İçeriğe geç
Cyborg afişi
Film 1989 36 bilgi

Cyborg İle İlgili 36 İlginç Bilgi

Cyborg ile ilgili 36 ilginç bilgi; kaynaklarıyla birlikte.
Paylaş

Cyborg Oyuncuları

5 oyuncu

Cyborg filminin kadrosunda 5 oyuncu yer alıyor; 5 tanesinin canlandırdığı karakter de listede.

  • Jean-Claude Van DammeGibson Rickenbacker
  • Deborah RichterNady Simmons
  • Vincent KlynFender Tremolo
  • Alex DanielsMarshall Strat
  • Dayle HaddonPearl Prophet

Cyborg hakkında 36 bilgi

36 bilgi gösteriliyor.

sufferwithme / Kurucu

  • Oyuncu Jean-Claude Van Damme, bir düello sahnesinin prodüksiyonu sırasında sanatçı Jackson 'Rock' Pinckney'in suratına pervane kılıcıyla vurdu ve bunun sonucunda Jackson 'Rock' Pinckney'in sol gözünde kalıcı bir görme kaybı oluştu. Yaralı sanatçı, Kuzey Carolina Cumberland İlçesi Yüksek Mahkemesinde Jean-Claude Van Damme aleyhine yasal işlem başlattı ve bu işlem, Jackson 'Rock' Pinckney'e 487.000 $ tutarında adli tazminat ödenmesiyle sonuçlandı. Başlangıçtaki olaydan kaynaklanan fiziksel bozukluk, Jackson 'Rock' Pinckney'in daha sonra Birleşik Devletler Ordusu'ndan terhis edilmesine doğrudan neden oldu.
  • Albert Pyun, prodüksiyonun ilk kurgusunu iki saatlik siyah-beyaz bir rock operası olarak bir araya getirdi. Bu versiyon, Jean-Claude Van Damme tarafından sağlanan yüksek düzeyde şiddet ve kapsamlı anlatım seslendirmesi içeriyordu; post prodüksiyon ekibi daha sonra bunu farklı bir sanatçının seslendirmesiyle değiştirdi. Cannon Films, bu yönetmenin kurgusunun 100 kişilik izleyici kitlesine yönelik bir test gösterimini düzenledi. Dahili kayıtlar, katılımcıların yüzde 99'unun materyale karşı olumsuz tepkiler ifade ettiğini gösterdi. Stüdyo yöneticileri, test tarama sonuçlarının ardından Albert Pyun'u post prodüksiyon sürecinden çıkardı. Jean-Claude Van Damme, filmin iki aylık yeniden düzenleme süresine izin verilmesi için yapımcılar Menahem Golan ve Yoram Globus ile başarılı bir şekilde lobi yaptı. Jean-Claude Van Damme ve Menahem Golan, sinema filminin ticari uygulanabilirliğini artırmak için bu revizyonları gerçekleştirdiler. Bu projeye yapılan editoryal müdahale, stüdyoların ek yeniden düzenleme yapmak için post prodüksiyonun kontrolünü üstlendiği sonraki Albert Pyun prodüksiyonları için tekrar eden bir emsal oluşturdu.
  • Vincent Klyn'in (Fender) gerçek hayatta daha tiz bir sesi var. Filmin ilk kesitinde gerçek sesi kullanıldı. Test gösteriminde seyirciler Fender'ın sahnelerine güldü. Heybetli bir figürün tiz bir sese sahip olmasını komik buldular. Daha sonra sesinin kalınlaştırılmasına karar verildi ve Vincent'ın tüm repliklerine Branscombe Richmond seslendirildi.
  • Amerika Sinema Filmleri Birliği (MPAA), açık sansürlenmemiş şiddet nedeniyle prodüksiyona başlangıçta X derecesi atadı. Yönetmen ve editörler, tiyatro dağıtımı için gerekli olan ticari açıdan geçerli R derecesini güvence altına almak için çok sayıda kare kesme gerçekleştirdi. Köy katliamı sekansı sırasında yoğun kan spreyi içeren hücresel çerçeveler, üretim sonrası aşamada fiziksel olarak kesilip çıkarıldı. Teknisyenler, ekrandaki içgüdüsel görüntülerin süresini kısaltmak için birincil düşmanın son ölüm sahnesini kırptı.
