James Cameron senaryoyu yazmaya başladığında, Sigourney Weaver'ın Ripley rolüne geri dönmeye tamamen hazır olduğu söylenmişti. Cameron senaryoyu buna göre yazdı, ancak oyuncuyla böyle bir anlaşma yapılmadığını bilmiyordu. Cameron şaka yollu, "İşte bu yüzden oyunculuk kariyerinin ilk büyük ödemesini aldı" diyor. Ayrıca Weaver'ın sinema tarihinde bir rol için 1 milyon dolar alan ilk oyuncu olabileceğini belirtiyor, ancak Elizabeth Taylor'ın buna itirazı olabilir çünkü Taylor'ın Cleopatra (1963) filmindeki rolü için 1 milyon dolar (artı gişe hasılatından pay) aldığı söyleniyor.
Mürettebat kayıp facehugger'ı ararken Sir Ridley Scott'ın ilk planı onu hâlâ canlı tutmaktı: yaratık Ripley'in üzerine atlayacak ve sonra ölecekti.
Vincent Ward ve John Fasano'nun orijinal senaryosunda Alien'ın tuvalet oturaklarının altındaki boşlukta gizlendiği ve hiçbir şeyden habersiz kurbanları delikten aşağı çektiği bir tuvalet sahnesi vardı. Ward bunun hem iğrenç hem de komik olacağını düşünüyordu. Ayrıca Ripley'nin yoğun bir hayatta kalan suçluluğu duymaya başladığı, halüsinasyon görüp önceki filmlerden ölmüş birkaç arkadaşını ve meslektaşını gördüğü sahneler de vardı.
Ridley Scott, Ripley rolü için oyuncu seçimi yaparken yapım ofisinden birkaç kadını ekran testlerini izlemeye davet etti ve böylece kadın bakış açısı kazandı. Kadınlar, o dönem henüz tanınmayan Sigourney Weaver'dan oybirliğiyle etkilendiler ve onun ekran varlığını Jane Fonda'nınkiyle karşılaştırdılar.
Sir Ridley Scott, Ripley rolü için yapılan seçmelerde sonunda Sigourney Weaver ile Meryl Streep arasında kaldıklarını söyledi. İki oyuncu Yale'de okul arkadaşıydı. Sonunda iş Weaver'a teklif edildi çünkü Streep o sırada partneri John Cazale'in ölümünün yasını tutuyordu.
Vincent Ward ve John Fasano, Ripley'nin "ahşap bir gezegen"e düştüğü bir senaryonun birçok taslağını yazdı. Bu gezegen aslında rahiplerin yaşadığı dev bir manastırı barındıran, yapay ve ahşap bir gezegenimsiydi. Ward aynı zamanda yönetmenlik yapacaktı ve 20th Century Fox, bu konsepte dayanarak (ve Sigourney Weaver'ın maaşının bir başlangıç tarihi şartıyla gelmesi nedeniyle) prodüksiyona hızla yeşil ışık yaktı. Planlanan bütçenin yaklaşık beşte biri setlere harcanmıştı ve Ward hâlâ ek sahne parçaları içeren yeni taslaklar yazıyordu; ancak Fox, Weaver ve yapımcılar Ripley'nin hikâyesinin yeterince gelişmediğini düşündü ve bu ahşap gezegenin inandırıcılığından şüphe etmeye başladı. Sabit bir vizyon tarihi, artan ön prodüksiyon maliyetleri ve Die Hard 2 (1990) ile The Abyss (1989) gibi son Fox filmlerinin bütçeyi aşması nedeniyle stüdyo, Ward'a iddialı planlarını dizginlemesini ve maliyetleri düşürüp zaman kazanmak için birkaç sahne parçasını çıkarmasını söyledi. Yöneticilerle fikir ayrılığına düştükten sonra (gergin bir yönetim kurulu toplantısında dışarıda bir bankta bekletildiği söylenir), Ward projeden ayrıldı ve ana neden olarak "yaratıcı farklılıklar"ı gösterdi. Ward'ın asistanıyla evli olan ve daha sonra yeniden yazımlar için getirilen senarist Rex Pickett, 2022'de stüdyonun Ward'ın düzensiz yaratıcı sürecine uzun süre tahammül ettiğini ve bunda bir "çılgınlıkta bir yöntem" olduğuna inandığını ekledi. Ancak bardağı taşıran son damla, Ward'ın iddia edilen kokain kullanımıydı ve bu, projenin kontrolünü tamamen kaybetmesine neden oldu; stüdyo, Ward'ın uyuşturucu kullanımı nedeniyle ne yaptığı hakkında hiçbir fikri olmadığını öğrenince, ertesi gün kovuldu ve yerine David Fincher yeni yönetmen olarak geçti.
Ripley ile Clemens arasında bir seks sahnesi çekilmiş ve filmin orijinal kurgusunda yer almış, ama sonra çıkarılmış.
Aliens (1986) vizyona girmeden önce bile 20th Century Fox, James Cameron'a yeni bir devam filmi için teklif götürmüştü. Cameron, Aliens'in yapımı sırasında Ripley, Newt ve Hicks'in bir aile gibi işlev görmeye çalışması, Bishop'un beyninin daha tehlikeli hale getirilmek üzere birileri tarafından kurcalandığından şüphelenmesi gibi bazı devam filmi fikirleri ortaya atmıştı. Cameron aslında stüdyoya, Alien³ için Sir Ridley Scott'ı geri getirebilirlerse Alien 4'ü yapacağını söylemişti. Ancak Scott, Alien³'e hiçbir zaman bağlanmadı ve film yapıma girdiğinde Cameron'ın seriye olan ilgisi başka projelere yönelmek istediği için azalmıştı.
Sigourney Weaver, kadroya katılan son oyuncuydu. Seçmelerinin bir kısmı, inşası devam eden filmin setlerinde çekildi. Trafik yüzünden seçmeye aceleyle yetişmek zorunda kaldı ve yüzünün kızarmış hali, yapımcıları Ripley için iyi bir aday olacağına ikna etmeye yardımcı oldu.
James Cameron, yapımcılar David Giler ve Walter Hill ile zaman zaman zorlu bir süreç yaşadığını anlatıyor. Ona filmi yazması için oldukça belirsiz bir fikirle gelmişler: "Bana belirli bir şey vermediler, sadece [Ripley]'in bazı asker tipleriyle bir araya gelip hep birlikte gezegene dönmesi fikri vardı." Bazı notlar ve hikâye fikirleri vardı ama ana hatları basitçe 've sonra başka bir saçmalık olur' diye bitiyordu. Cameron geri kalanını büyük ölçüde kendisi buldu ve buna dayanarak tam bir senaryo yazmakla görevlendirildi. Ancak aynı sıralarda The Terminator (1984) ve Rambo: First Blood Part II (1985) filmlerini de yazdığı için teslim tarihine ancak 90 sayfalık bir senaryo yetiştirebildi: "Giler çıldırdı. Hollywood'da kimsenin söyleyeceğini düşünmediğim bir şey söyledi: 'Bu kasabada bir daha asla çalışmayacaksın!'" Hill ise yine de teslim etmeleri gerektiğini söyledi. Cameron daha sonra Giler ve Hill'in kendi taslağında kendilerini birinci, onu ise üçüncü senarist olarak yazdıklarını öğrenince dehşete düştü: "[Onlar] benim treatment'ım için çek aldılar, ben hiçbir şey almadım. Buna epey sinirlenmiştim." Ne var ki Hill ve Giler başka birinden senaryo kredisi almaya ilk kez kalkışmıyordu: Alien (1979) filminin orijinal senaryosunu yazan Dan O'Bannon da benzer bir sorun yaşamıştı. İkili senaryosunu baştan aşağı yeniden yazmış, ardından senaryo kredisini (ve dolayısıyla telif ücretlerini) kendileri için talep etmeye çalışmıştı; O'Bannon ile yazı ortağı Ronald Shusett'e yalnızca orijinal fikirleri için hikâye kredisi vermeyi planlıyorlardı. Dava Amerika Yazarlar Birliği'nin (WGA) tahkimine gitti ve O'Bannon lehine karar verildi.
