A Star Is Born
Norman Maine,artık yıldızı sönmek üzere olan bir film yıldızıdır.Genelde sarhoş gezen aktör,yine davetli olduğu bir programda,sahnede şovunu sergileyerek,şarkı söyleyen Esther Blodgett`i çok beğenir.Şovdan sonra şarkıcının arkadaşlarıyla kendi aralarında eğlenip,stres atmak için gittikleri kafede Esther`i çok beğendiğini,onda geleceğin yıldızını gördüğünü,ve kendisini yıldız yapmak için yardımcı olacağını söyler.Başta bu söylenenlere inanmakta güçlük çekse de kendisi de günün birinde herkesin seveceği ünlü bir sanatçı olmayı isteyen Esther, aktöre yardımını kabul edeceğini söyler.
A Star Is Born hakkında 93 bilgi
93 bilgi gösteriliyor.
- Judy Garland, çekimlerin ilk günlerinde en iyi tavrını sergiliyordu ancak yavaş yavaş kontrolü kaybetti. İlk kez 9 Kasım'da hasta olduğunu bildirdi ve bu onu dört gün boyunca filmden uzak tuttu. Dış mekanlarda çekim yaparken yine hastalandı ve üç gün daha kaçırdı. Aralık ayında iki gün boyunca tekrar hastaydı. Daha sonra kostümünü beğenmediği için bir sahneyi ertelemek zorunda kaldılar. Bazı günler ise devam edemeyecek kadar yorgun ya da hasta olduğu için erken ayrılmak zorunda kalıyordu. Şubat ayına gelindiğinde programın 41 gün gerisindeydiler. Mart ayı sonlarında tüm reçeteli ilaçları bırakmak için iki hafta izin aldı. Sonuçta üretim dokuz ay sürecek.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film birkaç kez yeniden düzenlendi. İlk gösterimi 181 dakikada yapılan stüdyo (Warner Bros.), yönetmen George Cukor ve yapımcı Sidney Luft'un (Judy Garland'ın kocası) itirazlarına rağmen filmi 30 dakika kısalttı. 1983'te, kesilmiş görüntülerin 5 dakikası dışında tamamı bulunup yeniden yerleştirildi, ancak bazı görüntülerin prodüksiyon fotoğrafları kullanılarak yeniden oluşturulması gerekti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler tamamlandıktan sonra Judy Garland, film setlerinden bazı mobilyalar çalıp evine getirdi. Yapımcı Jack L. Warner bunu filmin galasından sonra kendisini davet ettiğinde öğrendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İlk başta CinemaScope'ta çalışmanın sınırlamaları George Cukor'a engel teşkil ediyordu. Yeni sistemde neyin işe yarayıp neyin yaramayacağına dair bir dizi kural vardı. Sözde uzmanlar belirli kamera hareketlerine, belirli renklere, sıkı yakın çekimlere ve çok fazla hızlı kesmeye karşı tavsiyelerde bulundu. Sonunda o ve filmdeki iki danışmanı, yapım tasarımcısı Gene Allen ve renk danışmanı George Hoyningen-Huene, kuralları göz ardı etmeye ve ilerledikçe yenilerini uydurmaya karar verdiler. Sonuç olarak bu, CinemaScope sürecini gerçekten yaratıcı bir şekilde kullanan ilk filmlerden biriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Restore edilmiş versiyonun dünya prömiyeri 7 Temmuz 1983'te New York'taki Radio City Music Hall'da yapıldı. Kayıp müzikal numaralar ortaya çıktığı anda seyirciler alkışlamaya başladı. Sonunda seyirciler filmi ayakta alkışladı. Judy Garland'ın kızları Liza Minnelli ve Lorna Luft da seyirciler arasındaydı. Daha sonra soyunma odasına götürülmek zorunda kaldılar ve orada ağlamayı bırakmaları 20 dakika sürdü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Stewart Granger, bir süreliğine Norman Maine rolünde ön sıralarda yer aldı, ancak George Cukor'un sahneleri bir yönetim biçimi olarak canlandırma alışkanlığına alışamayınca geri adım attı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Cary Grant ilk başta Norman Maine rolünü kabul etti, ardından yarı emekliliği gerekçe göstererek geri çevirdi. Grant'in ölümünden sonra dul eşi, Garland'ın uyuşturucu bağımlılığının oyuncunun ikinci kez düşünmesine ve filmden çekilmesine neden olduğunu açıkladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Mason, A Star Is Born'un (1937) üstün olduğu iddiası hakkında: "Bizimki biraz dengeden çıktı çünkü iki karakter arasında daha az önemli olan bir müzik sanatçısının faaliyetlerine odaklandı - Ancak bizimki hayatta kaldı ve bizimki bir klasik haline geldi çünkü Judy Garland olağanüstü bir oyuncuydu… Harika bir film ve televizyonda çıktığında her zaman izlerim".
