The Long Goodbye
Efsanevi özel dedektif Philip Marlowe, karısını öldürmekle suçlanan bir arkadaşının olayıyla ilgileniyor.
The Long Goodbye hakkında 81 bilgi
81 bilgi gösteriliyor.
- Roger Wade - Sterling Hayden'in evinin yeri o zamanlar aslında Robert Altman'ın eviydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Robert Altman, kameranın asla hareket etmeyi bırakmaması gerektiğine karar verdi ve onu bir taşıyıcıya koydu. Ancak kamera hareketleri karakterlerin hareketlerine ters düşecek ve böylece seyirciler kendilerini röntgenci gibi hissedeceklerdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcıların Philip Marlowe için orijinal seçimleri Lee Marvin ve Robert Mitchum'du; bunlardan ikincisi daha sonra 1970'lerde The Big Sleep (1978) ve Farewell, My Lovely (1975) filmlerinde Marlowe'u oynayacaktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- DVD hakkındaki yorumunda Robert Altman, senarist Leigh Brackett'in film vizyona girmeden önce ölmesine ve tamamlanmış çalışmayı hiç görmemesine ne kadar üzüldüğünü anlatıyor. Aslında Brackett, filmin gösterime girmesinden yaklaşık altı yıl sonra (1979'da), George Lucas için Star Wars: Bölüm V - The Empire Strikes Back (1980) filminin ilk taslağını tamamladıktan kısa bir süre sonra öldü ve bu nedenle The Long Goodbye'yi (1973) görecek kadar uzun yaşadı. Ölümünden kısa bir süre önce film üzerinde çalışmak hakkında yazmıştı; bundan çok memnundu ve röportajlarda "good story mind"'inden bahsettiği Robert Altman'a yalnızca övgüde bulunan (nispeten az sayıda) kıdemli Hollywood senaristlerinden biriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Philip Marlowe ve kedisinin yer aldığı açılış sahnesi, Robert Altman'ın bir arkadaşının ona kedisinin yalnızca bir tür kedi maması yediğiyle ilgili anlattığı bir hikayeden geldi. Altman bunu arkadaşlığa dair bir yorum olarak gördü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Elliott Gould her sahnede sigara içiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Williams ve Johnny Mercer'in başlık şarkısı, radyoda, Meksikalı bir bando tarafından bir cenazede çalınan ağıt olarak ve hatta Wades'in kapı zilinin ilk birkaç notası da dahil olmak üzere film boyunca çeşitli şekillerde ortaya çıkıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oyuncu Elliott Gould'un yönetmen Robert Altman'la yaptığı beş filmden biri. Filmler arasında M*A*S*H (1970), Nashville (1975), The Player (1992), California Split (1974) ve The Long Goodbye (1973) yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Görüntü yönetmeni Vilmos Zsigmond, gelişmemiş negatifi ek saf ışığa maruz bırakma (yanıp sönme adı verilen bir teknik) post prodüksiyon tekniği aracılığıyla insan görüşüne yaklaşmaya çalıştı; bu teknik, kelimenin tam anlamıyla siyahları sönümler ve yoğun renkleri pastel tonlar haline gelinceye kadar yumuşatır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlıklarda yer almayan, Dave namı diğer Sokrates rolünde sakallı bir Carradine.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kedi Morris "finicky" rutinini ilk kez bu filmde gerçekleştirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marlowe köpeği arabasından uzaklaştırmaya çalışırken ona Asta adını veriyor. Bu, Dashiell Hammett'in The Thin Man film serisindeki kurgusal özel dedektif Nick Charles ve eşi Nora'ya ait olan köpeğin adıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Philip Marlowe'un arkadaşı Terry Lennox'u canlandıran oyuncu olmayan, eski Major League Baseball atıcısı Jim Bouton'du ve aynı zamanda en çok satan kitap olan "Ball Four"'un de yazarıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bir ambulansın ön koltuğunda oturan bir adam olarak, başlıklarda belirtilmeden.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Robert Altman, Güney Kaliforniya'nın sert ışığını telafi etmek için filme 1940'ların eski kartpostallarını anımsatan yumuşak pastel bir görünüm verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marlowe'un arabası, Elliott Gould'a ait olan 1948 model Lincoln Continental Cabriolet'ti. 2013 yılında Reno, Nevada'daki Ulusal Otomobil Müzesi'ndeydi (Harrah Koleksiyonu) ve burada yeniden sarıya boyandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marty Augustine'i canlandıran yönetmen Mark Rydell, yaklaşık on yıllık bir aradan sonra bu filmde oyunculuğa geri döndü. Bu filmden sonra Rydell, 1988'deki Punchline (1988) filmine kadar on beş yıl daha bir film yapımında yer almayacaktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta Los Angeles'ta James Bond filmlerine veya Flint parodi serisine daha uygun bir poster kampanyasıyla gösterime giren film, Los Angeles'ta çok az etki yarattı. Önemli bir başarı elde ettiği New York gösterimi için farklı bir reklam kampanyası tasarlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Roger Wade'in evi olarak kullanılan mekân, aslında yönetmen Robert Altman'ın o dönemki kendi eviydi. Altman, bu kişisel dokunuşla filme samimi bir atmosfer katmayı başardı.