Larry Ferguson, tahkim kuralları gereği final senaryosunda adı geçse de film için yazdığı senaryoyu bitirmemiş bile. David Fincher yönetmen olarak getirildiğinde Ferguson, Vincent Ward ve John Fasano'nun senaryosunu dört haftalık acil bir yeniden yazım için tutulmuş; bu senaryo, Hristiyan rahiplerin yaşadığı küçük bir gezegendeki devasa bir manastırda geçiyordu ve çekim için fazla pahalı görülmüştü. Fincher, Mayıs 1992'de PREMIERE dergisine verdiği röportajda Ferguson'ın taslağından bahsetmiş ve bunun Snow White and the Seven Dwarfs masalı ile Peter Pan hikâyesine benzerlikler taşıdığını söylemiş. Ripley, yıldızlardan düşen ve rahiplerle dolu bir gezegene inen bir kadın olacaktı. Peter Pan'daki Wendy gibi rahiplere hikâyeler anlatacaktı. Sonunda ölür ve geriye yedi rahip kalır, bu da yedi cüceleri simgeler. Onu bir tüpe koyarlar ve Prens Charming'in gelip onu uyandırmasını beklerler. Ferguson'ın senaryosu o kadar kötü bulunmuş ki 20th Century Fox CEO'su Joe Roth bu 'yedi cüceleri' duyunca öfkeyle "Ne?! Orada ne yapıyorlar?! Ne haltlar dönüyor?!" demiş ve onu kovmuş. Yapımcılar Walter Hill ve David Giler bunun üzerine final senaryosunu kendileri yazmaya karar vermiş. Dev manastırı çıkarmışlar, ama Fincher ve Sigourney Weaver'ın isteğiyle dini unsurları korumuş ve bunu David Twohy'nin daha önceki bir senaryosundaki uzay hapishanesi fikriyle birleştirmişler.
Veronica Cartwright başta Ripley rolü için seçmelere katılmış, yönetmen Ridley Scott kadro düzenlemesini değiştirmeden önce birçok senaryo okumasında yer almıştı. Sigourney Weaver ise başta Lambert rolünü istemişti; çünkü Walter Hill ile David Giler'in erken senaryo taslağında karakter sık sık şaka yapan, kriz anlarında bile esprili tavrını koruyan biri olarak çiziliyordu. Yapım yönetimi, stüdyo yöneticilerinin değerlendirdiği bir dizi ekran testinin ardından Sigourney Weaver'ı Ripley rolüne verdi. Bunun sonucunda Veronica Cartwright, kostüm provaları için İngiltere'ye vardığında yeniden düzenlenmiş ve daha ciddi olan Lambert rolünü aldı.
Yönetmen Vincent Ward, Ripley'in uzayda bir manastıra düştüğü bir hikâye tasarlamıştı. Hikâyeyi önce John Fasano ile (Ward'ın fikirlerini senaryoya dönüştürmesine yardımcı olan isim) ve daha sonra Greg Pruss ile (Ward, Fasano'nun yan karakterlere yaklaşımını fazla klişe bulduğunda) yazdı. Ward, Ripley'i aile arayan bir hayatta kalan olarak gördüğünü ve onun "kişisel bir hayatı kaçırdığını, kızıyla bir ilişkisi olmadığı için garip bir tür kefaret aradığını" söylediyse de senaryosu Sigourney Weaver'ın onayını almadı; Weaver, karakterinin "sinirli bir beden eğitimi öğretmeni" gibi sunulduğunu düşünüyordu. Pruss daha sonra Ward'ın her zaman Ripley ya da Alien'dan çok kendi tasarladığı dünyayla ilgileniyor göründüğünü söyledi. Pruss projeden çıkarılınca Fasano yeni bir taslak için geri döndü, ama Ward'ın stüdyoyla bütçe konusunda anlaşmazlığa düşmesi sonunda iki adamın da projeden ayrılmasına yol açtı. Birkaç yeniden yazım daha yapıldığı için ne Fasano ne de Pruss jenerikte yer aldı.
James Cameron ve yapımcı Gale Anne Hurd, geliştirme sürecinde filmden neredeyse iki kez ayrıldı. Hurd 15,5 milyon dolarlık bir bütçe istedi, ancak 20th Century Fox 12 milyon doların üzerinde hiçbir rakamı onaylamaya yanaşmadı ve bu, Cameron ile Hurd'un ilk ayrılışına yol açtı. Ancak Fox başkanı Lawrence Gordon, Cameron'ın film vizyonunu güçlü bir şekilde savundu ve başkan Barry Diller'ı Hurd'un teklifini onaylamaya ikna etti. Diller, "Hiç kuşkusuz, bu Larry'nin filmiydi." dedi. Cameron ve Hurd, Fox'un Ellen Ripley rolü için Sigourney Weaver'ı yeniden işe alma konusundaki isteksizliğini öğrenince bir kez daha ayrılmakla tehdit etti. Stüdyo, Weaver'ın Alien (1979) filminden bu yana gişe garantili bir yıldız haline gelmesi ve Cameron'ın onu vazgeçilmez gördüğünü bilirse daha da yüksek bir ücret isteyeceği için maaş taleplerinin çok yüksek olacağından korkuyordu. Fox sonunda geri adım attı ve Weaver kadroya alındı.
Sigourney Weaver'ın ikinci filmde karakterine geri dönmesi için maaş görüşmeleri sürerken stüdyo, James Cameron'dan Ripley'i dışlayan alternatif bir hikâye üzerinde çalışmasını istedi, ancak Cameron serinin tamamen Ripley üzerine kurulu olduğunu belirterek bunu reddetti.
James Cameron senaryosunu, 1981 civarında yazdığı ve 'E.T. (extraterrestrial)' adını taşıyan, konuyla ilgisiz bir hikâyeye dayandırdı. Ta ki Steven Spielberg'in E.T. the Extra-Terrestrial (1982) adlı bir film çektiğini öğrenene kadar. Önce adını 'Protein' yaptı, sonra 'Mother'da karar kıldı. Hikâye, Venüs'ün zehirli atmosferinde hayatta kalabilmesi için genetik olarak tasarlanmış dişi bir insan-yaratık melezi hakkındaydı. Hikâyede ayrıca uzay madenciliğini ve terraformingi finanse eden bir holding vardı; 'xenomorph' terimi de bu taslaktan doğdu. Sonunda Ripley'e benzeyen bir insan kahraman, melez yavrusunu korumaya çalışan yaratıkla bir 'power loader' içinde savaşıyordu. Colonial Marines, yapımcılar David Giler ile Walter Hill'in isteğiyle eklendi. Cameron o sırada Rambo: First Blood Part II (1985) filminin senaryosunu da yazıyordu ve Vietnam gazileri ile travma sonrası stres bozuklukları üzerine yaptığı araştırma, Ripley'in hikâye çizgisini yazarken çok işine yaradı. İnsanlar için zehirli bir gezegen atmosferi fikri daha sonra Cameron'ın Avatar (2009) filminde yeniden kullanıldı.
Sir Ridley Scott başlangıçta Ripley'in mekik sahnesinde tamamen çıplak olmasını istemişti; amacı karakteri daha da savunmasız bir duruma sokmaktı ve ayrıca Alien'ın Ripley'in vücudundan cinsel olarak tahrik olduğunu göstermek istiyordu. Benzer bir sahne, ön film Prometheus (2012) için senaryolaştırılmıştı: Meredith Vickers (Charlize Theron) karakteri kriyojenik uykuya hazırlanmak için soyunur, ama ardından bir Trilobite'ın saldırısına uğrar; bu sahnenin yeniden yazılmadan önce hiç çekilip çekilmediği belirsizdir. Gerçekten çekilen bir sahnede Vickers çıplak halde şınav çekiyordu, ama filmin son halinde iç çamaşırlı daha ölçülü bir versiyon kullanıldı. Son olarak bir sonraki film Alien: Covenant (2017), Upworth (Callie Hernandez) karakterinin duş alırken Alien'ın saldırısına uğramasını içeriyordu.
