Camille: İlginç Bilgiler
1847 Paris'inde hayat, şampanya kadar canlı ve ertesi sabahın gri gökyüzü kadar acımasızdır. Kumarhanelerde ve gösterişli partilerde, varlıklı erkekler iradelerini ortaya koyarken, fahişelik yapan kadınlar zevkin tadını çıkarır. Bu kadınlardan biri olan Marguerite Gautier, Armand Duval ile göz kamaştırıcı bir aşk yaşamaya başlar.
Camille hakkında 42 bilgi
42 bilgi gösteriliyor.
- Greta Garbo'nun tüm filmleri arasında kişisel favorisi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta Marguerite'in Armand'ı yüzünün her yerine öptüğü sahne Greta Garbo'nun fikriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bazen George Cukor, Greta Garbo'nun doğal soğukkanlılığını filmin avantajına kullanabiliyordu; örneğin, filmin başlangıcında Marguerite'nin tiyatroya gittiği sahnede olduğu gibi. Şöyle açıkladı: "Marguerite'nin halka açık bir kadın olduğunu ve görülmek için tiyatroya gittiğini göstermek istedim. Kalabalık bir erkek lobisinden geçmesi gerekiyordu… Sanki müşteriler için bir geçit törenindeymiş gibi kendini göstermesi için içeri girmesini istedim. İlk başta Garbo sanki görülmek istemiyormuş gibi oldukça hızlı yürüdü. 'Biraz daha küstahça, biraz daha yavaş yürüyün'diyebilirdim ama yapmadım. Haklı olduğunu fark ettim. İçeri girebilirdi ve zaten erkeklerin ona bakacağını çok iyi biliyordun."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Greta Garbo hem rahat hem de oyunculuğunda daha doğal olabilmek için tüm süslü elbiselerinin altına yatak odası terlikleri giydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Greta Garbo doğası gereği sette çok fazla insanın olmasından hoşlanmıyordu ve orada bulunanları kol mesafesinde tutuyordu. Ancak içi pek sıcak olmasa da Robert Taylor'u rahatlatmak için çaba gösterdi. Hepsi onun yönteminin bir parçasıydı. George Cukor şunu anımsıyor: "Garbo, Robert Taylor ile pek konuşmuyordu. Kibardı ama mesafeliydi. Kendisine onun ideal bir genç adam olduğunu söylemesi gerekiyordu ve eğer arkadaş olurlarsa onun sadece iyi bir çocuk olduğunu öğreneceğini biliyordu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kostüm Tasarımcısı Adrian, o zamanın Paris modası ne olursa olsun, Greta Garbo'nun ünlü profilinin görünür olmasını sağlamak için bazı şapkaları uyarladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lionel Barrymore'nin Monsieur Duval rolü başlangıçta kardeşi John Barrymore için tasarlanmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oyun ilk olarak 2 Şubat 1852'de Paris'te gösterime girdi. Alexandre Dumas fils, Marguerite karakterini 11 ay boyunca ilişki yaşadığı bir kadından esinlenerek yarattı. 23 yaşındayken öldü. Film, Milton Benjamin'e 1936'da "I'll Love Like Robert Taylor, Be My Greta Garbo" adlı bir şarkı yazıp yayınlaması için ilham verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film, stüdyo kayıtlarına göre MGM için 388.000 $ (2025'te 8,75 milyon $) kar elde eden bir gişe geliri başarısıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Joan Leslie'nin ilk filmi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Camille (1936), Margaret Booth'un kurgusunu yaptığı ilk filmlerden biriydi. Booth'un üzerinde çalıştığı son filmlerden biri olan Annie (1982), Daddy Warbucks'ın Annie'yi sinemaya götürdüğü bir sahnede Camille'den klipler içeriyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin dünya prömiyeri 12 Aralık 1936'da Palm Springs, California'daki Palm Canyon Drive'daki Plaza Theatre'da yapıldı ve bu aynı zamanda tiyatronun büyük açılış gecesiydi. Robert Taylor galaya katıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film Annie'de (1982) gösterilmiştir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Greta Garbo ve Lionel Barrymore'nin her ikisinin de yer aldığı dört filmin sonuncusu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal müziği Herbert Stothart'a ait olan müzik, genellikle Verdi'nin "La Traviata"'inden (Dumas romanının ünlü İtalyan opera uyarlaması) dramatik bir tema ve Chopin'in piyano eserlerinden müzik içeriyor (ilginçtir ki, 1978'de, romandan esinlenen, Chopin'in müziğiyle bir bale sunulacak).