The Killing Fields'den 55 İlginç Bilgi

Haing S. Ngor, Kızıl Kmer rejimi altında yaşadığı korkunç anıları canlandırdığı için, genç bir kadın askerle karşı karşıya geldiği yürek burkan sahneyi çektikten sonra seti terk etmek zorunda kaldı.

Bir saldırı sahnesinde, bir kız çocuğu at arabasının arkasında elleri kulaklarında ağlarken görülür. Gerçekte neşeli bir yapıya sahip olan kızı ağlatmakta zorlanan yönetmen Roland Joffé, sonunda Taylandlı tercümanın 'Sen ve herkes burada kalacak, eve gidemeyeceksiniz' demesiyle kızın gözyaşlarına boğulmasını sağladı.

Pran'ın Kızıl Kmer generaline hizmetkâr olduğu ve köyün saldırıya uğradığı sahnede alçalan iki savaş uçağı, Tayland Hava Kuvvetleri tarafından ödünç verilmiş ve Vietnamca karakterlerle boyanmıştı.

Phnom Penh'in tahliye sahnesinde 3000 figüran kullanıldı.

John Malkovich'in kamerasında gerçek film vardı ve oyuncu, yapım boyunca gerçek fotoğraflar çekti.

Pran'ın ailesi ve diğer diplomatların tahliye edildiği büyük helikopterli sahneler, Tayland'daki ana çekimlerden yaklaşık 7 ay sonra San Diego, Kaliforniya'da çekildi.

Yardımcı oyuncu Spalding Gray, bu filmdeki deneyimlerini anlatan bir monolog yazdı; bu monolog daha sonra Swimming to Cambodia (1987) adıyla filme alındı.

Film boyunca konuşulan Fransızca ve Kamboçça diyaloglar, özellikle Fransız büyükelçiliği sahnesi ile Schanberg, Swain, Sarun, Rockoff ve Pran'ın yakalandığı sahnede, filmin VHS, DVD veya dijital yayın sürümlerinde hiçbir zaman İngilizce dublaj veya altyazıyla verilmedi. Büyükelçilik sahnesinde John Swain karakteri diyalogların bir kısmını kabaca İngilizceye çevirir, ancak Pran'ın pasaportunun reddedildiği anda Swain Fransızca 'Bir sorun mu var?' diye sorar ve yine Fransızca 'Çok üzgünüm efendim' yanıtını alır; diğer İngilizce olmayan diyalogların çoğu daha ileri düzeydedir.

Silah kullanan tüm oyuncular, eski bir SAS subayı tarafından eğitildi.

Sydney ve Pran'ın Neak Leung'da hapsedildiği sahnede, Sydney pencereleri açıp nehir kıyısındaki helikopterleri gördüğünde, nehir kıyısı çekimi sahnenin geri kalanından farklı bir Tayland bölgesinde yapıldı.

Filmin müziklerinde iki eski Beatles üyesinin şarkıları yer alır: Paul McCartney ve The Wings'ten 'Band on the Run' ve John Lennon'dan 'Imagine'.

Jim Clark, En İyi Kurgu dalında Oscar kazandı.

Ian Fuller, Clive Winter ve Bill Rave, En İyi Ses dalında Stella ödülü kazandı.

Gerçek hayatta Haing S. Ngor'un eşi, Kızıl Kmer rejimi altında doğum sırasında kanamadan hayatını kaybetti; bebek de yaşamadı. Doktorların rejim tarafından öldürüldüğünü bilen kadın, kocasına ulaşmaya çalışmayarak sessiz kaldı ve iç kanamadan ölerek onun hayatını kurtardı.

Haing S. Ngor, William Wyler'ın 'Hayatımızın En Güzel Yılları' (1946) filmindeki Harold Russell'dan sonra Oscar kazanan ikinci profesyonel olmayan oyuncu oldu.

Haing S. Ngor başlangıçta filmde rol almak istemedi; yaşananlar onun için fazla tazeydi. Ancak Roland Joffé, Kızıl Kmerler'in tüm aktörleri öldürme politikası nedeniyle başka bir Kamboçyalı oyuncu bulamadı.

Haing S. Ngor, oyunculuk dalında Akademi Ödülü kazanan ilk Güneydoğu Asyalı ve ilk Budist oldu.

Roy Scheider, Alan Arkin ve Dustin Hoffman filmin başrolüne yoğun ilgi gösterdi. Ancak yapımcı David Puttnam ve yönetmen Roland Joffé, Sam Waterston'ı seçmeye çoktan karar vermişti. Stüdyo, nispeten tanınmamış bir oyuncunun başrolde olmasından memnun değildi; Puttnam ve Joffé, Hoffman gibi ünlü isimlerin ilgisiyle stüdyonun Waterston dışında birini dayatmasından korktukları için çekimlerin tehlikelerini abartarak çoğu adayın projeden çekilmesini sağladı.