Ripley ile Lambert arasında lezbiyen bir ilişkiye yer verilmesi tartışılmıştı.
James Cameron hikâyesini ve senaryosunu özellikle Alien (1979) filmindeki Ellen Ripley karakteri üzerine kurmuştu. Bu yüzden Sigourney Weaver'ın sadece bir devam filmi için hiç anlaşma imzalamamış olması değil, rolünü yeniden canlandırması için henüz kendisiyle iletişime bile geçilmemiş olması onu dehşete düşürdü. Cameron sonunda onunla bizzat iletişime geçip senaryoyu verdiğinde Weaver ilgi gösterdi, ama stüdyo onun artan maaş taleplerine itiraz etti (çünkü bu arada gişe garantili bir yıldız haline gelmişti). Sözleşme görüşmeleri öyle çıkmaza girdi ki, yeni evlenmiş olan Cameron ve Gale Anne Hurd, balayından döndüklerinde anlaşma sağlanmamışsa projeden çekileceklerini açıkladı. Döndüklerinde hiçbir ilerleme kaydedilmemişti ve çekimlerin başlamasına birkaç ay kalmıştı. Weaver olmadan filmi yapmaya hiç niyeti olmayan, ama aynı zamanda kendi yarattığı teslim tarihi senaryosundan da çekinen Cameron bir plan yaptı: Arnold Schwarzenegger'ın menajerini arayıp gayriresmi bir sohbet etti ve The Terminator (1984) sonrası Hollywood'da kazandığı yeni konum sayesinde Ripley'i senaryodan çıkararak bu filmi tamamen kendisine ait bir yapıt haline getirmeyi planladığını söyledi. Cameron'ın tahmin ettiği gibi, Schwarzenegger'ın menajeri bu bilgiyi hemen ICM'de Weaver'ı temsil eden meslektaşına iletti, o da 20th Century-Fox Üretim Başkanı Lawrence Gordon'a haber verdi. Ripley'in hiçbir koşulda senaryodan çıkarılmayacağına kararlı olan iki adam da Weaver'ın anlaşmasını hemen sonuçlandırdı. Cameron daha sonra bu blöfün işe yaramasından duyduğu rahatlamayı dile getirdi, çünkü işe yaramasa film büyük ihtimalle tamamen iptal edilecekti.
Senarist ve yapımcı David Giler, bu filmi yazdığı için pişman olduğunu, çünkü bunun yapımcı olarak otoritesini sarstığını söylemiştir. Giler, filmi yazmayı ancak yönetmen Vincent Ward'ın ayrılmasının ardından Sigourney Weaver'ın talepleri üzerine kabul etmiştir. Weaver, Ward'ın senaryosundan (Ripley karakterini "kızgın bir beden eğitimi öğretmeni" olarak tanımlamıştır) ve Larry Ferguson'ın ardından yazdığı taslaktan etkilenmemiş ve filme ancak Giler ile ortak yapımcı Walter Hill senaryoyu yeniden yazarsa katılacağını belirtmiştir. Hill bu durumu "kelepçelerle çalışmak: çoktan inşa edilmiş setlere yazmak ve hemfikir olmadığımız, çoktan kararlaştırılmış olay örgülerine uymak" olarak nitelendirmiştir. Her iki adam da bu durumun kendileri, Weaver, yönetmen David Fincher ve Fox Studios yöneticileri arasında pek çok çatışmaya yol açtığını, çünkü teknik olarak deneyimsiz Fincher'ın denetçileri olmalarına rağmen onun yaratıcı katkılarını dinlemek zorunda kaldıklarını iddia etmiştir. Bu durum tüm prodüksiyon boyunca ciddi sonuçlar doğurmuştur çünkü Fox'un Fincher'ın tarafını tutmasıyla sık sık saf dışı bırakıldıklarını hissetmişlerdir ve özellikle hararetli bir anlaşmazlığın ardından Giler ile Hill Londra setini terk ederek görevlerini Fox'un kıdemli başkan yardımcısı Jon Landau'ya bırakmıştır. Landau, film programın 10 gün gerisinde kalınca sonunda yapım sorumlusu Ezra Swerdlow'un yerini almış ve Fincher ile set maliyetleri ve çekim sahnelerinin uzunluğu konusunda sık sık çatışmıştır (Fincher bunu 'yapıcı bir kan banyosu' olarak adlandırmıştır). İki hafta daha geçtikten sonra Landau prodüksiyonu durdurmuş ve tüm ekibi, eksik sahnelerin belirlenebileceği bir ön gösterim için ABD'ye geri göndermiştir. Stüdyo başlangıçta Los Angeles'taki bir stüdyoda yalnızca 8 günlük ek çekim yapılmasını kabul etmiş, ancak bunun yetersiz olduğu anlaşılınca Fincher'ın 6 haftalık talebine boyun eğmiştir. Ardından yeni bir kurgu gösterildiğinde stüdyo radikal bir yeniden kurgu ve yeniden çekim talep etmiş, bu da Fincher'ın da istifa etmesine neden olmuştur.
Yapımcılar David Giler ve Walter Hill, üçüncü bir film yapma konusunda hevesli olmadıklarını ve hatta "biraz bıktıklarını" kabul ettiler, ancak 20th Century Fox sürekli bir film isteyince boyun eğdiler. Senaryonun ilk taslaklarında Ripley yoktu çünkü Sigourney Weaver "katılmaya inatla isteksiz görünüyordu." Weaver, stüdyonun Aliens (1986) filminin süresini kısaltmasından, özellikle de karakterinin birkaç sahnesini kesmesinden (Ripley'nin kızıyla ilgili olanlar dahil, ki bunlar daha sonra Aliens Special Edition'da geri getirildi) memnun değildi ve bir Alien filmi yapmayı doğum yapmaya benzetti. Başlangıçta yalnızca küçük bir cameo rolü için anlaştı, çünkü "Ripley hikâye için bir yüke dönüşecekti. Bu karakterde yapabileceğiniz sadece birkaç şey var." Stüdyo Ripley'nin serinin merkezinde olduğuna karar verince ve Hill ile Giler "üçlemeyi tamamlamak" için bunun son film olacağına karar verince, sonunda başrolde oynamaya ikna edildi.
Dr. Clemens (Charles Dance) ilk olarak Walter Hill ve David Giler'ın senaryo yeniden yazımında ortaya çıktı ve muhtemelen David Twohy'nin daha önceki bir senaryosundaki Packard adlı bir kadın ile Vincent Ward ve John Fasano'nun bir versiyonundaki Brother John'un bir birleşimidir. Packard, uzay hapishanesinde bir tıbbi görevliydi ve baş karaktere yardım ediyordu; Brother John ise Ripley yapay bir gezegendeki manastıra geldiğinde ona sempati duyan birkaç rahipten biriydi; John ayrıca Ripley'nin EEV'inin suya çakıldığına tanık olur, tıpkı filmin daha uzun Assembly Cut versiyonundaki Clemens gibi. Clemens'in morfine bağımlılığı, Alien (1979) filmindeki Kane ile benzerlikler taşır; Kane de geçmiş hikâyesinin bir parçası olarak ilaç bağımlılığı nedeniyle mesleki olarak mahvolmuştu. Alien: Isolation (2014) oyunundaki Dr. Kuhlman da daha sonra benzer bir tıbbi bağımlılığa sahip olacaktı.
