Oklahoma!
Fred Zinnemann imzalı, iki Oscar Ödüllü filmde iki genç kovboyun aşık oldukları kadınların kaplerini kazanmak için verdikleri mücadele konu ediliyor. Müzikal western türündeki filmin başlıca rollerinde Gordon MacRae, Gloria Grahame ve Gene Nelson yer alıyor.
Oklahoma! hakkında 94 bilgi
94 bilgi gösteriliyor.
- Shirley Jones'un ilk filmi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin müzikleri albümü şimdiye kadar piyasaya sürülen en başarılı film albümlerinden biri oldu. Zamanının en büyük sahne hiti olan "Oklahoma!"'nın 1943 tarihli orijinal Broadway cast albümünden daha başarılıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ton sağır Gloria Grahame dublaj yapmadan şarkı söyledi. Şarkılarının neredeyse kelimenin tam anlamıyla nota notaya dönüştürülmesi gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gloria Grahame'le çalışmak herkesin bildiği gibi, özellikle de bu filmin setinde. Bazı sahneleri yapmayı reddetti, defalarca geç geldi ve oyuncularla ve ekiple tartıştı. İlk filminde rol alan Shirley Jones, 1990 yılında verdiği bir röportajda bunun çok rahatsız edici bir durum olduğunu söylemişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Mitchell ve Bambi Linn, Dream Ballet'te Curly ve Laury rollerini dans etseler de Rod Steiger, arkadan ona yeterince benzeyen kimse olmadığı için bu sekansta kendi dansını yaptı. İlk baştaki belirsizliklere rağmen ve koreograf Agnes de Mille'in önemli koçluğunun ardından Steiger aslında güvenilir bir iş çıkardı ve daha sonra bunu şimdiye kadar karşılaştığı en büyük zorluklardan biri olarak nitelendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Sonoita, Arizona'da ve çevresinde çekildi, çünkü 1955'teki gerçek Oklahoma o kadar yoğun bir şekilde çiftçilik yapılmış ve gelişmişti ki, müzikalin çekildiği yüzyılın başındaki oldukça kırsal ve gelişmemiş Oklahoma'ya benzeyen çok az uygun alan bulunabiliyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sanat yönetmeni Joseph Wright, yapımdan tam bir yıl önce filmi hazırlarken, bölgenin hava durumu kayıtlarını inceledi ve bu kayıtların, bölgenin ilkbaharda korkunç sellere maruz kaldığını gösterdiğini keşfetti. Bütçe bilincine sahip üreticilerin itirazlarına rağmen, baraj inşasına 15.000 dolar harcanması konusunda ısrar etti. Sel sonuçta tahmin edildiği gibi geldi ve 250.000 $ değerinde setten tasarruf edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marc Platt, Bambi Linn ve Jane Fischer, orijinal Broadway sahne prodüksiyonunun filmde yer alan tek oyuncularıdır, ancak orijinal sahne rollerini yerine getirmezler.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ben Johnson tren istasyonundaki dans sahnesinde görülebilir. Ayrıca tren istasyonu dans sahnesinin sonunda Gene Nelson için at gösterileri yapıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Kansas City" rutinindeki bitiş sahnesi Lizanne Truex ve Jane Fischer için ödüllendirici oldu. Hareket halindeki bir trenden bekleyen kovboyların kollarına atlamak mükemmel zamanlama gerektiriyordu. İlk çekim denemesinden hemen önce, bir sendika temsilcisi düzenleme yapılması çağrısında bulundu ve bu, her atlama için 250 dolarlık risk ödemesi anlamına geliyordu. Yedi çekimden sonra yönetmen Fred Zinnemann tatmin oldu. Truex, 1951 Ford'un karşılığını alması gerektiğinden daha sık ayarlama çağrısı yapmayı hatırlamaları gerektiğini belirtti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı Arthur Hornblow Jr. Başlangıçta Howard Keel'in Curly rolünü oynamasını istiyordu. Keel, 1946'da Londra'daki ilk "Oklahoma!" prodüksiyonunda bu rolü üstlenmişti. MGM'nin ev stüdyosunda birkaç film çektiği için, kendisini ödünç vermeyi reddeden Keel, rolü geri çevirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Nogales, Arizona, vali tarafından vurulma dönemi için Oklahoma'nın fahri bir parçası ilan edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin temel aldığı müzikalin orijinal adı "Away We Go!"'ti. Şarkının oyunun ilk izleyicileri arasında popüler olmasının ardından başlık "Oklahoma!" olarak değiştirildi. Bu, her