Cabaret
Film, 1931 yılında Berlinde Nazilerin yükseliş döneminde geçer..İngiltereden Almanyaya öğretmenlik yapmak için gelen İngiliz yazar Brian,bir kabarede şarkı söyleyip dans eden Amerikalı şarkıcıyla tanışır..Aralarında hem siyasi hemde duygusal bir ilişki başlar... Burdan hareketle film Nazilerin değişik yöntemlerle iktidara gelişi anlatmaktadır..
Cabaret hakkında 56 bilgi
56 bilgi gösteriliyor.
- Sally Bowles'in karakteri, Weimar Berlin'deki lezbiyen barlarda ve köhne gece kulüplerinde kabare şarkıcısı olarak çalışan, hevesli bir sinema oyuncusu olan Jean Ross'a dayanıyordu. Gençliğinde bohem bir hedonist olan Ross, Berlin'den ayrıldıktan sonra dindar bir Stalinist oldu ve daha sonra Komünist Parti'ye katıldı. İspanya İç Savaşı'nda savaş muhabiri olarak görev yaptı. Savaşların ön saflarından haber verirken ve hava bombardımanlarına dayanırken kahramanlığıyla övgü topladı. Birçok cinsel partneri arasında Eric Maschwitz, Peter van Eyck, Claud Cockburn ve John Cornford vardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin iç mekanlarının çoğu, Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) filminin oyuncuları ve ekibi tarafından yakın zamanda Münih'te boşaltılan ses sahnelerinde yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bazıları Sunucuyu Bob Fosse'nin kişileştirilmesi olarak yorumluyor. Sunucu biseksüel olmasına rağmen, Fosse perde arkasındaydı ve onun heteroseksüel karışıklığı yarı otobiyografik All That Jazz'da (1979) hicvedildi. Ancak Fosse röportajlarında erkeklerden etkilendiğini itiraf etti; o asla bu konuda harekete geçmedi. Joel Grey ise anılarında eşcinsel olarak ortaya çıktı. 1958'den 1982'ye kadar Jo Wilder'la evliydi ve aralarında Dirty Dancing (1987) ve Ferris Bueller's Day Off (1986) filmlerinde rol alan Jennifer Gray'in de bulunduğu iki çocuk babasıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Joel Grey, film uyarlamasında sahnedeki Sunucu rolünü yeniden canlandırmaya hazırlanırken, daha özgün bir Alman aksanı elde etmek için kapsamlı bir araştırma yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kadın oyuncu Liza Minnelli, Dick Cavett ile 1972 yılında yaptığı bir röportajda, Christopher Isherwood'un Sally Bowles karakterini temel aldığı Jean Ross ile tanışmak için nafile bir girişimde gazetelere kişisel ilanlar verdiğini belirtti. Ross, karakterle olan popüler ilişkisinden hoşlanmadığı için Minnelli ile görüşmeyi reddetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Billy Wilder, Joseph L. Mankiewicz ve Gene Kelly, Bob Fosse'yi işe almadan önce filmin yapımcıları tarafından projeyi yönetmeleri için kısaca değerlendirildi. Fosse, işe alındıktan sonra Jay Presson Allen'in senaryosunu revize etmekte ısrar etti. Fosse, yazar Hugh Wheeler'a senaryoyu Christopher Isherwood'un gerçek olaylara dayanan hikayelerine daha sadık olacak şekilde revize etmesi talimatını verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yayınlandığı tarihte tartışmalı olmasına ve X notu alan ilk müzikal olmasına rağmen film, Christopher Isherwood'un Weimar Berlin'deyken cinsel aktivitelerini arındırıyor. Isherwood anılarında, şehrin Caz Çağı kabarelerinde bulunan çocuk fahişeleri ikna etmek için Berlin'e taşındığını yazdı. "To Christopher,"Isherwood hatırladı,"Berlin meant boys." 27 yaşındaki Isherwood kısa süre sonra Heinz Neddermeyer adında 16 yaşındaki bir çocukla ilişkiye başladı. 1933'te Nazi Almanya'sından birlikte kaçtılar. 1937'de Lüksemburg'dayken Neddermeyer Nazi Almanya'sına sınır dışı edildi. Bir eşcinsel olan Neddermeyer, Naziler tarafından bir esir kampında ağır çalışmaya mahkûm edildi. Isherwood daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. 