Ripley ile Lambert arasında bir eşcinsel ilişkiye yer verilmesi tartışılmıştı. Ripley'in özel bir konuşma sırasında Lambert'i teselli ettiği ve birkaç kez yüzünü okşadığı, böylece ilişkiye daha açık biçimde ima ettiği bir sahne çekildi, ama bu sahne final kopyasından çıkarıldı. Ripley ile Dallas arasında sıradan bir seks sahnesinin planlandığı, ancak tempo nedeniyle hiç çekilmediği ve filmin aralarında bundan daha fazlası olup olmadığını asla açıklamadığı iyi bilinir. Veronica Cartwright ve Tom Skerritt, Lambert ile Dallas'ın bir ilişki yaşadığına dair şaka yapmıştı; bu da Lambert'in Dallas kaybolduktan sonra neden bu kadar çok ağladığını ve o zamana kadar gemiyi terk etmek istemediğini açıklar.
Sigourney Weaver bir devam filminde yer almaya pek hevesli olmadığı için Ripley karakterinin bu filmde gerçekten yer alıp almayacağı bir süre belirsizdi. Bu yüzden erken senaryo taslaklarının çoğunda karakter senaryodan çıkarılmıştı. Ta ki 20th Century Fox'un o zamanki başkanı Joe Roth, "Sigourney olmadan bu filmi yapmam. O serinin merkezinde yer alıyor ve Ripley gerçekten sinema mitolojimizdeki tek kadın savaşçımız." diyene kadar. Roth'un isteğiyle Ripley senaryoya geri kondu ve Weaver'ı geri dönmesi için aktif olarak ikna etmeye çalıştılar; iddialara göre 4 milyon dolarlık bir maaş teklifi ve gişe gelirlerinden pay verildi.
David Fincher'ın özgün konseptinde Ripley, düşüş sırasında Kraliçe ondan fiilen çıkmadan kendini feda edecekti. Ancak yapımcı David Giler bu fikre karşı çıktı ve filmin sonunda bir karşılık sahnesi olması konusunda ısrar etti. Edlund şöyle hatırlıyor: "Özgün arka planda Ripley tamamen beyaz bir şeye düşüyor ve içinde eriyip gidiyordu. Çok stilize ve çok daha sinematik bir sondu. Gerçekten oldukça güzeldi, ama David Giler geldi ve ne düşündüğünü söyledi; filmin başı ve sonunun Ripley'in göğsünden bir yaratık çıkmasıyla çerçevelenmesi gerektiğini düşünüyordu." Edlund değişiklikten memnundu: "Dürüst olmak gerekirse değişikliği sevdim. Seyirci böyle bir şey bekliyor ve bu, özgün sonla yapılmayan bir karşılıktı. Sorun şuydu: Karar verildiğinde, üç dört çok karmaşık bluescreen çekimi yapmak ve bunları birleştirmek için sadece iki haftadan biraz fazla zamanımız vardı -- filmin sonucunu ve insanların sinemadan ayrılırken ne düşüneceğini etkileyen önemli çekimler." Fincher fikre karşıydı ama mecbur kaldı. Şöyle dedi: "Yaratığı göstermenin gerekli olduğunu hiç düşünmedim. Onu ön gösterim seyircilerine gösterdik ve bunu yapmamız oylandı. Buna çok karşıydım, ayak sürüdüm ve 'Buna inanmıyorum, Canavar'ı görmenin önemli olduğunu düşünmüyorum' dedim. İlk filmdeki en güçlü iki imgeyi, Chestburster'ı ve Ripley karakterini nihayet görmenin bize ne kadar katarsis yaşatacağı önemli değil; filmi onun dilini yutarak bitirirsek seyirci sinemadan şimdikinden daha kötü hissederek çıkar. 'Ne olursa olsun, sonunda huzurlu olmalı. Diş sıkmak ve ter değil, bir iç çekiş olmalı' dedim." Ayrıca şunları ekledi: "Bu bayağıydı. Ateşe düşmeden önce parçalara ayrılırsa bu fedakârlık değil, temizlik hizmeti olur. Bu şeyi içinde taşıyarak bilerek boşluğa adım atması bana daha asil göründü." Ripley'in fedakârlığının özgün hali filmin 2003 Assembly cut sürümünde geri getirildi.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Açılış sahnesindeki hem mekiği kesen robotik kolu hem de uyuyan Ripley'i bulan lazeri çekmek bütçede yoktu. James Cameron lazerin eklenmesi için parasını kendi cebinden ödedi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Film aslında Ripley'in mekiğiyle Nostromo'dan kaçması ve Alien'ın Nostromo'da ölmesiyle sona erecekti. Sir Ridley Scott bu sonu fazla basit buldu ve stüdyoyla ek yarım milyon dolar bütçe ve bir hafta çekim süresi için pazarlık yaparak filme Alien'ın mekiğe nasıl gizlice bindiğini gösteren bir "dördüncü perde" ekledi. Scott başlangıçta çok karanlık bir son hayal etmişti: Ripley Alien'ı dışarı çıkarmaya çalışır ama yaratık mekiğe geri tırmanır; Ripley ona zıpkın atar ama hiçbir işe yaramaz: yaratık ona doğru koşar, maskelerini kırar ve kafasını koparır. Sonra onun koltuğuna oturur ve Kaptan Dallas'ın sesini taklit ederek "I'm signing off, hopefully the network will pick me up" der. Twentieth Century Fox bu fikirden pek hoşlanmadı: Scott'a göre bu fikri telefonda anlatırken uzun ve rahatsız edici bir sessizlik oldu. On dört saat içinde bir stüdyo yöneticisi geldi ve sonu Alien'ın öleceği şekilde değiştirmezse onu hemen kovmakla tehdit etti. Daha sonra Ripley ve Alien mekiğin dışına çekilecek, ikisi de Ripley'i araca bağlayan güvenlik halatına asılı kalacaktı; ta ki Ripley tekrar mekiğe tırmanıp Alien'ı öldürmek için motorları çalıştırana kadar; ancak zaman kısıtlaması nedeniyle bu basitleştirilmek zorunda kaldı. Scott daha sonra Ripley'in hayatta kalmasına izin vermenin daha iyi bir son olduğunu kabul etti.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Sinema versiyonunda mahkum Golic (Paul McGann) en son Alien'ın Dr. Clemens'i öldürdüğü sahnede görülür; Alien'ı atık bertaraf ünitesine hapsetme planının başarısız olmasıyla hayatını kaybedenlerden biri olduğu varsayılır. Oysa Golic aslında daha geniş bir alt olay örgüsünün parçasıydı: Alien'la ilk karşılaşması, senaryoda yaratığı ısıyla bozulmuş ateşli bir ejderha olarak hayal etmesi şeklinde yazılmıştı. Ripley'in planının gerçekten işe yaradığı uzun bir sekans yazılıp çekildi: yangının kargaşası sırasında Alien ortaya çıkar ve mahkumlardan biri kendi hayatı pahasına yaratığı atık bertaraf ünitesine çekmeyi başarır, diğerleri de onu orada tuzağa düşürür. Ancak Alien kendisini iki kez esirgediği için yaratığa kuruntu dolu bir saygı duyan Golic, onu yeniden serbest bırakır ve Ripley ile hayatta kalan mahkumları Alien'ı kurşun kalıbın içine çekmek için yeni bir plan yapmaya zorlar. Yönetmen David Fincher'a göre fikir, Golic'in Alien'ın herkesi öldüreceğine ama Ripley ile kendisini kasten esirgeyeceğine, böylece dünyayı yeniden nüfuslandıracak bir tür Adem ile Havva olarak kalacaklarına inanmasıydı. Fincher ayrıca filmin tam uzunluktaki halinin 18 yaşındaki bir test izleyici grubuna gösterildiğini, bu grubun ne filmi ne de Golic karakterini önemsediğini söyledi. Olumsuz geri bildirimlere ve stüdyonun günde daha fazla gösterim yapabilmek için daha kısa bir film tercih etmesine dayanarak alt olay örgüsünün tamamı filmin sinema versiyonundan çıkarıldı, ancak genişletilmiş Assembly Cut'ta geri getirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Yazar ve yönetmen James Cameron, filmin ilk hikâye taslağını 21 Eylül 1983'te teslim etti. Film o sırada hâlâ "Alien II" adını taşıyordu. Taslak, 1991 Collector's Edition Laserdisc'inde ve 2003 Alien Quadrilogy DVD Box Set'inde bonus olarak yer alıyor. İlk taslakla nihai film arasındaki başlıca farklar şunlar:
* Ripley, göğüsten patlayan yaratığın kâbusu yerine Nostromo'da bir hava kilidinde Alien'la yüz yüze geldiğini görür.
