Buffalo '66'dan 21 İlginç Bilgi

Filmde Billy Brown'ın ailesinin yaşadığı ev, Vincent Gallo'nun çocukluğunda ailesiyle birlikte oturduğu evin ta kendisi.

Görüntü yönetmeni Dick Pope, Vincent Gallo'nun reversal film kullanma kararına karşı çıktığı için yapım öncesinde kovuldu. Gallo görüntü yönetmenliğini kendisi üstlenmek istese de, filmin sigorta şirketi buna izin vermedi. Bunun üzerine, o dönemde sendikasız ve daha önce hiç uzun metraj çekmemiş olan Lance Acord'u işe aldı; Acord'u öneren ise yönetmen Stephane Sednaoui'ydu. Filmin kendine özgü görsel tarzıyla geniş çapta Acord anılsa da, Gallo görüntü yönetiminin büyük kısmını kendisinin tasarladığını iddia etti ve Acord'u 'hiçbir fikri, kavramsal düşüncesi, estetik bakış açısı yok' diyerek küçümsedi. Gallo, 35 mm olarak bulunup bulunmadığını ya da herhangi bir laboratuvarın banyo edip edemeyeceğini bile bilmeden reversal filmle (renkli dia filminin sinema eşdeğeri, hem alımı hem işlenmesi pahalı) çekim yapmaya karar verdi.

Billy'nin babasının Layla'ya söylediği 'Fools Rush In Where Angels Fear To Tread' şarkısını aslında Vincent Gallo'nun kendi babası Vincent Gallo Sr. seslendirdi.

Billy, Layla'nın arabasını kullanmaya çalışırken aracın düz vites olduğunu fark edip sinirlenir çünkü düz vites kullanmayı bilmemektedir. İronik biçimde, Christina Ricci de düz vites kullanmayı bilmiyordu ve çekimler sırasında arabayı sürekli stop ettirince Gallo ona çok kızdı.

Billy'nin hapishaneden bindiği otobüs, üretilen son MCI MC-5 modellerinden biri. Bu otobüs aslen Suudi Arabistan'da hizmet vermek üzere gönderilmişti; aracı serin tutmak için ikinci bir tavan kaplaması ve güçlendirilmiş klima gibi benzersiz bir özelliğe sahip. Daha sonra ABD'ye dönen bu otobüsler tarifeli seferlerde kullanılmaya devam etti.

Christina Ricci, 2017'deki bir röportajda Vincent Gallo ile çalışmanın zorluklarını anlattı. Gallo'nun, refakatçi olarak gelen annesini setten uzak tuttuğunu ve çekimler sırasında sık sık kendisine bağırdığını belirtti. Ricci, bu tür durumların günümüz setlerinde yaşanıp yaşanmayacağı sorusuna, "O saklamakta kötü diye diğerleri çok iyi saklıyor değil. Herkes ürkütücü, o sadece bunu yüksek sesle yapıyor," yanıtını verdi. Ayrıca Gallo'nun şehvet düşkünü olmadığını, sadece biraz aksi olduğunu ekledi.

Christina Ricci, Vincent Gallo ile çalışmayı "çılgın bir adamla geçen, çoğu zaman ne olduğunu anlamadığım bir deneyim" olarak niteledi. 17 yaşında, annesi olmadan çekilen ilk filmi olduğunu ve bunun akıllıca bir seçim olmadığını söyledi. Gallo'nun bir an çok iyi davranırken, bir sonraki an hayali bir kabahat yüzünden bağırmaya başladığını belirtti. Ricci, Gallo'nun sonraki filmi The Brown Bunny'yi izlemediğini ve bir daha onun hiçbir işini görmek istemediğini ifade etti.

Christina Ricci ve görüntü yönetmeni Lance Acord, Vincent Gallo ile zorlu bir çalışma ilişkisi yaşadı. Gallo, filmin yayınlanmasının ardından Ricci'yi "kukla" ve kilolu olmakla, Acord'u ise "düğmeye basan" olarak aşağıladı. Anjelica Huston da Gallo ile anlaşamadı ve Gallo, Huston'ın filmin Cannes Film Festivali'ne kabul edilmemesine neden olduğunu iddia etti.

