When Harry Met Sally...'dan 68 İlginç Bilgi

Dört ana karakterin farklı telefonlarla birbiriyle konuştuğu sahne, tam altmış çekimde ancak mükemmel hale getirilebildi.

Yönetmen Rob Reiner, test gösteriminde sahte orgazm sahnesinde tüm kadın seyircilerin kahkahalarla güldüğünü, erkeklerin ise sessiz kaldığını aktardı.

Orgazm sahnesi, New York’un E. Houston Caddesi’ndeki gerçek bir restoran olan Katz’s Deli’de çekildi. Sahnenin çekildiği masada artık "Harry’nin Sally ile buluştuğu yer… umarız onun yediğinden yersiniz!" yazılı bir plaka bulunuyor.

Filmde "Hey, millet, yeni yıla on saniye" diyen kamera dışı ses, bizzat yönetmen Rob Reiner’a ait.

Sally’nin Marie’yi, Harry’nin de Jess’i aynı anda aradığı sahne için üç ayrı set kuruldu. Rob Reiner’ın anlattığına göre, tüm telefonlar birbirine bağlıydı ve hiç kesme olmadığı için en ufak bir hatada üç-dört sayfalık sahne baştan alınıyordu; tam 61 çekim sonunda, telefonları aynı anda ritmik şekilde kapatmayı başardılar.

Sahte orgazm sahnesini çekmeden önce Rob Reiner, aralarında annesi Estelle Reiner’ın da bulunduğu tüm oyuncu ve ekibin önünde sahneyi bizzat canlandırdı.

Meg Ryan, sahne defalarca çekildiği için sahte orgazm anını tekrar tekrar yaşamak zorunda kaldı.

O meşhur orgazm sahnesi, bazı havayolu gösterimlerinden kesilerek çıkarıldı.

Futbol maçı sahnesinde gerçek bir New York Giants maçının görüntüleri kullanıldı; ancak uzak tribün çekimleri, aynı renklere sahip ama daha coşkulu bir "dalga" yapan Buffalo Bills taraftarlarının Rich Stadyumu’ndaki maçından alındı.

Harry, yılbaşı gecesi Sally’yi görmek istediğini fark ettiğinde Washington Square Park yakınlarındadır; Sally’nin bulunduğu parti ise yaklaşık yarım mil uzaklıktaki Puck Binası’ndadır. Saatte beş mil hızla koşsa, partiye varması altı dakika sürer.

Marie ve Sally’nin kitapçıda Harry’yle karşılaştığı sahne, Broadway’deki bağımsız Shakespeare & Co kitabevinin 81. Sokak’taki şubesinde çekildi. Bu şube 1996’da kapansa da, 2026 itibarıyla New York’ta Lincoln Square’de hâlâ bir Shakespeare & Co açık.

Jess ve Marie’nin yaşadığı sıra evlerin dış cephesi West 89. Sokak’ta yer alıyor. Nora Ephron, daha sonra Mesajınız Var filminde Meg Ryan’ın karakterinin dairesini de aynı Upper West Side bloğuna yerleştirdi; kendisi ise eşiyle birlikte birkaç blok ötedeki tarihi Apthorp binasında yaşıyordu.

Efsanevi şarküteri sahnesi o kadar ikonikleşti ki, hayranlar sahneyi yeniden canlandırmak için Katz’s Deli’ye akın ediyor; bu yüzden işletme sahipleri tüm kumaş sandalyeleri kolay temizlenen vinil olanlarla değiştirmek zorunda kaldı.

Harry ve Jess’in New York Giants maçındaki görüntüleri, takımın 16 Ekim 1988’de Detroit Lions’ı 30-10 yendiği maçtan alındı.

Futbol maçında kısaca görünen 11 numaralı oyuncu, Giants’ı iki Super Bowl şampiyonluğuna taşıyan efsane oyun kurucu Phil Simms’tir; 11 numaralı forması daha sonra emekliye ayrıldı.

Filmin sonundaki Harry ve Sally röportaj sahnesi tamamen doğaçlamaydı. İkili, sanki gerçek bir çiftmiş gibi doğal ve içten cevaplar verdi. Bu an, filmin samimiyetini zirveye taşıyan unutulmaz bir final oldu.

Müze sahnesinde Billy Crystal (Harry), 'Ama senin pekanlı turtandan tatmayı gurur sayarım' repliğini o anda uydurdu. Meg Ryan (Sally) gülerek sağına, yönetmen Rob Reiner'a baktı; Reiner sessizce devam etmesini işaret etti. Bu spontane an, ikilinin kimyasını mükemmel yansıtır.

