Oklahoma! Oyuncuları ve Karakterleri: Kamera Arkasından Bilgiler

Shirley Jones, bu filmle beyazperdeye adım attı ve sinema kariyerine unutulmaz bir başlangıç yaptı.

Gloria Grahame'ın müzik kulağı pek iyi değildi; şarkıları neredeyse nota nota kaydedilip kurgulanarak bir araya getirildi.

Fred Zinnemann, Curly rolü için James Dean'i istiyordu ama Rodgers ve Hammerstein, daha geleneksel bir isim olan Gordon MacRae'de ısrar etti. Dean'in Rod Steiger ile yaptığı 'Poor Jud is Dead' provası Zinnemann'ı büyülese de, şarkı söyleme yeteneği yeterli bulunmadı. Steiger sonradan Dean için 'Tekniğini tam oturtamamıştı, içgüdüleriyle oynuyordu; bir sahnede harikaydı, sonrakinde dökülüyordu' demişti.

Gloria Grahame sette oldukça zor bir oyuncuydu; sahnelere çıkmayı reddeder, sürekli geç kalır ve herkesle tartışırdı. İlk filminde oynayan Shirley Jones, 1990'da verdiği bir röportajda bu durumu 'çok rahatsız edici' olarak nitelendirmişti.

Rüya Balesi sahnesinde Curly ve Laurey'i James Mitchell ile Bambi Linn canlandırsa da, Rod Steiger kendi dansını kendisi yaptı çünkü arkadan ona benzeyen bir dublör bulunamadı. Koreograf Agnes de Mille'in yoğun çalıştırmasıyla Steiger şaşırtıcı derecede iyi bir performans sergiledi ve bunu kariyerinin en büyük zorluklarından biri olarak andı.

Sheila MacRae'in anılarında yazdığına göre, Gordon MacRae'in saçları pek dalgalı değildi; bu da 'kıvırcık' lakabıyla anılan bir karakteri oynamasını zorlaştırıyordu. Kuaförlerin çabaları Oscar Hammerstein'ı tatmin etmeyince, Gordon karısının her sabah saçlarını parmaklarıyla kıvırmasına razı oldu.

Marc Platt, Bambi Linn ve Jane Fischer, Broadway'deki orijinal kadrodan filmde yer alan tek isimlerdi, ancak hiçbiri sahnedeki rollerini tekrarlamadı.

Yapımcı Arthur Hornblow Jr. başlangıçta Curly için Howard Keel'i düşünmüştü. Keel, 1946'daki Londra yapımında bu rolü oynamıştı ama MGM onu başka filmlere kiraladığı için rolü geri çevirmek zorunda kaldı.

Gloria Grahame, koreografiyi beceremediği için müzikli sahnelerin çoğunda aniden kaybolur. 'The Farmer and the Cowman'da sadece kendi kıtasını söylerken görünür, 'Oklahoma!' başlarken verandada saklanır ve şarkıya eşlik etmez, ardından tamamen yok olur.

James Whitmore, kendisinden yalnızca iki yaş büyük olan Gloria Grahame'ın babasını canlandırdı.

Will Parker'a hayran iki kız, yönetmen Fred Zinnemann ve koreograf Agnes de Mille'in buluşuydu. Lizanne Truex ve Jane Fischer, 'Kansas City' sahnesi için düşünülmüştü ama performansları o kadar beğenildi ki filmin tamamına 'Goon Girls' karakterleri olarak eklendiler. Zinnemann, Gloria Grahame'ın Ado Annie'yi fazla seksi oynamasını dengelemek için onları komik rahatlama unsuru olarak kullandı. Kızlar her dans sahnesinde boy gösterdi ve bazı başrollerden daha fazla ekran süresi aldı. İsimleri, sürekli 'gooning' (şaklabanlık) yaptıkları için 'Goon Girls' olarak kaldı. Truex'in üç kısa repliği vardı, Fischer ise düğün sonrası kadınların şamataya katılması engellenince 'Senin için sorun değil Wilbur, sen daha çok gençsin' diye bağırdı – bu, dansçılar için alışılmadık bir ayrıcalıktı.

