À bout de souffle
Türkçe adı: Breathless
Michel Marsilya'da bir otomobil çalar ve yolda bir polis öldürür. Paris'te Champ Elysees'te New York Harold Tribune gazetesi için stajyerlik yapan Patricia'yı bulur. Daha önce birkaç kez birlikte olmuşlardır. Michel polis tarafından aranırken eski arkadaşlarıyla buluşup Roma'ya gitmek için gerekli parayı elde etmeye çabalar. Ancak ikisi de duygularından bir türlü emin olamaz. Başının polisle belaya girmesini istmeyen Patricia büyük bir ikilemde kalır. Onun bu kararsızlığına aldırış etmeyen Michel ise tam bir güven içinde son hazırlıkları yapmaktadır.
À bout de souffle hakkında 66 bilgi
66 bilgi gösteriliyor.
- Aksi yöndeki haberlere rağmen Jean-Luc Godard filmi senaryosuz çekmedi; ancak başlangıçta bitmiş bir senaryosu yoktu, bunun yerine sahneleri sabah yazıp o gün çekiyordu. Ayrıca bkz. Pierrot le fou (1965).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Raoul Coutard'a göre, Paris sokaklarında çekim yapmak için izin almak biraz el çabukluğu içeriyordu. İzni almak için eksiksiz bir senaryoya ihtiyaç vardı, bu yüzden Jean-Luc Godard, bir asistanına hiçbir zaman çekilmeyecek bir film için sahte bir senaryo yazmasını sağladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film, François Truffaut'un The 400 Blows (1959) ve Alain Resnais'in Hiroshima Mon Amour (1959) filmleriyle neredeyse aynı dönemde gösterime girdi ve böylece Fransız Nouvelle Vague (Yeni Dalga) olarak bilinen akımı oluşturdu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımın hemen ardından Jean-Paul Belmondo, filmin o kadar kötü olduğuna ve asla gösterime girmeyeceğine ikna oldu. Filmin aldığı sıcak karşılama onu çok şaşırttı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Luc Godard ve Raoul Coutard, sabit fotoğrafçılık için tasarlanmış yüksek hızlı (400 ASA) filmi kullanarak, ek ışıklandırma olmadan gece çekim yapmanın bir yolunu buldu. Özel bir kimyasal banyoda geliştirilmesi, fazla grenli hale gelmeden hassasiyeti iki katına çıkardı. Ancak bu filmi kullanmak çoğu film kamerasında mümkün olmazdı çünkü fotoğraf filmindeki dişli çark delikleri, film filmindekilerden farklıdır. Ancak bu yapımda kullandıkları Cameflex kameralarda işe yaradı, çünkü bu kameralardaki filmi çeken pençeler, deliğin sonuna kadar gitmek yerine yalnızca kenarına dokunuyor ve hassas bir eşleşme ihtiyacını ortadan kaldırıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin başlığı, dağıtım vizesi numarası ve Monogram Pictures'a ithaf dışında bu filmle ilgili başka herhangi bir kredi veya başlık yoktur. Tüm oyuncular ve ekip, başlıklarda listelenmiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bir gün Jean-Luc Godard sabah 8.00'de arayıp kötü yemek yediği için hasta olduğunu ve çalışamayacağını söyledi. Ekipten birinin yapımcı Georges de Beauregard'ı aramasını ve ona söylemesini istedi. Her ne kadar Raoul Coutard'a göre bu o kadar da büyütülecek bir şey değildi, çünkü oyuncular ve ekip sadece yedi ya da sekiz kişiden oluşuyordu, Beauregard çok öfkeliydi. Kısa bir süre sonra içki içmeye gittiğinde Godard'ı aynı kafede kahvaltı yaparken gördü. Coutard, yumruk yumruğa kavga ettiklerini ve Paris Match muhabirlerinin onları ayırmak zorunda kaldıklarını söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin sonuna doğru, Michel'i tanıyan ve muhtemelen polise haber vermek için kaçan seyirci (güneş gözlüğü takıyor ve gazete okuyor).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımın arifesinde Jean-Luc Godard, yapımcı Georges de Beauregard'a şunları yazdı: "Poker oyunu başlamak üzere. Bir yığın para kazanmayı umuyorum. Bana güvendiğiniz için teşekkür etmek ve önümüzdeki aylarda yaşanacak kötü ruh halleri için şimdiden özür dilemek istiyorum… Çok korkuyorum ve gerginim."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Raoul Coutard daha sonra, foto muhabirliği geçmişi olduğu için hızlı ve verimli çekim yapmayı zaten bildiğini söyledi. “Hiçbir itibarım yoktu ve kaybedecek hiçbir şeyim yoktu. Ne olacağını görmek istiyordum.”