Harry karakteri büyük ölçüde yönetmen Rob Reiner'dan esinlenildi. Reiner o dönem depresif, alaycı ve nevrotikti ama tıpkı Harry Burns gibi altın bir kalp taşıyordu. Sally ise senarist Nora Ephron'ın iyimser, neşeli, kontrol manyağı ve her şeye 'iyiyim' diyen yapısından doğdu.

Filmin temel sorusu 'Kadın ve erkek sadece arkadaş olabilir mi?' sorulduğunda Meg Ryan, 'Evet, olabilir. Platonik erkek arkadaşlarım var ve seks araya girmez' dedi. Billy Crystal ise 'Harry'den biraz daha iyimserim ama zor olduğunu düşünüyorum. Erkekler market önündeki başıboş köpekler gibi davranır. Platonik kadın arkadaşlarım var ama en yakın dostlarım değil' yorumunu yaptı.

Billy Crystal, yeni boşanmış bekar bir adamın ruh halini yakalamak için kendini bir otel odasına kapatıp izole etti. Ekip ve oyunculardan bilinçli olarak uzak durarak karakterin yalnızlığını ve hüznünü içselleştirdi.

Film çekildiğinde Meg Ryan 27, Billy Crystal ise 40 yaşındaydı. Aralarındaki yaş farkı, Harry ve Sally'nin olgunluk seviyelerindeki doğal kontrastı güçlendirdi.

Tom Hanks, filmin 'fazla hafif' olduğunu düşünerek Harry rolünü reddetti. Michael Keaton da rol için düşünülen isimler arasındaydı. Hanks'in bu kararı, kariyerinin farklı bir dönemindeki ruh halini yansıtır.

'Win, Lose or Draw' sahnesi tamamen doğaçlamaydı. Billy Crystal ve Meg Ryan, oyunun kurallarını ve diyalogları anlık olarak yarattı. Bu sahne, ikilinin komedi yeteneğini ve uyumunu gözler önüne serer.

Joe karakterini, 38. ABD Başkanı Gerald Ford'un oğlu Steven Ford canlandırdı. Steven Ford, Escape from New York, Heat, Contact, Starship Troopers, Armageddon ve Black Hawk Down gibi filmlerde küçük rollerde görünen bir çalışan oyuncudur. En bilinen rolü ise uzun soluklu dizi The Young and the Restless'taki Andy Richards'tır.

Yönetmen Rob Reiner başlangıçta Sally Albright için Susan Dey'i istedi. Dey reddedince Elizabeth Perkins, Elizabeth McGovern ve Molly Ringwald'a teklif götürdü. Bu süreçte Meg Ryan rol için yoğun bir lobi faaliyeti yürüttü.

Rob Reiner'ın annesi Estelle Reiner'ın yanı sıra, evlat edindiği kızı Tracy Reiner da filmde rol aldı. Tracy'nin biyolojik annesi, Reiner'ın eşi Penny Marshall'dı. Bu aile bağları, filme kişisel bir dokunuş kattı.

Filmin başrol oyuncularından Bruno Kirby 57, Carrie Fisher ise 60 yaşında hayatını kaybetti. Fisher ve Kirby, evli çift Marie ve Jess'i canlandırmıştı. Ayrıca Amanda rolündeki Michelle Nicastro da sadece 50 yaşında meme kanserinden öldü.

Molly Ringwald'a Sally Albright rolü teklif edildi ancak yoğun programı nedeniyle reddetmek zorunda kaldı. Ringwald, 2004'te Londra West End'deki sahne uyarlamasında aynı karakteri canlandırarak bu fırsatı yıllar sonra yakaladı.

Albert Brooks, Harry Burns rolünü geri çevirdi. Bu karar, Brooks'un o dönemki projeleri ve karakterle kurduğu bağın farklılığından kaynaklanmış olabilir.

Rita Wilson'a göre Tom Hanks, Harry rolünü 'boşanma sürecinde olduğu ve evli olmamaktan çok mutlu olduğu için' reddetti. Hanks, boşanan birinin 'çok mutluyum' dışında bir şey hissetmeyeceğini düşünüyordu.

Billy Crystal seçilmeden önce Harry rolü için Bill Murray, Jeff Bridges ve Harrison Ford düşünüldü. Bu ünlü isimlerin her biri, karaktere farklı bir yorum katabilirdi.

Filmin oyuncu ve yaratıcılarından en az beşi şov dünyası ailelerinden geliyordu. En bilineni, ebeveynleri Debbie Reynolds ve Eddie Fisher olan Carrie Fisher'dır. Rob Reiner'ın babası usta komedyen Carl Reiner, annesi Estelle Reiner caz şarkıcısıydı. Nora Ephron'ın ebeveynleri Henry ve Phoebe Ephron da başarılı Hollywood senaristleriydi. Bruno Kirby, karakter oyuncusu babası Bruce Kirby'nin izinden gitti. Billy Crystal'ın babası ve amcası ise Billie Holiday gibi efsanelerle çalışan müzik endüstrisinin önde gelen isimlerindendi.

