Walkabout Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Film büyük ölçüde doğaçlama çekildi. Edward Bond'ın senaryosu yalnızca 14 sayfaydı.

Jenny Agutter ve Luc Roeg'un önü tamamen açık çıplaklık içeren sahneleri (biri kapanış jeneriğinde tekrar gösterildi) nedeniyle film, MPAA'dan başlangıçta 'R' derecesi aldı. Sahneler cinsel içerikli bulunmadığı için itiraz üzerine derece 'PG'ye düşürüldü. Yıllar sonra çocuk koruma yasaları sıkılaştırılıp filmlerde çıplaklık yaşı 18'e çıkarıldığında film yeniden incelendi, ancak kurul aynı gerekçeyle derecelendirmeyi değiştirmedi.

Jenny Agutter'ın filmde yer alma isteği, başlangıçta filmin potansiyel finansörleri arasında adı geçen The Beatles'la tanışma arzusundan kaynaklandı.

Film, 1971 Cannes Film Festivali'nde yarışan iki Avustralya yapımından biriydi; diğeri Wake in Fright (1971). Her iki filmde de baş karakterler Sidney'e dönmeye çalışır ve oyuncu kadrolarında John Meillon, Robert McDarra ve Carlo Manchini ortaktır.

Jenny Agutter 2002'deki bir röportajında, Walkabout'ın 70'lerin sonunda İngiliz Edebiyatı müfredatına girdiğini ve filmin birçok sınıfta gösterildiğini söyledi. Bu, yıllarca pek çok okul çocuğunun onun soyunup çırılçıplak yüzüşünü izlemesi anlamına geliyordu.

Filmin tema şarkısını Don Black besteledi ve orijinalde Tony Bennett seslendirdi, ancak şarkı son kurgudan çıkarıldı. Parça daha sonra Bennett'ın 1972 tarihli 'Summer of 42' albümünde yer aldı.

Film, İngiliz yazar James Vance Marshall'ın 1959 tarihli aynı adlı romanından uyarlandı.

Film, aynı yapımcıların imza attığı Otomatik Portakal ile aynı yıl gösterime girdi.

Roger Ebert'ın 'Büyük Filmler' listesinde yer alır.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasındadır.

Bu film, Criterion Collection'ın 10 numaralı yapımıdır.