Groundhog Day'dan 138 İlginç Bilgi

Bill Murray, çekimler sırasında dağ sıçanı tarafından iki kez ısırıldı. Bu yüzden kuduz aşısı olmak zorunda kaldı.

Phil'in alarm saatini yere çarptığı sahne planlandığı gibi gitmedi. Bill Murray saati yere vurdu ama saat zar zor kırıldı; ekip de çekiçle vurarak iyice parçalanmış bir görüntü elde etti.

Film, Punxsutawney'de değil, Bill Murray'in memleketi Wilmette'e sadece 80 km uzaklıktaki Woodstock, Illinois'te çekildi. Murray'in sürekli su birikintisine bastığı kaldırımda 'Bill Murray buraya bastı' yazılı küçük bir plaket var. Ned Ryerson'ın Phil'i sürekli sıkıştırdığı köşedeki binada ise 'Ned'in Köşesi' plaketi bulunuyor.

Bill Murray ve Andie MacDowell'ın birlikte uyandığı kapanış sahnesi için 25 çekim yapıldı. Sahnenin tonu konusunda kararsız kalan ekip, karakterlerin giyinik mi yoksa soyunmuş mu olması gerektiğini oyladı. Sonuçta, henüz birlikte olmadıkları için giyinik kalmalarına karar verildi.

Harold Ramis, kartopu savaşı sahnelerinde çocuklara Bill Murray'e olabildiğince sert atmalarını söyledi. Murray de karşılık olarak var gücüyle kartopu fırlattı.

Son sahnede Phil Connors, Rita Hanson'ı bahçe kapısından taşıyıp üzerinden tırmanarak geçiyor. Bunun sebebi, kapının gerçekten donmuş olmasıydı.

Bill Murray'e, pastalara gömüldüğü lokanta sahnesi için tükürme kabı teklif edildi ama o reddetti. Özellikle pandispanya yedikten sonra midesi fena halde bulandı.

Hava durumu sürekli değiştiği ve çekimler ocaktan ilkbahara kadar sürdüğü için, her dış mekân sahnesinin farklı versiyonları aynı gün art arda çekildi. Örneğin Ned Ryerson karşılaşmasının beş versiyonu da tek günde tamamlandı.

Phil'in piyano öğretmeninin evinde acemice çaldığı Rahmaninov'un 'Paganini Teması Üzerine Rapsodi'sini aslında Bill Murray kendisi çalıyor. Nota bilmeyen Murray, parçanın büyük kısmını kulaktan öğrendi. Aynı rapsodinin 18. Varyasyonu, başka bir zaman yolculuğu filmi olan Somewhere in Time'da da kullanılmıştı.

Yapım için bir dağ sıçanı ailesi yetiştirildi.

'Phil'i Kaçırma' sahnesinde Bill Murray, kucağındaki dağ sıçanı direksiyonun üzerinden kaçmaya çalışırken doğaçlama olarak 'Sinirli sürme, sinirli sürme!' diye bağırdı. Hemen ardından dağ sıçanı Murray'in elini öyle kötü ısırdı ki tıbbi yardım alması gerekti. Bu replik, yıllar sonra Nicolas Cage'li Drive Angry filmine esin kaynağı oldu.

Phil'in odasını dağıttığı, yastıkları kestiği, duvarları sprey boyayla boyadığı ve saçını kazıttığı bir sahne çekildi. Kamera geri çekildiğinde ertesi sabah her şeyin normale döndüğü görülecekti. Ancak Harold Ramis geçiş efektini tutturamayınca sahne, Phil'in kalem kırmasıyla değiştirildi.

Ned sahnesini çekerken yüzlerce meraklı seyirciyi fark eden Bill Murray, yakındaki fırına gidip kendi parasıyla 500 Danimarka hamur işi aldı. Stephen Tobolowsky ile birlikte izleyicilere dağıtarak onları mutlu etti.

Filmde dağ sıçanı töreni kasaba meydanında yapılıyor gibi gösterilir. Oysa gerçek tören yeri olan Gobbler's Knob, Punxsutawney'nin yaklaşık 3 km dışında, kırsal ve ağaçlık bir alandır.

Filmdeki 'Kanatlı Zafer' adlı buz heykelleri, 'Testere Sihirbazı' olarak bilinen Randy Rupert tarafından yapıldı. Kendisi aslen Punxsutawney'li olup şehir merkezinde bir dükkânı var. Her Dağ Sıçanı Günü'nde şehir parkında tahta heykeller yontup satıyor.

Bill Murray'in pansiyondaki odasının iç sahneleri, Cary, Illinois'te boş bir depoda çekildi.

Harold Ramis'in anlattığına göre, Ned Ryerson'ın son sahnesinde Rita'nın repliği 'Oh, let's not ruin it!' şeklinde yazılmıştı. Ancak Andie MacDowell'ın yoğun Güney Carolina aksanıyla 'ruin' kelimesi anlaşılmadığı için, seyircinin kafası karışmasın diye kelime 'spoil' olarak değiştirildi.

Pansiyon sahnelerinin aksine, piyano öğretmeninin evindeki sahneler gerçek evin ön odasında, filmde göründüğü haliyle çekildi.

Açılış ve kapanış jeneriğinde çalan 'Weatherman' şarkısı, George Fenton ve Harold Ramis tarafından birlikte yazıldı.

