Amadeus Hakkında İlginç Bilgiler

Tom Hulce, çekimlerden önce yalnızca gitar çalabiliyordu. Miloš Forman, hileyle geçiştirebileceklerini ama piyano öğrenmesinin daha iyi olacağını söyledi. Hulce altı ay boyunca günde altı saat piyano çalışarak filmdeki tüm Mozart senfonilerini öğrendi.

Film, ironik bir şekilde Antonio Salieri'nin unutulmuş müziğinin yeniden canlanmasına yol açtı.

Salieri'nin Mozart'ın diktesiyle ölüm ayinini yazdığı sahnede Tom Hulce, F. Murray Abraham'ın kafasını karıştırmak için bilerek satır atladı; böylece Salieri'nin müziği tam anlayamadığı izlenimi yaratıldı.

Miloš Forman, başrol oyuncularının Amerikan aksanlarını korumalarında ısrar etti, böylece karakterlerine ve performanslarına odaklanabileceklerdi.

Filmdeki 'Don Giovanni' performansı, operanın ilk kez sahnelendiği sahnede çekildi.

Bir sahnede Tom Hulce gerçekten sırtüstü yatarken piyano çalıyor.

Tom Hulce, Mozart'ın rahatsız edici kahkahasını, birlikte çalıştığı ve aynı şekilde gülen ünlü bir yönetmene dayandırdığını söyledi.

F. Murray Abraham, rolü için müzik okumayı ve orkestra yönetmeyi öğrendi.

Bir sahnede Mozart, Gluck'u 'sıkıcı' diye niteler ve Handel'den hoşlanmadığını söyler. Oysa Gluck ve Handel, Wolfgang Amadeus Mozart'ın en sevdiği besteciler arasındaydı.

Mozart'ın Salieri'yi, imparator için yazdığı marşı değiştirerek gölgede bıraktığı sahnedeki parça, aslında Mozart'ın 'Figaro'nun Düğünü' operasındaki 'Non più andrai, farfallone amoroso'dur.

Sadece dört set inşa edildi: Salieri'nin hastane odası, Mozart'ın dairesi, bir merdiven ve vodvil tiyatrosu. Diğer tüm mekanlar yerel olarak bulundu.

Salieri'nin Katarina Cavalieri'ye olan saf aşkı, Mozart'ın onunla yattığını öğrenmesiyle yıkılır. Gerçekte Katarina Cavalieri, Mozart'la değil, Salieri'yle birlikte olmuştur.

Film, 57. Akademi Ödülleri'nde En İyi Film ödülünü kazandığında ödülü Sir Laurence Olivier sunuyordu. Kürsüye çıktı, zarfı açtı ve 'Amadeus' dedi. Sorun, adayları okumayı unutmasıydı. Bir AMPAS yetkilisi hızla sahneye çıkarak kazananı onayladı. Olivier yıllardır hastaydı ve hafif demans nedeniyle adayları unutmuştu. Yapımcı Saul Zaentz, kabul konuşmasında diğer adayları da andı.

Wolfgang Amadeus Mozart'ın hayatındaki gerçek ya da uydurma birkaç olay senaryoya dahil edildi: çocuk Mozart ile Marie Antoinette arasındaki ara sahne ve İmparator'un 'Saraydan Kız Kaçırma' için 'çok fazla nota var' yorumu gibi.

Prag (Miloš Forman'ın memleketi), Viyana'nın yerine kullanmak için idealdi çünkü Komünist yönetim altında modern televizyon antenleri, plastik ve asfalt nadiren kullanılmıştı.

Filmin tamamı doğal ışıkla çekildi. Bazı sahnelerde doğru ışık dağılımı için görüntü yönetmenleri pencereleri dışarıdan aydınger kağıdıyla kapladı.

Filmde Salieri, ahlaken sıradan gördüğü bir adamın üstün yeteneğini kıskanarak Mozart'ı sabote eder. İki besteci arasında dostane bir rekabetten daha acımasız bir şey olduğuna dair tarihsel kanıt yoktur; hatta Salieri, Mozart'ın küçük oğluna ders vermiştir. Salieri'nin Mozart'tan nefret ettiği geleneği, Puşkin'in Peter Shaffer oyununa ilham veren eserinden gelir. Bu nedenle 'Salieri Mozart'ı öldürmedi, ama Puşkin kesinlikle Salieri'yi öldürdü' sözü yaygındır.