- Robert Altman, kameranın hiç durmaması gerektiğine karar verdi ve onu bir dolly üzerine yerleştirdi. Ancak kamera hareketleri karakterlerin aksiyonlarına ters yönde ilerleyerek seyirciye röntgenci hissi vermeyi amaçlıyordu.
- Filmin başındaki ve sonundaki 'Hooray for Hollywood' hariç tüm müzikler, ana tema şarkısının farklı düzenlemelerinden oluşuyor. Bu yaratıcı tercih, hikâyeye müzikal bir bütünlük kazandırıyor.
- John Williams ve Johnny Mercer'in bestelediği tema şarkısı, film boyunca farklı kılıklarda karşımıza çıkar: radyoda çalar, bir cenazede Meksikalı bando tarafından ağıt olarak yorumlanır ve hatta Wade'lerin kapı zilinin ilk notalarında bile duyulur.
- Meşhur kedi Morris, 'titiz' mamasını seçme rutinini ilk kez bu filmde sergiledi. Bu sahne, Morris'in kariyerindeki dönüm noktalarından biri oldu.
- Filmin tema şarkısı 'The Long Goodbye'ın her çalınışında farklı bir düzenleme veya miks kullanma fikri, yönetmen Robert Altman'dan geldi. Bu yüzden şarkı, The Dave Grusin Trio, Jack Sheldon, Clydie King ve hatta Tepoztlan Belediye Bandosu gibi altı farklı yorumcu tarafından seslendirildi.
- İntihar sahnesinde üç farklı Doberman kullanıldı. Nina van Pallandt'ın anlattığına göre biri vahşi, diğeri daha uysaldı ve üçüncüsü suya girmek için eğitilmişti.
- Robert Altman, Güney Kaliforniya'nın sert ışığını dengelemek için filme 1940'ların eski kartpostallarını andıran yumuşak pastel bir görünüm verdi. Bu tercih, filmin nostaljik havasını güçlendirdi.
- Marlowe'un arabası, Elliott Gould'a ait 1948 model Lincoln Continental Cabriolet'ti. 2013'te Reno, Nevada'daki Ulusal Otomobil Müzesi'nde sergilenen araç, o tarihte sarıya boyanmıştı.
- Filmin başındaki ve sonundaki 'Hooray for Hollywood' müziği, aslında Warner Bros.'un 1937 yapımı 'Hollywood Hotel' filmi için hazırlanmış bir tanıtım fragmanıdır. Benny Goodman Orkestrası'nın seslendirdiği parçada, 'Oyuncu ol, Mr. Factor'ü gör, suratını güzelleştirsin' diyen ses davulcu Gene Krupa'ya aittir.
- Marlowe'un araba camında mavi-kırmızı bir etiket bulunur. Yakından bakıldığında bu, Newport Beach'teki özel bir sahil kulübü olan Balboa Bay Club'ın üyelik giriş kartıdır ve büyük ihtimalle aracın asıl sahibi Elliott Gould'a aittir.