Connors'ın kendini yüksek bir binanın çan kulesinden attığı sahne, aslında Woodstock, Illinois'teki bir opera binasında çekildi. Yerel bir efsaneye göre, bir zamanlar opera binasının balkonundan düşüp ölen küçük bir kızın hayaleti hâlâ binada dolaşıyormuş.

Harold Ramis, Bill Murray'in Armani paltosunu sakladı... bunu filmin sesli yorumunda belirtmekten de keyif alıyor.

Piyano öğretmeninin evi olarak kullanılan bina, pansiyon olarak kullanılan eve sadece bir blok uzaklıkta. Filmde görünmese de, Phil'in odasının penceresinden tam karşıya bakan sokakta, birkaç ev aşağıda solda yer alıyor.

Harold Ramis, Bill Murray ile altı kez çalıştığı için oyuncunun hevesinin çekimler uzadıkça azalacağını biliyordu. Bu yüzden önce tüm mutlu sahneleri çekti, en sona da Murray'in karakterinin huysuz olduğu başlangıç sahnelerini bıraktı.

Birçok iç mekân sahnesinin geçtiği Tip Top Cafe, film için kurulmuş bir setti ancak filmin başarısından sonra gerçek bir restorana, Tip Top Bistro'ya dönüştü. Daha sonra kahve ve İtalyan dondurmacısı, ardından kızarmış tavukçu oldu. Şimdilerde ise Taqueria La Placita adında bir Meksika restoranı.

Cherry Sokağı'ndaki pansiyonun iç sahneleri gerçek evde çekilmedi. Ekip, sadece dış çekimler için gerekli ışıklandırmayı sağlamak amacıyla lambaları açmak için eve girdi.

Arka planlara dikkat edin; her farklı günde aynı insanlar ve arabalar aynı şekilde hareket ediyor. Bu kusursuz devamlılık ve kurgunun eseri.

Kırmızı Cadillac Eldorado'nun yer aldığı kovalamaca sahnesinde, Bill Murray ve arkadaşlarının sinemanın önündeki kaldırımda hız yapıp gişeye çarpmaktan son anda kurtulduğu bir an vardı. Sahne çekildi ama kurguda kullanılmadı.

Film boyunca saat 5:59'dan 6:00'a tam 11 kez geçiyor.

Filmde görülen saat, 5:59 ile 6:00 arasında gidip gelmek üzere tasarlanmış bir aksesuar. Alarm tam 6:00'da çalıp şarkıyı başlatıyor. Gerçek bir çevirmeli saatte alarm, kurulan saatin civarında rastgele bir anda çalabilir. Üçüncü günde saate bakıldığında, önceki dakika panellerindeki rakamların alt kısımlarının beyaz kavisli şekilleri net olarak görülüyor.

Jeopardy! sahnesinde görülen ikinci yarışmacı Jim Scott, beş kez şampiyon olmuş ve 1990'da Turnuva Şampiyonası'nı kazanmış gerçek bir yarışmacı. Filmdeki bölüm, onun 1991'de yayınlanan yarı final maçından alınmış. Bu da otel sahnesini 1991 sonrasına, yani 1993'teki bir tekrar yayına ya da alternatif bir 1993 versiyonuna yerleştiriyor.

Rita, film boyunca Phil'i 10 kez tokatlıyor.

Film, Illinois'te iki hafta boyunca mekânda çekildi. Sonradan ihtiyaç duyulan ek sahneler ve yeniden çekimler ise Los Angeles'taki Universal Stüdyoları'nda yapıldı.

Bir lokanta sahnesinde, Phil'in omzunun üzerinden 'The Spirit' yazılı bir tampon etiketi görülüyor. Bu, Punxsutawney'deki gazetenin adı.

Film, 1981 tarihli Columbia Pictures logosunu kullanan son yapımlardan biri.

Phil, Jeopardy!'de 'Göller ve Nehirler' kategorisindeki beş soruyu da bilince, onu izleyen pansiyon sakinleri tarafından alkışlanıyor. Bu, yarışmada bir kategoriyi 'süpüren' yarışmacıları alkışlama geleneğine uygun.

WPBH haber ekibini mahsur bırakan kar fırtınası olağanüstü ani ve şiddetli olmalı; çünkü Punxsutawney, Pittsburgh metropol bölgesinin en yakın noktasına sadece 130 km'den biraz daha az bir mesafede.

George Fenton'dan, Nino Rota tarzı bir film müziği bestelemesi istendi.

'Yarın yok' sürüş sahnesindeki kırmızı Cadillac, orijinal olmayan bir ızgaraya sahip 1974 model Eldorado convertible. Tren yolu sekansının başındaki patinajda net görüldüğü gibi önden çekişli bir araba. Eldorado, 1953-1966 arası arkadan itişli, 1967'den üretimin sona erdiği 2003'e kadar ise önden çekişli olarak üretildi.

Yönetmen Harold Ramis, Bill Murray'e bir sahneyi anlatmaya çalıştığında Murray çoğu zaman sözünü keser ve 'Sadece şunu söyle: iyi Phil mi, kötü Phil mi?' diye sorardı.

Harold Ramis başrol için aslında Tom Hanks'i düşünmüş, ancak Hanks'in 'fazla iyi' olduğuna karar vererek vazgeçmişti.

Phil Connors'ın uyuyan Rita Hanson'a kitap okuduğu sahne Bill Murray'in fikriydi. Murray'in eşi düğün gecelerinde çok fazla şampanya içip erkenden uyuyakalmış, Murray de o uyuyana kadar ona yüksek sesle kitap okumuştu.

