My Fair Lady
Prof. Higgins, yağmurlu bir gecede, Londra Covent Garden'daki operadan çıkan kalabalığın arasında çiçek satan, ağzı bozuk Eliza Doolittle'a rastlar. Hırçın ve kaba davranışlarıyla etrafa sataşmaktan kendini alamayan muzip genç kız, sadece argo değil, üstelik berbat bir aksanla da konuşmaktadır. Higgins, kendisi gibi bir dil bilimci olan dostu Albay Pickering ile bir bahse girer: Eliza üstüne para alarak profesörün evinde kalacak ve diksiyon kursları alacaktır. Higgins, genç kızı tamamen yola getireceğine ve Eliza'nın bir süre sonra gerçek bir hanımefendiden ayırt edilemeyeceğini iddia etmektedir. Bernard Shaw'ın 1912 tarihli oyunu Pygmalion'dan uyarlanan ve Broadway'de 1956-62 yılları arasında büyük sükse yapan My Fair Lady'nin başarısı, sahne müzikalini uyarlayan Alan Jay Lerner'in film yönetmeni George Cukor'la işbirliğini doğurdu. Eliza rolünün kariyerinin zirvesindeki Audrey Hepburn'e verilmesiyle de sinema tarihinin zafer anlarından biri tescillenmiş oldu.
My Fair Lady hakkında 186 bilgi
186 bilgi gösteriliyor.
- Kostüm tasarımcısı Cecil Beaton, Audrey Hepburn'ün Büyükelçilik Balosu'nda giydiği, Beaton'ın bir antika dükkanında bulduğu orijinal bir Edward dönemi örneği olan inci beyazı elbise dışında bu film için 1.500 kostüm yarattı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison'ın biyografi yazarlarından biri olan Alexander Walker'a göre, "I've Grown Accustomed to Her Face" şarkısı oyuncu için özel anılar taşıyordu; orijinal Broadway koşusu sırasında şarkıyı, kanatlarda durup performansını izleyen üçüncü eşi Kay Kendall'a söylerdi. Harrison daha sonra bu filmde şarkıyı söylerken her zaman birkaç yıl önce lösemiden ölen Kendall'ı düşündüğünü itiraf etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn daha sonra, yapımcı Jack L. Warner'ın neredeyse tüm şarkılarına dublaj yaptırmayı planladığını bilseydi Eliza Doolittle rolünü asla kabul etmeyeceğini itiraf etti. Bu filmi yaptıktan sonra Hepburn, şarkı söylemeyi kendi başına yapamadığı sürece başka bir müzikal filmde yer almamaya karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn (Eliza Doolittle), sesinin yeterince güçlü olmadığı ve seslendirilmesi gerektiği konusunda ilk kez bilgilendirildiğinde, dışarı çıktı. Ertesi gün geri döndü ve Hepburn'ün tipik zarif hareketiyle "wicked behavior."'u için herkesten özür diledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn, Eliza'nın balo elbisesiyle ilk kez sete girdiğinde, o kadar güzeldi ki ekip ve diğer oyuncular sessizce ona şaşkınlıkla bakakaldılar, ardından alkış ve tezahüratlarla dağıldılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Profesör Henry Higgins rolünü neden geri çevirdiği sorulduğunda Cary Grant, orijinal konuşma tarzının Eliza Doolittle'ınkine çok daha yakın olduğunu belirtti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison bu film için Akademi Ödülünü aldığında, bunu her ikisi de onunla birlikte Eliza Doolittle'ı canlandıran "two fair ladies," Audrey Hepburn ve Dame Julie Andrews'a ithaf etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn'ün Oscar adaylığını alamaması büyük bir üzüntü olarak değerlendirildi ve Warner Brothers ile yönetmen George Cukor'un protestolarını tetikledi. Ancak Akademi onu, başrolü Sir Rex Harrison'a veren En İyi Erkek Oyuncu ödülünü sunmaya davet ettiğinde küçümsemenin üstesinden geldi. Harrison ödülü alırken "two fair ladies" - Hepburn ve Dame Julie Andrews'a (Broadway'deki rolün yaratıcısı) teşekkür etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison'ın mikrofonu (kravatında saklı) ara sıra yoldan geçen polis arabalarından gelen polis yayınlarını alıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Marbles" Profesörü Henry Higgins'in (Sir Rex Harrison), Eliza Doolittle'ın (Audrey Hepburn'ün) ağzına koyduğu şeyin aslında üzüm olduğunu söylüyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Cary Grant, yapımcı Jack L. Warner'a Profesör Henry Higgins'i oynamayacağını, aynı zamanda Sir Rex Harrison'ın bu rolde yer almaması durumunda filmi izlemeye bile gitmeyeceğini söyledi. Aynı Hollywood efsanesi The Music Man (1962) için de Cary Grant'e Harold Hill rolünün teklif edildiği ve yapımcıya, eğer Robert Preston kadroya alınmadığı takdirde filmi izlemeye bile gitmeyeceğini söylediği anlatılır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bir aşamada Warner Brothers, Arabistanlı Lawrence (1962) başarısından sonra aşırı derecede sıcak olan Peter O'Toole ile görüşmelerdeydi, ancak temsilcileri 400.000 dolar arıyordu. Yapımcı Jack L. Warner, Sir Rex Harrison'ı seçmeye istekli değildi ama onu sadece 200.000 dolara alabildi. Bu, Harrison'ı çok sinirlendirdi, özellikle de Audrey Hepburn'e 1 milyon dolar ödendiği ve özellikle de Harrison'ın sonunda çabaları karşılığında bir Oscar kazandığı ve Hepburn'ün kazanamadığı için.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1994'te 30. yıldönümünde yeniden gösterime girmesi için bu film, Arabistanlı Lawrence'ı (1962), Spartacus'u (1960) ve Vertigo'yu (1958) restore eden aynı ekip olan Robert A. Harris ve James C. Katz tarafından titizlikle restore edildi. Restorasyon çağrısı yapıldı çünkü Warner Brothers, filmlerinin haklarına yalnızca belirli bir süre boyunca sahip olduktan sonra, haklar temel materyallerin çoğunu atan CBS'ye geri döndü. Filmin dijital restorasyonu, onu yok olmaktan kurtardı ve altı ay sürdü ve 600.000 dolara mal oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison, bu filmde Profesör Henry Higgins rolünü aldıktan sonra aldığı kapsamlı ses eğitimine rağmen tek bir nota bile söyleyemedi. Sonunda yönetmen George Cukor pes etti ve ona sahne versiyonunda yaptığı gibi her şeyi yarı-konuşmasını söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison'ın müzikal numaralar arasında konuşma şekli nedeniyle, onları önceden kaydedemediler ve ona dudak senkronizasyonu yaptıramadılar, bu yüzden kablosuz bir mikrofon (şimdiye kadar geliştirilen ilklerden biri) donatıldı ve kravatının altına gizlendi. Ancak bu, ağzının ve sözlerinin tamamen senkronize olduğu ve dudak senkronizasyonu yaptıkları için diğer herkesin ona baktığı anlamına geliyordu (herkes dudak senkronizasyonu yaptığında, bu o kadar da fark edilmiyor). Stüdyo bunun çok bariz olduğunu düşündü ve Harrison'ın müziğini değiştirdiler, notaları çeşitli yerlerde uzatıp kısalttılar, böylece onun eşzamanlılığı diğer tüm oyuncular ve aktrisler gibi biraz bozuk oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn'ün ısrarı üzerine yönetmen George Cukor, rolün içinde büyüyebilmesi ve oyunu birkaç yıldır oynayan Sir Rex Harrison ve Stanley Holloway'e karşı kendini koruyabilmesi için tüm sahnelerini sırayla çekti. Bu aynı zamanda Eliza'nın