- Terry Lennox'un kullandığı araba bir Ferrari Daytona GTS/4'tür. Bu model, filmin yayınlandığı dönemde bile otomobil tutkunlarının hayranlık duyduğu bir ikondu.
- İki dedektifin Marlowe'u evinde haksız yere tutukladığı sahnede, polislerden biri bir kâğıt parçası çıkarır. Filmin geçtiği dönemde Miranda haklarının polis tarafından okunması zorunluluğu çok yeni olduğu için, memur henüz ezberleyemediği metni kâğıttan okumak zorunda kalır.
- Filmdeki özel malikânenin adı 'Malibu Colony' idi. Burası, dönemin Hollywood ünlülerinin ve varlıklı sakinlerinin gözde mekânlarından biri olarak bilinirdi.
- Elliott Gould, fiziksel olarak yapabildiği sürece Philip Marlowe rolünü tekrar canlandırma umudunu koruduğunu belirtti. Raymond Chandler'ın 'Perde' hikâyesinden uyarladığı 'It's Always Now' adlı bir senaryosu var. Chandler'ın mirasçıları hikâyenin haklarını ona sadece 1 dolara sattı.
- Sterling Hayden, filmdeki kendi sahnelerini bizzat yazdı. Yazar Roger Wade karakterine derinlik katmak için metne kişisel dokunuşlarını ekledi. Bu özgürlük, Hayden'ın performansına otantik bir hava kazandırdı.
- Elliott Gould, film boyunca girdiği her sahnede sigara içiyor. Bu detay, Marlowe'un zincirleme tiryakiliğini ve dönemin kaygısız ruhunu yansıtan görsel bir imza haline geldi. Neredeyse karakterin bir uzantısı gibi sürekli dumanlar arasında.
- Bu film, Elliott Gould ile yönetmen Robert Altman'ın birlikte çalıştığı beş yapımdan biri. İkilinin iş birliği 'M*A*S*H', 'Nashville', 'The Player', 'California Split' ve 'The Long Goodbye'ı kapsıyor. Her biri Altman'ın özgün sinema dilini ve Gould'un sıra dışı oyunculuğunu buluşturdu.
- David Carradine, filmde Dave diğer adıyla Sokrates rolünde sakallı olarak jenerikte adı geçmeden yer aldı. Bu küçük ama etkili rolde Carradine'ın mistik havası, Marlowe'un çevresindeki renkli karakterlere bir yenisini ekledi.
- Philip Marlowe'un arkadaşı Terry Lennox'u, eski bir beyzbol ligi atıcısı ve 'Ball Four' kitabının yazarı Jim Bouton canlandırdı. Profesyonel oyuncu olmayan Bouton'ın doğal performansı, karakterin kırılganlığını perdeye taşıdı. Spor dünyasından sinemaya bu sıra dışı geçiş, filmin sürprizlerinden biri oldu.
- Yönetmen Mark Rydell, Marty Augustine rolüyle yaklaşık on yıllık bir aradan sonra oyunculuğa döndü. Bu filmden sonra Rydell, 1988'deki 'Punchline'a kadar on beş yıl boyunca hiçbir yapımda görünmedi. Augustine'deki enerjik ve tehditkâr performansı, dönüşünü unutulmaz kıldı.
- Bir ambulansın ön koltuğunda oturan adam olarak jenerikte adı geçmeyen bir figüran yer aldı. Bu tür küçük roller, Altman'ın kalabalık sahnelerine gerçekçi bir doku katma yönteminin parçasıydı.
- Nina van Pallandt'ın sesi, 'On Her Majesty's Secret Service' filminin müziklerinde 'Do You Know How Christmas Trees Are Grown' şarkısını söylerken duyulabilir. Bu müzikal bağlantı, oyuncunun çok yönlü yeteneğini ve filmler arası ince geçişleri hatırlatıyor.