Danny Rubin ve Harold Ramis son anda bir Ned Ryerson sahnesi daha eklemek isteyince Stephen Tobolowsky, Ned'in bir dizi sigorta poliçesini saydığı sahneyi yazdı. Tobolowsky karakterini kendi sigortacısından esinlenerek oluşturdu. Film yayınlandıktan sonra sigortacısı onu arayıp, çoğu filmin aksine sigortacıları alaya almak yerine bu kadar doğru yansıttığı için teşekkür etti.

Andie MacDowell, Harold Ramis'e kendi doğal (ve oldukça belirgin) Güney Carolina aksanıyla konuşup konuşamayacağını sordu.

Ağaçtaki çocuğu oynayan Shaun Chaiyabhat büyüdüğünde yerel bir televizyon haber muhabiri oldu.

Phil Connors ile sinir bozucu sigortacı Ned Ryerson'ın sondan bir önceki karşılaşmasında Bill Murray, Ned'e 'Nereye gittiğini bilmiyorum ama hasta numarası yapabilir misin?' dediği an doğaçlama yapıyordu ve bu Ned'in kaçmasına neden oldu.

Bill Murray'in Ned'e aşırı samimi sarılması ve tepkisi tamamen doğaçlamaydı. Murray, Stephen Tobolowsky'ye önceden doğaçlama yapacağını söylemişti. Tobolowsky tamamen şaşırmış, ama karakterine sadık kalarak devam etmişti. Bu arada Tobolowsky seçmeleri tek çekimde kazanmıştı; bir gece önce hazırlanıp, odada sadece Harold Ramis ve cast direktörü varken, aklına gelen en abartılı ezik performansını sergileyerek onları yerlere yatırmıştı.

Stephen Tobolowsky (Sigortacı Ned 'Kafa' Reyerson), 2 Şubat 2010'da Punxsutawney, Pennsylvania'da fahri Büyük Mareşal oldu. Sahnede yaptığı konuşmada, filmde bahsettiği 'ıslık çalan göbek deliği' numarasını sergiledi.

Filmdeki en ünlü repliklerden birine ilham kaynağı olduğu söylenen Paul Lynde, bir gece alkollüyken San Fernando Vadisi'nde çılgınca araba kullanıp bir posta kutusuna çarpmıştı. Polis silahlarını çekerek arabaya yaklaştığında Lynde camı indirip 'Soğansız bir çizburger ve büyük bir Sprite alayım' demişti. Başka bir anlatıya göre ise sahne, komedyen Shecky Greene'in Las Vegas'ta Caesar's Palace'ın önündeki büyük fıskiyeye arabasıyla dalması ve etraftakiler onu çıkarırken 'Paspasları temizleyin, sıcak cila istemez!' diye bağırmasından esinlenmişti.

Brian Doyle-Murray (Buster Green), Bill Murray'in (Phil Connors) ağabeyidir.

Bu film, Michael Shannon'ın ilk uzun metrajlı sinema filmidir.

Rita Hanson'ın en sevdiği içki tatlı Vermut'tur. Bu, Harold Ramis'in fikriydi çünkü eşinin en sevdiği içkiydi.

Andie MacDowell, kendi filmleri arasında en çok bu filmi sevdiğini belirtir.

Son sahnedeki 'Tamam, hadi kiralamaya başlayalım' repliği Bill Murray tarafından doğaçlama söylenmiş, ancak Harold Ramis çok beğenip filmde tutmuştu.

Harold Ramis, Phil'in stüdyoda hava durumu sunduğu açılış sahnesinde David Letterman ve Pat Sajak'tan öğeler kullandı. İkisi de eskiden hava durumu sunucusuydu ve bu platformu daha büyük medya kariyerlerine sıçramak için kullanmışlardı, tıpkı Phil Connors'ın filmin başında arzuladığı gibi.

Dönemin gerçek Woodstock belediye başkanı, Punxsutawney belediye başkanı olarak küçük bir rolde görünür.

Andie MacDowell, The Object of Beauty (1991) filmindeki performansı sayesinde bu rol için işe alındı.

Michael Keaton, senaryoyu okuduğunda fikri kafa karıştırıcı bulduğu için Phil Connors rolünü geri çevirdi. Keaton ve Andie MacDowell daha sonra yönetmen Harold Ramis ile Multiplicity (1996) filminde bir araya geldi.

Bill Murray, Chris Elliott, Brian Doyle-Murray ve Robin Duke, Saturday Night Live (1975) programının eski oyuncularıdır. Doyle-Murray ve Duke 1981-1982 sezonunda aynı kadrodaydı. Murray o sezon bir bölüm sunmuştu.

Phil Connors'ın yayına girmeden önce ikinci kez geri sayım yaptığı sahnede (köstebek gölgesini gördükten sonra), '1' dediğinde işaret parmağı yerine orta parmağını kaldırır.

Andie MacDowell (Rita), Brian Doyle-Murray (Buster) ve Robin Duke (Garson Doris), yine Harold Ramis'in yönettiği Multiplicity (1996) filminde birlikte rol aldılar.

Rita Hanson ona tipik olarak ne içtiğini söyledikten sonra, Phil Connors aceleyle ve teslim olmuş bir şekilde 'tamam... dünya barışına' diye mırıldanır, ancak bu yalnızca dudak okunarak anlaşılabilir çünkü duyulabilir bir ses yoktur.

Rita Hanson rolü için Tori Amos düşünülmüştü.

