Carmen Jones Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Film, 103 dakikalık aksiyon boyunca yalnızca 169 çekim içeriyor. Bu da ortalama çekim süresinin yaklaşık 36 saniye olduğu anlamına geliyor; 1950'lerin Hollywood standartlarındaki 8-10 saniyelik ortalamanın çok üzerinde.

Orijinal Broadway yapımında, Robert Russell Bennett tarafından hafifçe değiştirilmiş Bizet'nin orkestrasyonlarıyla standart bir tiyatro orkestrası kullanılmıştı. Film müziği ise Müzik Direktörü Herschel Burke Gilbert tarafından, 90 ila 105'ten fazla parçadan oluşan tam bir senfoni orkestrasıyla kaydedildi. Bu sayede Bizet'nin 1875 tarihli orijinal orkestrasyonlarının büyük kısmı, filmin hikâyesine ve geçişlerine uyarlanarak aslına sadık bir şekilde sunulabildi. Marilyn Horne'un şarkıcı kadrosuna geç katılması ve çeşitli gecikmeler nedeniyle Gilbert, yapım tamamlanmadan kısa süre önce ayrılmak zorunda kaldı. Fox'un kıdemli bestecisi Dimitri Tiomkin, son kayıtları bir araya getirip müzik kurgusunu denetledi; ancak işin %95'inden fazlasının Gilbert'a ait olduğunu kabul ederek, kendi adının jeneriğe eklenmesini zarif bir şekilde reddetti.

Yönetmen Otto Preminger ile Dorothy Dandridge, filmin çekimleri sırasında ve sonrasında romantik bir ilişki yaşadı. Bu birliktelik, uzun süreli bir beraberliğe dönüştü.

Otto Preminger, Chicago ve Güney Carolina'da gerçek mekânlarda çekim yapmak istemişti. Ancak stüdyo kayıtları, filmin tamamının Fox'un setlerinde çekildiğini gösteriyor. Dikkat çekici bir istisna, çocuk korosu sahnelerinin çalışan bir dinamit fabrikasında çekilmesiydi; ebeveynler patlayıcı kutularının üzerinde oturup sigara içiyordu.

Bu film, ünlü jenerik tasarımcısı Saul Bass'ın ilk çalışmasıdır. Bass, daha sonra Hitchcock ve Preminger'ın ikonik jeneriklerine imza atacaktı.

Çekimler 30 Haziran 1954'te başladı ve Ağustos başında tamamlandı. Film müziği ise 18 Haziran 1954'ten itibaren 20th Century Fox Stüdyoları'nda birkaç hafta süren oturumlarla kaydedildi.

Husky'nin treni Chicago'ya girerken, Santa Fe Demiryolu'nun ünlü Warbonnet F7 dizel lokomotiflerinden 338 numaralı ikili set tarafından çekiliyor. Nisan/Mayıs 1953'te üçlü set olarak inşa edilen 338, çekimler sırasında neredeyse yeni sayılırdı; oysa filmin geçtiği II. Dünya Savaşı döneminde F7'ler henüz mevcut değildi. Açılı platform örtüleri, sahnenin Chicago'da değil, Los Angeles Union İstasyonu'nda çekildiğini ele veriyor.

Carmen'in kısa süreliğine kaçtığı buharlı yük treni, Southern Pacific'e aittir. Lokomotif ve iki vagonun üzerindeki işaretler, filme uygun olması için kapatılmıştır.