şarkının olay örgüsüyle doğrudan ilişkili olduğu ve hiçbirinin yalnızca müzikal aralar olmadığı ilk Broadway müzikaliydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hem CinemaScope hem de Todd-AO'da çekildi. Her iki film bir arada izlendiğinde satır okumaları ve genel ilerleme hızı gibi alanlarda ince farklılıklar fark edilebilir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hikaye, Oklahoma Bölgesi'nin Eyalet olarak Birliğe kabul edildiği 1907'den kısa bir süre önce geçiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Whitmore, Gloria Grahame'den sadece iki yaş büyük olmasına rağmen babasını canlandırdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Will Parker'a aşık olan iki kız, yönetmen Fred Zinnemann ve koreograf Agnes de Mille'nin icadıydı. Lizanne Truex (sarışın) ve Jane Fischer'in (esmer) başlangıçta yalnızca "Kansas City"programında yer alması planlanmıştı. Daha önce de Mille ile çalışmışlardı ve sırasıyla yirmi üç ve yirmi altı yaşında olmalarına rağmen on iki yaşında gibi görünebileceklerini biliyordu. Zinneman ve de Mille kızların çalışmalarını o kadar beğendiler ki onları ve karakterleri"The Goon Girls"ü filmin tamamına eklemeye karar verdiler. Zinnemann, "Ado Annie"rolünün komik bir şekilde oynanmasını istedi, ancak Gloria Grahame, role seksi bir dokunuş katmaya devam etti, bu yüzden"Goon Girls"e, onları Grahame'nin yorumunu telafi etmek için komik bir rahatlama olarak daha kapsamlı bir şekilde kullanacağını söyledi. Her dans sahnesinde yer aldılar ve bazı rol arkadaşlarına göre ekranda daha fazla zaman geçirdiler. Kızlar çok fazla açığa çıkacakları için onlara ne isim verileceği konusunda bazı tartışmalar yaşandı. Zinnemann, sürekli "dalga geçtikleri"(dalga geçtikleri) için onlara"Goon Girls"denmesi gerektiğini ve bu ismin doğduğunu söyledi. Truex'te ayrıca üç tek satırlık şarkı vardı ve kadınların düğünden sonra şivareye katılması engellendiğinde Fischer,"Bu senin için sorun değil, Wilbur. Sen de gitmek için çok gençsin"diye bağırdı; bu, topluluk dansçıları için biraz alışılmadık bir durum. Lizanne, filmin vizyona girmesini beklerken"Oklahoma!"filminin sahne versiyonunun Avrupa turnesine katıldı. Shirley Jones ve gelecekteki kocası Jack Cassidy'nin başrol oynadığı filmde. Bu turda Truex, Virginia Bosler'in filminde canlandırdığı"Düşen Kız" rolünü üstlendi. Fischer bu rolü orijinal Broadway koşusunun son sekiz ayında ve ardından ulusal turda oynamıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oklahoma eyaletinin kuruluşunun yüzüncü yılı olan 2007'de Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Sicilinde korunmak üzere seçildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Oklahoma!"'nın orijinal Broadway prodüksiyonu, 31 Mart 1943'te New York City'deki St. James Tiyatrosu'nda açıldı ve 2.212 performans sergileyerek bir müzikal rekoru kırdı. Alfred Drake ve Joan Roberts, Curly ve Laurey rollerini, Howard Da Silva Jud Fry'ı ve Celeste Holm ise Ado Annie rollerini oynadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mamie Van Doren, otobiyografisi 'Sahada Oynamak'ta Ado Annie'yi oynama kampanyasını hatırlıyor. Van Doren, rolü kaybetmesinin nedenlerinden birinin, Gloria Grahame'nin annesi olan oyunculuk koçunun, Van Doren'in bu role olan ilgisinden kızına bahsetmesi olduğunu iddia ediyor; Grahame birdenbire rolü kendisi oynamakla ilgilenmeye başladı ve rolü kazanmak için kendi kampanyasını başlattı ve öyle de yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Betty Hutton, beyazperde kariyerini yeniden canlandırabilecek bir rol olan Ado Annie rolünü geri çevirdi. Bunun yerine Satins and Spurs (1954) adlı bir dizi yapmayı seçti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- CinemaScope'ta çekilen genel sürüm, ABD'de çoğu sinemada gösterilen versiyondur. Bu versiyon, ilk gösterime giren Todd-AO versiyonunun bir yıldan fazla bir süre New York'ta oynamasından ve diğer iki Richard Rodgers ve Oscar Hammerstein II sahne müzikali Carousel (1956) ve The King and I'in (1956) film versiyonlarının Amerika Birleşik