Carrie Fisher, Meg Ryan ile 2008 yapımı The Women filminde yeniden bir araya geldi. Bu buluşma, ikilinin When Harry Met Sally'deki dostluklarını beyazperdede tazeledi.

Bu film, Katherine Squire'ın son sinema filmi oldu. Deneyimli oyuncu, kariyerini bu unutulmaz yapımla noktaladı.

Filmdeki evli çiftlerin tanışma hikâyeleri, yönetmen Rob Reiner'ın gerçek hayattan topladığı anılardan oluşuyor. Reiner bu hikâyeleri filme eklemek için oyuncularla yeniden canlandırdı.

Sally'nin yemek seçme takıntısı, senarist Nora Ephron'ın kendi alışkanlıklarından ilhamla yazıldı. Yıllar sonra Ephron uçakta çok detaylı bir sipariş verince, hostes ona 'When Harry Met Sally filmini izlediniz mi?' diye sordu.

Nora Ephron, 2004'te NPR'a verdiği röportajda, restorandaki ünlü orgazm sahnesinin fikrinin Meg Ryan'dan çıktığını söyledi. Ryan hem numara yapma fikrini hem de sahnenin bir restoranda geçmesini önermişti.

Sally'nin tuhaf yemek alışkanlıkları, Rob Reiner'ın Nora Ephron'ı yemek sipariş ederken gözlemlemesiyle filme girdi. Reiner durumu fark edince Ephron, 'Ben sadece istediğim gibi olsun istiyorum' dedi ve bu cümle de senaryoya eklendi.

Orgazm sahnesinin ilk taslağında Harry ve Sally sadece kadınların numara yapması üzerine konuşuyordu. Meg Ryan'ın, Sally'nin masada orgazm taklidi yapmasını önermesiyle sahne bambaşka bir hal aldı.

Film, Rob Reiner'ın boşanma sonrası bekâr bir adam olarak yaşadıklarına dayanıyor. Tesadüf eseri Reiner, bu filmin çekimleri sırasında şimdiki eşiyle tanıştı.

Nora Ephron filmin iskeletini kurarken, diyalogların çoğunu Rob Reiner ile Billy Crystal arasındaki gerçek dostluktan beslenerek yazdı. Mesela Sally ve Harry'nin bölünmüş ekranda televizyon izleyip kanal gezerken telefonla konuştuğu sahne, Crystal ve Reiner'ın her gece yaptığı bir ritüeldi.

Filmin adı 'When Harry Met Sally...' olarak netleşmeden önce epey alternatif dolaşımdaydı. 'Just Friends', 'Boy Meets Girl', 'Blue Moon' ve 'It Had To Be You' gibi seçenekler masada yatıp kalktı.

İlk senaryo taslağında Harry ve Sally birlikte olmuyordu. Nora Ephron ve Rob Reiner, karakterlerin birbirine ait olduğuna sonradan ikna olup finali değiştirdi.

Filme isim bulmak o kadar zor oldu ki Rob Reiner, Castle Rock Entertainment çalışanları arasında bir öneri yarışması düzenledi.

Nora Ephron filmden genel olarak memnundu ama isminden hiç hoşlanmamıştı. Yıllar sonra, değiştirme şansı olsa sadece başlığa dokunacağını söyledi.

Nora Ephron senaryoyu ve sayısız taslağını neredeyse beş yıla yayılan bir sürede tamamladı.

Senaryodaki diyalogların büyük kısmı, Rob Reiner ve Billy Crystal'ın gerçek hayattaki şakalaşmalarından birebir alındı.

Rob Reiner bir gün, 'Kadınların makyaj bazı vardır ya, benim de depresyon bazım var. Bazen altına inerim, bazen üstüne çıkarım' demişti. Harry Burns karakteri depresif Reiner'dan izler taşıdığı için Nora Ephron bu cümleyi senaryoya ekledi, ama Reiner sonradan kesti.

2004'ün başlarında film, Theatre Royal Haymarket'te Luke Perry ve Alyson Hannigan'lı bir kadroyla sahneye uyarlandı. İkinci kadroda ise roller Molly Ringwald ve Michael Landes'a geçti.

Senaryonun bazı versiyonlarında yönetmen Rob Reiner ve yapımcı Andrew Scheinman'ın da yazar olarak adı geçiyor.

Yönetmen Rob Reiner, senarist Nora Ephron ve yapımcı Andrew Scheinman, karakterlerin içgörü eksikliğini vurgulamak için büyüleyici mekânlar seçti. Harry ve Sally, aralarında büyüyen aşka olduğu kadar romantizme de kör. Aynı mantık Harry'nin dairesi için de geçerli: Pencereler Empire State Binası'na bakıyor; bu, dünyanın en güzel ya da en yalnız manzarası olabilir.