F. Murray Abraham, yaşlı Salieri'yi canlandırdığı günlerde makyaj koltuğunda ortalama 4,5 saat geçirdi.

Venüs'ün Memeleri sahnesi için Elizabeth Berridge, çekim aralarında şekeri tükürebileceğini bilmiyordu. Şekerler badem ezmesi topaklarıydı ve on beş parça yedi. Daha sonra iğrenç olduklarını ve kendini hasta ettiğini söyledi.

Müzik önceden kaydedildi ve sahneler çekilirken arka planda çalındı. Tom Hulce, inandırıcı görünmek için günde dört saat piyano pratiği yaptı.

Orion Pictures, filmin tanıtımı için David Lee Roth'un yer aldığı bir müzik videosu hazırladı; videoda Bruce Springsteen, Van Halen, KISS, Michael Jackson, David Bowie ve Madonna, Mozart'ın Sol minör Senfoni No. 25'i eşliğinde dans ediyordu.

Tom Hulce, başrole hazırlanırken John McEnroe'nun tenis kortundaki öfke nöbetlerini izledi.

Opera sahnelerindeki set ve kostümler, operaların ilk kez sahnelendiği döneme ait orijinal eskizlere dayanıyordu.

Neville Marriner, New York'ta Miloš Forman ve Saul Zaentz'le buluştuğunda bağlantılı uçuşlar arasında olduğu için projeye katılmaya karar vermek için bir saatten az vakti vardı. Kabul ederken Mozart'ın müziğinin tek bir notasının bile değiştirilmemesi şartını koştu.

Filmde Salieri, yetenekleri için Tanrı'ya şükretmek adına bekarlığı seçmiş biri olarak gösterilir. Oysa gerçek Salieri, Mozart'la tanıştığında evliydi; daha sonra hem karısını hem de tek oğlunu kaybetti.

Salieri, Mozart'ın ilk konçertosunu dört, ilk senfonisini yedi ve tam bir operayı on iki yaşında bestelediğini söyler. Modern bilim ise ilk senfoniyi sekiz, ilk konçertoyu on bir yaşında yazdığını kabul eder. 'Tam ölçekli' opera tanımı tartışmalı olsa da La Finta Simplice (K46a) örnek gösterilir. Mozart'ın babası oğlunun yaşı hakkında sık sık yalan söylediğinden, Salieri'nin ifadesi dönemin yaygın inancını yansıtıyordu.

Bu film, En İyi Film Oscar'ı kazanıp gişede ilk 5'e giremeyen nadir yapımlardandır.

Wolfgang Amadeus Mozart'ın tuhaf kahkahasının, onunla tanışan iki kadının mektuplarındaki 'bulaşıcı bir neşe' ve 'metal camı çizer gibi' ifadelerinden esinlendiği iddia edilir. Ancak bu mektupların kaynağı belirsizdir; kim tarafından, kime ve ne zaman yazıldığı bilinmemektedir. Robert L. Marshall, 'Film as Musicology: Amadeus' (The Musical Quarterly, 1997) adlı makalesinde bu tuhaflık için tarihsel bir kanıt olmadığını belirtir ve kahkahanın, Salieri'nin tanrıların alaycı kahkahası olarak tanımladığı dramatik bir araç olduğunu açıklar.

John Harkness'ın 'The 1999 Academy Awards Handbook' kitabına göre, Maurice Jarre, 1984 En İyi Özgün Müzik Oscar'ını kabul ederken Amadeus'un bu dalda aday gösterilmediği için minnettar olduğunu söyledi. Bu bir şakaydı, çünkü Amadeus'un müziğinin hiçbiri özgün değildi.

Filmde Salieri'nin hamur işleri ve tatlılara olan düşkünlüğü tarihsel bir gerçeğe dayanır; Miloš Forman ve Sir Peter Shaffer'ın DVD yorumuna göre, gerçek Salieri'nin çağdaşları tatlıya düşkün olduğunu belirtmişti.