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Norman Maine, Esther Blodgett'a 'Ellen Terry'adını veriyor. Ellen Terry (1847-1928, 1925'te bir Dame yarattı), 19. yüzyılın sonlarında Britanya'nın önde gelen Shakespeare oyuncusu haline gelen ve aynı zamanda Ibsen, George Bernard Shaw ve diğer pek çok oyuncunun oyunlarında sahne alan İngiliz bir tiyatro oyuncusuydu. Aynı zamanda Julius Caesar'da (1953) Mason'la, Merlin'de (1998) himayesi altındaki Sam Neill'le ve en önemlisi Arthur'da (1981) Judy Garland'ın kızı Liza Minnelli'yle birlikte çalışan oyuncu John Gielgud'un halasıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Judy Garland hasta olduğunda her zaman evde dinlenmiyordu. Bir gün izin alıyor, ardından George Cukor Louella Parsons'ın köşesinde geceyi bir gece kulübünde şarkı söyleyerek geçirdiğini okuyordu. Erken çıkıp yarışlara giderdi. Bunların hiçbiri basına yansımadı. Bunun yerine, Warners Halkla İlişkiler departmanı gecikmeleri Garland'ın amansız mükemmeliyetçiliğine bağladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Judy Garland ve James Mason o kadar iyi arkadaş oldular ki Liza Minnelli ondan 1969'da annesinin cenazesinde methiye söylemesini istedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- New York prömiyeri o kadar büyüktü ki Victoria ve Capitol olmak üzere iki tiyatroda yapılması gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin Los Angeles'taki Pantages Tiyatrosu'ndaki galası, Judy Garland, James Mason, stüdyo başkanı Jack L. Warner ve Jack Carson'un (prömiyerin MC'liğini yapan) ve düzinelerce A listesindeki yıldızın katıldığı yılın etkinliğiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar Amanda Blake hâlâ jeneriğinde yer alsa da, filmin toplam süresini kısaltmak için kesilen sekanslardan birinde yer aldığı için galadan sonra rolü tamamen ortadan kalktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Judy Garland'ın başka bir film yapması altı yıl alacaktı; Nuremberg'de Yargı (1961) filminde de aynı derecede beğenilen bir performans.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- George Cukor, geri yüklenen sürümü göremeden öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Montgomery Clift, Norman Maine rolünü geri çevirdi çünkü konunun kendine çok yakın olduğunu düşünüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Judy Garland çekimlerin ilk günlerinde son derece uyumluydu, ancak zamanla kontrolü kaybetti. 9 Kasım'da hastalık bahanesiyle dört gün sete çıkmadı; dış mekân çekimlerinde yine rahatsızlanıp üç gün daha kaybettirdi. Aralıkta iki günlük bir hastalık molası daha yaşandı, ardından kostümünü beğenmediği için bir sahne ertelendi. Kimi günler aşırı yorgunluk ya da rahatsızlık nedeniyle erken ayrılmak zorunda kaldı. Şubat ayına gelindiğinde programın 41 gün gerisindeydiler; Mart sonunda reçeteli ilaçlardan arınmak için iki hafta izin aldı. Sonuçta yapım tam dokuz ay sürdü.
- Çekimler bittikten sonra Judy Garland setlerden bazı mobilyaları alıp evine götürdü. Yapımcı Jack L. Warner, filmin galasından sonra Garland'ın evine davet edilince durumu fark etti.
- George Cukor, oyuncuları duygusal sınıra kadar zorlayıp o anı filme çekmekte ustaydı. Judy Garland'ın Esther'in soyunma odasındaki sinir krizi sahnesinde onu o kadar zorladı ki Garland ilk çekimden önce kustu. Cukor sahneyi defalarca tekrarlattı ve tam istediği kıvama gelene kadar durmadı. Ancak setteki gerilimi mizahla dağıtmayı da iyi bilirdi; son çekimin ardından hıçkıra hıçkıra ağlayan Garland'ın omzuna sessizce dokunup 'Judy, Marjorie Main bile bu kadar iyi yapamazdı!' dedi.