dönüşümünden önceki en zor sahneleri, henüz tazeyken ilk önce çekmesine olanak tanıdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison bacaklarındaki ağrılardan dolayı sigarayı bırakmıştı. Audrey Hepburn'ün günde üç paket sigara içmesi hoşuna gitmiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn 21 yaşında bir çocuğu canlandırmasına rağmen gerçek hayatta aslında 35 yaşındaydı. Jeremy Brett (çekimler sırasında 30 yaşına giren), 20 yaşındaki Freddy Eynsford-Hill rolü için seçildi, böylece Hepburn kıyaslandığında çok yaşlı görünmeyecekti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 17 milyon dolarla bu, o dönemde üretilen en pahalı Warner Brothers filmiydi. Yine de 1964'ün en çok hasılat yapan filmlerinden biri olmayı sürdürdü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Audrey Hepburn, yıllar sonra, Eliza rolünü reddetmiş olsaydı, teklif edilecek bir sonraki aktrisin Dame Julie Andrews değil, bunu çok isteyen Dame Elizabeth Taylor olacağını açıkladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapım tasarımcısı Gene Allen'a hiçbir zaman çalışacak bir bütçe verilmedi. Ne kadara mal olacağı konusunda endişelenmesine gerek kalmadan tüm setleri tasarladı ve inşa etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dame Julie Andrews, yapımcı Jack L. Warner'dan intikamını üç yıl sonra, Broadway'de kendisine ait kıldığı Camelot (1967) filminin film versiyonunda Guenevere rolünü üstlenmeyince aldı. Büyük Beyaz Yol'daki rol arkadaşları Richard Burton ve Robert Goulet de filmde rol almadı; film Warner Brothers için o kadar kötü bir başarısızlıkla sonuçlandı ki, şirket Jack L. Warner'ı başkan olarak görevden aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör Rex Harrison'a rol vermek istemeyen yapımcı Jack L. Warner, kaba kurguyu gösterdikten sonra sessizce ayağa kalktı, oyuncuya döndü ve selam verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Eliza Doolittle rolü ilk olarak Broadway'de Dame Julie Andrews tarafından oynanmıştı. Ancak yapımcı Jack L. Warner onun bir sinema oyuncusu olarak yeterince "known"olduğunu düşünmediği için rol reddedildi. Pek çok kişi, bu küçümsemenin ve Audrey Hepburn'ün şarkı söylemesine dublaj yapılmasının, Hepburn'ün En İyi Kadın Oyuncu Oscar adaylığı için aday gösterilmemesine yol açtığını hissetti. Ancak Andrews, o yıl Walt Disney'in Mary Poppins (1964) filmindeki Mary Poppins rolüyle aday gösterildi. Kabul konuşmasında En İyi Kadın Oyuncu dalında Oscar ve"thanked" Jack L. Warner ödüllerini kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler sırasında 30. yaş gününü kutlayan Jeremy Brett, özellikle o dönemde kendi şarkı sesinin son derece iyi olması nedeniyle, tüm şarkılarının Bill Shirley adlı 43 yaşındaki bir Amerikalı tarafından seslendirileceğini öğrendiğinde çok şaşırdı. Görünüşe göre bunun nedeni onun bir bariton olması ve tenor istemeleriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hikaye 1912'de geçiyor, ancak diğer kaynaklar bunu daha önce belirtiyor. Fantezi dizisindeki Kralın, Kral George V değil, Kral Edward VII olduğu açıkça varsayılıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Alan Jay Lerner, yapımcı Jack L. Warner'ın filmin tamamının, dış mekan sahneleri dahil olmak üzere Hollywood'daki ses sahnelerinde çekilmesi kararından çok rahatsız oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapısal bütünlük sağlamaya çalışmayan birçok film prodüksiyonunun aksine, Henry Higgins'in evinin iç ve dış mekanları için setteki her şey, sanki gerçek bir evmiş gibi, tam bir bina olarak bir arada duruyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Walt Disney, Eliza Doolittle rolü için Dame Julie Andrews'un seçilmesi halinde Mary Poppins'in (1964) çekimlerini 1964 yazına kadar ertelemeyi teklif etti. Andrews, 37. Oscar ödülleri'nde Mary Poppins'le En İyi Kadın Oyuncu ödülünü alırken, Audrey Hepburn bu filme aday bile gösterilmedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Rex Harrison son şarkısı "I've Grown Accustomed to Her Face"'yi sıra dışı bir şekilde seslendirmede sorun yaşadığında (bunun hakkını vermek için arkasındaki dizinin ağırlığına ihtiyacı olduğunu iddia ederek), yönetmen George Cukor onun büyük cadde setinde istediği yere gitmesine izin verdi. Mikrofon patlamasıyla onu takip etmek imkansız olacağından ilk kablosuz mikrofonlardan birini taktı. Ayrıca biri uzak çekim, diğeri yakın plan olmak üzere iki kamerayla aynı anda çekim yaptı, böylece çekimleri eşleştirmede daha az sorun yaşayacaklardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar Sir Rex Harrison, Profesör Henry Higgins rolüne seçilmek konusunda çaresiz olsa da, bunun kendi onuruna yakışmadığını düşündüğü için senaryo testi yapmayı reddetti. Ancak yapımcı Jack L. Warner'a sahne performansını tekrarlamakla kalmayıp performansını filme uygun şekilde uyarlayacağına dair söz verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin başında Eliza Doolittle, Profesör Henry Higgins'in kendisi hakkında ne yazdığını görmek istediğinde, ona okuyamadığı defterini gösterir. Defterdeki notasyon, Alexander Melville Bell (Alexander Graham Bell'in babası) tarafından icat edilen ve gerçek hayattaki bir fonetikçi olan ve görünüşe göre Profesör Henry Higgins karakterinin temeli olan Henry Sweet tarafından genişletilip yoğun bir şekilde kullanılan bir fonetik notasyon olan "Visible Speech,"'tir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kostüm tasarımcısı Cecil Beaton, film için 1500 kostüm hazırladı; yalnızca Audrey Hepburn'ün Elçilik Balosu'nda giydiği inci beyazı tuvalet, Beaton'ın bir antikacıda bulduğu orijinal Edward dönemi parçasıydı.
- Sir Rex Harrison'ın kravatına gizlenmiş mikrofonu, zaman zaman yoldan geçen polis araçlarının telsiz konuşmalarını yakalıyordu.
- Profesör Henry Higgins'in Eliza Doolittle'ın ağzına tıktığı 'bilyeler' aslında üzümdü.
- Audrey Hepburn'ün ısrarıyla yönetmen George Cukor, onun tüm sahnelerini kronolojik sırayla çekti; böylece Hepburn, rolüne alışıp yıllardır oyunu oynayan Rex Harrison ve Stanley Holloway karşısında güçlü durabildi. Ayrıca bu yöntem, Eliza'nın dönüşüm öncesi en zor sahnelerini henüz dinçken çekmesini sağladı.
- Rolü aldıktan sonra yoğun ses eğitimi almasına rağmen Sir Rex Harrison tek bir nota bile söyleyemedi. Sonunda yönetmen George Cukor pes edip, tıpkı sahne versiyonunda olduğu gibi şarkıları konuşur gibi söylemesini istedi.
- 1994'teki 30. yıl dönümü yeniden gösterimi için film, Lawrence of Arabia, Spartacus ve Vertigo'yu restore eden ekip tarafından titizlikle onarıldı. Warner Bros.'un hakları CBS'e devredilince orijinal malzemelerin çoğu atılmıştı; altı ay süren ve 600 bin dolara mal olan dijital restorasyon, filmi yok olmaktan kurtardı.
