The Princess Bride Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

William Goldman, 1970'lerde filmi hayata geçirmeye çalışırken, Fezzik rolü için o zamanlar tanınmayan Arnold Schwarzenegger'i düşünmüştü. Asıl tercihi André René Roussimoff'u okumaya ikna edemeyince Schwarzenegger güçlü bir aday haline geldi. Ancak film yaklaşık on iki yıl sonra çekildiğinde Schwarzenegger öyle büyük bir yıldız olmuştu ki bütçeyi aşıyordu. Sonunda Andre rolü kaptı ve ikili dost oldu; ironik şekilde Andre, Conan the Destroyer'da Schwarzenegger'in rakibini oynadı.

Liam Neeson, The Graham Norton Show'da Fezzik rolü için seçmelere katıldığını açıkladı. Yönetmen Rob Reiner, Neeson'ın boyunun 'sadece 1.93' olduğunu duyunca alaycı bir tavırla karşılık verdi. Neeson'ın cüssesi, dev yapılı Fezzik için yeterli görülmemişti.

Orijinal romanda 'çığlık atan yılan balıkları' yoktu. Buttercup kendini kaçıranlardan kurtulmak için denize atladığında, Vizzini onu köpekbalıkları konusunda uyarır ve kendi kanıyla dolu bir kabı suya dökerek onları çekmeye çalışır. Filmdeki unutulmaz yılan balığı sahnesi tamamen senaryoya özgü bir dokunuş.

Evlilik törenini yöneten rahip, William Goldman'ı kahkahaya boğan konuşma engelli ünlü bir Chicago hahamından esinlenildi. Goldman'ın anılarında yer eden bu karakter, filmin en komik anlarından birine dönüştü. Rahibin peltek konuşması, sahneye absürt bir mizah katıyor.

Rob Reiner'ın en sevdiği kitap olan 'The Princess Bride', William Goldman'ı ikna etmesini gerektirdi. Goldman, yazdığı en değerli eser olduğu için başkasının hikâyeye dokunmasına gönülsüzdü. Reiner'ın tutkusu ve vizyonu sonunda Goldman'ın güvenini kazandı.

William Goldman, romanın başlığını kızlarının isteklerinden yola çıkarak buldu. Bir kızı prenses hakkında, diğeri ise gelin hakkında bir kitap yazmasını önerince, Goldman bu iki fikri birleştirerek 'The Princess Bride' adını türetti. Başlık, hikâyenin masalsı ve romantik özünü mükemmel yansıtıyor.

Billy Crystal ve Carol Kane'in canlandırdığı Max ve Valerie karakterleri, yazar William Goldman'ın anne babasının adlarını taşıyor. Bu kişisel dokunuş, Goldman'ın hikâyeye olan duygusal bağını gösteriyor. Filmdeki mucizevi çift, böylece yazarın ailesine bir saygı duruşu niteliğinde.

William Goldman, hikâyeyi doğrudan iki kızı için yazdığından ona ayrı bir sevgi besliyordu. Ancak yıllarca süren 'geliştirme cehennemi' sırasında film 'çekilemez' ünü kazandı; en az iki stüdyo yöneticisi filmi yapmak istediklerini söyledikten günler sonra işlerini kaybetti. Hayal kırıklığına uğrayan Goldman, stüdyonun 'masa temizliği' yaparak tüm opsiyonlu hikâyeleri satışa çıkarmasıyla kendi kitabının haklarını geri satın almak gibi ender bir adım attı.

Rob Reiner, 'The Princess Bride' kitabını ilk kez All in the Family dizisinde oynarken okudu. Babası Carl Reiner, William Goldman'ın arkadaşıydı ve Rob'un kitabı seveceğini düşünerek tavsiye etti. Bu tavsiye, sinema tarihinin en sevilen uyarlamalarından birine yol açtı.