- CinemaScope'un getirdiği kısıtlamalar başlangıçta George Cukor'un önünde engeldi. Yeni sistemde neyin işe yarayıp yaramayacağına dair katı kurallar vardı; uzmanlar belirli kamera hareketlerini, renkleri, yakın planları ve hızlı kurguyu önermiyordu. Cukor, yapım tasarımcısı Gene Allen ve renk danışmanı George Hoyningen-Huene ile birlikte kuralları hiçe sayıp yolda kendi kurallarını yaratmaya karar verdi. Böylece film, CinemaScope'u gerçek anlamda yaratıcı kullanan ilk yapımlardan biri oldu.
- Judy Garland hasta olduğu zamanlarda her zaman evde dinlenmiyordu. Bir gün izin alıyor, ertesi gün George Cukor, Louella Parsons'ın köşesinde onun gece bir kulüpte şarkı söylediğini okuyordu. Erken ayrılıp at yarışlarına gidiyordu. Bunların hiçbiri basına sızmadı; Warner'ın halkla ilişkiler departmanı gecikmeleri Garland'ın amansız mükemmeliyetçiliğine bağladı.
- Judy Garland, 'The Man Who Got Away' parçasını üç gün boyunca tam 27 kez seslendirdi. George Cukor'u hayrete düşüren şey, her seferinde playback yapmayı reddedip şarkıyı var gücüyle canlı söylemesiydi.
- 'Lose That Long Face' müzikal sahnesinin dekoru, İhtiras Tramvayı'ndan (1951) kalan New Orleans bina cephelerinin beyaza spreyle boyanmasıyla oluşturuldu.
- Matt Libby (Jack Carson) ve Oliver Niles (Charles Bickford), stüdyo binaları arasında yürürken üzerinde 'Norman Maine' yazan bir plaketin önünden geçer. İzleyiciler aslında Hollywood tepelerinin eteklerinde, gün batımına yakın Warner Bros ses sahnelerini görür.
- Judy Garland çekimlere gelmemekte ısrar edince, arkadaşı Harry Rubin onun her gün işe zamanında gelmesini sağlamakla görevlendirildi.
- Yeni sözleşme imzalayan Esther'in bir yıldızın yerine geçip tren penceresinden mendil salladığı sahne, filmin ilk çekilen sahnesiydi. Bu sahne, Anna Karenina'yı anımsatan bir dokunuş taşır.
- Vokal aranjörü olarak işe alınan Hugh Martin, Judy Garland'ın 'The Man That Got Away' yorumu üzerine çıkan tartışmanın ardından seti terk etti. Yerine Garland'ın akıl hocası ve MGM vokal aranjörü Roger Edens geçti.
- Oscar ödülü bölümü için 50 adet replika Oscar heykelciği yapıldı. Bunlar çekimden hemen sonra imha edildi.
- Adı jenerikte geçmese de bu film, blues ve caz şarkıcısı Monette Moore'un göründüğü üç filmden biridir. Moore, 'Lose That Long Face' sahnesinde çamaşırcı kadın olarak yer alır. Şarkıya katıldığı bölüm galadan önce kesildi, ancak yarı tamamlanmış bir versiyon yeniden ortaya çıktı. 2021 itibarıyla filmin ticari bir sürümüne eklenmiş değil, fakat uzatılmış 'Lose That Long Face' Youtube'da izlenebilir.
- Cenaze sahnesindeki kilise, Beverly Hills, California'daki Church of the Good Shepherd'dır. Burada Rudolph Valentino (1926), Carmen Miranda (1955), Gary Cooper (1961), William Frawley (1966), Pier Angeli (1971), Jack Haley (1979), Alfred Hitchcock (1980), Vincente Minnelli (1986), Rita Hayworth (1987), Danny Thomas (1991), Eva Gabor (1995), Mary Frann (1998), Frank Sinatra (1998), Don Adams (2005), Merv Griffin (2007) ve Zsa Zsa Gabor (2016) gibi ünlülerin gerçek cenaze törenleri düzenlenmiştir.
