Blade Runner Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Yönetmen Ridley Scott ve görüntü yönetmeni Jordan Cronenweth, o ünlü 'parlayan gözler' efektini Fritz Lang ve Eugen Schüfftan'ın geliştirdiği Schüfftan Süreci ile yarattı: Işık, kameraya kırk beş derecelik açıyla yerleştirilmiş yarı aynalı bir camdan oyuncuların gözlerine yansıtıldı.

Pris'in J.F. Sebastian ile ilk karşılaşmasında arabasına kayıp dirseğiyle camı kırdığı sahne (38. dakika civarı) aslında bir kazaydı. Daryl Hannah ıslak zeminde kaydı ve gerçek camı kırdı; dirseği sekiz yerinden yarıldı. İzi hâlâ duruyor ve Dangerous Days: Making Blade Runner (2007) belgeselinde görülebilir.

Roy Batty'nin ölümünün ardından bir güvercin salması fikri Rutger Hauer'a aitti. Güvercinin uçup gitmesi planlanmıştı ama yağmur makinesi onu ıslattı ve uçamaz hale getirdi. Bunun yerine güvercin, Batty'nin elinden atlayıp yürüyerek uzaklaştı.

Joe Turkel (Dr. Elden Tyrell), uzun ve teknik diyaloglarını hatırlamakta zorlanıyordu. Ekip metin afişleri tuttu ama Tyrell'in kalın gözlükleri yüzünden neredeyse hiçbir şey göremiyordu.

Zhora'nın cam levhaları kırarak düştüğü sahne (57. dakika civarı), bütçe ve zaman darlığı nedeniyle aceleyle çekildi. Sahnede görülen kişi dublör Lee Pulford'du ve kötü bir peruk takıyordu. Final Cut için yapılan yeni çekimde, Joanna Cassidy'nin yüzü dijital olarak Pulford'un yerine kondu. Cassidy, kostümünün hâlâ üzerine olmasına sevinirken, ekip onun 25 yıl önceki hareketlerini ne kadar kolay taklit edebildiğine hayran kaldı.

Filmin tiyatro versiyonundaki bitiş jeneriği, The Shining (1980)'den kullanılmamış görüntüler içerir. Bunlar ana jenerik dizisinden ek çekimlerdi, ancak hiçbiri The Shining'deki yolu göstermiyordu.

Araçlardaki bazı bilgisayar ekranları ve sesler, Alien (1979)'daki Nostromo ve cankurtaran botundan alınmıştı.

Pris'in Deckard'a saldırdığı sahnede Daryl Hannah'ya dublörlük yapması için bir kadın jimnastikçi tutulmuştu. Ancak Ridley Scott sahneyi o kadar çok prova ettirdi ki, çekim zamanı geldiğinde dublör yorgunluktan hiçbir şey yapamadı. Sahne, öğle arasında bulabildikleri bir erkek jimnastikçiyle çekildi.

Çekimlerin sonuna doğru yaklaşan bir grev nedeniyle program aşırı yoğunlaştı. Rutger Hauer'ın iki dublörü, Roy Batty'nin atlayışını yaparken yaralanmıştı. Hauer boşluğun daraltılmasını istedi ve atlayışı kendisi yaptı. 25 saatlik çekimin ardından ölüm sahnesini çekerken o kadar bitkindi ki oteline dönüp yığıldı. Ertesi gün iyi bir uykunun ardından grev önlenmişti ve Hauer sahnelerini bitirip ünlü monoloğu buldu.

Syd Mead başlangıçta araç ve aksesuar tasarlamak için işe alınmıştı. Ancak çizimlerine arka planlar da ekleyince Scott o kadar etkilendi ki ondan filmin ortamını tasarlamasını istedi. Birkaç günlüğüne planlanan iş, günlük 1.500 dolar ücretle haftalarca sürdü ve bütçeyi aşan faktörlerden biri oldu.

Görüntü yönetmeni Jordan Cronenweth, Parkinson hastalığının erken evrelerindeydi ve uzun çekim günlerinde sık sık zayıf düşüyordu. Yapımın sonunda tekerlekli sandalyedeydi ama Scott'a göre işini sonuna kadar yapan gerçek bir kahramandı.

Deckard'ın zirvedeki atlayışında (1s 40dk civarı) dublör Gary Combs, Harrison Ford'un aynı paltosunu giydi. Süreklilik için palto sürekli ıslatıldı ve o kadar ağırlaştı ki Combs atlayışı neredeyse yapamıyordu. Çıkıntılı kirişte kolunu ciddi şekilde yaraladı ve ancak kenara tutunabildi. Filmde görünen çekim buydu.

Ridley Scott'ın ilk Amerikan filmiydi ve İngiliz ekiplerden çok farklı çalışan Amerikan ekibiyle hayal kırıklığı yaşadı. İngiltere'de kameraman olan Scott, sürekli vizörden bakmak isteyince gerginlik çıktı. Ayrıca setlerde ve senaryoda sürekli değişiklik yaparak oyuncu ve ekibi yordu. Senarist David Webb Peoples, yeniden yazımlarını teslim ettiğinde çoğu zaman bunların geçersiz olduğunu gördü.