Filmdeki birkaç tablo, Wolfgang ve babası Leopold Mozart'ın gerçek portrelerine dayanır. Leopold'un, Wolfgang ve Constanze'nin evlilik mektubunu okurken arkasındaki portre, genç Wolfgang'ı gösterir ve yaklaşık 1768'de Thaddeus Helbling tarafından yapılmıştır; orijinali Salzburg'daki Mozarteum Vakfı'ndadır. Leopold portresi de Roy Dotrice'a benzeyecek şekilde uyarlanmış olsa da, gerçek bir portreden esinlenmiştir ve orijinali de Mozarteum'dadır.

Miloš Forman'ın otobiyografisine göre, bir stüdyo filmin finansmanını, Mozart rolü için Walter Matthau'yu seçmesi şartıyla teklif etti. Forman, Matthau'nun 60 yaşın üzerinde olması ve Mozart'ın 35 yaşında ölmesi nedeniyle teklifi reddetti.

Tim Curry ve Mark Hamill, Mozart rolü için seçmelere katıldı ve Broadway'de Mozart'ı canlandırdı. Hamill, Luke Skywalker rolünün film versiyonunda kendisini engellediğini anlattı: 'Milos Forman benden Amadeus için aktrislerle okuma yapmamı istedi. Ona Broadway'de ve ulusal turnede Amadeus'u oynadığımı söyledim ve beni düşünüp düşünemeyeceğini sordum. Güldü ve

dedi. Hayal kırıklığıydı ama herkesin yolu farklı.'

Operalardaki Almanca diyaloglar İngilizce'ye çevrilirken, İtalyanca olanlar çevrilmedi.

Tom Hulce, Mozart'ın kahkahasını Miloš Forman'ın 'aşırı bir şey' istemesi üzerine yarattı. Hulce daha sonra 'Bu sesi kamera önünde olmadıkça hiç çıkaramadım. Dokuz ay sonra dublaj yaparken kahkahayı bulamayınca yapımcının barından bir shot viski içmek zorunda kaldım' dedi.

Tom Hulce ve F. Murray Abraham, çekimler sırasında karakterleri gibi kasıtlı olarak mesafeli bir çalışma ilişkisi sürdürdü.

Bu film, Tony Ödülü kazanan En İyi Oyun ve En İyi Film Oscar'ı alan dört yapımdan biridir; diğerleri My Fair Lady (1964), The Sound of Music (1965) ve A Man for All Seasons (1966).

Film müziği, Billboard albüm listelerinde 56. sıraya yükselerek en başarılı klasik müzik albümlerinden biri oldu.

Sir Peter Shaffer, Mozart'ın bizzat sahne aldığını bildiği Prag opera binasını ilk ziyaret ettiğinde gözyaşlarına boğuldu.

Filmdeki aksan kuralı: Amerikan aksanı, anadili Almanca olanları temsil eder. Amerikan olmayan aksanlar ise yabancıları temsil eder (gerçek dille uyuşmasa bile). Bu nedenle İngiliz Simon Callow, Schikaneder'i Amerikan aksanıyla oynarken, Charles Kay normal İngiliz aksanıyla Kont Orsini-Rosenberg'i canlandırır; bu karakter filmde İtalyan kabul edilir (tarihsel olarak Avusturyalı olmasına rağmen). Amerikalı F. Murray Abraham, Salieri için hafif bir İtalyan aksanı kullanır.

2019'da ABD Kongre Kütüphanesi, filmi 'kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli' bularak Ulusal Film Arşivi'ne dahil etti.

Salieri'nin ilk sahnelerde hayranlıkla dinlediği obua ve klarnet temaları, Mozart'ın Si bemol majör Serenat No. 10, KV361'in üçüncü bölümü Adagio'dan gelir; bu eser 'Gran Partita' olarak da bilinir.

Confutatis bölümünün dikte edildiği sahnede, John Strauss'un (müzik cümlelerini işitme cihazlarıyla işaret eden kişi) yaptığı bir hata Tom Hulce'u şaşırttı çünkü doğru perdeyi bekliyordu. Bu hata filme dahil edildi: F. Murray Abraham 'A-minor' derken Hulce bir an yanıt vermedi.

