Tokyo Story: Alt Metin, Semboller ve Gizli Göndermeler

Ozu, sinemasal etkilerine saygı duruşunda bulunmak için filmlerinde duvarları çeşitli film afişleriyle donatır. Bu filmde Noriko'nun işyerinde (yaklaşık 36. dakika), Shige'nin kuaför salonunda (yaklaşık 57. dakika) ve barda (yaklaşık 1 saat 12. dakika) afişler görülür. Ne yazık ki, afişler arka plan öğeleriyle kısmen kapatıldığı için bu filmleri tanımlamak zordur.

Ebeveynlerin tarafını tutan bir film için, Yasujirō Ozu'nun hiç evlenmemiş ve tüm hayatı boyunca annesiyle birlikte saygılı bir şekilde yaşamış olması pek de şaşırtıcı değildir.

Sight & Sound'un 2012 yönetmen anketinde tüm zamanların en iyi filmi seçildi. BBC'nin 2018'de yaptığı eleştirmen anketinde İngilizce olmayan filmler arasında 3. sırada yer aldı. Japonya'nın en eski ve saygın film dergisi Kinema Junpo'nun eleştirmenleri, bu filmi gelmiş geçmiş en iyi Japon filmleri listesinde 1. sıraya koydu. Total Film'in Tüm Zamanların En İyi 100 Filmi listesinde (Kasım 2005) 7. sırada yer aldı. Rotten Tomatoes'da 52 eleştirmen yorumuna dayanarak %100 puana sahip. Criterion Collection'ın bir parçasıdır, sırt numarası 217. Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasında yer alır. Letterboxd'daki Resmi En İyi 250 Anlatı Filmi listesindedir. 2015'te Busan Uluslararası Film Festivali'nin düzenlediği, dünya çapından 73 film eleştirmeni, festival yöneticisi, programcı ve yönetmenin katıldığı bir ankette tüm zamanların en iyi Asya filmi seçildi. Film, Roger Ebert'in "Büyük Filmler" listesinde yer almaktadır.

2020 itibarıyla Onomichi'den Tokyo'ya trenle yolculuk dört buçuk saatten az sürmektedir.

Oğullardan biri kısaca, bir John Ford filmi olan Stagecoach'tan (1939) bir tema ıslıkla çalar. Bu, Japon ordusunun el koyduğu ve Yasujirō Ozu'nun İkinci Dünya Savaşı'nın büyük bölümünü geçirdiği Singapur'da izlediği birçok Amerikan filminden biriydi.

Amerikalı sinema uzmanı Donald Richie, Satyajit Ray'i filmi izlemesi için götürdü. Ray, filmin sonunda duyguya boğuldu.