  • Orta spoiler
  • Curnan Pictures, orijinal filmin eksik kasetlerini 2011 yılında Albert Pyun'un müzik sanatçısı olarak orijinal tercihi olan Tony Riparetti aracılığıyla satın aldı. Bu yönetmenin kurgusu Pyun'un orijinal düzenlemesini ve daha önce yayınlanmamış sahneleri içeriyor. Kesim, yönetmen aracılığıyla ticari olarak satılmaya devam ediyor. Pyun'un yönetmen kurgusu, filmin orijinal adı "Slinger" altında 2014 yılında Alman pazarına ulaştı.
  • Film Almanya'da VHS'de ilk gösterime girdiğinde o kadar çok şiddet sahnesi kesilmişti ki, süresi 60 dakikanın biraz altındaydı.
  • Fender, Charleston'a ulaşmak için bir tekne çalar, ardından yüzme bilmediğini ve sudan nefret ettiğini ilan eder. Fender rolünü üstlenen Vincent Klyn, oyunculuktan önce ve 1980'ler boyunca profesyonel sörf kariyerini sürdürdü. Klyn, filme geçmeden önce uluslararası arenada yarıştı ve en iyi profesyonel sörfçüler arasında yer aldı.
  • Terrie Batson doğal olarak Kuzey Carolina aksanıyla konuşuyor ve filmdeki tüm repliklerini değiştirmeden kaydetti. O zamanlar filmin son bölümünde sesine dublaj yapılacağı hakkında hiçbir fikri yoktu ve ancak kendisi, arkadaşları ve ailesi bunu ilk kez sinemada birlikte gördüğünde öğrendi.
  • Besteciler Anthony Riparetti ve James Saad, başlangıçta prodüksiyon için tam bir müzik notası kaydetti. Yönetmen Albert Pyun, filme ilişkin ilk vizyonuna eşlik etmesi için bu orijinal elektronik kompozisyonu seçti. Cannon Films yöneticileri daha sonra post prodüksiyon sırasında tamamlanan Riparetti ve Saad müziklerini reddetti. Stüdyo, tiyatro gösteriminin ton sunumunu değiştirmek amacıyla yedek bir film müziği yazıp kaydetmesi için besteci Kevin Bassinson'u işe aldı. Distribütörler, son aşamadaki editoryal değişiklikler nedeniyle promosyon fatura bloklarında, tiyatro posterlerinde ve reklam malzemelerinde Riparetti ve Saad'ın isimlerini korudu. Reddedilen partisyonun orijinal ana kasetleri 2011 yılına kadar arşivlendi. Yönetmen Albert Pyun, orijinal Riparetti ve Saad müzik notalarını bizzat kendi yönetmen kurgusuna dönüştürdü. Bu alternatif sürüm, amaçlanan ses parçasını ve anlatım hızını yeniden oluşturmak için VHS iş-baskı öğelerini kullandı.
  • Yapım ekibi, Gibson Rickenbacker, Nady Simmons, Fender Tremolo, Marshall Strat ve Pearl Prophet karakter soyadlarını doğrudan önde gelen müzik enstrümanı üreticilerinden ve ses ekipmanı markalarından aldı. Bu isimlendirme modeli, yönetmen Albert Pyun'un iptal edilen bir He-Man devam filminin mevcut setlerini kullanarak ciddi bütçe kısıtlamaları altında geliştirdiği filmin siberpunk estetiğiyle uyum sağlıyor.
  • Yönetmen Albert Pyun, fiziksel yapısı nedeniyle Brick Bardo rolü için Alman vücut geliştirmeci Ralf Moeller'i seçti. Moeller ana fotoğrafçılık sırasında asgari düzeyde İngilizce yeterliliğine sahipti. Prodüksiyon ekibi, kayıt aşamalarında diyalog netliği konusunda önemli zorluklarla karşılaştı. Pyun daha sonra post prodüksiyon ses senkronizasyonu sırasında Moeller'in prodüksiyon parçalarını bir seslendirme sanatçısıyla değiştirdi.