- Judy Garland'ın müzikal akıl hocası Roger Edens, onun şarkılarının düzenlemelerini denetlemek üzere MGM'den geldi.
- WILHELM ÇIĞLIĞI: Western filminin oynatıldığı projeksiyon odası sahnesinde duyulur.
- Beklendiği gibi Judy Garland; kimyasal bağımlılıkları, geç kalmaları, hastalıkları, hipokondriyazisi ve dalgalanan kilosu nedeniyle son derece güvenilmez bir başrol oyuncusu oldu.
- İlk testler WarnerScope (Warner'ın kendi geniş ekran formatı) ve WarnerColor ile yapıldı. Her ikisi de tatmin edici bulunmadı. Film, Fox'tan lisanslanan CinemaScope ve Technicolor ile çekildi.
- WILHELM ÇIĞLIĞI: 'Somewhere There's a Someone' şarkısı sırasında duyulur.
- Ortalama Çekim Süresi (ASL) = 16 saniye.
- Norman'ın Esther'i sürpriz ön gösterime götürdüğü o güzel bej renkli, kayık gibi araba 1953 model Lincoln Capri convertible'dır. Arkadan göründüğünde, stepneyi krom kaplı bir vitrin içinde tutan popüler 'continental' paketine sahip olmadığı açıkça görülür.
- Cary Grant önce Norman Maine rolünü kabul etti, sonra yarı emeklilik gerekçesiyle vazgeçti; ölümünden sonra eşi, Garland'ın uyuşturucu bağımlılığının Grant'ı tereddüte düşürdüğünü açıkladı.
- Judy Garland ve James Mason o kadar iyi dost oldular ki, Liza Minnelli 1969'da annesinin cenazesinde konuşmayı Mason'dan yapmasını istedi.
- Montgomery Clift, konunun kendi hayatına fazla yakın olduğunu düşündüğü için Norman Maine rolünü geri çevirdi.
- Judy Garland, henüz 20 yaşındayken 1937 yapımı orijinal filmin 'Lux Radio Theatre' uyarlamasında Vicki Lester/Esther Blodgett rolünü oynamıştı; 28 Aralık 1942'deki CBS yayınında şarkılar olmadan, Norman Maine rolünde Walter Pidgeon eşlik etmişti.
- Richard Burton'a Norman Maine rolü teklif edildi, ancak o sırada The Robe (1953) filminin çekimleriyle meşguldü.
- Bu film, Lauren Chapin'in sinemadaki ilk rolüydü.
- Louis Mason'ın (jenerikte adı geçmeyen) son filmiydi.
- Film birkaç kez yeniden kurgulandı. 181 dakikalık prömiyerin ardından Warner Bros., yönetmen George Cukor ve yapımcı Sidney Luft'un itirazlarına rağmen filmden 30 dakika kesti. 1983'te kesilen görüntülerin neredeyse tamamı bulunup geri eklense de, bazı sahneler prodüksiyon fotoğraflarıyla tamamlanmak zorunda kaldı.
- 1974'te film tarihçisi Ronald Haver, Los Angeles County Sanat Müzesi'nde George Cukor retrospektifi düzenliyordu. A Star Is Born gösterimi için kesilmiş sahnelerin fotoğraflarını ve açıklamalarını içeren bir broşür hazırladı. Bu, Warner Bros.'ta yankı uyandırdı ve stajyer bir kurgucu, ses departmanının deposunda filmin üç saatlik tam ses kaydını buldu.
- İlk ön gösterim Judy Garland için büyük bir zaferdi. Çıkışta hayranları ona 'Tek bir dakikasını bile kesmeyin' diye bağırdı. 3 Ağustos'taki ikinci gösterim de aynı derecede başarılıydı; o noktada film 196 dakikaydı.
- Restore edilmiş versiyonun dünya prömiyeri 7 Temmuz 1983'te New York Radio City Music Hall'da yapıldı. Kayıp müzikal sahneler göründüğünde seyirci alkışlamaya başladı ve finalde filmi ayakta alkışladı. Judy Garland'ın kızları Liza Minnelli ve Lorna Luft da salondaydı; gösterimden sonra bir soyunma odasına götürüldüler ve gözyaşlarının dinmesi 20 dakika sürdü.