* Ripley, gerçek bir bahçesi olan Earth Station Beta'ya getirilir. Gateway Station ise Colonial Marines'in (burada Colonial Guard diye geçiyor) üslendiği yerdir.
* Ripley'in kızı hâlâ hayattadır. Aralarında moral bozucu bir görüntülü telefon konuşması geçer; kızı, uzaya gidip kendisini terk ettiği için Ripley'i acı bir dille suçlar.
* Weyland-Yutani artık yoktur (başka bir şirket satın almıştır) ve Carter Burke de yoktur. Ripley'le bunun yerine Dr. O'Neil adında bir adam görüşür. O'Neil, ne Ripley'e ne de deniz piyadelerine koloni gezegenine kadar eşlik eder; dolayısıyla gizlice bir Xenomorph örneği ele geçirmeye yönelik bir şirket komplosu yoktur.
* Koloni gezegeninin adı LV-426 değil, Alien (1979) senaryosundan alınan Acheron'dur.
* Gezegende tek bir atmosfer işleyicisi yerine birden fazla atmosfer işleyicisi vardır.
* Newt'in babası Derelict gemisine tek başına girer ve onunla tüm iletişim kesilir. Karısı yardım çağırır ve içeriye bir arama ekibi sokar. Ekip, volkanik moloz altında yarı gömülü hâlde Space Jockey'i bulur. Russ Jordan'ı Yumurta odasında kafasında bir Facehugger'la bulurlar; ardından onlarca Facehugger ekibin üzerine atlar.
* APC, deniz piyadeleri aramalarını Atmosfer İşleyicisi'ne genişletmeye karar verene kadar konuşlandırılmaz (takip edilecek PDT olmadığı için). İşleyicinin dışı da Alien'ların yuvasıyla kaplıdır. İçeride daha fazla kolonist canlı bulunur.
* Alien'lar, insanları kaçırmadan önce kuyruklarıyla sokup felç eder. Bu Apone'un başına gelir; kurtarılır ama bir daha asla uyanmaz. Gorman bilincini korur, ama sonraki emirlerini diğerleri çoğunlukla görmezden gelir.
* Dropship doğrudan Atmosfer İşleyicisi'ne çarpar, APC kurtulur; APC daha sonra koloninin girişini barikatla kapatmak için kullanılır.
* Sulaco'da kalan Bishop'la iletişime geçilir, ama ikinci dropship'in inmesi zaman alacağından Ripley ve Hicks bir mekik aramaya çıkar ve sonuç alamaz.
* Deniz piyadeleri koloninin yalnızca dışını tahkim eder. Alien'ların bodrum tünelinden girebileceğini çok geç olana kadar fark etmezler. Hudson yakalanır; APC ile kaçma girişimi başarısız olunca yalnızca küçük bir grup bir dizi havalandırma kanalına canlı ulaşır. Kokon içindeki Hudson telsizle onlara ulaşır ve bir "kocaman Alien" ile bir mekiğin bulunduğu bir odayı tarif eder, ardından iletişim aniden kesilir.
* Havalandırmalardan kaçarken Vasquez ve Gorman, Ripley, Newt ve Hicks için kendilerini feda eder; bu üçü iniş bölgesine ulaşır. Ancak Bishop, Xenomorph'ların gezegenden kaçma riski çok büyük olduğu için inmeyi ve onları almayı reddeder. Küfreden Ripley'e şöyle der: "I guess you were right about me all along." ("Sanırım benim hakkımda en başından beri haklıydın.")
* Hayatta kalan üç kişi, Alien'lar tarafından sokulup kaçırılmalarına izin verir; kendilerine atropin enjekte ettikleri için felç olmazlar. Beklendiği gibi, mekiğin bulunduğu odada kokona sarılırlar. Onları, doğrudan kurbanlara Chestburster yerleştirmek için karınlarından uzanan tüpleri olan daha küçük, albino savaşçı Alien'lar sarar. Ripley onları vurur, Kraliçe'yle savaşır ve kolonistlerin mekiğiyle Newt'le birlikte Sulaco'ya döner (Kraliçe de gizlice mekiğe binmiştir). Hicks ise zaten döllendiği için geride kalmayı seçer.
* İlk taslak senaryoyu Cameron 30 Mayıs 1985'te teslim etti. Bu senaryo taslaktan oldukça farklıydı, ama nihai filme çok yakındı.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Özel sürüm on yedi dakikalık ek sahne içeriyor: Ripley'in Burke ile kızı hakkında konuşması; yönetim kurulunun Ripley'in rütbesini düşürmesi; Newt'in ebeveynlerinin LV-426'da terk edilmiş uzaylı gemisini keşfetmesi; deniz piyadeleri uyanmadan önce Sulaco'da bir tur; Hudson'ın silahlarıyla övünmesi; Ripley'in gezegendeki koloni kompleksine girmeden önce tereddüt etmesi; robot nöbetçi toplarının iki Alien saldırısını püskürtmesi; deniz piyadelerinin yumurtaların kaynağı olarak bir Alien lideri hakkında teori üretmesi; Hicks ile Ripley'in birbirlerine ilk adlarını söylemesi. Ayrıca LV-426'da bir çocuğun, yönetmenliğini yine James Cameron'ın yaptığı The Terminator (1984) filminde kullanılana benzer bir Bigwheel'e binmesini gösteren bir sahne de var.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Sigourney Weaver'ın isteği doğrultusunda (daha fazla Alien filmi yapmak istemiyordu), David Fincher stüdyoyu Ripley'in sonunda ölmesi gerektiğine ikna etti. Buna, Ripley'in hayatta kalmasını isteyen yapımcılar Walter Hill ve David Giler itiraz etti (gerçi Hill o zamandan beri yapımcılık için tek şartlarının "Ripley'in evreni Alien'dan kurtarırken kendini feda etmesi" olduğunu iddia ediyor). Fincher bunun hikâyesi için tek mantıklı son olduğunu düşünüyordu: ilk filmde "iç çamaşırıyla kurban" olarak başlayan Ripley, nereye gitse peşini bırakmayan "Alien lanetinden" kaçmak için bencil olmayan bir eylemle son buluyordu. Başlangıçta senaryoda yazılan son, Ripley'in kendini sıcak, erimiş kurşunun içine bırakarak ölmesiydi. Stüdyo yöneticileri bunun Terminator 2: Judgment Day (1991) filminin sonuna çok benzediğini öğrenince, iki filmi birbirinden ayırmak için son anda Ripley'in göğsünden chestburster'ın çıkması gerektiğine karar verdiler. Fincher bu eklemeye karşıydı, ama kararla karşı karşıya kalınca bunun olabildiğince katarsis olması gerektiğinde ısrar etti: chestburster çıkar çıkmaz Ripley huzur içinde olmalıydı, "dişlerini sıkıp terlemek yerine bir iç çekiş" göstermeliydi. Yeni son, film gösterime girmeden dört gün önce çekildi. Chestburster olmadan orijinal son, daha sonra DVD ve Blu-ray olarak piyasaya sürülen filmin genişletilmiş Assembly Cut'ında geri getirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Ridley Scott DVD yorumunda, Ripley ve Alien'ın uzay mekiğindeki son sahnelerinde Ripley'in tamamen soyunduğu ve Alien'ın ondan cinsel olarak tahrik olduğu bir an hayal ettiğini söylüyor. Scott'a göre bu sahnede Ripley dolaba saklandıktan sonra Alien onu bulacak ve cam kapıdan ona bakacakmış. Alien daha sonra sanki vücudunu Ripley'inkiyle karşılaştırıyormuş gibi kendine dokunmaya başlayacakmış. Fikir sonunda rafa kaldırılmış.