L.A. Confidential Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Guy Pearce, DVD yorumunda, ön yapım aşamasında Melbourne'de James Ellroy'un tek kişilik gösterisine katıldığını anlatır. Performans sonrası soru-cevap bölümünde bir izleyici, Ellroy'un kitaplarından herhangi birinin filme uyarlanıp uyarlanmayacağını sorar. Ellroy, yalnızca L.A. Confidential'ın ön yapımda olduğunu değil, aynı zamanda iki Avustralyalı oyuncunun (Pearce ve Russell Crowe) filmde rol aldığını söyler. Seyirci, Ellroy'un rastgele iki yerel oyuncuyu seçip şaka yaptığını düşünerek kahkahaya boğulur; Pearce ise mahcup olur. Bir yıl sonra seyirci, Ellroy'un aslında doğruyu söylediğini öğrenir.

Curtis Hanson, üç başrol karakterinde ısrar ettiği için büyük dirençle karşılaştı. Önce Exley ve Vincennes'i çıkarıp filmi Bud White'ın oyuncusu için bir star aracı yapması söylendi. Exley'in gerekliliğini açıklayınca bu kez White ve Vincennes'i çıkarması istendi. Üçünün de gerekli olduğunda ısrar edince kendisine yalnızca 15 milyon dolar bütçe verildi; bu da istese bile büyük bir ismi kiralayamayacağı anlamına geliyordu, ki zaten istemiyordu. Seyircide rol beklentisi yaratmayan oyuncuları işe almak istiyordu. Tek istisna, Babe (1995) filminden sonra seyircilerin kahramanlardan biri olmasını bekleyeceği James Cromwell'di.

Curtis Hanson ve Brian Helgeland, senaryo üzerinde iki yıl birlikte çalıştı. Bu sürede Hanson birkaç yönetmenlik teklifini geri çevirdi, Helgeland ise yedi taslağı ücretsiz hazırladı.

Filmi destekçilere satmak ve ekip üyelerine estetik fikirlerini açıklamak için Curtis Hanson, on sekiz dönem fotoğrafından oluşan bir grup oluşturdu. Bunlar arasında filmin ilk karesindeki 'Los Angeles'a Hoş Geldiniz' kartpostalı, Lynn Bracken'in duvarındaki toplu konut fotoğrafları, portakal bahçeleri ve Veronica Lake'in cazibe fotoğrafı vardı. Hanson ayrıca Guy Pearce ve Russell Crowe'a karakter modelleri olarak 1950'lerin daha az bilinen iki aktörünün (Aldo Ray ve Guy Madison) stüdyo fotoğraflarını seçti: Exley'in modeli Madison, White'ınki Ray'di. Film, adını 1950'lerin kötü şöhretli magazini 'Confidential'dan alıyor; bu dergi filmde kurgusal olarak 'Hush-Hush' adıyla yer alıyor.

Oyuncu yönetmeni Mali Finn, bu filmdeki çalışmasıyla Curtis Hanson'ı o kadar etkiledi ki, sonraki beş filminden dördünde oyuncu seçimini o yaptı.

Senaryo, Curtis Hanson'ın James Ellroy'a gösterecek kadar kendine güvenmesinden önce yedi taslak geçirdi.

Filmin ve James Ellroy'un romanının başlığı, Jack Lait ve Lee Mortimer'ın popüler kitap serisine dayanır: New York Confidential (1948), Chicago Confidential (1950), Washington Confidential (1951) ve USA Confidential (1952). Bu kitaplar, başlıkta geçen yerlerin kirli alt yüzünü, özellikle yolsuzluk, organize suç ve seks üzerine odaklanarak ifşa etmeyi amaçlıyordu – L.A. Confidential'daki suç olay örgüsünün üç unsuru. Romanda ve filmde Hush-Hush olarak kurgulanan Confidential dergisi, Aralık 1952'de yayına başladı ve adını bu kitap serisinden aldı, ancak büyük ölçüde ünlü dedikodusuna odaklandı. Sonraki yıllarda birçok film, Lait ve Mortimer'ın serisinin başlık formatını yeniden kullandı – Kansas City Confidential (1952), High School Confidential! (1958) vb. – ancak çoğu orijinal kitap serisinin ana temalarını takip etmedi; hiçbiri bu film kadar yakından takip etmedi.

L.A. Confidential, James Ellroy'un 'L.A. Quartet' serisinin üçüncü kitabıdır.

James Ellroy'un çalışmalarının uzun süreli bir hayranı olan Brian Helgeland, Warner Brothers'ın 1990'da L.A. Confidential'ın haklarını aldığını duyduğunda senaryoyu yazmak için yoğun çaba harcadı. Ancak o zamanlar stüdyo yalnızca yerleşik yazarları kullanmakla ilgileniyordu.