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Luc Godard'ın yenilikçi atlamalı kesim kullanımı piyasaya sürüldüğü sırada çok şey yapıldı. Aslında bunlar sonradan akla gelen şeylerdi. Biten film 30 dakika fazla uzundu ve Godard belirli sahneleri kesmek yerine her sahneyi içinden kesmeye karar verdi, böylece filmin pürüzlü tarzını yarattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hiçbir dış çekime izin verilmedi. Sonuç olarak sahneler gizlice çekildi. Bazı sahnelerde yanından geçerken Jean Seberg ve Jean-Paul Belmondo'ya bakan yayaların şaşkın tepkileri açıkça görülüyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean Seberg, filmin inanılmaz derecede düzensiz olduğu ve filmin ticari açıdan uygulanabilirliği konusunda oldukça şüpheli olduğu konusunda Jean-Paul Belmondo ile büyük ölçüde aynı şeyi hissetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Patricia'nın ikonik elbisesi, uygun fiyatlı moda zinciri Prisunic'in (Target gibi bir mağazanın Fransız eşdeğeri) rafından satın alındı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hotel de Suede'deki küçük bir oda, Patricia'nın yaşadığı oda olarak kullanılıyordu. O kadar küçüktü ki yatağın çevresinde yalnızca sekiz inç kadar yer vardı. Jean-Luc Godard, Raoul Coutard ve oyuncuların hepsi, odak çekicisi yatağın üzerinde dururken ve senaryo şefi kapıdan izlerken bu boşluğa sığmak zorunda kaldılar. Coutard daha sonra “Işıkların olmaması bir rahatlıktı” dedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Luc Godard başlangıçta Charlotte and Her Boyfriend (1958) ve All Boys Are Called Patrick (1959) adlı kısa filmlerini çeken öğrenci kameraman Michel Latouche'u kullanmayı planladı, ancak Fransız sendikaları tarafından kabul edilmedi. Yapımcı Georges de Beauregard, bu iş için doğru kişinin, bu filmden hemen önce ilk üç film işi Beauregard yapımlarında olan Raoul Coutard olduğuna karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Patricia ve Michel yataktayken ve elinde Oyuncak Ayı tutarken Michel'in okuduğu kitap, Bunny Yeager'ın 1957 tarihli 'Kadın Figürünün Fotoğrafını Çekmek'kitabıdır. Ancak yakın çekimler bu kitaptan gelmiyor; Bu çekimler için başka bir kitabın kullanıldığı anlaşılıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1959'da Fransa sahnesine çıkan yeni genç yönetmenleri daha önce bir kenara bırakan seçkin Sinema Kaliteli Senarist Henri Jeanson, daha sonra 14 Mart 1960'ta yayınlanan bir makalesinde fikrini değiştirdi. Bu filme olan kıskançlığını dile getirerek, filmi sadece kendi ülkesinin değil, tüm dünyanın sinemasının ilk isyan filmi olarak nitelendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Teknik danışman olarak listelenmesine rağmen Claude Chabrol, sette bir dakika bile bulunmadığını söylüyor. François Truffaut, Georges de Beauregard'a verdiği güvencelere rağmen üretime hiç dahil olmadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Michel, “si tu ne l'aime pas, vous pouvez vas te foutre” dediğinde, İngilizce altyazılar basitleştirilmiş bir çeviri verir: “Beğenmiyorsan, o zaman defol git!” Gerçek çeviri ise “Beğenmiyorsan, o zaman siktir olup git!”tir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Pierre Melville'in rolü aslında Roberto Rossellini için yazılmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Akira Kurosawa bunu en sevdiği Jean-Luc Godard filmi olarak değerlendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jean-Luc Godard'ın ilk büyük filmi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bir noktada Patricia yaşlanmaktan korktuğunu söylüyor. Geriye dönüp bakıldığında, Jean Seberg'in 40 yaşında intihar ettiği göz önüne alındığında, bu yorum ne yazık ki inandırıcıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Toronto Uluslararası Film Festivali'nin her sinemaseverin izlemesi gereken Temel 100 filmi arasında yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2018'de BBC tarafından yapılan eleştirmen anketinde İngilizce konuşulmayan 11. film.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ölümünden sonra Akira Kurosawa'nın en sevdiği 100 filminden biri olarak listelendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sight & Sound'un 2012 eleştirmen anketinde tüm zamanların en iyi 13. filmi seçildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Raoul Coutard'ın anlattığına göre, Paris sokaklarında çekim izni almak biraz el çabukluğu gerektirmiş. İzin için eksiksiz bir senaryo şart olduğundan, Jean-Luc Godard bir asistanına asla çekilmeyecek sahte bir filmin senaryosunu yazdırmış.