Romanda Prens Humperdinck, Gilder Prensesi Noreena ile evlenmek ister. Noreena Florin'e geldikten kısa süre sonra bir rüzgâr şapkasını uçurur ve kel olduğu ortaya çıkar; bu durumdan iğrenen Humperdinck onu kovar ve iki krallık savaşın eşiğine gelir. Filmde ise Florin ve Gilder zaten düşmandır ve Humperdinck doğrudan savaş açmak ister.

Westley'in işkence gördüğü Umutsuzluk Çukuru, film için yaratılmış yeni bir mekândır. Kitaptaki Ölüm Hayvanat Bahçesi'nin yerini alır, çünkü orijinal fikir çok pahalıya mal olacaktı. Bu değişiklik, filmin karanlık tonuna katkıda bulunan ikonik bir sahne doğurdu.

William Goldman, Fezzik rolünü baştan beri Andre the Giant için düşünmüştü. WWE ile iletişime geçtiklerinde Andre'nin Japonya'da 5 milyon dolarlık bir güreş maçına çıkacağı ve ancak bu ücret karşılanırsa rolü kabul edebileceği öğrenildi. Ekip başka aktörler denedi; Carel Struycken müsait değildi. Sonunda Andre'nin maçı iptal olunca rolü üstlenebildi.

Film, o yıl Back to the Future dışındaki tüm yapımlardan daha iyi test sonuçları aldı. William Goldman, filmin daha fazla gişe başarısı elde edememesine biraz buruklukla yaklaşır ve stüdyoyu filmi pazarlamayı bilememekle suçlar. Bu durum, filmin kült statüsüne rağmen Goldman için bir hayal kırıklığı olarak kaldı.

Kareem Abdul-Jabbar'a Fezzik rolü teklif edildi ve kendisi çok ilgiliydi. Ancak NBA programıyla çakışma nedeniyle rolü kabul edemedi. Basketbol efsanesinin bu rolde olabileceğini düşünmek, filme farklı bir boyut katabilirdi.

William Goldman, This Is Spinal Tap'i izledikten sonra Rob Reiner'ın bu filmi yönetmek için doğru kişi olduğuna ikna oldu. Reiner'ın mizah anlayışı ve karakterlere yaklaşımı, Goldman'ın hikâyesi için mükemmel bir eşleşmeydi. Bu karar, filmin eşsiz tonunun temelini attı.

Film, 2016 yılında 'kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli' bulunarak Ulusal Film Arşivi'ne kabul edildi. Bu onur, The Princess Bride'ın kalıcı etkisini ve sinema mirasındaki yerini resmen tescilledi. Arşiv, filmi gelecek nesiller için koruma altına alıyor.

Robin Wright, film çekimleri sırasında Santa Barbara pembe dizisinin düzenli oyuncusuydu. Dizi yapımcıları, film için izin verme karşılığında sözleşmesini bir yıl uzatmasını şart koştu. Bu anlaşma, Wright'ın sinema kariyerindeki dönüm noktalarından birine zemin hazırladı.

Filmin tüm ana karakterleri ilk yedi dakika içinde tanıtılır. Bu ekonomik anlatım, seyirciyi hızla hikâyenin içine çeker ve her karakterin temel özelliklerini hemen ortaya koyar. Reiner'ın yönetmenlik becerisi, bu yoğun girişte kendini gösterir.

Film, 2008 yılında bir video oyununa uyarlandı. Mandy Patinkin, Wallace Shawn ve Robin Wright, karakterlerini seslendirmek için geri dönen tek oyunculardı. Orijinal kadronun katılımı, oyuna nostaljik bir değer kattı.

Norman Lear, The Princess Bride'ın haklarına sahipti ve filmi kendi parasıyla finanse etti. Çekimlerden yaklaşık bir hafta önce finansman neredeyse çöküyordu. Lear'ın kişisel yatırımı, filmin tamamlanmasında kritik bir rol oynadı.

Film, 16 milyon dolarlık bir bütçeyle çekildi. Bu mütevazı bütçe, yaratıcı çözümleri zorunlu kıldı ve filmin büyüleyici pratik efektlerine katkıda bulundu. Sonuç, bütçesinin çok ötesinde bir görsel zenginlik oldu.