Mamie Van Doren, anılarında Ado Annie rolü için nasıl kulis yaptığını anlatır. Rolü kaybetme nedenlerinden biri, oyunculuk koçunun Gloria Grahame'ın annesi olması ve onun bu ilgiyi kızına yetiştirmesiydi; Grahame da hemen rol için kendi kampanyasını başlattı.

Lizanne Truex, filmdeki kendine özgü saç kesimini, karakterinin erkek fatma tavırları yüzünden kuaförün 'kâse kesimi' yapmasına bağlar. Ayna karşısında saçına üzülürken görüntüsü, Agnes de Mille'in önerisiyle 'Many a New Day' dansına eklendi. Truex ayrıca repliklerini çocuksu, tiz bir sesle söylemek zorundaydı; oysa gerçek sesi Marlene Dietrich gibi boğuk ve derindi.

Betty Hutton, Ado Annie rolünü geri çevirerek kariyerini canlandırabilecek bir fırsatı tepti; onun yerine 'Satins and Spurs' adlı TV özel programını seçti.

Curly rolü için Montgomery Clift, James Dean ve Paul Newman gibi isimler değerlendirilmişti.

'Kansas City' sahnesinde Agnes de Mille, erkeklere dans partneri olarak iki küçük kız hayal etti: Lizanne Truex ve Jane Fischer. Çocuk gibi görünecek kadar minyon olan bu dansçılar, el ele tutuşup utangaçça kaçışmalarıyla numarayı inandırıcı kıldı. Başarıları onları filmin her köşesine taşıdı; hatta 'All 'Er Nuthin''de Jane'in Will'i beceriksizce öpmesi, dört yaşındaki bir çocuk gibi yüzünü çarpmasıyla filmin en komik anına dönüştü.

1953'te Shirley Jones, Broadway'de 'Me & Juliet' müzikalinde korodaydı; aynı gösteride dansçı olan Shirley MacLaine, arkadaşı Jones'tan Ado Annie rolü için Fox yöneticileriyle konuşmasını istedi. Ancak yöneticiler çoktan Gloria Grahame'da karar kılmıştı.

Gloria Grahame'ın setteki kaprisleri yüzünden, filmden sonra sinemada pek rol alamadı ve çoğunlukla televizyona yöneldi.

1955'teki Magna/RKO afişlerinde Shirley Jones, yeni yetenek olduğu için sekizinci sırada yer aldı; oysa karakteri hikâyenin merkezindeydi. 1956'da 20th Century-Fox'un Cinemascope versiyonunda ise hak ettiği üçüncü sıraya yükseldi.

James Mitchell, rüya balesini çekerken aynı anda 'The Prodigal' (1955) filminde de çalışıyordu.

Jud Fry rolü için bir ara Eli Wallach ve hatta Marlon Brando'nun adı geçmişti.

Robert Stack, Piper Laurie, Lee Marvin, Vic Damone, Dale Robertson ve Joan Evans çeşitli roller için deneme çekimlerine katıldı.

Jane Fischer'ın son filmi oldu; sonrasında birkaç TV işi yaptı, Broadway'e döndü ve 60'ların başında reklamlarda oynadı.

Kadroda Oscar ödüllü üç oyuncu (Shirley Jones, Gloria Grahame, Rod Steiger) ve iki aday (Eddie Albert, James Whitmore) yer alırken, jenerikte adı geçmeyen Ben Johnson da bir Oscar sahibiydi; o dönemde figüran ve dublör olarak çalışıyordu.

İranlı seyyar satıcı Ali Hakim'i, Alman kökenli Eddie Albert canlandırdı.

Allene Roberts, Laurey Williams rolü için seçmelere katılmıştı.

Charlotte Greenwood, Aunt Eller rolü için Rodgers ve Hammerstein'ın Broadway'deki ilk tercihiydi ama müsait değildi; film versiyonunda ise rolü kabul etti.

Gordon MacRae ve Gene Nelson, daha önce 'Three Sailors and a Girl' (1953) filminde birlikte rol almıştı; bu film onları yeniden bir araya getirdi.