Inglourious Basterds Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Brad Pitt'in The Weinstein Company ya da önceki versiyonu Miramax için başrol oynadığı tek filmdir. Pitt, bu filmde yer almasının tamamen Quentin Tarantino ile çalışma isteğinden kaynaklandığını, Harvey Weinstein ile ilgisi olmadığını söyler. Weinstein'a düşmanlığı, 90'larda o zamanki kız arkadaşı Gwyneth Paltrow'un Weinstein tarafından cinsel tacize uğradığını öğrenip yapımcıyı fiziksel olarak tehdit etmesiyle başlamıştır.

Quentin Tarantino, senaryo üzerinde neredeyse on yıl çalıştı.

Quentin Tarantino'nun Ucuz Roman'dan (1994) bu yana en yüksek hasılat yapan filmidir.

Tarantino, bu filmi hem bir savaş filmi hem de bir spaghetti western olarak tasarladı ve filme 'Bir Zamanlar Nazi İşgalindeki Fransa'da' adını vermeyi düşündü. Bu başlığı filmin ilk bölümüne verdi.

Yanlış yazılan başlık sorulduğunda Tarantino şu yanıtı verdi: 'Bunu asla açıklamayacağım. Böyle sanatsal bir dokunuş yaparsınız ve açıklamak keyfini kaçırır, tüm hamleyi geçersiz kılar.'

Tarantino bu filmi Kill Bill: Vol. 1'den (2003) önce yazmaya başladı, ancak iyi bir son bulamayınca, Ucuz Roman'dan beri zihinsel olarak hazırladığı Kill Bill'i Uma Thurman ile yapmak için rafa kaldırdı.

Orijinal sonda Shosanna'nın Naziler için gösterdiği film Fransızca olacaktı. Mélanie Laurent, finali daha güçlü kılmak için İngilizce yapılmasını Tarantino'ya önerdi.

Senaryonun ilk taslaklarında Shosanna, Fransız direnişinin çok daha aktif bir üyesiydi: çatılardan askerleri keskin nişancı tüfeğiyle vuruyor, üzerini çizdiği üst düzey Nazi yetkililerinden oluşan bir ölüm listesi tutuyordu. Ancak Tarantino Kill Bill filmlerini yaparken bu olay örgüsü detaylarını o hikayeye işledi ve gereksiz olduğuna karar verdi; bunun yerine Shosanna'yı daha gerçekçi bir karakter yapıp düşük profilli kalmasını sağladı.

Bu film, Tarantino'nun Bir Zamanlar... Hollywood'da'ya (2019) kadar en fazla Akademi Ödülü adaylığı (sekiz) alan filmiydi; o film on adaylık alıp ikisini kazandı.

Filmin son kurgusu üç saat on dakikaydı. İlk halka gösteriminden önce Tarantino ve Sally Menke, iki günde filmi iki saat otuz üç dakikalık son haline indirdi.

The Inglorious Bastards (1978) filminin yönetmeni Enzo G. Castellari, 'Inglourious Basterds' başlığını kullanmasına izin verdi ve karşılığında 'Ateş!' diye bağıran bir General olarak cameo yaptı (Castellari kendi filminde de görünür). Tarantino, Castellari'yi tiyatroda yanan perdeyi işaret eden bir General olarak çekti, ancak sahne sinema versiyonuna girmedi.

'Inglourious Basterds' başlığı, Enzo G. Castellari'nin The Inglorious Bastards (1978) filminin İngilizce başlığından ilham aldı; bu film de düşman hatlarının gerisinde kaos yaratan bir grup Amerikan askerini konu alır, ancak hikayeler diğer tüm açılardan tamamen farklıdır. (İngilizce başlık: 'The Inglorious Bastards'. İtalyanca başlık kelimesi kelimesine 'O Lanetli Zırhlı Tren' anlamına gelir.) Castellari, karşılık olarak yeni filmine Caribbean Basterds (2010) adını verdi.

