Bronson, nadiren röportaj verir ve kendi filmleri hakkında yorum yapmazdı. Ancak 'Death Wish 3' filminden duyduğu memnuniyetsizliği birkaç kez açıkça dile getirdi. Özellikle yönetmen Michael Winner'ın sette yokken figüranlarla son derece kanlı sahneler çektiğini öğrendiğinde çok sinirlendi. Bu durum, Bronson'un filmlerinin içeriği üzerinde ne kadar kontrol sahibi olmak istediğini gösteriyor.
1940'larda Bronson, New York'ta bir pansiyonda ünlü oyuncu Jack Klugman ile aynı odayı paylaştı. Bu dönem, her iki oyuncunun da kariyerlerinin başında olduğu ve zorlu günler geçirdiği bir zamandı. Bu tesadüfi birliktelik, iki usta oyuncunun gençlik yıllarına dair ilginç bir anekdottur.
Bronson, uzun süreli menajeri Paul Kohner ile ilk anlaştığında, onu yıldız yaparsa kendisine bir Rolls-Royce alacağına dair söz verdi. Bronson büyük bir başarı elde ettiğinde, sözünü tutarak Kohner'ın evine yepyeni bir Rolls-Royce teslim etti. Bu olay, Bronson'un vefakarlığını ve sözüne bağlılığını gösteren güzel bir anekdottur.
Bronson, kendi filmlerini izlemezdi. Bu alışkanlığı, onun performanslarına olan eleştirel yaklaşımını ve mükemmeliyetçi kişiliğini gösteriyor. Kendi işini izlemekten kaçınması, belki de ekranda gördüğü hatalardan rahatsız olmamak içindi.
Yönetmen Michael Winner'ın ifadesine göre, Charles Bronson 1980'lerde önemli ölçüde plastik cerrahi geçirdi. Bu dönemde Bronson, yaşlanan aksiyon yıldızı imajını korumak için bu tür müdahalelere başvurmuş olabilir. Winner'ın bu açıklaması, Bronson'ın görünümündeki değişikliklerin arkasındaki nedenlere ışık tutuyor.
Yapım Hikâyesi 12
Bir keresinde (Peckinpah'ın kariyerinin son döneminde) Sam Peckinpah'ın yöneteceği bir filmde başrol için düşünüldü, ama reddetti. Gerekçesi: "Ben hiçbir ayyaşla çalışmam."
Walter Hill onunla daha önce Hard Times'ta (1975) çalıştığı için The Driver'da (1978) başrol için düşünüldü; ama Bronson, Hill'in Jill Ireland'ın sahnelerini kurgulama biçiminden memnun kalmamıştı ve iş yürümedi.
Sergio Leone bir keresinde onun için "birlikte çalıştığım en büyük oyuncu" dedi. Leone, "İsimsiz Adam" üçlemesinin her filminde Bronson'ı başrole koymak istedi, ama Bronson her seferinde geri çevirdi: A Fistful of Dollars (1964) senaryosunu "hayatımda gördüğüm en kötü senaryo" diye reddetti; For a Few Dollars More'daki (1965) Albay Douglas Mortimer rolüne ilgi duymadı; The Good, the Bad and the Ugly'deki (1966) Angel Eyes rolünü de İngiltere'de The Dirty Dozen'ı (1967) çektiği için kabul edemedi. Leone sonunda ona Once Upon a Time in the West'te (1968) Harmonica'yı verdi.
Escape from New York'taki (1981) Snake Plissken rolü için düşünüldü, ama yönetmen John Carpenter onu hem fazla yaşlı hem fazla sert bulup rolü Kurt Russell'a verdi.
The Wild Bunch'ta (1969) Ernest Borgnine'in rolü için düşünüldü.
Blown Away'de (1994) Jeff Bridges'in rolü için düşünülmüştü.
Billy Crystal'ın iddiasına göre Bronson'a City Slickers'taki (1991) Curly rolü önerildi, ama karakter öldüğü için kabaca reddetti; rolü Jack Palance oynadı ve Oscar kazandı.
Firepower'da (1979) James Coburn'ün rolü için düşünülmüştü; söylentiye göre yapımcılar eşi Jill Ireland için bir rol yazmayı kabul etmeyince filmi geri çevirdi.
The Delta Force'ta (1986) Lee Marvin'in rolü için başta o düşünülmüştü; bu, Marvin'in son rolü oldu.
Die Hard'daki (1988) John McClane rolü için düşünüldü, ama sözleşmeli olduğu The Cannon Group onu başka şirkete vermeyi reddetti.
Bronson, 1995 yapımı 'Billy Madison' filmindeki baş karakterin babası rolünü reddetti. Bu komedi filmi, Adam Sandler'ın başrolünde olduğu bir yapımdı. Bronson'un bu teklifi reddetmesi, onun kariyerinin son dönemlerinde daha seçici davrandığını gösteriyor.