Filmde Phil, Bayan Lancaster, Nancy, Rita, Koridordaki Adam, Piyano Öğretmeni, Buster'ın karısı ve Debbie tarafından öpülür veya onları öper; patlak lastikli kadınlardan biri tarafından kendisine öpücük gönderilir; ve Yaşlı Adam'a ağızdan ağza suni teneffüs yapar.

Bu, Michael Shannon'ın ikinci film/TV oyunculuk kredisidir.

Bill Murray ve Stephen Tobolowsky daha sonra Garfield: The Movie (2004) filminde birlikte çalıştılar.

Popüler radyo talk show sunucusu Casey Bartholomew (Los Angeles'ta KFI, Orlando'da WDBO ve New Jersey 101.5'ten), Groundhog Day şenlikleri sırasında Gobbler's Knob'daki kalabalığın içindedir, ancak ana karakterlerle hiçbir etkileşimi yoktur.

Bill Murray ve Harold Ramis, Punxsutawney'deki Groundhog Day kutlamalarında onursal Büyük Mareşal olarak yer almış iki isim. Bu gelenek, filmin çekildiği kasabayla özdeşleşen bir onur haline geldi. İkili, bu unvanı farklı yıllarda taşıyarak filmin kültürel mirasına katkıda bulundu.

DVD özel içeriklerinde Harold Ramis, Phil'in 2 Şubat'ı yaklaşık on bin yıl boyunca yaşadığı fikrinin orijinal plan olduğunu söylüyor. Ancak daha sonra, karakterin aynı günü muhtemelen on yıl kadar tekrarladığını belirtiyor. Bu süre belirsizliği, filmin gizemini korumasına yardımcı oluyor.

Danny Rubin'in orijinal senaryosunda Phil Connors, hikayenin başında zaten zaman döngüsüne hapsolmuş durumdaydı. Seyirci, onun her şeyi nasıl önceden bildiğini merak ederek tipik bir gününe tanık oluyordu. Harold Ramis bu yapıyı değiştirmeyeceğine söz verse de, sonradan vazgeçerek döngünün başlangıcını göstermeyi tercih etti.

Danny Rubin ve Harold Ramis, Phil'in zaman döngüsünün karanlık yönlerini bilinçli olarak es geçtiklerini söylüyor. Karakterin sonuçsuz kalacak psikopatça veya şiddet içeren eylemler yapabileceği fikri, filmin tonuna uymadığı için rafa kaldırıldı. Bu tercih, hikayenin umutlu ve komik ruhunu korudu.

Bill Murray çekimler sırasında boşanma sürecindeydi ve filmle ilgili takıntılı bir haldeydi. Harold Ramis'i sürekli, çoğu zaman gecenin köründe arayarak endişelerini paylaşıyordu. Ramis, Murray'in kaygılarını yatıştırması için senarist Danny Rubin'i görevlendirdi; bu durum, Murray'in Ramis'le yıllarca konuşmamasının sebeplerinden biri oldu.

Filmin gösterime girmesinden bu yana Punxsutawney kasabası, önemli bir turistik cazibe merkezine dönüştü. Her yıl binlerce kişi, gerçek Groundhog Day kutlamalarına katılmak ve filmin izlerini sürmek için bu küçük Pennsylvania kasabasına akın ediyor. Bu ilgi, kasabanın ekonomisine de canlılık kattı.

Danny Rubin'in ilk senaryo taslağı, Phil Connors'ın 3 Şubat'ta uyanıp Rita Hanson'ın da kendi zaman döngüsüne hapsolduğunu keşfetmesiyle sona eriyordu. Bu sürprizli final, ana karakterin yalnızlığını pekiştiriyordu. Ancak yapımcılar, daha umut dolu bir kapanışı tercih ederek bu fikri değiştirdi.

Film, 2006 yılında 'kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli' olduğu gerekçesiyle Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi. Bu onur, Groundhog Day'in sadece bir komedi olmanın ötesine geçtiğini tescilledi. Arşiv, Amerikan sinema mirasının en değerli örneklerini barındırıyor.

Danny Rubin, filmin son haline dair karışık duygular besliyor. Bir yandan filmin hayatını kolaylaştırdığını ve Harold Ramis'e minnettar olduğunu söylerken, diğer yandan kendi vizyonundan uzaklaşıldığını hissediyor. Özellikle komedi ve romantizm dozunun artması, karanlık öğelerin törpülenmesi onu düşündürüyor; yine de bir spekülatif senaryodan film çekmenin piyango kazanmak kadar zor olduğunun farkında.

Film vizyona girdikten sonra, hikayenin kendilerinden çalındığını iddia eden birkaç yazar ortaya çıktı. Bilimkurgu yazarı Richard Lupoff, kısa öyküsü '12:01 p.m.'in taklidi olduğunu öne sürerken, 'Replay' romanının yazarı Ken Grimwood da benzer iddialarda bulundu. Danny Rubin ise tek ilham kaynağının William Dean Howells'in 1892 tarihli 'Christmas Every Day' öyküsü olduğunu belirtti.

2020'de Bill Murray, Stephen Tobolowsky ve Brian Doyle-Murray, Super Bowl için çekilen bir Jeep reklamında rollerini yeniden canlandırdı. O yıl Super Bowl, tesadüfen Groundhog Day'e denk geliyordu. Reklam da tıpkı orijinal film gibi Illinois, Woodstock'ta çekildi ve nostaljik bir hava yarattı.