1952'de 48 yaşındaki Isherwood, ömür boyu arkadaşı olan 17 yaşındaki Don Bachardy ile tanıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2003 yılında Smithsonian Enstitüsü tarafından gelecek nesillere aktarılacak sekiz filmden biri olarak seçildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Max'le yapılan alışveriş gezisinin ardından Sally, kürk mantosunu sergiliyor ve kendisini 1930'ların ünlü film yıldızı Kay Francis ile karşılaştırıyor. Francis, "America's Best Dressed Woman" olarak biliniyordu ve 1935'te Warner Brothers'ın en yüksek maaşlı yıldızıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Willkommen"açılış numarası sırasında Sunucu (Joel Grey) şunları söylüyor:"Outside it is windy, but inside it is so hot."Sahne müzikalinde dışarıda kış olduğunu söylüyor. Dış sahneler sıcak havada çekildiği için"Winter", "windy" olarak değiştirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2007'de Amerikan Film Enstitüsü bunu Tüm Zamanların En İyi 63. Filmi olarak sıraladı. Bu, bu filmin listeye dahil edildiği ilk filmdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmdeki iç mekânların çoğu, Münih'teki ses stüdyolarında çekildi. Bu stüdyolar, Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) ekibinin ayrılmasından hemen sonra boşalmıştı.
- Filmin orijinal kamera negatifi uzun süredir kayıp ve bulunması pek mümkün görünmüyor. VHS, DVD, dijital ve diğer modern formatlar için yapılan restorasyonun büyük kısmı kare kare gerçekleştirildi.
- "Tomorrow Belongs to Me" şarkısını seslendiren kişinin kimliği hâlâ tartışma konusu. Bob Fosse'nin biyografisine göre şarkı, Broadway oyuncusu ve şarkıcısı Mark Lambert tarafından film için kaydedildi. Lambert'in saçlarını sarıya boyatmayı reddetmesi üzerine, kamerada onun yerine bir Alman figüran ("Nazi genci") göründü.
- Orijinali İngilizce söylenen "Tomorrow Belongs To Me", filmin Fransızca ve Almanca versiyonları için Almanca olarak dublajlandı.
- Orijinal 1966 Broadway yapımından beş şarkı, filmde arka plan müziği olarak kullanıldı. Brian geldiğinde Sally iki Prairie Oyster hazırlarken "Don't Tell Mama" çalar; Brian'ı baştan çıkardığı sahnede gramofonda "It Couldn't Please Me More" duyulur. Sally babasıyla akşam yemeğine gitmeye hazırlanırken piyanoda "Married" çalınır ve bu şarkı, Sally ile Brian evliliği tartışırken bu kez Greta Keller'ın seslendirdiği Almanca versiyonuyla ("Heiraten") gramofonda tekrarlanır. Max, Brian ve Sally restoranda öğle yemeği yerken bir topluluk "Sitting Pretty"yi seslendirir; aynı şarkı Max'in malikânesinde dans ederlerken gramofonda da duyulur. Brian ve Fritz salona girdiğinde ve diğer kiracılar Nazileri tartışırken arka planda "So What" çalmaktadır.
- Açılış numarası "Willkommen"da, sunucu (Joel Grey) "Dışarısı rüzgârlı, ama içerisi çok sıcak" der. Sahne müzikaline göre aslında dışarıda kış mevsimi yaşanmaktadır. Dış çekimler sıcak havada yapıldığı için "kış" ifadesi "rüzgârlı" olarak değiştirildi.
- Gitta Schmidt, Helen Velkovorska, Angelika Koch, Inge Jaeger ve Louise Quick'in jenerikte adı geçen ilk ve son uzun metrajlı filmi bu oldu.
- Sally Bowles karakteri, Weimar Berlin'inde lezbiyen barlarda ve salaş gece kulüplerinde kabare şarkıcılığı yapan, sinema oyunculuğu hayalleri kuran Jean Ross'tan esinlenmişti. Gençliğinde bohem bir hedonist olan Ross, Berlin'den ayrıldıktan sonra ateşli bir Stalinist oldu ve daha sonra Komünist Parti'ye katıldı. İspanya İç Savaşı'nda savaş muhabirliği yaptı; cephe hatlarından bildirirken ve hava bombardımanlarına dayanırken gösterdiği kahramanlıkla övgü topladı. Çok sayıda cinsel partneri arasında Eric Maschwitz, Peter van Eyck, Claud Cockburn ve John Cornford vardı.