Paul Sammon'a göre, 1981'de seti gezerken her şeydeki detay seviyesi (Scott'ın 'katmanlama' dediği) inanılmazdı. Bir otobüsün kapısında 'Sürücü Silahlıdır; Nakit Taşımaz' yazılıydı, parkmetrelerde 'UYARI - TEHLİKE! Bu Sayaç Kurcalanırsa İç Elektrik Sistemi Sizi Öldürebilir' ve 1 dakikalık park ücreti 3 dolardı. Dergi rafında sahte kapaklı dergiler vardı: 'Krotch', 'Zord', 'Bash', 'Creative Emotion', 'Droid' ve 'Horn' adlı yetişkin dergisinin manşetleri 'Kozmik Orgazm', 'Uzayda Sıcak Şehvet', 'İş Değerlendirme İncelemesi' ve 'Kaşı ve Kokla Merkez Açılımı'ydı. Suç dergisi 'Kill'in kapaklarında 'Çoklu Cinayetler - Okuyucuların Kendi Fotoğrafları', 'Spinner Dalışında 98 Ölü', 'Ölüm Cezası 12 Jüri Üyesini Garip Kazada Öldürdü' yazıyordu. 'Moni' dergisinin manşetleri ise 'Dünyalılar: Geleceği Görmek İçin Büyük Para Ödeyin' - M. Deeley, 'Yüksek Teknoloji' - L.G. Paull ve 'Yasadışı Uzaylılar' - R. Scott idi.

Gelecekteki Los Angeles için Syd Mead'in konsept çizimleri devasa otoyollar ve anıtsal binalar içeriyordu ama bütçe kısıtlamaları bunları engelledi. Bunun yerine, stüdyonun arka planındaki mevcut binalar değiştirildi. İyileştirmeler ucuz malzemelerden yapıldığından, Scott yanılsamayı satmak için bolca karanlık, yağmur ve duman kullandı.

Roy Batty'nin tanıtıldığı sahnede (26. dakika civarı) telefon kulübesinden çıkmadan önceki yüz yakın çekimi, aslında Tyrell ile konuştuğu sahnenin aynalanmış bir çekimidir. Tiyatro ve Yönetmen kurgusunda omzundaki el Turkel'e aittir. Final Cut'da el dijital olarak silinmiş ve arka plan değiştirilmiştir.

Açılış sahnesindeki Hades manzarası, zorunlu perspektifle çekilmiş 13 fit derinliğinde ve 18 fit genişliğinde bir minyatürdü. Derinlik hissi için yoğun duman kullanıldı; bir duman dedektörü jeneratöre bağlanarak seviye sabit tutuldu. Aydınlatma için neredeyse 7 mil fiber optik ve 2.000'den fazla ışık gerekti. Tüm sekans, aynı film parçasının birden çok kez pozlanmasıyla çekildi; her seferinde farklı bir öğe (yapılar, ışık, ateş, araçlar) filme alındı. Hareket kontrollü kamerayla aynı hareket on yedi kata kadar tekrarlandı ve bu, filmi o kadar zorluyordu ki özel efekt ekibi sık sık kameranın filmi parçaladığını görüyordu.

Harrison Ford'un kullandığı kahraman blaster silahının yapım sonrasında kaybolduğu düşünülüyordu. Ancak filmin 25. yıl dönümü kongresinde ortaya çıktı; 25 yıl boyunca koleksiyoncu Jeff Walker tarafından saklanmıştı. 2009'da 270.000 dolara başka bir özel koleksiyoncuya satıldı.

Şehrin havadan çekimlerinde, binaları simüle etmek için diğer bilim kurgu filmlerinden minyatür uzay gemileri kullanıldı. Star Wars: Episode IV - A New Hope (1977)'den dik bir Millennium Falcon modeli, Deckard ve Gaff'in spinner'ı iniş yaparken Polis binasının solunda görülebilir. Asya reklam panosunun ilk gösteriminde, uzak arka planda bir mutfak lavabosu bina kılığında yer alır. Minyatürler çok yüksek olduğu için, özel efekt ekibi setleri eğerek kamerayı hareket ettirecek alan yarattı.

Blade Runner çok gergin bir sette çekildi. Amerikan sendika kuralları yüzünden Scott kendi İngiliz ekibini getiremedi ve kamera kullanmasına izin verilmedi. Sanatsal seçimleri sorgulanırken, Amerikan ekibi onu soğuk ve mesafeli buluyordu; mükemmeliyetçiliği on üç saatlik çekim günlerine yol açtı. Ekip üyeleri sürekli ayrılıyor veya kovuluyordu; kimin hâlâ çalıştığını görmenin tek yolu çağrı listeleriydi. Ana çekimlerin sonunda 'tişört savaşı' patlak verdi. Scott, İngiliz basınına verdiği bir röportajda İngiliz ekiplerin 'Evet patron' deyip işi yaptığını söyleyince, makyaj sorumlusu Marvin G. Westmore ön yüzünde 'Evet patronmuş!' ve arkasında 'Will Rogers Ridley Scott'la hiç tanışmadı' yazan tişörtler bastırdı. Scott ve yakın işbirlikçileri 'Yabancı düşmanlığı berbat' tişörtleri ve 'Patron' şapkasıyla karşılık verdi. Scott bunun bir şaka olduğunu ve durumu yatıştırmak için yapıldığını söyledi; strateji işe yaradı ve buzlar bir süreliğine eridi.