Christina Ricci, bowling salonu sahnesindeki step dansını kendi koreografisiyle hazırladı.

Kevin Corrigan, Goon rolünü başlangıçta rahatsız olduğu için geri çevirdi, ancak daha sonra fikrini değiştirip rolü geri istedi. Gallo, başka bir oyuncuyu işe almıştı ama onu kovup Corrigan'ı tekrar kadroya dahil etti. Çekimlerden sonra Corrigan performansından hâlâ memnun değildi ve jenerikte adının geçmemesini talep etti.

Anjelica Huston ve Christina Ricci, daha önce Addams Ailesi (1991) ve Addams Ailesi 2 (1993) filmlerinde Morticia ve Wednesday Addams olarak birlikte rol almışlardı.

Ben Gazzara, yemek masası sahnesinde yüzünü Christina Ricci'nin göğüslerine gömdüğü anı doğaçlama olarak oynadı.

1,5 milyon dolarlık bütçenin 20 bin doları yalnızca Anjelica Huston'ın peruğuna harcandı. Bu detay, filmin düşük bütçesine rağmen karakter detaylarına verilen önemi gözler önüne seriyor. Huston'ın canlandırdığı Janet Brown karakterinin ikonik görünümü, bu pahalı perukla tamamlandı.

Mickey Rourke, kariyer ve maddi açıdan zor günler geçiriyordu. Vincent Gallo, Rourke'a filmde küçük bir rol teklif etti ve ödemeyi içinde 100 bin dolar bulunan bir kese kağıdıyla yaptı. Bu jest, Gallo'nun Rourke'a duyduğu saygının ve filmin bağımsız ruhunun bir göstergesiydi.

Vincent Gallo, Freeway II: Confessions of a Trickbaby (1999) filmindeki üç günlük çalışmasından kazandığı 200 bin doları, Buffalo '66'da yer alan altı şarkının prodüksiyon masraflarını karşılamak için kullandı. Bu sayede filmin müzikleri, Gallo'nun kendi besteleriyle hayat buldu. Film müziği, yapımın atmosferine önemli katkı sağlayan unsurlardan biri oldu.

Scott Woods karakteri, Super Bowl XXV'te maçı kazandıracak vuruşu kaçıran Buffalo Bills oyuncusu Scott Norwood'a bir göndermedir.

Jan'in Buffalo Bills takımına olan saplantılı hayranlığı, oğluna 'Billy' adını (ya da asıl adı William ise bu takma adı) vermesine yol açmıştır; bu da onun favori futbol takımına bir başka hatırlatmadır.

Billy Brown'ın arabada Layla ile yaptığı konuşmanın bir kısmı, M83'ün 'I'm Getting Closer' şarkısında tersten çalınır.

Vincent Gallo, 2 Ağustos 2004'teki The Brown Bunny gösteriminin ardından yapılan söyleşide, Bud Clay'in plaka numarasının bir anlamı olmadığını, tıpkı Buffalo '66'daki plakalar gibi tamamen anlamsız olduğunu söyledi. Gallo, her iki filmde de araç plakaları üzerinde neredeyse hiç kontrolü olmadığını kabul etti. Ayrıca, Buffalo '66'daki plakaların Japon yönetmen Yasujirō Ozu'ya bir saygı duruşu olduğu yönündeki imaları da doğruladı; Ozu'yu ve bazı filmlerini beğendiğini, ancak kendi filmlerinde hiçbir yönetmene ya da filme saygı duruşunda bulunmayacağını belirtti. Gallo, özellikle Spike Jonze ve Wes Anderson gibi yönetmenlerin eserlerindeki bu tür ucuz numaralardan hoşlanmadığını da vurguladı.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer alır.

Film, Wet Leg'in 2021 tarihli 'Wet Dream' adlı single'ında anılır.