Harold Ramis ve Bill Murray arasında sette büyük bir gerginlik vardı. Murray filmin daha felsefi olmasını isterken, Ramis komedi tonunda ısrar ediyordu. Murray'in özel hayatındaki sorunlar da davranışlarına yansıyınca, ikili uzun yıllar konuşmadı. Barışmaları ancak Ramis'in ölümünden kısa bir süre önce gerçekleşti.

Orijinal planda Phil Connors'ın, köstebeği ininde avlaması gerekiyordu. Ancak bu sahne, Harold Ramis'in daha önce yönettiği Caddyshack (1980) filmine fazla benzediği için değiştirildi. Yapımcılar, iki film arasında belirgin bir fark olmasını istedi.

1880'lerde Punxsutawney'li bir grup arkadaş, Candlemas Günü'nde köstebek aramak için ormana çıktı. Bu gezi geleneğe dönüştü ve yerel bir gazete editörü gruba 'Punxsutawney Köstebek Kulübü' adını taktı. 1887'den itibaren etkinlik, Punxsutawney Phil adlı bir köstebek etrafında resmi bir törene evrildi ve her yıl düzenlenmeye devam ediyor.

Danny Rubin, hikayenin yaratılışına ilham veren anlardan birinin, Anne Rice'ın 'Vampirle Görüşme' romanını okuduktan sonra sonsuza dek yaşamanın nasıl bir şey olacağını düşünmesi olduğunu söylüyor. Bu fikir, zaman döngüsü konseptinin temelini attı. Rubin, ölümsüzlük fikrini mizahi ve insani bir çerçeveye oturttu.

Cher, hayranlarının kendisine Groundhog Day için yaptığını sandıkları şarkıyla ilgili mektuplar gönderdiğini, oysa parçanın 1965'te kaydedildiğini söyledi. Filmin, şarkıya olan ilgi sayesinde albüm satışlarını artırdığını da belirtti. Bu durum, filmin müzik dünyasına bile dokunan kültürel etkisini gösteriyor.

Phil'in haber stüdyosunda hava durumu tahminlerini çektiği sahneler ve Rita'nın tanıtımı, aslında kurgu aşamasında akla geldi. Yapımcılar, bu eksikliği fark edince ek çekimler yapmak zorunda kaldı. Bu sahneler, filmin akışını tamamlamak için sonradan monte edildi.

Filmin Almanca adı 'Und täglich grüßt das Murmeltier', yani 'Köstebek her gün selam verir' anlamına geliyor. Bu başlık, Almanya'da sık sık tekrarlanan, özellikle can sıkıcı veya tuhaf durumlar için kullanılan mizahi bir deyime dönüştü. Filmin kültürel etkisi, dilde bile kendine yer buldu.

Groundhog Day, Harold Ramis'in yönettiği ve MPAA tarafından PG derecesi alan ilk ve tek film oldu. Ramis, daha önceki sert komedilerinden farklı olarak, ailecek izlenebilecek ama yine de hafif bir sivriliği olan bir film yapmak istedi. Bu yüzden şiddet, cinsellik ve küfürün son derece hafif tutulmasında ısrar etti.

Phil Connors'ın Ned Ryerson'la karşılaştığı sahnelerin arka planında sıkça görünen Lloyd's mağazası, iş kaybına uğradığı gerekçesiyle yapım şirketine binlerce dolarlık dava açtı. Ancak bu girişim başarısız oldu. Mağaza, filmin getirdiği üne rağmen beklenen ticari faydayı göremediğini iddia ediyordu.

Film, Haziran 2008'de Amerikan Film Enstitüsü'nün 'Fantastik' türündeki en iyi 10 film listesinde 8. sırada yer aldı. Bu seçki, Groundhog Day'in türünün klasikleri arasına girdiğini kanıtladı. Listenin diğer üyeleri arasında Oz Büyücüsü ve Yüzüklerin Efendisi gibi yapımlar bulunuyor.

Filmin İsveççe adı 'Hela veckan är måndag', yani 'Bütün hafta Pazartesi' olarak çevrilebilir. Oysa filmde günün hangi gün olduğu belirtilmez ve 1993'te Groundhog Day aslında bir Salı gününe denk geliyordu. Bu ironik başlık, döngünün sıkıcılığını vurguluyor.

Chicago radyo efsanesi Steve Dahl, Harold Ramis tarafından her günün başında duyulan radyo spikeri olması için davet edildi. Ancak Dahl'ın radyo partneri filmi anlamadığı için teklifi geri çevirdi. Bu küçük rol, başka bir sese emanet edildi.

Filmin sonundaki, herkesin Phil'e teşekkür ettiği parti sahnesi aslında Fred ve Debbie'nin düğününde geçecekti. Ancak zaman kısıtlamaları nedeniyle bu plan değiştirildi. Yine de sahne, filmin duygusal zirvesini oluşturmayı başardı.

Film çıkmadan önce Punxsutawney, Groundhog Day'de yaklaşık 2.000 ziyaretçi ağırlıyordu. Günümüzde bu sayı 20.000 ile 40.000 arasında değişiyor. Bu patlama, filmin kasabaya kazandırdığı kalıcı popülerliğin en somut göstergesi.

Premiere dergisi, 2006'da bu filmi 'Tüm Zamanların En İyi 50 Komedisi' arasında gösterdi. Bu liste, sinema tarihinin en etkili güldürülerini bir araya getiriyordu. Groundhog Day, zamansız mizahıyla bu seçkide kendine sağlam bir yer edindi.