On yedi yaşındaki Cynthia Nixon okulunu bitirmeye çalışıyordu; ailesi, çekimler için ne kadar süre yurtdışında kalacağı konusunda endişeliydi. İki gün üst üste çekim yapmazsa eve gönderilmesi konusunda anlaşıldı.

Mozart, Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart olarak vaftiz edildi. İlk iki isim aziz isimleriydi (Aziz John Chrysostom bayramında vaftiz edildi). Wolfgangus, Wolfgang'ın Latinceleştirilmiş haliydi. Theophilus, vaftiz babasının ikinci adıydı; Yunanca 'Tanrı'yı seven' anlamına gelir. Almanca çevirisi Gottlieb'dir; babası bir mektupta ona Wolfgang Gottlieb demiştir. Theophilus'un Latince versiyonu Amadeus'tur. Mozart, Fransızca versiyonu Amade'yi tercih etti ve bazen şaka yollu Wolfgangus Amadeus Mozartus imzasını attı, ancak hiçbir zaman Wolfgang Amadeus Mozart olarak atmadı.

Miloš Forman ve Sir Peter Shaffer, stilize oyunu senaryoya uyarlamak için dört ay harcadı. Rahip, hizmetçi, başpiskopos ve kayınvalide gibi karakterler eklediler; Mozart'ın karakteri Salieri'nin algılarının ötesine genişletildi; Salieri'nin monologları görsel olarak yeniden düzenlendi.

Müzisyenler, forte-piano adlı enstrümanı çalar; bu, parmak baskısına göre ses yüksekliğini değiştirebilen ilk klavyeli enstrümandır. Yükselen orta sınıf arasında popülerdi; filmde zengin bir ailenin kızlarının Mozart'tan ders aldığı sahnede görülür. Gerçek Mozart'ın piyano sonatları kadın öğrenciler için yazılmıştı. Forte-piano, klavsen ve klavikordu ev müziğinde geride bıraktı. Klasik Dönem'de (1750-1820) klavsen neredeyse terk edildi, piyano ve keman konçertolarda başrol oynadı. Konçerto türü artık solistsiz orkestra için yazılmıyordu; yerini sinfonia (sonra senfoni) aldı. Forte-piano'da siyah tuşlar modern piyanonun beyaz tuşlarının yerindeydi. Filmde altı adamın forte-piano'yu omuzlarında taşıdığı görülür; erken dönem enstrüman modern piyanodan daha küçük ve hafifti. Beethoven, daha dayanıklı ve geniş perde aralığına sahip bir enstrüman tasarlanmasına yardımcı oldu.

Başlangıçta Kenneth Branagh Mozart, Ben Kingsley ise Salieri rolüne seçilmişti, ancak Miloš Forman fikrini değiştirip Amerikalı oyuncularla gitmeye karar verdi. Branagh bu duruma çok sinirlendi.

'Amadeus'un orijinal Broadway yapımı, 17 Aralık 1980'de Broadhurst Tiyatrosu'nda açıldı ve Ian McKellen ile Tim Curry'nin başrollerini paylaştığı 1181 gösterim sürdü. Film, 1981 Tony Ödülü'nü En İyi Oyun dalında kazanan Peter Shaffer'ın oyununa dayanıyordu. Patrick Hines, orijinal yapımda yer aldı ancak filmde farklı bir rol oynadı.

1983'teki çekimler sırasında Çekoslovakya komünist yönetim altındaydı. Prodüksiyon ekibi sık sık gizli polis tarafından takip ediliyordu. Miloš Forman ve oyuncular, 4 Temmuz şakasında (konser salonunda Amerikan bayrağı açılıp 'The Star-Spangled Banner' söylenmesi) isyanı kışkırtmaktan tutuklanmaktan korktular. Birçoğu otel odalarının dinlendiğinden şüpheleniyordu. Forman, Amerikan vatandaşı olduğu ve Sovyet kontrolündeki bölgeye dönmediği için hain görülüyordu; daha önce bir filmi ülkede yasaklanmıştı. Twyla Tharp'a göre, Forman kırmızı bölgede çekim yapabilmek için şoförünün eski günlerden en iyi arkadaşı olmasını kabul eden bir anlaşma imzalamak zorunda kaldı.