Film, Sam Waterston ve Haing S. Ngor'un (En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazandı) Oscar adaylığı aldığı tek yapımdır.

Filmin başında gördüğümüz pasaporta göre Sydney Schanberg, rolü canlandıran Sam Waterston ile aynı doğum tarihine (15 Kasım 1940) sahiptir. Gerçek Sydney Schanberg ise 17 Ocak 1934 doğumludur.

Nigel Havers'a başlangıçta İngiliz gazeteci Jon Swain rolü teklif edildi, ancak 'Hindistan'a Bir Geçit' (1984) filminin çekimleri nedeniyle reddetmek zorunda kaldı.

Sydney Schanberg'in pasaportuna vurulan damgada görünen doğum tarihi, Sam Waterston'ın gerçek doğum tarihidir.

Filmin oyuncu kadrosunda bir Oscar ödüllü (Haing S. Ngor) ve iki Oscar adayı (Sam Waterston ve John Malkovich) yer alıyor.

Schanberg'in ödül töreninden sonra dairesinde görünen kadın, izleyiciler tarafından sıklıkla kız arkadaşı veya Pran'ın karısının yaşlı hali sanılır. Aslında bu kadının Schanberg'in kız kardeşi olması amaçlanmıştı.

Haing S. Ngor ve John Malkovich, Oscar'lar da dahil olmak üzere birçok ödül töreninde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu kategorisinde birbirleriyle yarıştı. Ancak Malkovich'in adaylığı 'Places in the Heart' (1984) filmi içindi.

Joanna Merlin (Schanberg'in kız kardeşi), Sam Waterston'ın (Sydney Schanberg) başrolünde olduğu 'Law and Order' dizisinin 5 bölümünde yer aldı.

Kevin Costner, Al Rockoff rolü için düşünülen isimler arasındaydı.

Film, komşu Tayland'da çekilirken Pol Pot Kamboçya'da hâlâ ayaklanma hazırlığındaydı; Vietnam Kızıl Kmerler'i devirmişti. Taylandlı yetkililer, Pol Pot rejiminin dehşetinin beyazperdeye yansıtılmasını özellikle istiyordu; böylece uluslararası dikkat bölgedeki siyasi duruma çekilecekti.

Pran'ın soluk fotoğraflı sahte pasaport sahnesi tamamen dramatizasyondu. Gerçekte Pran'ı ülkeden kaçırmak için bir plan yapılmış olsa da bu plan hiçbir zaman hayata geçmedi. Büyükelçilikteki Fransız yetkililer durumdan haberdar olunca bunun kendi çıkışlarını tehlikeye atacağını fark etti ve Syd Schanberg'i çağırıp Pran'ın gitmesi gerektiğinde ısrar etti.

Hikâyedeki gerçek kişiler arasında filmi eleştiren tek önemli isim, John Malkovich'in canlandırdığı Al Rockoff'tu. Buna rağmen adı, filmin sonundaki teşekkür yazılarında yer alır.

Filmdeki Coca-Cola fabrikası aslında Pepsi fabrikası olacaktı, ancak Pepsi filmde yer almayı reddetti.

Stanley Kubrick bir ara 'Ölüm Tarlaları'nı çekmeyi düşündü, fakat Londra'daki Kubrick arşivindeki notlara ve mektuplara göre yakın bir yardımcısı kitabı 'sinematik olmayan' diye değerlendirdi.

Oyuncu Bruce Robinson, yazdığı 300 sayfalık senaryo taslağını yapımcı David Puttnam'a götürüp fikrini sordu. Puttnam bazı yönetmenlerle görüştü ve özellikle Roland Joffé'nin senaryoya yaklaşımından etkilendi. Joffé, bunun bir savaş hikâyesi değil, Dith Pran ile Sidney Schanberg arasında bir aşk hikâyesi olduğunu savundu; bu, Puttnam'ın projeyi Joffé'ye vermesi için yeterli oldu.

Filmin gösterime girdiği yıl Time dergisinin 'Yılın Kültürel Zirveleri ve Düşüşleri' listesinde en düşük nokta, 'David Puttnam'ın Ölüm Tarlaları'nda John Lennon'ın Imagine şarkısını kullanma kararı' olarak yer aldı.

David Puttnam bu filmi, dahil olduğu en iyi iş olarak görüyor.

Roland Joffé'nin ilk yönetmenlik deneyimi.

Film, Sydney Schanberg'in ilk olarak The New York Times Magazine'de yayımlanan 'The Death and Life of Dith Pran: A Story of Cambodia' adlı yazısından uyarlandı. Filmin romanlaştırması ise Christopher Hudson tarafından kaleme alındı.

Alain Resnais'nin çığır açan belgeseli Gece ve Sis (1956), hem yönetmen Roland Joffé hem de yapımcı David Puttnam için Ölüm Tarlaları'nın hazırlık sürecinde bir referans noktasıydı.

Bruce Robinson'ın yazdığı ilk senaryo.