Çekimler başlar başlamaz sette gerginlik patlak verdi. İlk sahneler Dr. Eldon Tyrell'in ofisinde geçiyordu; titiz bir ön yapıma rağmen Ridley Scott, sütunların ters inşa edildiğini görünce hayal kırıklığına uğradı ve yeniden düzenlenmeleri saatler sürdü. İki hafta sonra ışığı beğenmeyip her şeyi sıfırdan çekme emri verdi; bu, filmi programın iki hafta gerisine düşürdü ve Scott ile görüntü yönetmeni Jordan Cronenweth arasında büyük bir çatışma yarattı. Mükemmeliyetçiliği anlık ışık ve set değişiklikleriyle gecikmelere yol açarken, kullanılmayan çekimler bütçeyi şişirdi. Yapımcılarla ilişkisi gerilse de Scott, reklam geçmişi ve detaylara olan keskin bakışının onu işe alma sebebi olduğunu savundu.

Dr. Elden Tyrell'in yatak odası, Vatikan'daki Papa'nın yatak odasından modellenmiştir.

Rick Deckard'ın dairesi, Frank Lloyd Wright'ın Ennis-Brown House'undan ilham alınarak set tasarımcısı Charles William Breen tarafından çizildi ve Warner Brothers stüdyosunda inşa edildi. Breen, Wright'ın tekstil bloklarından alçı kalıplar alarak set duvarlarında kullandı.

Rick Deckard'ın silahı aslında bir tabanca değil, Steyr-Mannlicher'in çift tetikli cıvata hareketli tüfeğiydi. Aksesuar yapımcıları namluyu ve dipçiği kesip kavisli bir tabanca kabzası ve LED'ler ekleyerek ikonik hale getirdi. Ancak silah neredeyse iki kat ağırdı ve 5.56 mm mühimmat kullandığı için sette özel boş fişek gerekiyordu.

Dangerous Days: Making Blade Runner (2007) belgeseline göre, bir oyuncu grevi sanat departmanına tasarımı geliştirmek için ekstra zaman kazandırdı. Ön yapım dokuz buçuk ay sürdü; 400'den fazla marangoz, ressam ve sıvacı beş buçuk ay boyunca günde 18 saat, haftada yedi gün setlerde çalıştı.

Filmin her versiyonunda sadece doksan görsel efekt çekimi vardır. Çoğu, ayrıntılı minyatürler veya matte resimlerle yapıldı. Matte ressamları, renk kaymasını hesaba katmak zorundaydı çünkü yeniden filme alma sırasında renkler değişiyordu.

Hannibal Chew (James Hong) ile sahne bir dondurucuda çekildi; oyuncular gerçekten titriyordu.

J.F. Sebastian'ın evi ve final kovalamacasının mekânı Bradbury Binası, Los Angeles'ta bir dönüm noktasıdır ve birçok filmde kullanılmıştır. Çekim sırasında bina kötü durumdaydı; ekip, buldukları gibi bırakma şartıyla çekim yaptı. Tozlu iç mekân için öğütülmüş mantar kullandılar; bu mantar aynı zamanda sızıntı suyunu emdi ve çekim sonunda paspaslayarak temizlediler.

Deckard'ın yılan pulunu bulduğu banyo sahnesinde (24. dakika civarı) Harrison Ford'u dublörü Vic Armstrong canlandırır. Sahne İngiltere'de ek çekim olarak çekildiğinde Ford müsait değildi; Armstrong o kadar benziyordu ki Indiana Jones and the Temple of Doom'da da Ford'a dublörlük yaptı.

Sokaklardaki yayaların şapkalarının çoğu Pier One'dan alınma sepetlerdi.

Deckard replikant fotoğraflarını incelerken (36. dakika civarı) Rodin'in 'Düşünen Adam' pozu veren bir adam ve yatakta uzanan bir kadın görülür. Bunlar Batty ve Zorah olmalıdır, ancak Rutger Hauer ve Joanna Cassidy o gün sette olmadığı için dublörler kullanıldı.

Final sahnesinde (1 saat 45 dakika civarı) Deckard binadan sarkarken Roy Batty'ye tükürür. Ridley Scott'a göre bu son cüretkârlık, Roy'un onu kurtarmasına yol açar.

Filmdeki Spinner'lardan biri (havada giden araba) Seattle'daki Pop Kültürü Müzesi'nde sergilenmektedir.