Silinmiş sahneler arasında Phil'in çeşitli spor karşılaşmalarının sonuçlarını tahmin ederek hileli bir bilardo dehasına dönüşmesi, buz heykellerinin kafalarını koparması ve mükemmel bir bowling oyuncusu olması gibi örnekler var. Rita'ya sokaktan el salladığı ve onun perdeyi sertçe kapattığı sahne de kesilmiş. Döngü sorununu tartıştığı sahne ise bowling salonunda geçiyor ve muhtemelen mükemmel bir oyunun ardından gelen derin bir depresyonu yansıtıyor.

Harold Ramis, filmin ilham kaynağının P.D. Ouspensky'nin 'İvan Osokin'in Tuhaf Hayatı' (1905) romanı olmadığını belirtti, ancak pek çok kişi aksini düşünüyor. Ramis bu yalanlamayı, kitabın bir baskısının kapak yazısına katkıda bulunarak yaptı. Romanda Osokin'e hayatını yeniden yaşama şansı verilir, ama o aynı hataları tekrarlar ve sonunda kurtuluş için fedakarlık yapması gerektiğini öğrenir.

BBC Culture'ın tüm zamanların en iyi 100 komedisi listesinde 4. sıraya yerleşti. Bu uluslararası anket, filmin evrensel mizah anlayışını ve kalıcılığını bir kez daha ortaya koydu. Liste, farklı kültürlerden eleştirmenlerin oylarıyla oluşturuldu.

Bazı televizyon kanalları, Groundhog Day temalı özel günler düzenleyerek filmi 24 saat boyunca kesintisiz bir döngü halinde yayınladı. Bu maratonlar genellikle sabah 6'da başlıyor, tıpkı filmdeki gibi. İzleyiciler için ironik ve eğlenceli bir deneyim sunuyor.

Danny Rubin senaryoyu 1990'da spekülatif olarak yazdı ve tamamlaması sekiz hafta sürdü. Bu sürenin yedi haftasını hikayenin tüm inceliklerini planlamaya ayırdı, bitmiş senaryoyu ise sadece bir haftada kaleme aldı. Bu disiplinli yaklaşım, karmaşık zaman döngüsünün tutarlılığını sağladı.

Senaryonun ilk taslaklarında Phil Connors'ın tuhaf deneyiminin nedeni açıklanıyordu: Stephanie adlı küskün bir eski sevgili, ona ders vermek için büyü yapmıştı. Bu büyü, utanç içinde Charles Dickens okurken tüm ülkedeki köstebeklerle tatlı tatlı sevişmesini içeriyordu. Bu açıklamanın çıkarılmasının filmi daha büyülü kıldığına karar verildi.

Eleştirmenler Leonard Maltin ve Roger Ebert, filme başlangıçta 3 yıldız verdiler. Yıllar sonra filmi tekrar izlediklerinde fikirleri değişti; Maltin puanı 3,5'a, Ebert ise 4 yıldıza çıkararak filmi 'Büyük Filmler' serisine dahil etti. Bu yükseliş, Groundhog Day'in tekrar izlendikçe değeri artan ender filmlerden olduğunu gösteriyor.

Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' koleksiyonunda yer alıyor. Bu seçki, sinema tarihinin en önemli yapıtlarını bir araya getiriyor. Ebert, filmi derinlikli komedisi ve felsefi alt metni nedeniyle bu listeye layık gördü.

Danny Rubin, 2 Şubat tarihini tamamen rastgele seçti. Ancak bu tarihte az bilinen bir tatil olduğunu öğrenince, bunun hikaye için mükemmel bir zemin oluşturacağını fark etti. Tesadüf, filmin ikonikleşmesinde büyük rol oynadı.

Film, 2016'da Tony adaylığı alsa da gişede pek başarılı olamayan bir sahne müzikaline uyarlandı. Broadway'de kısa süre sahnelenen bu versiyon, filmin büyüsünü tam olarak yakalayamadı. Yine de müzikal, hikayenin farklı bir formatta denenmesi açısından ilginç bir girişimdi.

Orijinal senaryo, zaman döngüsünün nasıl oluştuğunu açıklıyordu. Ancak yapımcılar, bu gizemi korumanın filmi daha sihirli kılacağına karar verdi. Seyircinin kendi yorumunu katabilmesi için neden-sonuç ilişkisi belirsiz bırakıldı.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde kendine yer buldu. Bu kapsamlı rehber, sinema tarihinin dönüm noktalarını belgeliyor. Groundhog Day, özgün konseptiyle bu seçkinin daimi üyelerinden.

Stephen Tobolowsky, çekimlerin ilk günü için sete geldiğinde, beklediğinden kökten farklı, yeniden yazılmış bir senaryoyla karşılaştı. Bu sürpriz değişiklik, oyuncunun rolüne hazırlanma biçimini etkiledi. Yine de Tobolowsky, Ned Ryerson karakteriyle unutulmaz bir performans sergiledi.

Bu film, Harold Ramis'in Club Paradise (1986) filminin eleştirel ve ticari başarısızlığından sonra yedi yıl aradan sonra yönettiği ilk filmdi. Ramis, bu dönüşle hem yönetmenlik kariyerini canlandırdı hem de en kalıcı eserini verdi. Groundhog Day, onun sinema dilindeki olgunluğunu kanıtladı.