Bronson, 1978 yapımı 'Centennial' adlı televizyon dizisindeki Pasquinel rolünü reddetti. Bu dizi, James A. Michener'in romanından uyarlanmıştı ve geniş bir oyuncu kadrosuna sahipti. Bronson'un bu teklifi reddetmesi, onun televizyon projelerine olan mesafeli yaklaşımını bir kez daha gösteriyor.
Kamera Arkası 5
1954'te Vera Cruz'un (1954) Meksika'daki setinde, Meksika'nın Fransızlara karşı mücadelesine katılan Amerikalı silahşorları oynayan Bronson ile Ernest Borgnine boş bir anlarında yakındaki bir kasabaya sigara almaya gitmeye karar verdi. Kostümleri ve tabancalarıyla atlara binip yola çıktılar. Yolda Meksikalı 'federales', yani ulusal polislerle dolu bir kamyon onları görüp haydut sandı ve kimlikleri doğrulanana kadar silah zoruyla alıkoydu.
Nadiren röportaj verir, kendi filmleri hakkında pek konuşmazdı. Yine de Death Wish 3'ten (1985) memnun olmadığını birkaç kez açıkça söyledi; özellikle Michael Winner'ın o sette yokken figüranlarla (isimsiz haydutlar olarak) aşırı kanlı sahneler çektiğini öğrenince çok sinirlendi.
Robert Mitchum, Villa Rides'ı (1968) çekerken Bronson'la iyi anlaşamadı; sonradan onun neden ünlü olduğunu anlayamadığını söyledi.
Herkese göre çok sessiz ve içine kapanık bir iş arkadaşıydı: Çekimlerin çoğunda bir köşede oturur, yönetmenin talimatlarını dinler ve kamera dönene kadar tek kelime etmezdi. Onu Telefon'da (1977) yöneten Don Siegel ve Breakheart Pass'te (1975) yöneten Tom Gries, işe ne kadar titiz ve eksiksiz hazırlanmış geldiğini görünce çok şaşırdı; bu, rahat ve suskun imajına hiç uymuyordu.
Kendi tabancası bir Wildey .475 Magnum'du; Death Wish 3'te (1985) bu silahın kullanılmasını o önerdi.
Karakterler ve Oyuncular 6
John Huston bir keresinde onu "pimi çekilmiş bir el bombası" diye tanımladı.
İki ayrı filmde dudak okuyabilen bir karakteri canlandırdı: The Mechanic (1972) ve The Evil That Men Do (1984).
Babasıyla Pennsylvania'daki kömür madenlerinde çalışırken edindiği klostrofobi, The Great Escape'teki (1963) Danny karakterine yansıdı; gerçek hayattaki resim yeteneği de Heritage'daki (1965) Velasquez'e eklendi.
Bronson, kariyerinin son dönemlerinde yönetmen Sam Peckinpah'ın bir filminde oynaması teklif edildi, ancak bu teklifi reddetti. Gerekçesi olarak 'Sarhoşla çalışmam' dedi. Peckinpah'ın alkol sorunları biliniyordu ve Bronson'un bu tavrı, onun profesyonel standartlarına ne kadar önem verdiğini gösteriyor.
Ünlü oyun yazarı Tennessee Williams, 1975'te 'The Red Devil Battery Sign' adlı oyununda general rolü için Bronson'u istedi. Ancak Bronson bu teklife ilgi göstermedi. Bu olay, Bronson'un sadece sinema dünyasında değil, tiyatro çevrelerinde de takdir edilen bir oyuncu olduğunu gösteriyor.
Walter Hill, 1975 yapımı Hard Times'te Charles Bronson'la çalıştıktan sonra, 1978 tarihli The Driver filminde başrol için onu düşündü. Ancak Bronson, Hill'in eşi Jill Ireland'ın performansını kurgulama biçiminden hoşnut kalmadı ve bu nedenle projeden vazgeçti. Bu karar, aksiyon sinemasının önemli bir iş birliğinin önünü kesmiş oldu.
Göndermeler ve Referanslar 3
Bill Murray, Lost in Translation'daki (2003) karakterini Bronson'dan esinlenerek kurduğunu söyledi.
Ünlü 'Fist of the Northstar' mangasıyla tanınan Japon manga yazarı Buronson (gerçek adı Yoshiyuki Okamura), adını Bronson'a saygıdan aldı ve ona benzer bir bıyık bırakıyor.
The Simpsons'taki alaycı dükkân görevlisinin sesi ondan esinlenerek yaratıldı.
Kariyer ve Ödüller 4
Uzun yıllar menajeri olan Paul Kohner'la ilk anlaştığında, onu yıldız yaparsa Kohner'a bir Rolls-Royce alacağını söyledi. Sözünü tuttu ve ünlenince Kohner'ın evine yepyeni bir Rolls-Royce gönderdi.
Kariyeri boyunca rollerinin kalitesinin ve çeşitliliğinin düşmesinden içten içe rahatsızdı; Death Wish'in (1974) ticari başarısından sonra şiddete başvuran kanun kaçağı tipine sıkışmıştı. Kendi kanun dışı adam filmleri arasında en sevdiği Once Upon a Time in the West (1968) idi.