Hy Pyke sahnesini tek çekimde tamamladı; bu, mükemmeliyetçi Ridley Scott için neredeyse duyulmamış bir durumdur.

Roy Batty ve Dr. Elden Tyrell replikant ömrünü tartışırken (1 saat 24 dakika civarı) Roy, 'E.M.S.' içeren bir süreç önerir. Tyrell, 'Etil metansülfonat'ın denendiğini ancak başarısız olduğunu söyler. Bu, genetikte kullanılan gerçek bir mutajenik bileşiktir.

Gaff, Deckard'ı Bryant'a götürürken (10. dakika civarı) monitörde 'ENVIRON CTR PURGE (24556 DR 5)' yazısı ve kelepçe animasyonu görülür. Aynı PURGE ekranı, Ridley Scott'ın Alien (1979) filminde de kullanılmıştı; hayranlar bu bağlantının her iki filmin aynı evrende geçtiğini düşünür ve Scott 2012'de bunu ima etmiştir.

Ridley Scott, film için görsel ilham alırken Edward Hopper'ın 'Nighthawks' tablosu ve Moebius'un 'The Long Tomorrow' çizimlerinden yararlandı. Moebius'a filmde çalışmak isteyip istemediği soruldu, ancak o The Time Masters'ı seçti ve bu kararından hep pişmanlık duydu.

Polis ofisleri Los Angeles Union Station'da inşa edildi ve çekimlerden sonra istasyon ofisleri olarak kullanılmaya devam etti. Ekip, seti saklama anlaşması sayesinde küçük bir indirim aldı.

J.F. Sebastian'ın dairesi için Ridley Scott, Büyük Umutlar (1946) filmindeki Miss Havisham'ın odasını önerdi; ekibin cevabı 'Miss Havisham da kim?' oldu.

Ridley Scott, Los Angeles'ın fütüristik şehir manzaraları için ilhamı memleketi Stockton-on-Tees'e giderken Teesside'ın endüstriyel siluetinden aldı.

Ridley Scott, stüdyo arka sokaklarında çekim yapmaktan hoşlanmazdı ama her şeye kolay erişimin avantajını kabul ederdi. 'Ölçek hiçbir zaman tam doğru olmuyor,' derdi, 'hepsi biraz küçük, biraz cılız ya da yeterince yüksek değil.' Stüdyonun 'orada yap ya da hiç yapma' ültimatomuyla karşılaşınca, Syd Mead'in tasarım yardımına güvendi. Aynı 'sokak' filmde birden çok sahnede kullanıldı.

Rutger Hauer'a sete gidip gelmesi için şoför teklif edildi, ancak maliyetleri düşürmek için kendi aracını kullanmayı tercih etti. Maximilian Schell'in Cadillac'ını altı ay boyunca bu amaçla kiraladı.

Tyrell'in piramidinin maketi, tabanda dokuz fit kare ve iki buçuk fit yüksekliğindeydi, 1:750 ölçekliydi. Pleksiglastan yapılmış ve siyaha boyanmıştı; pencerelerin olduğu yerlerde boya kazınmıştı. İçine güçlü bir ışık yerleştirilerek pencerelerin aydınlandığı izlenimi verildi. Işık çok sıcak olduğu ve çekim uzun sürdüğü için maket alev alıp eridi, neyse ki gerekli çekimler tamamlanmıştı. Parçaları New York, Astoria'daki Moving Image Müzesi'nde sergileniyor.

Syd Mead'in spinner için yaptığı konsept çizimler, otomobil özelleştiricisi Gene Winfield tarafından 25 çalışan araca dönüştürüldü.

Rutger Hauer'ın ilk çekim günü, Roy Batty'nin Dr. Elden Tyrell'i öldürdüğü sahneydi. Ekip, 20.000 dolara mal olan sahte bir Turkel kafası yapmıştı ama Hauer onunla çalışmakta zorlandı ve sahneyi Turkel'le yapıp yapamayacağını sordu. Turkel'ın gözlüklerinin ve kulaklarının arkasına, Hauer sahneyi oynarken sahte kanın geleceği tüpler yerleştirildi.

Yaklaşık 31. dakikada, Deckard ilk kez sedanını kullanırken yağmur yağmaktadır, ancak silecekler çalışmamaktadır. Bunun nedeni, sahne dekorundaki sileceklerin çalışmamasıdır.

Ridley Scott, M. Emmet Walsh'a karakteri için sigara içip içemeyeceğini sordu; Walsh gerçek hayatta içmezdi ama kabul etti. Birkaç çekimden sonra sigaralardan rahatsızlanan Walsh, 'Ridley tavanın altında taşaklarından asılmalı' diye patladı. O sırada Twentieth Century Fox Başkanı Alan Ladd Jr. buna tanık oldu, gücendi ve Walsh'u Michael Keaton'la çalışacağı başka bir filmden çıkardı.

Filmin açılış sahnesinde tepelerinden alevler fışkıran gökdelenler, petrol rafinerilerinde bulunan 'alev bacaları'dır. Genellikle süreç aksaklıkları sırasında fazla gazları yakmak için kullanılırlar; büyük alev darbeleri olağandışıdır ve önemli bir soruna işaret eder.