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Dillon'ın ölümü, çekim senaryosunun daha erken bir versiyonunda oldukça farklı yazılmış. Başlangıçta Ripley ile birlikte kurşun kalıbından başarıyla çıkacak, ardından kurşun Alien'ın üzerine dökülüp onu öldürecekti. Ripley, Dillon'dan yaratık öldükten sonra onu öldürme sözünü tutmasını ister. Dillon ellerini onun boğazına dolasa da sonunda onu öldürmeyi başaramaz. O anda Alien kalıptan çıkar, Dillon'ı kurşunun içine çeker ve öldürür. Bu son çekilmemiş olsa da hem roman uyarlaması hem de çizgi roman uyarlaması bu sonu kullanmış.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Kane'in cesedinin kaderi senaryodakinden farklı oldu: başta bedeni özenle uzaya bırakılacak ve süzülüp gidecekti, ama Nostromo'nun anten dizisine takılıyordu. Daha sonra Ripley, Ash'ten şüphelenmeye başlayıp bilimsel konsolunu kontrol ederken Kane'in cesedi dış pencereye çarpınca büyük bir korku yaşıyordu. Sahne storyboard aşamasına kadar gelmiş, Sir John Hurt'ün giymesi için bir kefen bile yapılmıştı; ama bütçe ve zaman kısıtlamaları yüzünden birçok sahne iptal edilince Kane'in cenazesi, bedeninin hızla uzaya fırlatılması şeklinde değiştirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Dan O'Bannon ve Ronald Shusett'in orijinal senaryosunda karakterlerin isimleri Standard, Roby, Broussard, Melkonis, Hunter ve Faust'tu (Ash diye bir karakter yoktu). Yapımcılar Walter Hill ve David Giler bu isimlerden nefret etti ve revizyonlar sırasında birçok kez değiştirdi. Sonunda Dallas, Ripley, Kane, Lambert, Parker ve Brett üzerinde karar kıldılar ve Ash'i eklediler. Hill'e göre Ripley adı, Believe It or Not (1949) ile ünlenen Robert L. Ripley'den geliyordu ve filmin kimlik kartları için annesinin göbek adı Ellen'ı Ripley'in ilk adı olarak kullandı. Brett, Parker ve Lambert adları sporcular George Brett, Dave Parker ve Jack Lambert'ten alınmıştı. O'Bannon ve Shusett'in senaryosunda ayrıca tüm karakterlerin "unisex" olduğunu, yani erkek ya da kadın oyuncularla canlandırılabileceğini ve bu nedenle sadece soyadlarıyla anıldığını belirten bir madde vardı; az sayıdaki cinsiyet belirten zamir (he ya da she) oyuncu seçiminden sonra düzeltildi. Hill ve Giler bir kadın kaptan fikriyle oynamış olsalar da sonunda hayatta kalan son kişiyi kadın yapmaya karar verdiler; bu, Shusett ve O'Bannon'un hiç aklına gelmemişti. Şaşırtıcı bir şekilde bu fikir hiçbir yazar, yapımcı ya da yönetmenden değil, stüdyo başkanı Alan Ladd Jr.'dan gelmişti.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Prometheus (2012) ve Alien: Covenant (2017) ön filmleri dışında, bu film orijinal Alien serisinin ve yan serilerin Alien Queen'in bir varyasyonunu içermeyen tek filmidir. Aliens (1986), Alien: Resurrection (1997) ve Alien vs. Predator (2004) yetişkin bir Queen'i belirgin şekilde gösterdi; Alien³ (1992) filminde Ripley üçüncü perdede içinde bir Alien kraliçesi embriyosunun büyüdüğünü keşfeder; ve yönetmenlere göre Aliens vs. Predator: Requiem (2007) erken doğmuş bir Predalien Queen içerir. Bunun nedeni, James Cameron'un Alien Queen kavramını Aliens (1986) için geliştirmiş olmasıdır; dolayısıyla bu filmin yapımı sırasında fikir mevcut değildi. Bunun yerine senaryo ve silinmiş bir sahne, Alien'in Brett'i bir Alien yumurtasına dönüştürerek ve Dallas'ı amaçlanan konakçısı olarak kullanarak türünü kendi başına devam ettirebildiğini gösteriyordu. Bu sahne tempo nedeniyle kesildi ancak Yönetmen Kurgusu'nda geri getirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Senaryoda olan ama ancak kısmen çekilebilen bir sahne vardı: "Hava Kilidi sahnesi". Ripley'nin Ash'in özel emrini öğrendiği sahnenin hemen ardından geçmesi planlanıyordu. Parker alev makinesini doldururken telsizden Ripley ile Lambert'e seslenir; yaratığın iç hava kilidi kapısının yakınındaki koridorda hareket ettiğini gördüğünü söyler. İç kapıyı köprüden açmalarını ister; amaçları yaratığın hava kilidine girmesini sağlayıp onu uzaya savurmaktır. Plan işe yarar gibi görünür, çünkü yaratık dönen yeşil bir ışığa kapılmış gibi içeri girer. Ripley dış kapıyı açarken iç kapıyı kapatır, ama aniden bir alarm çalar; yaratık irkilip kaçar, fakat kapanan iç kapı kolunu yakalayıp koparır. Yaralı yaratık kaçarken Parker'ı devirir; Ripley hava kilidine ulaşır, ama yaratığın kanı küçük bir gövde hasarına yol açar ve bölüm geçici olarak basınç kaybeder. Bir güvenlik bölmesi kapanmaya başlar ama bir alev makinesi tüpüne takılır; burnu ve kulakları kanayan Ripley onu yerinden çıkarmayı başarır ve ardından bilincini kaybeder. Oksijenle ayıldıktan sonra Ripley, Ash'in alarmı yaratığı korumak için çaldığına ikna olur ve bunu Mother'a tekrar erişerek kanıtlamayı planlar. Bu da Ash'in Ripley'i tuzağa düşürüp saldırdığı sahneye bağlanır (burun kanaması basınç kaybının yan etkisi olarak düşünülmüştü). Nostromo'nun köprüsünden çekimler yapıldı, ama zaman kısıtlamaları yüzünden sahnenin geri kalanı iptal edilmek zorunda kaldı.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Orijinal senaryoda Ripley, Newt'i ararken enerji santralinde koza içine sarılmış Burke (Paul Reiser) ile karşılaşır. Burke içindeki chestburster'ı hissedebildiğini söyleyip yardım ister. Ripley ona sadece canlı bir el bombası verip yoluna devam eder. Bu sahneyi yapımın ikinci birimi çekti ve sahnenin doğrudan Ripley'in ikinci işaret fişeğini kullanmasından sonra, mesafe ölçerin sıfırı gösterdiğini fark etmesinden hemen önce gelmesi gerekiyordu. Ripley Newt'i kurtardığında ve ayrılırken ani bir patlamayla irkildiklerinde, bu aslında Burke'ün bombasının patlaması olarak tasarlanmıştı. Ancak James Cameron sahneyi görsel olarak beğenmediği ve Burke'ün kaçırılmasından bu kadar kısa süre sonra döllenmiş olamayacağını düşündüğü için sinema sürümünden çıkardı; Burke'ün kendini havaya uçurmasını gizlemek için ani bir reaktör patlamasına ait birkaç çekim ekledi. Sahne Özel Sürüm'de geri getirilen sahneler arasında da yoktu, bu yüzden onlarca yıl boyunca varlığının tek kanıtı bir dergiden alınmış tek bir fotoğraftı. Sonunda filmin Blu-Ray ek içeriklerinde tam olarak sunuldu.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
30 Mayıs 1985'te teslim edilen ilk senaryo taslağı son filme çok yakın olsa da, bu sürümdeki bazı sahneler son filmde çıkarılmış ya da değiştirilmişti; çoğuysa Alan Dean Foster'ın romanlaştırmasında kaldı. Bunlar şöyle:
* Ripley'in kâbusu oldukça kanlıydı ve göğüs patlatan yaratığın (chestburster) kısa bir görüntüsü vardı.