Warner Bros. yöneticisi Bill Gerber, senaryoyu stüdyoyla anlaşması olan New Regency Productions'ın CEO'su Michael G. Nathanson'a gösterdi. Nathanson çok etkilendi, ancak şirket başkanı Arnon Milchan'dan onay alması gerekiyordu. Curtis Hanson'a, bölgenin o dönemdeki refahını simgelemek için portakal bahçeleri, plajlar ve Hollywood Freeway'in açılışına ait resimler içeren bir sunum hazırlattı. Ardından Hanson, skandal magazinleri ve Robert Mitchum'un uyuşturucu baskınından sonra hapisten çıkışının ünlü karesiyle Hollywood'un daha karanlık yüzünü gösterdi. Dönem detaylarının arka planda kalacağını, karakterlerin ise tamamen ön planda olacağını vurgulamak için büyük çaba harcadı. Milchan sunumdan hemen etkilendi ve filmi finanse etmeyi kabul etti.

Proje iki kez televizyona sunuldu. İlk olarak yapımcı David L. Wolper mini dizi olarak yapmak istedi, daha sonra HBO tarafından haftalık bir dizi olarak geliştirme aşamasına girdi. Kiefer Sutherland'ın tamamen tanınmaz bir Jack Vincennes'i canlandırdığı çok kötü bir pilot bölüm çekildi, ancak dizi seçilmedi.

DVD'deki 'Off the Record' belgeselinde James Ellroy şöyle diyor: '1988 ve 1989'da L.A. Confidential'ı yazdım. Büyüktü, epikti, devasaydı; tüm aile için bir kitaptı, tabii ailenizin adı Charles Manson ailesiyse.' Ayrıca: 'Ajansım Nat Sobel ve ben çok güldük, çünkü bu herifin film uyarlamasına karşı dayanıklı olduğunu düşündük. Büyüktü, kötüydü, sempatik karakterlerden yoksundu; sınırlandırılamaz, kapsanamaz ve uyarlanamazdı!'

Bu filmin müziğiyle Akademi Ödülü adaylığı alan Jerry Goldsmith, Elmer Bernstein'ın yerine geçti.

Brian Helgeland, Curtis Hanson'ın filmi yönetmesi için işe alındığını duyduğunda, onunla The River Wild (1994) setinde buluştu ve kendisini işbirlikçisi olarak önerdi.

James Ellroy'un filmle ilişkisi ünlü bir şekilde kararsızdır. 1997'deki galasında filmi 'kendi seviyesinde bir sanat eseri' olarak nitelendirdi ve sinemalarda birçok kez izlediğini itiraf etti. 2016'da Curtis Hanson için yazdığı ölüm ilanında filmi 'sorunlu' bulduğunu, Hanson'ın tarzını 'ince işçilikle, özenle gerçekleştirilmiş... duygusal durgunluk ve bastırılmış özlemle karakterize edilmiş' olarak tanımlarken, 'Ben film yapmam, Curtis Hanson roman yazmazdı. Bana sözlerimin ışıltılı yeni bir formda armağanını verdi' dedi. 2023'te çok daha az kibar davranarak filmi 'en üst düzeyde bir hindi... bir tortilla kadar derin' olarak nitelendirdi ve özellikle Russell Crowe ile Kim Basinger'ın performanslarını 'güçsüz' bularak eleştirdi. Buna rağmen, filmi hâlâ romanlarının en iyi film uyarlaması olarak görüyordu.

Yılın En İyi Film Oscar'ına aday gösterilen ve aynı zamanda Uyarlama Senaryo dalında da aday gösterilen tek film.

Steven Schneider tarafından derlenen 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine dahil edildi.

Film aslında birçok izleyicinin varsaydığından çok daha uzun bir zaman diliminde geçiyor. 1951 Noel'inde başlıyor, ancak Jack Vincennes Ahlak Bürosu'ndayken '1953'ün büyük mastürbasyon vakası'ndan bahsediyor, bu nedenle zaman aralığı bir buçuk ila iki yıl arasında.

'Hush Hush' uyuşturucu baskını skandalı, bir dizi gerçek olaya dayanıyordu. Bunlardan biri, yüzyıl ortası Disney filmlerinin en popüler çocuk oyuncularından Tommy Kirk'le ilgiliydi. Heteroseksüel olmadığından şüphelenildiğinde film teklifleri azalmaya başladı, ancak skandal magazinlerinde esrar baskını nedeniyle fotoğrafı göründüğünde işten atıldı ve rolleri başka oyunculara verildi. Bir örnek, John Wayne filmi The Sons of Katie Elder'daki (1965) Bud Elder rolüydü; bu rol, Wayne'in her iki konuya karşı olumsuz tutumu nedeniyle kaybedildi.