II. Dünya Savaşı'nda 'Masters'ın Piçleri' olarak bilinen gerçek bir birlik vardı. Bariz kafiyenin yanı sıra, bu ismi kısmen Japonlara karşı korkutucu ünlerinden dolayı aldılar, tıpkı Avrupa'daki kurgusal 'Piçler' gibi.

Senaryonun ilk taslağında Wilhelm, Bridget von Hammersmark tarafından vurulduktan sonra hayatta kalır ve Albay Hans Landa'ya verdiği bilgiler onun kimliğini açığa çıkarır.

Cloris Leachman başlangıçta filmde Boston'da yaşayan yaşlı bir Yahudi kadın olan Mrs. Himmelstein rolünde göründü. Çekilmesine rağmen, Mrs. Himmelstein'ın Donny Donowitz ile çay içtiği (ve ardından imzalı beyzbol sopasını imzaladığı) sahneler final filminden çıkarıldı. Tarantino, bu görüntüleri ön filmde kullanabileceğini söylüyor.

Orijinal senaryoda Samm Levine'in rolü çok daha büyüktü; Er Hirschberg, Basterds'ın ana üyelerinden biriydi. Ancak filmde Hirschberg sadece bir satır konuşur ve kapanış sahnelerinden önce kaybolur, akıbeti belirsiz kalır. Röportajlarda Samm Levine, Hirschberg'in hikayenin sonuna kadar hayatta kaldığını ve yazılıp çekilmeyen kapanış sahnelerinde onun ve diğer belirtilmemiş Basterds'ın, Albay Landa ile işlerini hallettikten sonra Teğmen Raine ve Er Utivich ile buluştuğunu doğruladı.

Bir noktada Tarantino, Basterds'ı yaklaşık 5 bölümden oluşan bir TV mini dizisi yapmayı ciddi olarak düşündü, ancak arkadaşı Luc Besson onu aksi yönde ikna etti.

Bu filmin senaryosu 2008 Kara Liste'de yer aldı; bu liste yılın 'en beğenilen' yapılmamış senaryolarının bir listesidir.

Film içindeki film 'Stolz der Nation' (Ulusun Gururu), Eli Roth tarafından yönetildi ve Inglourious Basterds DVD'sinde özel bir bölüm olarak tam uzunlukta eklendi, ayrıca YouTube'da izlenebilir. Kurgusal filmin 'yönetmeni' Alois von Eichberg'dir.

Söylentiye göre Harvey Weinstein, Cannes Film Festivali'nden geri bildirim aldıktan sonra Tarantino'yu filmden kırk dakika kesmeye zorluyordu (film iki saat yirmi sekiz dakikaydı). Ancak Harvey bu söylentiyi yalanladı ve Tarantino'nun bazı sahneleri yeniden düzenlediğini, çünkü filmi Cannes'a göndermeden önce tamamen bitirmek için yeterli zamanı olmadığını belirtti; kendisine düzenleme için sadece altı hafta verilmişti, oysa diğer yönetmenlere normalde altı ay ila bir yıl verilir. Aslında, sinema versiyonu Cannes'da gösterilen versiyondan beş dakika daha uzundur.

Quentin Tarantino, Paul Thomas Anderson'la arasındaki ilişkiyi 'bir başka film yapımcısıyla sahip olduğum en değerli ilişki' diye tanımladı ve bunu Marlon Brando ile Montgomery Clift arasındaki dinamikle kıyasladı: 'Brando daha iyiydi çünkü Montgomery Clift vardı ve Montgomery Clift daha iyiydi çünkü Brando vardı.' Bu karşılıklı etkileşim, Tarantino'ya Kan Dökülecek (2007) filmiyle 'daha iyi' olma ilhamı verdi.

Ennio Morricone filmin müziklerini yapacaktı ancak Baaria (2009) ile çakışma nedeniyle çekildi; ayrıca verilen sürede verimli çalışamayacağını hissetti. Bunun yerine filmde Morricone'nin diğer filmlerinden parçalar kullanıldı.

Brad Pitt ve Quentin Tarantino ilk kez bu filmde birlikte çalıştı, ancak Pitt daha önce Tarantino'nun yazdığı Gerçek Aşk'ta (1993) rol almıştı.