- 1981'de Ronald Haver, yazar Fay Kanin'in desteğiyle restorasyon projesini Warner Bros. başkanı Robert Daly'e sundu ve onay aldı. Haver, her iki kıyıdaki film arşivlerini taradı, özel koleksiyoncuların elindeki yasadışı kopyaların izini sürdü. Hatta 'Lose That Long Face' şarkısının 35mm negatifini bulmak için polisi aramak zorunda kaldı. Sonunda, kesilen iki müzikal numara ve evlenme teklifi sahnesi de dahil yaklaşık 20 dakikalık kayıp görüntüyü bir araya getirdi.
- Ekim 1954'te, film gösterime girip eleştiriler yayımlandıktan sonra, Warner Bros.'un New York'taki iş kanadının başı Harry Warner, filmin çok uzun olduğuna karar verdi. Sinema salonlarının günde bir seans daha ekleyebilmesi için yarım saatlik yeni kesintiler yapılmasını emretti. O sırada George Cukor Hindistan'da Bhowani Junction'ı çektiği için kurguya müdahale edemedi. Kesilenler arasında Norman ve Esther'in setteyken birbirlerinden kopmalarını anlatan bir bölüm, Esther'in ilk ön gösterime giderken hastalandığı komik sahne ve iki tam müzikal numara vardı. Daha da kötüsü, stüdyo kesilen sahnelerin negatifini gümüş içeriğini geri kazanmak için eritti. Kesintiler basına yansıyınca büyük tepki çekti ve seyirci sayısı hızla düştü; umut verici açılışa rağmen film zarar etti.
- Judy Garland'ın kızı Lorna Luft ve film tarihçisi Jeffrey Vance, 2018'de filmin yapımını anlatan 'A Star Is Born: Judy Garland and the Film that Got Away' adlı bir kitap yayımladı.
- New York prömiyeri o kadar büyüktü ki, Victoria ve Capitol olmak üzere iki ayrı sinemada yapılmak zorunda kaldı.
- Los Angeles'taki Pantages Theatre'da yapılan prömiyer, Judy Garland, James Mason, stüdyo başkanı Jack L. Warner ve sunuculuğu üstlenen Jack Carson'ın yanı sıra düzinelerce A-list yıldızın katılımıyla yılın olayı oldu.
- Amanda Blake'in adı jenerikte kalsa da, rolü prömiyerden sonra tamamen kayboldu; çünkü filmi kısaltmak için kesilen sahnelerden birinde yer alıyordu.
- George Cukor, restore edilmiş versiyonu göremeden hayatını kaybetti.
- 15 dakikalık 'Born in a Trunk' potpurisi Roger Edens ve Leonard Gershe tarafından tasarlandı. Filmin ilk yarısına uygun bir final sağlamak için yazılan üç Arlen/Gershwin şarkısı yetersiz bulununca bu bölüm eklendi. Judy Garland'ın MGM yıllarındaki müzikal akıl hocası Edens, 'Someone at Last' için oturma odasında dünya turu konseptini de yarattı. 1954'te hâlâ Metro ile sözleşmeli olduğu için ne katkıda bulunan ne de 'Born in a Trunk'ın ortak yazarı olarak jenerikte yer aldı; bu hak yıllar sonra restorasyonla verildi.
- Bu, George Cukor'un 37. filmi, ilk müzikali ve ilk tam renkli prodüksiyonuydu.
- Judy Garland'ın dört yıl aradan sonraki ilk filmiydi ve büyük dönüşü olarak lanse edildi.
- George Cukor başlangıçta yönetmenliği reddetti; filmin önceki çalışması What Price Hollywood?'a (1932) fazla benzediğini düşünüyordu. Ancak ilk müzikali, ilk renkli filmi ve ilk CinemaScope deneyimi olacağını düşününce fikrini değiştirdi.
- Stüdyo yöneticileri o ana kadar tamamlanan tüm çekimlerin kaba kurgusunu izledi. George Cukor görüntülerden memnun değildi, ama diğer herkes çok beğendi.
- Orijinal A Star Is Born'daki (1937) Esther'in büyükannesi Lettie karakteri bu versiyonda yazılmadı. Onun replikleri ilk sahnelerde Norman Maine, filmin ilerleyen kısmında ise Danny McGuire arasında paylaştırıldı.