- Roger Wade (Sterling Hayden), Marlowe ile içerken aquavit tercih ediyor. Aynı içkiyi, Hayden'ın rol aldığı western 'Terror in a Texas Town'da da karakteri içiyordu. Bu detay, oyuncunun filmografisinde küçük ama anlamlı bir süreklilik yaratıyor.
- Stephen Coit (Dedektif Farmer), Robert Altman ile çalışma geçmişini 'Combat!' dizisinin bir bölümüne ve 'Countdown' filmine kadar götürüyordu. Bu uzun süreli iş birliği, Altman'ın güvendiği oyuncularla kurduğu sadık ekibin bir parçasıydı. Coit, burada da kısa ama etkili bir rolle hikâyeye katkıda bulundu.
- Polis Roger Wade'in intiharına müdahale ederken, Philip Marlowe (Elliott Gould) onların Terry Lennox'un karısını öldürebileceğine inanmamasına sinirlenir. Tepkisizliklerini protesto etmek için dönemin valisi Ronald Reagan'ı arayacağını haykırır. Hemen sonraki sahnede Marlowe, Marty Augustine'in ofisine götürülür ve burada korumalardan biri, daha sonra Kaliforniya valisi seçilecek olan Arnold Schwarzenegger'dir; böylece Marlowe bir anlamda valiyle tanışmış olur.
- Roger Wade'in tercih ettiği içki aquavittir. İskandinav ülkelerinin ulusal içkisi sayılan bu nötr alkollü içecek, tahıl veya patatesten yapılır ve kimyonla dereotu ile tatlandırılır. Wade'in bu özel tercihi, karakterin karmaşık ve yıkıcı zevklerine dair bir ipucu verir.
- Bu film, Elliott Gould ile oyuncu-yönetmen Mark Rydell'ın iki sinema filmi iş birliğinin ilki. İkili, 'The Long Goodbye'da birlikte oynadıktan sonra 'Harry and Walter Go to New York'ta Rydell yönetmen, Gould ise oyuncu olarak yer aldı. Bu ortaklık, farklı rollerde de olsa yaratıcı bir uyum yakaladı.
- Philip Marlowe (Elliott Gould), polise kendisine Sidney Jenkins dendiğini söyledi. Bu uydurma isim, Marlowe'un olayları geçiştirmek için başvurduğu anlık bir numaraydı. Dedektifin gerçek kimliğini saklama konusundaki rahatlığını gösteriyordu.
- Elliott Gould, 'A Glimpse of Tiger' setindeki dengesiz davranışları yüzünden sektörde kara listeye alınmış ve iki yıldır iş bulamamıştı. Robert Altman, Gould'u kadroya almakta ısrar etti ve bu film oyuncunun dönüşünü sağladı.
- DVD'deki yorumunda Altman, senarist Leigh Brackett'in film gösterime girmeden öldüğü ve tamamlanmış hali göremediği için ne kadar üzgün olduğunu söyler. Oysa Brackett, filmden yaklaşık altı yıl sonra, 1979'da, 'Yıldız Savaşları: Bölüm V - İmparator' filminin ilk taslağını tamamladıktan kısa süre sonra vefat etti; yani 'Uzun Veda'yı görecek kadar yaşadı. Ölümünden kısa süre önce film üzerine yazdığı yazıda çok memnun olduğunu belirtti ve Altman'ın 'iyi hikâye aklı'nı öven ender eski Hollywood senaristlerinden biri oldu.
- Philip Marlowe ve kedisinin olduğu açılış sahnesi, Altman'ın bir arkadaşının kedisinin sadece tek bir mama markasını yemesiyle ilgili anlattığı hikâyeden geldi. Altman bunu dostluk üzerine bir yorum olarak gördü.
- Altman, İrlanda'da 'Images' filmini çekerken senaryonun bir kopyasını aldı. Sonu, Marlowe'un karakterine çok aykırı olduğu için beğendi. Filmi yönetmeyi kabul etti, ancak yalnızca sonun değişmemesi şartıyla.