Amerikan Film Enstitüsü'nün 2000 yılında hazırladığı 'En Komik 100 Amerikan Filmi' listesinde yer aldı. Bu liste, sinema tarihinin en etkili güldürülerini onurlandırıyor. Groundhog Day, zekice kurgulanmış mizahıyla bu sıralamada kendine yer buldu.

Orijinal versiyonda Rita, 19. yüzyıl Fransız şiiri okuduğunu söyler. Fransızca dublajda bu, 19. yüzyıl İtalyan şiiri olarak değiştirildi. Böylece Phil, Rita'yı etkilemek için İtalyanca şiir okur ve diyaloglardaki 'Oui' 'Si'ye, 'Baudelaire, c'est fantastique' ise 'Leopardi, è fantastico'ya dönüşür.

1993 yılının en çok hasılat yapan 10. filmi oldu. Bu ticari başarı, filmin geniş kitlelerce benimsendiğini gösterdi. Groundhog Day, mütevazı bütçesine rağmen gişede büyük bir etki yarattı.

Filmin Brezilya'daki adı 'Feitiço do Tempo', kelime anlamıyla 'Zamanın Büyüsü' olarak çevrilebilir. Bu başlık, hikayenin doğaüstü boyutunu vurguluyor. Orijinal adın kültürel karşılığı olmadığı için yerel bir uyarlama tercih edilmiş.

Film, Başkan Bill Clinton için Beyaz Saray'da özel bir gösterimle sunuldu. Bu onur, Groundhog Day'in sadece halk nezdinde değil, siyasi arenada da ilgi gördüğünü kanıtladı. Clinton'ın filmi beğendiği ve ekibiyle şakalaştığı biliniyor.

Filmin yaklaşık 1 saat 20. dakikasında, Phil yaşlı adamı hastaneye götürüp hemşireyle konuşurken arka planda bacağı kırık bir çocuk görülür. Bu çocuk, filmin ilerleyen sahnelerinde ağaçtan düşen ve Phil'in bu kez yakaladığı çocuktur.

Lokantadaki tüm saatler durmuştur; bu, Phil Connors'ın içinde bulunduğu zaman döngüsü çıkmazını simgeler.

Filmde, kısmen ya da tamamen gösterilen tam 38 farklı gün vardır.

Wolf Gnards sitesine göre Bill Murray, Groundhog Day'de 8 yıl 8 ay 16 gün mahsur kalır. Movie Truth inceleme serisi bu süreyi 4.576 gün (12 yıl 6 ay 11 gün) olarak hesaplar. Obsessed With Film ise usta bir piyanist, buz heykeltıraş vs. olmasını hesaba katarak 12.403 gün, yani yaklaşık 34 yıl döngüde kaldığını iddia eder.

Yaklaşık 58. dakikada Phil acı bir şekilde, "Groundhog Day bu kasabada bir anlam ifade ederdi. Köstebeği çıkarır ve yerdik!" der. Bu söz, gerçek Groundhog Day'in kökenlerine dair doğru bir ifadedir; aslında bir av etkinliğidir.

Film boyunca Phil Connors, Elisabeth Kübler-Ross'un beş yas evresini deneyimler: İnkar, Öfke, Pazarlık, Depresyon ve Kabullenme. Harold Ramis, "Danny Rubin, Kübler-Ross'un ölüm ve ölmek üzerine beş evresini model aldı ve biz bunu Bill Murray'in gelişimi için şablon olarak kullandık" demiştir.

Bill Murray'i her sabah karşılayan Sonny & Cher'ın "I've Got You Babe" şarkısı, Danny Rubin'in orijinal senaryosunda en başından beri vardı. Şarkının bitmek bilmeyen tekrarlayan nakaratı, Phil'in filmdeki çıkmazını yansıtır.

Harold Ramis, Budistlerden ve diğer inanç gruplarından reenkarnasyonu ele alışını öven mektuplar aldı. Hatta Cizvitlerden filmdeki manevi temaları işleyişini takdir eden mektuplar geldi.

Rita Hanson, film boyunca Phil Connors'a tam on kez tokat atar.

Yaklaşık 50. dakikada Phil'in Alman restoranında okuduğu Fransızca şiir, Jacques Brel'in 1957 tarihli "La bourrée du célibataire" (Bekarın Dansı) şarkısından alıntıdır: "La fille que j'aimerai / Sera comme bon vin / Qui se bonifiera / Un peu chaque matin." Türkçesi: "Seveceğim kız / İyi bir şarap gibi olacak / Her sabah / Biraz daha güzelleşecek."

Yaklaşık 56. dakikada, Phil'in Rita'yı etkilemeye çalışıp başarısız olduğu montaj sırasında çalan şarkı Ray Charles'ın "You Don't Know Me" adlı eseridir. Şarkı, tıpkı Phil'in Rita'ya olan karşılıksız aşkı gibi, tek taraflı bir aşkı anlatır.

Yaklaşık 1 saat 18. dakikada Bill Murray, Samuel Taylor Coleridge'in "Work Without Hope" şiirinden dizeler okur: "Tüm doğa çalışıyor sanki; sümüklüböcekler yuvasından çıkıyor, Arılar kıpır kıpır; kuşlar kanatta, Ve kış, açık havada uyuklarken, Gülümseyen yüzünde bir bahar düşü taşıyor; Ve ben, bu arada, tek işsiz varlık, Ne bal yapıyor, ne eşleşiyor, ne yuva kuruyor, ne de şarkı söylüyorum."

