Sidney Lumet
Yönetmen · Senarist · Yapımcı · 1924-06-25
Sidney Lumet, yönetmen; 12 Angry Men ve Dog Day Afternoon gibi yapımlarda yer aldı. Bu sayfada hakkındaki 62 bilgi kaynaklarıyla birlikte toplandı.
62 bilgi · 1 yazı · 10 yapım
Sidney Lumet hakkında 29 bilgi
29 bilgi gösteriliyor.
- 11 Eylül 2001'deki Dünya Ticaret Merkezi saldırılarının ardından Lumet, New York'ta çektiği dizisi 100 Centre Street'in çekimlerine o gün devam etme kararı aldı ve bu durum tartışmalara yol açtı. Ekip üyelerine istedikleri takdirde ayrılabileceklerini söyledi, ancak kimse seti terk etmedi. Bu olay, Lumet'in işine olan bağlılığını ve zor zamanlarda bile üretkenliği sürdürme anlayışını gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, filmlerini bütçenin altında ve programın önünde bitirme konusunda ün yapmıştı. Bu disiplinli çalışma tarzı, onu Hollywood'da güvenilir bir yönetmen haline getirdi ve stüdyoların gözünde değerini artırdı. Özellikle 1970'lerdeki verimliliği, onun hem eleştirel hem de ticari başarı yakalamasını sağladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, sette enerjisini korumak için öğle yemeğinde kısa bir şekerleme yapmayı alışkanlık edinmişti. Karavanına gider, küçük bir sandviçi tek lokmada yutar ve molanın geri kalanında uyurdu. Yıllar içinde o kadar disiplinli hale gelmişti ki alarm kurmaya bile gerek duymazdı. Bu rutin, onun yoğun çekim programlarına rağmen dinç kalmasını sağlayan pratik bir yöntemdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Roger Ebert, Lumet'in 'Making Movies' adlı kitabı için, 'filmlerin gerçekte nasıl yapıldığına dair okuduğum diğer tüm kitaplardan daha fazla sağduyu içeriyor' yorumunu yaptı. Kitap, yönetmenlik sürecine dair pratik bilgiler ve içgörüler sunar. Ebert'in bu övgüsü, kitabın sinema öğrencileri ve profesyoneller için vazgeçilmez bir kaynak olduğunu gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, oyuncuların yaratıcı işbirliğini teşvik eden bir yönetmen olarak bilinirdi. Setlerinde oyuncuların fikirlerine değer verir ve onların performanslarını en üst düzeye çıkarmak için çalışırdı. Bu yaklaşımı, onu birçok oyuncunun favori yönetmeni haline getirdi ve filmlerinde unutulmaz performansların ortaya çıkmasını sağladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Sean Connery'yi beş filmde yönetti: The Hill (1965), The Anderson Tapes (1971), The Offence (1973), Murder on the Orient Express (1974) ve Family Business (1989). Bu işbirlikleri, Connery'nin James Bond dışındaki rollerde de ne kadar yetenekli olduğunu gösterdi. Lumet, Connery'nin dramatik yeteneklerini ön plana çıkaran projeler seçti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1970'lerin başında Lumet'e, çok satan roman 'Marjorie Morningstar'ın yeni bir versiyonunu yönetme teklifi geldi. Romanın Yahudi Amerikan deneyimine bakışını büyüleyici bulan Lumet, stüdyoyla görüşmeye gitti. Ancak stüdyo yöneticileri filmin 'etnik kimliğini' azaltmasını ve ana rollere Yahudi oyuncu almamasını istediklerinde Lumet iğrendi. 'Making Movies' adlı kitabında bu plana alaycı bir dille karşı çıktığını ve sonunda projeden kovulduğunu anlattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, ünlü oyunculuk eğitmeni Sanford Meisner ile çalıştı. Meisner tekniği, oyuncuların duygusal gerçekliğe ulaşmasını ve anı yaşamasını vurgular. Bu eğitim, Lumet'in oyuncu yönetimindeki yaklaşımını şekillendirdi ve onun setlerinde doğal ve samimi performanslar elde etmesine yardımcı oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, özellikle Carl Dreyer, Jean Vigo, Jean Renoir ve Robert Bresson'un çalışmalarından ilham aldığını belirtti. Bu yönetmenler, sinemada gerçekçilik ve insan psikolojisi üzerine odaklanmalarıyla bilinir. Lumet'in filmlerinde de bu etkiler görülür; özellikle karakter derinliği ve toplumsal eleştiri ön plandadır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Funny Girl (1968) filminin ilk yönetmeniydi, ancak yapımcı Ray Stark ve yıldız Barbra Streisand ile anlaşmazlıklar yaşadı ve projeden ayrıldı. Yerine William Wyler getirildi. Bu ayrılık, Lumet'in yaratıcı kontrol konusundaki hassasiyetini gösterir; kendi vizyonundan ödün vermek istemedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet'in naaşı, New York, Glendale'deki New Mount Carmel Mezarlığı'na defnedildi. Bu mezarlık, birçok ünlü ismin son istirahat yeridir. Lumet'in mezarı, sinema severlerin ziyaret ettiği yerlerden biridir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, James Mason'ı dört filmde yönetti: The Deadly Affair (1967), The Sea Gull (1968), Child's Play (1972) ve The Verdict (1982). Mason, bu filmlerdeki performanslarıyla beğeni topladı. Lumet, Mason'ın yeteneklerini farklı türlerde kullanarak onun çok yönlülüğünü ortaya çıkardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Robert Daley'in iki romanını filme uyarladı: 'Prince of the City' (1981) ve 'Tainted Evidence' (1996'da Night Falls on Manhattan olarak). Bu uyarlamalar, Lumet'in polisiye ve adalet temalarına olan ilgisini gösterir. Daley'in gerçek olaylara dayanan romanları, Lumet'in gerçekçi anlatım tarzına uygun malzemelerdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet'in iki filmi, 12 Angry Men (1957) ve The Fugitive Kind (1960), prestijli Criterion Collection'da yer aldı. Bu koleksiyon, sinema tarihinin en önemli filmlerini özel baskılarla sunar. Lumet'in bu filmleri, onun sanatsal değeri yüksek yapıtlar arasında sayıldığını gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, New York City'de ve Long Island'daki East Hampton'da yaşadı. New York, onun hem kişisel hem de profesyonel hayatında merkezi bir rol oynadı; birçok filmi bu şehirde geçti. East Hampton ise onun dinlenme ve yazlık evi olarak biliniyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, New York merkezli ve temalı filmleriyle tanındı. Şehrin sokakları, adalet sistemi ve toplumsal yapısı, onun filmlerinde sıkça işlediği konulardı. Bu bağlam, onun 'New York'lu yönetmen' olarak anılmasına yol açtı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, komedyen ve oyuncu Alan King'i dört filmde yönetti: Bye Bye Braverman (1968), The Anderson Tapes (1971), Just Tell Me What You Want (1980) ve Prince of the City (1981). King, bu filmlerde dramatik rollerde de başarılı olduğunu gösterdi. Lumet, onun komedi yeteneğinin yanı sıra ciddi oyunculuğunu da ortaya çıkardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Peter Bogdanovich'in 'Who the Devil Made It' adlı kitabında röportaj verdi. Bu kitap, sinemanın önemli yönetmenleriyle yapılan söyleşileri içerir. Lumet'in bu röportajı, onun sinema anlayışı ve kariyeri hakkında değerli bilgiler sunar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Henry Fonda'yı üç filmde yönetti: 12 Angry Men (1957), Stage Struck (1958) ve Fail Safe (1964). Fonda, özellikle 12 Angry Men'deki jüri üyesi rolüyle unutulmaz bir performans sergiledi. Bu işbirlikleri, iki ustanın sinemadaki ortaklığını gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Henry Fonda'yı 12 Angry Men (1957), Stage Struck (1958) ve Fail Safe (1964) filmlerinde, kızı Jane Fonda'yı ise The Morning After (1986) filminde yönetti. Bu, aynı aileden iki kuşakla çalışma fırsatı bulan nadir yönetmenlerden biri olduğunu gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Edward Binns'i dört filmde yönetti: 12 Angry Men (1957), Fail Safe (1964), Lovin' Molly (1974) ve The Verdict (1982). Binns, özellikle 12 Angry Men'deki jüri üyesi rolüyle tanındı. Bu işbirlikleri, Lumet'in güvendiği oyuncularla tekrar çalışma eğilimini gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Harry Madsen'i beş filmde yönetti: The Wiz (1978), Prince of the City (1981), Daniel (1983), Garbo Talks (1984) ve Q&A (1990). Madsen, bu filmlerde çeşitli rollerde boy gösterdi. Lumet'in onu sık sık kullanması, aralarındaki profesyonel uyumu gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Harry Andrews'u dört filmde yönetti: The Hill (1965), The Deadly Affair (1967), The Sea Gull (1968) ve Equus (1977). Andrews, özellikle The Hill'deki sert asker rolüyle dikkat çekti. Bu işbirlikleri, Lumet'in İngiliz oyuncularla olan iyi ilişkisini gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, John Connell'in uzun süreli arkadaşıydı. Bu arkadaşlık, onun kişisel hayatındaki istikrarlı ilişkilerden biriydi. Connell, Lumet'in yakın çevresinde yer aldı ve onun çalışmalarını destekledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet'in hızlı çalışma tarzına rağmen, setlerinde günlük çalışma saatleri genellikle 8 saat artı bir saatlik öğle yemeği molasıydı. Bu düzen, ekibin verimliliğini artırırken yorgunluğu da azaltıyordu. Lumet, iş disiplinini insani çalışma koşullarıyla dengelemeyi başardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Ed Crowley'yi beş filmde yönetti: Serpico (1973), Network (1976), Garbo Talks (1984), Running on Empty (1988) ve Family Business (1989). Crowley, genellikle küçük ama etkili rollerde yer aldı. Lumet, onun gibi karakter oyuncularını sık sık kullanarak filmlerine derinlik kattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet'in biyografisi, John Wakeman'ın editörlüğünü yaptığı 'World Film Directors, Volume Two, 1945-1985' adlı kitapta yer aldı (sayfa 610-617). Bu kitap, dünya sinemasının önemli yönetmenlerini kapsamlı bir şekilde ele alır. Lumet'in bu kitapta yer alması, onun uluslararası alandaki saygınlığını gösterir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Lee Richardson'ı beş filmde yönetti: Network (1976), Prince of the City (1981), Daniel (1983), Q&A (1990) ve A Stranger Among Us (1992). Richardson, bu filmlerde çeşitli yardımcı rollerde boy gösterdi. Lumet, onun gibi istikrarlı oyuncularla çalışmayı severdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lumet, Marcia Jean Kurtz'u beş filmde yönetti: Dog Day Afternoon (1975), Running on Empty (1988), Night Falls on Manhattan (1996), Find Me Guilty (2006) ve Before the Devil Knows You're Dead (2007). Kurtz, bu filmlerde güçlü yan karakterler canlandırdı. Lumet, onun yeteneğini uzun yıllar boyunca kullandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Öne çıkan yapımları
Tüm yapımları → →Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
12 Angry Men
Dog Day Afternoon