  • Orijinal senaryo taslağında Chuck Norris amaçlanan baş oyuncu olarak yer alıyordu. Yapımcılar Menahem Golan ve Yoram Globus, Bloodsport (1988) filmindeki performansının ardından bu oyuncu seçiminin Jean-Claude Van Damme ile değiştirilmesi için görüşmelere başladı. Albert Pyun, önceki yapımın ticari başarısına dayanarak döküm ayarlamasını tamamladı.
  • Orijinal tiyatro versiyonu Sapancıların ne olduğunu açıklamıyor. Yönetmenin kurgusunda, açılış bölümü Sapancıları insanları güvenli bir şekilde şehirlerin dışına çıkaran ve onları korsanlardan koruyan kiralık savaşçılar olarak tanımlıyor.
  • Vincent Klyn bir keresinde filmin bütçesinin düşük olması nedeniyle karakteri için yalnızca iki çift kontakt lens yapıldığını hatırlatmıştı. İlk çifti belirsiz bir erken sahnede kaybettiğini ve daha sonra son dövüş sahnesini çekerken diğerini kaybettiğini düşündüğünü söyledi. Ekip onları bulmaya çalışırken çekimler derhal durdurulmak zorunda kaldı ve bu da Klyn'in soyunma karavanına dönmesine olanak sağladı. Orada, filme alınan son sahnedeki tüm duman, kir ve şiddetli rüzgar nedeniyle lenslerin aslında gözlerinin üzerine kaydığını ve bu durumun kontrolsüz bir şekilde göz kırpmasına neden olduğunu keşfetti. Fragmanında tekrar gözlerini kırpıştırarak lensleri tekrar aşağı indirebildi ve çekim yeniden başladı.
  • Emlak uzmanları, Gibson Rickenbacker (Jean-Claude Van Damme) karakterinin kullandığı birincil ateşli silahları oluşturmak için Tippmann SMG-60 paintball işaretleyicilerini değiştirdi. Kısıtlayıcı bütçe kısıtlamaları nedeniyle, yapım ekibi orijinal Sten-gun tarzı yan şarjörü çıkardı ve pnömatik işaretleyicinin profilini değiştirmek için dört namlulu bir düzenek ekledi. Van Damme, fabrikanın terk edilmesi sırasında 9 onsluk karbondioksit (CO2) itici gaz şişesini açıyor ve yedek silindiri yerleştiriyor. Bu fiziksel eylem, standart paintball itiş bileşenlerini kullanarak ateşli silah yeniden yükleme sırasını taklit eder.
  • Orta spoiler
  • Albert Pyun, Bir Zamanlar Batı'da (1968) Henry Fonda'nın karakterinin Fender Tremolo'nun uhrevi hissini etkilediğini belirtti.
  • Cannon Films tarafından filmi istediği gibi yazması konusunda gösterime giren senarist-yönetmen Albert Pyun, fikirlerinin yapımcı Menahem Golan'ı giderek daha fazla hayal kırıklığına uğrattığını fark etti. Örneğin Pyun, filmi siyah beyaz bir rock operası olarak çekmeye karar verdi. Ancak bardağı taşıran son damla, Pyun'un Amerikalı bir oyuncusu ADR'ye tutması ve filmin açılışını yapan ilk seslendirme sekansı oldu; sanki Van Damme'ın aksanı izleyiciyi hikayenin içine sürüklenme hissinden uzaklaştırıyordu. Bu hareket Golan'ı o kadar rahatsız etti ki masasından bir zımba alıp hayal kırıklığı içinde Pyun'a fırlattı. Buna rağmen Pyun, Golan'a karşı suçlamada bulunmadı.