Phil'in kafeteryada kitap okurken radyoda duyduğu ve daha sonra öğretmeni tarafından kovulan genç kızın güzelce çaldığı müzik, Wolfgang Amadeus Mozart'ın Do Majör 16. Piyano Sonatı, K545, 1. bölüm (Allegro) eseridir. 1788'de bestelenmiş, ancak 1805'e kadar yayımlanmamıştır.

Yaklaşık 37. dakikada Rita Hanson'ın (Andie MacDowell) kafede alıntıladığı "unwept, unhonoured, and unsung" (ağlanmamış, onurlandırılmamış ve şarkısı söylenmemiş) dizeleri, Walter Scott'ın "Lay of the Last Minstrel" adlı eserinin 6. kantosunun 1. kıtasındandır.

Phil Connors neredeyse kesinlikle 2 Şubat'ı binlerce kez yaşasa da (bunlardan 38'inin gösterildiği belirtilir), "gün-izole" sahnelerin ve olayların dikkatli bir şekilde sıralanması ve Connors'ın diyaloglarının çözümlenmesi en az 42 günü ortaya koyar. Bu sayı, Punxsutawney Phil'in tahmin ettiği ek kış günlerinin tam sayısıdır (6 hafta).

Yaklaşık 21. dakikada, Phil döngüde olduğunu fark ettiği ilk gün ön kapıdan çıkar ve yoldan geçen birine "Affedersiniz. Herkes nereye gidiyor?" diye sorar. Yoldan geçen kişi, "Gobblers Knob'a. Groundhog Day" diye yanıtlar. Bu kişi, filmin ilerleyen bölümlerinde Phil'e piyano öğretecek olan kadındır.

Yaşlı adam, ölen ve ölü kalan tek kişidir. Phil, köstebek ve yaşlı adam, döngüde öldüğü bilinen tek varlıklardır. Phil'i demiryolunda kovalayan polislerin akıbeti gösterilmez, ancak tren geçerken bir kaza olmadığına göre muhtemelen zamanında kurtulmuşlardır.

İzleyiciler, Phil'in doktor olması, akıcı Fransızca konuşması ve usta bir piyanist haline gelmesi için gereken süreyi düşünerek, Groundhog Day'i tekrarlayarak birkaç yıl geçirmiş olması gerektiğini tahmin eder.

Yaklaşık 1 saat 3. dakikada Phil'in uçurumdan aşağı sürdüğü kırmızı kamyon, Steven Spielberg'in ilk filmi Duel (1971)deki bir araca göndermedir. Filmin müziği, David Mann'ın gazlayıp uçurumdan aşağı sürdüğü sahnede çalar ve bu, filmin final sahnesine bir atıftır.

2003 yılında bu film, Modern Sanat Müzesi'nin "Saklı Tanrı: Film ve İnanç" serisinin açılış gecesi filmi oldu. 7 Aralık 2003 tarihli New York Times makalesi "Groundhog Almighty", Groundhog Day'in Luis Buñuel'in Nazarin (1959), Federico Fellini'nin 8½ (1963), Ingmar Bergman'ın Winter Light (1963) ve Andrei Tarkovsky'nin Andrei Rublev (1966) gibi "ciddi" filmlerle birlikte küratörlüğünün yapılmasının görünürdeki uyumsuzluğunu ve farklı din adamları ile inanç mensuplarının (hahamlar, Cizvit rahipleri, Budistler, Falun Dafa uygulayıcıları ve Wiccanlar dahil) filmin kendi dinlerine nasıl uygulanabilir veya aslında onlarla ilgili olduğuna dair görüşlerini tartıştı.

Yaklaşık 1 saat 16. dakikada, Phil Connors'ın kahve dükkanındaki kitapları arasında John Gassner'ın "Treasury of the Theatre: From Agamemnon to A Month in the Country" (Simon & Schuster, 1964) ve H.E. Jacob'ın "Johann Strauss: Father and Son, a Century of Light Music" (Greystone Press, 1939) adlı eserleri bulunur. Aynı sahnede dikkatini çeken klasik piyano parçası, Wolfgang Amadeus Mozart'ın Do Majör 16. Piyano Sonatı, K. 545'tir.

Final sahnesinde çalan şarkı "Almost Like Being in Love"dır. Şarkı aslen, bu filmle benzer bir temaya sahip bir müzikal olan Brigadoon (1954)dandır.

Yaklaşık 1 saat 10. dakikada, kart fırlatma sahnesinde Phil Connors, Rita Hanson'a "şapka ol" der; bu, şüphesiz Bill Murray'in Caddyshack (1980)teki rol arkadaşı Chevy Chase'e ("top ol") bir selamdır.

Phil'in zaman döngüsü, Nietzsche'nin "ebedi dönüş" kavramının bir örneğidir. Bu felsefi düşünce deneyinde kişi, her acı ve neşe dahil olmak üzere hayatını sonsuza dek tekrar tekrar yaşadığını hayal eder. Bu, radikal bir kendini kabulü ve "amor fati"yi (kaderini sevmek) zorunlu kılarak pişmanlıksız bir yaşamı teşvik eder.

Groundhog Day (2 Şubat), ABD'nin doğu eyaletlerinin çoğunda, Alaska'da ve Kanada'nın bazı bölgelerinde kutlanır.

Sonny & Cher'ın "I Got You Babe" şarkısı, Billboard dergisine göre Ağustos 1965'te üç hafta boyunca ABD'de bir numaraydı.

Bu filmin ölümün birkaç önemli aşamasını ele alması ilginçtir.