Başarılı bir ressamdı; bir keresinde Kaliforniya'daki bir galeride doğum adı Buchinsky ile kimliğini gizleyerek sergi açtı ve bütün eserleri iki haftada satıldı.
Video ve laserdisc gibi yeni formatların önemini ilk fark eden büyük yıldızlardan biriydi; bütün sözleşmelerine bu formatlardaki satışların telif ücretlerine dahil edilmesi şartını koydurdu.
Hayat ve Aile 15
Yönetmen Michael Winner'a göre 1980'lerde epey estetik ameliyat oldu.
Avrupa'da, Litvanya ve Yunanistan dahil, evleri vardı.
1990'larda hiç tanışmadığı, ama koyu hayranı olan bir kadın ona 1 milyon doları çok aşan mal varlığını bıraktı; kadının ailesi dava açtı ve sonunda mahkeme dışında anlaştılar.
Pennsylvania'da doğsa da büyürken ilk dilleri Rusça ve Litvancaydı; babası göçmen, annesi göçmen çocuğuydu. İngilizceyi ancak II. Dünya Savaşı'nda askerdeyken akıcı konuşmaya başladı.
Yeni giysi alacak parası olmayan bir ailede büyüdüğü için sık sık ablasının eskilerini giyerdi.
1943'te ABD Hava Kuvvetleri'ne katılıp 760. Esnek Nişancı Eğitim Filosu'nda görev yaptı. 1945'te Guam merkezli 39. Bombardıman Grubu'nun 61. Bombardıman Filosu'nda bir Boeing B-29 Superfortress'te nişancıydı; bu birlik Japon ana adalarına savaş görevleri düzenliyordu. 25 sorti uçtu ve savaşta aldığı yaralar için Purple Heart madalyası aldı.
Rusça, Litvanca ve Yunancayı akıcı konuşuyordu.
Çok utangaç ve içine kapanık biri olarak bilinirdi; röportajdan nefret eder, kişisel bilgilerini paylaşmaktan hoşlanmazdı.
Ailesi Litvanyalıydı; babası kömür madencisiydi ve Bronson batı Pensilvanya'da bir maden kasabasında büyüdü. Ailesindeki bütün erkekler gibi o da madenlerde çalıştı, ama bu işten nefret etti ve kurtulmak için çeşitli yollar denedi (askerlik ve sonunda oyunculuk dahil). Tünel kazma ve yer altında çalışma deneyimi, The Great Escape'te (1963) "Tünel Kralı" Velinski rolünde çok işine yaradı. Ama içinde çalıştığı "tünel" kesitli bir dekor olsa bile birkaç dakikadan fazla dayanamıyor, kalkıp dışarı çıkmak zorunda kalıyordu. Çocukken madende bir göçükte mahsur kalmış, kurtarılana kadar az kalsın ölüyordu; o günden sonra kapalı yerlerden ölümüne korktu.
İkinci eşi Jill Ireland'la The Great Escape (1963) çekimlerinde, Ireland'ın o zamanki kocası David McCallum aracılığıyla tanıştı.
Bir keresinde Roger Ebert'e II. Dünya Savaşı'nda askere alınmasının hayatındaki en iyi şeylerden biri olduğunu söyledi: Hayatında ilk kez karnı doyuyor, üstü başı düzgün oluyordu; üstelik İngilizcesini geliştirme fırsatı buldu.
1985'te The Washington Post'a, Roma'dayken birinin böğrüne silah dayadığı anı anlatıp şöyle dedi: 'Ben Casper Milquetoast değilim.' Ardından olayı anlattı: 'Adam kırık İngilizcesiyle benden para istedi. Ben de "Sen bana para ver" dedim. Arkasını dönüp gitti.'
Babası o 10 yaşındayken öldü. 16 yaşında ailesini geçindirmek için ağabeylerinin ardından Scooptown, Pennsylvania'daki kömür madenlerinde çalışmaya başladı; ton başına 1 dolar alıyor, daha çok para verdiği için tehlikeli işlere gönüllü oluyordu.
1950'lerin başında, McCarthy döneminin 'Kızıl Korku' atmosferi sırasında Bronson, menajerinin önerisiyle sahne adını değiştirdi. Menajeri, doğu Avrupa kökenli soyadı Buchinsky'nin komünizm karşıtı histeri nedeniyle kariyerine zarar verebileceğinden endişeleniyordu. Bu nedenle Bronson, daha sonra ikonikleşecek olan 'Charles Bronson' adını benimsedi.
Pennsylvania'da doğmuş olmasına rağmen Bronson'un ana dili Rusça ve Litvancaydı. Babası bir göçmendi ve annesi de göçmen bir ailenin kızıydı. Bu nedenle Bronson, İngilizceyi ancak II. Dünya Savaşı sırasında orduda hizmet ederken tam anlamıyla öğrenebildi. Bu durum, onun çok dilli bir ortamda büyüdüğünü ve İngilizceyi sonradan edindiğini gösteriyor.