- Christopher Isherwood, Jean Ross'un Sally Bowles'a ilham verdiğini, Ross 1973'te ölene kadar asla açıklamadı. Ancak 1951'de, Ross'u ve bebek kızını daha önce terk etmiş olan kindar eski partneri Claud Cockburn, Ross'un bu karaktere ilham verdiğini magazin basınına sızdırdı. Cockburn'ün bu ihaneti yüzünden magazin muhabirleri hayatının geri kalanında Ross'un peşini bırakmadı. Ross, muhabirlerin 'Otuzlu yılların Berlin'i hakkında bilgi edinmek' istiyormuş gibi yaptıklarını, oysa 'işsizliği, yoksulluğu ya da sokaklarda yürüyen Nazileri bilmek istemediklerini' acı bir şekilde belirtti: 'Tek bilmek istedikleri kaç erkekle yattığımdı.'
- Kabare (1972) filme çekilmeden yıllar önce Liza Minnelli, annesi Judy Garland ile birlikte London Palladium'da sahneye çıktığında 'Maybe This Time' şarkısını seslendirmişti.
- Joel Grey, Emcee rolünü film uyarlaması için yeniden canlandırmaya hazırlanırken, daha otantik bir Alman aksanı yakalamak için kapsamlı bir araştırma yaptı.
- Liza Minnelli, 1972'de Dick Cavett ile yaptığı bir röportajda, Christopher Isherwood'un Sally Bowles karakterini dayandırdığı Jean Ross ile tanışmak için gazetelere kişisel ilanlar verdiğini, ancak bunun sonuçsuz kaldığını söyledi. Ross, bu karakterle popüler olarak ilişkilendirilmekten hoşlanmadığı için Minnelli ile görüşmeyi reddetti.
- Liza Minnelli, saçını ve makyajını babası yönetmen Vincente Minnelli'nin yardımıyla tasarladı. Sally Bowles'ın görsel görünümünü, Pandora'nın Kutusu (1929) ve Kayıp Bir Kızın Günlüğü (1929) filmlerindeki Caz Çağı ikonu Louise Brooks'a dayandırdılar. Liza, 2006'daki bir röportajında babasına 'Marlene Dietrich'i falan mı taklit etmeliyim?' diye sorduğunu, babasının ise 'Hayır, Louise Brooks hakkında ne bulursan çalış' dediğini hatırladı.
- Film, Natalia Landauer (Marisa Berenson) karakterini sık sık İngilizce öğretmeni Brian Roberts'ın (Michael York) refakatsiz eşliğinde gösterir. Christopher Isherwood'un Natalia Landauer karakterini dayandırdığı gerçek kişi Gisa Soleweitschick'e göre, annesi Isherwood'un 'kızlarla ilgilenmediğini' hemen anlamış ve kızının refakatsiz arkadaşı olarak ona tamamen güvenmişti. Ancak Gisa, Isherwood'un eşcinsel olduğunu fark etmemiş ve onun cinsel yaklaşımlarda bulunmamasını safça 'kibar İngiliz görgüsüne' bağlamıştı.
- Film, Jean Ross'tan esinlenen Sally Bowles karakterini, Brian Roberts'ın isteklerine rağmen kürtaj yaptırırken gösterir. Gerçekte ise Jean Ross, 1931'de caz piyanisti Peter van Eyck ile bir ilişki yaşadı; van Eyck o sırada ergenlik çağındaydı ve daha sonra 'Beş Mezar Kahire'ye', 'Soğuktan Gelen Casus' ve Dehşet Yolcuları (1953) gibi filmlerle tanınan bir aktör oldu. İlişkileri bittiğinde Ross, Eyck'ten hamile olduğunu öğrendi. Ross, eşcinsel arkadaşı Christopher Isherwood'u kürtajı ayarlamaya yardım etmesi için ikna etti. Isherwood, Ross'u Berlin'deki bir hastanede iyileşme sürecinde ziyaret ettiğinde, hastane personelinin, onu kürtaja zorladığına inandıkları için kendisine düşmanca davrandığını hissetti. Bu trajikomik senaryo, Isherwood'un 1937 tarihli 'Sally Bowles' kısa romanına ilham verdi.