Devletleri'nde piyasaya sürülmesinden sonra 1956'nın sonlarına kadar yayınlanmadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mekan çalışması, oyuncuların ve ekibin haziran sonundan ağustos sonuna kadar iki aydan fazla çalıştığı Nogales, Arizona'nın kuzeyinde çekildi. Ani su baskınlarından biri, içinde bir haftalık film bulunan bir arabanın sular altında kalmasına neden oldu. Film toplamda dokuz ay sürdü; Mart 1954'te üç aylık prova, iki buçuk aylık mekan çalışmasıyla başladı, ardından Eylül'den 6 Aralık'a kadar iç mekanlar MGM'nin en büyük ses sahnesinde çekildi. Uzun prodüksiyon programı çoğunlukla iki film çekiyor olmalarından kaynaklanıyordu; biri Todd-AO'da, diğeri de CinemaScope'ta.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Lonely Room" şarkısı (Jud'un söylediği) filmden çıkarıldı. Şarkıda Jud, acı kırgınlıklarını ve derin hayal kırıklıklarını anlatıyor. Muhtemelen bu, 1955'teki sinemaseverler için çok güçlü görülüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İç mekanlar 1954 sonbaharında MGM'de çekildi; ilk kez MGM aracılığıyla yayınlanmayan bir dış yapım şirketinin orada bir uzun metrajlı film çekmesine izin verildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Curly için Montgomery Clift, James Dean ve Paul Newman değerlendirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmdeki tren, Güney Pasifik Demiryolu lokomotifi 1673'tür. 1900-1955 yılları arasında Güney Arizona'da çalışıyordu. Şu anda Tucson şehir merkezindeki Tucson Tarihi Tren Deposu'nda sergileniyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dünya prömiyerinden önce, Oklahoma Valisi Raymond Gary liderliğindeki, "Oklahoma!"'nın sahne versiyonunun 12 yıl önce açıldığı St. James Tiyatrosu'ndan film galası için Rivoli Tiyatrosu'na giden saçaklı surreylerden oluşan bir geçit töreni yapıldı. Orada, nakledilen Oklahoma toprağından oluşan bir halının üzerinde duran Vali Gary, tiyatro ekibinin Oklahoma eyalet bayrağını kaldırmasına yardım etti ve resmi olarak Rivoli'nin Oklahoma bölgesi olduğunu ilan etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Kansas City"sayısında Agnes de Mille, erkeklerin birlikte dans edebileceği birkaç kadına ihtiyaç duyuyordu ve koreografisiyle her zaman bir hikaye anlatma konusundaki kararlılığına sadık kalarak, kovboy kahramanlarının Kansas City rodeosundan muzaffer bir şekilde dönüşünü görmek için tren istasyonuna gelen on iki yaşındaki iki çocuğun fikrini yarattı. Lizanne Truex (sarışın) ve Jane Fischer (esmer) adlı iki dansçıyla çalışmıştı; bunlar çocuklara benzeyecek kadar küçüktü ama illüzyonu gerçekten satmak için onların el ele tutuşmasını ve her fırsatta utangaç bir şekilde kaçmalarını sağladı. Bu sayıdaki etkinlikleri, senaryoda ya da orijinal oyunda yer almamalarına rağmen filmin geri kalanına dahil edilmelerine yol açtı. Neredeyse her yerde karşımıza çıkıyorlar (eğer yönetmen onların tütsühanede olmaları için mantıklı bir neden düşünebilseydi muhtemelen"Poor Jud Is Dead"sahnesinde olurlardı). Daha sonra, baştan çıkarıcı olduğunu umdukları bir şekilde Will Parker'ın etrafında dans ettikleri ve yanağından bir öpücükle ödüllendirildikleri"All 'Er Nuthin'" sayısında, Jane'in canlandırdığı kız, meseleyi kendi eline alıyor ve ne yaptığından emin olmasa da Will'i öpüyor. İlk çekimlerde Jane bir yetişkin gibi büzüşüyor ve onu öpüyordu. On iki yaşındaki masum bir çocuk için bu yanlış görünüyordu, bu yüzden ona gözlerini açık tutması ve tıpkı dört yaşındaki bir çocuğun öptüğü gibi yüzünü onunkine vurması söylendi. İşe yaradı; gençlik yanılsaması korundu ve filmdeki en komik görsel oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Bir filin gözü kadar yüksek mısır" bulmak tam bir meydan okumaya dönüştü. Çekimler mevsim dışı yapılacağı için hiçbir yerde uzun mısır tarlası yoktu. Görev Arizona Üniversitesi Tarım Bölümü'ne verildi; her fide ayrı saksılara dikildi ve nefesler tutuldu. Yağmur ve şansın yardımıyla mısırlar 4,8 metreye ulaşınca Oscar Hammerstein espriyi patlattı: "Mısır şimdi bir filin üstünde başka bir filin gözü kadar yüksek."