- Jean-Pierre Melville, Godard'ın kurgu aşamasında kendisine danıştığını, çünkü ilk kurgunun dağıtım için fazla uzun olduğunu söylemiş. Melville aksiyonu yavaşlatan tüm sahnelerin çıkarılmasını önermiş; ancak Godard sahneleri tamamen atmak yerine, yer yer küçük parçalar keserek filme ünlü 'sıçramalı kesme' tekniğini kazandırmış. Melville sonucu mükemmel bulmuş.
- Godard'ın bir şaryoya bütçesi yetmeyince, çoğu sahnede görüntü yönetmenini tekerlekli sandalyeyle iterek çekim yapmış. Bu düşük bütçeli yöntemi, daha önce Bob le Flambeur ve Denizin Sessizliği filmlerinde kullanan Jean-Pierre Melville'den öğrenmiş.
- Godard ve Coutard, gece çekimlerini ek ışık kullanmadan yapabilmek için fotoğrafçılıkta kullanılan yüksek hızlı (400 ASA) film kullanmış. Özel bir kimyasal banyoda geliştirilen bu film, gren artışı olmadan hassasiyeti iki katına çıkarmış. Ancak fotoğraf filminin dişli delikleri sinema filminden farklı olduğu için, sadece Cameflex kameraların özel tırnak yapısı sayesinde bu mümkün olmuş.
- Filmin adı, dağıtım vize numarası ve Monogram Pictures'a ithaf dışında, filmde hiçbir jenerik ya da künye bilgisi yer almıyor. Tüm oyuncu ve ekip isimleri belirtilmemiş.
- Bir sabah Godard, bozuk yemek yediğini ve çalışamayacağını söylemek için saat 8'de aramış. Yapımcı Georges de Beauregard'a haber verilmiş; ekip sadece yedi-sekiz kişi olduğu için Coutard'a göre büyütülecek bir şey değilmiş. Ancak Beauregard çok sinirlenmiş, kısa süre sonra bir kafede Godard'ı kahvaltı ederken görünce aralarında yumruklaşma çıkmış ve Paris Match muhabirleri ayırmak zorunda kalmış.
- Godard, daha mesafeli ve doğaçlama bir hava yakalamak için, sahneler çekilirken oyunculara repliklerini anında fısıldayarak vermiş.
- Raoul Coutard, foto muhabirliği geçmişi sayesinde hızlı ve verimli çekim yapmayı zaten bildiğini söylemiş: 'Hiçbir şöhretim yoktu ve kaybedecek bir şeyim de. Ne olacağını görmek istedim.'
- Godard'ın sıçramalı kesme kullanımı çığır açıcı bulunsa da, aslında bu bir zorunluluğun sonucuydu. Film 30 dakika fazla uzun olunca, belirli sahneleri kesmek yerine her sahnenin içinden küçük parçalar çıkararak filmin o kesikli tarzını yaratmış.
- Alışılmışın aksine, Godard çekim sırasında oyunculara söylemelerini istediği replikleri (genelde o an yazdığı, daha önce görmedikleri sözleri) sesli olarak söyler, onlar da tekrar edermiş. Kullanılan el kamerası çok gürültülü olduğu için ses kaydı yapılamamış; tüm diyaloglar sonradan dublajla eklenmiş.