- Filmdeki karakterler ve olay örgüsü, Christopher Isherwood'un 1976 tarihli anı kitabı 'Christopher ve Türü'nde açıkladığı gibi gerçek kişilere ve gerçek olaylara dayanıyordu. Sally Bowles, yazarın Weimar Berlin'inde aynı evi paylaştığı ve kürtaj yaptıran bohem şarkıcı Jean Ross'tan esinlenmişti. Brian Roberts, ara sıra kadınlarla seks yapan eşcinsel bir erkek olan Isherwood'un kendisine dayanıyordu. Maximilian von Heune, hem Isherwood'u hem de Ross'u cinsel olarak takip eden ve sonra ansızın terk eden zengin John Blomshield'den esinlenmişti. Isherwood'un hikâyelerinde yer alıp filmde görünmeyen diğer karakterler arasında Peter van Eyck'e dayanan Klaus Linke vardı. Diğer karakterlerin aksine Emcee gerçek bir kişiye dayanmaz ve 1966 Broadway müzikali için icat edilmiştir.
- Brian Roberts (Michael York), Sally Bowles'ın (Liza Minnelli) Amerikalı olmasına şaşırır; bu, kısa romanda ve müzikalde Sally'nin İngiliz olmasına bir göndermedir. Christopher Isherwood'un orijinal hikâyelerinde ve daha önceki Ben Bir Kamerayım (1955) film uyarlamasında hem Sally hem de Brian İngiliz'dir.
- Filmde anlatılan olaylardan sonra Jean Ross İngiltere'ye döndü ve gazeteci Claud Cockburn ile tanıştı. İlk karşılaşmaları, Cockburn'ün Ross'a karşılıksız bir çek verdiği bir kafede gerçekleşti. Daha sonra İspanya İç Savaşı sırasında savaş muhabiri olarak birlikte çalıştılar. Madrid'de kuşatma altındayken Cockburn, Ross'u hamile bıraktı. Onunla evleneceğine söz vermesine rağmen Ross, onun zaten evli olduğunu keşfetti. Çocuklarının doğumundan doksan gün sonra Cockburn, Ross'u ve yeni doğan bebeği terk ederek ilişki yaşadığı başka bir kadınla yaşamaya başladı. 1951 Broadway oyunu 'Ben Bir Kamerayım'ın başarısından sonra Cockburn, magazin gazetelerine Ross'un Sally Bowles'a ilham verdiğini anlattı. Anılarında ve mektuplarında Christopher Isherwood, Stephen Spender, W.H. Auden ve George Orwell, Cockburn'ü son derece eleştirdiler. Claud Cockburn'ün torunu aktris Olivia Wilde'dır.
- Baron Maximilian von Heune karakteri, zengin bir biseksüel playboy ve Ernest Hemingway'in arkadaşı olan John Blomshield'den esinlenmişti. Christopher Isherwood'un Berlin Hikâyeleri'nde 'Clive' takma adıyla görünür. Isherwood, Blomshield'ın Weimar dönemi Berlin'inde hem kendisini hem de Jean Ross'u cinsel olarak takip ettiğini iddia etti. Onları yurt dışına bir seyahate çıkmaya ikna etti. Üçlü birlikte yola çıkma zamanı geldiğinde Blomshield veda bile etmeden ortadan kayboldu.
- Christopher Isherwood'un Weimar dönemi Berlin'indeki sosyal çevresindeki birçok kişiye göre Jean Ross, Caz Çağı'nın cinsel devrimini sıkı sıkıya benimsemiş 19 yaşında özgürlükçü bir flapperdı. Bir Viyana operasında sahne alırken topluluk önünde seks yapmış ve dairesine gelen misafirleri çıplak ağırlamıştı. Hem Ross hem de Isherwood, o zamanki muhafazakâr İngiliz toplumuna kıyasla sosyal ortamın daha az baskıcı olması nedeniyle Weimar dönemi Berlin'ine taşınmıştı. Ross, 'Hepimiz ebeveynlerimizin neslinin burjuva standartlarına tamamen karşıydık' dedi. 'Bizi [Weimar dönemi] Berlin'e götüren de buydu. Orada iklim daha özgürdü.'