- Film, Arizona'nın Sonoita kasabası ve çevresinde çekildi. 1955'teki gerçek Oklahoma o kadar yoğun tarıma açılmış ve gelişmişti ki, müzikalın geçtiği yüzyıl başındaki kırsal ve bakir haliyle uyuşan alan bulmak neredeyse imkânsızdı.
- Yapım tasarımcısı Joseph Wright, çekimlerden bir yıl önce bölgenin hava durumu kayıtlarını inceledi ve korkunç bahar sellerine açık olduğunu fark etti. Bütçe konusunda titiz yapımcıların itirazlarına rağmen 15 bin dolarlık bir baraj inşa edilmesinde ısrar etti. Seller tahmin edildiği gibi geldi ve 250 bin dolar değerindeki seti kurtardı.
- Tren istasyonundaki dans sahnesinde Ben Johnson'ı görmek mümkün. Ayrıca sahnenin sonunda Gene Nelson için at üstünde dublörlük yapıyor.
- "Kansas City" bölümünün final sahnesi Lizanne Truex ve Jane Fischer için epey kazançlı oldu. Hareket hâlindeki trenden atlayıp bekleyen kovboyların kollarına düşmek kusursuz bir zamanlama gerektiriyordu. İlk çekimden hemen önce sendika temsilcisi tehlike primi talep etti; her atlayış için 250 dolar. Yedi çekim sonra yönetmen Fred Zinnemann tatmin oldu. Truex, 1951 model Ford'unun taksitini ödemesi gerektiğini, bu yüzden daha sık zam istemeleri gerektiğini söyledi.
- Arizona'nın Nogales kenti, çekimler süresince vali tarafından fahri Oklahoma toprağı ilan edildi.
- Film hem CinemaScope hem de Todd-AO formatlarında çekildi. İki versiyon yan yana izlendiğinde replik okumaları ve genel tempo gibi alanlarda küçük farklar seçilebiliyor.
- Sinemalarda en yaygın gösterilen versiyon, CinemaScope ile çekilen genel dağıtım kopyasıdır. Bu versiyon, Todd-AO ilk gösterim kopyası New York'ta bir yıldan uzun süre oynadıktan ve Rodgers ile Hammerstein'ın diğer iki uyarlaması Carousel (1956) ve The King and I (1956) tüm ABD'de vizyona girdikten sonra, ancak 1956'nın sonlarında gösterime girebildi.
- "Many a New Day"deki dokunaklı an, sarışın "Goon Girl" Lizanne Truex'in başını Shirley Jones'un omzuna yasladığı sahne, 43. çekimde ortaya çıktı. Yönetmen Fred Zinnemann kızların Jones'un etrafında toplanış biçiminden memnun değildi ve bu fikri o anda buldu.
- Dış mekân çalışmaları Nogales'in kuzeyinde, Arizona'da yapıldı; ekip haziran sonundan ağustos sonuna kadar iki aydan fazla burada çalıştı. Ani seller çekimleri aksattı; bir sel, içinde bir haftalık çekimlerin bulunduğu arabayı sürükleyip götürdü. Film toplamda dokuz ay sürdü: Mart 1954'te üç aylık provalarla başladı, iki buçuk ay dış mekân çalışması, ardından eylülden 6 Aralık'a kadar MGM'in en büyük ses sahnesinde iç mekânlar çekildi. Uzun takvim, aslında iki ayrı film –biri Todd-AO, diğeri CinemaScope– çekilmesinden kaynaklanıyordu.