Vincent Schiavelli, neredeyse her Forman filminde görünür; burada Salieri'nin uşağını oynar.

Miloš Forman, Amy Irving'in Broadway'deki Mozart'ın karısı rolünü tekrarlamasını istedi, ancak Prag'da altı ay geçiremeyeceği için teklifi reddetti.

Senaryo, Mozart'a ölü babası gibi davranan maskeli adamın hikayesi de dahil olmak üzere bazı sanatsal özgürlükler aldı. Bu, filmde gösterildiği gibi Salieri değildi. 1791'de Avusturyalı Kont Franz von Walsegg, ölen karısı için bir requiem sipariş etti.

'Don Giovanni' sahnesinin bir kısmı 4 Temmuz'da çekildi. Bir çekimde Miloš Forman 'aksiyon' dediğinde tavandan büyük bir Amerikan bayrağı açıldı ve beş yüz figüran ayağa kalkıp 'The Star Spangled Banner'ı söylemeye başladı. Oturan otuz figüranın Çekoslovak gizli polisi olduğu tahmin edildi.

İmparator, genç Mozart'ın kız kardeşi Antoinette'e evlenme teklif ettiğini anlatır; bu, Fransa Kraliçesi Marie Antoinette'dir. 'Figaro'nun Düğünü'nün halkı kızdırabileceğinden bahsederken İmparator, onun 'kendi halkından korktuğunu' yazdığını söyler. 'Figaro' 1782-83'te yazıldığı için bu, Marie Antoinette'in 1793'teki idamını önceden haber verir.

F. Murray Abraham başlangıçta küçük Rosenberg rolü için başvurdu. Bir seçme sırasında Miloš Forman ondan yaşlı Salieri rolünü okumasını istedi. Okuması o kadar iyiydi ki Forman onu başrol için düşünmeye başladı, ancak 'rolü aldın' demekten kaçındı çünkü Scarface (1983) filmiyle çakışacağını biliyordu; tüm sahnelerini tamamlayana kadar bekledi. Birkaç gün sonra Forman, Abraham'dan aynı okumayı tekrar yapmasını istedi, ancak Abraham'ın reddetmesi Forman'ı onu seçmeye ikna etti çünkü Abraham'ın 'arada kesinti olmazsa harika bir aktör olabileceğini' hissetti.

Filmde Mozart'ın Figaro'nun Düğünü ve Don Giovanni'yi yönettiği opera binası, Don Giovanni'nin ilk kez sahnelendiği yerdir.

Filmin önemli bir teması, Salieri'nin Tanrı'ya olan inancındaki değişimdir. Bu, 'Tanrı sevgisi' anlamına gelen Amadeus başlığının nedeni olabilir. İronik olarak, Mozart kelimesi 'özensiz' anlamına gelir.

Bu, hem F. Murray Abraham hem de Tom Hulce'un aday gösterildiği (Abraham kazandı) birden fazla En İyi Erkek Oyuncu Oscar adaylığı alan on ikinci filmdir.

Wolfgang'ın ablası Maria Anna Mozart, kardeşi gibi klavyede bir dahiydi. Çocukken Wolfgang ona hayrandı, birlikte turneye çıktılar ve dört el piyano çaldılar. Ayrıca yalnızca Wolfgang'a atfedilen besteler üzerinde işbirliği yaptılar. Bu ilişkiye rağmen, Maria Anna filmde bir karakter değildir.

Meg Tilly, Stanze rolüne seçilmişti ama ilk sahnesini çekmeden bir gün önce sokak futbolu oynarken bacak bağı yırtıldı. Yerine Elizabeth Berridge, Rebecca De Mornay ve Diane Franklin deneme çekimlerine katıldı; Berridge ve Franklin arasında kalan son iki aday, rolü alan Berridge ile birlikte Prag'da bir hafta boyunca deneme çekimlerine tabi tutuldu. Miloš Forman daha sonra onu, Amadeus oyuncuları Jeffrey Jones ve Vincent Schiavelli ile birlikte Valmont (1989) adlı kostüm dramasında oynattı.

Açılış sahnesinde Salieri'nin karlı sokaklarda taşındığı sırada, içinde bir parti devam eden büyük, gösterişli bir konak benzeri yapının önünden geçirilir. Miloš Forman'a göre bu bina aslında Prag'daki Fransız büyükelçiliğidir.