- 2020'de İngiltere'nin BBC kanalı, 1980'lerdeki restore edilmiş versiyonu (prodüksiyon fotoğraflarıyla tamamlanan hali) gösterdi. Görüntülerin zengin renkleri ve temizlenmiş kirler sayesinde farkı anlamak kolaydı. Bazı çekimler düşük kaliteli film stoğundan alınsa ve yok olan sahneler için prodüksiyon fotoğrafları kullanılsa da, bu durum filme ilginç bir belgesel havası katıyordu. Orijinal üç saatlik ses kaydı kullanıldığı için seyircinin eksik görselleri zihninde canlandırması mümkündü.
- Columbia Records'un ilk soundtrack plağı Billboard listesinde dördüncü sıraya kadar yükseldi. Daha sonra Sony etiketiyle iki 'geliştirilmiş' versiyon yayımlandı: 1988'de çoğunlukla gerçek stereo bir CD ve 2004'te Judy Garland'ın kullanılmayan 'It's a New World' yorumu, Trinidad Hindistan Cevizi Yağı Şampuanı reklamı, 'Born in a Trunk'tan çıkarılan 'When My Sugar Walks Down the Street' korosu ve 'The Man That Got Away'in tam orkestral girişi gibi ekstralar içeren lüks bir paket.
- Judy Garland'ın 1950'de MGM'den ayrıldıktan sonraki ilk filmi.
- Bu, prömiyeri televizyonda yayınlanan ilk Hollywood filmiydi.
- Altı yazar senaryoya jenerikte adı geçmeyen katkılarda bulundu: David O. Selznick, Ben Hecht, Ring Lardner Jr., John Lee Mahin, Budd Schulberg ve Adela Rogers St. Johns.
- İtalyan sansür vizesi # 18439, 10 Şubat 1955'te verildi.
- Film, iki başrol oyuncusunun gerçek hayatlarıyla ironik paralellikler taşıyordu. Norman Maine, alkol ve madde bağımlılığına düşmüş, unutulmuş bir aktördü; oysa James Mason, ölümüne kadar istikrarlı bir kariyer sürdürdü. Gerçek hayatta ise bu kaderi yaşayan Judy Garland'dı; üstelik o da Oscar gecesinde Grace Kelly'ye kaybederek benzer bir hayal kırıklığı yaşamıştı. Ancak tıpkı karakteri gibi Mason da, Sam Neill'i keşfedip onun başarılı bir kariyere adım atmasına rehberlik etti.
- James Mason, 1937 yapımı A Star Is Born'un daha üstün olduğunu düşünüyordu: 'Bizimki biraz dengesini yitirdi çünkü hikâye, iki karakterden daha az önemli olan müzikal bir sanatçının etrafında dönmeye başladı. Yine de filmimiz ayakta kaldı ve Judy Garland'ın olağanüstü performansı sayesinde bir klasik haline geldi. Harika bir film ve televizyonda her yayınlandığında izlerim.'
- James Mason, 'Born in a Trunk' bölümünden hoşlanmamıştı: 'Anlatıyı yavaşlatıyor. Evet, harika bir televizyon özel programı olabilirdi ama filmin o noktasında yersiz kaçtığını düşünüyorum.'
- Norman Maine, Esther Blodgett'e 'Ellen Terry' adından bahseder. Ellen Terry (1847-1928, 1925'te Dame unvanı aldı), 19. yüzyıl sonlarında Britanya'nın önde gelen Shakespeare oyuncusu olan ve Ibsen, George Bernard Shaw gibi yazarların oyunlarında da sahne alan İngiliz tiyatro oyuncusuydu. Aynı zamanda, Mason'la Julius Caesar'da (1953), keşfettiği Sam Neill'le Merlin'de (1998) ve en önemlisi Judy Garland'ın kızı Liza Minnelli ile Arthur'da (1981) çalışan aktör John Gielgud'un teyzesiydi.
- Matt Libby'nin 'Dünya böyle sona erer, bir patlamayla değil, bir iniltiyle' sözü, T.S. Eliot'ın 'The Hollow Men' şiirinin son iki dizesinden neredeyse birebir alınmıştır: 'Dünya böyle sona erer, bir patlamayla değil, bir iniltiyle.'
- Filmde, Esther'in cenazede dul peçesinin bir hayranı tarafından yüzünden çekilip alınması sahnesi, 1958'de gerçek hayatta da yaşandı. Kocası Mike Todd'un (bir uçak kazasında ölmüştü) mezar başındaki tören sırasında, bir hayranının düşüncesizce peçesini yüzünden çekmesi Elizabeth Taylor'ı derinden sarstı.