Ridley Scott, Stanley Kubrick'e 'The Shining' (1980) filminden kullanılmamış helikopter görüntüleri olup olmadığını sordu. Ertesi gün ofisine bir düzineden fazla makara geldi ve bunlar kapanış jeneriğinde kullanıldı.

Fotoğraf analiz teknolojisi, Deckard'ın fotoğrafın birden çok açıdan katmanları varmış gibi köşeleri görmesini sağlar. Bu, Wachowski kardeşlerin Matrix film serisi için geliştirdiği 'bullet time' tekniğini önceden haber verir. Günümüzde iPhone 6 Plus gibi kameralar, aynı anda birden çok odak ayarıyla fotoğraf çekebilmektedir; bu, Deckard'ın 2 boyutlu bir fotoğraftan kamera açısı ve odak seçebilmesini simüle eder.

Ridley Scott, J.F. Sebastian ve Pris'in dairesine çıktığı sahnede pencerelerden yatay ışıkların girmesini istedi. Nedeni sorulduğunda şu yanıtı verdi: 'Mantıklı olmamı mı istiyorsunuz? Şehirde hava trafiği var ve çok yüksek binalar var ve arabaların çarpmasına izin vermeyen bir tür yönetici sistem var. Tüm binalarda fenerler var ve karşıdaki binaya dönüyorlar.' Filmde güzel görüneceğini bildiği şeyleri tanımlamak ve haklı çıkarmak zorunda kalmaktan rahatsız olduğunu söyler: 'Bir ses koyacağım. Işık için bir ses.'

Bıkkın ekipler bu filmi sık sık 'Blood Runner' (Kan Koşucusu) olarak adlandırdı.

Douglas Trumbull'a göre, açılış sahnesindeki rafineri alev patlamaları, Zabriskie Point (1970) için çektiği büyük ölçekli patlama görüntüleriydi.

Yaklaşık 20. dakikada (sadece Final Cut), Deckard'ın Rachael ile röportajı sırasında garip ek diyaloglar vardır: Deckard 'Onu yatak odanızın duvarına asmayı o kadar seviyor ki' dedikten sonra belli belirsiz 'pencerenizin dışındaki çalı' dediği duyulur. Rachael 'Ona izin vermezdim' dedikten sonra Deckard 'turuncu gövde, yeşil bacaklar' diye mırıldanır. Bu ek diyaloglar zor duyulur, ancak altyazılar açıldığında görüntülenir. Philip K. Dick'in metninde benzer bir diyalog yoktur ve röportajın geri kalanı filme oldukça yakındır. Ancak bunlar, Deckard'ın Rachael'e replikant olduğunu kanıtladığı sahnedeki konuşmalarından alıntılar gibidir: 'Pencerenizin dışında yaşayan örümceği hatırlıyor musun? Turuncu gövde, yeşil bacaklar. Bütün yaz ağ ördüğünü izledin, sonra bir gün içinde büyük bir yumurta vardı... İmplantlar. Bunlar senin anıların değil, başkasının. Tyrell'in yeğeninin.' Bu satırların erken görünmesi bir tuhaflık, ancak Deckard'ın Rachael'in dosyasını okuduğu alıntılar olarak, test sahnesine serpiştirilmiş, Deckard'ın daha sonra Rachael'e açıklayacağı şeyin habercisi olabilir.

Ridley Scott, açılış jeneriğinin siyah bir arka plana karşı sadece metin olmasını tercih etti. 'Açılış çekimimin çok muhteşem olacağını biliyordum,' der, 'başlıkların onları herhangi bir şekilde gölgede bırakmasını istemedim.'

Filmin doruğunda kullanılan set, daha sonra Genesis'in Tonight, Tonight, Tonight (1987) müzik videosunda kullanıldı; video da filmin görsel tarzından güçlü bir şekilde etkilenmişti.

Model Yapımcısı Mark Stetson, filmde görülen Voight-Kampff makinesini tek bir hafta sonunda inşa etti.

Temmuz 1982 tarihli American Cinematographer dergisindeki bir makaleye göre, replikantların gözlerindeki parlaklık, sette, ana çekim sırasında, nispeten basit bir teknikle elde edildi. Yapımcılar, kameranın lensinin önüne 45 derecelik açıyla %50 geçirgen, %50 yansıtıcı iki yönlü bir ayna yerleştirdi. Bu, Fritz Lang'ın Metropolis için icat ettiği 'Schufftan Süreci' olarak bilinir. Ardından, lense aynı yoldan bir ışık tutarak deneklerin gözlerine yansıttılar. 'Pup' olarak da bilinen aydınlatma cihazı çok küçüktü ve gerektiğinde ışığın yoğunluğunu ayarlayabilen bir dimmer içeriyordu. Sonuç: ışık aynadan deneğin gözüne yansırken kamerada doğrudan fotoğraflanmıyordu. Makale, Blade Runner görüntü yönetmeni Jordan Cronenweth ile yapılan bir röportajdan alıntı yaparak, ekibin bazen gözlere renk katmak için çok ince jeller kullandığını anlatır. Bu renklendirme en net Tyrell'in ofisindeki replikant baykuşta görülür. 'Sık sık sahneyi bu efektle ve efektsiz çekerdik,' diye anımsar Cronenweth, 'böylece Ridley ne zaman kullanacağına karar verebilirdi.'