Baron van Swieten, İmparatoriçe Maria Theresia tarafından Avusturya toplumunu, özellikle de silahlı kuvvetleri saran vampir histerisini bastırmakla görevlendirilen Gerhard van Swieten'in oğluydu. İmparatorluk 'vampir avcısı' olarak yaşlı van Swieten, Bram Stoker'ın Dracula'sındaki Abraham Van Helsing karakterine ilham kaynağı oldu.

Hiçbir büyük stüdyo, klasik bir müzik bestecisi hakkında üç saatlik bir biyografik filmi finanse etmekle ilgilenmedi. Film, yapımcısı Saul Zaentz tarafından finanse edildi.

Mel Gibson, Mick Jagger ve Tim Curry, Mozart rolü için seçmelere katıldı. Ayrıca David Bowie ve Mikhail Baryshnikov da düşünüldü.

Mozart, 'Sihirli Flüt'ün ortasında taşınırken, onu kanatlı üç küçük çocuk takip eder. Bu, operada önemli bir rol oynayan Üç Çocuk'a (Drei Knaben) bir göndermedir.

Amadeus'un orijinal senaryosu, karakter eylemleri ve rollerinde çeşitli farklılıklar içeriyordu: Salieri'nin ilk intihar girişimi, yatak odası penceresinden atlamaya çalışması ve hizmetkarlarının onu pencereden uzaklaştırıp kendi odasına geri döndürmeye çalışması (bu sırada kapıyı kırıp Salieri'yi yaralı bulurlar); Salieri'nin hizmetçisi Lorl'un biraz daha büyük bir rolü vardı; Leopold Mozart, oğlu Wolfgang'ın Constanze ile evlenmesini engelleme konusunda daha sert bir tavır aldı; ve Baron Van Swieten, 'Von Swieten' olarak adlandırıldı.

Vincent Schiavelli'ye yönetmen Miloš Forman, bir yürüyüş çekiminin ardından 'Televizyon seni mahvediyor' dedi.

Oyuncu Simon Callow, 1979 yapımı tiyatro oyununda Wolfgang Amadeus Mozart rolünü canlandırmıştı. Callow, Milos Forman ile ilk tanıştığında Forman'ın onun sahne performansını övgüyle karşıladığını ve onu filmde de gerçekten istediğini ancak hangi rolü oynayabileceğinden emin olmadığını söylediğini iddia etti.

Jeffrey Jones, İmparator II. Joseph rolünde Ian Richardson'ın yerini aldı.

Constanze'nin annesi Mozart'ın ev sahibesi olarak tanımlanır ve Mozart Viyana'ya gittiğinde onların evinde kalmıştır. Ancak Constanze ve ailesi eğitimli şarkıcılardı ve Constanze'nin kız kardeşi Josepha, filmde Mozart'ın ciyaklayan kayınvalidesinin Sihirli Flüt'teki Gece Kraliçesi aryasına dönüştüğü sahnede görüldüğü gibi, bu rolü ilk kez seslendiren bir koloratur sopranoydu.

Donald Sutherland, Salieri rolü için okuma yaptı.

Filmin set ve kostümleri, Vergeßt Mozart (1985) filminde de kullanıldı.

Filmin dayandığı oyun ilk kez 2 Kasım 1979'da Londra'daki National Theatre'da sahnelendi.

F. Murray Abraham, Salieri'yi canlandırırken kırklı yaşlarının ortasındaydı ve Mozart'ı oynayan Tom Hulce'dan on dört yaş büyüktü. Gerçekte Salieri, Mozart'tan yalnızca altı yaş büyüktü ve ilk tanıştıklarında otuzunu henüz geçmişti.

Miloš Forman'ın önceki filmi Ragtime (1981) ile Oscar adaylığı kazanan Elizabeth McGovern, Constanze rolü için deneme çekimlerine katıldı.

Film, Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer almaktadır.

Simon Callow'un tamamlanmış ilk sinema filmi. Daha önce 1982'de Leif Garrett'ın başrol oynadığı Gossip (1982) filmiyle çıkış yapmıştı ancak film, ek finansman sağlanamadığı için yarım kalmıştı.