- Dış mekân çekimlerinin hiçbiri için resmi izin alınmamış. Bu yüzden sahneler gizlice çekilmiş; bazı sahnelerde yoldan geçenlerin Jean Seberg ve Jean-Paul Belmondo'ya bakarkenki şaşkın tepkileri açıkça görülüyor.
- Patricia'nın ikonik elbisesi, dönemin uygun fiyatlı zincir mağazası Prisunic'ten (Fransa'nın Target benzeri) hazır alınmış.
- Patricia'nın yaşadığı oda olarak Hotel de Suède'deki minik bir oda kullanılmış. Oda o kadar dardı ki, yatağın etrafında sadece 20 santim kadar boşluk varmış. Godard, Coutard ve oyuncular bu alana sıkışır, netlik çeken kişi yatağın üstünde durur, senaryo sorumlusu kapıdan izlermiş. Coutard sonradan 'Işık olmaması büyük rahatlıktı' demiş.
- Godard aslında kısa filmlerinde çalıştığı öğrenci kameraman Michel Latouche'u düşünmüş, ancak Fransız sendikaları kabul etmemiş. Yapımcı Beauregard, daha önce üç filminde çalışan Raoul Coutard'ın doğru isim olduğuna karar vermiş.
- Prisunic, TJ Maxx, Ross ve Forever 21 gibi mağazaların erken bir versiyonuymuş.
- Jean-Paul Belmondo, çekimler biter bitmez filmin o kadar kötü olduğuna ikna olmuştu ki asla gösterime girmeyeceğini düşünüyordu. Filmin gördüğü sıcak karşılama karşısında büyük bir şaşkınlık yaşadı.
- Jean Seberg de tıpkı Jean-Paul Belmondo gibi filmin inanılmaz derecede dağınık olduğunu düşünüyor ve ticari potansiyelinden ciddi şekilde şüphe duyuyordu.
- Jean-Luc Godard, polis muhbirini bizzat oynamasının yanı sıra diğer yönetmenleri de küçük rollerde oynattı; örneğin röportaj yapılan romancı Jean-Pierre Melville, Patricia'nın yarı İngilizce yarı Fransızca konuşan gazeteci arkadaşı ise Phillipe De Broca'dır. Bu filmi çekmeden önce son derece keskin fikirli bir sinema eleştirmeni olan Godard, etkili Cahiers du Cinéma dergisinden eleştirmen meslektaşlarına da (Jean Douchet, Andre S. LaBarthe ve Jean Domarchi gibi) küçük roller vermiş; ayrıca geleceğin Tiksinti ve Çıkmaz senaristi Gerard Brach'a bir fotoğrafçı rolü, aynı sahnede (basın toplantısındaki gazetecilerden biri olarak) ise Jean Seberg'in o zamanki eşi François Moreuil'e bir rol vermişti.
- Hikâyenin tohumu, Truffaut'nun okuduğu bir gazete haberinde yatıyor: 1952'de Michel Portail adlı küçük çaplı bir suçlu, hasta annesini ziyaret için araba çalıp Le Havre'a giderken bir motosikletli polisi öldürmüştü. Godard bu gerçek olayı alıp kendi asi karakterine dönüştürdü.
- Çekimlerin arifesinde Godard, yapımcı Georges de Beauregard'a yazdığı mektupta 'Poker oyunu başlıyor. Umarım bir yığın para kazanırım. Bana güvendiğin için teşekkürler, önümüzdeki aylar boyunca sürecek huysuzluklarım için şimdiden özür dilerim... Dehşet içinde ve gerginim' diyordu. Bu samimi itiraf, genç yönetmenin heyecanını ve korkusunu açığa vuruyor.
- 1959'da Fransız sinemasında beliren genç yönetmenleri önce küçümseyen ünlü senarist Henri Jeanson, 14 Mart 1960'taki yazısında fikrini değiştirdi. Bu filmi kıskandığını itiraf ederek, onu yalnızca Fransa'nın değil tüm dünya sinemasının ilk başkaldırı filmi ilan etti.
- Teknik danışman olarak jenerikte yer alan Claude Chabrol, aslında sette bir dakika bile bulunmadığını söyler. Truffaut da yapımcıya verdiği sözlere rağmen prodüksiyona hiç karışmadı; film tamamen Godard'ın kişisel vizyonuyla şekillendi.