Rick Deckard'ın kırmızı Spinner'ı (uçan polis arabası), Titusville, Florida'daki Amerikan Polis Şeref Salonu Müzesi'nde kalıcı olarak sergilenmektedir.

Rick Deckard'ın viski bardakları ve şişesi, trençkotu ve hatta dairesindeki fayanslar gerçek (ama son derece pahalı) ürünler haline getirildi. Neon ışıklı şemsiyeler bile Thinkgeek'te mevcuttur.

Ridley Scott gece çekimlerinden nefret eder. "Öğle yemeğinden sonra herkes bitkin düşer, o da gece biri demek. Bence gece birinden sonra, kim olursa olsun, ancak yüzde kırk verim alırsınız. Herkesin performansı düşer."

Bradbury Binası sayısız televizyon programında kullanıldığı için "klişe" sayılıyordu; birçok kişi Scott'ı burada çekim yapmaktan vazgeçirmeye çalıştı. Ama Scott hiç oralı olmadı ve bina filmdeki en ikonik görünümlerinden birine kavuştu.

Her dış mekân sahnesinde yağmur yağar.

M. Emmet Walsh, karakterinin Rick Deckard ile diyaloglarında sürekli değişiklikler yapıldığı için çok sayıda looping seansı gerektiğini söyledi. Son kayıt seansından sonra yapımcı Bud Yorkin'e yine geri geleceğini söyleyince Yorkin "bu kadar" dedi. Walsh onunla on dolara bahse girdi. Aylar sonra kafası karışmış Ridley Scott, Walsh'u arayıp Yorkin'le arasında ne olduğunu sordu; çünkü Scott'ın Walsh'u tekrar looping için çağırması gerekiyordu ama Yorkin, Walsh'ın gelemeyeceğini söylemişti. Walsh geldiğinde onu on dolarlık bir banknot bekliyordu. Walsh, milyonlarca dolarlık bir filmin on dolarlık bir bahis yüzünden aksamasına gülmüştü.

Filmin başında Los Angeles, Kaliforniya'nın yansıdığı ikonik mavi göz Morgan Paull'a (Holden) aittir (yaklaşık 4. dakikada).

Ridley Scott, "Alien" (1979) filminde kullandığı ses efektlerinin birçoğunu bu filmde de kullandı. Bunlardan bazıları elektro gitarlarda kullanılan cihazlardır; örneğin bir MXR "Flanger" her iki filmde de birçok sahnede kullanılır.

Ridley Scott başlangıçta Hong Kong'da çekim yapmayı düşünmüştü.

Trafik ışıklarında önce İspanyolca "PROSIGA" yazar, ardından "WALK" yazar.

Sokaklardaki neon tabelaların yaklaşık üçte ikisi One from the Heart (1981) filminden yeniden kullanılmıştı; en dikkat çekeni tekme atan kovboy kız tabelasıydı.

Dark Star (1974) filmindeki minyatür, polis karakolunun yakınında arka planda görülebilir.

Rachael, Holden ve Pris karakterlerinin içtiği sigara markası Fransız sigarası Boyard'dır.

İspanyolca versiyonda, replikantların tarihçesini anlatan başlangıçtaki önsöz, Roy Batty'nin (Rutger Hauer) dublaj seslendirmesini de yapan Constantino Romero tarafından seslendirildi. Bu, Roy Batty'nin kendisi ve replikantlar hakkındaki hikâyeyi anlattığı konseptini oluşturur.

Rick Deckard'ın bilgisayarına tarayıp 3 boyutlu olarak incelediği fotoğraf hâlâ Ridley Scott'ın elindedir. Çerçeveletip saklamaktadır.

Legend (1985) filmindeki Karanlıklar Lordu'nun sarayının iç mekânlarından bazıları (özellikle dev sarmal sütunlar) bu filmde kullanıldı.

Filmin zirve sahnesinin büyük kısmı mekânda çekildi ve set parçaları mevcut binaların üzerine inşa edildi. Film bütçeyi aşınca ve finansörlerin yapımı durduracağı söylentileri yayılınca, set dekoratörleri set parçalarının bazı kısımlarını kesip stüdyoda yeniden yaratma umuduyla parçaları biçtiler; bu daha ucuz bir alternatifti.