- Rex Harrison şarkıları konuşarak söylediği için önceden kayıt yapıp dudak senkronizasyonu kullanılamadı; bu yüzden kravatının altına ilk kablosuz mikrofonlardan biri yerleştirildi. Ancak bu, onun ağız hareketlerinin sesle birebir örtüşmesine, dudak senkronizasyonu yapan diğer oyuncuların ise kayık görünmesine yol açtı. Stüdyo farkı kapatmak için Harrison'ın ses kaydındaki notaları uzatıp kısaltarak senkronizasyonu hafifçe bozdu.
- Çekimler Audrey Hepburn için alışılmadık derecede yorucuydu; sekiz kilo verdi. Eşi Mel Ferrer'in aynı stüdyoda başka bir filmde oynaması ve aralarındaki evlilik sorunları stresini artırdı. Sonunda yönetmen Cukor, Hepburn dinlenip toparlanana dek bir hafta onsuz çekim yapmak zorunda kaldı.
- Audrey Hepburn uzun süre şan dersi alsa da, şarkılarının çoğunu Marni Nixon seslendirdi. Eliza'nın parçaları Hepburn'ün 'düşük mezzo' sesine göre transpoze edilmediği için dublaj şarttı. Yine de Hepburn, 'Just You Wait' şarkısının büyük kısmını ve birkaç dizeyi kendi sesiyle söyledi; dolayısıyla tüm şarkıların dublaj olduğu iddiası doğru değil.
- Yapım tasarımcısı Gene Allen'a hiçbir bütçe sınırı konmadı. Tüm setleri maliyeti düşünmeden tasarlayıp inşa ettirdi.
- Audrey Hepburn, 22 Kasım 1963'te Covent Garden setinde 'Wouldn't It Be Loverly?' çekiminin hemen ardından John F. Kennedy suikastını yıkılmış ekibe duyurdu.
- Çekimler sırasında 30. yaşını kutlayan Jeremy Brett, kendi sesi oldukça iyi olmasına rağmen şarkılarının 43 yaşındaki Amerikalı Bill Shirley tarafından seslendirilmesine çok şaşırdı. Gerekçe, Brett'in bariton olması ve yapımcıların tenor istemesiydi.
- Çoğu film yapımının aksine, Henry Higgins'in evinin iç ve dış setleri gerçek bir ev gibi bütünlüklü bir yapı oluşturacak şekilde inşa edildi.
- Başrol oyuncularından yalnızca Stanley Holloway (Alfred P. Doolittle) kendi sesiyle şarkı söyledi. Diğerleri ya dublaj yaptırdı ya da şarkıları konuşarak geçti.
- Rex Harrison, son şarkısı 'I've Grown Accustomed to Her Face'i sıralı çekimde söylemekte zorlanınca, yönetmen Cukor ona büyük sokak setinde istediği gibi hareket etme özgürlüğü verdi. Mikrofon bomuyla takip imkansız olacağı için ilk kablosuz mikrofonlardan birini taktı ve iki kamerayla eş zamanlı çekim yaparak kurguda uyum sorununu azalttı.
- Ascot Gavotte sahnesindeki şık hanımlar korosunun çoğu, 'I'm Getting Married in the Morning' bölümünde meyhaneci ve müşteri olarak da göründü.
- 2011'de Eliza Doolittle'ın Ascot'taki siyah-beyaz kostümü açık artırmada 4,5 milyon dolara satıldı.
- Audrey Hepburn'ün sesi, 'Just You Wait' şarkısının ilk kıtasında ve son 30 saniyesinde duyulur; ancak şarkı soprano aralığına çıkınca Marni Nixon devreye girer. Hepburn ayrıca 'The Rain in Spain'deki konuşma-şarkı bölümlerini seslendirdi. Kendi ifadesine göre şarkılarının yaklaşık yüzde doksanı dublajdı ve bu, başlangıçta vaat edilenden çok daha fazlaydı.
- Ascot Gavotte sekansı tamamen siyah, beyaz ve gri tonlarında çekildi. Audrey Hepburn'ün girişinin bu kadar çarpıcı olmasının nedeni, elbisesinin saf beyaz üzerine yeşil çizgiler, leylak ve kırmızı süslemelerle önceki sahnenin soluk renk paletine tezat oluşturmasıydı.
- Cecil Beaton, Eliza'nın dönüşümünün ilk aşamalarında Audrey Hepburn'ün çiçekçi kızın acemi hallerini koruması için baldırlarına ağırlık takmasını istedi.
- Henry Daniell, son sahnesini 31 Ekim 1963'te çekti. Yönetmen ve dostu George Cukor, oyuncuyu iyi görmedi; 69 yaşındaki Daniell, birkaç saat sonra Cadılar Bayramı gecesi kalp kriziyle hayatını kaybetti.
- Balo sahnesindeki figüranların makyaj ve kostümlerinin bozulmaması için stüdyo alanında taşınmaları amacıyla lunapark tramvayları kiralandı.
- Ascot yarış sahnesi için saç ve makyaj hazırlıklarına koca bir ses sahnesi ayrıldı.
- 'Wouldn't It Be Loverly' şarkısında Hepburn'ün kendi sesinin kullanıldığı bölümlerde dudak senkronizasyonu, Marni Nixon'ınkine kıyasla daha az kusursuzdur. Bunun sebebi, Nixon'ın şarkıyı çekimden sonra defalarca deneyerek Hepburn'ün dudak hareketlerine birebir uydurmaya çalışmasıdır.
- Profesör Higgins'in sesli harf kaydı çalan pikabı devirdiği sahnede, kayıttaki ses filme dil danışmanlığı yapan dilbilimci Dr. Peter Ladefoged'e aittir.
- Rex Harrison, filmdeki her şarkının vokal performansını ilk denemede kaydetti.
- 1994 restorasyonunda, açılış jeneriği hayatta kalan karelerden dijital olarak yeniden oluşturuldu. Bazı sahneler 65 mm negatiften tarandı, çoğu kısım ise doğrudan kamera negatifinden onarıldı. Ses için yalnızca altı kanallı manyetik master kopya kurtarılabildi; bu kaynak dijital olarak temizlenip yeni bir altı kanallı miks ve modern sistemler için Dolby Digital ile DTS 5.1 miksleri oluşturuldu.
- Amerikalı Marni Nixon, Audrey Hepburn'ün şarkılarını seslendirmeden önce Cockney aksanı için özel çalışmak zorunda kaldı.
- Dönemin yol gösterimli filmlerinde, perde kapalı ve ışıklar açıkken çalınan bir uvertür bulunurdu. My Fair Lady'nin sahne uvertürü film jeneriğinden uzun olduğu için, yapımcılar uvertürün ilk yarısını çiçek görüntüleri eşliğinde verip, ikinci yarıda ışıkları karartarak jeneriği başlattı.
- Audrey Hepburn'ün köşeli çene hattı genelde kamufle edilirdi; ancak Cecil Beaton ilk sahnelerde hasır şapkayla bunu bilerek vurguladı. Böylece daha sonraki yukarı toplanmış saç modelleriyle kemik yapısını ortaya çıkararak dönüşümü dramatikleştirdi.
- Görüntü yönetmeni Harry Stradling Sr., bu filmden önce Pygmalion'u da çekmişti. Her iki film de George Bernard Shaw'ın 'Pygmalion' oyununa dayanır.
- Jeremy Brett (Freddy), çekimler boyunca plaja gidemedi ya da güneşte fazla kalamadı; çünkü yapımcı Jack L. Warner, karakteri gibi soluk tenli kalmasını istiyordu.
- Jeremy Brett, 1994'te filmdeki şarkılarının Bill Shirley tarafından seslendirildiğini doğruladı; ancak 'On the Street Where You Live' şarkısının girişini kendisi söylemiş olabilir.
