınmayan bir oyuncu yerine stüdyonun en büyük yıldızı Rita Hayworth'u koyarak Gilda'nın başarısını tekrarlamak istedi. Welles, evlilikleri bitme noktasında olsa da teklifi kabul etti ve film, uzayan çekim takvimiyle Hollywood'da yaptığı en pahalı işe dönüştü. Cohn, ısrarından pişman oldu çünkü film gişede başarısız oldu.
- Glenn Anders, uzayan çekimler boyunca haftalık 1250 dolar maaş aldı.
- Orson Welles, sözleşmesi gereği kurguya neredeyse hiç karışamadı ve filmin Harry Cohn ile kurgucu Viola Lawrence tarafından ele alınışını ağır biçimde eleştirdi.
- Orson Welles, bir kovalamaca sahnesinde 1927 yapımı Resurrection filminin eski bir Meksika posterinin önünden koşarak geçer. Bu film, Welles'in eski sevgilisi Dolores Del Río'nun başrolünde oynadığı bir yapımdır.
- İkinci Dünya Savaşı'nda Kaliforniya açıklarında sahil devriyesinde üstün hizmet veren "Zaca" yatı, Errol Flynn'in mirasından satıldıktan sonra yıllarca ihmal ve mülkiyet anlaşmazlıklarıyla boğuştu. Yok olmaktan kurtarılıp zengin bir İtalyan iş insanı tarafından restore edilen yat, bugün Monte Carlo'dan denize açılıyor ve dünyanın en seçkin yatlarından biri sayılıyor.
- Acapulco'da geçen bir sahnede arka planda "Amado Mio" şarkısı çalar. Rita Hayworth bu şarkıyı iki yıl önce gösterime giren Gilda (1946) filminde unutulmaz bir şekilde seslendirmişti.
- Everett Sloane'ın canlandırdığı karakter bir noktada kendini "Manchesterlı bir Yunan"ın oğlu olarak tanımlar. Bu, Orson Welles'in sık sık sahne ve radyoda birlikte çalıştığı, en çok Yurttaş Kane'deki (1941) Bay Thatcher rolüyle tanınan ve Manchester doğumlu bir Yunan göçmenin oğlu olan George Coulouris'e yapılan özel bir göndermedir.
- Film, "kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli" bulunarak 2018 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi.
- Aynalı salon sekansı, onlarca yıl boyunca pek çok yapımda çeşitli şekillerde selamlanmış ve alıntılanmıştır.
- Filmin son repliklerinden biri olan "Herkes birinin aptalıdır" sözü, 1949'da Jimmy Scott (Little Jimmy Scott olarak) tarafından kaydedilen "Everybody's Somebody's Fool" blues şarkısına ilham vermiş olabilir. Howard Greenfield ve Jack Keller aynı başlıkla farklı bir şarkı yazdı; bu şarkı Connie Francis tarafından seslendirildi ve Haziran 1960'ta Billboard listelerinde zirveye yerleşti.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer almaktadır.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2001 yılında belirlediği, en heyecan verici 100 Amerikan filmi için aday gösterilen 400 film arasında bulunmaktadır.
- Ted de Corsia'nın ilk filmi.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The Lady EveFilm · 1941
The LadykillersFilm · 1955
The Lady VanishesFilm · 1938
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015