Roy Batty'nin filmin sonlarına doğru görülen dövmeleri aslında dövme değildir. Ridley Scott'ın açıklamasına göre: "Bu yarı gelişmiş bir fikirdi ve hiçbir zaman tam olarak çözemedik. Bilirsiniz, Fransız sanatçı ve illüstratör Jean 'Moebius' Giraud'un yaptıklarını hep sevmişimdir. Karakterleri neredeyse çeşitli plastik parçalardan oluşmuş gibi görünür, etlerinde tuhaf bölünmeler vardır. Ama bunu Rutger'a yapamazdım. Günlük makyaj süreci imkânsız olurdu. Bu yüzden bir motordaki bölünmeleri andıran bazı dövmeler denedik. Fikir aslında bunların belirli soket noktalarına hizalandığını göstermesiydi. Roy'un uzayda savaşırken bir savaş giysisi giyip bu işaretlere fiş takacağını düşünmüştüm. Ama bu fikir bir türlü oturmadı ve hiçbir zaman işe yaramadı."

Çatıdaki kovalamaca zirvesi, Harrison Ford'un canlı aksiyon çekimleri ile bir mat resmin birleşiminden oluşuyordu.

Edward James Olmos, yönetmen Ridley Scott'ın bazı sahnelerin çekimi sırasında Vangelis'in kaydedilmiş soundtrack'ini hoparlörlerden çalarak oyuncu ve ekibi doğru ruh haline soktuğunu hatırlıyor.

Ridley Scott, Vangelis'in "See You Later" albümünden "Memories of Green" parçasını da bu filmde kullandı. Daha sonra Someone to Watch Over Me (1987) filminde orkestral bir versiyonunu kullandı.

Filmin tamamlanmasından yıllar sonra yönetmen Ridley Scott, filmin atmosferini ressam Edward Hopper'ın 1942 tarihli ünlü tablosu "Nighthawks"a mümkün olduğunca yakın tutmayı amaçladığını açıkladı. Scott, tüm filmin "Nighthawks"ta resmedilen dünyada çekilmiş gibi hissettirmesini istediğini belirterek, "Bu tablonun bir reprodüksiyonunu sürekli prodüksiyon ekibinin burnuna sokup istediğim görünümü ve ruh halini anlatıyordum" dedi.

Harrison Ford'un tabancası sıradan bir silah değil: Mannlicher cıvata kolu ve çift tetik mekanizması var. İlk tetik ikinciyi kuruyor, ikincisi ise hair trigger yani aşırı hassas. Parmak hafifçe kaydırılınca silah ateşleniyor. Normalde bu kadar hassas bir tetik tehlikeli olur, kazara ateşlenmeye yol açabilir. Ford, silahı acil durumlarda hızlı çekmek için break-front kılıfında taşıyor.

Blade Runner'ın resmi soundtrack'i, Rachael ile Deckard'ın ilk buluşması ve fotoğraf analizi sahnesindeki diyalogları da içeriyor.

Eski BBC grafik tasarımcısı Bernard Lodge, Kasım 2013'te Radio Times'a verdiği röportajda, Deckard'ın fotoğraf analizi sekansını yönetmek için yaklaşık bir hafta harcadığını ancak jenerikte adının geçmediğini söyledi. Lodge, Ridley Scott'ı Kraliyet Sanat Koleji'nden ve BBC'den tanıyordu.

Açılış sahnesindeki Holden ile Kowalski arasındaki diyalog filmde iki kez daha tekrarlanıyor: Bryant'ın Deckard'a replikantları anlattığı sahnede ve Deckard'ın tünelden geçtiği sahnede. Sonraki oynatmalarda duraklamalar ve tonlamalar farklı; bu da açılışın en az iki farklı çekiminden alınan ses olduğunu gösteriyor. Örneğin, orijinal sahnede Holden, Kowalski'nin "Sanırım bunlardan hiç almadım" cümlesini tamamlamasına izin vermezken, Bryant'ın ofisinde Leon cümleyi tamamlıyor. Leon'un otel adresiyle ilgili diyaloglar da farklı.

Filmin başındaki göz, storyboard'lara göre Dave Holden'a ait. Ancak "Future Noir: The Making of Blade Runner"a göre asıl göz, EEG Optik Hat Görevlisi Richard Rippel'e aitti, bu yüzden göz rengi Holden'ınkiyle uyuşmuyor. Ridley Scott ise gözün herhangi bir kişiye ait olmadığını söylüyor: "Sezgisel olarak Orwellci fikrin köküne gidiyordum. Dünyanın daha kontrollü bir yer olduğu fikrine. Bu aslında Big Brother'ın gözü. Ya da Tyrell'ın. İlk niyet gözü Holden'a ait yapmaktı, ama bunun çok literal olduğunu ve uyandırmak istediğim duyguyu öldürdüğünü fark ettim."

Prodüksiyon tasarımcısı Lawrence G. Paull, filmin geçtiği Kasım 2019'da hayatını kaybetti.

Yaklaşık 8. dakikadaki blimp anonsu, filmin farklı kurgularında değişiklik gösteriyor. Workprint'te uzun bir metin var; Theatrical Cut'ta kısaltılmış; Director's Cut'ta farklı bir versiyon; Final Cut'ta ise en kısa hali: "Sizi Off-World kolonilerinde yeni bir hayat bekliyor. Fırsat ve macera dolu altın bir diyarda yeniden başlama şansı. Özel ihtiyaçlarınız için tasarlanmış, genetiği değiştirilmiş insansı replikant. Haydi Amerika, takımımızı oraya koyalım."

