The Leopard Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Film, romanın hikâyesini ve ruhunu genel olarak takip etse de bazı belirgin farklar içerir: Romanın son iki bölümü (Don Fabrizio'nun balodan 21 yıl sonraki ölümü ve üç yaşlı Salina kız kardeşin San Lorenzo'daki hayatı) atlanmış, ayrıca Peder Pirrone bölümü ve süre nedeniyle birçok olay çıkarılmıştır. Buna karşılık film, romanda olmayan bazı sahneler ekler: baştaki uzun şehir çatışması, Donnafugata yolundaki barikat, baloda Angelica, Concetta ve Tancredi arasındaki diyalog ve sondaki firarilerin vurulması.

Filmin kronolojisi zaman zaman değiştirilmiştir. Romandaki bazı geri dönüşler (baştaki asker cesedi, plebisit) şimdiki zaman akışına yedirilirken, av partisi gibi bazı bölümler Fabrizio'nun Tancredi'nin mektubunu okuması ve Ciccio'nun Angelica'nın annesini anlatmasıyla bölünür; Angelica ile Tancredi'nin sarayda gezintisi ise Chevalley'in ziyaretiyle kesilir.

Karakterler romana göre biraz farklı çizilmiştir. Angelica ve Tancredi gerçekten âşık görünür (uzun bakışma ve sarılma çekimleri, romantik müzik), oysa romanda kısmen açgözlülükle hareket ederler (Angelica aristokrat bir isim ister, Tancredi'nin paraya ihtiyacı vardır). Don Fabrizio, Burt Lancaster'ın karizması sayesinde romandakinden daha sempatik bir figür olarak belirir; balo sahnesinde ise Albay Pallavicino romanda daha az gülünçtür ve Don Fabrizio onunla tartışmaz.

Nino Rota, 8½ (1963) filmini bitirdiği yıl, kendi bestesi olan eski bir senfoniyi raflardan çıkarıp Luchino Visconti'ye önerdi; yönetmen bu müziği çok beğendi ve 19. yüzyıl ortasında Sicilya'daki toplumsal ve siyasi değişimleri anlatan bu freskin film müziği oldu. Kurgucu Mario Serandrei, bit pazarından aldığı eski bir sandığın çekmecesinde bulduğu, Giuseppe Verdi'nin yayımlanmamış bir vals notasını Visconti'ye hediye etmişti; Rota bu besteyi uzun final balosu sekansına ekledi.

Film, Giuseppe Tomasi di Lampedusa'nın romanına son derece sadık bir uyarlama olmakla birlikte, kitabın sonsözünü tamamen atlar. Bu bölüm, yaklaşık yirmi yıllık bir zaman sıçraması sonrası yaşlı Prens Fabrizio'nun sefalet içinde, kızı Concetta'nın yardımıyla ölümünü anlatır. Film, prensin ölümünü göstermeden yalnızca sezdirerek daha az karamsar bir noktada sona erer.

Film, Titanus Films şirketini iflasa sürüklemiştir.

Roman, yazarın büyük büyükbabası Lampedusa prensinin gerçek hayatından esinlenmiştir. Hikâyedeki küçük Donnafugata köyü aslında prensin yazlık konutunun bulunduğu Palma di Montechiaro köyüdür.

Leopar, başlangıçta Luchino Visconti için planlanmış bir proje değildi; ilk olarak Ettore Giannini tarafından yönetilmesi düşünülmüştü.

Fransa'da Temmuz 1980'de yeniden gösterime girdi. Fransız vize numarası 26716'dır. Finlandiya sansür vizesi 67807, 17 Ocak 1964'te verilmiştir.