- Film Los Angeles'ta ilk gösterime girdiğinde, James Bond filmlerine ya da Flint serisine daha uygun bir afiş kampanyasıyla tanıtıldı ve pek ilgi görmedi. New York gösterimi için farklı bir reklam kampanyası tasarlandı ve burada önemli bir başarı yakaladı.
- DVD'deki 'Rip Van Marlowe' belgeselinde, Steve McQueen, Elliott Gould ve Robert Altman'ın siyah-beyaz set fotoğraflarında 'silinmiş sahne' yazısı belirir. İddiaya göre McQueen, Marlowe ile asansöre binen Sam Spade rolünde küçük bir rolle görünecekti.
- Leigh Brackett'in senaryo uyarlamasındaki orijinal sonunda Roger kendini vurur; oysa Chandler'ın romanında onu Eileen vurur.
- Film, Raymond Chandler'ın aynı adlı romanının 1953'te yayımlanmasından yaklaşık yirmi yıl sonra çekildi ve gösterime girdi. 'Time Out' dergisine göre film 'romanın temel anlatısına oldukça sadık kalır (birkaç önemli değişiklik olsa da)'. Aynı yayın, 'katı Chandler savunucularından öfke çığlıkları' yükseldiğini de belirtti.
- Filmin senaristi Leigh Brackett, bundan yirmi yedi yıl önce, yine bir Raymond Chandler romanından uyarlanan ve Philip Marlowe karakterini içeren klasik 'Büyük Uyku' filminin senaryosunu birlikte yazmıştı.
- Leigh Brackett, Chandler'ın kitabını uyarlarken olay örgüsünde sorun yaşadı; 'klişelerle dolu' olduğunu düşündü ve dönem filmi yapmak ya da güncellemek arasında seçim yapmak zorunda kaldı.
- Yönetmenlik işi önce Howard Hawks'a ve Peter Bogdanovich'e teklif edildi, ikisi de reddetti. Bogdanovich, başlangıçta o da reddeden Robert Altman'ı önerdi. Yapımcılar daha sonra Brian G. Hutton ile anlaştı; Hutton filmi çekmedi ama Elliott Gould'u projeye dahil etti. Altman'ın, yapımcılar daha önce 'Cephede Eğlence' filminde birlikte çalıştığı dostu Gould'u kadroya almayı kabul etmesi üzerine filmi çektiği iddia edilir.
- Film, 1970'lerde Raymond Chandler romanlarından uyarlanan filmlerin canlanma döngüsünün bir parçasıydı. Bu filmler arasında 'Marlowe', 'Chandler', 'Büyük Uyku', 'Uzun Veda' ve 'Elveda Güzelim' ile daha önce Chandler ve Billy Wilder tarafından James M. Cain romanından uyarlanan 'Çifte Tazminat'ın televizyon versiyonu yer alıyordu. 1980'lerin başında ise 'Kelebek' ve 'Postacı Kapıyı İki Kere Çalar' ile Cain uyarlamaları devam etti.
- Raymond Chandler'ın romanının bu uyarlaması, 2018 itibarıyla serinin yedinci ve son tamamlanmış romanı olan 'Playback'in, Chandler tarafından yazılmış ve henüz filme uyarlanmamış tek Philip Marlowe romanı olduğu anlamına geliyordu. İronik olarak bu roman, Chandler'ın yıllar önce yazdığı ve hiç filme çekilmemiş bir senaryodan serbestçe uyarlanmıştı. Çoğunlukla Kanada'da geçen bu senaryoda Philip Marlowe karakteri yer almaz.
- Altman, oyunculara ve ekibe yaratmaya çalıştığı tonu anlatmak için sette Chandler'ın az bilinen bir mektubunu ve 'Raymond Chandler Speaking' adlı deneme derlemesini dağıttı. Her iki metin de Chandler'ın altta yatan intihar eğilimlerini ortaya koymasıyla dikkat çeker.
- Film, 1970'lerdeki kara film ve sert dedektif hikâyelerinin canlanma döngüsünün bir parçasıydı; bu döngüde 'Gumshoe', 'Çin Mahallesi' ve 'Kara Kuş' gibi Chandler dışı yapımlar da yer aldı. Bu dönemde bu sinema filmi de dahil olmak üzere beş Chandler uyarlaması yapıldı.