- Judy Garland'ın bir sonraki filmi için altı yıl beklemesi gerekecekti; bu, yine büyük beğeni toplayan Judgment at Nuremberg (1961) oldu.
- Filmin tamamlanması, üçüncü kez hamile olduğunu yeni öğrenen Judy Garland için özellikle sevinçli bir andı.
- Norman Maine, isimsiz bir 'deniz destanı' çekimi için alelacele mekâna gönderilir. Aynı yıl James Mason, 20,000 Leagues Under the Sea (1954) filminde rol aldı.
- Filmin müzik direktörü bir partide görünür ve Matt Libby ona 'Hey, Ray! Harika müzik, en iyisi!' diye seslenir.
- Orkestranın turne otobüsünün önündeki 'kalkan ve baş harfler' logosu, Warner Bros.'un klasik 'WB Kalkanı' logosunun bir parodisidir.
- 'Born in a Trunk' sekansı, esasen Judy Garland'ın kendi kariyerinin bir özeti niteliğindedir.
- Judy Garland, çekimlerin ortasında 32 yaşına bastı.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı, Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi'ne aday 400 film listesine dahil edildi.
- Tesadüf ve ironi eseri, Harold Arlen ve Ira Gershwin aynı yıl rakip Paramount stüdyosunun The Country Girl (1954) filmi için de dört şarkı yazmıştı. Bu film, başrol oyuncusu Grace Kelly'nin beklenmedik bir şekilde Judy Garland'ı geçerek En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını kazanmasıyla büyük tartışma yaratacaktı. The Country Girl, yedi adaylıktan iki Oscar kazandı, ancak bunların hiçbiri müzik dalında değildi.
- Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine dahil edildi.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2006'da hazırladığı AFI'nin En İyi Müzikal Filmleri listesindeki 25 film arasında yer aldı.
- James Mason, yardım gecesinde Shakespeare'den alıntı yapmanın (Shrine soyunma odasında III. Richard) yanı sıra, memleketiyle başka bir bağ daha kurdu. Sahne arkasında, geleneksel Londra Pearly Kings kostümleri giymiş iki eğlendirici ona 'yardım' ediyordu. Filmin ilerleyen sahnelerinde ise, kırmızı ceketleri ve ayı postu şapkalarıyla tam Kraliyet Muhafızı üniforması giymiş bir grup aktörün yanından arabayla geçer.
- Bu, Judy Garland'ın Esther adında bir karakteri ikinci kez canlandırışıydı. Daha önce Meet Me in St. Louis (1944) filminde Esther Smith'i oynamıştı.
- Eşlerin birlikte ev yapımı sandviçlerin tadını mizahi bir şekilde çıkardığı bir başka sahne, 1956 yapımı High Society'de de görülecekti.
- Judy Davis, Life with Judy Garland: Me and My Shadows (2001) dizisinde Judy Garland'ı canlandırırken, Martin Ferrero Gods and Monsters (1998) filminde yönetmen George Cukor'u oynadı. James Mason'ın gerçek hayattaki keşfi Sam Neill ise, Davis ile My Brilliant Career (1979) ve Children of the Revolution (1996) filmlerinde, Ferrero ile de Jurassic Park (1993) filminde birlikte rol aldı.
- Filmde Esther Blodgett'in adının Vicky Lester olarak değiştirilmesi ile gerçek hayatta Frances Ethel Gumm'ın Judy Garland oluşu arasında bir paralellik vardır.
- Almeda Fowler'ın son filmi oldu.
- Çekimlerin tamamlanması 10 ay sürdü.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Judy GarlandOyuncu · Vicki LesterJames MasonOyuncu · Norman MaineJack CarsonOyuncu · Matt LibbyCharles BickfordOyuncu · Oliver NilesTommy NoonanOyuncu · Danny McGuireLucy MarlowOyuncu · Lola LaveryAmanda BlakeOyuncu · Susan EttingerIrving BaconOyuncu · GravesGeorge CukorYönetmenMHMoss HartSenaristRCRobert CarsonSenaristSLSidney LuftYapımcıWilliam A. WellmanSenarist
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
Bigger Than LifeFilm · 1956
Adam's RibFilm · 1949
CamilleFilm · 1936
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015