- Joel Grey'in karakterinin adı asla açıklanmaz. Karakter, Broadway yapımında sadece 'Emcee' ve Jay Presson Allen'ın senaryosunda 'M.C.' olarak anılır. 'Tören Ustası' ifadesi hiç kullanılmaz.
- 1972 film uyarlaması Sally Bowles'ı yetenekli bir şarkıcı olarak gösterir, oysa Christopher Isherwood, Stephen Spender, W.H. Auden ve daha birçokları Jean Ross'un berbat bir şarkıcı olduğunda ısrar etti. Isherwood, 'ifadesiz, elleri iki yanında sarkık halde kötü şarkı söylediğini, yine de performansının, şaşırtıcı görünümü ve insanların onun hakkında ne düşündüğünü umursamaz tavrı nedeniyle kendince etkili olduğunu' yazdı. Stephen Spender, Ross'un şarkı söylemesinin 'o kadar duyulmaz olduğunu ve ihtiyatlı bir şekilde oturduğum odanın arka tarafından onu duyamadığımı' hatırladı. Ross'un hayatta kalan aile üyeleri de aynı şekilde Ross'un berbat şarkı söylemesinin 'Isherwood'un Sally Bowles konusunda kesinlikle doğru yaptığı bir yön olduğunu' kabul ettiler.
- Christopher Isherwood ve Jean Ross Nazi Almanyası'ndan kaçtıktan sonra, bir zamanlar samimi olan arkadaşlıkları yabancılaştı. Isherwood, Ross'un kendisine İngiliz film endüstrisinde senarist olarak iş bulmasının ardından maaşının bir kısmını ona verme sözünden döndüğünü iddia etti. Ross ise Isherwood'un 1937 tarihli 'Sally Bowles' kısa romanındaki kurgusal versiyonunun antisemitik sözler sarf etmesinden nefret etti. Ross, Isherwood'un Sally Bowles karakterinin, siyasi bir yazar ve aktivist olarak hayat boyu süren çabalarını gölgelediğine inanıyordu. Ross'un 1973'te rahim ağzı kanserinden ölümünden kısa bir süre önce Isherwood ve Ross barıştı.
- Michael York, Kabare (1972) filminde biseksüel Brian Roberts'ı canlandırır. Bu, onun bir filmde ikinci kez biseksüel bir karakteri canlandırışıdır; daha önce, 1966 Kabare müzikalinin yapımcısı ve yönetmeni Harold Prince'in yönettiği Herkes İçin Bir Şey (1970) filminde biseksüel Konrad Ludwig'i oynamıştı. Ayrıca, Hugh Wheeler Herkes İçin Bir Şey (1970) filminin senaryosunu yazmış ve Kabare (1972) filminin senaryosuna ek materyal katkısında bulunmuştu.
- Liza Minnelli ve Joel Grey, Oz Büyücüsü uyarlamalarında önemli roller üstlenecekti. Liza Minnelli (annesi Judy Garland, Oz Büyücüsü (1939) filminde Dorothy'yi oynamıştı), Oz'a Dönüş Yolculuğu (1972) adlı animasyon filmde Dorothy'yi seslendirdi. Joel Grey ise Oz Büyücüsü Konserde: Düşler Gerçek Oluyor (1995) ile Wicked (2024) adlı Broadway müzikali uyarlamasında büyücüyü oynadı.
- Liza Minnelli, yine Bob Fosse'un yönettiği Liza with a Z (1972) adlı televizyon özel programında bir tekrar performansı için Sally Bowles karakterini yeniden canlandırdı.
- Joel Grey, Bob Fosse'nin geleneksel olmayan bir müzikal olan Kabare'ye yönelmesinin nedenini, kariyerini müzikal olmayan gösteri ve filmler yönetmeye kaydırma isteğine bağladı. Fosse bir noktada birkaç müzikal numarayı ciddi şekilde kısaltmak için lobi yaptı, ancak yapımcılar Cy Feuer ve Harold Nebenzal bunu reddetti.