William Goldman, işkence sahnesinde Westley'i öldürmeyi planlamamıştı. Yazarken rastgele bir şekilde 'orada ölü yatıyordu' cümlesini ekledi ve yazdığını okuduktan sonra gözyaşlarına boğulup aynaya koştu. Bu an, yazarın karakterleriyle kurduğu derin bağı gözler önüne seriyor.

Rob Reiner, André René Roussimoff rolü almadan önce Fezzik için birçok farklı aktör düşündü. Bu adaylardan biri de dev yapılı aktör Richard Kiel'di. Kiel'in James Bond filmlerindeki Jaws karakteriyle tanınması, Fezzik için ilginç bir alternatif oluşturuyordu.

Filmin kapanış jeneriğinde yapım şirketi Buttercup Films olarak gösterilir. Bu detay, hikâyenin kalbine yapılan şirin bir göndermedir. Aynı zamanda filmin bağımsız ruhunu ve yaratıcılarının esere olan sevgisini yansıtır.

François Truffaut, Robert Redford, Norman Jewison ve Richard Lester, 'The Princess Bride'ı filme çekmek için sonuçsuz girişimlerde bulundu. Bu ünlü yönetmenlerin ilgisi, hikâyenin sinemasal potansiyelini gösteriyordu. Ancak doğru zaman ve doğru yönetmen için beklemek gerekti.

'The Princess Bride'ı müzikale uyarlamak için birkaç girişim oldu. 2000'lerin ortasında William Goldman, besteci Adam Guettel ile çalıştı; Guettel, müzikal tiyatro efsanesi Richard Rodgers'ın torunuydu. Ancak ikili yollarını ayırdı. 2019'da Disney Theatrical, Rick Elice, Bob Martin ve David Yazbek gibi isimlerle yeni bir versiyon üzerinde çalıştığını duyurdu.

Kitapta, hikâyeyi dinleyen çocuk ile büyükbaba arasında daha fazla gerilim vardı. Bir noktada çocuk hikâyenin gidişatına o kadar sinirlenir ki büyükbaba kalkıp gider. Filmde bu çatışma yumuşatılmış olsa da, çerçeve anlatının duygusal derinliğine katkıda bulunur.

Film, Başkan Ronald Reagan için Camp David'de özel bir gösterimle sunuldu. Reagan'ın filmi beğendiği ve hikâyenin masalsı tonundan keyif aldığı biliniyor. Bu gösterim, filmin kültürel etkisinin en üst düzeyde tanınmasıydı.

Bu film, Criterion Collection'ın 948 numaralı omurgasıdır. Criterion'un titiz restorasyonu ve ek materyalleri, filmin sanatsal değerini bir kez daha vurgular. Koleksiyon, The Princess Bride'ı sinema tarihinin önemli bir eseri olarak korur.

Fransız Yeni Dalga yönetmeni François Truffaut, filmi yönetmekle ilgilendi. Truffaut'nun şiirsel duyarlılığı, hikâyeye farklı bir boyut katabilirdi. Ancak proje onun döneminde gerçekleşmedi ve Reiner'ın yorumu klasikleşti.

Film, Highland Park, Illinois'te büyüyen William Goldman tarafından yazıldı. Kitapta büyükbabanın okuduğu çocuk Highland Park'ta yaşar; filmde ise yakındaki Evanston'da. Çocuğu canlandıran Fred Savage da Highland Park'ta yaşadı. Bu tesadüfi bağ, filme kişisel bir sıcaklık katar.

2010 civarında, ismi açıklanmayan bir stüdyonun filmi Bulgaristan'da ve İngiltere'de, A-list oyuncularla modern bir uyarlama olarak yeniden çekmeyi ciddi şekilde düşündüğü sızdırıldı. Hayran kitlesi bunu kutsal bir değere saygısızlık olarak gördü ve büyük bir tepki oluştu; proje rafa kaldırıldı. Söylentilere göre George Clooney, Antonio Banderas ve Kirsten Dunst gibi isimler geçiyordu, ancak hiçbiri resmi teklif almadı.