  • Ses efektlerinin çoğu, özellikle de tekmeler ve yumruklar, American Ninja ve Avenging Force gibi daha önceki Cannon Group yapımlarında kullanılanlarla aynıdır. Cannon, daha düşük bütçeli bir stüdyoydu; aynı filmdeki (Süpermen IV) çekimleri yeniden düzenlemesiyle ve hatta filmler arasındaki müzikleri yeniden kullanmasıyla biliniyordu (Mising in Action film müziği müziğinin bazı kısımları American Ninja'da kullanılmış, Avenging Force'un müzikleri ise Number One with a Bullet'te kullanılmıştı, vb.). Ses efektleri de farklı değildi. Ek olarak, Cannon o dönemde kaçınılmaz olarak şirketin iflasına yol açan mali sorunlar da yaşıyordu.
  • Yarattığı atmosferden ötürü övülse de, Fender'ın açılış monologu, Jean-Claude Van Damme ve Sheldon Lettich tarafından, bilet gelirinde bomba gibi bir patlama yaşanmaması için filmi kurtarmak amacıyla yapılan bir post prodüksiyon çaresizlik hareketiydi. Son kurgunun yaklaşmakta olan bir felaket olarak görülmesi ve test izleyicilerinin tepkilerine bakılırsa bu zaten kendini göstermişti; Van Damme, Lettich ve Boaz Yakin, çeşitli kurgu teknikleriyle filmi büyük ölçüde elden geçirmek için gece gündüz çalıştılar. Böyle bir teknik, Vincent Klyn'in tüm diyaloglarını abartmak, bu görev için Branscombe Richmond'u görevlendirmek ve hatta Fender'ın sesini çok daha korkutucu hale getirmek için sesini yankıyla modüle etmekti. Oyuncu Vincent Klyn'in konuşmasına gerek kalmadan Fender'in diyaloğunu artırmaya yönelik yeni keşfedilen bir yetenekle ve orijinal kurgunun açılış sahnesinin çok ticari olmadığı düşünüldüğünde, Fender'ın monologu aceleyle bir araya getirildi ve izleyicilerin arka planı hakkında hiçbir fikri olmadığı siyah bir ekran üzerinden konuşuldu. Bu küçük dokunuş, filmin hayranları tarafından evrensel olarak övüldü ve filmin vizyona girmesinden bu yana geçen on yıllar içinde pek çok müzisyenin şarkılarında bunu örnek almasıyla başlı başına bir kült statüsü kazandı.
  • Yenileme düzenleme sürecinin bir parçası olarak, orijinal çekimi iyileştirmek için belirli yeniden çekimler yapıldı. Böyle bir yeniden çekim, Fender'la yapılan son dövüşünkiydi; hiçbir şey yeniden yapılmadı, ancak Fender'ın onu dışarı çıkarmış gibi görünen bıçak yarasından dirilişinden sonra odadaki hayranla olan kavganın tamamı, bıçaklamanın asıl sonu olduğu bir eklenti dizisiydi. Bu amaçla, dikkatli bakarsanız, orijinal son dövüşün nerede bittiğini (Gibson'ın yağmurda Haley'e sarılmasıyla) ve yeniden çekimin nerede başladığını (yağmurda kucaklaşmaları, aniden arkalarında bir çalılık duvarı ile) görebilirsiniz. "merge"'de iki sekans bir arada, Fender Gibson'a saldırıyor ve hayran odasında gerçekleşen yeni dövüş sahnesi gösteriliyor; Gibson'ın kapılardan sete fırlatıldığı iç mekan çekimiyle başlıyor, çünkü orijinal dövüşte Fender'ın onu içine fırlattığı gösterilebilecek böyle bir yer yoktu.
  • Albert Pyun'un filmi yazarken kullandığı Kitty Chalmers takma adı, evcil kedisinin adıydı.
  • "Gibson Rickenbacker" adı iki ünlü gitar şirketinin adını birleştiriyor.