- Profesör Higgins ve Albay Pickering'in ilk birlikte çalıştıkları sahnede Higgins bir diyapazona vurur. Ses çıkar, ama çıkmamalıdır; çünkü diyapazonu çatal kısmından tutmaktadır.
- Yönetmen George Cukor'un verimliliği sayesinde çekimler dört aydan kısa sürdü. Ağustos 1963'te başlayan çekimler Aralık'ta tamamlandı.
- Yönetmen George Cukor ile yapım tasarımcısı Cecil Beaton, önceden iyi arkadaş olmalarına rağmen yapım sırasında küstüler. Sebebin, Beaton'ın Audrey Hepburn'ün fotoğraflarını çekmeye fazla zaman ayırması ve Cukor'un provalar için onu istemesi olduğu düşünülür.
- Filmin günümüze ulaşan tek ses öğesi, orijinal kaydın bir kopyası olan yapım master'ıdır.
- Oyundaki 'Busker Sequence' adlı enstrümantal parça, film versiyonunda çıkarılan tek müzikal numaradır. Yine de Eliza'nın Covent Garden'da yağmur altında arabalar arasında ilerlediği sahnede bu parçadan birkaç ölçü duyulur.
- Sanat yönetmeni Gene Allen, Cecil Beaton'ın yalnızca kadın kostümlerini tasarladığını, set tasarımlarıyla hiçbir ilgisinin olmadığını ancak sözleşmesi gereği yapım tasarımcısı olarak tek başına kredi aldığını açıkladı.
- George Cukor ve Cecil Beaton çekimler boyunca geçinemedi. Cukor, Beaton'ı başkalarının işine kredi almaya çalışmakla suçlarken, Beaton da Cukor'u kaba ve baskıcı buluyordu. Hatta Beaton'ın bir zamanlar Cukor'dan bir erkek arkadaş 'çaldığı' söylentileri bile vardı.
- Cukor ve Beaton, set tasarımında alışılmışın dışına çıkarak Covent Garden sokaklarındaki parke taşlarını tek bir kalıptan değil, her birini ayrı ayrı yaptırdı. Sanat yönetmeni Gene Allen, binaları yüzlerce yıllık göstermek için kat kat boya kullandı.
- Cecil Beaton, Henry Higgins'in evindeki kütüphane için Fransa'daki Château de Groussay'da Carlos de Beistegui tarafından görkemli şekilde dekore edilmiş bir odadan ilham aldı.
- 93 terzi, drapör ve şapkacı, 200 bin sterlin maliyetle 1000 kostüm üretti.
- Öğle aralarında Cecil Beaton gizlice ses sahnesine girer, bir sehpa ve tuval kurup setin eskizini çizer, zaman bulursa suluboya detaylar eklerdi. Yapımcı Warner ve yönetmen Cukor, Beaton'ın günlük çekim alanına ve set inşaatı yapılan tüm sahnelerine girişini yasakladı. Film bitince Beaton, kostüm eskizleriyle birlikte bu set illüstrasyonlarını sergileyerek dekor tasarımında da payı olduğu izlenimi verdi; oysa setleri Gene Allen tasarlamıştı.
- Londra'da 27A Wimpole Street (Profesör Higgins'in adresi) diye bir yer yoktur. (27 Wimpole Street mevcuttur.)
- Eliza'nın babasının filmin başında ve Higgins'i ziyaretinde taktığı yelpaze kuyruklu şapka, dönemin geleneksel çöpçü başlığıdır. Tasarımı 18. yüzyıla dayanır ve genellikle deriden yapılırdı.
- Uşağın 'You Did It' şarkısının final korosundaki solo dizesi Bill Lee tarafından seslendirildi.
- George Cukor, Ascot sahnesinin ikinci birim yönetmenliğini yapım tasarımcısı Gene Allen'dan rica etti.
- Filmin tüm sahneleri, dış mekanlar da dahil olmak üzere ses sahnelerinde çekildi; bu da yapımın masalsı havasına incelikli bir katkı sağladı.
- Audrey Hepburn, yapımcı Jack L. Warner'ın şarkılarının neredeyse tamamını dublajla değiştirme niyetini bilseydi Eliza Doolittle rolünü asla kabul etmeyeceğini sonradan itiraf etti. Bu deneyimden sonra Hepburn, kendi şarkılarını söyleyemeyeceği hiçbir müzikal filmde rol almamaya karar verdi.
- Audrey Hepburn, sesinin yeterince güçlü olmadığı ve dublaj yapılacağı söylendiğinde seti terk etti. Ertesi gün geri döndü ve kendine has zarafetiyle herkesten 'yaramazlığı' için özür diledi.
- Audrey Hepburn, balo sahnesi için Eliza'nın gösterişli elbisesiyle sete ilk adım attığında o kadar güzeldi ki, ekip ve oyuncular şaşkınlıkla susup onu izledi, ardından alkış ve tezahürat koptu.
- Cary Grant, Profesör Henry Higgins rolünü neden reddettiği sorulduğunda, kendi doğal konuşma tarzının Eliza Doolittle'ınkine çok daha yakın olduğunu söyleyerek esprili bir yanıt verdi.
- Sir Rex Harrison, bu filmle Oscar'ını alırken ödülünü 'iki güzel hanımefendiye' adadı: Audrey Hepburn ve kendisiyle Eliza'yı canlandırmış olan Dame Julie Andrews.
- Audrey Hepburn'ün Oscar adaylığı alamaması büyük bir şok etkisi yarattı; Warner Brothers ve yönetmen George Cukor bu durumu protesto etti. Ancak Hepburn, Akademi onu En İyi Erkek Oyuncu ödülünü sunmaya davet ettiğinde bu görmezden gelinmeyi zarafetle karşıladı. Ödülü alan rol arkadaşı Sir Rex Harrison, teşekkür konuşmasında 'iki güzel hanımefendi' olarak Hepburn ve rolü Broadway'de yaratan Julie Andrews'u andı.
- Sir Rex Harrison, bacaklarındaki ağrılar nedeniyle sigarayı bırakmıştı. Audrey Hepburn'ün günde üç paket sigara içmesinden hiç hoşlanmıyordu.
- Filmde 21 yaşında bir karakteri canlandıran Audrey Hepburn gerçekte 35 yaşındaydı. Freddy Eynsford-Hill rolüne, çekimler sırasında 30 yaşına basan Jeremy Brett'in seçilmesiyle Hepburn'ün yaş farkının çok belirgin olmaması sağlandı.
- Sir Rex Harrison, Audrey Hepburn Eliza olarak seçildiğinde büyük hayal kırıklığı yaşadı; rol için yanlış bir seçim olduğunu düşünüyor ve Julie Andrews ile çalışmayı umuyordu. Bir röportajında 'Eliza Doolittle'ın Avrupa balo salonlarında rahatsız hissetmesi gerekir. Halbuki Audrey hayatının bir gününü bile balo salonları dışında geçirmedi' demişti. Yine de yıllar sonra en sevdiği başrol partneri sorulduğunda tereddütsüz 'My Fair Lady'deki Audrey Hepburn' yanıtını verdi; ancak bu sözü hayranlarını memnun etmek için söylediği düşünülüyordu.
- Audrey Hepburn'ün, rolü Broadway'de yaratan Julie Andrews yerine Eliza olarak seçilmesi o kadar tartışma yarattı ki, gazeteciler iki oyuncu arasında bir husumet olduğunu iddia etti. Bu tamamen asılsızdı; Hepburn ve Andrews gerçek hayatta arkadaştı ve birbirlerine büyük saygı duyuyorlardı. Dedikodular, 1965 Oscar töreninde Andrews'un, Hepburn'ün kendisine 'Julie, bunu sen yapmalıydın, ama reddedecek cesareti bulamadım' dediğini aktarmasıyla çürütüldü.