- Yapımcılar, Bob Fosse'yi işe almadan önce kısa bir süre Billy Wilder, Joseph L. Mankiewicz ve Gene Kelly'yi yönetmenlik için düşündü. Fosse işe alındıktan sonra Jay Presson Allen'ın senaryosunu gözden geçirmekte ısrar etti ve yazar Hugh Wheeler'a, senaryoyu Christopher Isherwood'un gerçek olaylara dayanan hikâyelerine daha sadık kalacak şekilde revize etmesi talimatını verdi.
- 2003 yılında Smithsonian Enstitüsü tarafından gelecek nesiller için korunacak sekiz filmden biri olarak seçildi.
- 2007'de Amerikan Film Enstitüsü bu filmi tüm zamanların en iyi 63. filmi olarak sıraladı; bu, filmin listeye ilk girişiydi.
- Müzikalde yer almayan iki şarkı film için yazıldı: Liza Minnelli'nin filmdeki ilk performansı "Mein Herr" ve Minnelli ile Joel Grey'in düeti "Money, Money". "Maybe This Time" da müzikalde yoktu; John Kander ve Fred Ebb tarafından 1964'te başka bir yapım için yazılmıştı. Minnelli şarkının eklenmesini önerdi, Fosse başlangıçta beğenmedi ancak fikrini değiştirdi; Fosse daha sonra Minnelli'nin kendilerine bir En İyi Orijinal Şarkı adaylığına daha mal olduğu konusunda şaka yaptı.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasında bulunuyor.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2004'teki En İyi 100 Amerikan Film Müziği listesine "Cabaret", "Tomorrow Belongs to Me" ve "Wilkommen" şarkılarıyla dâhil edildi.
- Christopher Isherwood ve arkadaşları, Bob Fosse'un 1972 yapımı filmini 1930'lar Berlin'ini göz alıcı gösterip dönemin ezici yoksulluğunu görmezden geldiği için eleştirdi. Arkadaşı Stephen Spender bir gazete yazısında, 'Hayat bir Kabare değildi,' diyerek, 'Cabaret filminde Christopher'la benim paramızın yeteceği tek bir yemek ya da kulüp yok,' ifadelerini kullandı. W.H. Auden ise bu tür tasvirlerin vahim tarihsel gerçekliğin üstünü örttüğü görüşündeydi. 1972 filmini izlemeyi reddeden Jean Ross da, Berlin sokaklarında insanlar açlıktan kıvranırken bu revizyonizmin acı ekonomik tabloyu yok saydığını söyleyerek tepki gösterdi.
- 'Tomorrow Belongs to Me', John Kander ve Fred Ebb tarafından 'anavatan' için vatanseverlik duygularını körüklemek amacıyla geleneksel bir Alman şarkısı tarzında yazıldı. Şarkı sık sık gerçek bir Nazi marşı sanıldı ve her ikisi de Yahudi olan söz yazarlarının haksız yere antisemitizmle suçlanmasına yol açtı. İlginç bir şekilde, 'The Man in the High Castle' adlı alternatif tarih dizisinde Nazi marşı olarak defalarca söylense de, o alternatif dünyada bu şarkı asla yazılmamış olurdu, özellikle de Yahudi söz yazarları tarafından. 'Tomorrow Belongs To Me', Kit Kat Club'da söylenmeyen tek şarkıdır.
- Filmin başında Kit-Kat Club'ın arka tarafında elinde sigarayla oturan tuhaf kadın, Alman Dışavurumcu ressam Otto Dix'in 1926 tarihli 'Gazeteci Sylvia Von Harden'in Portresi' adlı tablosuna dayanmaktadır.
- Gösterime girdiğinde tartışmalara yol açan ve X reytingi alan ilk müzikal olmasına rağmen film, Christopher Isherwood'un Weimar Berlin'indeki cinsel faaliyetlerini temizleyerek sunar. Isherwood anılarında, Berlin'e şehrin Caz Çağı kabarelerinde bulunan erkek fahişelerle birlikte olmak için taşındığını yazmıştı. Isherwood, 'Christopher için Berlin erkek çocuklar demekti,' diye hatırlıyordu. 27 yaşındaki Isherwood kısa süre sonra Heinz Neddermeyer adında 16 yaşında bir oğlanla ilişkiye başladı. 1933'te Nazi Almanyası'ndan birlikte kaçtılar. 1937'de Lüksemburg'dayken Neddermeyer, Nazi Almanyası'na sınır dışı edildi. Bir eşcinsel olarak Neddermeyer, Naziler tarafından bir hapishane kampında ağır iş cezasına çarptırıldı. Isherwood daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. 1952'de 48 yaşındaki Isherwood, hayat boyu yoldaşı olacak 17 yaşındaki Don Bachardy ile tanıştı.