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2002 yılı Amerika'nın En Büyük 100 Aşk Hikayesi Filmi listesinde yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Camille", film posterinin gösterildiği Kelimeler ve Müzik (1948) filminde ve Richard Rodgers'ın (Tom Drake tarafından canlandırılan) filmi bir tiyatroda izlemeye gittiği filmde yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film ilk televizyon yayınlarını 16 Mart 1957 Cumartesi günü Cincinnati'de WXIX (Kanal 19) (Newport KY) kanalında, hem New York City hem de Seattle'da 7 Nisan 1957 Pazar günü WCBS (Kanal 2) ve KING (Kanal 5) kanallarında ve Philadelphia'da 9 Nisan 1957 Salı günü WFIL (Kanal 6) kanalında aldı; ilk kez Portland OR'da 7 Mayıs 1957'de KGW'de (Kanal 8), Minneapolis'te 22 Mayıs 1957'de KMGM'de (Kanal 9), Los Angeles'ta 24 Mayıs 1957'de KTTV'de (Kanal 11), New Haven CT'de 4 Haziran 1957'de WNHC'de (Kanal 8), Altoona PA'da 11 Haziran 1957'de yayınlandı. WFBG (Kanal 10), Honolulu'da 4 Temmuz 1957'de KHVH'de (Kanal 13), Phoenix'te 18 Temmuz 1957'de KPHO'da (Kanal 5) ve Chicago'da 14 Eylül 1957'de WBBM'de (Kanal 2); ilk olarak 11 Ekim 1958'de San Francisco'da KGO'da (Kanal 7) yayınlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Greta Garbo'nun Hollywood'dan sakladığı tek hatıra, bu filmde giydiği Adrian tasarımı dana derisi eldivenlerdi. Beyaz deri üzerine sarmaşık yaprağı deseniyle işlenmiş boncuklar, tekrar tekrar onun baş harfleri olan "G.G."yi oluşturuyordu.
- Greta Garbo, hem rahat etmek hem de oyunculuğuna doğallık katmak için tüm gösterişli elbiselerinin altına yatak odası terlikleri giyerdi.
- George Cukor, Greta Garbo'nun doğal mesafeli duruşunu filmin avantajına çevirebiliyordu; örneğin Marguerite'in tiyatroya gittiği açılış sahnesinde. Cukor, "Marguerite'in halka mal olmuş bir kadın olduğunu, tiyatroya görünmek için gittiğini göstermek istedim. Kalabalık bir lobide erkeklerin arasından yürümesi gerekiyordu... Müşterilerine geçit yapar gibi kendini sergilemesini istedim. Garbo başta görünmek istemiyormuş gibi hızlıca yürüdü. 'Biraz daha cüretkâr, biraz daha yavaş yürü' diyebilirdim ama demedim. Haklı olduğunu fark ettim. Süzülerek geçebilirdi ve erkeklerin ona yine de bakacağını adım gibi biliyordunuz," diye açıklamıştı.
- Geleceğin iki Oscar ödüllü yönetmeni Fred Zinnemann, George Cukor'a kamera açıları ve görsel konseptlerde yardım eden jenerikte adı geçmeyen bir asistandı. Zinnemann, "1936'da, Busby Berkeley ve Gregg Toland'la çalıştıktan çok sonra yine işsiz kalmıştım ve bir arkadaşımın aracılığıyla Cukor'la tanıştım. O da bana Greta Garbo ve Robert Taylor'ın başrolde olduğu 'Camille' adlı filmin yapımında kamera açıları ve görsel konseptler konusunda yardım etmemi nezaketle teklif etti. Aslında filmdeki işlevim oldukça sınırlıydı. Benim için çok ilginç ve değerli bir deneyim olsa da George'a ne kadar faydam dokundu bilemiyorum. O zamandan beri ara sıra sosyal ortamlarda dostane bir şekilde görüştük ve George'a ve işine büyük saygı duyduğumu söylememe gerek yok; ancak 1937'de 'Camille'den sonra MGM ile kısa filmler yönetmek üzere anlaştığım için profesyonel birlikteliğimiz yenilenmedi," diye açıklamıştı.
- Kostüm tasarımcısı Adrian, dönemin Paris modası ne olursa olsun Greta Garbo'nun meşhur profilinin görünür kalmasını sağlamak için bazı şapkaları uyarladı.
- George Cukor, George Cukor Interviews kitabında, kendi gerçek bir deneyiminin Greta Garbo'nun son sahnedeki performansını nasıl etkilemiş olabileceğini anlatır: "Camille'i çekerken annem yeni vefat etmişti ve ben onun son bilinçli anlarında yanındaydım; sanırım bu bende özel bir farkındalık yaratmıştı. Neredeyse farkında olmadan Garbo'ya bir şeyler aktarmış olabilirim. Ona 'Güçlüyüm' demesini söylemezsiniz, ama bir şekilde kendinizi onun bunu o şekilde söyleyebileceği bir iklim yaratırken bulursunuz."
- Greta Garbo'nun tüm filmleri arasında en sevdiği yapım buydu.
- Marguerite'in Armand'ın yüzünü öpücüklere boğduğu erken sahne Greta Garbo'nun fikriydi.