Patrick Hines'in son filmi.

Dönem özgünlüğü için her konser salonu sahnesi yalnızca mumlarla aydınlatıldı. Yeterli ışık elde etmek amacıyla yakındaki bir fabrikaya, her biri üç fitilli özel mumlar sipariş edildi. Mumlar o kadar hızlı tükeniyordu ki her çekimden sonra binlercesi değiştirilmek zorunda kalındı; bu da fabrikanın aylarca tam kapasite çalışmasını gerektirdi. (2013 yılında Patrizia von Brandenstein ile yapılan bir parti sohbetinden; Brandenstein, 1985 Oscar'ını En İyi Set Tasarımı dalında kazandı.)

Yapımcılar, metnin hikâyenin acıklı yanına gönderme yapan ve birkaç kez Latince olan müzikler kullandı.

Yönetmen Miloš Forman ile yapımcı Saul Zaentz arasındaki üç işbirliğinin ortancası; diğerleri Guguk Kuşu (1975) ve Goya'nın Hayaletleri (2006).

İmparator Joseph, çocuk Mozart'ın bir tabureden kayıp düştüğü ve geleceğin Marie Antoinette'inin ona yardım ettiği sırada 'Benimle evlenir misin?' dediği komik bir anekdot anlatır. Bu, birçok Mozart biyografisinde yer alan bir olayın yeniden işlenmiş halidir: 1762 yazında Mozart'lar Schönbrunn Sarayı'nda misafirken, 6 yaşındaki Mozart kraliyet çocuklarıyla oynarken cilalı ahşap zemine sertçe düştü. Geleceğin Marie Antoinette'i de 6 yaşındaydı ve çocuğu kaldırmak için geri döndü. Mozart gözyaşları içinde 'Sen iyi kalplisin. Seninle evleneceğim.' dedi. Eğlenen İmparatoriçe Maria Theresia nedenini sorduğunda, 'Çünkü o durup yardım etti, diğeri kaçtı.' dedi. Tarihçiler olayın gerçekliğini tartışmaktadır.

Jonathan Moore'un son filmi.

Steven Schneider'ın derlediği 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer alır.

2013 yılında The One Show'da Andrew Lloyd Webber, kendisine Mozart rolü teklif edildiğini ancak reddettiğini söyledi.

Peter MacNicol, Mozart rolü için seçmelere katıldı.

Roy Dotrice (Leopold Mozart) ve Charles Kay (Kont Orsini-Rosenberg), İngiltere'nin Kraliyet Shakespeare Company'sinin kurucu üyeleriydi ve The Wars of the Roses (1965) filminde görülebilirler.

Sam Waterston, Salieri rolü için seçmelere katıldı.

Cenaze sahnesinde Mozart'ın Requiem'inden Lacrimosa kullanılır. Mozart bu eseri sipariş üzerine yazmış ancak hastalanarak kendi cenazesi için yazdığına inanmıştır. Eser yarım kalmış ve bestecinin son çalışması olmuştur.

Salieri rolü için ilk adaylardan biri Burt Reynolds'du.

Hugh Wilson bu filmi yönetmeyi umuyordu ancak teklifi reddedildi.

Orijinal oyunun Paris sahne yapımında Roman Polanski hem Mozart'ı canlandırdı hem de yönetmenlik yaptı.

Mozart'ın babasının ölümünden sonra görülen portresi, Leopold Mozart'ın gerçek bir tablosuna dayanır ve oyuncu Roy Dotrice'a benzetilerek değiştirilmiştir.

Bu film, Letterboxd'daki Resmi En İyi 250 Uzun Metrajlı Film arasında yer alır.

Meg Tilly, Amadeus'ta Constanze'yi oynamak üzereyken çekimlerden bir gün önce bir futbol maçında bacak bağı yırtıldı.

Don Giovanni sahnesinin çekimleri sırasında Karel Fiala'nın şapkası, provalarda mumlar yakılmadığı için fark edilmeyen bir alev alması sonucu tutuştu.

Filmin ilk Almanca dublajında birkaç Avusturyalı ses oyuncusu görev aldı ve kendi aksanlarıyla konuştular.