- İç mekânlar 1954 sonbaharında MGM stüdyolarında çekildi; bu, MGM aracılığıyla dağıtım yapmayan bağımsız bir yapım şirketinin burada uzun metraj çekmesine izin verilen ilk seferdi.
- Filmdeki tren, Southern Pacific Railroad'a ait 1673 numaralı lokomotiftir. 1900-1955 yılları arasında Güney Arizona'da hizmet verdi. Şu anda Tucson şehir merkezindeki Tarihi Tren Garı'nda sergileniyor.
- Bu, Fred Zinnemann'ın ilk ve tek müzikaliydi ve 1954 dolarıyla dönemin astronomik rakamı 6,8 milyon dolara mal oldu; bu, 2020'de yaklaşık 65,5 milyon dolara denk geliyor. 2020'de bu ancak orta ölçekli bir bütçe sayılır ve iki farklı formatta iki filmin çekildiği unutulmamalı.
- Todd-AO versiyonunda, CinemaScope'a kıyasla çerçevenin kenarlarında daha fazla görüntü yer alır. Ana aksiyonun iki yanındaki bu çevresel görüntü oldukça detaylı olsa da, özellikle geniş planlarda hareket olduğunda zaman zaman gözle görülür biçimde bozulur.
- "Many a New Day" bölümünde aynanın karşısında süslenen dansçı Virginia Bosler'dır; aynı zamanda Broadway'de Joan McCracken'ı yıldız yapan düşüşleri yapmak üzere seçilmişti. Ancak Agnes de Mille koreografiyi değiştirerek orijinal komik tondan uzaklaştırdı ve bayılma nöbetine benzer bir hâle getirdi (Virginia, Joan gibi havaya sıçrayıp yan tarafına kayarak düşmek yerine aniden yere yığılıyordu). Bu sır, de Mille 1979'daki Broadway yeniden yapımını yönetirken "yeni kadro için bir dansı yeniden düzenledim. Orijinali artık hayatta olmayan Joan McCrackan'ın etrafında kurulmuştu. Yeri doldurulamaz" demesiyle çözüldü.
- BBC 2'de Ağustos 2019'da gösterilen versiyon, açılış jeneriğine göre tam orijinal CinemaScope en-boy oranındaydı. Ancak ilginç biçimde, çerçeve hâlâ sağdaki ve soldaki kişileri, dans eden ayakları ve şapkaları kesiyordu; tıpkı geniş ekran filmlerin 12:9 akademi oranlı TV ekranlarına kırpıldığı, eksantrik kaydırma ve tarama ile çerçevenin en az yarısının kaybolduğu dönemi andırıyordu. CinemaScope versiyonunun bu garip kadrajı, sanki 16:9 bir çerçeveden kırpılmış gibi görünüyor.
- Bu, kare hızı 30 fps olan ilk Todd-AO yapımıdır; 24 fps olan 35 mm ile uyumsuzdur. Bu nedenle genel dağıtım için eş zamanlı olarak 35 mm CinemaScope ile de çekildi. İkinci Todd-AO filmi Around the World in 80 Days (1956) ise hem 30 fps hem 24 fps Todd-AO çekildi; böylece 24 fps versiyondan 35 mm CinemaScope baskılar yapılabildi. Bu ikinci filmden sonra Todd-AO tüm prodüksiyonlarda 24 fps'ye geçti.
- Shirley Jones, bu filmle beyazperdeye adım attı ve sinema kariyerine unutulmaz bir başlangıç yaptı.
- Gloria Grahame'ın müzik kulağı pek iyi değildi; şarkıları neredeyse nota nota kaydedilip kurgulanarak bir araya getirildi.
- Fred Zinnemann, Curly rolü için James Dean'i istiyordu ama Rodgers ve Hammerstein, daha geleneksel bir isim olan Gordon MacRae'de ısrar etti. Dean'in Rod Steiger ile yaptığı 'Poor Jud is Dead' provası Zinnemann'ı büyülese de, şarkı söyleme yeteneği yeterli bulunmadı. Steiger sonradan Dean için 'Tekniğini tam oturtamamıştı, içgüdüleriyle oynuyordu; bir sahnede harikaydı, sonrakinde dökülüyordu' demişti.