- Max'le alışveriş gezisinin ardından Sally kürk mantosunu gösterişle sallar ve kendini 1930'ların ünlü sinema yıldızı Kay Francis'e benzetir. Francis, 'Amerika'nın En İyi Giyinen Kadını' olarak tanınır ve 1935'te Warner Brothers'ın en yüksek ücretli yıldızıydı.
- Jean Ross Berlin'de kürtaj sonrası iyileşirken, Weimar Cumhuriyeti'nde siyasi durum kötüleşti. Berlin'in günlük manzaraları 'yoksulluk, işsizlik, siyasi gösteriler ve aşırı sol ile aşırı sağ güçleri arasında sokak çatışmaları' içeriyordu. Mart 1933'te Hitler'in iktidarını pekiştiren Yetki Yasası'nın ardından yazar Christopher Isherwood Almanya'dan kaçtı. Daha sonra Berlin'deki kabareler Naziler tarafından kapatıldı. Isherwood'un arkadaşlarının çoğu yurt dışına kaçtı ya da toplama kamplarında can verdi. Bu olaylar Isherwood'un Berlin hikayelerinin çıkış noktasını oluşturdu.
- Birkaç sahne ve konsept, özellikle filmi sonlandıran hareketsiz gece kulübü tablosu olmak üzere, Alman Dada ve Dışavurumcu sanatçı George Grosz'un çalışmalarından esinlenmiştir. Grosz, Nazilerle alay eden çok sayıda çizim ve resim yaptı. 1933'te Almanya'dan kaçtı ve New York'a yerleşti. Otobiyografisinde, bir Hollywood yapımcısıyla yaptığı ve sanat yönetmeni ya da yapım tasarımcısı olarak film işine yol açmasını umduğu bir görüşmeyi anlatır. Yapımcı onu işe almakta isteksizdi ve her seferinde zayıflayıp teslim olmak üzereyken nefes almakta zorluk çektiğini iddia edip dikkatini dağıtmak için bir burun spreyine uzanırdı. Grosz asla işe alınmadı. Çalışmalarının etkisi, The Cabinet of Dr. Caligari'den (1920) gelen net bir çizgi, Tim Burton gibi yönetmenlerin sonraki filmlerinde görülebilir, ancak 'Cabaret' ya da başka bir filmde asla jenerikte yer almadı.
- Natalia'nın köpeği, 1930'larda Almanya'da popüler olan bir Tel Tilki Teriyeridir. Köpek, Fritz ve Brian'ın Natalia'nın kapısını çaldığı, Sally'nin Natalia'nın evinde çay içtiği ve Nazilerin köpeği öldürüp Natalia'nın ön kapısına bıraktığı birkaç sahnede görülür.
- Sally Bowles, Brian Roberts (Michael York) ile ilk tanıştığında kendini 'uluslararası bir gizem kadını' olarak tanıtır. Yirmi beş yıl sonra York, Austin Powers: International Man of Mystery (1997) filminde rol alacaktı.
- Indiana Jones and the Fate of Atlantis'in çizgi roman uyarlamasında, hikaye gizli bir Nazi ajanının 'Tomorrow Belongs to Me' şarkısını mırıldanmasıyla başlar.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Liza MinnelliOyuncu · Sally BowlesMichael YorkOyuncu · Brian RobertsHelmut GriemOyuncu · Maximilian von HeuneJoel GreyOyuncu · Master of CeremoniesFritz WepperOyuncu · Fritz WendelMarisa BerensonOyuncu · Natalia LandauerElisabeth Neumann-ViertelOyuncu · Fräulein SchneiderHelen VitaOyuncu · Fräulein KostBob FosseYönetmenCFCy FeuerYapımcıJay Presson AllenSenarist
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
All That JazzFilm · 1979
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011