- Sir Rex Harrison, Profesör Higgins rolünü çok istemesine rağmen, onur kırıcı bulduğu için deneme çekimi yapmayı reddetti. Ancak yapımcı Jack L. Warner'a, sahne performansını aynen tekrarlamayacağına, film için oyunculuğunu uyarlayacağına söz verdi.
- Eliza'ya Transilvanya Kraliçesi'yle tanışması için eşlik eden uşak, kusursuz centilmen rolleriyle tanınan Alan Napier'dan başkası değildi. Bu, onun 85. sinema filmiydi. Napier daha sonra ilk TV Batman dizisinde Adam West'in kahyası Alfred olarak ünlenecekti.
- Film genel olarak olumlu eleştiriler alsa da, eleştirmenler Audrey Hepburn'ün Eliza performansı konusunda ikiye bölündü. Bazıları dublaj yapılmasını eleştirirken, ünlü İngiliz tiyatrocu Sir John Gielgud gibi isimler Hepburn'ün bu rolde 'Julie Andrews'dan bile iyi' olduğunu açıkça söyledi.
- Shirley Jones, Jack L. Warner'ın Audrey Hepburn rolü reddetmesi halinde Eliza Doolittle rolünü teklif etmeyi planladığı oyunculardan biriydi.
- Julie Andrews ve Broadway topluluğu, 'Wouldn't It Be Loverly' parçasını 1961'de The Ed Sullivan Show'da canlı izleyici önünde seslendirdi. Bu performans YouTube'da izlenebilir.
- Aslında filmde Eliza Doolittle'ın şarkılarının yüzde onu Audrey Hepburn'ün kendi sesidir. 'Just You Wait' şarkısının ilk kıtasını, bitişini ve bir reprise'i hem konuşarak hem söyleyerek seslendirir. Ayrıca 'The Rain in Spain' bölümlerini de kısmen kendi sesiyle yapar.
- Gladys Cooper, Mrs. Higgins rolünü 1963 yapımı TV filmi Pygmalion'da yeniden canlandırdı.
- Stanley Holloway'ın Oscar'a aday gösterildiği tek performans bu filmdeki rolüdür.
- Robert Coote, Albay Hugh Pickering rolüyle 1962'de Tony Ödülü'ne aday gösterilmiş ve aynı rolü 1976'daki Broadway yeniden yapımında da üstlenmiştir.
- Stanley Holloway, Alfred P. Doolittle rolünü Broadway'de yaratmıştı, ancak film versiyonu için daha tanınmış bir oyuncunun daha uygun olacağı düşünüldü.
- Cary Grant, Profesör Higgins rolü için ilk tercihti ve 'Rex Harrison'ın Broadway'deki başarısından sonra bu rolü üstlenmeye kalkışmak ancak bir aptalın işi olur' dediği söylenir.
- Theodore Bikel, Zoltan Karpathy rolünde Max Adrian'ın yerine son anda kadroya dahil oldu.
- Warner Brothers'ın sözleşmeli oyuncusu Connie Stevens, Eliza Doolittle rolü için yoğun bir kampanya yürüttü.
- Audrey Hepburn'ün karakteri için genel olarak fazla yaşlı olduğu düşünülüyordu.
- Rolü Broadway'de yaratan Julie Andrews, filmde aynı rol için es geçilirken, ertesi yıl The Sound of Music'te Maria olarak izleyici karşısına çıktı. Benzer şekilde, The Sound of Music'teki Yüzbaşı von Trapp rolünün Broadway'deki ilk sahibi Theodore Bikel de film versiyonunda yer bulamadı, ancak bu filmde Zoltan Karpathy olarak göründü.
- Shirley MacLaine, Eliza Doolittle rolünü istiyordu.
- The Cambridge Companion to George Bernard Shaw kitabına göre, Profesör Henry Higgins rolü için Rock Hudson, Alfred P. Doolittle rolü için ise James Cagney düşünülmüştü.
- Bu film, Moyna MacGill ve Lillian Kemble-Cooper'ın son filmi oldu.
- Yapımcı Jack Warner'ın Henry Higgins için ilk tercihi Cary Grant'ti, ancak Grant rolü reddetti.
- Bu film, Anne Dore'un son filmi olarak kayıtlara geçti.
- Marlene Morrow'un sinema kariyeri bu filmle başladı.
- Cary Grant, yapımcı Jack L. Warner’a yalnızca Profesör Henry Higgins’i oynamayacağını değil, Rex Harrison rolü almazsa filmi izlemeye bile gitmeyeceğini söyledi. Aynı efsane The Music Man için de anlatılır; Grant, Harold Hill rolü için Robert Preston seçilmezse filmi izlemeyeceğini belirtmişti. Bu iki olay, Grant’in tiyatro kökenli oyunculara verdiği desteğin bir göstergesi olarak bilinir.
- Warner Brothers, Lawrence of Arabia’nın yıldızı Peter O’Toole ile görüşmelere başlamıştı. O’Toole’un menajerleri 400 bin dolar talep edince, yapımcı Jack L. Warner gönülsüzce de olsa Rex Harrison’ı 200 bin dolara kadroya kattı. Harrison, Audrey Hepburn’e 1 milyon dolar ödenmesine ve kendisinin Oscar kazanmasına rağmen Hepburn’ün aday gösterilmemesine çok içerlemişti.
- 17 milyon dolarlık bütçesiyle My Fair Lady, dönemin en pahalı Warner Brothers yapımı oldu. Buna rağmen 1964’ün en çok hasılat yapan filmlerinden biri haline geldi. Stüdyo için büyük bir ticari başarı olarak kayıtlara geçti.
- Audrey Hepburn, yıllar sonra Eliza rolünü reddetmesi halinde teklifin Julie Andrews’a değil, Elizabeth Taylor’a gideceğini açıkladı. Taylor’ın bu rolü çok istediği biliniyordu. Ancak Hepburn’ün kabulüyle süreç farklı işledi.
- Julie Andrews, üç yıl sonra Camelot filminde Guenevere rolüne seçilmeyerek yapımcı Jack L. Warner’dan intikamını aldı. Broadway’de büyük başarı kazandığı bu rol için kadroya alınmaması, filmin Warner Brothers için büyük bir gişe felaketi olmasına yol açtı. Şirket, bu başarısızlığın ardından Warner’ı başkanlıktan uzaklaştırdı.
- Eliza Doolittle rolü Broadway’de ilk olarak Julie Andrews tarafından canlandırılmıştı. Yapımcı Jack L. Warner, Andrews’u yeterince tanınmış bir sinema oyuncusu bulmadığı için kadroya almadı. Bu karar ve Hepburn’ün şarkılarının dublajla kaydedilmesi, Hepburn’ün Oscar adaylığı alamamasının başlıca nedenleri olarak görüldü. Andrews ise aynı yıl Mary Poppins ile En İyi Kadın Oyuncu Oscar’ını kazandı ve ödül konuşmasında Warner’a teşekkür etti.
- Filmin kaba kurgusunu izleyen yapımcı Jack L. Warner, başlangıçta kadroda görmek istemediği Rex Harrison’ın performansı karşısında sessizce ayağa kalktı ve oyuncuyu selamladı. Bu jest, Harrison’ın yapıma kattığı değerin sessiz bir itirafı olarak yorumlandı.
- Alan Jay Lerner, yapımcı Jack L. Warner’ın tüm filmi Hollywood’daki ses sahnelerinde çekme kararına çok sinirlendi. Dış mekân sahnelerinin bile stüdyoda çekilmesi, Lerner’a göre yapımın doğallığını zedeliyordu. Yine de Warner bütçe ve kontrol gerekçeleriyle bu kararından vazgeçmedi.