- Gloria Grahame sette oldukça zor bir oyuncuydu; sahnelere çıkmayı reddeder, sürekli geç kalır ve herkesle tartışırdı. İlk filminde oynayan Shirley Jones, 1990'da verdiği bir röportajda bu durumu 'çok rahatsız edici' olarak nitelendirmişti.
- Rüya Balesi sahnesinde Curly ve Laurey'i James Mitchell ile Bambi Linn canlandırsa da, Rod Steiger kendi dansını kendisi yaptı çünkü arkadan ona benzeyen bir dublör bulunamadı. Koreograf Agnes de Mille'in yoğun çalıştırmasıyla Steiger şaşırtıcı derecede iyi bir performans sergiledi ve bunu kariyerinin en büyük zorluklarından biri olarak andı.
- Sheila MacRae'in anılarında yazdığına göre, Gordon MacRae'in saçları pek dalgalı değildi; bu da 'kıvırcık' lakabıyla anılan bir karakteri oynamasını zorlaştırıyordu. Kuaförlerin çabaları Oscar Hammerstein'ı tatmin etmeyince, Gordon karısının her sabah saçlarını parmaklarıyla kıvırmasına razı oldu.
- Marc Platt, Bambi Linn ve Jane Fischer, Broadway'deki orijinal kadrodan filmde yer alan tek isimlerdi, ancak hiçbiri sahnedeki rollerini tekrarlamadı.
- Yapımcı Arthur Hornblow Jr. başlangıçta Curly için Howard Keel'i düşünmüştü. Keel, 1946'daki Londra yapımında bu rolü oynamıştı ama MGM onu başka filmlere kiraladığı için rolü geri çevirmek zorunda kaldı.
- Gloria Grahame, koreografiyi beceremediği için müzikli sahnelerin çoğunda aniden kaybolur. 'The Farmer and the Cowman'da sadece kendi kıtasını söylerken görünür, 'Oklahoma!' başlarken verandada saklanır ve şarkıya eşlik etmez, ardından tamamen yok olur.
- James Whitmore, kendisinden yalnızca iki yaş büyük olan Gloria Grahame'ın babasını canlandırdı.
- Will Parker'a hayran iki kız, yönetmen Fred Zinnemann ve koreograf Agnes de Mille'in buluşuydu. Lizanne Truex ve Jane Fischer, 'Kansas City' sahnesi için düşünülmüştü ama performansları o kadar beğenildi ki filmin tamamına 'Goon Girls' karakterleri olarak eklendiler. Zinnemann, Gloria Grahame'ın Ado Annie'yi fazla seksi oynamasını dengelemek için onları komik rahatlama unsuru olarak kullandı. Kızlar her dans sahnesinde boy gösterdi ve bazı başrollerden daha fazla ekran süresi aldı. İsimleri, sürekli 'gooning' (şaklabanlık) yaptıkları için 'Goon Girls' olarak kaldı. Truex'in üç kısa repliği vardı, Fischer ise düğün sonrası kadınların şamataya katılması engellenince 'Senin için sorun değil Wilbur, sen daha çok gençsin' diye bağırdı – bu, dansçılar için alışılmadık bir ayrıcalıktı.
- Mamie Van Doren, anılarında Ado Annie rolü için nasıl kulis yaptığını anlatır. Rolü kaybetme nedenlerinden biri, oyunculuk koçunun Gloria Grahame'ın annesi olması ve onun bu ilgiyi kızına yetiştirmesiydi; Grahame da hemen rol için kendi kampanyasını başlattı.
- Lizanne Truex, filmdeki kendine özgü saç kesimini, karakterinin erkek fatma tavırları yüzünden kuaförün 'kâse kesimi' yapmasına bağlar. Ayna karşısında saçına üzülürken görüntüsü, Agnes de Mille'in önerisiyle 'Many a New Day' dansına eklendi. Truex ayrıca repliklerini çocuksu, tiz bir sesle söylemek zorundaydı; oysa gerçek sesi Marlene Dietrich gibi boğuk ve derindi.
- Betty Hutton, Ado Annie rolünü geri çevirerek kariyerini canlandırabilecek bir fırsatı tepti; onun yerine 'Satins and Spurs' adlı TV özel programını seçti.
- Curly rolü için Montgomery Clift, James Dean ve Paul Newman gibi isimler değerlendirilmişti.