  • Cannon Films tarafından yapılan ve son dövüşün, kahramanın düşmanların ayaklarına bir ok atarak onları varlıkları konusunda uyarmasıyla başladığı ikinci film. İlki American Ninja'ydı (1985). Orada Joe bunu Ortega'ya ve ninja ordusuna yapıyor. Burada Gibson bunu Fender ve çetesine yapıyor.
  • 1990'ların başında The Arsenio Hall Show'un bir bölümünde Hall, Van Damme'ye dövüş sahnelerini çekerken kazara yaralanmalarla ilgili herhangi bir deneyimi olup olmadığını sordu ve Van Damme, bir sonraki soruya geçerek basit bir "No," ile yanıt verdi. Gerçekte, Van Damme sadece böyle bir deneyime sahip olmakla kalmadı (Jackson Pickney'i yaralamak ve gözünü kaybetmesine neden olmak), aynı zamanda Pickney ona dava açıp kazandıktan sonra büyük bir tazminat ödemek zorunda kaldı.
  • Jean-Claude Van Damme ve Sheldon Lettich, filmi sinemalarda gösterilmek üzere gönderilmeden kısa bir süre önce kendileri kesmek zorunda kaldıkları için, Fender'in monologundan sonraki yalnızca ilk sahnede birçok telafi açıkça görülüyor. Monologun kendisi kesme işlemi sırasında eklendi ve Brandscombe Richmond Fender'a ses sağladı (kesme sırasında tamamen dublaj yapıldı, hatta yankı da eklendi). Oradan, Pearl ve Strat'ın olduğu sahnede, filmin olay örgüsü noktalarının ve hedeflerinin çoğu, Fender'in ekibinden kaçarken geçirdikleri birkaç saniye içinde Strat tarafından kelimenin tam anlamıyla tavsiye ediliyor. Bu bilgilendirici diyalogların çoğu kesme sırasında eklendi ve çoğu Strat karede değilken bile konuşuldu; Sanki koşarken konuşuyormuş gibi seslendiriliyor. Sonuç olarak bazen konuştuğu duyulduğunda ağzı kapatılır, bazen de ağzı hareket eder ancak bunu söylenenlerle uyumsuz bir şekilde yapar.
  • Filmdeki tüm karakterlere müzik enstrümanı şirketlerinin isimlerinin verilmesinin nedeni, senarist-yönetmen Albert Pyun'un senaryoyu baş kahraman Jean-Claude Van Damme'ye uyacak şekilde yeniden yazmak için yalnızca bir hafta sonu olması ve tüm zamanı Def Leppard'ın yazdığı gibi yeniden yazarak geçirmesiydi. Def Leppard'ın sürekliliği ve her karakter için isim bulmak için harcayacağı zamanı kısaltma arzusunun birleşimi, onları gitar şirketlerinin isimleriyle adlandırmaya karar vermesine yol açtı.
  • Yönetmenin kurgusunda Fender ve korsanlarının satanist olduğu belirtiliyor. Film, 1980'lerde Evanjelik Hıristiyanlar ve muhafazakar politikacıların popüler kültürü büyücülüğü, büyüyü ve satanizmi desteklemek ve yüceltmekle suçlamak için bir araya geldiği bir "moral panic" sırasında çekildi.
  • Bir röportajda Albert Pyun'a göre, Albert Pyun başlangıçta filmi kıyamet sonrası bir çorak arazide Atlanta'daki ailesinin yanına dönmeye çalışan bir Ulusal Muhafız olarak tasavvur etmişti.
  • Fabrika kavgasının hemen ardından Gibson ve Nady'nin yeşillikler arasında takip edildiği uzun hareketli sahne, yönetmen Albert Pyun'un çekimler sırasında kaldığı otelin hemen arkasında çekildi. Arkasındaki yol bir çıkmaz sokağa ve açık bir alana çıkıyordu ve kovalamacayı filme almak için burayı seçti.