- Walt Disney, Julie Andrews Eliza Doolittle rolüne seçilirse Mary Poppins’in çekimlerini 1964 yazına ertelemeyi teklif etti. Ancak Andrews rolü alamadı ve Mary Poppins’teki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu Oscar’ını kazandı. Audrey Hepburn ise My Fair Lady ile adaylık dahi alamadı.
- Nancy Olson’ın anlattığına göre, eşi Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe, Profesör Higgins için final şarkısını yazarken en çok zorlandıkları anı yaşadı. Higgins’in duygusal bir aşk şarkısı söyleyemeyecek kadar entelektüel bir karakter olması, bestecileri çıkmaza soktu. Lerner, bir gece eşinin getirdiği çayı yudumlarken “Sanırım sana alıştım… Yüzüne alıştım” sözleriyle şarkının ana fikrini buldu ve oturup tek seferde tüm sözleri yazdı.
- Warner Brothers, Audrey Hepburn’ün şarkılarının dublajlı olduğunu gizli tutmaya çalıştı. Ancak film gösterime girdiğinde bu durum kolayca fark edildi. Stüdyonun, Marni Nixon’ın şarkıların yalnızca yarısını seslendirdiğini açıklaması, dublaj sanatçısının eşinin sert tepkisine yol açtı. Dedikodu yazarı Hedda Hopper, “Marni Nixon şarkıları söylerken Audrey Hepburn performansın sadece yarısını veriyor” diyerek tartışmayı alevlendirdi.
- Yapımcı Jack L. Warner, Rex Harrison’ı Cleopatra’daki yaşlı görüntüsü nedeniyle Profesör Higgins rolü için istemiyordu. Peter O’Toole’un ücret talepleri karşılanamayınca, Harrison Warner’a bir mektup yazarak Sezar rolünde epileptik bir karakteri canlandırdığı için yaşlı göründüğünü açıkladı. Peruksuz çekilmiş tanıtım fotoğraflarını gönderdikten sonra rolü kaptı.
- Richard Rodgers ve Oscar Hammerstein II, Pygmalion’u müzikal olarak uyarlamayı Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe’den çok önce denemiş ancak başaramamıştı. Shaw’ın entelektüel diyalogları ve Higgins’in duygusuz karakteri, ikiliye göre müzikale uygun değildi. Lerner ve Loewe ise Shaw’ın diyaloglarını büyük ölçüde koruyarak ve Higgins’in şarkı söylemek yerine perde üzerinde konuşmasını sağlayarak bu sorunu aştı.
- Müzikal başlangıçta “Lady Liza” adını taşıyacaktı. Ancak Rex Harrison, kadın başrolün adını temel alan bir isme şiddetle karşı çıktı. Bu itiraz üzerine yapım “My Fair Lady” olarak adlandırıldı.
- My Fair Lady, hem En İyi Oyun Tony Ödülü’nü (1956) hem de En İyi Film Oscar’ını (1964) kazanan dört yapımdan biridir. Diğerleri The Sound of Music, A Man for All Seasons ve Amadeus’tur. Bu başarı, eserin hem sahnede hem perdede ne denli etkili olduğunu kanıtlar.
- Yapımcı Jack L. Warner, Şubat 1962’de film hakları için 5,5 milyon dolar ödedi. Bu rakam, bir fikri mülkiyet için ödenen en yüksek bedel olarak rekor kırdı. Rekor, 1978’de Columbia Pictures’ın Annie için 9,5 milyon dolar ödemesine kadar kırılamadı.
- Eliza’nın konuşma dersi sırasında misket yutması sahnesi, 1938 yapımı Pygmalion filmindeki plansız bir andan doğdu. Wendy Hiller yanlışlıkla misketi yutunca Leslie Howard doğaçlama olarak “Daha çok var” demişti. Bu an hem filmde korundu hem de müzikal ve sinema uyarlamasına taşındı.
- My Fair Lady’nin orijinal Broadway prodüksiyonu 15 Mart 1956’da New York’taki Mark Hellinger Tiyatrosu’nda açıldı ve 2.717 performansla dönemin en uzun süre sahnelenen Broadway gösterisi oldu. Rex Harrison ve Stanley Holloway, sinema uyarlamasında da aynı rolleri üstlendi. Harrison 1957’de En İyi Erkek Oyuncu Tony Ödülü’nü kazandı, Holloway ise aday gösterildi.
- My Fair Lady, Warner Brothers’ın Casablanca’dan bu yana En İyi Film Oscar’ı kazanan ilk yapımıydı. Stüdyonun bir sonraki En İyi Film ödülü için yirmi beş yıl beklemesi ve Driving Miss Daisy ile bu başarıyı tekrarlaması gerekecekti.
- Julie Andrews, Eliza Doolittle rolü için ilk tercihti. Ancak Warner Brothers, 5,5 milyon dolarlık hak bedeli ödediği müzikalin 17 milyon dolarlık filminde bir tiyatro oyuncusunu riske atmak istemedi. Yapımcı Jack L. Warner’ın Andrews’u yeterince fotojenik bulmadığı da söylentiler arasındaydı. Andrews’un ekran testini reddetmesiyle süreç tamamen kapandı.
- My Fair Lady, En İyi Film Oscar’ı kazanan on Amerikan müzikalinden biridir. Listede The Broadway Melody, The Great Ziegfeld, Going My Way, An American in Paris, Gigi, West Side Story, The Sound of Music, Oliver! ve Chicago yer alır. Bu filmler, müzikalin sinemadaki en prestijli örnekleri olarak kabul edilir.
- Yönetmen George Cukor, Ascot sahnesinin pahalı yeniden çekimlerini talep ettiğinde Warner Brothers bütçeyi reddetti. Cukor ısrar edince stüdyo seti yıktırdı. Bu olay, yapım sürecindeki gerilimlerin bir yansıması olarak anılır.
- My Fair Lady, Lerner ve Loewe’in sahne müzikalleri arasında hiçbir şarkı veya diyalog atlanmadan filme aktarılan tek yapımdır. Hatta “You Did It” şarkısına, Zoltan Karpathy’nin Eliza hakkındaki değerlendirmesini detaylandıran yeni sözler eklendi. Bu özelliğiyle West Side Story ve South Pacific ile birlikte en eksiksiz Broadway uyarlamalarından biri sayılır.
- Oyun Broadway’de Mart 1956’da sahnelenmeye başladı ve 1958’de Londra’da açıldı. Sözleşmedeki bir madde, sahne prodüksiyonu sona ermeden film versiyonunun yapılamayacağını belirtiyordu. Oyunun Eylül 1962’de kapanmasıyla film çalışmaları başlayabildi.
- Filmin tanıtımı, “Rüzgâr Gibi Geçti’den bu yana en çok beklenen yapım” sloganıyla yapıldı. Bu iddialı pazarlama, filme duyulan büyük ilgiyi yansıtıyordu.
- Yapımcı Jack L. Warner, Julie Andrews’u yeterince ünlü bulmadığı için Eliza rolüne almadı. Rex Harrison bu karara o kadar sinirlendi ki neredeyse filmden çekiliyordu. Warner Brothers onun yerine Peter Sellers’ı düşündü, ancak sonunda Harrison ve Audrey Hepburn’le yola devam edildi.
- My Fair Lady, Amerikan Film Enstitüsü’nün 1998’deki Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi listesinde 91. sırada yer aldı. Bu sıralama, filmin kültürel miras içindeki konumunu belgelemektedir.
- Audrey Hepburn, film için anlaşma imzalarken kendi şarkılarını söyleyeceğini düşünüyordu. Çekimlerden altı hafta önce Hollywood’a gelerek vokal koçu ve müzik direktörü André Previn’le çalıştı. Hatta müzik numaraları için kayıtlarını da yaptı, ancak sonuçta sesi kullanılmadı.