- 'Kansas City' sahnesinde Agnes de Mille, erkeklere dans partneri olarak iki küçük kız hayal etti: Lizanne Truex ve Jane Fischer. Çocuk gibi görünecek kadar minyon olan bu dansçılar, el ele tutuşup utangaçça kaçışmalarıyla numarayı inandırıcı kıldı. Başarıları onları filmin her köşesine taşıdı; hatta 'All 'Er Nuthin''de Jane'in Will'i beceriksizce öpmesi, dört yaşındaki bir çocuk gibi yüzünü çarpmasıyla filmin en komik anına dönüştü.
- 1953'te Shirley Jones, Broadway'de 'Me & Juliet' müzikalinde korodaydı; aynı gösteride dansçı olan Shirley MacLaine, arkadaşı Jones'tan Ado Annie rolü için Fox yöneticileriyle konuşmasını istedi. Ancak yöneticiler çoktan Gloria Grahame'da karar kılmıştı.
- Gloria Grahame'ın setteki kaprisleri yüzünden, filmden sonra sinemada pek rol alamadı ve çoğunlukla televizyona yöneldi.
- 1955'teki Magna/RKO afişlerinde Shirley Jones, yeni yetenek olduğu için sekizinci sırada yer aldı; oysa karakteri hikâyenin merkezindeydi. 1956'da 20th Century-Fox'un Cinemascope versiyonunda ise hak ettiği üçüncü sıraya yükseldi.
- James Mitchell, rüya balesini çekerken aynı anda 'The Prodigal' (1955) filminde de çalışıyordu.
- Jud Fry rolü için bir ara Eli Wallach ve hatta Marlon Brando'nun adı geçmişti.
- Robert Stack, Piper Laurie, Lee Marvin, Vic Damone, Dale Robertson ve Joan Evans çeşitli roller için deneme çekimlerine katıldı.
- Jane Fischer'ın son filmi oldu; sonrasında birkaç TV işi yaptı, Broadway'e döndü ve 60'ların başında reklamlarda oynadı.
- Kadroda Oscar ödüllü üç oyuncu (Shirley Jones, Gloria Grahame, Rod Steiger) ve iki aday (Eddie Albert, James Whitmore) yer alırken, jenerikte adı geçmeyen Ben Johnson da bir Oscar sahibiydi; o dönemde figüran ve dublör olarak çalışıyordu.
- İranlı seyyar satıcı Ali Hakim'i, Alman kökenli Eddie Albert canlandırdı.
- Allene Roberts, Laurey Williams rolü için seçmelere katılmıştı.
- Charlotte Greenwood, Aunt Eller rolü için Rodgers ve Hammerstein'ın Broadway'deki ilk tercihiydi ama müsait değildi; film versiyonunda ise rolü kabul etti.
- Gordon MacRae ve Gene Nelson, daha önce 'Three Sailors and a Girl' (1953) filminde birlikte rol almıştı; bu film onları yeniden bir araya getirdi.
- "Kansas City" şarkısı sansür kurulunun müdahalesine uğradı. Will şarkıyı, "Yemin ederim ki omuzlarından topuklarına kadar dolguluydu. Sonra dans etmeye başladı ve dansı bana her şeyinin gerçek olduğunu hissettirdi" sözleriyle seslendirdi. Orijinal tiyatro metninde ise "Yemin ederim ki omuzlarından topuklarına kadar dolguluydu. İkinci perdede soyunmaya başladığında her şeyinin gerçek olduğunu kanıtladı" şeklindeydi.
- Filmin soundtrack albümü, tüm zamanların en başarılı film albümlerinden biri oldu. Döneminin en büyük sahne hiti olan 1943 tarihli orijinal Broadway albümünden bile daha fazla ilgi gördü.
- Filmin dayandığı müzikal ilk başta "Away We Go!" adını taşıyordu. "Oklahoma!" şarkısının ilk seyirciler arasında kazandığı popülerlik üzerine oyunun adı değiştirildi. Bu müzikal, Broadway'de her şarkının doğrudan olay örgüsüyle ilgili olduğu ve hiçbir şarkının sadece müzikal ara olmadığı ilk yapımdı.
- Oklahoma'nın eyalet oluşunun yüzüncü yılı olan 2007'de, Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi.