Film, Amerikan Film Enstitüsü'nün 'Romantik Komedi' türündeki en iyi 10 film listesinde 6. sırada yer alıyor.

Harry, Stephen King'in 'Misery' romanını okurken görülüyor. Romanın sinema uyarlaması Misery (1990), Rob Reiner'ın bir sonraki yönetmenlik projesi oldu.

Düğünden önce Marie, Sally'ye Harry'nin bir antropologla görüştüğünü söyler. Sally nasıl göründüğünü sorduğunda Marie, 'İnce, güzel, kocaman memeli. Temel kabusun.' diye yanıtlar. Bu replik, Nora Ephron'ın 1983'te yayımlanan 'Heartburn' kitabında da geçiyor.

Bu film, Harry Connick Jr.'ın bir film müziğinde ilk kez yer almasını sağladı.

1977'de geçen açılış sahnesinde Sally'nin saçı, popüler dizi Charlie'nin Melekleri'ndeki (1976) Farrah Fawcett'ten esinlenilerek yapılmış. Bu model, dönemin en çok kopyalanan kadın saç stiliydi.

Kapanış sahnesinde Harry, 'Auld Lang Syne' şarkısının ne anlama geldiğini hiç anlamadığını söyler. Yıllar önce yönetmen Rob Reiner, All in the Family (1971) dizisinin bir bölümünde Mike Stivic'i canlandırırken aynı şarkının anlamını sorgulamıştı.

Birçok romantik komedide, başrolleri ayıran zorba bir sevgili ya da yapay bir yanlış anlama bulunur. Bu film, bu klişelerin hiçbirini barındırmamasıyla özeldir; Harry ve Sally'yi ayıran tek şey kendi nevrozlarıdır.

Amerikan Film Enstitüsü'nün 2000 yılındaki 'Tüm Zamanların En Komik 100 Amerikan Filmi' listesinde 23. sırada yer aldı.

Frank Sinatra ve Harry Connick Jr.'ın seslendirdiği 'It Had to Be You' şarkısı, Amerikan Film Enstitüsü'nün 2004'teki 'Sinemadaki En İyi 100 Şarkı' listesinde 60. sırada yer aldı.

Filmin sonunda Billy Crystal, yılbaşı gecesi Meg Ryan'a ulaşmak için New York sokaklarında koşar. Yine Nora Ephron tarafından yazılan Sevginin Bağladıkları (1993) filminin sonunda ise Meg Ryan, Sevgililer Günü'nde Tom Hanks'e ulaşmak için New York sokaklarında koşar.

Steven Schneider editörlüğünde hazırlanan 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesine dahil edildi.

2022'de, 'kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli' bulunarak Kongre Kütüphanesi Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi.

Harry'nin kitapçıda Sally'yi gözetlerken okur gibi yaptığı kitap, E.A. Bennet'ın 'What Jung Really Said' adlı eseri. Bu sırada Sally, Marie ile seks ve ilişkiler üzerine kitaplarla dolu bir masada sohbet edip kitaplara göz atıyor. Sally'nin seçtiği sıcak pembe kapaklı kitap, Connell Cowan'ın 'Smart Women/Foolish Choices' adlı eseri. Marie, Art Ulene'in 'Safe Sex in a Dangerous World' kitabını karıştırırken Harry'yi fark edip Sally'ye 'Biri sana Kişisel Gelişim bölümünde bakıyor' diye fısıldıyor.

Billy Crystal'ın (Harry Burns) yılbaşı gecesi aşkını fark ettiği kişiye (Sally) ulaşmak için New York sokaklarında koşması, Garsoniyer (1960) filmindeki benzer bir anı hatırlatıyor: Shirley MacLaine (Fran Kubelik) de aynı nedenle yılbaşı gecesi Jack Lemmon'a (C.C. Baxter) koşuyordu.

Ekrandaki grafiklere göre film 1977, 1982, 1987, 1988 ve gösterime girdiği yıl olan 1989'da geçiyor. Ancak Sally ve Harry'nin ilişkisinin bu tarihlerle işaretlenmesine rağmen, 1988 başkanlık seçimleri gibi o yıllara ait gerçek olaylardan ek bağlam sağlamak için bahsedilmiyor.

Küçük Deniz Kızı (1989) ile aynı yıl gösterime giren her iki film de 2022'de Kongre Kütüphanesi'nde korunmak üzere seçildi.

Demi Moore, filmin galasına sütyensiz, kot pantolonun içine sokulmuş düz beyaz bir tişörtle ve yepyeni bir saç kesimiyle katıldı: Ertesi yıl Ghost (1990) gösterime girdiğinde milyonlarca kadın tarafından taklit edilecek kısa, oğlan çocuğu kesimi.