- Alfred P. Doolittle rolü ilk olarak James Cagney’e teklif edildi. Cagney son anda çekilince rol, Broadway’deki orijinal oyuncu Stanley Holloway’e gitti. Profesör Higgins için Peter O’Toole, Cary Grant, Noël Coward, Rock Hudson, Michael Redgrave ve George Sanders düşünüldü; ancak sonunda Rex Harrison kendi sahne rolünü tekrarladı.
- Film, 2018’de kültürel, tarihi ve estetik önemi nedeniyle Kongre Kütüphanesi Ulusal Film Arşivi’nde korunmak üzere seçildi. Bu onur, My Fair Lady’nin Amerikan sinema mirasındaki yerini tescilledi.
- Filmi yönetmesi için ilk tercih Vincente Minnelli’ydi. Ancak ücret talepleri yüksek bulununca görev George Cukor’a verildi. Cukor, müzikalin görkemini perdeye taşıma konusunda başarılı bir iş çıkardı.
- Filmdeki tüm şarkılar neredeyse eksiksiz seslendirildi. Yine de Broadway uyarlamalarında sık görüldüğü gibi bazı kıtalar atlandı. Örneğin “With a Little Bit of Luck” şarkısındaki “He does not have a tuppence in his pocket” bölümü süre nedeniyle çıkarıldı. “Show Me” şarkısında ise orijinal kıta kullanıldı.
- Joshua Logan, otobiyografisinde My Fair Lady’yi yönetme teklifi aldığını ancak bazı sahnelerin Londra’da çekilmesini önerince teklifin geri çekildiğini yazdı. Stüdyo, prodüksiyonun tamamını Hollywood’da kontrol altında tutmak istiyordu.
- Maureen O’Hara, 2004 tarihli otobiyografisinde yapımcı Jack L. Warner’ın kendisinden Audrey Hepburn’ün şarkılarını dublajlamasını istediğini iddia etti. Ancak O’Hara’nın şarkıcılığıyla tanınmaması ve böyle bir kararın öncelikle müzik direktörüne ait olması bu hikâyeyi şüpheli kılmaktadır.
- Yapımcı Jack L. Warner, My Fair Lady’yi kariyerinin en büyük başarılarından biri olarak görüyordu. Filmin kazandığı ödüller ve gişe hasılatı, bu görüşünü haklı çıkaracak nitelikteydi.
- Film, En İyi Kadın Oyuncu dışındaki tüm büyük Oscar’ları kazandı. En İyi Kadın Oyuncu ödülü, Mary Poppins’teki performansıyla Julie Andrews’a gitti. Bu durum, yapımın ödül sezonundaki en çok konuşulan ironilerinden biri oldu.
- My Fair Lady’nin dayandığı Pygmalion oyunu, Broadway’de ilk kez 12 Ekim 1914’te Park Tiyatrosu’nda açıldı ve 72 performans sergiledi. Oyun daha sonra 1927, 1938, 1945, 1987 ve 2007’de yeniden sahnelendi. İlk gösterimi ise 1913’te Viyana’da Almanca olarak yapılmıştı.
- Filmdeki şarkı sıralaması, “With a Little Bit of Luck” dışında sahne versiyonuna sadık kaldı. Sahnede iki ayrı bölüm halinde söylenen bu şarkı, filmde tek bir sahnede birleştirildi. Yine de şarkının ortasında Doolittle’ın ev sahibesiyle diyaloğu korundu.
- My Fair Lady, o yıl hem En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu hem de En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Oscar’larına aday gösterilen tek filmdi. Bu çifte adaylık, filmin oyunculuk kadrosunun geniş çapta takdir edildiğini gösterir.
- 1973 Şükran Günü haftasında ABD’li televizyon izleyicileri bir Rex Harrison film festivali yaşadı. Doctor Dolittle Şükran Günü arifesinde ABC’de, My Fair Lady ise Şükran Günü’nde NBC’de yayınlandı. Her iki filmin de ticari televizyon prömiyeri olan bu yayınların tesadüf olmadığı düşünülüyor.
- My Fair Lady, Pygmalion’dan uyarlanan ve günümüzde Paramount Pictures’ın sahip olduğu iki filmden biridir. Diğeri, Miramax tarafından Disney bünyesindeyken çekilen She’s All That’tir. Miramax’ın çoğunluk hissesi beIN Media Group’a, kalanı ise Paramount’a aittir.
- Warner Brothers, film haklarına 5,5 milyon dolar ödediği için bu pahalı projede bir tiyatro oyuncusunu riske atmak istemedi. Audrey Hepburn şarkıcı olmadığından, Marni Nixon şarkıları önceden kaydetti. 18 haftalık çekimler boyunca Hepburn, sesinin kullanılıp kullanılmayacağının kurguda belli olacak olmasından dolayı gergindi. Rex Harrison ise performansını güçlendirmek için sette canlı söylemekte ısrar etti. Jack Warner’ın, Hepburn’ün dublaj haberine üzülmesi üzerine “Bir milyon dolar için söylenecek çok şey var” dediği rivayet edilir.
- Film, orijinal olarak Warner Bros. tarafından üretildi, ancak 1971’de CBS ile yapılan bir anlaşma sonucu mülkiyeti CBS’e geçti. 2019’da ViacomCBS’in kurulmasıyla haklar etkin biçimde Paramount’a devredildi. Paramount, 2009’dan beri filmin ev videosu haklarını elinde tutuyordu.
- Frederick Loewe ve Alan Jay Lerner, müzikallerine başlangıçta “Fanfaroon” adını vermek istemişti. Ancak daha sonra bu fikirden vazgeçerek, bugün klasikleşen “My Fair Lady” isminde karar kıldılar.
- George Bernard Shaw, oyunun sonunda Profesör Henry Higgins ile Eliza Doolittle'ın aşık olup evlenmesi fikrine şiddetle karşı çıktı. Ona göre bu, Pygmalion ve Galatea mitinde olduğu gibi 'canlanan' ve Higgins ile babasının erkek egemenliğinden kurtulan Eliza'nın karakterine ihanet olurdu. Hatta Shaw, oyun metniyle birlikte yayımlanmak üzere uzun bir deneme kaleme alarak Higgins ile Eliza'nın neden asla evlenmeyeceğini ve perde kapandıktan sonra 'gerçekte ne olduğunu' açıkladı: Eliza, Freddy Eynsford-Hill ile evlenir ve Albay Hugh Pickering'den aldığı parayla bir çiçekçi dükkanı açar. Ayrıca Shaw biyograflarının belirttiğine göre Higgins, yazarın kendisinin bir benzeri olarak tasarlanmıştır ve bu da Higgins'in eşcinsel olduğunu ima eder. Yapımcıların yoğun baskısı altında Shaw, 1938 yapımı Pygmalion için bir uzlaşma sonu yazdı; burada Eliza ve Henry barışır ama Eliza yine de Freddy ile evlenmek üzere ayrılır. Ancak bu son, Shaw'un bilgisi veya izni olmadan, Eliza'nın Higgins'e dönüp onunla evlendiği bir sonla değiştirildi ve filmde kullanılan da bu sondur.
- Eliza 'H' harflerini çalışırken, aleve bağlı dönen bir aynanın önüne oturur. 'H'leri doğru söylediğinde alev sıçrar. Elindeki kağıt tutuştuğunda, daha önce Higgins ile söyledikleri el yazısı diyaloglar görülür: 'Tabii ki ilk seferde doğru yapmasını bekleyemezsiniz.'
- Hikaye 1912'de geçer, ancak bazı kaynaklar daha erken bir tarih gösterir. Fantezi sahnesindeki Kral'ın, Kral V. George değil, açıkça Kral VII. Edward olması amaçlanmıştır.