  • Van Damme'ın Sheldon Lettich ve Boaz Yakin ile birlikte filmi kendisi yeniden düzenlemesinin ardından yönetmen Albert Pyun, filmin bu kesiminden duyduğu memnuniyetsizliği dile getirdi. Buna rağmen, daha sonra baltayı Van Damme'ye gömdü ve Pyun'un yönetmeninin filmden kesiti için yapılan sesli yorumda, hatta Van Damme ile tekrar çalışmaya istekli olduğunu ifade etti. Ancak Albert Pyun 2022'de öldüğü için bu gerçekleşmedi.
  • Açılış sahnesi, ilk felaketle sonuçlanan test gösterimlerinin ardından yapılan yeniden çekimler sırasında açıkça eklendi. Bu, örneğin Fender ve Marshall Strat arasındaki etkileşim sırasında, birkaç farklı hediye aracılığıyla açıkça görülüyor. Diyalog kurdukları andan Fender'in bıçağını çıkardığı ana kadar birçok farklılık var. Birincisi, gökyüzünün rengi daha koyu ve daha açık arasında değişiyor. İkincisi, Fender'ın yüzü terli ve ince olmaktan çıkıp daha ince, tamamen kuru ve makyajla kaplanmış bir görünüme dönüşüyor. İkincisi, gölgeliklerindeki kir farklı desenlerle kaplanmış. Son olarak, yakından bakarsanız, kıyafetinin zincir zırhlı normal kıyafetinden kürk yakalı bir cekete dönüştüğünü ve kürk yakalı ceketin bir uşak tarafından etrafına sarılmasından önce tekrar geri döndüğünü görebilirsiniz.
  • Albert Pyun, "Cyborg"'u (1989) granüllü siyah beyaz çekilmiş bir heavy metal operası olarak tasarladı, ancak Cannon Films, felaketle sonuçlanan bir test gösteriminin ardından konsepti reddetti. "Bloodsport,"'un senaristi Sheldon Lettich, Gibson Rickenbacker ve Fender Tremolo arasındaki son kavga sırasında izleyicilerin kahkahalarla güldüğünü, 100 izleyiciden yalnızca birinin orijinal kurguya olumlu puan verdiğini hatırlattı. Tayland'da "Kickboxer" çekiminden dönen Jean-Claude Van Damme, filmi ücretsiz olarak yeniden kesmeye, rock müziğini sentezleyici müzikle değiştirmeye ve Pyun'un dramatik yorumlarını kaldırmaya gönüllü oldu. Teatral kurgu, yönetmenin kurgusunda bulunmayan ve çorak bir araziye teknolojiyi geri getirmeye odaklanan bir veba anlatısını ("living death") ortaya çıkardı. Pyun, orijinal versiyonunu 2011 yılında e-posta talepleri ve daha sonra kişisel web sitesi aracılığıyla "Slinger: The Director's Cut" adıyla ticari olarak yayınladı.
  • Bloodsport'un başarısının ardından Cannon filmleri Jean Claude Van Damme'ye Delta Force 2, American Ninja 3 veya Cyborg'da başrol teklif etti. İkincisini seçti, ancak daha sonra filmi kendi başına yeniden düzenledikten sonra bile bu filmi pek sevmediğini itiraf etti.
  • Jean-Claude Van Damme'ın filmin sonunda baş düşmanla dövüştüğü, her yerde alevlerin olduğu yağmurlu bir gece ortamında ve dövüşün bir kısmının, düşmanın onu içine atmasının ardından yakındaki bir yapıda geçtiği ilk film. İkinci film ise Universal Soldier. Buradaki yapı bir barakadır. Universal Soldier'da burası bir ahırdır.

Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.

Benzer yapımlar

Filmler →
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.

Gelişmiş arama