- Doğası gereği Greta Garbo sette fazla insan olmasından hoşlanmazdı ve orada bulunanları belli bir mesafede tutardı. Yine de Robert Taylor'ı rahatlatmak için çaba gösterdi, tam anlamıyla sıcak olmasa da. Bu tamamen onun yönteminin bir parçasıydı. George Cukor şöyle hatırlıyor: "Garbo, Robert Taylor'la pek konuşmazdı. Kibardı ama mesafeliydi. Kendine onun ideal genç adam olduğunu söylemek zorundaydı ve yakınlaşırlarsa onun sadece başka bir iyi çocuk olduğunu öğreneceğini biliyordu."
- Lionel Barrymore'un Mösyö Duval rolü aslında kardeşi John Barrymore için düşünülmüştü.
- Greta Garbo ve Lionel Barrymore'un birlikte rol aldığı dört filmin sonuncusu.
- Irving Thalberg, günlük çekimleri izledikten sonra "Sanırım Greta Garbo'yu olması gerektiği gibi yakalamışız. Zamanımızın en unutulmaz Camille'i olacak" diyerek filmin büyüsünü daha o günden müjdeledi.
- Oyun ilk kez 2 Şubat 1852'de Paris'te sahnelendi. Alexandre Dumas fils, Marguerite karakterini 11 ay süren bir ilişki yaşadığı ve 23 yaşında hayatını kaybeden bir kadından esinlenerek yarattı. Film, Milton Benjamin'e 1936'da "I'll Love Like Robert Taylor, Be My Greta Garbo" adlı şarkıyı yazdıracak kadar ilham verdi.
- Stüdyo kayıtlarına göre film, MGM için gişede büyük başarı yakaladı ve 388.000 dolar (2025'te yaklaşık 8,75 milyon dolar) kâr elde etti.
- Filmin dünya prömiyeri, 12 Aralık 1936'da Palm Springs'teki Plaza Theater'ın görkemli açılış gecesinde yapıldı. Robert Taylor da bu özel galaya katılan isimler arasındaydı.
- Margaret Booth'un kurguladığı ilk filmlerden biri olan Camille (1936), onun kariyerinin son demlerinde çalıştığı Annie (1982) filminde de karşımıza çıkar; Daddy Warbucks'ın Annie'yi sinemaya götürdüğü sahnede bu klasikten kısa bölümler yer alır.
- Film, televizyon macerasına 16 Mart 1957'de Cincinnati'de başladı; ardından aynı yıl içinde New York, Seattle, Philadelphia, Portland, Minneapolis, Los Angeles, New Haven, Altoona, Honolulu, Phoenix ve Chicago'da farklı kanallarda izleyiciyle buluştu. San Francisco'daki ilk yayını ise 11 Ekim 1958'i buldu.
- Bu film, 1982 yapımı Annie'de bir sahne içinde gösterilerek sinema tarihindeki yerini bir kez daha hatırlatır.
- Herbert Stothart'ın özgün müzikleriyle bezeli film müziği, Verdi'nin La Traviata operasından dramatik bir temayı ve Chopin'in piyano eserlerinden parçaları iç içe geçirir; ilginçtir ki 1978'de romandan esinlenen bir bale, yine Chopin müzikleriyle sahnelenecektir.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2002'de belirlediği 'Tüm Zamanların En İyi 100 Aşk Filmi' listesinde kendine yer bulmuştur.
- 1937'de bir gazete köşesinde anlatıldığına göre, sekiz yaşındaki bir kız çocuğu filmi izlerken, kahramanın sevgilisinin yüzünü öpücüklere boğduğu sahnede 'Bak baba, neresini öpeceğini bile bilmiyor!' diye patlamış; bu masum yorum, filmin dokunaklı havasına gölge düşürmüştür.
- Steven Schneider'ın derlediği 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' kitabında da anılan yapımlar arasındadır.
- Effie Ellsler'ın son filmi.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Henry DaniellOyuncu · Baron de VarvilleGreta GarboOyuncu · Marguerite Gautier
Robert TaylorOyuncu · Armand DuvalLionel BarrymoreOyuncu · Monsieur DuvalElizabeth AllanOyuncu · NichetteJessie RalphOyuncu · NanineLenore UlricOyuncu · OlympeLaura Hope CrewsOyuncu · Prudence DuvernoyBHBernard H. HymanYapımcıFMFrances MarionSenaristGeorge CukorYönetmenIrving ThalbergYapımcıJames HiltonSenaristZoë AkinsSenarist Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
You Can't Take It with YouFilm · 1938
A Night at the OperaFilm · 1935
Captains CourageousFilm · 1937
The Great DictatorFilm · 1940
The MatrixFilm · 1999
Dr. Kildare's Wedding DayFilm · 1941
The MegFilm · 2018
Key LargoFilm · 1948
The Body SnatcherFilm · 1945
Adam's RibFilm · 1949
A Star Is BornFilm · 1954
RogueFilm · 2007