- Filmin başında Eliza Doolittle, Profesör Henry Higgins'in kendisi hakkında ne yazdığını görmek istediğinde, Higgins ona okuyamadığı defterini gösterir. Defterdeki notasyon, Alexander Melville Bell (Alexander Graham Bell'in babası) tarafından icat edilen ve gerçek bir fonetikçi olan Henry Sweet tarafından genişletilip yoğun olarak kullanılan 'Görünür Konuşma' adlı fonetik bir yazı sistemidir. Sweet'in, Profesör Henry Higgins karakterinin temeli olduğu düşünülür.
- Filmin bitimine yaklaşık yirmi dakika kala, Albay Hugh Pickering (Wilfrid Hyde-White) kayıp Eliza Doolittle'ı (Audrey Hepburn) bulmayı teklif eder. Kütüphane setinden çıkar ve bir daha filmde görünmez.
- Alfred'in Henry'den 5 sterlin kabul etmesi, modern dönemde yaklaşık 700 dolara denk gelir.
- Filmin adı, geleneksel bir tekerlemedeki dizeden gelir: 'London Bridge is falling down, my fair lady.'
- Family Guy (1999) yaratıcısı Seth MacFarlane, Stewie'nin sesinin Sir Rex Harrison'ın Profesör Henry Higgins performansına dayandığını birçok kez belirtmiştir.
- Alfred P. Doolittle (Stanley Holloway), kendisine yılda 4.000 sterlin miras kaldığını söyler. Filmin 1912'de geçtiğini varsayarsak, bu miktar 2021'de yaklaşık 470.000 sterline veya yaklaşık 600.000 dolara denk gelir.
- Shaw'ın orijinal oyunu (Pygmalion) elçilik balosuna sadece imada bulunur. Eliza yalnızca olaydan sonra görülür ve sosyete debutunun başarılı olduğu varsayılır. Bu film ve dayandığı sahne müzikali, baloyu büyük bir başarıyla ana olay örgüsü unsuru haline getirir.
- Nancy Olsen'in Alan Jay Lerner'a 'I've Grown Accustomed To Her Face' şarkısını yazması için ilham verdiği iddiası pek olası değildir, çünkü George Bernard Shaw'ın Higgins'i, 1912 tarihli orijinal Pygmalion'da tam da aynı noktada Eliza'dan bahsederken aynı ifadeyi kullanır ve Shaw'ın birçok repliği müzikalin senaryosuna girmiştir. 'My Fair Lady'nin çocuk tekerlemesi 'London Bridge Is Falling Down'dan türediği iddiasına gelince, yıllar önce dolaşan bir hikaye bunun aslında zekice bir iç şaka olduğunu öne sürdü: Higgins, Eliza'yı bir 'Mayfair hanımefendisi' yapmayı teklif eder (hayır, senaryoda bunu söylemez, ne yazık ki), ancak Eliza'nın Cockney aksanı bunu 'Myfair Lydy' gibi çarpıtır. Hikaye ayrıca Higgins'in oyunun erken bir taslağında bunu söylediğini ve Eliza'nın 'Ben Mayfair hanımefendisi olmak istemiyorum!' diye karşılık verdiğini iddia eder. Nedense bu replik çıkarılmış ama başlık kalmış... ya da söylenti böyle.
- Ascot geleneksel olarak Haziran ayının ikinci yarısında düzenlenir ve Londra ile İngiliz sosyete etkinliklerinin 'Yaz Sezonu'nun zirvesindedir. Ardından, Goodwood'daki at yarışları ve Cowes'daki kraliyet yat yarışı dışında, sosyetenin çoğu şehirleri terk edip kırsala gider. Bir sonraki 'Sezon' sonbaharda başlar ve opera, bale, senfoni ve Parlamento'nun açılışını içerir. Bu nedenle, Eliza'nın karakterini ve görgüsünü mükemmelleştirmek için çok çalıştığı elçilik balosu, büyük olasılıkla Ascot'tan sonraki sonbahar aylarında düzenlenmiş ve süreç için iyi bir zaman aralığı sağlamıştır.
- Filmin adı, diyalogların veya şarkı sözlerinin hiçbir yerinde geçmez.
- Profesör Henry Higgins (Sir Rex Harrison) ve Eliza Doolittle'ın (Audrey Hepburn) Covent Garden'da tanıştığı gece oynanan opera 'Faust'tur ve 1912'de 53 yaşındadır.
- Profesör Henry Higgins'in kütüphanesinin duvarındaki resim (sola dönük profil), ünlü 19. yüzyıl kaşifi, coğrafyacısı, çevirmeni, yazarı, askeri, oryantalisti, haritacısı, etnologu, casusu, dilbilimcisi, şairi, eskrimcisi, Masonu ve diplomatı (aktör değil) Richard Francis Burton'a aittir.
- Bu film, Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer alır.
- Royal Ascot'ta iki sosyete hanımının benzer şapkalarla karşılaştığı mizahi sahne, sosyete geleneğine dayanır. Böyle prestijli bir etkinlikte tasarımcılar, hiçbir iki kıyafetin aynı olmamasını sağlamaya çalışır. Mrs. Harris Goes to Paris (2022) (ve Mrs. 'Arris Goes to Paris (1992)) filmi, her sezon her bir haute couture tasarımından yalnızca bir tane üretilip satılması uygulamasını detaylandırır. Buradaki film sahnesi, muhtemelen Ascot'un genellikle ünlü yarış toplantısının Perşembe günü düzenlenen ve ayrıntılı başlıkların norm olduğu Ladies Day'ine bir göndermedir.
- Higgins, İngilizcenin Shakespeare, Milton ve İncil'in dili olduğunu söylediğinde, elbette İncil'in orijinal olarak İngilizce yazılmadığını bilir; Kral James Versiyonu'ndan bir İngilizce düzyazı şaheseri olarak bahsetmektedir.
- 'Just You Wait' şarkısı bitip Profesör Higgins halıya düştükten sonra, halının üzerinde öpüşen Hollandalı bir çift görülebilir.
- Steven Schneider tarafından düzenlenen 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasında yer alır.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2004 yılında, sinema tarihinin en iyi 100 müziği için aday gösterdiği 400 film listesinde 'The Rain in Spain' şarkısıyla bulunur.
- Sokak sahnesinde kısaca görülen kadınlara oy hakkı (süfrajet) kampanyası, dönemin popüler bir hareketiydi. İngiliz kadınları ilk kez 1918'de (koşullu olarak) oy kullanma hakkı elde edecek, erkeklerle tam eşit oy hakkı ise on yıl sonra gelecekti. Aynı yıl (1964) gösterime giren Mary Poppins müzikal filmi de bu harekete atıfta bulunur.
- Audrey Hepburn'ün karakterinin adı Eliza Doolittle'dır. Bu filmden üç yıl sonra Sir Rex Harrison, soyadı yine Dolittle olan Doctor Dolittle (1967) filminde başrol oynadı.
- Henry'nin defterindeki sembollere ve çalışma odasındaki tablolara dayanarak, onun fonetik alfabesi kendi tasarımıdır ve Uluslararası Fonetik Alfabe'ye dayanmaz. Sembollerinin çoğu, aynı temel harfin çok sayıda varyasyonunu gösterir ve bu da sesleri gerçekten çok ince farklarla ayrıştırdığını düşündürür.
- Profesör Higgins'in masasında dönen dört aynalı bir kutu vardır. Aynı ayna numarası, Passion Pit grubu tarafından 2009 tarihli 'Sleepyhead' müzik videosunda kullanılır.
- Film 1912 yılında geçmesine rağmen, çağın en büyük dünya olaylarından biri olan Titanik'in batışından hiç bahsedilmez.
- Rosalind Chao ve Kim Basinger'ın en sevdiği filmdir.
- Ortalama çekim süresi = 10 saniye
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
It's a Mad, Mad, Mad, Mad WorldFilm · 1963
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011