* Ripley ve Burke, kurulun nihai kararını dışarıda bekliyordu; Ripley, onun deli olduğunu düşündüklerine inanıyordu.
* Jordan ailesinin tartıştığı daha uzun bir sahne; görünüşe göre Newt ve Timmy tesiste sık sık saklambaç oynuyordu ve Newt buna 'Monster Maze' diyordu.
* Colonial Marines hiper uykudan uyandıktan sonra Sulaco'da karma bir duş sahnesi. (Bu sahne, Sigourney Weaver, Jenette Goldstein, Colette Hiller ve Cynthia Dale Scott çıplak görünmeyi reddedince iptal edildi).
* Ripley'in deniz piyadelerine brifing verirken facehugger'lar hakkında daha fazla ayrıntıya girmesi ve facehugger'a "yürüyen bir cinsel organ" demesi; Hudson da buna "Kulağa sen gibisin, Hicks" diye yanıt verir.
* LV-426'ya yaklaşırken Gorman, koloniden hiçbir iletişim olmadığını yeniden teyit eder.
* Gezegende otuz atmosferik işlem ünitesi vardır; son filmde ise yalnızca bir tane vardır.
* Koloni kompleksinin ilk taraması, kolonicilerin odalarını da içerir.
* Sarkan bir tavan parçası hareket sensörünü tetikler (filmde hamsterlar).
* Gorman, Burke ve Bishop koloniye girerken Ripley zırhlı aracı (APC) terk etmeye kendini ikna edemez ve aracın içinde tek başına oturmaya döner. Ancak yalnız kalmanın daha da kötü olduğuna hemen karar verir; diğerlerini takip etmek için dışarı tırmanır, ama koloni giriş kilidi tam önünde kapanarak onu dışarıda hapseder. Kapıyı açamayınca veya içeridekilere haber veremeyince paniğe kapılır; tam o sırada Wierzbowski arkasında belirir ve onu korkutur. Özür dileyen er, Hicks'in ona "göz kulak olmasını" istediğini söyler ve ardından kapıyı açarak ikisini de içeri alır.
* Gorman, Burke'e şirketin kolonideki payını zarar olarak yazabileceğini söyler; Burke zaten sigortalı olduğunu yanıtlar.
* Ripley, Newt'e arkadaş olmayı teklif eder, ama Newt reddeder; çünkü Ripley'in yakında öleceğini düşünmektedir.
* Newt, Alien'lardan kaçabildiğini çünkü Monster Maze oynamakta çok iyi olduğunu açıklar.
* Alien yuvasındaki reçine, mobilya, teller ve insan kemikleri içerir.
* Alien saldırısı sırasında Apone, Gorman'ın emrini görmezden gelerek tüfek şarjörlerini geri verir.
* Kaçış sırasında Gorman bir Alien tarafından sokulup bilincini kaybeder ve neredeyse APC'den dışarı çekilir; Hicks bir silah kulesi kullanarak Alien'ı çatıdan uçurur.
* Burke, Alien'ların önemini daha güçlü vurgular, hatta işbirliği yaparsa Ripley'e daha yüksek bir yüzde teklif eder.
* Newt resmen Ripley'e kızı olmayı teklif eder; Ripley bu fikri sever.
* Bishop, Gorman'ın katatonisinin bir Alien iğnesinden gelen nöromüsküler toksinden kaynaklandığını açıklar (filmde bunun yerine Alien kanının oksidasyonla etkisiz hale geldiği keşfi konur).
* Bishop ayrıca Kraliçe'nin büyük bir karnı olduğunu ve temel zekâya sahip olduğunu tahmin eder.
* İlk nöbetçi silah saldırısından sonra bir hareket sensörü Alien'ların kapıyı aştığını ve komplekse girdiğini gösterir.
* Bishop tünelde sürünürken bir Alien'la karşılaşır (bu sahne son senaryoda da vardı ama ne sinema sürümünde ne de Özel Sürüm'de yer aldı).
* Gorman, Vasquez'e hâlâ onu öldürmek isteyip istemediğini sorar; Vasquez buna gerek olmayacağını söyler.
* İkinci iniş aracı, Bishop'un uzaktan kumandasıyla Sulaco'dan ayrılmadan önce kendi kendine yakıt ikmali yapar.
* Hicks bir kaynak makinesiyle bir kanalı servis yoluna açar. Oradan Newt bir kaydırağa düşer. Ripley onu takip eder, ama farklı bir kaydırağa girer.
* Yumurta odasında savaşçı Alien'ların küçük albino versiyonları vardır ve bunlar yumurtaları taşır.
* İlk taslakta ayrıca Ripley'in koza içindeki Burke'ü bulduğu ve ona intihar etmesi için bir el bombası verdiği bir sahne de vardı. Bu sahne çekildi, ancak filmin hiçbir versiyonuna dahil edilmedi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Sigourney Weaver başlangıçta Ripley rolünü yeniden canlandırma konusunda çok tereddütlüydü (gerçi bu, oyuncuların maaş taleplerini artırmak için sık sık başvurduğu bir pazarlık taktiğidir). Karakterinin kötü yazılacağından ve vasat bir devam filminin Alien (1979) filminin mirasına zarar verebileceğinden korkarak Fox Studios'un devam filmleri için yaptığı sayısız teklifi reddetmişti. Ancak James Cameron'ın senaryosunun yüksek kalitesinden—özellikle Ripley'e güçlü odaklanmasından, karakteri ile Newt arasındaki anne-kız bağından ve Cameron'ın karakterini yazarken gösterdiği inanılmaz titizlikten—o kadar etkilendi ki sonunda filmde oynamayı kabul etti. Cameron filmin süresini kısaltmak zorunda kalıp Burke'ün Ripley'e kızının ölüm haberini verdiği sahneyi kestiğinde elbette hayal kırıklığına uğradı; Weaver bu sahnenin Newt ile olan anne-kız bağını tamamlayacağını düşünüyordu ve sahnenin çıkarılmasının prömiyerde filmden tam olarak keyif almasını engellediğini söyledi. Ancak bu sahne daha sonra Özel Sürüm'de geri getirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Dallas ile Ripley arasında bir seks sahnesi, Brett hareket sensörünü tanıtmadan hemen önce geçecek şekilde senaryolaştırılmıştı; amaç, mürettebatın uzun süreli cinsel perhizi ne kadar rahat çözdüğünü göstermekti. Bunun bir başka izi de Ripley'in Lambert'e Ash ile hiç seks yapıp yapmadığını sorduğu silinmiş bir sahneydi. Tom Skerritt daha sonra bu sahnenin gerekliliğini yönetmen Sir Ridley Scott ile tartıştığını, çünkü sahnenin anlatıya hiçbir şey katmadığını ve sadece filmin akışını böldüğünü düşündüğünü söyledi. Scott da aynı fikirdeydi ve seks sahnesi sonunda çekilmedi, ancak mürettebatın gelişigüzel seks yapması fikrini Prometheus (2012) için yeniden canlandırdı.