- "Oklahoma!" müzikalinin orijinal Broadway prodüksiyonu 31 Mart 1943'te New York'taki St. James Tiyatrosu'nda perdelerini açtı ve 2.212 temsille bir müzikal rekoru kırdı. Başrollerde Curly olarak Alfred Drake, Laurey olarak Joan Roberts; Jud Fry'da Howard Da Silva ve Ado Annie'de Celeste Holm yer aldı.
- Jud'ın söylediği "Lonely Room" şarkısı filmden çıkarıldı. Bu şarkıda Jud, derin kırgınlıklarını ve büyük hayal kırıklıklarını dile getiriyordu. Muhtemelen 1955 seyircisi için fazla sert bulunmuştu.
- Dünya prömiyerinden önce, Oklahoma Valisi Raymond Gary'nin öncülüğünde, saçaklı faytonlardan oluşan bir geçit töreni düzenlendi. Tören, sahne versiyonunun 12 yıl önce açıldığı St. James Tiyatrosu'ndan başlayarak film galasının yapılacağı Rivoli Tiyatrosu'na kadar sürdü. Vali Gary, Oklahoma'dan getirilen toprakla kaplı bir halının üzerinde durarak tiyatro görevlisinden Oklahoma eyalet bayrağını aldı ve Rivoli'yi resmen Oklahoma toprağı ilan etti.
- "It's a Scandal! It's a Outrage!" şarkısı filmde yer almadı. Ali Hakim ve erkek korosu tarafından seslendirilen bu şarkıda, ellerinde tüfeklerle dolaşan babalara duyulan öfke dile getiriliyordu.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı, Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi listesine aday gösterilen 400 film arasında yer aldı.
- Ulusal Ahlak Kurulu tarafından "B" olarak derecelendirildi; yani kısmen herkes için ahlaki açıdan sakıncalı bulundu.
- Film, kısmen Çeroki kökenli, Oklahoma doğumlu oyun yazarı Lynn Riggs'in "Green Grow the Lilacs" adlı oyununa dayanıyor.
- Filmin 1970'teki ABD televizyon prömiyeri CBS kanalında yapıldı ve sunuculuğunu, kanalın popüler dizisi Family Affair'in (1966) oyuncu kadrosu üstlendi: Brian Keith, Sebastian Cabot, Anissa Jones, Johnny Whitaker ve Cathy Garver. Karakterlerine bürünen oyuncular, kurgusal Davis ailesinin filmi izleyip yorumladığı bağlantı bölümleriyle sunumu zenginleştirdi.
- Todd-AO sisteminin finansmanı da dahil edildiğinde filmin toplam maliyeti 1954 dolarıyla 11.000.000 dolardı; bu rakam 2020'de yaklaşık 105.952.081,78 dolara denk geliyor.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer aldı.
- İngiliz Film Sansür Kurulu'ndan 6 Temmuz 1956'da "U" sertifikası alan film, 6 Eylül 1956'da Leicester Square'deki Odeon'da gösterime girdi ve sekiz hafta boyunca burada kaldı. Ardından 30 Ekim 1956'da Marble Arch'taki Odeon'a transfer oldu ve on iki hafta daha gösterimde kaldı. Ne var ki toplam yirmi haftalık bu süre, Rodgers ve Hammerstein'ın diğer müzikali South Pacific'in (1958) Dominion'da 232 hafta süren başarısının çok gerisinde kaldı.
- 2019'da İngiltere'de BBC 2, filmin CinemaScope versiyonunu, daha yeni "The Samuel Goldwyn Company" imza animasyonu eklenmiş olarak yayınladı. 1986 sonrasında MGM, Samuel Goldwyn kütüphanesini satın aldığı için film teknik olarak artık bir MGM müzikali sayılıyor.
- Hikaye, Oklahoma Toprakları'nın 1907'de bir eyalet olarak Birliğe katılmasından hemen önce geçiyor.
- Yaklaşık iki buçuk saat süren filmin ilk iki saatten fazlası tek bir günde yaşanıyor. Geriye kalan on beş dakika ise belirsiz sayıda güne yayılıyor.
- Curly'nin duruşmasında Andrew Carnes, 'Boşver ayrıntıları, savunma meşru müdafaadır' der. Bu replik daha sonra The Monkees'in 'Zilch' şarkısında kullanılacaktı.
- Shirley Jones'un doğum günü (31 Mart), aynı zamanda Oklahoma! müzikalinin Broadway'deki orijinal prodüksiyonunun açılış tarihidir.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008