Harvey Weinstein cinsel taciz iddialarının ardından The Weinstein Company iflas başvurusunda bulundu. Lantern Entertainment, şirketin film kütüphanesini satın aldı ve bu filmi Tarantino'nun Zincirsiz ve The Hateful Eight filmleriyle birlikte devraldı. Universal Pictures ortak finanse ettiği için Lantern, sözleşmeleri üstlenmek adına 685.351 dolar ödedi ve filmden elde edilen yan gelirleri toplama hakkı kazandı.

Quentin Tarantino bu filmi en iyisi olarak görüyor, ancak Bir Zamanlar... Hollywood'da (2019) kişisel favorisi olduğunu söylüyor.

Projenin erken bir versiyonunda, Tarantino'nun ilk fikrinde Aldo Raine için Sylvester Stallone, Donny Donowitz için Bruce Willis ve Hugo Stiglitz için Arnold Schwarzenegger'in düşünüldüğü söylentileri vardı.

Senaryonun son taslağı internete sızdırıldı ve birçok Tarantino hayran sitesi incelemeler ve alıntılar yayınlamaya başladı.

2005'te Tarantino, II. Dünya Savaşı hikayesini yazdığını ancak bunu bir çekim senaryosuna dönüştürmesi gerektiğini belirtti; senaryo yazmakla çekim senaryosu hazırlamanın farklı şeyler olduğunu vurguladı.

Claude Lanzmann, Holokost belgeseli Shoah'ın (1985) yönetmeni ve Nazizm hakkındaki kurgusal filmlere sert eleştirileriyle tanınan efsanevi yapımcı, İsrail gazetesi Haaretz'e bu filmi çok beğendiğini söyledi.

Quentin Tarantino başlangıçta Nick Shumaker'ı Basterds üyesi olarak seçti, ancak Shumaker kendi filminin yeşil ışık alması nedeniyle katılamadı ve rol yardımcı yönetmen Carlos Fidel'e gitti.

Steven Schneider'in editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer alıyor.

Sight & Sound dergisinin on yılda bir düzenlediği Tüm Zamanların En İyi On Filmi anketinde, 2012'de Hollandalı yönetmen Cyrus Frisch bu film için oy kullandı ve 'Tarantino tarihi değiştirdikten sonra yapması gereken bir sonraki mantıklı şey geleceği değiştirmek' yorumunu yaptı.

2017'deki bir röportajda Vincent Lindon, Tarantino'nun filmde oynaması için yaptığı teklifi geri çevirdiğini söyledi; rol Denis Ménochet'e gitti.

Ana kahramanların ('Piçler') karakterleri, Avrupa ormanlarında Nazileri öldüren gerçek kişilere dayanıyordu, ancak gerçekte muhtemelen birbirlerini tanımıyorlardı.

Ünlü Alman oyuncu Moritz Bleibtreu bar sahnesi için bir rolde oynayacaktı ancak program sorunları nedeniyle iptal etmek zorunda kaldı.

Tim Roth başlangıçta Teğmen Archie Hicox'u oynamak üzere seçilmişti, ancak Fox'un Lie to Me dizisindeki program çakışmaları rolü üstlenmesini engelledi.

ABD'de Robert Rodriguez'in Shorts (2009) filmiyle aynı gün vizyona girdi; Tarantino ve Rodriguez'in son ortak filmi Grindhouse (2007) idi.

Teşekkür edilenler arasında Maggie Cheung, Samuel Jackson, Harvey Keitel, Cloris Leachman, John Milius, Barry Primus ve Eli Roth yer alıyor.

Letterboxd'daki Resmi En İyi 250 Uzun Metrajlı Film arasında yer alıyor.

Kill Bill'deki Gelin karakterinin büyük kısmı aslında bu filmdeki Shosanna Dreyfus için yazılmıştı; Tarantino bu filmi Kill Bill'den önce geliştirmeye başlamıştı. Shosanna, öldürecek Nazilerin listesini tutan bir suikastçı olarak tasarlanmıştı.