- Yakın tarihli bir röportajda Elliott Gould, Raymond Chandler'ın kedilere olan sevgisinden ve Altman'ın bunu filmde nasıl merkezi bir nokta olarak kullandığından bahsetti: 'Altman çekimlere başlamadan önce bana kedi ve mama sahnesini anlattı. "Filmin teması bu... Bir kediyi kandıramazsın" dedi.'
- Film, 1970'lerde Dashiell Hammett ve Raymond Chandler gibi yazarların 1940'ların kara film ve sert dedektif hikâyelerinin parodilerinin yapıldığı bir döngünün parçasıydı. Bu parodilerin ana hedefi Humphrey Bogart'tı. Bu filmler arasında Neil Simon'dan 'Cinayetle Ölüm' ve 'Ucuz Dedektif', ayrıca 'Büyük Tuzak', 'Kara Kuş', 'Gumshoe', 'Peeper', 'Uzun Veda', Woody Allen'ın 'Tekrar Çal Sam' ve 'Bogart Suratlı Adam' sayılabilir.
- Elliott Gould'un (Philip Marlowe) ücreti günlük 50 dolar artı masraflardı.
- Filmin kurgucusu Lou Lombardo, 1970'lerin ortalarından üç 'neo kara' özel dedektif parodi filmi kurguladı: 'Geç Gösteri', 'Kara Kuş' ve 'Uzun Veda'.
- Film afişlerinde yer alan iki slogan, aslında Phillip Marlowe'a ait olmayan uydurma alıntılardı: "Hiçbir şey bir kurşun kadar iyi veda edemez" ve "Dünyada iki arkadaşım var. Biri kedi, diğeri katil."
- Marlowe, köpeği arabasının yanından uzaklaştırmaya çalışırken ona Asta diye seslenir. Bu isim, Dashiell Hammett'in İnce Adam serisindeki kurgusal özel dedektif Nick Charles ve eşi Nora'nın köpeğine aittir.
- Film, Roger Ebert'in "Büyük Filmler" listesinde yer alıyor.
- Bazı film afişleri, baş karakter Phillip Marlowe'u "Tüm özel dedektif karakterlerinin en büyüğü – Raymond Chandler tarafından yaratıldı" sözleriyle tanıttı.
- Phillip Marlowe'un kedi kapısındaki İspanyolca ifade "El Porto del Gato" yazıyordu, bu "Kedinin Kapısı" anlamına gelir; ancak kapı anlamındaki "La Puerta" kelimesini yanlış yazmıştı.
- Marlowe'un 1948 model Lincoln Continental Cabriolet'sinin kişiselleştirilmiş plakasında "PVT 101" yazar. Bu, "özel dedektifliğe giriş" dersi gibi bir espri taşır.
- Eileen Wade'in kullandığı Mercedes Benz'in plaka numarası "LOV YOU" olarak okunuyordu.
- Film, Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasında yer alır.
- Wade evinin satışından sorumlu emlakçı "Bayan Tewkesbury" olarak adlandırılır. Joan Tewkesbury, Robert Altman'ın Nashville ve Thieves Like Us filmlerinin senaristidir.
- Sektör gazetesi The Hollywood Reporter, filmi "Hollywood'a görkemli bir şekilde ilham verilmiş bir saygı duruşu" olarak nitelendirdi.
- Burnu kırık kız Jo Ann Eggenweiler karakteri, yardımcı yapımcı Robert Eggenweiler ile aynı soyadını taşır.
- Filmin DVD kılıfındaki tanıtım yazısı, bu filmi "Raymond Chandler'ın klasik dedektif öyküsünün bir parodisi" olarak tanımladı.
- Elliott Gould'un daha sonraki filmi The Devil and Max Devlin'de, Adam Rich ile sahnede, takım elbiseli Gould'un diz boyu suda yürümesi, bu filmdeki ilgili sahneyi anımsatır.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008