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Filmin ilk kurgusu neredeyse 150 dakikaydı ve bu ticari açıdan riskliydi. James Cameron nasıl kısaltacağı konusunda tereddütteydi, çünkü rastgele sahneleri kısaltmak yalnızca birkaç dakika kazandırır ve filmi aceleye getirilmiş gibi gösterirdi. Yapımcı Gale Anne Hurd sonunda Ripley'in kızına yapılan göndermeler, kolonideki erken sahne ve Derelict Ship gibi birkaç sahneyi tamamen kesmeyi önerdi. Cameron ikincisini kesmeye çekindi, çünkü orijinal filmle tek doğrudan bağlantı oydu. Daha sonra Hurd'un haklı olduğunu anladı: Bu sahneler olay örgüsüne zarar vermeden çıkarılabiliyordu ve onları silmek filmi 135 dakikanın hemen altına indirdi. Tüm bu sahneler 6 yıl sonra hazırlanan Special Edition'da geri getirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Film 2179 yılında geçiyor. Bu tarih, Ripley'in Burke'ün koloniye 6/12/79 tarihli iletisinden bahsetmesinden çıkarılıyor. Hangi yüzyıl olduğu belirtilmemişti, ancak 1995'te yayımlanan evren içi rehber "Aliens: Colonial Marines Technical Manual", hem Alien (1979) hem de bu filmi 22. yüzyıla yerleştirdi. Alien (1979) filminin olayları o zamandan beri geriye dönük olarak ve kanonik biçimde 2122 yılına, yani Aliens'ten 57 yıl öncesine tarihlendirildi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Vincent Ward ile John Fasano'nun filmi yeşil ışık aldıran fikri, Arceon adında yapay olarak inşa edilmiş ahşap bir gezegenimsiyi içeriyordu. Aliens, Sulaco'yu istila edip Hicks ile Bishop'ı öldürdükten sonra Ripley ve Newt bir cankurtaran botuyla kaçar; bot Arceon'un yapay gölüne çakılır. Ripley kurtulur ama Newt boğulup kaybolur (yanlarında gelen bir Alien onu alır). Gezegenimsinin sakinleri, 'The New Plague' adlı ve Dünya'nın bilgisayar verilerinin büyük bölümünü silen bir bilgisayar virüsünün ardından hızla büyümüş dini bir tarikattır. Bu muhalif rahipler, Weyland-Yutani'nin bütün modern teknolojisini reddetmeye başlamış ve bu yüzden 70 yıl önce ('politik kafirler' olarak) Dünya'dan gönüllü sürgün edilmişlerdir. Gezegenimsinin içine dev bir ahşap manastır inşa edip orada ortaçağ tarzı bir hayat sürerler. Ripley başrahibi Alien konusunda uyarmaya çalışır ama başrahip onun anlattıklarına kuşkuyla yaklaşır; ekolojik çöküşün onlarca yıl önce Dünya'yı yok ettiğine ve artık kıyamet sonrası bir Karanlık Çağ'da yaşadıklarına inanmaktadır. Ripley odasına kapatılır; ona yalnızca Brother John adlı bir rahip sempati duyar. Çok geçmeden bir koyundan Alien chestburster çıkar; rahipler bu koyun-Alien melezini öldürür ama bu 'şeytan'a yol açan 'vebayı' topluluklarına getirdiği için Ripley'i suçlarlar. Alien bir tuvalette bir rahibi öldürene kadar onu hapiste tutar ve hâlâ Alien'a inanmayı reddederler. Artık kamuflaj yeteneği kazanmış olan yaratık sayısız insanı kovalamaya ve öldürmeye başlar; başrahip, asidik kanının manastırın binalarında ve buğday tarlalarında alevler çıkarmasını dehşet içinde izler. Hücresinde Ripley, Alien'la ilgili kabuslar görür; tecavüze uğrama ve yarı insan yarı Alien bir melez taşıma korkuları, ayrıca kızına dair halüsinasyonlar ve hayatta kalan suçluluğuyla boğuşur. Atılmış ama yardımcı bir sentetik olan Anthony ile tanışır ve kaçmalarına yardım eden John tarafından ziyaret edilir. Birlikte, Alien'ın bir Kraliçe değil, bir şekilde facehugger olmadan kendi başına chestburster yerleştirebilen bir 'Kral Alien' olduğunu tahmin ederler. Ripley o zaman kendi içinde de bir tane olduğunu fark eder; Alien bunu tecavüz yoluyla yerleştirmiş olmalıdır; bunu hatırlamaz ama kabuslarını açıklar. Gezegenimsinin içindeki yerçekimini, tatlı suyu ve 8 fit kalınlığında atmosferi yaratan makine odasına bir silah bulma umuduyla giderken başrahip onlara katılır. İçeri girmeden önce Alien saldırır ve Anthony'yi ağır şekilde yaralar. Güvenli bir şekilde içeri girdiklerinde, yalnızca mevcut havayı ve suyu dolaştıran yel değirmenleri ve pompalar bulurlar; bu, rahiplerin oksijen eksikliğinden yavaş yavaş ölmeye mahkum olduğu anlamına gelir; yangınlar ve ekinlerin yanması bu süreci hızlandırmıştır. Başrahip bu 'ölüm cezasının' uzun zamandır farkında ve kabul etmektedir, ancak göğsü yerine kafasından bir headbuster fırlayınca ölür. Ripley ve John, Sulaco'nun cankurtaran botunu alıp kaçmaya karar verir, ancak yolda Alien yeniden ortaya çıkar ve Anthony'nin cesedini Ripley'e fırlatır; bu, Kraliçesine yaptıklarının bir 'ırk hafızası' olduğunu ima eder; şimdi Ripley'i herkesi öldürürken onu esirgeyip hamile bırakarak işkence eder. Bir kütüphanedeki son dövüşte Alien, çöken bir zeminden aşağıdaki sıcak erimiş cam kazanına düşer ve Ripley üzerine su dökünce kırılır. Ripley ölmek için Arceon'da kalmayı seçer, ama Brother John ona bir 'şeytan çıkarma' uygular ve Alien embriyosunu boğazından zorla kendi boğazına aktarır; sonra yanan tarlaya yürüyerek kendini ve embriyoyu öldürür. Ripley sonunda cankurtaran botunu alıp Dünya'ya döner ve mahkum gezegenimsiden ayrılır. Sigourney Weaver senaryodan etkilenmemiş olsa da fedakarlık sahnesini beğendi ve Ripley'in kendisini içeren bir versiyon istedi. Ancak stüdyo ve yapımcılar sonunda uzayda tamamen ahşap bir gezegenin mantığını ve inandırıcılığını sorgulamaya başladılar; ayrıca ön yapım sırasında set inşaat maliyetleri giderek artıyordu. Ward, planlarının kapsamını küçültmesi konusunda ısrar edilince projeden ayrıldı. Ancak fikirlerinin çoğu son senaryoya taşındığı için yine de hikaye kredisi aldı.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Yönetmen David Fincher'ın ağır eleştiri aldığı tartışmalı kararların çoğu (Sulaco'da gizemli biçimde beliren bir Alien yumurtası; Newt, Hicks ve Bishop'un açılış sahnesinde ölmesi) aslında Vincent Ward ve John Fasano'nun önceki senaryo taslağından çıkmıştı ve sonraki yeniden yazımlarda da kaldı. Senaryo, Sulaco'da gözden kaçan bir Alien yumurtasının çatlamasıyla (oraya nasıl geldiği açıklanmadan) ve ardından geminin, Bishop ile Hicks'i öldüren Alien'lar tarafından istila edilmesiyle (bunların nereden geldiği açıklanmadan) başlıyordu. Gemi, Ripley ile Newt'i tam zamanında uyandırır ve ikisi bir EEV ile kaçar; araç denize çakılır. Ripley kurtulur ama Newt'in boğulduğu sanılır ve cesedi asla bulunmaz (kaçak bir Alien cesedi almıştır). Ward, diğerlerini öldürerek Ripley'i "kayıp yaşayan ve ardından kişisel kurtuluş arayışına giren birinin zihniyetine" sokmak istiyordu. Newt'ten de kurtulmak istiyordu çünkü Newt "bir bakıma beni sinir ediyordu".
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Kötü şöhretli Weyland-Yutani Şirketi neredeyse filme hiç girmiyordu. James Cameron'ın ilk hikâye taslağında Şirket, Ripley hiper uykudayken başka bir holding tarafından satın alınmıştı ve Carter Burke (Paul Reiser) diye bir karakter yoktu. Yani deniz piyadelerinin arama kurtarma görevi, gizlice bir Alien örneği ele geçirmek için Şirket'in gizli paravanı olmayacaktı. Ama tamamlanmış filmde ve devam filmi Alien³ (1992) filminde asıl kötü adam Şirket'tir; doğrudan düşmanlar ise adını taşıyan Alien'lar.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