- Akira Kurosawa, Godard'ın en sevdiği filminin bu olduğunu belirtmişti. İki usta yönetmenin sinema anlayışları farklı olsa da, bu beğeni filmin evrenselliğini kanıtlıyor.
- Godard'ın ilk uzun metrajlı filmi olan 'Serseri Aşıklar', onu bir anda Yeni Dalga'nın en radikal ismi haline getirdi. Sinema dilini altüst eden bu çıkış, kariyerinin temel taşıdır.
- BBC'nin 2018'deki eleştirmen anketinde İngilizce olmayan en iyi filmler arasında 11. sırada gösterildi. Bu sıralama, filmin kalıcı etkisini bir kez daha ortaya koyuyor.
- Akira Kurosawa'nın ölümünden sonra yayımlanan en sevdiği 100 film listesinde de kendine yer buldu. Bu, Japon ustanın Godard'a duyduğu saygının ölümsüz bir kanıtı.
- Sight & Sound dergisinin 2012 eleştirmen anketinde tüm zamanların en iyi 13. filmi seçildi. Sinema tarihindeki yerini sağlamlaştıran bu onur, filmin yenilikçi ruhunu tescil ediyor.
- Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' listesine giren yapım, eleştirmenin sinema tarihindeki seçkin yapıtlar arasında gördüğü bir başyapıt.
- Filmin jeneriğinde Monogram Pictures'a ithaf bulunur. Bu, Godard'ın B filmlerine ve Hollywood'un mütevazı stüdyolarına selamıdır.
- Liliane Robin'in sinema kariyerindeki son film oldu. Oyuncu, bu yapımla beyazperdeye veda etti.
- Criterion Collection'ın 408 numaralı omurgasını oluşturan film, özenli restorasyonu ve ek materyalleriyle sinema mirasının bir parçası olarak korunuyor.
- Filmin sonlarına doğru, güneş gözlüklü ve elinde gazete olan bir yabancı, Michel'i tanır ve muhtemelen polise haber vermek için koşarak uzaklaşır.
- Patricia ve Michel yatakta uzanırken, Patricia'nın elinde bir oyuncak ayı vardır; Michel'in okuduğu kitap ise Bunny Yeager'ın 1957 tarihli 'Photographing The Female Figure' adlı eseridir. Ancak yakın çekimler bu kitaptan alınmamıştır; bu sahneler için başka bir kitap kullanıldığı anlaşılıyor.
- Michel'in "si tu ne l'aime pas, vous pouvez vas te foutre" dediği sahnede, İngilizce altyazı sansürlü bir çeviri sunar: "beğenmiyorsan, başının çaresine bak!" Oysa gerçek çeviri çok daha serttir: "beğenmiyorsan, canın cehenneme!"
- Michel'in Paris'teki ilk kızı ziyarete gittiğinde çalan şarkı, Paul Anka'nın 1959'da yayımlanan "Pity Pity" adlı parçasıdır.
- Patricia bir an yaşlanmaktan korktuğunu söyler. Geriye dönüp bakıldığında bu yorum ne yazık ki ürpertici bir gerçeklik kazanır; Jean Seberg 40 yaşında intihar etmiştir.
- Ünlü bir yazarın röportaj verdiği sahnede, kadın gazetecinin sorduğu "Aimez-vous Brahms?" ("Brahms'ı sever misiniz?") sorusu, Françoise Sagan'ın 1959'da, film çekilmeden hemen önce yayımlanan popüler kitabının adıdır.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Jean-Paul BelmondoOyuncu · Michel PoiccardJean SebergOyuncu · Patricia FranchiniDaniel BoulangerOyuncu · Police Inspector VitalHenri-Jacques HuetOyuncu · Antonio BerruttiRoger HaninOyuncu · Carl ZubartVan DoudeOyuncu · American Journalist, Patricia's FriendClaude MansardOyuncu · Claudius MansardLiliane DreyfusOyuncu · LilianeClaude ChabrolSenaristFrançois TruffautSenaristGeorges de BeauregardYapımcıJean-Luc GodardSenaristJean-Luc GodardYönetmen
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
ContemptFilm · 1963
AlphavilleFilm · 1965
Day for NightFilm · 1973
Cleo from 5 to 7Film · 1962
Close Encounters of the Third KindFilm · 1977
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016