Silinen sahnelerde Roy Batty'nin ölümünden sonra serbest bıraktığı güvercin uçmayı reddedip yürüyerek gidiyordu. Uçan güvercin görüntüsü sonradan eklendi ve Roy'un elindeki güvercin değildi.

Ridley Scott bir "realist" olduğunu söylüyor: Bir korku ya da bilimkurgu filminin inandırıcılık sınırını aşmasından nefret ediyor. "Eh, çok fazla sihir," diyor.

Roy Batty'nin ölümünde serbest bıraktığı güvercin, çekim gününde Rutger Hauer tarafından doğaçlama yapıldı. Hauer, otobiyografisi "All Those Moments"ta bunu doğruluyor ve güvercinin sayfalarca süren bir monologun yerini aldığını söylüyor. Ona göre güvercinin uçup gitmesi, Batty'nin ruhunun özgürlüğe kaçışını simgeliyor: "Orada bir sürü sembolizm var, Hristiyan sembollerini kastetmiyorum. Güvercin, ruhu, özgürlüğü, kanatları, belirli bir yaşam tarzından kurtuluşu temsil edebilir."

Sir Ridley Scott, geleceğin video iletişiminde hologram kullanılmayacağından emin: "Bu saçmalık."

Deckard'ın elinde silahıyla bir bina ve ön planda Rachael'in olduğu ünlü poster John Alvin tarafından çizildi. Deckard'ı ortada, diğer karakterlerin yüzleriyle çevrili gösteren poster ise Drew Struzan'a ait; Struzan ayrıca Geleceğe Dönüş ve E.T. gibi ünlü posterleri de çizdi, ancak çoğu kişi Alvin'in versiyonunu tanır.

Yaklaşık 12. dakikada Bryant'ın kamera dışından söylediği "Dört tane deri işi sokaklarda dolaşıyor" repliği, öncesi ve sonrasındaki repliklere göre ton ve netlik açısından tamamen farklı duyuluyor; bu da sesin, orijinal sahnenin çekiminden sonra eklendiğini gösteriyor.

Özel efekt süpervizörü Douglas Trumbull daha önce 2001: Bir Uzay Destanı'nda çalışmıştı. Blade Runner'da çalışmayı kabul etmesinin nedenini "Bir uzay filmi değildi. Yıldız fonları önünde uzay gemileri yapmaktan gerçekten bıktım." sözleriyle açıkladı. Daha sonra yönetmenlik projesi Brainstorm'a odaklanmak için projeyi yarıda bıraktı.

YÖNETMEN İMZASI (Ridley Scott): Leon ve Holden'ın olduğu sahnede büyük bir tavan vantilatörü bulunuyor.

Blade Runner setinde kullanılan arka sokak, aynı zamanda "The Big Sleep" filmi için de kullanılmıştı.

Deckard'ın Zhora'yı öldürdükten sonra şişesini aldığı dükkânda çalan "One More Kiss Dear" şarkısı Vangelis ve Peter Skellern tarafından yazıldı, Don Percival tarafından seslendirildi ve Blade Runner resmi film müziği albümünde yer alıyor.

Leon Kowalski'nin silahı bir COP .357 Derringer. Çift etkili COP (Compact Off-duty Police) polislerin yedek silahı olarak tasarlanmıştı ve .357 Magnum mermi ateşliyordu. Filmdeki versiyon biraz değiştirilmiş: tırtıklı horoz, daha büyük bir parlama yaratmak için aynı anda iki fişek ateşleyecek şekilde modifiye edilmiş.

Rick Deckard'ın Blade Runner olarak polis rozet numarası 26354 ve dairesinin numarası 9732.

Yaklaşık 1:02:28'de Leon, Deckard'ı bir araba ön camına fırlattığında, Deckard cama çarpmadan önce cam zaten kırılmış ve parçalanmış durumda.

Vangelis ve Ridley Scott'ın birlikte çalıştığı yalnızca iki film var: Blade Runner ve 1492: Cennetin Keşfi (1992).

Syd Mead, Blade Runner'ın (1982) fütüristik dünyasını şekillendirmekle kalmadı; aynı zamanda San Francisco Körfez Bölgesi'nin ilk BART vagonlarını da tasarladı. O dönemde endüstriyel tasarım şirketi Sundberg-Ferar, Inc.'de çalışıyordu.

Filmin atmosferi, David Fincher'ın yönettiği Coca-Cola: Blade Roller (1993) reklamına ilham verdi. Fincher, Blade Runner hayranıydı ve ilerleyen yıllarda görüntü yönetmeni Jeff Cronenweth'le sık sık çalıştı. Jeff, Blade Runner'ın görüntü yönetmeni Jordan Cronenweth'in oğludur.