David Puttnam, yönetmen olarak Costa Gavras'ı düşünmüştü.

Gerçek Dith Pran, New York Times’ın saygın fotoğrafçılarından biri olarak Kamboçya soykırımı hakkında sık sık konuştu. 2008’de 65 yaşında pankreas kanserinden öldü; son günlerinde eski eşi ve en yakın dostu Sydney Schanberg ona baktı.

Haing S. Ngor’un öldürülmesinin ardından yeğeni evine gidip eşyalarını toplamaya başladığında, The Killing Fields (1984) ile kazandığı En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar’ının büfede durduğunu ve üzerindeki altının tamamen aşındığını gördü. Doktorluktan oyunculuğa geçen Ngor, ödülü sürekli elinde tutacak kadar anlam yüklemişti.

Gerçek Dith Pran’ın eşi, evlilikleri bitse de onunla yakın dost kalmayı sürdürdü. Her ikisi de Pol Pot rejiminin yol açtığı olaylardan çok sonra bile Sydney Schanberg ile dostluklarını korudu.

Fransız Büyükelçiliği sahnesinde bir hükümet yetkilisinin söylediği “adieu, l’ancien regime” (elveda eski rejim) sözü, küçük bir grup Kamboçyalının büyükelçilikten çıkarılıp Kızıl Kmerler’e teslim edildiği gerçek bir ana dayanır. Bu kişiler, daha önce Kızıl Kmerler tarafından devrilen Lon Nol hükümetinin üyeleriydi; Lon Nol çoktan ABD’ye kaçmış, onları ve ailelerini hain olarak arkada bırakmıştı. Tarihçiler bu hükümet üyelerinin büyük olasılıkla infaz edildiğini düşünüyor. Lon Nol 1985’teki ölümüne kadar ABD’de yaşadı; küçük kardeşi Lon Non ise Phnom Penh’in düşüşünden sonra Kızıl Kmerler tarafından idam edildi.

Gerçek Dith Pran, 27 Eylül 1942’de Kamboçya’nın Siem Reap kentinde doğdu ve 30 Mart 2008’de ABD’nin New Jersey eyaletinde pankreas kanserinden hayatını kaybetti. Öldüğünde 65 yaşındaydı.

Gerçek hayattaki foto muhabiri ve çevirmen Dith Pran, 60 kilometrelik kaçışı ve tanık olduğu soykırım sonrası vahşet manzaralarından yola çıkarak “ölüm tarlası” ifadesini literatüre kazandırdı.

Filmin başrol oyuncularından üçü daha sonra trajik biçimde hayatını kaybetti. Oscar ödüllü Haing S. Ngor (Dith Pran), 1996’da Los Angeles’taki evinin önünde başarısız bir soygun girişimi sırasında öldürüldü. Spalding Gray (ABD Konsolosu), 2004’te Staten Island feribotundan New York Limanı’na atlayarak intihar etti. Julian Sands (Jon Swain) ise Ocak 2023’te California’daki Mt. Baldy’de kötü hava koşullarında tek başına yürüyüş yaparken kayboldu; altı ay sonra bulunan kalıntıları, ölüm nedenini belirlemeye yetmedi.

Haing Ngor, evinin açık otoparkında arabasının yanında öldürüldü; cinayet siyasi değildi. Katiller, karısının ölümünden sonra fotoğrafını içine koyduğu ve asla çıkarmamaya yemin ettiği altın madalyonu istiyordu.

Bu film, 1980’lerde savaş muhabirlerini konu alan bir dizi yapımın parçasıydı. Salvador (1986), Ateş Altında (1983), Aldatma Çemberi (1981), Savaş Bölgesinde Tanık (1987), Özgürlük Çığlığı (1987), The Killing Fields (1984) ve Tehlike Yılı (1982) bu filmler arasında sayılabilir.

Sonsöz: “Dith Pran, Sydney Schanberg ile birlikte Amerika’ya dönerek ailesine kavuştu. Şimdi Sydney Schanberg’in köşe yazarı olduğu New York Times’ta fotoğrafçı olarak çalışıyor. Kamboçya’nın acısı henüz sona ermedi. Tayland sınırındaki mülteci kampları hâlâ ölüm tarlalarının çocuklarıyla dolu.”

Amerikan Film Enstitüsü’nün 1998’de belirlediği En İyi 100 Amerikan Filmi aday listesindeki 400 film arasına girdi.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan “Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film” listesinde yer aldı.

Akira Kurosawa’nın ölümünden sonra yayımlanan en sevdiği 100 film listesinde kendine yer buldu.

Noam Chomsky’nin Rızanın İmalatı (1988) kitabının 6. bölümünde bu film pek de olumlu olmayan bir dille anılır. Sydney Schanberg, ABD’nin “propaganda modeli” makinesinin bir dişlisi olarak gösterilir.

Gerçek hayatta Pol Pot, halkın yalnızca kullanılmış araba lastiklerinden yapılan sandaletler giymesine izin veriyordu.